장음표시 사용
151쪽
I grEa autem vulgaribus Graecorum litteris ita scribitur : A,ε-
Renopatum ess Templum hoc SS. Aposolorum Petri , 'a Theo ericto Abbate Tauromeniti propriis fumstribus. Recordetur lassus Dominus. Anuo 668O. Chri II72. ProtomagiWer Girardus FrancuI . Tauromeniti , scilicet Tauromenii , quod Theoster icti Monasterium vel prope Tauromenium Siciliae flumen , vel prope Urbem Tauromenium extaret . Magyirorum dignitas magna fuit antiquitus apud Graecos , ut quae Consanguineis etiam Imperatorum impertiebatur . Constantinus Manasses apud Ioannem Meursium in Gloss. V. Mάγιqρος, ait : Vir IcMusam illusiris , σ clari , qui dignitate Magiper , Con sanguinitate Imperatori junctus esset. Intimis saltem Imperatoris consiliis aderant, teste Prisco in HIV. Gotis. Quare optime Cassiodorus Var. VI. Reperendum houorem sumit , qui uis Magipyri nomen acceperit. At in nostro lapide vocem LI τομοιγι Soρ , sive pro Architecto ac cipi arbitramur. NE. Forte numeralis nota est , LV. valens. Sponius Misceli.
N. NEOΣ. NP. Singula , uti Vult Cl. P. Corsinus p. 3O. Nεωτερος Iunior sonant . M. ΘAAHE ' ΔΑΣΟΥ M. ΘΑΛΗΣ. NΔΑΣΟΥ. Marcus Thales senior Dosi Filius. M. Thales Iunior Dasi Filius. Cyriacus p. Ig. n. 96. Sponius Atticae pop. p. 2oO. Vox autem haec NEOΣ , quam habet marmor Spa R a tae
152쪽
MItae positum apud eundem Cyriacum p. 39. n. 233. , ut mea opinio fert , non est Sigia. Sat enim per eam tantummo do Nicocles, ab alio Nicocle , quorum lapis mentionem facit , distinguitur . Vide Corsinum in Addendis p. 87. NE AHOΛ. Νεαπολίτης noτα Cipitaris Opis . Gruterus p. 428.
NEPTE. E,ερτερα sub terra 1atenti, sive mortuae. Vide in ABE. NI. , qui vicit. Sponius Misceli. Sect. X. n. 78. p. 3 7. NIB. Sunt numerales notae per Cl. Monifati conium Palaeogr. pag. I 7. in hac Epigraphe ETOYC AXOBMB , quae apud , Sponium est Itiner. p. io i. eo pacto emendatae ; ut annus Mundi 6672., Christi vero ii 6 ., & Indictio XII. cum eo anno congruens habeatur . Quare character M. ex I., &N. casu emctus indietionem significat. NOB. NOBEMBP. NOEMB. Prima, & altera Noβεμβρίων. Tertia Noεμβρίοις , Novembris scilicet Kal. sonant. Muratorius pag. Ι 837. n. 2. Idem p. 37O. n. I. & Fabretius pag, 39 I.
N Q. Fabretius pag. 39O. D. M.
Idem Cl. Auctor si glam Nco interpretatur Nωεμβρίου. At P. Corsinus Nω,ας. Et Masejus modo Nonas, modo Novembrem mensem autumat indicari. Sed, nisi decipimur,
153쪽
utrumque habetur in apposita Inscriptione : Populenta mortua est 'Απεθοινη , seu ε NGεμβρίου , NoniἷNovembris ; ut hae ultimae notae N. Nω. in eo lapide videntur innuere. Quae Inscriptio sic ab eodem latine redditur : Patriciae pia xit annis 73. At minus recte : quum reddenda fuerit. Patricia , vel Patricius vixit annis sexaginta triisus. Mont-sauconius Diar. Italic. c. 28. p. 429. Lueius Memphis annorum sexagiura . Salve . Non aliud foria te exprimit ea Epigraphe . Characteres siquidem alii, vel ornatus causa , Vel pro Insculpentis levitate adjecti sunt :quemadmodum videmus in latino lapide Roma in Tusculanum delato an . I 739-
EUTYCHES SORORI PATRIClAE BENEMERENTI Qα Be ANN XXX.
Ubi tamen interpunctionis locum Obtinere Videntur.
154쪽
Sech. X. n. Io9. Vide in MAP. . l
Mortuus est annorum septuaginrs. Q. , septuage mus. Reinesius Clas. XVII. n. 24. pag. 82Ι. OI. Oιου. Apud Sponium Itiner. p. 49. Vide in EEOI. OIΚΑT. Oι Κατοικουντες, habitantes , seu ριιι habitant. Sponius Itiner. p. ΙSq.
