장음표시 사용
261쪽
DECR. S. D. N. PII X DE COMMUNIONE COTIDIANA
et ex tam salutifero sacramento pleniores effectus haurirent; contemtis ceteris eo refici aut semel in anno, aut singulis mensibuS, Velainaquaque ad summum hebdomada. Quin etiam eo severitatis emtum est, ut a stequentanda caelesti mensa integri coetus excluderentur uti mercatorum, aut eorum qui essent matrimonio coniuncti. Nonnulli tamen in contrariam abierunt sententiam. Hi arbitratiommunionem cotidianam iure divino esse praeceptam, ne dieSulla praeteriret a Communione vacua, praeter alia a probato Ecclesiae usu aliena, etiam fera I in Parasceve Eucharistiam sumendam censebant, et ministrabant.
a. Ad haec Sancta Sedes officio proprio non defuit. Nam per decretum huius Sacri ordinis, quod incipit Cum ad aures diei amensis februarii anni 1679 Innocentio P. XI approbante, errores
huiusmodi damnavit et abusus compescuit, simul declaran omnes Cutumi coetus, mercatoribus atque coniugatis minime exceptis, ad
Communionissaequentiam admitti posse, iuxta singulorum pietatem et sui cuiusque Consessarii iudicium. Die veros mensis decembris anni 16oo, per decretum Sanctissimus Dominus noster Alexandri Ρp. VIII, propositio Baii, purissimum Dei amorem absque ullius defecius mixtione requirens ab iis qui ad sacram mensam Vellent accedere, proscripta fuit. 3. Virus tamen iansentanum, quod bonorum etiam animos ins cerat, Sub specie honoris ac venerationis Eucharistiae debiti, haud penitu evanuit. Quaestio de dispositionibus ad frequentandam recte ac legitime Communionem Sanctae Sedis declarationibus SuperVixit quo factum est ut nonnulli etiam boni nominis Theologi raro et positis compluribus condicionibus, cotidianam Communionem fidelibus permitti posse censuerint. Non defuerunt aliunde viri doctrina ac pietate praediti, qui faciliorem aditum praeberent huic tam salubri eoque accepto Sui, docenteS, auctoritate Patrum, nullum Ecclesiae praeceptum esse imc maiores dispositiones ad cotidianam, quam ad hebdomadariam aut menstruam Communionem 4 uctus vero uberiores longe fore ex cotidiana Communione, quam ex hebdomadaria aut menStrua. Quaestiones super hac re diebus nostris adauctae sunt et non Sine acrimonia exagitatae quibus Consessariorum mentes atque fidelium nScientiae perturbantur, cum christianae pietatis ac fervoris haud mediocri detrimento A viris idcirco praeclarissimis ac animarum Pastoribus Sino no Nostro Pio p. X enixae preces porrectae Sunt, ut Suprema Sua auctoritate quaestionem de dispositionibus ad Eucharistiam cotidie sumendam dirimere dignaretur; ita ut haec saluberrima ac Deo acceptissima consuetudo non modo non minu
tu inter fideles, sed potius augeatur et ubique propagetur, hiScediebus potissimum, quibus Religio ac fides catholica undequaque impetitur, ac vera Dei caritas et pietas haud parum desideratur. Sanctitas vero Sua cum Ipsi maxime cordi sit, ea qua posset sollicitudine ac studio, ut christianus populus ad Sacrum convivium perquam frequenter et etiam cotidie advocetur eiusque fructibus amplissimis potiatur, quaestionem praedictam huic acro ordiniexaminandam ac definiendam commisit.
