장음표시 사용
141쪽
S. Congregatio Concilii Tridentini Interpres, vigore facultatum
a Suiomno ostro Pio P. X sibi tributarum, propositis dubiis ita respondendum censuit: Ad I. rarmative, vetita tamen studiosa collectione, ita nempe Ad I. ut accipere possit missa Sponte oblatas, minime vero ab Episcopis
Ad II. Pro gratia iuxta petita. Ad II Ad III. Pro missis . Sedi Episcopis dioecesanis aut Superiori Ad III. bus Generalibus ordinum seu Congregationum Relisiosarum datis, rmative. Pro missis privatis Sacerdotibus commissiS, negative, et servetur dispositio Decreti De Observandis. Ad IV. Pro gratia retinendi duas pro singulis centenis. Ad IV. Praesentibus ad quinquennium alituris. VINCENΤIUS Card Ep. PraeneSt. Praefectus. Caietanus De Lai, SecretariuS.
Separatim ponemus declaratione et concessa gratiaS. Et prius quidem de declarationibuS.I. DECLARATIONES
i. Observatio de modo quo decretum citatur. Leges et generalia 8. Sedis decreta ex primo vel primis eorum verbi allegare consuevimus. Hinc sicut sermo fit de decretis Quemadmodum, - Auctis admodum, Uigilanti studio, etc. praesens decretum designandum fuit verbis Ut debita, unde exordium sumit. Nihilominus interdum, et semel quidem ab ipsa S. Congregatione appellatur primis verbis ipsius tituli. De Observandis. Quod nobis videtur esse indicio ipsum titulum ad authenticum pertinere decretum. Porro titulusi ie, quem Supra, p. 44 dare OmiSimuS,GS Si De Observandis et evitandis in missarum manualium satisfactione. 2 De missarum qualitate. Sunt ne ad effectum decreti, manuales an fundatae missae quae in nulla eccleSi Sunt conStitUtae, quarumtamen perpetuum onus patrimonium assicit ecclesiae, monasterii vel loci alicuius pila a quaesivit episcopus Aliphanus, et ratio dubitandi poterat haec esse, quod in decreto sermo quidem fiebat de missis quarum perpetuum nu onerat privatum patrimonium, nullus autem de missis quae simul in nulla eccleSi Sunt constitutae et ecclesiasticum onerant patrimonium. Verum similem esse uiriusque generis rationem non videbatur ambigendum. Quare utramque ad manuales missas adscripsit S. Congregatio. Quo reSponso confirmatur prima ex nostris annotationibuS data p. 47. De tempore utili Me legitimo, non una est facta interrogatio. a Ex norma et exemplis propositis in ipso decreto n. 20. tempUSimplendae obligationi concessum accuratius definire voluit archiepiscopus Leopoliensis, atque hinc inventas regulas approbandaSmisit ad sacram Congregationem. Haec vero rem istam Sapienter prudentiae et conscientiae permisit sacerdutum. Ut enim diximus
142쪽
13 MONUMENTA p. 48 Vari Sunt perpendenda adiuncta quae vix possunt generalibus comprehendi regulis nec nimio rigore mathematico est rei facienda
Ut de ipsis regulis, supra descriptis, dicamus, videntur per se teneri posse quales proponebat dictus archiepiscopus, atque indicationi
S. Sedis satis respondere, nisi quod severius ponuntur Io miSSaeesse intra mensem celebrandae. Nostras indicationes conferaS, P. 48 n. 4. Hanc pom imi mam Statui R. P. Ferreres Quicumque numerus miSsam . eidem sacerdoti ab eodem committatur dicendus trium dieruiti spatium celebrandis singulis inis missis conceditur, ultra mensem qui primae dicendae missae deputatur. Db Quaesitum deinde est de modo quo tempus istud sit computandum. Atque ex responsis, haec constant: α Singulorum qui missas rogaverint est habendus respectus nec possunt coniunctim sumi, ad ampliandum spatium, Stipendia apluribus oblata, sive in variis occasionibus, quod Sati per Se patet, sive etiam in una eademque occasione Resp. ad archiep. Leopoliensem, ad 2 . In posteriore tamen casu sacilius ex benigna offerentium intentione ut si v gr. communi egerint consenSu, maior erui poterit facultas. ' Quas missas sacerdotes ab ordinariis dioecesanis acceperint celebrandaS, OSSunt ad computandum tempus, considerare quaSi ipsi ordinarii sint stipendii auctores. Hi tamen debebunt pro viribus satagere ut missae intra definitum lege spatium celebrentur, nec ipsi possunt eum missarum numerum quaerere et accipere cui intra definitum lege temporis spatium per se vel per Subditos sacerdotes satisfacere nequeant Decreti art. i. Excipe missa a subditis sibi traditas ut exuberantes, Secundum n. 5 decreti. In responso, Sermo fit de episcopo, sed res videtur transferri posse ad praelatos regulares, Secundum responsum datum ad S. C. Spiritus, si tamen contigerit ipsos in iisdem versari adiunctis.
