장음표시 사용
291쪽
usque ad Hadreani tempora. Nam Sare. III ineunte, iam jectum fuisse Sabbathum, liquet ex Tertulliano contra Judaeos C. IV., qui Liber anno Christi C LI scriptus est, ubi Tertullianus probat Sabbathum ad Christianos non spectare, eius observisionem modo temporidem fuisse. Non nego tamen, etiam saec. IV. siquo modo sabbathum observatum suis. Jejunio Romae, in occidente, Congregationibus seu cultu aliquo, non in toto Oriente, sed in non nullis modo locis, ut ex Epiphanio liquet in Compend. Docti. Haec omnia miscuit inghamus cum aliis , Qtotum negotium turbavit. Mihi non vacat in praesentia separanda se
panue. Loca Patrum ad hoc cuivis susscient, modo verba eorum is suis terminis restringat. Nihil probant quae adducit mrehamus, quam aliquo modo nonnullis in locis sinum ha
bitum fuisse. Sed non probant, Dominicaene vel comparatum non probant otio transactum fuisse, Malia, quae Constitutiones dicunt, ct olim in usu erant Laodiceni vero Patres, Eus bius, Tertullianus disertissime de suo aevo neganta
f. . Si Liber Constitutionum saec. IV prior non sit, aut scriptus est ab Orthodoxo aut ab Ariano Si prius, absque du-β' 'Mbio disertius de Mysterio Trinitatis scripsisset Auctor, Ut z-Σquutiones aliquo modo Arianis faventes vitasset. Si posterius, eirea Ttru Ecclesia tam cito, tam facile eum non recepisset, nee st nix3xemtim Athanasius, Epiphanius, aliique viri docti, rianorminque hostes insensissim, eum laudassent recepissent. E. Libver iste ante M. 1V scriptus est. Et sine modus, quo ibi Mysteriorum Trinitatis, e mentio st, omnino prima saeculi sapit, & duriusculum illorum temporum loquendi modum,
atque pauca quae de iis tunc fieri solebant verba Tertium tellimonium intrinsecum pro Constitutionibus mihi Ex earnia suppeditabit, mandatum circa ordinationem Episcoporum. - Praecepto
292쪽
culo IV. Illertimqtie vel duodecim Gonc Carth. III. c. v. p. otes. Ves et O , Conc Arel. I. an. 23. , vel celte septem , aut la summa nec elluas sit, C minus unquam quam tres Conc Nic. an. IV. relat. I. c. I. Arelat. II. c. s. Carthag. III. an. 2. Carthag. V. an. .
G Theodor L. V. R. XXIlI. H. L. c. o quidem
non numerat Metropolitano vide plerosque locos citatos);. Unde ordinatio a paucioribus, se duobus facta rejiciebatur vid. Exempla Conc. rdus. I. an. I. Conc. Reiense .&c. Si quae exempla sunt in contrarium , aeque irregularia sunt,ae ordinatio Evagrii a solo Paullino rheodoret. l. c. , ex intransgre res animadverti solebat. Regulariter omnes conari vinciales requirebantur, a numerus modo in subsidium tigebat. V. Cypri L . Euseb. l. c. Conc Nic. Can. q. plerosque Canonum citatorum. In Constitutionibus nihil de Provincia, nihil de pluribus Episcopis, nihil de illegitima aduobus Ordinatione, multo nainus de advocandis vicinarum Provinciarum Epit copis, ut volunt Concilium Generale II.