155쪽
Π o' δομοντα, OPoginta. Gruterus pag. 38 I. num. IO. Quandoque O , octogesimus. In lapide ad Sigia NA. exposito ET EI A XII. σππo sexmillesimo , sexcentesmo ,οFogesimo. II. Ποτε, quinque . In marmoreo Oxoniensii Chronico , in Sand- vicensit , aliisque marmoribus non raro nota illa quinque significat. l l. Πεντηκοντα, quiusus inra , ea videlicet ratione, qua II. uiuque, & Δ. δε , οι decem quinquies multiplicandum, quum in eo inclusum sit, repraesentat . In supradicto marmoreo Oxoniensi Chronico. F. , quinquaginta quod character ille constare videtur ex Π. ΚΔ. Vide supra. Hes Ielius in Smyrnensi mar
H. Πεντακοσιοι, quingenta fortasse , perinde ac si scripturi foret ii l. In eodem Smyrnensi marmore.
Fabretius p. 388. Gudius p. 369. n. 7. Boi det tus pag. 398. Gruterus p. gIq. n. 2. Lupus p . Ι 86. Sponius Misceli p. 3 i q. num. 9ῖ. In marmore Neapolitano apud Corsinum Dissere. agonisteri p. III. Marangonius dr Rebus Erhnicis p. 463. Boi det tus loco mox laudato hanc profert Inscriptionem.
156쪽
p. 362. Clas. X. n. 38. INFR. H. C. IN AGR. II. In fronte pedes XXIV. In agro pedes XXI. Altera Ποδας . Muratorius p. I9I7. Π n. P. pedes censum . Tertia item Ποδες. Gualtherius in Tabulis Siculis pag. 28. Κ. M. Viginti pedes. Quarta Ποδας, apud eundem Gualtherium , etsi nota illa. signum esse dicatur arbori inscriptum. Agitur enim ibi de agrorum divisione . Ultima Ποδων sonant. Donius p. 3II. n. I92. Clas. VII. M HKOC. ΠΟΔ. H. I AA. A. longitudo pedum VIII. latitudo XXX. U. Ido. II. II. Prima, & ultima Ποβυος , Poblius, sive Publius. Intermedia LIoβλιον significant . Cyriacus pag. Ι -
n. 97. Muratorius p. 2O6 . n. I. Idem Muratorius pag. Ig8. n. 2. , R in Spartano marmore apud Corsinum Dissert. III. St. Πεντακις ab λια , quinquies millia. In marmore Sandvi
n. Παυλου , Pauli. Vide in NA. ΠA. Forte Παλαολογου , scilicet Constantini Palaeologi significant in Lapide, quem Muratorius prosert p. 2OIῖ. Π. II. ΠΑΙΑ. Πωανι εδε, Paraniensis ex Paeania Atticae pop. . Sponius
ΠΑΙΟ. II AIONI. Utraque Παονιδης, Paeonides ex Paeonia Atticae pop. . Sponius Itiner. p. 9. & Atti c. pop. p. 78. ΠΑΛ. ΠαλατDα, Romana Tribu . Gruterus P. 46. n. I. II AA. ΠΑΛΛΗ. Παλληνευς , Pallenensis ex Pallene Atticae pop. . Sponius Itiner. p. 34. , & Attica: pop. p. IS9-ΠΑMΦΙΛ. Πάμφιλος, Pamphilus nomen proprium. Gruterus pag. 6O. D. I. I A P.
157쪽
I 37IIANKP. Πανκρατιον, Athletici certaminis genus ex pugilatu, & lucta mistum , teste Plutarcho SINU lib. a. c. q. Vel, Athlera, qui Pancratio certare solet. Muratorius p. 2OI9. n. I. Uide in MAP. IIAN. Πάντων , Omnium. Scilicet Mater Natura. Apud Grute
ITA II. Cyriacus p. 39. n. 233.
Cl. P Corsinus pag. 32. conjicit , ibi παπιτυρίου , sive Πουβλίου 'Aππίου legendum esse ; nihil tamen certo statuit. Ego vero Ποιποι διοι legerim , quae vox, nisi fallimur, Sacerdotis Uxorem apud Graecos Uernaculos , vel Mulierem Sacerdotem significat. Cujus Iulius Cleon, I' Sacerdos Papodi a Filiis Iulii Phileratidis. ΠΑΠΙP. Παπιρίου , Papirii. Gudius p. 79. n. q. ΠAPΑΚATI. Παροικοῖατεθειτα, Depo cuἷ cs. Murat. pag. I93. n. 7. Vide in P ΟΥ ΦΕΙN. II APAMIΘ. Παρα χυθίαν, Consistionem. GruteruS p. 28. n. II. ΠAPAIIPOΣTA. Παραπ e , sit Ue dorice Παραπί oKατοι, Praesidis. In terea Galliensium tabula apud Gruterum p. OI. ΠΑΡΑΣΚΕΥ. Παρασκευῆς , Parascedes, id est dies Veneris in marmore apud Muratorium p. OS. n. q. , quod Re inesso, Muratorio, & Corsino ducibus exponimus, emendamusque.