Minime autem, contra atque existimat Ev. ΗΕΟL. R. note
p. 73. re8ula ista Valet in missa acceptas a sacerdote qui nequeat intra legitimum spatium suscepta onera per Se exSequi. In hunc enim finem facultas omnibus fit transferendi eleemosynaS, ut miSSae poSsint congruo tempore celebrari non autem in
transferendo missas in alium possint viri neglegentes veluti privilegium concedere maioris dilationis Debent itaque sacerdotes qui oneribus implendis impares sint, vel proprio ordinario traderemiSSaS, vel quaerere sacerdotem qui missas celebrare queat temeore quod lege Gefinitur et ab oblata a fidelibus eleemosyna initium
Immo, quominus de sacerdotibus qui missas a se acceptas aliis committunt celebrandas perinde dicas ac de ordinariis, duplex nobis obstare videtur ratio ordinarii, non autem privati sacerdotes, quasi ex officio recipiunt exuberantes missas, quae numero tot Sse POSSunt ut, perSpecta etiam conjunctae eleemosynae exiguitate, omnino aequum sit ipsis faciliores imponere leges curandae tem pestivae celebrationis. Praeterea, ex ipso decreto Ut debita perspi'
143쪽
citur . Sedes conscientia et prudentia ordinariorum magis fidere quam quorumlibet Sacerdotum. Sic tradendo missas aliis ordinariis, ordinarii iam omni obligatione solvuntur, non autem Si easdem extraneis commiserint sacerdotibus celebrandas. 4. Per eandem occasionem, quaesitum est de modo quo missas celebrantes intentionem suam concipere deberent, ubi sic missae plures ab ordinariis committerentur aliis dicendae. Atque aliis. Iam ante datis, responsis inhaerens. S. Sedes: a Hortatur ut intentiones sacerdotibus celebraturis distincte manifestentur: hac ratione iuvatur celebrantis devotio, qui facilius movebitur ad precem fundendam particularem, variis intentionibus aptatam et plenius satisfit votis offerentium stipendia. b Istud tamen non praecipitur; stricte enim satis est, Si Sacerdotes a mentem celebrent ordinarii, is autem intentionem suam con- Cipiat Secundum regulas a probatis traditas scriptoribus. Regulae istae huc sere redeunt. In partiendis stipendiis poterit coniunctam cuique intentionem distinguere ex libris quibus omnes inscribi debuerunt vel, si id fieri dissicile queat, numerum inter plureS dividere ita ut velit missas celebrari eo ordine quem praeValenSquarundam ius postulaverit; quod si absit alia ratio iura distinguendi, saltem eo ordine quo fuerint oblata stipendia . 5. De sanctione episcopali, addenda decreto a Uigilanti. Potest Episcopus etiam censuris compellere administratores piarum cauSarum, etc. ut observent obligationem tradendi proprio ordinario missas quae in fine anni fuerint reliquae, et prohibere ne eaSmittant extra dioecesim, quatenus id repugnet decreto rigilanti quod est . . Decretiit debita confirmatum CD. Responsa ad
episcopum Aliphan ad IV. 6. Quinam sint ordinarii et a quibusnam sit exigenda fides. Ut
est O S. Spiritus responsum, etiam in art. 7 decreti De Obsereandis qui incipit ordinarii dioecesani, nomine ordinariorum Veniunt etiam Praelati regulares. Quo porro spectet ista declaratio, statim additur, in eodem rescripto, ad a. Confirmando enim pinionem quam probabilem diximus esse. p. IIo C. S. Congregatio respondit ordinarios qui aliis ordinariis tradiderint stipendia, ipsa hac ratione omni levari onere. Quod si regulares Praelati nomine veniunt ordinariorum consequens est Episcopos vel PraelatoS regulares non iam de celebratione sollicitos esse debere statim ac missas aliis Episcopis dioecesanis vel Praelatis regularibus tradiderint.
