장음표시 사용
251쪽
a tutio Riugno, elle ore delia mattina alle malle 1 emel pomeriggio due ore prima deli Ave Maria. Art. II. L'mam constera diore parti, cloe: I. Ogioni fondamentali di Sacra Eloque a secondo it sommario che si pubblica qui unito a cultura generale leolo in os dommatica comemorale, parimenti secondo it sommario che si aggiunge 3. Sercitagione pratica, che potra consistere Dahin una Spiegagione catechistica sopra n brano de Catechismo ad Farochos. b in una omelia sopra un rano det Santo angelo, c in un discors Soprau tem religioso o morale.
Art. III. Dalrissam sulla seconda parte de programma Sono dispensati quelli cheianno consemitoria laurea in S. Teologia. Art. IV. Per ottenere pol la dispensa da tutio Pesame, Si presentino alia Segreteria de Vicariato que titoli in clascuno crede sussicienti e dei qualimoi ci serviam giudicare. Roma, dalla Nostra Residenga imitobre I9ob. PIETRO Card. Vicario L. AE. Francesco Can Faberi, Segretario. Sommari per Pesam di cultura generale reologica La Fede e te prove ella sua credibilita, pretes dissidio tra laragione e la sede. - ossibilita dei miracoli. - 'meismo ella legislaetione civile emella scuola. - ecessita de culto Sterno. I spiraetione divina elle acre Scritture e loro uso. Tradigione divinari valore eos deli autorii dei adri e de Dottori. Unita delia persona e distinetione elle natur in Gesu Cristo, edessicacia della Redengione. - Natura, eccellenga e necesSita delia
ad exeuntem mensem iunium, mane ab hos ad Ia et post meridiem, duabus horis antequam pulsetur ad Ava Maria. t. II. Tribus partibus constabit examen, id est et notionibus fundamentalibus eloquentiae sacrae secundum Summarium quod hic appositum Vulgatur a generali eruditione theologica, tam dogmatica quam morali, Pariter secundum hic appositum Summarium: . exercitatione practica quae Consistere poterit a in Catechetica expΙicatione cuiuspiam loci
Catechismi ad paroohos hyin homiliaria locum Sancti Evangelii c in
contione argumenti religiosi vel moralis. t. III. A secunda parte examinis dispensantur qui , heologiae lauream sunt adepti. t. IV. Porro ut plena examinis obtineatur dispensatio, Secretariae Vicariatus exhibeantur tituli qui putentur sussicientes, quorum iudicium
Romae ex Nostra Residentia, i Ct. 19o5. PETRUA Card. Vicarius Franciscus, Can Faberi, Secretarius. Summarium ad examen generalis eruditionis thaologisas Fides et argumenta eius credibilitatis praetexta discordia fidem inter et rationem. miracuta fieri posse. - Atheismus legum et scholarum. Externi cultus necessitas. - Sacrarum Cripturarum inspiratio et usus. Traditio divina valor et usus auctoritatis Patrum et DoCtorum. Unitas personae et distinotio naturarum in Iesu-Christo, et efficacia Redemptionis. - Νatura, excellentia et necessitas gratiao. - Divina
252쪽
56 MONUMENTAgragia. Istiiugione divina de Sacramenti. - La transustangiagione. - La Santa Messa e vero Sacrificio salutare per i vivi e peri morti. - La consessione auricolare e necessaria per il perdono dei peccati commessi opo it attesimo e e stata sempre in usomella Chiesa. - Le indulgenge. - Essenga e specie diverse delpeccato e condietioni richieste a peccare mortalmente. - occasioni
carith versori prossimo. - Diritto di proprieti. - La restituetione detronore edella roba. In che consiste ressenEa de Matrimonio se cristiani. - La Chies cattolica Romana cla sola vera Chiemstabilita da Ges Cristo. - rimat di universale giurisdietione edinfallibilitii dotirinale. - Diritto de Papa di dirigere iliensiero eragione dei cattolici nelle questioni sociali. - Liberi di coscienga. Liberta di stampa. - TolleranZa civile e religiosa. - Dirittodi associagione. - precetti della Chiesa. - censure. Preghier e culio de Santi. I Purgatorio. - 'inferno e Peternit delle pene. Sommario per Pesam di oponi fondamentali di s. Eloquenta Natura propria, fine, merat, sonti deli eloquenga Sacra e comedisseriscatalla profana. - ualita richieste ne predicatore per leleggi divine ed ecclesiastiche, a sublimith de ministero, i stultodelle anime. - Differenti specie di predicazione e modi proprii dictascuna. - Dilatii principali da evitars nella scella dei temi, net modo di esporti, nella forma dei dire, nella recitagione, net conregno
de predicatore. - come possano traitars questioni politicheda sacro oratore. - Quali uestioni scientifiche o scolasticheposSano trova luogo non aiscors sacro. - Quali caraueri devono presentare Platti che si voglion narrare aliopolo.
