장음표시 사용
11쪽
litet laborandi in die festo , aut vescendi carnibus tempore Quadrage
simae. Hic incidentericias , quod pensio dicitur lavorabilis, ex quo reseruatur pro sustentatione Cardinalium licet pensio sit onus,quae uti vulnerans viscommune; odiosa dicitur. Quamuis enim de iure pose sint imponi pensiones: tamen regula est, quod beneficia sine diminutione constrantur, & quando concurrit odium, & fauor ; tota dispo sitio dicitur fauorabilis, decis. 2 o. par. I. in nouissimis diuertorun Auditorum. Odiosum dicitur illud,quod uni confert fauorem,& aruteri praeiudicium, ut est Priuilegium , quo quis eIimitur a solutiootadecimarum, Suar. lib. 8. de Privit. cap 6.Pater vero, di Auctor dignibsimus operis de Iure Abbatum disput. 16. quaest.s . rum. l. Fauoratae
Privilegium dicit esse illud, quod communi legi non aduersatur nec ulli, ut dictum est praesiudicium insert. Odiosum vero, quod licti muorem priuilegiato praebeat ,est nihilominus contra lus commune , vel in tertii praeiudicium. Priuilegium inferens praeiudicium tertiae 'riviae- petionae,contra ius,quod habet iam acquisitum, iosum cit , ita ut
1.Lis restringi debeat,quoad fieri potest: Quia non est mens Principis a
uv m re ferre alteri ius suum, nisi id expresse declaret. Quod adeo verum est, ut licti Privilegium motu proprio fit concessum; extendundum no sit ad priuandum alterum iure suo iam acquisito Suanlib. 8. de Prius. cap.27. Et quia contingit non raro,quod non sit voluntas Principis r tum id concedere, quod verba praesemunt, etiam in proprietate sum. pia; ideo, quando fuerit de hoc probabile prauumptum iuxta men-ohe...tem concedentis restringendum est Privilegium. Coniectura huius ης his voluntatis potest esse nimirum, si oessaria sit restrictio ad vitam tirist.Λ dum aliquod absurdum, vel delactum in ipso Principe, aut nimiam
di yxiv imprudentiam contra commune bonum. Idem dicitur si deroget με,' ' particulari statuto, iuxta rencapa. de constit. in o. Si repugnet con-Γuetudini, nisi de illa expressam mentionem faciat. Idem denique erit de quocunque alio iacto , vel iure priuato, quod praesumitur Princeps ignorare,Suar. qui multos citat lib.s de Guil. cap. 2 6 it - Iiem Privilegium diuiditur in assirmativum, oc negaturum. Di citur assirmativum, quod concedit facultatem agendi; negativum aEt nes vero, quod dat litantiam aliquid omittendi, Suarea Vt supra liv. .
12쪽
Quae solent apponi in Privilegijs, di primo.
DE hac clausula praecipite quaeruntur duo, scilicet quam surre-dia ciptionem tollat in Privilegijs, & an includat negationem peti surrepti. tionis in eisdem Privilegijs, quod ut melius intelligatur sciendum labra , quod surreptilium, vel obreptilium dicitur quando res aliter se ha- tibi.=Lbet, quam fuit narratum Papae decis 27 s. p. I. in notussimis. Item, v quod impetratio dicitur surreptitia, quando Papae non narra turres, sicuti est, Vt deducitur ex decis. 6s. par.2. in nouissimis. Et quod gratia, ut non sit surret titia debet fieri mentio Privilegiorum, & stitutionum , quas Papa probabiliter ignorare potest, decis. ΣΑ.cO- suane.hram Reuer. P. D. Motm anno I 63 3. Et quia falsitas causat et rorem :ς in mente Principis, & consequenter facit gratiam inuoluntariamo, '' ut in decis. Iaa. in nouissimis, habetur quod falsitas causae annuulat gratiam, quantumuiS motu proprio concessam. Et idem subdi- , Dersis verbis habetur in de Iure Abbatum lom. I. disput. Igi quare . 6. ibi enim dicitur, quod clausula motu proprio tollit vitium surreptio- ' nis, nisi contingat in falsae caulae exprcssionis, vel sit in tacenda inha- uindobilitate personae: vel prauudicet iuri tertis non solum in re, sed etiam ηφ' ' ad rem, idest depraesenti, & de futuro. Item motus proprius non o ption Itollit jus teriij , puta si beneficium spectat ad itis patronatus alicuius laici , de quo Papae si sciuisset, nullatenus prouidisset, decis. 