Per se non sunt Praelati nisi qui ordinibus vel Institutis exemptis praefecti, ecclesiastica pollent iurisdictione. Sed in hoc decreto, ex artor, Vox videtur latius sumi posse de quolibet vero Superiore Instituti etiam non exempti . Quod hic valere arbitramur.
Ratio concipiendi intentionem satis fuse proponitur apud RVUR
Missae tamen quae in fine anni tradendae sunt Ordinariis propriis. Decr. Vigilanti tradi nequeunt nisi Praelatis Ordinis religiosi proprie uicti vel Instituti plene exempti. Alumni Congregationis religiosae non Plene exemptae easdem ordinario loci tradere debent. Si etiam RV.
--L. R. p. 66. 67 RPPellans etiam relatorem Causae GHostemnae, de qua superius, P. I.
Dum v. HstoL FRANs vim responsi ad Cong. S. Spiritus in prima
144쪽
136 ONUMENTAT. De Metria commutatione in alias res Gravior et dissicilior quaestio Videtur proposita esse ab episcopo Bredanensi et ab Episcopo S. Deodati . Quaerebatur etenim, utrum necne, Pr Victu apud parochum recepto, possent vicarii, ibi hospitio recepti facta pactio ne, cedere vel cotidianas missarum eleemosynas vel ratam partem Stipendiorum pinguiorum. Ac prima specie videntur tales pactiones repugnare verbi n. 9 decreti, quo absolute iubetur ut stipendium integrum et in propria specie tradatur celebranti. Sed si consideres, eo ex art. 6, Spectare legi dispositionem, ut omne de missarum eleemoVni Supprimatur mercimonii genus, et absoluta Verba n. 9poni ut consectaria numeri proxime superioris Iuxta ea quae in Superiore articulo constituta sunt D concludes id non prohiberi. Sicubi omne absit mercimonii genus. Omne vero, in allegata Pecie
a Ex qualitate parochi, qui negotiari prohibetur, et nulla r0 hospitibuS quaerit eleemosynas ut eos hospitio recipiat; b Eo qu0d
nulla fit collectio stipendiorum, nec spe stipendiorum alliciuntur vicarii ad talem conventionem admittenciam. Quare S. Congresatio sapienter respondit consuetudinem Stam suStineri posse. Et iam ante similis pactio permissa erat a S. Congregatione, in Trevirensi, Ii maii 1888. De eadem responsione illud praeterea observandum St, eam icuipiam consuetudinis nullatenus inniti. Namque, ut apearet e supplici libello, consuetudo non erat centenaria vel privilegiata. Sed verbis decreti, Contrariis quibuslibet non obstantibuS, B Con' suetudine particulares non privilegiatae sunt SuppreSSBe. Res itaque ipsa videtur legi non repugnare. Quocirca, in similibus cauSis illa reSponsione prudenter uti licebit ut ipse in sua relatione innuit Congregationis secretarius. Atque ad haec duo Stpotissimum attendendum Ut studiosa vitetur stipendiorum collecti0, neque ad obtinenda stipendia sacerdotes ad pactionem ineundam adducantur. Quare si hospes quidam velit conquisitis priu Stipendiis emcere ut sacerdotes apud se hospitentur, id fuerit prorSu a decreti dispositionibus alienuma contra autem poterunt SacerdoteSSic pro victu cuilibet cedere partem stipendiorum quae ipsos Sibi
8 De non retinenda parte stipendii missarum quas aliis tradas celebrandas. Duplex est exceptionis forma S. Congregationi propoSitn. a In Bredanens dioecesi missae parochis commissae et ab iis alio tranSmi SSae, in ecclesia nihilominus e suggestu populo nuntiari con-SueVerunt. Pro qua nuntiatione et ipsa rei administratione artem Stipendii retinebant, eamque non exiguam, cum pro uno floreno se a ia retinerent in cent. 9 cent.
