장음표시 사용
21쪽
De erectione Confraternitatum S. Roaarii die iugii x et 19 , alia . Congregagione de Propaganda Fide, 'intes colla S. Congregagione delis Indulgense, furono reserit alia Suprema Congregagione det S. Ussietiori dubbii seguenti: I. Se dopo a Costituetione Apostolica mi primum dela ottobre i8o8, e la declaratoria di essa, riportata in Augustana, det I assosto IS99, possa continuars dati S. Congregagione de Propaganda Fide a consedere, come per o innangi, agi ordinarii deli Missioni da essa dipendenti lauacolla di erigere te Constaternite o Pie Unioni et S. Rosario colle rispellive indulgenae accordate dat Sommi Pontefici AE quatenus .rmative II. Se agit ordinarii che ne vengano ivestiti, si pure neceSSa-rict Per Sarne validamente, una speciale autoriggagione de P. Generale dei Domenicani. Feria IV, die S aiio T. In Congregatione Generali S. R. et . Inquisitionis coram EEmis ac Rinis D. Cardinalibus Generalibus Inquisitoribus habita, propositis praedictis dubiis, praehabitoque R R. DD. Consultorum voto iidem EE. ac R. Patres respondendum mandarunt:
Id est, latine Mense tuli anni 10oo, S. Congr. de Propaganda Fide Convenit Cum S. Congr. Indulgentiarum de deferendis a Supremam Congregationem S. Ossicii sequentibus dubiis I. Utrum neCne, etiam post Const. Apostoli Cam Ubi primum, et octobris 1808 et deClarationem faCtam in Augustana, io augusti 1899 POSSit S Congr. cte Propaganda Fide ut prius facere solebat Ordinariis Missionum sibi subiectis, tribuere faCultatem erigendi Confraternitates vel Pias Uniones SS. Rosarii cum propriis indulgentiis a R. PontifiCibus Concessis. Et Quatenus Urmative, II. Utrum necne Ordinariis hac instructis facultate opus a validum Eius usum praeterea sit peculiari licentia P. Generalis F. Praedicatorum. Congregationes oratrices.
22쪽
Ad. . Negative seu soli N- P. Magistro generali ordinis Praedicatorum vel eius Uic gerenti competere erectionem Gn- fraternitatum, vel etiam piarum Unionum a M. Osari nuncupatarum, ideoque a nullo alio altae erit, si etiam cum solis indulgentiis Confraternitatibus vel iis Gnionibus in genere a S. Sede concessis, e concedi solitis. Et corrigantur formulae. Ad II. Provisum in primo. Sequenti vero feria VI die o eiusdem mensis et anni, in solita audientia S. D. N. Leonis Div. Prov. Pp. XVI a R. P. D. ASSeS-sore habita, Smu resolutionem EE. ac RR. adprobavit. I. Can. Mancini S. R. et U. Inquisit. Otarius.
RESPONSA AE DECEMBRIS 1902 ET 8 MAD 1903
De Calentario religionorum et Titulari auhio
I. Responsum o decembris secta. O ufoλ. R. f. Elogiu Villastanca. Presbyteri Cong. missionariorum Filiorum immaculati Cordis B. Μ. V. et Calendarii ordinator, de consensu sui mi P. Superioris Generalis, sequentia dubia Sacrae Rituum Congregationi pro opportuna solutione humillime subiecit, nimirum I. An Alumni dictae Congregationis, post recentissimam Calendari proprii concessionem, teneantur, excepti Festis Titularium. Patronorum et Dedicationis Ecclesiae Cathedralis, ad ossicia et Μissas alicui Regno vel Dioecesi concessa cum clauSula praeceptiva pro universo Ciero saeculari et regulari II. Cum ex documentis scriptis non constet quisnam sit Titularis Ecclesiae coenobio adnexae et in loco Sancti Dominici nuncupato erectae, quam nomine S. Francisci Assisiensis fideles solent appellarea cumque in altari tum Beata Maria Virgo de Angelis vocata, tum S. Franciscus in actu impressionis Sacrorum Stigmatum repraeSententur quaeritur quisnam sit Titularis Ecclesiae lEt Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisito etiam voto Commissionis Liturgicae, rescribendum
cenSuit: Ad I. egative et ad mentem Mens autem est regulare non
teneri ad Ossicia loci quo degunt, nisi quatenus eiusdem loci Calendario tantur.