Sacramentorum institutio. - Transsubstantiatio. - MCra Missa verum est Sacrificium aΙutare pro vivis et defunCtis. - Confessio auricularis est messaria ad remissionem eCCatorum Commissorum post baptis mum, Semperque viguit in ECClesia. Indulgentiae. - Essentia et variae speCies eCCatorum et CondiCione neCessariae pro mortali ulpa. Occasiones pecCati, obligatio eas fugiendi. Ius proprietatis. - Resti
tutio honoris et damni in bonis. - Quaenam sit essentia Matrimonii inter Christianos. - Ecclesia catholica Romana sola est vera ECClesia Christo fundata. - Primatus iurisdictionis universalis et infallibilitas doctrinalis. Ius Papae dirigendi mentem et actionem cathoIicorum in
quaestionibus socialibus. - Libertas Conscientiae. - Libertas preti. Τolerantia Civilis et religiosa Ius assΟCiationis. - PraeCepta Eccle siae. - Censurae. - ratio et Cultus Sanctorum. - Purgatorium. Infernus et poena REternae.
manariam ad examen de notionibus fundamentalibus eloquentia sacraε Natura propria, finis, media, fontes eloquentiae sacrae et quomodo differat ab eloquentia profana. - Qualitates contionatori neCessariae perspectis divinis et eCClesiastiCis legibus, ministerii sublimitate fructu animarum. - Variae Decies praediCationum et proprii cuiusvis speciei modi. - DelaCtus praecipui vitandi in selectione argumenti, in modo quo exponitur, in forma orationis, in recitatione, in habitu contionato ris. - Possuntne et qua ratione traCtari quaestiones politicae a Contio natore SaCro. Quibusnam quaestionibus scientificis vel scholasticis loCus esse possit in oratione saCra. - Quasnam notas habere debent facta quae quis populo narrare velit.
253쪽
DE sonitu campanaram aput Regularea Beatissime Pater, Episcopus Sanctae Fidei in Republica Argentina humiliter ac
reverenter exponit quod attentis querelis sive privatim sive publice sive etiam per ephemerides excitatis ex abusu circa campanarum Sonitum, necnon iure meritoque metuens auctoritatis civilis aut municipalis interventum, quem opera sui Vicari Generalis semel vitare potuit, decretum edere Statuit, vi cuiuS, campanarum Sono diebus Dominicis festivis aliisque anni temporibus haud prohibito, earundem campanarum usu tantummodo moderatur et limitatur. Cum vero Fratres Praedicatores, qui in hac Sanctae Fidei civitate Conventum habent, contra praefatum episcopale decretum opponant privilegium ipsis a S. Pio, Constitutione Etsi endicantium diei 16 maii 1567 concessum, atque a resolutione S. Congr. Episcoporum et Regularium diei 11 marti 189 confirmatum, duo sequentia dubia resolvenda proponit: I. Utrum attentis gravibus adiunctis supra relatis, dicti Fratres Praedicatores obtemperare teneantur dispositionibus in citato episcopali decreto contentii Et quatenus negative II. Quomodo se gerere debeat ordinarius ad interventum civilis vel municipalis auctoritatis vitandum lSacra Congregatio En -- ac Rmoxum S. R. E. Cardinalium negotiis et consultationibus Episcoporum et Regularium praeposita, re sedulo perpensa, praelatis dubiis respondendum censuit, prout respondet: Firmo remanente Fratrum Praedicatorum privilegio pulsandi campana quando iis placuerit, ad tramitem Constitutionis S. Pii Etsi Mendicantium Episcopus potest, propter specialia loci et temporum adiuncta, pulsationum durationem ad certum tempus limitare. Romae 15 novembris I9O5. D. Card. FERRATA, Praefectus. Philippus Giustini, Secretarius.