refundit verba Ordinarii dioecesani. x observabis eiusdem Sum PraeCipuum a nobis referri in verba postremae partis istius articuli aliis Ordinariis. Etenim o regimen paupertatis raro fiet ut regular propriis Praelatis exuberantes missas tradere debeant se ho resCire Reni intererat, utrum neCne, tradendo missas Superioribus regularibus,
Episcopi et alii ordinarii obligatione sua levarentur.
145쪽
b In dioecesi S Deodati, ubi ex privilegio pontificio episcopi
permittere possunt ut pro missa binationis accipiatur Stipendium, operi pio applicandum, ipsi sacerdotibus celebrantibus cedere solent quicquid ultra se. I, o pro miSSarum eleemoSyna receperint. Age ero utramque formam improbavit S. Gngregatio. Et merito quidem Ex iam diu receptu iurisprudentia, et art. II 0 decretiit debita prorsus prohibetur quominus de oblata eleemosina quicquam detrahatur et severius etiam obstat S. Sedis vetitum, quominus ex missis binationis privatum percipiant emolumentum
Praeterea, ut observat ipse Congregationis SecretariuS, par a parochis Bredanensibus retenta, nimia est ut laborem nuntiationis compenSare Videatur. Quae tamen nuntiatio, contra atque idem opinatur nec otiosa nec inutilis est, cum per eam desunctorum memoria populo commendetur, eaque familiae defuncti sit Rcceptissima.
Verum, cum episcopus redanensiS, ad parocho excuSandOS, necessitatem arguebat prospiciendi honestae eorum sustentationi. S. Congregati negativam responsionem temperavit verbis, Ad mentem, quibus, ut verisimile est, meliorem indicavit modum eidem fini consulendi v. g. per pontificiam conceSSionem Contra, usum dioecesis S. Deodati simpliciter abolevit. 9 Denique de missis appellaniarum, mere confirmavit claram decreti dispositionem, secundum quam beneficiati, si missas aliiStribuant celebrandas, non ad arbitrium suum eleemosynam aestimare possint, sed eam dare debeant quam definiat synodalis taxa
II INDULTA Iuvat etiam paucis recolere gratia hactenus concessas, ut hinc quid iustam ob causam, a S. Sedis benignitate sperari poSSit intintescat. Itaque, i. e ob piam quidem causam, permiSit S. Congregatio, ut miSSae conquirerentur ultra earum numerum quas ordinarii per Se vel per subditos tempore debito celebrari possent concessit tantum ut sponte oblatae admitterentur. ResponSum ad Oc.SS. SalvatoriS.ὶ
2. idem Societati aliquantisper fines dilatavit legitimi spatii
celebrationi concessi tu ut excepti miSSi quarum cauS urgeret, et quae statim ex promiSSione esSent persolvendae, aliae OSSent intra tres menses dici.
3. oluit S. Congregatio eandem Societatem eximere cura demissis quas privatis committeret sacerdotibus celebrandas immo eam dixit obligatione non solutam nisi per translationem factam ad Superiores generales ordinum vel Congregationum religiosarum, Vel ad ordinarios dioecesanos Attamen, dicta Societas uti poteritalia declaratione, qua omnes Praelati regulares Ordinariis dioece- Sanis assimilantur. 4 Permisit denique ut ad pio fines, retinerentur a m ex mis-Sarum stipendiis.