158쪽
quintum , O Anatolii Clarissimi , mensis peritii die sexta, σ septima sepulta es die Paraseetes : furget die Christ
extrema . Equidem Cl. P. Corsinus Differt. I. pag. XVI. , &XVII. Petilium Syro - Macedonum mensem est C , atque , t
Februarii Kalendis incipere rectissime probat. Quum enim scriptum sit in marmore , pos Confulatum Valentiniaui quin
159쪽
tam esse, necessario sequitur, mensem peritium non aliunde , quam ab ipsis Februarii Kalendis occoepisse : sic enim septimam di isti mensis diem in parascevem , sextamve seriam, eo anno scilicet 4 I. incidisse constabit. Februarius quippe mensis a Sabbato certissime initium ducebat . Lege sis Cl. Viri Dissertat. supra citatam. Postremam marmoris vocem Cl. Re inessius ΔΓSAMEN HC, ac si Ire ne resurrectionem fortita dicatur. Cl. P. Corsinus EYXAMEN HY, sive EYXAMEN H rogans legit. Illud enim ANACTA .... quod in quinta decima linea est ANACTA σιν interpretantur . At magis mihi cum marmoris sensu congruenS visa oea testio est , tot inter diversa marmoris exemplaria rANACI μετα ἐν τῆ EΣXATH. Postremo Rei-nesus , & Muratorius putarunt Domini nostri titulum solis Augustis, Se Cae far ibus fu i sse tributum, quumque Anatolius neque Caesar, neque Augustus esset, ideo Rei ne situs in eo marmore pro ΔΕΣΠΟΙ ΩN ΗMON legit ΔΕΣΠOTOY, ut vox haec soli Valentiniano, qui dc Cassar, δc Augustus erat, adscriberetur. Muratorius Vero, quum marmor, quod apud Gudium pag. g72. Π. I. reperitur recte legisset : Pos Confidatum Dominorum no rorum Valentiniani quintum , AnatoliI: continuo adjecit : sed Anatolius nunquam Caesar, pel Augustus fuit. Lucre contra morem D D. N N. interpretari opus erit Domini Nostri. Verum certis clarissimisque monimentis aliis, quae apud eumdem P. Corsinum Dissert. I. p. IX. 8c X. habes, planum fit, Domini noWri titulum privatis etiam Civibus Consulatus munere ornatis ea tempe state attribui consuevisse.
160쪽
ΠΕ. Muratorius p. 38 a. Vide in ΛΙ. ΠΕ. Πεμπῖον, quintum. Donius in Schedis adhuc in editis p. 63. apud Corsinum in Addendis p. 88.
ΙΙ. Πετρου , Priri. In marmore, quod retulimus in NA. DEI. R IIEIP. Πειραιει, Piraeensi ex Piraeeo Atticae pop. . SpOnius pop. Atti c. p. IS9., & Itiner. p. 3ῖ. IJENT. IIGταθλον, silve Πενταθλος, uinquertium, vel Luium fuertio. Muratori u S p. 2OI9. n. I. Porro Quinquertium sunt ea quinque certamina , quibus suinquertio sese exercebat . Disci nimirum Iactus , Cursus , Saltus , Lucta , &Jaculatio ; quibus Latini natationem , equitationem quo , adjecere. ΠΕΡΓΑΣΗΘ. Περγασηθεν , Per astus ex Pergas Atticae pop. Marmor Ric cardianum in fastis Atticis Tom. I. p. Ι7O. ΠΕΡΙΒΛ. Περιβλε Ιου , spectabilis. Mont seu conius Palaeograph. pag. Ι7 . IIII. Πηλεξ, Pelex ex Pelece Atticae pop. . Sponius pop. Attic.
pag. Ι69. ΠΙB. Numerales notae apud Cl. Boi det tum p. g68. pra Ve e Xam ratae , nimirum loco H. IB. IB. dierum XII.
ΠITΘΕΥ. Πιτθίς , Pittheus ex Pittho Atticae pop. Marm. Ric- card. in fastis Atticis Tom. I. p. IIO.