Ades. Ad II. In caS habeantur uti Contitulares aeque principaleSB. Maria Virgo de Angelis et S. Franciscus AssisiensiS. Die m Atque ita rescripsit. Diei decembri I9o2.ec isto I. D. Card. FERRATA, PraefD. Panici, Archiep. Laodicen MCr.
23쪽
II. Responsum S mali 19OR Hodiernus redacto Calendari ossicii Divini pro Alumnis societati Missionariorum ara Ioseph, sequentis ubi Solutionem a Sacrorum Rituum Congregatione humillime expostulavit, nimirum: Ex Decreto S. C. pro Neg. Eccl. Extr. die ii ianuarii 9 extensa fuere ad totam Americam Latinam ossicium et issa
propria S. Thuribit Archiepiscopi Limani sub ritu duplici secundae
classis hinc dubium oritur, utrum alumni dictae Societatis qui ex maxima parte distributi sunt in America Latina, utpote ad regione latino-americanas praecipue destinati, tali decreto obligentur, an potius stare deneant proprio Calendario a S. Sedo. approbato, in quo S. Thuribius ritu duplici minori recensetur 3 Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisito etiam voto Commissionis Liturgicae, omnibus perpensiS,
In caSu Urmative ad primam partem et negative ad Secundam. Atque ita rescripsit dies mali 9o3. S. Card CRETONI, Praef. Diomedes Panici, Archiep. Laodicen. S. R. P. Secret.
De vi et significatione prioris partis decret 6 dec. 9oa, parce scripserunt libelli periodici qui in commentandis actis . Sedis versantur. Nec parum dubios fecit plurium animos. Variae ad nos perlatae sunt sententiae, quas pauc1s verbis hic proponere iuvat. s. Fuit qui perspicuitatem responsi celebrando omni satius duceret abstinere explicatione dum alii, contra, de Ssequenda significatione visi sunt desperare. a. Alii responsum istud existimarunt contrarium tum decreto a marti 168j n. 7o8, 20; tum rescriptora mali i9oL; quare haeceSSe consideranda ut responsa particularia, retinendam vero, tanquam generalem, regulam n Stro responso propositam in mente,
ad primum descripta. Ita Monitore ecclesiastico I9o3, p. 343. Rescriptum maii 19o est modo supra exhibitum. Responsum n. 7 , ' est in causa FF. Minorum de observantia, atque haec habet: α An possint et debeant dicti Relisiosi recitare ossicia adpetitionem Regum et Principum recitari concessa in aliquibus regnis, provinciis, ditionibus, etc. a toto clero tam saeculari quam regulari in diebus fixis, ex gr. de B Μ. V. demonte Carmelo
die i6 tulit, de . Ros Limana die o augusti, de . Ferdinando Rege Castellae die o mali, et aliis in Regnis Hispaniarum, et sic de similibus in aliis ditionibus Huic quaestioni ita respondit
S. Cong. Assirmative, ubi concessio extenditur etiam ad Regu
3. Alii hoc modo opinantur: Vis responsi haec est, ut probet, Resulares qui proprio utuntur calendario non teneri obligatione recitandi ossicia propria locorum, quamvis Indultum contineat clauSulam praeceptivam pro utroque clero. Verum id facere ipsis licet, ut apparet ex responso modo recitato n. 7o8, M. Quod sentiunt scriptores Revue theologique francatse, I , p. 69. . Alii idem sentiunt quod proxime est dictum, sed addunt si semel receperint ossicia propria regni, etc. iam debent Regulare eadem
24쪽