146쪽
RESPONSA DE CALENDARIO ECCLESIAE
I. Rallationen tu, a ian. Icob. Plures in dioecesi Ratishonens exsistunt ecclesiae tum parochiales vel annexae, tum tales quae a fidelibus peregrinationis causa pio animo requentari solent, quae licet in possesSionem Regularium haudquaquam transierint et a iurisdictione ordinarii minime exemptae sint, ab Episcopo tamen Sacerdotibus Regularibus ad tempus concreditae Sunt, ut hi in iisdem functiones sacras peragant et fidelium curae per Verbi divini praeconium et administrationem
Sacramentorum ex ossicio deserviant.
Hinc expostulatum est a Sacra Rituum Congregatione Utrum in praedictis ecclesiis etiam Episcopus et parochu Parochiae saecularis eiusque vicarius atque beneficiatus propter beneficium ecclesiae canonice adscriptus in clicenda Missa se directorio Regularium accommodare teneantur 3 Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, audita sententia commissionis Liturgicae reque mature PerpenSa,
respondendum censuit A matis iuxta Decreta n. 386 Urbis et Orbis ' decembri 180, et n. ob Urbis i decembris I 800 ad II. Atque ita rescripsit et declaravit. Die a ianuarii im5.
A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefectus.
D. Panici, Archiep. Laodicen. Secretarius.
II. Oxcliniam Benedicti, 3 sebruarii imb.
Hodiernus caerimoniarum magister in monasterio ordinis S. Benedicii ad S. Stephanum, Ausustae Vindelicorum in Bavaria, ut omnia rite fiant, de consensu sui' ni Abbatis, a Sacra Rituum Congregatione sequenti dubii solutionem humilime expetivit,
In ecclesia S. Stephani, quae ante erecti me monasterii fuit ecclesia parochialis, ex pia dispositione et fundatione ultimi parochi, Sacerdos saecularis qui est etiam beneficiatus vicinae ecclesiae S. Galli Missam celebrare, fidelium consessiones excipere, aliaSque sacra functiones peragere debet. Cum vero ecclesia S. Stephani aliquot abhinc annis in possessionem monasterii legitime venerit, quaeritur : An praedictus sacerdos beneficiatus in celebrando sacrosancto issae sacrificio Suum calendarium, nempe dioeceSanum sequi debeat, vel calendarium monasteriis Et Sacra eadem Congregatio ad relationem subscripti Secretarii. attenti expositis una cum exquisita informatione Mummi Episcopi Augustan. Vindelicorum et suffragio Commissionis Liturgicae, proposito dubio respondendum censuit: Negatis ad primam partem rmative ad secundam iuxta Decretam 3862. Urbis et Orbis. 9 decembris i 895 n. 4o5I, Urbis, i decembris i 899 ad I et Ratisbonen. 27 ianuarii I9ob. Atque ita rescripsit. Dies sebruarii 'ob. A. Card. TRIPEPI, Pro-Praef. D. Panici, Archiv. Laodicen. Secret.
147쪽
50 S. R C. R CALENDARIO S. C. P. ET REG. CAUSAE CONTENTIOSAE 1 39 ANNOTATIO
Decreta ista explicare omittimus, cum nobis propositum sit de ecclesiis regularium diserte disserere in nostris Monumenta et Supplementa periodica.
