D. Gregorii Placentini ... De siglis veterum graecorum : opus posthumum, et De Tusculano Ciceronis, nunc Crypta-Ferrata d. Basilii Cardoni ... disceptatio apologetica

161쪽

VETERUM GRASCORUM.

I iΠΙΤΤΑ. Πι Πακου , Pittaci fortassis, nomen proprium. Inter Sherardi marmora apud Corsinum in Addendis pag. 88. ΠΛΑ. ΠΛΑT. Utraque sonant Πλάτος , latitudo . DoniuSp. 3II.

II AI AIA. Ποδεδεια, Publilia. Sponius Itiner p. IO6. Π. tio. U . IIO. Prima Ποβλιος , Publius . Altera, & tertia ιον . Ultima forte Πουβλιω valent. Muratorius p. 2O6 . n. I. Idem p. I 38. n. 2. In Spartano marmore apud Corsinum Dissert. III. Marangonius in Appendice p. 7S-

posuit. Fieri etiam potest, ut syllabae UO. R CI, quamvis separatae , ad hanc vocem ΠOCIT spectent; quemadmodum in aliis quoque marmoribus id fastum esse aliquando comperimuS. Fuse de eisdem notis ΠΟ & CI agit Cl. P. Corsinus ' modoque putat, per priorem significare posse Pio, Pientissimo , & modo per utramque UOCIT , aut ΠOCOTIT exprimi :idque Inscriptione alia, quae est apud Cl. Gorium Part. I. num. RO. pag. 3OO., in qua legitur 1 I ELYT pro UOCOYIT confirmare annititur pag. 33. At tanto apparatu ad eas explicandas, uti arbitror, non est opus . Non semel enim Πο pro Πουβλιος , & CI pro COY positum cernimus in

monumenti S.

l. . Πολιος , Urbis. Hentius in Appendice Praef. n. g . , revera tamen Sigia non sunt, quum in marmore expresse legatur IIAIOS.

162쪽

IIOAYMNΗ. Πολυμνηςου, Pobmuesi. Nomen enim proprium videtur esse , apud Sponium Atti c. pop. p. 2OI. IIO M. ΠOMIIEI. Prima facile Ποι arsios , altera Πομπειιd Pom- pejo sonant. Sponius pop. Atticae p. 2OI. GruteruS P. II q.

ΠΟMIION UOM ΠΩ. Altera Πομπονιον , altera TIομπώνιον , &Ποιαπωνίου , Pomponii significant. Monifati conius Palaeogr. p. I 6 . n. I . Cyriacus p. 38. n. 2 7., & Murat. p. 339 n. q. ΠΟΠ. Ποπιλίου , Popilii. Sponius Misceli. Sech. X. n. q. p. 3I9.ΠOPI. Ποριος, Porius . Ex Poro Atticae populo . Sponius Itiner. pag, SO. ΠΟΣ. Ποσωρίωνος. Atheniensium mensis, quem ut Neptuno sacrum , Romanorum Ianuario ineunti respondere putat Plutarchus in Caesare , Suidas Decembri. Vide in AHI. II OETOYM. TIogoύμιος , Posumius. Muratorius P. 2OI9. n. I. Π. II. Πρωτος Πατερων, vel Πατῆρ IIo λεως , sive ΙΙατῆρ Πα- , Primas Patrum , Pater Civitutis, Pater Patriae . Quemadmodum in Latinis Inscriptionibus grammata haec P. P. Pater Patriae , Pater Patratus , vel PGIer Pa rum significant; ut omnibus fere notum est. Sponius Atticae pop.

TI. IAPE. Utraque 1 Iρεσβυτερος, SenIor significant. Murat Orius p. 37I. n. I. Sponius pop. Atticae P. 2OO.

163쪽

VETERUM G RAEC ORUM. Quam epigraphen Latinus interpres mihi videtur non recte vertisse : Marcus Thales pronepos Das, Marcus Thales nepos Das. Itaque reddiderim: Marcus Thales senior filius Das, Marcus Thales junior filius Das.

Theodorus senior. Theodorus junior. M. Π, μα fortasse , proprium nomen , & latina vox graecis scripta litteris . Marangonius in Amendice p. 69. II P. ΠPωN. Altera ΠαTη , , altera sonant. Marangonius de Rebus Ethnicis p. 439. In marmore , quod e Xposuimus in IN Δ ; dc in lapide Oxoniensi p. 3O6. n. 33.

n. Π ρος, a vel ab . In marmore, quod videas in NA. II PAΙTΩP. II ρωτωριας , Practoria Classis nimirum Misenensis. Muratorius P. I 86. n. a. ΠΡΑΙΦΕΚ T. Πραφε Qω, Praefecto latina vox graecis literis exarata. Duodecim erant Praefecti, qui Consulibus in extraordinario Milite legendo sedulam navabant operam . Gruterus p. 38. n. I. ΠΡΕΣΒ. ΠρεσβευIO , Legatum. Montiaueonius Palaeogr. p. I 38.

II PECBY. Πρεσm τέρου, Presbγteri. In Schedis in editis Donii apud Corsinum in Addendis p. 88. ΠΡΙ. ΠάIρi, Patri. CL Masse jus apud Corsin. in Addendis p. 88.