Servare. Atque innituntur responso in Patavina, et aprilis 866 n. 3I47 . Ad quaesita enim : i. An Regulares in dioecesi Patavina desentes teneantur ad recitanda officia ad petitionem regum et prmcipum universi eorum regionibus concessa, cum expreSSumentione utriusque cleri Saecularis et regulari. a. An idem teneantur ad recitanda officia concessa cunctis dominiis regi aut principi subiectis, nulla facta in Indulto distinctione clerit 3. An ad omcia utrique clero alicuius dioecesis indultas B - respondit S. Cong. Ad I. a. et Assirmative, si ossicia aliquando fuerint ab ipsis Regularibus acceptata Secus, egative. 5. Responsum istud, sic alii arbitrantur, non assicit celebrationem sest sed ossicium et missa quibus est a regularibus celebrandum. Νegat siquidem concessione seu praecepto celebrandi quaedam festa contineri facultatem vel oblisationem recitandi ossicium et missam peculiarem dioecesis vel loci si quam habeant distinctam a communi Breviarii vel issalis romani Quod principium, iam traditum a Scriptoribus, hoc confirmatur responso. st opus Victorii van Appellerre t et p. 53 et Ephemerides liturgicae t. XIV, p. 476. Ab his excipiuntur ossicia et missae Patroni loci, Titularis, et Dedicationis Ecclesiae cathedralis, quae putant a Regularibus in proprio dioeceseo Sumi POSSe. Conclusio. Varietati isti opinionum finem faciet ut verisimile est, nova Congregationi declaratio. Interea, praeserendae nobis videntur sententiae quibu conciliantur iura. Q uare calculum adicimus sententiae quae V loco est propoSita.
rota inducuntur apud Moniatis, atque explicatione Stulti ruoa.
ongregationis E E. et R. decreto Perpensis temporum tis dat 3 maii I9oa, praescriptum est, ut in Sanctimonia-S Conpadiunctistium monasteriis in quibus emittuntur vota Sollemnia, hi praemittantur a novitiis Simplicia quoque vota porro eiusdem S. Congregationis responso dato in una Bononiensis die Miuli 19oa resolvitur: itum Seu caeremoniale in unoquoque mona Sterio receptum, adhibendum esse in emittenda prima proseSSione, pro a consuetae formulae, suppresSis, Si adsint, verbis Sollemnitatem votorum exprimentibus, adiciatur novitiam nuncupare Vota Simplicia, iuxta Decretum ara Congregatione E et RR. die Maii ima editum: professionem autem Secundam emitti posse privatim in choro seu oratorio interiore coram communitate in manus superiorissae, praevia approbatione ordinarii seu ruelati Regula-
25쪽
ris quoad Monasteria exempta Sancitis igitur in prima simplicium Votorum proseSSione ritum receptum, suppressis Solum verbi Sollemnitatem votorum exprimentibus esse adhibendum, atque Secundam sollemnium votorum professionem posse emitti privatim, haec dubitatio mihi movetur :I. Sitne ordinarii vel, quoad Monasteria exempta, Praelati Regularis, audito Superiorissae voto, decernere ut Secunda quoque professio publice fiat coram ordinario vel ordinarii commissario. II. Quod caeremoniale sit adhibendum in secunda proseSSione, si privatim coram superiorissa fit quodque adhibendum, si publice fit coram ordinario eiusve commisSario. III. Utrum et q. modo in casu posteriori manendum in actionibus symbolicis benedictione ac traditione veli, anuli, coronae, quae hucusque in ritu sollemnis professionis adhibebantur, et ad mentem decreti Perpensis temporum adiunctis, posthac in Suerunt lQuas dubitationes resolvendas humillime proponens ad pedes Sanctitatis Vestrae morior. Humillimus devotissimus servus filius I go Card. D SKRBENfRY, ArchieF. Pragen. Sacra Cong regatio morum ac Revum S. R. E. Cardinalium, negotiis et cons.ltationibus Episcoporum et Regularium praeposita dubiis respondendum cenSuit, prout reSpondet: Ad I. Amrmative, dummodo superiorissa et communita PoStulent ut prosessio, de qua agitur, publice fiat. Ad II. In utroque casu Secundae professionis requiritur tantummodo, ut Prosessa proserat formulam professionis, adhibitis verbis Sollemnitatem votorum exprimentibUS. Ad III. Provisum in M. Romae, I ianuarii, I9O3. D. Card. FERRATA, Praef