ΙUDICIA IN CAUSIS CONTENTIOSIS
l. Parisien Exemptionis Causae istius, quae ad forum paenitentiale attinet, argumentum ita in ACTA S. SEDis t. 37, p. I describitur. Species facti Pluribus abhinc annis, in Congregatione miSSionariorum S. Vincenti a Paulo agitabatur quaestio num ipSorum institutum, Votorum dumtaxat simplicium, quod ad approbasionem consessariorum pro alumnis internis, a iurisdictione ordinariorum exemptum esSet. Anno 878, Rev*R P. Fiat, Superior Generalis, Η. S. C. sequens dubium proposuit re Utrum presbyteri Congri missionis, a Visitatore in unaquaque domo designati ad audiendas conseSSiones Suorum confratrum iurisdictionem accipiant immediate a Superioribus vi exemptionis ab ordinariis, Brevibus Apostolicis concessae vel necesse Sit ut approbati sint ab Ordinario iuxta praescriptionem Regularum et sere omnium Italorum Missionariorum Sententiam . Et S. C. die a sept. 188 reformato dubio ex ossicio : Utrum membrum Congnis Missionis possit, absque licentia Superioris, confessionem Sacramentalem valide peragere apud Sacerdotem externum approbatum, dum facile habere posset consessarium etiam in Congregatione , respondere censuit: mega
Haec autem Sententia pluribus eiusdem Sodalitatis presbyteris minime arrisit, qui contendentes H. S. C. quaestionem generalem dirimere noluiSse, beneficium novae audientiae petierunt et tandem obtinuerunt, reproposita controversia sub infrascriptis dubiis Dubia .I. Se debba consermars o revocari a decisione deli S.C dei V. e RR. et 23 settembre 88 vel caso . Et quatenuS negative ad primum, et .rmative ad secundum II. Sed di pendena dei Missionari dalla turdigione degli Ordinari si estenda anche ad altre materie de sero interno . Resolutio. Et S. Congr. E. et R., re mature discussa diei decembris i9o rescripsit:
Responsio affertur SuPeriuS, P. 99 n. 39. Quod ita latine reddimus: Debetne confirmari an rescindi Causae definitio quae a S. C. Episcoporum et Regularium dii axseptembris 188rest facta. Utrum necne etiam in aliis rebus fori interni, Missionarii iurisdictioni subsint ordinariorum. Memoratur tristimum
148쪽
Ad I et II. Ad mentem. ens est quod alumni Congregationis Missionis valide confiteri possint penes quemlibet confessarium ab ordinario loci approbatum, facto ad cautelam verbo cum SmQ. Facta de his Sanctissimo Domino ostro Pio Papae X per infrascriptum Cardinalem S. Congregationis Episcoporum et Regularium Praefectum relatione Sanctitas Sua relationem Sacrae eiusdem Congresationis ratam habuit et confirmavit, die a leCembris labentis anni I9o3. i. Allata potissimum sunt in causa: a Bulla Salvatoris Nostri,
Urbani VIII, a ian. I 63 Quo Vero admissione tantum etiam ordinariis locorum. . . . Subesse debeant socii), adeo ut in reliquis dictus Superior generalis in omne domoS.... et PerSona omnimodam Superioritatem et auctoritatem habeat. Di Breve Ex commissa, Alexandri VII a Sept. 65 Statuentes ut dicta Congregatio missionis exempta sit a subiectione locorum ordinariorum, excepto quod .... Subsint ipsis ordinariis tantum quod ad Missiones et ea quae illa concernunt, utque dicta Congregatio . . . Sit de Corpore cleri saecularis. Breve Exponi nobis Benedicti XIII, I febr. 725. quo ex actis Urbani VIII et Alexandri VII agnoscitur Superioribus Congregationis Missionis facultas concedendi litteras dimissorias ad Ordines. d Regulae commune Instituti: Sicut non licet ussi ex ostris, nisi ab Ordinario sit approbatus,
consessione tam nostrorum qUam externorum Rudire. . .
a. PerpenSi argumentis quae in utramque partem Sunt allata,
videtur S. Congregatio in definiendo iure haesisse dubia. Verum, cum hodie satis animo inclinet in maiorem dandam optionem elisendi confessarium, validas declaravit confessione quas sodales 1stius Instituti peragerent apud confessarios a solo Ordinario loci approbatos. Quod profecto magis congruit cum qualitate Presb&rorum saeclitarium , quam S. Vincentius a Paulo suis alumnis vindicavit. Ad cautelam tamen S. Congregatio de re verbum fecit
cum SanctiSSimo. Hoc respondendi modo satis in medio relinquitur alterum cauSaequaesitum, num responSum ad alia res fori terni sit transferendum. Apparet tamen . Congregationem ad firmante partes potius accedere.