7. de prae-hen. in nouis, di decit. 7 I. in adtiquis de rescriptis, Decius in cap. a. de rescript. dicit, quod licet concessio fiat motu pr rio, subintelligi quid sub clausulam, Si preces Veritati nitantur. Nam ea primens falsum, vel U Uins tacens vcrum in rescripto, si malitiose ; caret prorsus impetratis, ut habetur in cap. 2o. Decretal. de rescript. Unde quando aliqua conces sio etiam motu proprio facta, supponit postulationem aliquam, &informationem impetrantis, quae mouet animum Principis per modum informationis, licet non moueat per modum petitionis, tunc si informatio ita est diminuta in expressione Veritatis, ut propterea in ueat , di inducat voluntatem Principis, quam non inducerct si exprimeretur integra veritas, redditur concessio nulla, ob desectum con-1ensus . Quod videtur sensisse A bbas c. quia circa de consanguin.&as eoacti. finitat. Notanda est etiam necessatio haec alia distinctio, stilicet quod concessionis motu proprio quaedam est sine vela petitione, vel in γ Coiicesmatione praeuia ex parte petentis, alia vero potest esse coniuncta cum
illa, licet non sit principaliter ex illa. Quando concessio fit pure motu proprio, idest sine interuentu petitionis, aut insormationis ex pari nilli: petentis, tunc ex parte eiusdem Pglenta nec taciturnitas veritatis, nec
13쪽
falsitas interuenire potest, quia ille nihil loquitur, nec ullo modo co
peratur nisi accipicndo gratiam. Potest tamen in ipsamet narratione, Quan- quae ex parte Principis neri solet,vel taceri veritas, vel falsa causa proti, si is poni, & tunc in tali motu proprio, etiam si veritas taceatur de quacu-
vetitatis que re, Vel circumstantia,quae alias debeat necessario exprimi, quando iὸν totis gratia postulatur tunc moius propriuS Omnem tollit surreptionem O .
ei non Supponitur cnim Princeps alias susticienter informatus, gratiam libe- ς' raliter concedere. Et de huiusmodi taciturnitate loquuntur aperth iura. At vero si non solum taceatur veritas , sed etiam falsa causa exprimatur in rescripto , seu Privilegio; tunc etiam si Privilegium nullo modo sit pctitum; sed acccptum; potest esse concessio nulla ex defectu voluntatis concedentis, quem defectum ignorantia, seu error causaret. Ignorantia enim cau sat non Voluntarium, eo quod nihil sit volitum, quin praecognitum. Et cap. I. de constit.in 6. Papa dicit se non reiiocare tacite per suam legem generalem ea, quae ignorare praesumitur. Et non restri, quod falsitas illa non proueniat a postulanteo, seu recipiente gratiam,quia deceptio ipsa undecunque proueniat, cau-1at inuoluntarium dummodo circumstantia non sit leuis , quae scilicet non mutaret animum Principis, quia tunc non solum purgatur quando per taciturnitatem peccatur sed etiam quando per falsitatem; ut fatetur Felin. cum Anchar. cons. Is a. citati a Suar. lib. 8. de prseuit cap. 38. yriuile- Privilegium semper censetur motu proprio concessum, quIdo hoc in ipso exprimitur etiam si ad petitionem partis sit, unde falsum cst L motum proprium includere negationem petitionis, cum possit esse si- , mul cum illa,& sic concluditur a Iuristis Papam concedere motu prinprio,etiam impetrans petijt,quando non fuit motus sola petitione. B ne verum,ul concessio vere dicatur facta motu proprio,necesse est, ut excludat petitionem, vel omnino; vel saltem, Ut principalem causam, ita Suar. lib.8 deprauit. cap. ia .Ei sic patet responsio ad sociandum quae, flum in principio huius 3 . Cap.