Quodnam, pro casu sit NSurpandum caerimonia-
DE Onauetustine temperante Iegem Iauaurae
Mos est immemorabilis apud omnes huius Dioecesis Conventus monialium claustralium in cuiusque illarum cadavere Sepeliendo, plure convocare Sacerdotes, qui clausuram ingrediuntur ossicia Sepulturae praestituri, vel eidem comitaturi, ita ut octo, vel decem, et quandoque duodecim connumerentur, praeter operario laicOS qui materiale sepeliendi opus perficiunt. Communitatum harum aliquarum constitutiones nihil de hac re praescribunt aliarum vero Constitutiones plurimos ad idem consignant Sacerdotes fratres eiusdem respectivi ordinis religiosi, scilicet Sex vel octo, vel decem, vel duodecim aut in horum desectu, quattuor Sacerdote SaeculareS
fur usus immemorabilis et communis monialium plaustra-
26쪽
cum operariis laicis, quibus omnibus levis solet offerri convictus intra claustra post persectum opus. Usquemodo hanc toleravi praxim cum proposito istam adeundi Sacram Congregationem pro instructionibus, et maxime quia aliqui ex praedecessoribus meis eidem mori expresse consensisse videntur prout ab ipsis communitatibus asseritur; qui tamen ob assuetam monialium laudabilem obedientiam et sunmissionem, timenda videatur gravi earum resistentia adversus resormationem si expediat. Cum vero praefata praxis minus quidem conformata appareat disciplinae regulari, ut de hac re me consulatus exhibeam, aut tutius Sacrae istius Congregationis auctoritate sustultus procedam Emorum Patrum sapientiae et consilio sequentia reverenter summitto resolvenda Ium. An praedictus mos et praxis, prout iacent, in omnibus sustineri possint.
2- An alie praescriptum de ipsa re in Constitutionibus Super quattuor sacerdotibus Saecularibus, cum ordinis fratres omnino desint, sit observantia dignum, quod proinde sustineri et custodiri liceat ac deinde caeteras Communitates quibus nihil in Constitutionibus praescribitur, eidem providentiae accommodari expediat. 3ium. Dato quod nec ista probentur, et habita prudenti consideratione ad Perennem praxim, qui Sacerdotum numerus cum operariis laicis intra claustra admitti debet ut sacra ossicia sepulturae eiusque materialis labor peragantur l m. Denique, an sit laudandus vel saltem permittendus levis convictus gratitudinis et obsequii gratia personis praedictis oblatus statim ac opus finiatur, priusquam claustra deserant vel saltem
tolerandus in communi collocutionis loco ubi saeculares conveniunt pro monialium salutatione. Interea lausta omnia minentiae Vestrae obventura adprecatura Domino humilis ac devotissimus Vestri servus signatus)Alomius Philippus, Episc. amoren . Vigore specialium seculiatum a Sanctissimo Domino ostro
concessarum , Sacra Congregatio Eminentissimorum ac Reverendissimorum . . . Cardinalium negotiis et consultationibus Episcoporum et Regularium praeposita expositis dubiis respondendum censuit prout Sequitur Ad sem, IIum et III μm, attenta consuetudine, usum de quo in precibus tolerari posse ita tamen ut monialium confessarii sociis assumptis e sacerdotibus regularibus vel saecularibus in numero et qualitate a Constitutionibus singulorum monasteriorum et consuetudine ubi in ipsis Constitutionibus non cavetur determinatis, cum Operariis ad Opus necessariis et ab Episcopo approbandis. clausuram ingredi valeant, ad osscium sepulturae pro moniali
Ad IV m negative ad primam partem a 'rmative ad Secundam. Romae, et aprilis I9o3. D. Card. FERRATA, Praef. Ph. iustini, Secret.