II ventimilien Iuris associandi cadavera. Innixi statuto synodali et allegata a se consuetudine capitulum et parochus eccleSiae codegiatae loci dicti S. Nemo contendebant PU Capuccinis dicti loci non licere, etsi invitatis ab heredibus, parochum in funere ducendo comitari, nisi simul invitarentur aliquot canonici et clerici civitatis. Die i novembris I9o , propoSitodusio re in P. Canticini possint associare cadavera abSque interventu canonicorum Collegiatae et cleri parochialis, quando seorsim ab heredibus defuncti invitantur in casu D respondit S. Congregatio Assirmati Me.
Quo reSponSo mere confirmatur certum heredum ius quoscumque voluerint eligendi religioso et clericos qui funus sua praesentia honestent . Huic iuri non poterat derogare ex Synodalis, Saltem quod attinet ad religiosos exemptoso contraria autem consuetudo non videtur Sse argumenti probata.
Cis nostrumis Religiosis t. I n. 56. et Cis plura responsa S. Congregationis et Scriptores CanoniCOS.
149쪽
mIII. Tuaeviana. Exemptionis ac iurium LCausa ita paucis verbis reperitur descripta in ACTA S. SEDIS. In oppido Monte Compatri nuncupato. Tusculana dioecesis, Carmelitae Excalceati, praeter coenobium et ecclesiam S. Silvestri, habent extra claustra publicum Oratorium, ubi prodisiosa imago sub titulo . . . de Castagno recolitur, quae in nonnullis sollemnitatibus ad loci paroeciam transferri et publicae fidelium
venerationi exponi solet. ac in re duplex exorta est quaestio. Prima agitatur inter Curiam dioecesanam et Carmelitas, qui contendunt oratorium de Castaneo esse ipsorum proprium, immo et exemptum ab ordinarii dioecesani iurisdictione, ideoque pro dictae iconi translatione, etiam temporanea consensum eligioSorum requiri. Altera movetur a locali parocho adversus eosdem Carmelitas, quippe qui eius inimicis nimium indulgentes, tum sollemne funus cuiusdam filiae in die tertia a morte, persolutis dumtaxat iustis funebribus in coemeterio absque exsequiali Missa, celebrarunt, tum in festo S. Antonii Abbatis sonemnem quorundam animalium benedictionem publice peregerunt.
Hinc dubia proposita, quae in eodem libello periodico sic latine
I. An constet de proprietate Capellae seu Oratorii . . de Castane favore Fratrum Carmelitarum Excalceatorum Conventus . Silvestri ad Tusculum. - Et quatenus assirmative: II. Utrum dictum Oratorium dicendum sit exemptum a iurisdictione seu visitatione mi Episcopi Tusculani avore pariterdictorum Fratrum Carmelitarum Discalceatorum, necne. III. An με Episcopus dioecesanus, sine consensu praedictorum Fratrum Carmelitarum Excalceatorum, transferre possit vel licentiam dare ali transferendi, ex gr. in parochiam Montis Compatrum etiam
ad brme tempus Imaginem B. V. de Castaneo in dicto Oratorio e tantem. IV. Num in iure et in facto approbanda sit vel non agendi ratio reum P. Prioris coenobii S. Silvestri prope Montem Compatrum quod ad celebrationem Missae exsequialis in casu. U. Num in iure et in facto approbandus sit vel non agendi modus eiusdem eum P. Prioris quoad ehedictionem animalium infesto S. Antonii Abbatis in casu. S. C. EE. et RR. omnibus ad trutinam revocatis, die 3 mali