ΠΡΙΔΙ. ΠαΠρία, Patrix. Inter Sherardi marmora a Salvinio exscripta apud eundem Corsinum , Codemque loco. ΠΡΙΜΙΓ. Πριμιγηνιος , Primigeuius nomen proprium videtur esse apud Muratorium P. I . n. q. ΠPOL ET P. Π ογεγρι αε,ου, suprascrip i. In marmore Ticinen

164쪽

TIPO. m. In marmore, quod Gorius ponit Part. III. n. 338. p. 262. , quodque in Agro Romano anno I7 O. repertum, Volaterris in Museo Guarnaccio servatur : ea autem Sigia Cl. D. Corsinus alterius Inscriptionis lumine , in qua apud Re inestum pag. 933. n. I 6O. expresse legitur PEREI TOC

in Ventam vulgavit Cl. Boi det tus pag. 477., ornatam insuper in sinistra marmoris parte avicula oleae ramusculo insidente.

ΠPΟ. A. D. Vincentius In pace procedit. Haud tamen negaverim in ultimo expositarum Inscriptionum versu quid Kalendarum , vel Iduum fuisse sortassis expressum, quemadmodum nec ipse P. Corsinus p. 38. negare videtur. IIPOTEN. Προξενου , Hospitis, vel Proxeni. Nomen enim pro prium esse videtur apud Sponium Itiner. p. 69. IIPOΣΑΓΡ. Id εος δεραν, ad Agram Atticae pop. , sive αγsMos. Sponius pop. Atticae pag, 79.

165쪽

Lietnnius Poldiurnus ex Cobito. Hegemon Epictetus ad Agram, nimirum populum pertinens. Dion us Melitensis. Heraclides Pothini sius ex Ericio a c. Verum Cl. Masse jus p. 67. Κολωνίς προς Ἀγοζαν πνεμα, te git ; etenim Coloneus ad forum dici potuit, cum is populus Α, oecos etiam dictus esset , ut a Colono extra Urbem di- singueretur. In Etymologico si quidem habetur Α'θη n δυο Κολωνοὶ , ἹππιΘ , 8 A ,ορου Θ. Athenis pero duo sunt Coloni, Equesris, ci' ad forum. Haec quamvis probabilitate aliqua di et a sint a Viro doctissimo , nihilominus Cl. P. Corfini Interpretatio , quam primo loco exposuimus, ut planior , explicatiorque anteponenda; nulla siquidem in ea vocum mutatio, nulla transpositio; contra vero in Masse ii interpretatione non modica fit, pauloque liberior . Ita enim legi debere autumat . Λικίννι Θ Πολυανου Κολωνἐυς Vrso Α'γοράν ἡγεμοι, : EZτίκτῖος Διονυσίου - Η ρακλμ ρης ΠοθAin E ρι υς . Quae sane a marmoris veritate abhorrere

videtur. Adde quod apud Ubeelerum Elaphebolionis mensis , Februarii videlicet , & Licinnii Polyaeni mentio sit , quod Sponius in recensendis atticis mensibus, iisque Civibus, qui singulis mensibus Θmna arcθα munus obiverant,

ligitur apertissime, Licinium non H γεμονα, sed Gymnasii archam, verum ejusdem nomen Licinium Polstianum, ejusdem-T que

166쪽

que Populum Colatium fuisse. Vide in ΚOA. , & Cl. P. Cor-

Ubi ille dicitur Praefectus pacis , seu pacem inter di denter conciliat. ΠCPTES. Προς Ιουα , Terra . In celebri Anonymi libello de septem dormientibus pag. 8.

Felix As , bona ne forte contentus One me . Memo im Gortalis in Terra . E'υμύρι enim pro E'υμo0ti scriptum fuissμ . videtur; quum qui monumentum posuit , Onesimum Martyrii sorte donatum alloquatur . Quare minus apte libelli auctor interpretatus est : millies bene Onesime . Cl. P. Cor- sinus pag. 39. sic ea Sigia legit , IJ EP TEC. super terram . Haud equidem contemnenda interpretatio. II. T. ΠορίσαΠες Toπον , Loco empto . Re inessius Clas. XI. n. 7Ι. pag. 03ῖΠ. V. AIM. Πουβλίου Υιος Ad χία, Publii Filius inmitia Romana Tribo. Sponius pop. Atticae pag. 2 a S

167쪽

VETERUM GRAECORUM.

ΛΟΔΙΚΕYI., ubi legitur ΠΑΛΦΗNOI MAPTΙΑΛΗΙ. Quare illud P. in n. mutandum Videtur, legendumque m βλιος , Publius: Quum nullum Romanorum praenomen a graeca littera P. , sive latina R. inceperit . Et sane inter sex , &quadraginta prienomina Romanorum tot enim reperito nuphrius Pan vinius ) nullum omnino est , si Remus, ScRomulus excipiatur, quod ab ea littera incipiat. PA. In Oxoniensi marmore p. 26 . M. PA. POΥΦΟΣ. Marcus PAt ιο- , Rabirius fortasse Rufus. PrENΙΔΑΣ. Α'ργε, Argent s. In Anaglypho Cl. Comitis Silvestri de quo supra diximus . Ea autem Epigraphe talis est .