Observes verba ista insolita, quae S. Congregatio ideo videtur addi
disse, ne vim Consuetudinis in se spectatae existimetur probasse.
27쪽
Fr. Iucundus a Montorio, ordinis in Capuccinorum Procurator Generalis, ad pedes S. V. humiliter provolutus, de pleno consensu Generalis Ministri, exponit quod nuper Religiosi Capuccini subditione Gubernii gallici e suis coenobiis fere omnes vi expulsi sunt, et alii in Helvetiam, alii in Italiam, alii alio perrexerunt et Onsequenter novicio ipsos secum duxerunt. Circa quo S. Congregatio Episcoporum et Resularium sub die a iunii 88 ad preces P. Commissarii Generalis Francisci de illa-Franca Ministris
Galliarum, Corsicae et Sabaudiae concessit gratiam, cuius vigore novicii transferri possent alio, absque eorum novitiatus Seu probationis interruptione. Cum eaedem nunc militent circumstantiae, Orator idem implorat indultum ab Apostolica benignitate, pro earundem Provinciarum noviciis, et si novicii iam translati fuerint, eadem gratia, opportuna Sanatione gaudere valeant. Et DeuS, etc. Vigore specialium facultatum a Smoin Nostro concessarum Sacra Congregatio En omni et Rin um S. R. E. Cardinalium negotiis et consultationibus Episcoporum et Regularium praeposita, attentis precibus P. Procuratoris Generalis Ordinis in Capuccinorum, necessaria et opportunas facultates P. Ministro Generali tribuit, quarum vi indulgere valeat, ut novicii sui ordinis in Gallia exsistentes, e domibus noviciatus, mutato etiam in alium decentem habitu religioso, si necessitas id exigat, alio extra Galliam transferri possint, in locum tamen ubi omnia habeantur quae pro noviciatu requiruntur, in eoque noviciatum, quin per praemiSS interruptus censeri debeat, perficiant facta vero a singulis noviciis ante professionem declaratione in scriptis sese hoc indulto uti velle, quae declaratio adnotanda erit in libris professionum et caute SServanda. Contrarii quibuscumque non obstantibus. Romae 6 mali im3. D. Card. FERRATA, PraefectuS. P. iustini, Secretariis.
Ex dictis tam in priore tomo De Religiosis n. Iaxetaso, quam in posteriore, Supplemento iv, p. 9 et S. et P. 493 n. 54, SatiSpersDicitur ' Indultum istud non fuisse necessarium et esse ad
Indultum istud non fuisse necessarium et Sse adeSitum. Sed etiam quando copiam facit rei se fieri non prohibebatur, consuevit S. Congregatio sapientes indicere cautiones quae suae menti respondeant. Hinc
quae per se fieri non prohibebatur,
sapientes indicere caution et moras coram
Orator, addastis exemplis, po stiva inauι-
28쪽
tionis factae a Titulari abbata ti-
RESPONSUM 15 IULII 1903 De or inatione laeta ah Ahhat utinari
Archiepiscopi . . ad pede S. V. provolutus, quae Sequuntur exponit. Prior quidam ordinis Cistercensium, Abbas titularis, tonsuram et ordines inores contulit cuidam fratri in suo monasterio degenti, obtenta in casu ab Archiepiscopo oratore opportuna delegatione. Nunc vero sibi innotuit non posse Abbatem titularem gaudere praedicta facultate, et proinde implorat benignam sanatio
Feria IV, die 15 ulli γ3. In Congregatione generali S. R. et . Inquisitionis, proposito suprascripto supplici libello, re mature perpensa, attentis Omnibustum iuris tum facti momentis, praehabitoque D. C. Volo, Eminentissimi ac Reverendissimi DD. Cardinales, in rebus fidei et morum Inquisitores Gen. decreverunt Repetendam in casu Ordinationem ex integro a collatione sacrae Tonsurae inclusive. Eadem seria ac die S. D. N. Leo diu prov. PP. XIII, per facultates Eminentissimo Secretario factas, resolutionem minentissimorum DP approbaVit. I. an. Mancini, S. R. et G. Inquis. Notarius.