Ad I Resormato dubio hoc modo : Num constet Capellam seu Oratorium B. . de Castaneo a Fratribus Carmelitanis Excalceatis Conventus S. Silvestri Tusculani legitime possideri; rmative. Ad II. Negative ad primam piartem p rarmative ad Secundam. Ad III. Negative. Ad IV et . Quod ad ius, .rmatis et ad mentem men est quod P. Prior Conventus S. ilvestri in similibus casibus prudentius se gerat. I. Dubium primum reformatum est a S. Congregatione, non
quod ecclesias existimaverit esse ut videtur arguere scriptor ACTA S. SSDIs, p. 585 n. 10 in solo Dei dominio, sed quia deesse vide-
150쪽
bantur argumenta domonstrandi dominii, ita ut causa debuerit ex possessione dirimi. a. Responsio ad alterum dubium huic innititur rationi, quod
ecclesiae a monasterio Separatae religiosorum exemptionem non
participant cst. n. 365 t. I De religiosis), ita saltem ut ecclesiae istae possint ab Ordinario visitari canonice. 3. Tertio autem responso Sapienter docet S. Congregatio ius visitandi ecclesiam non confundi posse cum iure exigendi a religiosis quae videantur bona vel utilia episcopo, et disponendi de rebus ecclesiae quasi ecclesia fuerit saecularis. 4. Quarto denique responso, a Confirmatur quod scripsimus
supra, p. io I, in fine, liberam esse ecclesiae optionem ad peragenda funera separata a Sepultura, quamvis iure suo prudenter uti debeant Superiores religiosi, et a laecenda caritate cavere.
b Sollemnem animalium benedictionem in festo S. Antonii abbatis ad iura parochialia minime pertinere. IV. Caletana Iurisdictionis.
Cum Archiepiscopus Caietanus sacerdoti usust L. alumno Congregationis retiosissimi anuuinis interdixisset ne extra propriae Congregationis ecclesia sacri operaretur, eundemque a confessionibus audiendis suspendisset, is ad S. C. Ep. et Reg. recurrit, sibi obiecta crimina nesans Arsuebatur porro, quod aes secisset alienum et in municipalibus dissidiis habuisset partem. Age vero, simul disputabatur de iure sacerdotis ad non exemptam congregationem pertiuentiS. Quaerebatur enim utrum necne poSset Episcopus sua dioecesi pellere religiosum ex ista dioecesi oriundum, et cooptatum in Congregationem quae facultate careat concedendi suis litteras dimissorias ad ordines recipiendos : Quocirca dubium erat his fere verbis ' propositum : An Sacerdos Augustus . esset, in casu, restituendus in pristin statu quem in dioecesi Caietana habuerat. Verum die a ian. I9o5 S. Cong. reformato prius dubio,
ita ut mere quaereretur utrum necne confirmandum esset decretum
Archiepiscopi respondit, egative es amplius.
Causam istam ideo duximus reserendam, quia sunt qui velint ex ea argumenta haurire de iure religiosorum. Ita, V. g. CANONISTE CONTEMPORAIN, p. 412, 413. Verum frustraneo conatu id fieri arbitramur. Plures enim ratione eSSe potuerunt ob quas episcopale decretum iudicatum sit infirmandum, atque ea vel maxime quod ipsa crimina probarentur falso obiecta Addas ex ipso reformato dubio apparere voluntatem vitandi quaestiones iuridicas. V. UtinEnais . Iurium et exemptionis. Ecclesia quaedam S. Antonio dicata in oppido Gemonensi, dioecesis Ulmen Sis, ad F. in Conventuales prius pertinuit. Ab iis, in turbis exeuntis Saec XVIII in potestatem transiit municipii, evasitque Succursali is ecclesiae paroecialis. Anno deinde 18 5 est FF. Minoribus, una cum monasterio, tradita municipio, lacta pactione, ut Ob quamcumque cauSam regulares loco cedere cogerentur, Simul omne amitterent ius, quod sic ad municipitiani Gaete. His inquam ferme verbis, namque ea reddimus ex italico sermone. Udine.