Constant. V. Theodor L. V. Cap. IX. de Concilium Chalcedonense Mi. XVI. Exstenti Sed Provinciarum mentionem non desero. Nulla in Constis
de subor- tutionibus vestigia, nec divisonis Ecclesiarum in Provincias, . late, Ebis c Primatum , nec Metropolitanorum. Haec Cmnia tamen, equis at initio Saeculi III in Eccli sit orta sunt. E. iam antea Constitutiones exstabant Saec. II.jam haec instituta fuisse , cum Anglis
plerisque aliisque multis Doctissimis viris, credere non possum. Quae Iu Loca quae producunt id mihi probare non videntur. Irenaeum saeςvio 'io Cilli Metropolitanum fuisse male concludunt ex Eusebii verbi, L. V. e. 13. ubi Irenaeus Galliae paroeciis Episcopus
suisse dicitur. Sensus est modo eum quasdam in Gallia a-roecias, quae unam Dioeces in constituebant, exisse, plures enim Ecclesiae uni Episcopo parebant, Ma Presbytcris regebantur. Alias improprie loqueretur Eusebius παροι ων α E ιρη- ναῖν ἐκπια , nam Metropolitaniis inquam rictus est, Pr
1inciae tui να Μῖ-- seisiisse, hoc enim supponeret alim
293쪽
DE CONSTIT APOSTOL. in . . aepiscopos sub eo rum suisse. Quod Philippus Cretensium
Episcopus dicatur Eusebio L. IH Cap. XXI inim sensu modo intelligendum, quod inter Cretenses Episcopatum gesserit. The philum, Narcissum aliosque multis Episcopis praesedisse dicit
quidem Euseb L. V. Cap. XXIII., sed nempe in Synodum coactis, ubi sane Praesidem eligere oportebat, non alias. Polycrates non dicitur praefuisse Episcopis Mae, eidem Euseb. L. V. Cap. XXIV sed eos duxisse re id est, in celebri circa Pascha Schiomate, minas inter eos tenuisse, qui Asianorum sententiam sequerentur, praecipueque prae aliis pro illa opinione scripsisse. Haec aliaque suadent, ut Metropolitanorum usum Saec. V. probatum non credam. Multa etiam fa- ciunt ut pro parum probabili habeam, licet libenter concedam, quosdam Episcopos prae aliis aliquem honorem, vel aliquam a ctoritatem clitos esse, non modo aetatis, aut eruditionis, aut sanctitatis caua, sed, ob Ecclisiae suae antiquitatem, vel urbis dignitatem, aut similes causas. Ita tamen, ut non si gulae provinciae tales Episcopos habuerint, sed modo passim aliqui exstiterint, ut Romanus, Antiochemis, alii. Quidquidi de eo sit, sufficit inclicium hinc sumi, Constitutiones Saec.
Ira praecessisse. f. s. Exorcistae in Constitutionibus ordinem peculiarem Chon constituunt, imo ordinatio eorum vetita, Const. L. EI. IeVIII. C. XXVI. quod Exorcismus sit domini omnibus fide-ruui ordi. Iibus, quos eo favore Deus dignetur, commune, ce sic natione. primis temporibus erat. Quivis Christianus exorcietabat, Orig. e. eis L. VIL Tertuli. polog. C. XL minut. ctam iustin. pol. I. p. q. s. aliique, non tamen semper nec regulariter, sed prout aliquis fide . Dei gratia plenus erat. Haec omnibus constanti Vicissim constat Saec. m. ordinatos fuisse Exorcistas,is certum in Ecclesia ordinem constituisse, quod superfluum foret exemplis comprobare, cum singula concilia singulique Patres de hoc facto testentur. Sed non modo Saec. m. hic usus invaluit, verum jam usitatum erat Sae
294쪽
III medio, tanquam aliquistiani inmune&antiquum. Nam
Cornelius Episcopus Romanus, non longe ab anno so. Fabiano scribens, dicit in Ecclesia Romana elle Presbyteros M. Diaconos . Subdiaconos . Acoluthos 2. Exorcistas, de Lectores cum Ostiariis 32. Certus ergo erat Exorcistarum ordo
in Claro, perinde ac Lectorum ac simini. Oportet ergo in iste ordinandi Exorcistas circa initium Saec. III ortus sit, deoque Constitutioines prius scriptae sint.