IV. Sacra igitur Concilii Congregatio in plenariis Comitiis diei
Immensis dec isos hanc rem ad examen accuratiSSimum revocaVit, et rationibus hinc inde adductis sedula maturitate perpenSiS, ea quae Sequuntur statuit ac declaravit:
Malior quorundam opinandi ra- Contentio
262쪽
palaa cominis munio cotidianas
religiosis domibus, in Seminariis et Ohristianis ephebeis sit Iasien
10 C6mmunio frequens et cotidiana, utpote a Christo Domino et a Catholica Ecclesia optatissima, omnibus Christifidelibus cuiusvis ordinis aut condicionis pateat ita ut nemo, qui in statu gratiae sit et cum recta piaque mente ad . ensam accedat, prohiberi ab ea
a Recta autem mens in eo est, ut qui ad sacram mensam accedit non usui, aut vanitati, aut humanis rationibus indulgeat, sed Dei placito satisfacere velit, ei artius caritate coniungi, ac divino ill0pharmaco suis infirmitatibus ac defectibus occurrere 3 Etsi quam maxime expediat ut stequenti et cotidiana Communione utentes venialibus peccatis, saltem plene deliberatis, eorumque affectu Sint expertes sussicit nihilominus ut culpis mortalibus
Vacent, cum proposito se numquam in posterum eccaturos in sincero animi proposito fieri non potest quin otiate communicam tes a peccatis etiam venialibus, ab eorumque assectu sensim se expediant
40 Cum vero Sacramenta ova Legis, etsi effectum suum eXOpere operato Sortiantur, maiorem tamen producant effectum quo maiores dispositiones in iis suscipiendis adhibeantur, idcirco curandum est ut sedula ad sacram Communionem praeparatio antecedat, et confrua gratiarum actio inde sequatur, iuxta uniuscuiusque Vires, condicionem ac incia; 5 Ut equens et cotidiana Communio maiori prudentia fiat uberioreque merito augeatur oportet ut Confessarii consilium intercedat. Caveant tamen Confessarii ne a frequenti seu cotidiana Communione quemquam avertant, qui in statu gratiae reperiatur et recta mente accedat; Θ vin autem perspicuum sit ex frequenti seu cotidiana S. Eucha ristiae sumptione unionem cum Christo augeri, spiritualem vitam uberius ali, animam virtutibus effusius instrui, et aeternae elicita tis pignus vel firmius sumenti donari, idcirco Parochi, Consessarii et contionatores, iuxta probatam Catechismi Romani docirinam Ρart. II, c. 63i christianum populum ad hunc tam pium ac tam Salu'tarem usum crebri admonitionibus multoque studio cohortentur
70 Communio stequens et cotidiana praesertim in religiosis Instituti cuiusvi generi promoveatur pro quibus tamen firmum sit decretum Quemadmodum diei 17 mensis decembris 189 a s. Congr. Episcoporum et Regularium latum. Quam maxime quoque ἐromoveatur in clericorum Seminariis, quorum alumni altaris aiant servitio item in aliis christianis omne genus ephebeis 80 Si quae sint Instituta, sive votorum sollemnium sive simpli cium, quorum in regulis aut constitutionibus, vel calendariis, Cossi muniones aliquibus diebus assio et in iis iussae reperiantur, haenormae tamquam mere praecutiνae putandae sunt. Praescripta vero Communionum numerus haberi debet ut quid minimum pro Religiosorum pietate. Idcirco frequentior vel cotidianus accessus ad eucharisticam mensam libere iisdem patere semper debebit, iuxta norma superius in hoc decreto traditas Ut autem omnes utriusque sexus religiosi huius decreti dispositiones rite cognoscere queant, Singularum domorum moderatores curabunt, ut illud quot annis vernacula lingua in communi legatur intra octavam festiR
263쪽
111J s. c. INDULG. R CONFESSIONE AD COMMUN. COTIDIANAM
9 Denique post promulsatum hoc Decretum omnes ecclesiastici scriptores a quavis contentiosa disputatione circa dispositiones M. Dequentem et cotidianam Communionem abstineant. Relatis autem his omnibus ad Smum b. N. PIUM Pp. per in-srascriptimi S. C. Secretarium in audientia diei I mens dec Io9S, Sanctitas Sua hoc Enwm Patrum decretum ratum habuit, confirmavit atque edi iussit, contrariis quibuscumque minime obstantibus Mandavit insuper ut.mittatur ad omnes locorum ordinarios et Praelatos Resulares, ad hoc ut illud cum suis Seminariis Parochis, institutis religiosis et sacerdotibus respective communicent, et de exsecutione eorum quae in eo statuta sunt S. Sedem edoceant in suis relationibus de dioecesis seu instituti statu. Datum Romae, die a decembris 19o5. VINCENTIU Card. EpiSc. Praenestinus, PraefectuS.C. De Lar, SecretariuS. Pro decreti istius momento Quaesitis artis, hic insta.