INDULTUM 18 NOVEMBRIS 1905 Arar alio Congregationum Tertii ordinia a primum
Et necundum ordinem Capriccinorum Instascriptusminister Generalis ordinis FF.minorum Capuccinorum, ad osculum S. Pedis prostratus, humiliter exponit, quod
254쪽
Ad I. Ad I. Vrmative. Ad II. Ad II. egative iuxta decretum n. OO3 Carcanonen. quaest. i, ad II et III. Dissi Atque ita rescripsit. Die 1 decembris i9o5. c. I . A. Card. TRIPEPI, Pr=Praef. D. Panici, Archiep. Laodicen. Secret
De Pro Enalon votorum simplicium apua montiaea Orator. . Silvestro Scaramucci delPordine dei Fratri Minori. Confessore ordinario deli Monache Clarisse Cappuccine di S. Flora, Diocesi di Citta di leve, premessori bacio de S. Plede, Spone
umilmente alta . . a semente prassi che alio trovata et deitomonastero relativamente alle professioni delle ovigie Pro Milo opo anno et ovigiato, te Novigie hanno sempressatis fino usu innis ad oggi ancoram anno de cos detio remiovanato is prima di fare ii m, voti di qualunque orian a termine de quale emetievano i Voti Semplici temporanei per re anni Terminato pol it triennio diquesti voti semplici temporanei erano ammesse alia Prosessione Solenne Tale prassi e stata continuata anche opori Decreto della S. Congregagione dei V. AER. de 3 maggio 1962, in virtu delquale, prima delia Prosessione solenne lemonache devon fare voti semplici ad triennium, i quali per parte delia vovente, 0a
Sono tu temporanei, a perpetui. Percia quat cosa, ne lodat0ΜΟnaStero, anche a presente, si trovano alcune giovant con voti semplici fati non a norma de mentovato Decreto Apostolico ci perpetui per parte delia vovente ma secondo Pantica consuetudine de Monastero, io temporanei.
Latine sic vertimus monumentum. P. Silvester Scaramucci ordinis F. Minorum ordinarius Confessa rius Montalium Clarissarum CapuCcinarum a S. Flora, in dioecesi civi tatis. . . Praemisso osculo S. Pedis, S. V. humiliter exponit sequentem usum quem in praedicto monasterio ipse invenit quod admoviciarum professionem. Completo noviciatus anno, Noviciae semper adhuc annum peregerunt sic dicti Iuvenatus a antequam Cuiuslibet rationis vota facerent elapso anno isto, ad tres annos faCiebant vota temporaria. Absoluto deinde istorum votorum triannalium spatio, ad solleuinem Professionem ad mittebantur. Usum istum retinuerunt oniales etiam post Decretum S. Congr. Ep. et Reg. 3 maiici a Cis. De Religiosis II, p. 35s ex quo ante Sollemnem professionem Moniales iubentur simplicia ad rimm mnuncupare Vota, quae ex parte voventis non sunt temporaria sed perpe tua. Ita fit ut in laudato monasterio etiam nunc sint puellae quae Oi3 fecerunt simplicia, non ad normam praedicti Decreti Apostolici, seve Parte Voventis perpetua, sed temporaria secundum antiquam Monas terii consuetudinem.
255쪽
I105J s. c. P. ET REG. 4 DEC. 19o5, PROFESSIO APUD MONIALES
Ora tali iovani essendo prossime a terminare ri triennio dei voti semplici temporanei e ovendosi ammettere alia Professione solenne, a tranquillit Sua e a rimo Vere quaistasi equivoco, supplicari S. V. per la soluetione dei seguenti dubbi. I. Pu tollerarsi Panno de cosi detto, Giovanato laopo quello det Novigiato oppure appena terminato it ovigiato, se nulla Osta, devonsi ammetiere te ovigie alia Prosessione dei voti semplici secondo it tenore de Decreto Apostolico de 3 maggio 19oas II. Quelle giovant cherat presente hanno voti semplici temporanei, secondo antica consuetudine, prima di fare a Prosessione solenne e necessario che sacciano i voti semplici a norma ed inesecuetione et citato Decreto Apostolico oppure e suffciente iltriennio de voti temporanei fati secondo Pantica consuetudine lIII. Ne caso negativo alla seconda parte de secondo dubbio, eche cloe it triennio dei voti semplici temporanei non fosse sussiciente, roratore imploracla dispensa de citato Decreto de 3 maggio i9oa, concla lacolla d ammetiere te mentovate iovani alia Professione solenne col solo triennio dei voti semplici temporanei, rimanendo troppo gravos la ripetigione dilan altro triennio di voti semplici,nonche una benigna Satiatoria, qualor occorra, per quelle HOVI 'che, dalla data delitu volae citato decreto in ad oggi hanno fati l Professione Solenne, non osservata la forma erit tenore et Decreto medesimo, SSendo cioinoenino in buona sede. Che della graZia, Cc. Vigore specialium facultatum a San Domino ostro conceSSarum, Sacra Congregatio morum et Rinorum S. R. E. Cardinalium negotiis et consultationibus EE. et RR. praepositis dubiis respondendum censuit prout respondet Ad I. egative ad primam partem, rarmative ad secundam ad II. Myative ad primam partem, rmative ad secundam in III provisum in Secundo. Romae 4 decembri 19ob. D. Card. FERRATA. Praef.