Νon Statim, cum quibusdam ephemeridibus ex hoc responso colligi potest haec conclusio Eseo Abbas titularis nequit valide conferre Tonsuram et Ordines minores. Non constat enim agi in casu de Abbate regulari proprie tali qui quamvis nulli praeficiatur abbatiae ideoque dicatur titularis regat minorem domum exemptam velitque conserre ordines minores suis. CD. Rev. theOL 'anc. i9 , p. 66 .
DE vacatione heneliciorum mallentinuum per profensionem perpetuam La Congresation desiissionnaires desinit des eu de Marte obtint de la . Congrsigation de Eveques et Reguliers, en i 88o, la
H est latino L. Congregatio Missionariorum Fiιiorum Cordis Immaculati Mariae, anno 188o a S. Cono Episcoporum et Regularium facultatem
29쪽
6 7 S. C. P. ET REG I9o3. BENEFICIA QUAE VACENT PER PROFESSIONEM 19
ficulte de recevoi se membres aux orores Sacres a titre mensae communis ave ceti clause exclusis tamen quoad titulum mensae
communis iis qui Societatem ingrediuntur proprio titulo S. Ord nationis gaudentes. Plu tard en date duo mars 88i, ara Congregation des Affaires Extraordinatres accorda ad decennium a meme grace, sans a mention ci-dessus, en joutant que la concession Valait tum pro Ordinatis tum pro iis qui iam ordinati alio titulo eandem ingrediuntur ibique profitentur. Cette faveur ut refusε en 89 Itant par Pune que par Pautre des S. Congregation mentionnεeS. O demande aujourd'hui sicles novices qui possedent unienefice residentiet dolvent avant a profession recouri a la . Congregation de Eveques et Rεgulier pou pouuoi renoncer a ce benefice,
0 si pluto te bεnefice vaque par te ait mome decla profession l
Sacra Cong. Eminentissimorum et ReverendisSimorum S. R. E. Cardinalium negotiis et consultationibus ΕΕ. et R. praeposita proposito dubio : An in Congregatione Missionariorum nunc . Imm Cordis . . . Filiorum professi pervetua vacationem beneficiorum residentialium inducat respondencium censuit prout respondet Vrmative. Datum Romae ex Secretaria eiusdem S. Congregationis die et augusti I9o3. D. Card. FERRATA, Praef. m. Giustini, Secret.