ANNOTATIO visum est expliCationem reservare Finis im-
Mittatur δε- crotum ad Ordinarios a Praelatos rega re qui . duretum divulgant et de
DECRETUM URBIS IT ORBIS 14 FEBRUARI 1906
Sanctissimo Domino nostro Pio p. X vel maxime cordi est, ut emcacius in dies propagetur, uberioresque dat virtutum omnium Ductus laudabilis illa ac Deo valde accepta consuetudo, qua fideles, in Statu gratiae, rectaque cum mente, ad sacram Communionem cotidie sumendam accedant. Quamobrem supplicia plurimorum vota ab Eminentissimo Viro Cardinali Casimiro Gennari delata benigne libenterque excipiens, iis plane cunctis, qui memoratam consuetudinem habent aut inire exoptant, specialem merito gratiam elargiri statuit Clemens porro p. XIII s. r. per decretum huius Sacri ordinis, sub dies decembris 1763, re omnibus christifidelibus, qui equenti peccatorum Consessione animum studente expiare, semel saltem in hebdomada ad Sacramentum Paenitentiae accedere, nisi legitime impediantur, consueverunt, et nullius lethalis culpae a se, post praedictam ultimam Consessionem commissae sibi conscii sunt, indulsit ut omnes et quascumque Indulgentias consequi possint etiam sine actuali Consessione, quae ceteroquin ad eas Iucrandas necessaria esset. Nihil tamen innovando circa Indulgentias Iubilaei, tam ordinarii, quam extraordinarii, aliasque ad instar έubilaei concessas, pro quious assequendis, sicut et alia Pera iniuncta, ita et sacramentalis Confessio, tempore in earum conceStione Praescripto peragantur n. unc vero Beatissimus Pater Pius X, omnibus christifidelibus, qui in statu gratiae, et cum recta piaque Cotidia
264쪽
mente cotidie Sancta de Altari litare consuescunt, quamvis semel aut iterum per hebdomadam a Communione abstineant prae tamen . . Clamentis Pp. XIII Indulto stui posse concedit, absque domadariae illius Consessionis obligatione, quae ceteroquin, ad
Indulgentias eo temporis intervallo decurrentes rite lucrandas necessaria exstaret. Hanc insuper gratiam eadem Sanctitas sua futuris quoque temporibus fore valituram clementer declaravit. Contrariis quibuscumque non obstantibus.
Datum Romae, e Secretari S. Congregationis Indulgentiis sacrisque Reliquiis praepositae, die 14 sebruarii 19o6.
A. Card. TRIPEPI, PraefectuS.' D. Panici, Archiep. Laodiceno, Secretarius.
Decretum istud hoc modo interpretamur: 1 Etiam qui non solent nisi quinquies vel sexies infra hebdomadam communicare, privilegio isto fruuntur quo exceptis indulgentiis in forma iubilaei, nulla iam condicio confessionis requiritur ad lucrandas indulsentias etiam plenarias a Semel aut iterum itaque etiam habitualiter, poterit omitti communio in hebdomada. Possuntne verba ista accipi etiam de habituali omissione trium communionum per hebdomadam Fatemur id ambigi posse. Hinc urget istud : avores sunt ampliandi illinc vero semel aut iterum
proprie dualem tantum indicat numerum. Praeterea, si te omittas, Vix maior est numerus dierum quibus communicatur quam quibus abstinetur. Potestne ista communio late sumi pro cotidianal Atqui gratia conceditur pro cotidiana communione.