Philippus Giustini, SecretariuS.
Age porro, Cum puellae istae in eo sint ut triennium Compleant vot Tum simplicium temporariorum, ita ut ad Aouemnem admittendae sint professionem, orator, pro PaCe Sua et ad omnem ambiguitatem touendam supplex rogat S. V. Solutionem sequentium dubiorum. I. Potestne absoluto NoviCiatus anno tolerari annus sic di ti Iunio- Tatus , an, Vix Cum perfiCitur noviciatus, debent, nisi aliquid obstiterit, Novicia ad simpliCem admitti Professionem, secundum praescriPta
Decret Apostolici 3 mali auoad
II. Puellae quae nun temporariis votis seCundum antiquam Consu tudinem, tenentur, debentne priusquam ossemnem is iant professionem, simpliCia nunCupare Vota ad normam Citati Decreti Apostolici, Cui sic obtemperaretur, an suffCiat ipsis triennalia secundum antiquam Consuetuclinem fecisse vota ΘIII. Et quatenus negative respondeatur ad alteram alterius dubii partem, ita ut triennalia vota non suffCiant, Orator petit dispensationem Decreti mali et a una Cum facultate admittendi praedictas puellas ad fouemnem Professionem. Completo solo triennio votorum simplicium. Siquidem nimis molestum ipsis foret alterum votorum simpliCium faceretriennium. Petit etiam, quatenus opus sit, benignam sanationem in gratiam earum Puellarum quae post saepius laudatum decretum ad hunc diem Aouemnem feCerunt professionem Contra formam a tenorem eiusdem decreti ipsis enim bona fides suffragatur.
256쪽
MONUMENTA ANNOTATIONESI. orunt omnes quam parum soleant Romanae Congregationes consuetudini favere quae scriptae legi, recenti potissimum adversetur, adeo ut ex propositis dubiis non raro usum huiusmodi tollendi
II. In causa tamen praesenti nulla allegari poterat contraria consuetudo haec enim respicit legem, non naturam, sed latam, contra quam praescribat; porro de nuperrima agitur lege, quae usu receptam disciplinam votorum directe immutavit. Quare, si quid novo iuri contrarium retinere cupiebat, hoc unum Supererat praedicto monasterio faciendum, ut privilegio apostolico exceptionis gratiam impetraret. Quare S. Congregatio negavit servari posse iunioratum, cum decreto Perpensis conceptis verbis caveatur, esse completo noviciatu statim vota facienda. Nihilominus, si alter peteretur probationis annus, hunc negatum iri non arbitramur. III. Triennalem tamen votorum temporariorum probationem pro legitima habuit S. Congregatio. Cuius rei causa hae esse videtur, quod Decretum Perpensis, dum triennium praescribebat Votorum simplicium perpetuorum, non exclusit, immo admisit usum maioris cautelae Maior autem cautela temporariis quam perpetuis votis obtinetur.