I observes a S. Congregatione traduci hic ad professionem perpetuam in Instituto votorum simplicium sanctionem canonicam qua professio sollemnis dicitur inducere vacationem beneficiorum residentialium. Professio, inquam, sollemnis. Tantum abeSi enim ut prosessio simplex eam per se inducat ut simpliciter professi 0minum religiosorum prohibeantur iure ridentino beneficia
Verum iure ac merito S. Congregatio aequiperavit, quod ad hunc effectum, professionem perpetuam in Congregatione religioSa, professioni sollemni in ordine religioso. Per utramque enim, XAodierno iure, vinculo stabili ac per se non solubili coniunguntur Institutum et alumnu religioSuS. 2. Illud tamen superest discrimen inter sollemnem et simplicem professionem, quod ob priorem beneficia vacant omnis generiS,
obtinuit promovendi alumnos suos ad ordines sacros titulo mensae communis subieCta Clausula et Exclusis tamen quoad titulum mensa communis iis qui
Sosistatem ingrediuntur prostris titulo S. Ordinationis gaudentes a Postea die a marti 188r, S. Congregatio egotiis Ecclesiasticis extraordinariis Praeposita eandem Concessit gratiam ad decennium omissa supra dicta clausula atque addendo ConCedi Indultum tumor ordinatis tum 'ro iis qui iam ordinati alio titulo sandem ingrediuntur ibique prostentur. Hae autem gratia est a utraque Congregatione anno 189 negata. Agedum quaeritur modo utrum novitii beneficio residentiali instructi debeant ante professionem adire ad S. Congr. EpisCoporum et Regularium ut poesint eneficium istud abdicare, an potius, SeCuta ProfeSSione,
Instituto Filiorum Cordis ΜΑ-riae conceS-sus sit titurus mensae communis,
debeant S.Con r ut abdicent se nascia residentialia an
30쪽
dum in causa praesenti S. Congregatio, conceptis verbis, non agit nisi de beneficiis residentialibus. Nec mirum . Iure enim communi, simpliciter prosessi, contra ac sollemniter, non fiunt incapaces dominii nec radicate amittunt dominium bonorum. Quare cauSam quidem dant cur vacent beneficia residentialia, cum ex firmo cum Instituto vinculo in perpetuum officio residentiae satisfacere nequeant. Sed nihil per se obstat quin retineant beneficium non residentiale cuius oneri implendo non sunt impares. 3. Denique sunragio suo ΕΠ Patres vim professioni perpetuae declarare videntur non autem illam decernere. Quae declaratio innititur naturae assumpti Status religiosi, praesertim post decretum Auctis Admodum, quo in perpetuum professi iam expelli prohibentur nisi eo modo quo sollemniter proIessi ordinum regularium. Quare cenSemus usum istius reSponsi esse posse generalem, ita ut haec statui possit lex : Per professionem perpetuam in Congregatione religiosa acant beneflcia residentialia. . Ansam demum dubii de ordinatione praebet factum responsum. Cum Congregatio religiosa de qua sermo est in decreto nequeat iam alumnis conferre titulum mensae communiS, POSSitne, in illo Instituto, professus votorum simplicium qui beneficio residentiali forte Sit structus promoveri ad sacros ordines titulo talis beneficii, quo mox perpetua professione, est privandus Quam dissicultatem esse inenodabilem putat scriptor Nevue theolagique franςais L ihilominus nihil tali ordinationi obesse existimamus. Formalis enim suffectio tituli alterius in locum prioris non videtur requiri in clerico saeculari, nisi ut ipsi de perpetua Sustentatione Sit cautum. Quare nec usurpatur in regularibus sollemniter professis. Sed, post Decr. Auctis admodum tale perpetua professione coniungitur vinculum inter Congregationem votorum Simplicium et alumnum, quod certa faciat futura alimenta Atque haec fortasseeSt cauSa cur negatum Sit anno 189 Indultum mutandi titulum quod prius erat conceSSum.
DE confEanarii leaigmatione Et mutatione aput Montiacta viaitatione
ordinarius irasone exponit, quod exstat in sua dioeceu monasterium a Visitatione in quo lex de triennali confessarii ordinarii
mutatione haud servatur. Haec enim consuetudo, quae adverSaturturi communi, innititur tum Constitutioni XIX Instituti, quae refertur ad consessarios, tum responsioni a Sacra Congregatione Episcoporum et Regularium super re data die i9 augusti 825. Cum enim superiorissa Monasterii Almae Urbis rogasset Sanctissimum,