DE ORATIONIBUS IN MISSA CONNUNIONE ET PROCESSIONE
Fratrum Minorum Apiniae Hodiernus Redactor alendarii Fratrum inorum in Regulari
Provincia Apuliae, de consensu sui Reverendissimi Procuratoris Generalis, a Sacra Rituum Congregatione sequentium dubiorum solutionem humillime expostulavit nimirum :Ι - An Collectae ab Episcopo seu ordinario loci imperatae, quae simul cum rationibus a Rubrica praescriptis septennarium numerum excedunt, omitti debeant l II. - Anmissa Conventualis, quae sine cantu celebratur a
Ecclesiis Regularium, debeat aequiperari Missae sollemni, Si quoad omittendam Commemorationem Simplicis et reticendas olbiectas ordinarias ab ordinario loci praescriptas sive quoad prae termittendas rationes post Missam iniunctasu idque etiamsi postea alia Missa de die concinatur l
265쪽
I112-113 ORAT IN MISSA usus KALEND. MIM. ET MART CAPUCC IlIII. - An Sacerdos sacris vestibus Sacrificii indutus, possit administrare Sacram Communionem, data rationabili causa, ante vel post Missam sonemnem aut cantatam aut etiam Conventualem, sicuti permittitur ante vel post Missam privatam lIV. - An in processione, quae die prima Augusti sub Vesperis fit per Ecclesiam et ante Conventum per aliquot passus, ad annum
tiandam sive incipiendam Indulsentiam Portiunculae, Sacerdos pluviali albo indutus gestare possit Reliquiam Sancti Patris Francisci, vel tabellam cum inscriptione Indulgentiae Plenariae: et quae silente Caerimoniali ordinis, in eadem processione preces recitandae sint ira Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secretarii, exquisito Commissionis Litumicae sunragio, omnibusque sedulo per pensis, rescribendum censuit: Ad I. Vrmative. Ad II. Servetur Decretum num 369 Ordinis Minorum Capuαι-norum Sancti Francisci, 7 decembris 888 ad VII; et alterumnum. 274 Tridentina, 1 marti 1836 ad VII.
Ad III. Ne tise. Ad IV. Nihil obstat in casu quominus Reliqui Sancti Francisci
in hac processione gestetur, recitando vel cantando aliquem Minnum in honorem eiusdem Sancti tabula autem Indulgentiae Pl nariae non deseratur in processione, sed assigatur, si placeat, ante portam Ecclesiae. Atque ita rescripsit die iseianuarii 19o6. A. Card. TRIPEPI, Pro-Praef. D. Panici, Archiep. Laodicen. S. N. C. Secret.
DE USU KALENDARIL MISSAM ET MARTYROLOGII ORDINIS CAPUGGINORUM
Tertiariorum orainia Minorum casu tuorum Beatissime Pater, Procurator Generalis ordinis Minorum Capuccinorum, nomine Μinistri Generalis eiusdem ordinis, ad senu Sanctitatis Vestrae Provolutus, humiliter supplicat pro gratia ut ad normas similis privilegii a Summo Pontifice Pio VI. Const. Religiosos ordines ndiei septembris 1 85 Ordini Fratrum inorum concessi, et deciarationum a Sacrorum Rituum Congregatione sub dies augusti I835 Decret authen. S. R. C. n. 735 ad VIJ, et 15 aprilis 19o editarum, non solummoniales Capuccinae secundi et tertii Ord1nis Regularis, quae iam vigore privilegii Sacrorum Rituum Congregationis diei a cianuarii 1688 Decret authen. n. 79 ad IIJ, hanc
Fratiam consecutae sunt, sed etiam omnes utriusque sexus Tertiarii In communitate viventes, et vota simplicia emittentes, qui sint Instituti aliquam coniunctionem in sua origine aut progressu cum ordine
Moniatis CGuocinas et Tartiarii
266쪽
Minorum Capuccinorum habentis, aut qui ad tramitem Decreti Sacrae Congregationis Indulgentiariam diei et augusti i9o et Rescripti Sacrae Congregationis Episcoporum et Regularium dieii novembris i9o5, eidem as8regati fuerunt, aut in futuro aggregabuntur, licet etiam non 1vinum ossicium cotidie recitent, sed officium Deiparae parvum aliasque preces dumtaxat persolvant in suis Ecclesiis et Oratoriis, ut valeant Kalendario, Missali ac a tyrologio ad usum Fratrum Minorum Capuccinorum a Summo Pontifice Leone XIII, sub die Odecembris 189 approbatis, ita tamen ut si sint Sacerdotes. Ecclesiae sive simplici sive Parochiali canonice mancipati in festis Patroni Principalis tituli ac Dedicationis Ecclesiae tam propriae quam Cathedralis, necnon quibus diebus issam applicare debent pro populo, teneantur in officio et Missa sequi Kalendarium Dioecesis prout Fratres primi ordinis, ac deinde recurrente iuxta alendarium primi ordinis aliquo ossicio. secundum ordinem Dioecesanum iam recitato, prout fit in eodem primo ordine, impeditorum festorum remsitionem seu translationem diseonere. Sacra Rituum Congregatio utendo facultatibus sibi specialiter a Sanctissimo Domino Nostro Pio Papa X tributis, attentis expositis, benigne precibus annuit exceptis tamen Tertiariis Franciscatibustam Saecularibus quam Regularibus, qui alendarium ordinis
Fratrum Minorum seu Conventualium in Horis Canonicis persol-Vendis Sacroque litando iam assumpserint. Contrariis non obstantibus quibuscumque. I te et ianuarii 19 6. A. Card. TRIPEPI S. C. R. Pro-Praef. D. Panici, Archiep. Laodicen. S. C. R. Secret.