D unica missione Inauiarum Caro1inarum
Petitων ut loco duarum Missionum unica eriga
Decreto S. huius Congregationis Fidei Propagandae praepositae, die 5 mali anni 188 dato, eo s. r. P. XIII duas Missiones instituit in Insulis Carolinis, unam nempe Carolinarum orientalium, occidentalium alteram, easque inoribus Capulatis Hispanis excolendas commisit. Cum nuper autem praelaudati ordinis inister Generalis ab hoc . Concilio petierit ut in illis insulis quae hodie germanicae dominationi subsunt, loco duarum issionum, unica erigeretur Praesectura Apostolica, quae Provinciae esu fallensis eiusdem ordinis curis traderetur, Eminentissimi huius Sacrae Congregationis Propagandae Fidei Patres, in comitiis generalibus die 4 vertentis mensis decembris habitis, hoc negotium pertractandum SuScepere. Re itaque mature perpensa, idem Eminentissimi Patres ad maius rei catholicae incrementum in illis insulis procurandum decreverunt ut loco duarum Missionum illic exsistentium, Insularum nempe Carolinarum orientalium atque Carolinarum occidentalium unica constitueretur Praesectura Apostolica Insularum Carolinarum nuncupata, atque Provinciae est saliensis ordinis inorum Capulatorum curis excolenda commit
257쪽
106 108J Missio CAROLINARUM, BRAsiLiAE ABSOLUTIO TERTIAR. 63 Hanc autem Eminentissimorum Patrum sententiam Sanctissimo Domino ostro Pio divina providentia P. X relatam in Audientia insequentis diei ab infrascripto eiusdem Sacrae Congregationis Secretario, Sanctitas Sua benisne approbavit ratamque habuit, et praesens ea de re Decretum edi praecepit. Datum Romae ex Aedibus S. C. de Propag. Fide diem decembris an I9O5. Fr. H. M. Card GOTTI, Praef. Misius eccia, Secret. Aurabat
LITTERAE O DEC. 19o AD ABBATES UNIVERSI ORD. S. BENEDICTI
DE promovEnclo apostorii aput malua gentea Dilaeti Filii Salutem et Apostolicam Benedictionem Dilectus Filius Gerardus an Caloen quam alacri constantique studio iam diu contendat, ut Brasiliae gehtibus catholici apostolatus
bona conciliet, vobis satis Superque esse notum pro certo habemuS. Ut tamen ea omnia, quae idem dilectus Filius divino iuvante numine implenda sibi proposuit, reapse impleantur, unum deeSt, ut numerus videlicet operariorum augeatur, qui in messe Domini portent pondus diei et aestus. Quare, caritate Christi permoti et et salvandarum animarum desiderio, enixe vos exhortamur immo et obsecramus, ut si quos in monasterio quisque vestro reperiatis qui praedictum Dilecium Filium Gerardum in Brasiliae oras sequi velint, eique in vinea Domini adlaborare, eos ne prohibeatis, immo hortatione vestra stimuletis et corde magno et animo volenti derelictarum gentium necessitatibus concedatis. Hoc autem confidite, potentem esse Deum abundare sacere in vobis, ut monasteria vestra nihil inde capiant detrimenti, Sed contra, numero et virtute floreant. Paternae Nostrae dilectionis testem ac munerum divinorum auspicem Apostolicam Benedictionem vobis et subiectis cuique monachis amantissime impertimus. Datum Romae apud S. Petrum die a decembris i9o5 Pontificatus Nostri tertio. Pius P. X.
Observat Pontifex d siderari operarios. Hinc homtatur Abbates t acliis
REEponaum aE adaesulion Tertiariorum Frater Pirminius Hasenoehri, sacerdos ordinis Fratrum in rum, Sollemniter professus in Regulari Provincia Sancti Leopoldi et Director Tertii ordinis saecularis Sanci Francisci, a Sacra Rituum Congregatione sequentis dubii solutionem humillime expostulavit:
258쪽
Utriam Director Tertii ordinis vel Sacerdos facultate praeditus, qui Tertiariis saecularibus congregatis Benedictionem cum Indulgentia plenaria, sic dictam absolutionem generalem impertitur, uti debeat stola coloris diei, vel albi, vel viIaceia Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, audito etiam voto Commissionis Liturgicae, respondendum censuit matur stola coloris Olacet. Atque ita rescripsit, die a decembris I9o5. 'A. Card. TRIPEPI, μο-Praef. D. Panici, Archiep. Laodicen Secret.