PIT. Numerales notae sunt Niceratum Aeram significantes: annum videlicet CXIII. Legessis Cl. Barioli Dissert. II. p. 2O2.PΛΗ. Muratorius pag. II 2. num. I. hanc exhibet Inscriptionem, ubi eae notae.

168쪽

I SUbi Cl. Vir apud Corsinum pag. 6O. interpretatur annos CXXXVIII. Quapropter Berylli Matrem, quae Filio monumentum posuit, longiorem vixisse aetatem dicendum esset. At utrumque incredibile videtur. Cl. vero P. Corsinus inversu tertio aliquid excidisse, vel temere irrepsista arbitratur . At integra mihi videtur Inscriptio, atque ita e X- ponenda . Bevllus vixit annos XXVIII. dies VIII. Mater loculum feeit . In lapidibus namque litterae secundum Alphabeti seriem non semel numerantur. Itaque quum P. in sede XVII. , R A. in undecima sint , ex utraque simul sum

pia praenotatus surgit numerus XXVIII. Duplex autem H. proxime sequens Η, ερας alterum, Dies nimirum; alterum Vero numerum VIII. inibi significare nobis visum est . P. N. Z. Notae numerales annum 137. in Messeniorum Idra indicantes. Marmor enim, ubi notae illae, Messenae positum fuit . Reinesius Clas. U. n. 32. P. 386

P. N. Z. Stib Saeerdote Cresphonio anno I 37.

ovidius de Messena lib. 6. Metamor. M sseneque ferox, Patruoque , humilesque Cleonae . Messenii Populi quum iterum, iterumque a Lace demoniis desecissent, talem ab his in servitutem redacti fuere , ut proverbium hoc inde oriretur : Messena servilior , in eos

videlicet, qui alieno vivunt arbitrio. PNΣT. In marmore apud Margarinum num. 33. At Gruterus idem referens marmor notas illas sic expressit: PNH id est

169쪽

ΡΟΗ. Gruterus pag. I 6. n. g. in marmore a Democrate Amaseno Misidi uxori suae posito , cujus postremae voces sunt:

Haud equidem Misidis aetatem, uti FleetvooduS p. 233. n. a. putavit , sed annum 178. in Amasenorum Era significantes. POY. ΡΟΥΦΕΙN. PYΘΗN. Prima Pουφῖου , Rufini . Muratorius P. I 397. n. I. Sequentia , quae apud eundem Murat. p. 39 g. num. 7., R Olive rium pag. 66. num. I 63. habentur PYφὐωsignificant.

Non paucis, ut advertis, scatet mendis inscriptio haec, quam ita latinam fecerim. Diosorus Nauclerus Me obdormipit in pace . Vixit annos XXVIII. Deso tus es IX. Kal. Martias Consulibus Arcadio Auσusio , Rinno. Septies monogramma illud Christi nomen repra entans in lapide scriptum fuit , ut ostendatur, nisi falsus sirn , Dioscorum Christo, qui pax nostra est, semper vixisse. Plerumque enim, ait S. Augustinus de Do R. Christi lib. III. c. XXXV. hujusmodi numeri pro uniperso tempore ponuntur. Verum Cl. Oliverius inter marmora Pisaurensia loco citato eandem proferens Inscriptionem, versum secundum ita legit.

ΥΠΠAT. T . . APΚΑΔ. Κ. ΚAI. ΡΥΘHNInterpretaturque . Vixit annos LXXVI. Depositus IX. Kal. Martii Consulatu Arcadii Camaris, O Rufini. Atque optime suspicatur ille Κ. in lapide pro B. irrepsisse. Consula

170쪽

DE SI GLIS

IIotus si quidem Arcadii in eo notatus , quique in Fastis omnibus anno Christi 392. tribuitur, secundus fuit, jam enim ille an. 383. Consul I. una cum Bardone extiterat. PPIcore OUIos ων , OLIobris, vel alterius ex ultimis anni Romani mensibus. Murat. p. I 8 I9. n. ἶ-PωM. PΩMΥ. Altera quidem Psμαος, Romanus. Altera vemro P ααου. Sponius Misceli. Seet. X. n. I 28. p. 37 . Atque Reinesius Clas. V. n. 7. p. ἶ37

Lucius ci ricius Orina Tribu PrudenI Eques Romanus. Nae ratio Tribuum constans fuit apud Romanos, earumquo numerus decursu temporis auctus ; ut tandem fierent XXXV. aliae rusticae , Urbanae aliae : illa: vel a Locis, vel a Gentibu S accepere nomen . Hae a Locis etiam ut Tribus Esquilina , Collina, Palatina Scc. dictae , in quas initio omnes nobiliores homines conjecti sunt. Nomina Tribuum ex Scriptoribus , inscriptionibusque collegit Cl. Carodis Sigonius de jure Cipium Rom. lib. I. c. g. Hesselius inter Ephesina ,

marmora num. 67.