Orator Petit indultida festis du-
DE diana1ation ruatorum in reine S. Benestieti Revinu D. Hildebrandus dememptinne, Abbas Primas ordinis S. Benedicti, Sanctissimum Dominum ostrum Pium Papam supplex rogavit, ut Indultum Appstolicum diei 24 februarii so
Congregationi eiusdem ord1nis Casinensi a primaeva observantia conceSSum, quo festa duplicia primae vel secundae classis quotiens a digniore Omcio impedita occurrerint, in diem primam respective sequentem transferri valeant, redacto ad ritum simplicem ossicio ritus duplicis minoris non tamen alicuius Sancti Doctoris aut semiduplicis occurrente, benigne extendere dignaretur ad omnia Coenobia seu Monasteria sui ordinis, quae eodem indulto iusta de causa uti Voluerint. Sacra porro Rituum Congregatio utendo facultatibus sibi specia liter ab eodem Sanctissimo Domino Nostro tributis, petitam enus tiati privilegii extensionem benigne indulsit iuxta preces, servatis rubricis. Contrariis non obstantibu quibuScumque. Die 26 ianuarii I9o6. A. Card. TRIPEPI, Vm-Praef. D. Panici, Archiep. Laodicen Secret.
267쪽
DECRETUM SEU DECLARA NODE cantu Iiturgico oegoriano
nonnullis Editoribus proponitur subinde quaestio de modo interpretandi Dispositiones Art. II et IV Decreti seu Instrucitonum Sacrae Rituum Congregationis diei XI augusti MCMV in circa
editionem et approbationem librorum cantum liturgicum Gregorianum Continentium. Ad hanc autem quaestionem solvendam eadem Sacra Congregatio, de mandato Sanctissimi Domini ostri Pii Papae X, quae sequuntur declarat: 1. Forma notularum cantus sic debet intefra servari, ut omnes ex iis quae eandem habent rationem vel significationem, ac proinde in editione typica Vaticana unam eandemque figuram referunt, pariter in alia editione, quae ab Ordinario possit approbari necessario quoad sormam omnino inter se similes exstent et coaequaleS.Ideoque signa quae forte fuerint permittente ordinario, Super- inclucta, nullatenus notularum formam, vel modum quo ipsae coniunguntur, assicere debent. a. Quamvis editio aliqua fuerit recognita, ab ordinario vel ab ipsa Sacra Rituum Congregatione, tamquam de cetero, videlicet exceptis signis, cum typica consormis, oportet tamen ut deinceps norma supra Statuta exacte SerVet quatenus, inter notulas typica et Sisna quae Superveniunt, iam amplius confusio oriri nequeat. Contrariis non obstantibus quibuscumque Die I 4 februarii I9o6. A. Card. TRIPEPI S. N. C. Pro raef. Diomedes Panici, Archiep. Laod. S. N. C. Secretarius. Onaastio
Romana se aliarum Dudium a MiEnation. Quaesitum nuper iit Q Se per te alienaetioni dei valori al portatore peltanti ad enti ecclesiastici, dis case pie oggerie alia tutela ella Chiesa, si necessariori beneplacito apostolico, re come per te alienaetioni dei beni immobili e delle os pregiose.