DE Seminariorum Mumnis Vetuit S. Tridentina Synodus ad sacros ordine ascendere, Vel ordine iam susceptos exercere eos omnes qui a suo Episcop0 fuerint etiam extraiudiciyliter prohibiti. Ita namque in cap. I,
Cum honestius ac tutius sit subiecto, debitam Praepositis oboedientiam impendendo, in inferiore ministerio deservire, quam
cum Praepositorum scandalo graduum altiorum appetere dignita tem ei, cui ascensus ad sacros ordines a suo Praelato, ex qua cumque causa, etiam ob occultum crimen, quomodolibet, etiam
extraiudicialiter fuerit interdictus, aut qui a suis ordinibus, eugradibus vel dignitatibus ecclesiasticis fuerit suspensus, nulla con tra ipsius Praelati voluntatem concessa licentia de Se promoveri faciendo, aut ad priores ordines, gradus et dignitate Sive honores, restitutio suffragetur . Cum vero generalis haec lex Seminariorum quoque alumnos comprehendat, Si quis eorum, sive clericus, sive clericatui adhuc non initiatus, e pio loco dimittatur eo quod certa vocationis sisnanon praebeat, aut qualitatibus ad ecclesiasticum statum requisitis non 'ideatur instructus, hic certe deberet, iuxta grave S. Concilii monitum, sui Pastoris iudicio subeSSe et acquieScere. At contra saepe contingit ut e Seminario dimissi, eorum qui praesunt iudicium parvipendentes et in sua potius opinione confisi, ad sacerdotium nihilominus ascendere studeant. Quaeritant itaque aliud Seminarium, in quod recipiantur, ubi studiorum curSum expleant, ac denique aliquo exhibito plus minusve sincero ac legitimo domicilii aut 1ncardinationis titulo, ordinationem aSSequuntur. Sanctuarium autem ingressi haud recta via, quam saepissime fit ut Ecclesiae utilitati minime sint Passim vero utriamque inclinarium, et originis et ordinationis, diu fastidioseque vexant ut sibi liceat ad natale solum regredi, ibique consistere, dioecesi in qua et pro qua ordinati sunt derelicta, et alia optata, pro cuius necesSitate aut utilitate minime assumpti sunt, ubi immo eorum praesentia otiosa est et quandoque etiam damnosa unde Episcopi in grave
259쪽
109J S. C. C. DECRETUM a DEC. 10o5 DE SEMINARIORUM ALUMNI. 65 His itaque de causis nonnullarum provinciarum Episcopi inter se convenerunt statuentes in sua Seminaria neminem admittere qui ante fuerit a propria dimissus. Sed cum particularis haec conventio non plene undique Suffceret, complures ordinarii S. Sedem rogaverunt ut generalem legem serret, qua malum radicitus tolleretur. His itaque attentis et omnibus ad rem mature perpensis SSn 3 D. N. Pius p. X, cui cordi quam maxime est ecclesiasticam disciplinam integram conservare, et a sacris Vertere quemlibet qui Probatissimus non sit, accedente etiam voto Em. S. C. Concilii Patrum in Congregatione diei 16 mensis decembris 19o5 emisso, praesentibus litteris statuit atque decernit: Io. Ut in posterum nullus loci ordinarius alterius dioecesis subditum sive cidricum sive laicum in suum Seminarium admittat, nisi prius secretis litteris ab Episcopo oratoris proprio expetierit et cognoverit, utrum hic fuerit olim e suo Seminario dimissus. Quod si constiterit, omittens iudicare de causis, aut determinare utrum iuste an iniuste alius Episcopus egerit, aditum in suum Seminarium postulanti praecludat. 20. Qui vero bona fide admissi sunt, eo quod reticuerint se antea in alio Seminario versatos esse et ab eo deinde dimissos, Statim ut hae eorum condicio cognoscatur, admonendi sunt ut discedant. Quodsi permanere velint, et ab ordinario id iis permittatur, eo ipso hu1 dioecesi adscripti maneant, servatis tamen canoniciS reguli pro eorum incardinatione et ordinatione; sed aucii sacer dotio in dioecesim, e cuius Seminario dimissi fuerint, regredi ibique stabile domicilium habere prohibentur. 30. Pariter cum similis ferme ratio vigeat, qui dimissi ex Seminariis aliquod religiosum Institutum ingrediuntur, si inde exeant postquam acri initiati sunt, vetantur in dioecesim redire, e cuius Seminario dimissi fuerint. . U. Dimissi vero ex aliquo religioso Instituto in Seminarium ne admittantur, nisi prius Episcopus Secretis litteris a moderatoribus eiusdem Instituti notitias requisierit de moribus, indole et ingenio dimissorum, et constiterit nil in iis esse quod sacerdotali statui
Denique meminerint Episcopi fas sibi non esse, nomine proprio manus cuiquam imponere qui subditus sibi non sit eo modo et uno ex iis titulis, qur in Constitutione Speculatores Innocenti XII
et in decreto S. C. Concilii quod incipit A primis die XX m. tulit
am Statuuntur. Ac pariter neminem ordinari posse qui non sit utilis aut necessarius pro ecclesia aut pio loco pro quo assumitur iuxta praescripta ara Tridentino Concilio in cap. 6 Sess. I de
Vult autem Sanctitas Sua ut Statuta haec et cautelae omnes a Sacri canonibus in re tam gravi adiectae, ab omnibus ordinariis ad unguem serventur idque ipsorum conscientiae et sollicitudiniquam maxime commendat.