Ex silenti Constitutiones, praeter tres ordines maiores, paucos minores circa ordi memorant de coluthis nihil prorsus dicunt, ut nec de Cone qu* aliisque De Cantorum Mostiariorum ordinatione alnores tum m plis silentium, cum tamen L. VIII omnes alios ordine percurrant. Attamen, non modo saec. H. sed de jam medio tertio, haec ossicia oriunque ordinationes notissimae reserant, MCylirianus atque Coimelius passim de iis agunt. Ex sym Constitutiones varias fidei sermulas passim praescribunt, quae ixeae' maxime .cun illis conveniunt, quas ante- Nicaeni Patres secere, num .hil toto celo vero distant 1 Posterioribus. Sed symbolum Conavissimo situtionum L. VI. Cap. i. quod Catechumenis recitandum injungitur, prae aliis mini memorabila est visum, ob summam iis cum aliis antiquissimis symbolis convenientiam , quae ante Conc Nicaenum in usi fuerunt, de ab Apostolis derivabantur,
nempe cum HierosolImitano ap. Cyrill Catech. VI. de seqq. Antiocheno p. Callianum de Incarnat Libr. P. Orientali ap. Euseb Epist ad Caesareenses in Socr. H. L. L. I. Cap. VIIL
Alexandrino V. Socratem L. L. Cap. XXVi., alio, quod circi Trinitatis dogma auxit, di commentatus est Lucianus Nisu in thanas de syn Arim. seleuc. o. I. p. 89M si modo ex Symbolis istis quaedam aliena auferas, ut additiones
Luciani in ultimo, voces Deus ex Deo, consubstantialis Patri, in Antiocheno, quae post Conc Nicaenum addita sunt. Apparet omnia haec Symvola unum idemque esse, pauculis in locis mutatum vel variatum, de onusia suadent Constitutionum
Symbolum statem allantia esse. Alia illa symbola illic reseriem
295쪽
D CONSTITUT APOSTOL. 269 8 cim Constitutionibus conferrem, nisi prolixitatem timerem,
de illa passim obvia essent. L. IV. Const. Cap. XIV. de virginibus agitur, & virgini-Ε doctil. tas potius improbatur aliquo modo, quam commendatur. Quin αδ ium stylus quidem Saec. II. sapit, sed III de I et extra usum jam erat bi iam tunc utraque pagina, in singulis libris, immodicas coelibatus udes continebat, Λ omnes prae eo sele virtutes contemnebantur. En octo gravissima indicia, quae Constitutiones Saeculo III. priores demonstrant. Iam ad testimonia transeundum, videndumque nullusne adeo illo Saeculo Constitutiones viderit, cis
f. 6. Dionysius Alexandrinus Episcopus medio Sarc. IV. g. 6. Harus erat. Huic tribuenda esse Pseud Dionysi Areopagitae Teiumo scripta niusquam probabile deinde essiciam. In istis autemniseste aci Constitutiones alluditur, inuidem in opere de Hie m. sa,eu.
ibi Auctor, unde, quae de Hierarchia dicit, habeat. Recurrit iri a nempe ad primos fidei luistianae Doctores i. e. Apostolos, qui in sacris scriρturis de libris Theologicis haec doceant. Apparet eum per libros Theolosicos, alia Apostollarum o numenta intelligerea Scripturis distinis a. Deinde alia dicit per Traditionem ab Apostolis prodita esse, quae maximo cum amon serventur, S extra Clericos digniores non propagentur, dec Apparet Constitutiones intelligi, quae ut arcanum solebant servari, ut patet ex an Apost LXXXV. nec nisi Clericis
communicari, saltem saec. II. 3 m. quae revera traditi ne Apostolorum erant, sere omnes viva voce editae, post
eorum mortem litteris traditae. Demonstratum dedere S alii, Min specie Beveregius, Codi-Canonam cem Canonum Apostolorum, jam III. Saec exeunte, compositum' postoli suisse, ex antiquorum Conciliorum decretis. Iam in huius ς λη Can. LXXXV. ultimo, Constitutionum ut sacrarum S Ἀ-μ,stolicarum mentio fit scio Beveregium partem hanc Can mimis stolicorum pro interpolata haruisse. sed absque Lia tionei,
296쪽
unica enim quam affert nullius est pretii. Dies c rinones Apiallol. alcha cum Judaeis celebrandum vetaretiquas vero' genuinis Cotistitutiones est Epiphanio id iusi
sed iam supra dixi . in antiquissimis tenuinis Constitutio i imo i is , qui inter Cypriani opera reperi siri. 1MTcyriiani ex caeter aliquo loco de Baptismi solemnitate si oriui vhet
οmm, seripta Ergo scriptum erat aliquid huius nonymi de Baptismi forma solemesine tibis paecopos traditione c., inuidem aliquid seriptum sie um Ves
ta uim agnitum. Hoc ubi nisi ui Ciast timet
oidenis oricenes Walibi, in specie circa Pardobaptismum Ionee manifestissime ad Constitutiones respicit oriri timn
Orig. In Roman L. V. Cap. VI. I bi illa ατ, iachmhlii Cornelius ad Fabium Antiochenum contra Novatum sese; Eplo bens, medio saec. LII. apud Euseb. H. E L. φοῦ πιπινη m inter caetera us Baptismum reprehendit,&de eo seia' , '
297쪽
DE CONT SIT AIO STOL. Cornelius ad Constit. L. III. Cap. XVI. L. VILC. XXII XXoI. tibi haec omnia diserte instituuntur. Non lone post Cornelium scribebat Firmi lialius Caesareae F Cappadocum piscopus, cujus ad Cyprianum epistola in hu-hi iiii jus operibus exstat. Vigebat de Haereticorum ..ptismate al- Rom.ali , tercatio. Stephanus ad Apostolos provocabat, qui Haereticosiumque.