- Io est, latino et 1 Ad alienandos et titulos a sine nomine, qui ad collegia ECClesiastica spectant vel a domos pias sub ecclesiastica tutela Constitutas, Estne opus ut beneplacitum obtineatur apostolicum, quod ad alienanda bona immobilia et mobilia pretiosa requiritum et Eademne
268쪽
a Se egua lacolt si chiede per la permuta de medesimi in re altri titoliis valori anche immobili. 3 Seri venditori eali acqui
renti Siano sometti alle pene ecclesiastiche sancite dat Tridentino at cap II, era. XXII de reform e dalla Extraν Ambitiosae e re alia Costit Apostolicae Sedis M. Responsum fuit Adr-- firmative Admum A mative excepto casu mentis necessitatis in quo periculum sit in mora, et tempus non uneta recurrendi ad S. Sedem habito tamen in his adiunctis ordinarii beneplacito, et sub lege ut permutatio sat in titulis quam maxime tutis Ad 3 - A mative quoad poenas in
Extravag. Ambitiosae. . . et Constit Apostol. SediS... Statuις.
I. Tituli isti, seu nomina certa hodierna seu credita quae, presso creditoris nomine facile ipsa traditione dominum mutant, spectari possunt ut mobilia pretiosa. Et si mere hanc feceris considerationem, omni ambiguitate carebit solutio Clarissima enim lex vetat quominus mobilia pretiosa alienentur sine beneplacito apostolico Atque ita ratiocinatus est Secretarius . Congregationis in
Verum enimvero, dissimulandum non est hodie titulos istos ita plenamque possideri, ut frequentissime locus sit permutationi vel conversioni in alios titulos vel bona. Hinc ambira poterat utrum necne tituli isti a locis piis ita possiderentur, ut administratoribus liceret in venditione et commutatione se ad moderno usu accommodare. Ita, ni fallimur, ferebat usus sat generalis. Aliter tamen visum est S. Congregationi, et Vel ideo ortasse, quia ex eiu mente, pecuniae ecclesiasticae non in quibuslibet titulis collocari possunt sed in iis qui certum et non labilem habeant valorem, quales furit saepe tituli Status rentes surasitat).
II. In secundo responso casus excipitur in quo umens necessiις tempus non linquat recurrendi ad S. Sedem. Urgens ista neccessitas tunc certo aderit, cum sine detrimento retineri nequeant commutandi valores. Quid autem si mere agatur certum lucrum ex permutatione conquirendum lNe in dispendium vertatur quod propter utilitatem est introducitum, censemus etiam tunc eidem exceptioni esse locum. Nec obici
potest lucrum istud ad negotiationem pertinere quae et ipsa sit clericis prohibita. Etenim ubi finis emptionis non fuit venditio, sed mere arripitur occasio lucri ex mutato valore qui in his rebus, frequentior aderit, ne species quidem negotiationis habetur. III Ordinarius, Si causa urgeat, cuius tunc beneplacitum requiritur, nobis videtur eSSe Praelatus qui in re auctoritatem habeat quasi episcopalem ergo etiam Praelatus regularis, ubi de titulis agitur qui ad religiosa domos pertinent. Quamvis enim, ad alimnandas terrulas seu exigua bona immobilia debeant regulares, nisi
requiritur liCentia cum agitur cl commutandis titulis istis in alios titulos vel valores etiam immobile. 3 Qui vendunt vel emunt suntne obnoxii poenis CCtesiasticis sanCitis a Concilio Triclentino, ΙΙ, a XXII de reform et Extrav. Ambitiosae, et a C. Apostolicae Sedis λ
269쪽
MOTUS PROPRIUS DE MINANDI ORDINANDI IN ITALIA
speciali lauantur privilegio, ad Episcopum recurrere, hic occurrit casus in quo ob urgentem necessitatem, ipsa lege beneplaciti videris immunisu et S. Congregatio mere declarat modum quo exceptio ista est prudenter facienda si on est tunc, ut ait Werng, III n. 15 hinsistendum litterae legis is Praeterea nomine ordinariorum, possumus his intellegere Praelatos qui ordinariam habent iurisdictionem.