Praesentibus valituris, contrariis quibuslibet minime obstam tibus. Datum Romae, die a m decembris I9o5. VINCENTIU Card. ΕΠ Praenest. Praefectus. Caietanus De Lai, Secretarius. Leg-
Uurnam orainari non possint. Urgetur observatis. Diat aa deo ast ).
260쪽
Obortas disputationes da dispositionibusaeuianam origin- xerint ut
D cotistiana AS. Euchariatia Eumptione I. Sacra ridentina Synoaua, perspectas habens ineffabiles
quae Christifidelibus obveniunt gratiarum divitias, Sanctissimam Eucharistiam sumentibus Sess. XII, cap. VIJ, ait optaret quidem sacrosancta oenodus, ut in singulis Missis fideles adstantes non solum spirituali assectu, sed sacramentali etiam Eucharistiae perceptione communicarent. Quae verba satis aperte produnt cclesiae desiderium ut omnes Christifideles illo caelesti convivio cot, die reficiantur, et pleniores ex eo sanctificationis hauriant effectus. Huiusmodi vero vota cum illo cohaerent desiderio quo Christus Dominus incensus hoc divinum Sacramentum instituit. Ipse enim nec semel nec obscure necessitatem innuit Suae carnis crebro manducandae suique sanguinis bibendi, praesertim his verbis : Hic est panis de caelo descendens non sicut manducaverunt patres estri manna et mortui sunt qui manducat hunc panem avet in aeternum Ioan. VI, 59J. Ex qua comparatione cibi angelici cum pane et manna facile a discipulis intellegi poterat, quemadmodum Pane corpus cotidie nutritur, et manna in deserto Hebraei cotidie resecti Sunt, ita animam christianam caelesti pane vesci posse cotidie ac recreari Insuper quod in oratione Dominica exposci iubet panem nostrum cotidianum, per id S. Ecclesiae Patres fere unanimes docent, non tam materialem panem, corpori eScam, quam panem eucharisticum cotidie sumendum intellegi debere. II. Desiderium vero Iesu Christi et Ecclesiae, ut omnes Christifideles cotidie ad sacrum convivium accedant, in eo potiSSimum est ut Christifideles, per sacramentum Deo coniuncti robur inde Capiant ad compescendam libidinem, ad leves culpas quae cotidie occurrunt abluendas, et ad graviora peccata, quibus humana fragilitas est obnoxia, praecavenda : non autem praecipue ut Domini honori ac venerationi consulatur, nec ut sumentibus id quasi merces aut praemium Sit suarum virtutum S. August. Serm. LVII inmatth. De Orat. DOm. V. 7). Unde S. Tridentinum Concilium Eucharistiam vocat antidotum quo liberemur a culpis cotidianis et a peccatis mortalibus praeservemur SeSS. XIII, cap. IIJ. III. I. Hanc Dei voluntatem priores Christifideles probe intellingentes, cotidie ad hanc vitae ac fortitudinis mensam accurrebant. Erant pers erantes in doctrina Apostolorum et communicatione fractionis panis Act. II, a). Quod saeculis posterioribus etiam factum esse, non sine magno perfectionis ac sanctitatis emolumento, Sancti Patres atque ecclesiastici Scriptores tradiderunt. Defervescente interim pietate, ac potissimum postea Iansentana lue undequaque grassante, disputari coeptum est de dispositionibus, quibus a frequentem et cotidianam Communionem accedere Opor teat, atque alii prae aliis maiores ac dissiciliores, tamquam necema' riaS, expostularunt. Huiusmodi disceptationes id effecerunt, ut perpauci digni haberentur qui S. Eucharistiam cotidie sumerent,