Baptizando prohibuerint. iii milianus aliique hoc salsum esse dicebaut . unde saltem patet, quaedam postolorum mandata tunc fuisse. Forte eadem varietas in Constitutionum exemplaribus hic reperit batur, quam circa a chatis celebraitii nimvidimus. Nam Firmilianus traditionem Romann sun Quintan mvocat, cilli aliam consuetudinem Veritatis, ut dicit, opponit, quam ab Apostolis etiam deducit. Nempe Constitui. L. n. cap. XV. Haereticos iterum Baptizandos esse cremnitur. Quod ipsum, ut in transitu naoneam, iudicium aliud est antiquitatis Constitutionum ante Conc Nicaenum, nam ab eo tempore tota Eccletia hanc opinionem ejecit. Primo Saec. III initio Boiuit Hippolytus Portuensis. Huic, Hippolrii in antiquo notissimo monumento , tribuitur liber sub ti-r x tuto Ἀοςολικη παράδοor. Hodie nullus sub hoc ditulo exstat.
Cita Syncellus Hippolyti ipsius tr auis, Apparet eundem
librum esse. Itaque non est dubium, non differre ab hac Tr ditione Hippol'ti ejusdem διδασκαλια. . quae in Ditis Catalo gis nominabatur is quae debuit esse collectio Traditionum Apostolorum, utpote quae inter Apocrypha Apostolorum reponatur. Deinde inde etiam manifestum est διδαχῆν vel . . δα---- Hippolyti, quae hodie in Bibl. omniensi exstit, e Collectio decretorum Apostolicorum est, non differre ab illi παραδόσει Unde eandem διδαχῆ in Bibl. Vindobonensi exstare coniti p. sub Romine διδαξει Σπιςολων δ su πολυ του sicut
olim modo Hippol, ii traditio, modo Apostolorum traditio per Hippolytum dicebatur Vide de his bris in eum descript Eces. Erat itaque διδαχ' aliqua Apostolorum, ab
Hyppolyto vel collecta, vel edita. I. ia Codicibus illius
298쪽
δώαχης, qui hodie supersunt, continetur uniciis liber TII. Constit Apostol. Ergo ius hae Constitutiones erant illa Hippolyto nota Sed num ab eo composita Non, nam modo edita ab ipso seu per illum dicitur. Id est, vel sepam
tim illuum hunc edidit Hyppolytus , vel ex rariori notiorem effecit, vel quod magis arridet, primus in Occidente edidit ex Oriente acceptum, unde primis illis temporibus, ab Orientalibus quidem mentio si Constitutiomim, vel ab iis qui in oriente fuerant, sed non ab Occidentalibus, ne ab ipso ouidem Cyptiano. Quidquid de hoc sit, inter caetera de imidinde concludo, ritus in Constitutionibus memoratos, 3 qui fere omnes Libro PII. continentur, iam Hippclyti tempore antiquos suisse, S quidem adeo ut Apostolis tribuerentur. Sed
de Hippolyti Collectione sorte adhuc semel agendi locus erit. Et ne quis de his dubitet,edidit Ces Ruricius in Hippolyti To.I. p. que sqq. hanc παεα δοσιν seu Minoacta Apostolorum Hi polyteam, quae Futem L. I. Const. complectitur. 4 Abestini Constitutionum religiosissimi cultores S. Canones se vant Hippolyti, inde sere omnes desumptos, quorum titulos habet laudatus Fabricius Praef. p. XXII. Haec sunt Saec. III. pro Constitutionibus testimonia, Ahἡ,' ex quibus aliis antea dictis concludo, Constitutiones Saecis in ii. IV. non modo exstitisse, sed is antiquiores esse, adeoque exstabant. Saec. II. jam fuisse. At vero num solum eo libente Ilinime: nam iam ulterius progrediar, ex Saec. II perinde Auctoritates allegabo. objectio. Et primo objectiones in contrarium praeoccupabo. Hae vel nibus su Historicae sunt, vel ex ritibus ibi praescriptis draumptae. xti si iii Historici, partem maximam facile removebo, dum monebo me, esto modo omnia, singula ex Constitutionibus, Apostolis tribuere, vel Apostolis viventibus facta credere. Sed illae mihi objectiones refutandae sunt, quae Constitutiones maxim rum errorum incusant, contra Historiam Apostolicam. Nam credibile non est, tam supinam negligentiam collectori tribuen- Sura
299쪽
DE CONsTIT APOSTOLICIS. tan esse, quem inuraediater Apostolos vixisse credo, deorum monumenta colliuisse. Et hoc concedo de iis, quae Historice tanquam certa reserantur. Sed nego uernego de