I . Denique ipsa declarationis vis nobis videtur apte temperanda et circumscribenda istis titulis in quibus re vera facta est a capitalis, ecclesiastici collocatio. Et re quidem Vera, ut hodie sunt mores, prudens et sollers administrator iam solet in paucos menses pecunias collocare, quarumtamen liberam habet dispositionem. Si itaque, tituli mere huiusmodi pecunias repraesentant, aeque bene poterunt alienari et permutari sicut ipsae pecuniae. Nec aliter respondendum nobis videtur si quis pecunias quaerens alicui aedificationi, interea, donec permciatur summa, pecunia istiusmodi fructuose collocaverit. Cum opportunitas aedificationi habebitur licebit ipsi titulos istos vendere et in bonum immobile commutare. Perinde aixeris de variis casibus huiusmodi. V observes, dum quaerebatur de poenis etiam Tridentinis et Extrav. Ambitiosae, a S. Congregatione esse ridentini concilii mentionem omissam. Sapienter quidem poenae enim capitis Tridentini non respiciunt honorum alienationem sed iniustam occupationem, qualis fit ab intruso beneficiario.
DE REItaloria ant conationEm reinum Examinandia Pius P.
Religiosorum ordinum semilias, utpote quae praeclaro Semper et adiumento et ornamento fuerint Ecclesiae, peculiari quadam Nos providentia studioque prosequimur in primisque dandam operam arbitramur, ut constanter pergant, pro necessitatibus temporum, Salutares esse ac frugiferae. Hanc ob causam, quoniam ipSae, Praeterquam Sanctarum exercitatione virtutum, etiam doctrinae laude floreant necesse est, Nos e re esse haud ita pridem duximus, aliquid in hoc genere Statuere Etenim, noveramus quisdem Sacram Congregationem, Episcoporum et Regularium negotiis et consultationibus praepositam, auctoritate decessoris ostri sel rec Leonis XIII, die IV novembris DCCCXCII, prudentissime praescripsisse, ut re proseSSi tum votorum sollemnium, tum votorum simplicium ab ordinariis locorum ad sacros ordines non admittantur, nisi praeter alia a Iure statuta, testimoniales litteras exhibeant, quod saltem per annum sacrae theologiae operam dederint, si agatur de subdiaconaturi ad minus per
270쪽
omne trivi-ιegium at consuetudo
hiennium, si de diaconatu et quoad presbyteratum saltem per triennium, praemisso tamen regulari aliorum studiorum cur i e cui M. Sed praescriptiones huiusmodi non aliter videbantur suos omnes Ductus efferre posse, quam si candidati ad sacros ordines legitimo experimento probare deberent, se in constitutis doctrinae studiis satis profecisse. Id quod ceteroqui sacrosancta ridentina Synodus iusserat: nam Sess. XXIII, Cap. VII, de Reform. haec habet generatim is Episcoporum ordinandorum omnium mores et i doctrinam diligenter investiget et examine n nominatim alitem de Res'laribus eiusd. Sess. Cap. XII Remares non sine dii, genti Episcopi examine ordinentur, privilegiis quibuscumque quoad hoc penitus exclusis M. Opportunum igitur apparebat esse, hanc Tridentini Concilii legem revocari, quae diuturnitate obsolevisset idque Nos anno superiore praestitimus pro Urbe. eum die XVI mensis ivlii λ Motu proprio decrevimus ut quicum' que sive de saeculari sive de regulari clero ad sacros Ordines proemovendi essent, omnes, excepto nemine, doctrinae periculum facerent in Curia Cardinalis Vicarii ostri. Nunc ero placet, etiam ex consulto oderatorum Sacrae Congregationis Episcoporum et Regularium, memoratum OStrum decretum per has litteras extendere. Quare os otu item proprio, volumus ac iubemus, ut in Italia et in insulis Italiae dicioni Lubiectis Religiosi omnes, vel ad Instituta votorum simplicium, vel ad votorum sollemnium pertinentes, ne ante ad sacros Ordines promoveantur, quam ab Episcopo loci, diligenti doctrinae examine probati sint idoneici sublato, ad hunc tantum1odo effectum, quocumque contrario privilegio, etiam specialishima et individua mentione digno abrogataque quacumque contraria consuetudine, etiam centenaria et immemoriali, quam in futurum quoque induci prohibemus. Id examen qua ratione instuuendum. sit, Episcopi definient inique vero curabunt, quemadmodum os eo pro Urbe Μotu proprio constituimus, ut candidati non solum in is rebus, duae ad ordinem adeundum pertinent, sed in aliis quoque de 1eologia dogmatica tractationibus periculum faciant. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Danu Romae apud S. Petrum die XIX marti anno millesimo nongentesimo sexto Pontificatus Nostri tertio. Pius ΡP. X.