nonnullis, quae temere ignorantiae imputantur, ut e congregatis ninibus postolis, tunc quum hoc fieri nota potuit.&c. Nam haec omnia modo connexionis ergo faeta sunt. Comi ilao nempe, cum Apostolarum quaedam prηcepta ὀmmunia vellet ει generalia, quae nudi in specie tripuere poterat, ut de Liturgiis aliisque specialibus secit non melius e posse
ea nectere putavit, quam ingendo consessum omnium Ap stolorum, non realam, sed modo symbolicum, ut sic dicam, utpote qui modo ideo excogitatus sit, ad communem eorum Doctrinam repraesentandam. Hac responsione tolluntur omnes
dissiculiares Chronologicae. Nec novum est insolitumve tales fictiones admittere. Quid aliud sunt Recognitiones, omni que illa scripta Apostolis tributa Praeterea multa suadent, ut Chroneso ca illa dubia parvi ponderis esse credam, & Constitutiones iis absolvi posse. Seci hoc pro nostro proposito nimis prolixum est. Unde in aliam occasionem his ervatis, prioieresponso contentus sum. Interim, haec Malia, quae afferuntur, non meseriunt, de illis diluenda relinquo, si potis sint, qui Apostolis Constitutiones tribuunt. Cum vero eas ineunte saec. II collocem, sorte videbor peccare in Usserit rationes, qui inter alia Constitutionibus, Basilidis, Saturnini mentionem objicit, qui modo sub Hadriano orti sunt. Sed hac in re discedunt ab eo recentiores, inter alio Pearsenius, qui hos Haereticos antiquiores fuisse
semonstravit. Ego eos adhuc propius Christi temporibus as moveo quam ea mus, di id aliquando evictum me dare
De ritibus pauca quae dicam habeo. Pessime, iam dixi, tau:
N, ne ratione rituum muliorum novitas adstruitur. Nullae,itu, s e. auictoritates obstant. Ritus isti aevo Hippolyti jam alitiqui IV. reeen-
admodum erant , id pro Apostolicis habebantur. Haec omnia Q p Iim jam
300쪽
jam dixi At ea repetat Lector. Nil nisi antiquorum i e Saee II. Auctorum silentium opponitur. Sed quo jure cum nullus eorum ex profisso imo ne occasione data quidem, de rit
bus Ecclesiae agat aui agere possit. Omnes tui strittores, ve, Gentilium Theologiam impugnant, vel Haereses capitalis, ubi nulla de ritibus quaestio. Sed ubi rara hane in rem stagna αoccurrunt, ibi apparet Ecclesiam caerinioniis destitutam non fuisse. v. g. in unico Justini M. angulo, exstat vinum in Sis Coena cum aqua misceri solitum fuisse QEucharistiam ad aegrotos delatam fuisse. Hoc nemo Saec. IV. vel . antiquius
credidisset, si duae tresis illae voces i. Justino defuissent. Hisce adde Disciplinam arcarii, quae Mitiniussimis emporii irae
cipue circa ritu obtinebat. Tum notato paucos ritus in Co stitutionibus praescribi , valde simplices. Ultimo Constitutionum Antiquitatem rationibus affirmativis probo. Non sustici exceptiones negativas mihi opponere, easque non cir ca opus ipsum, sed modo quasdam eius minutias.
f. . transeo itaque ad rationes intrinsecas, id est, prae t cepta quae Constitutionibus continentur, isodo saec. II. Mium ni quidem ineunti conveniunt. quitatem Auctoritatem Episcoporiun antiquissimam esse nemo neve prob4ntia. Sed eam per vario gradus austam esse inter omnes constatis eoi otii Unde Saec I. ineunte multo minor distinctio inter E-SPresbν piscopos iresbyteros erar, quam postea, et himsi non illis creterorum datur, qui duos istos ordines inhio pro iust liabit esse ει distximi ruunt. Jam in Constitittibilibus rarissiliis fit mes, ni Episeoporum a Presbuteris, imo plerumque videntur m
. fundi hi ordine; 8 inodo Episcopi, Diaconi nominantur. Presbyteris sub Episcoporum nomine manifesto in elusis. Hoc antiquitatis remota indicium est,is modo initiis primis saeeuli II convenit, atque adeo ante Ignati Epistolas seriptas, quas
credo primum opus esse, post Episcopulus majorem dignitatem introductim scriptum Uiuis eam lanatius metum, ταξιν -- cat quod violenti detinsioni levis his sitque de juventite