DE huiusmodi elausula ex certa scientia , queruntur etiam duo, scilicet quid importet, & quid operetur. Ad primum dicitur,
qtiod idem importat,quod cle plenitudine potestatis, quia quando P pa actum gcrii ex certa scientia,perinde est,ac si diceret, se velle facere ex plenitudine potestatis, stilla opus est in actu,qui gcritur, idest de potestate absoluta, quasi dispositioni legum communium non iubi a,ut habetur ex Abbate c. Ad hoc tumus de rescript.dc cap. cum inter de excepi. Ad secundum dicitur , quod supradusta elausula remininus validam reddit validam , & facit, quod nullus inferior, vcl
14쪽
ordinarius potest de validitate illius 'rei amplius cognoscere . Abb. C. quaedere iudicata. Et operatur quod si quis iuste non possidebat,
incipiat iuste possidere, di habet vin nouae clancessi Inta , ut ex glos ctanti La Panorum , ct Felin. praecipvh notat Suar. Et aduertendum , quod aliud est Priuiugium fuisse a principio falsum , subreptilium , aut φntia. alia ratione nullum ; aliud vero sui sie validum, & postea reuocat Um , nam prius Privilegium non conceditur de nouo per confise mationcm etiam ex certa scientia , nisi expresse dicatur non obstantet falsitate , aut surreptione, ita Rotati t. de confirmat. Hili, decis. z- in nCuis , Panor. cap. cum iter dilectos de fide instrum Et ratiocst , quia Privilegium falsum , vel surreptium nunquam fuit com essum rcuera. Et confirmatio est de Privi lcgijs concessis. Priuilegium autem semel validum, vere fuit concessum , &ideo in illud cadere potest confirmatio, etiam si reuocatum fuit. Per confirmationem ex certa scientia , confirmantur etiam quae, sunt abrogata , ct pcr contrarium usum cassata, Rod.lom. I. qq. regularium, quaest.
In terti l graue piaeiudicium nihil operatur, licet in modico aliter se res habeat, nec etiam operatur in iis, de quibus Princeps non praesimmitur habuisse notitiam, & facta supet re litigiosa, non habita, memtione de tetigio; peceat in surreptione, & non valet talis confirmatio , δε λ:c. I .de confirmat. viii. vel iniit.Est dictum interii j graue praeiud cium,ad modum statuti, quod si tendat in tertis praeiudicium, Praesi mitur editum ex mala informatione, decis. so. pari. a. in nouiss. Et scpatet responsio ad dubia huius Capitis.
De planitudine potestatιs. cap. U.
SUpradicta clausula de plenitudine potestatis tollit omnes desectus
solemnitatis, non prouenientes a natura , scilicet desectus commissos circa iuris solemnitatem. Secus si alius suberat de fi ctus, puta', quia illegitimus , vel falsatius literarum , vel quid simile', Abb. cap ex litteris , de fide instrum. Papa enim potest sententiam, etiam iniustam , & sine ordine iudiciario prolatam confirmare, supplendo odidinis positivi delactum : 1ed si sententia deficit in iustitia naturali. non potest per Principem confirmari, seu per Papam, desectus sup- pleri, A .c. ea,quae de inu.dc re iudicata. Interiij vero praeiudicium , nihil operatur.
15쪽
UViusmodi clausula in Privilegiorum confirmationibus confir
mat illa Pruilegia, quae sunt m obseruantia, quamuis inualis id sit elausula , Ex certa scientia. Et haec elausula apposita in priuilegijs intelligitur respectu usus generalismon autem indiuidualis, ita ex Marta in declaratione huius clausuls Ias.
m instar , Perinde,OPariformiter. cap. VII.
DE daustila, Ad instar, queruntur similiter duo, scilicet quid sibi
velit, vel quare sic appelletur. Et an Privilegium Ad instar reuocetur ammissis exemplari. Ad primum dici tur , quod sic appellatur nimirum per similitudinem, vel equiparationem ad aliud alicui prius datu m : Unde vox ista Ad instar Iurisperitorum aliqui volunt significare idem, quod ad simi litudinem; alij, quod adaequalitatem: alii dicunt utranque habere si gnificationem. Priuilegium Ad instar concedit omnem fauorem sci gratiam formaliter contendam in suo exemplari, Sin eodem semst,quo in exemplari continetur. & cum eadem extensione, vel restrictione,& non maiori neque minori. Quia hoc totum spectat ad propriam , & adequatam imitatio
Dictio Perinde importat idem Muod per omnia quo ad tempuS, cithar quoad alias qualitates, decis. I .p. a. in nouissimis. . . Aduertcndum tamen , quod quaedam Privilegiorum formulae non habent ad instar, sed pari formiter, quod idem est, ex Suar. lib. 8. capit. I 6. ubi additur, quod & si Privilegium ad instar non semper constituat aliquid vere tale, quale est suum exemplat, sed fictione i A. iis . Unde dicebat Baldus ciuem ex Priuilinio non esse legitimum, diplati. no naturalem ciuem, sed instar eius: Tamen Privilegium ad instar inter-- , iis, dum vete, di proprie concedit quicquid aliud, Priuilinium, quod est legium veluti exemplum suum; concedit. Et ita inducit similitudinem in Pri--i- uilegijs omnino propriam, & absque aliquo figmento. Et notandum, quod formaliter per se loquendo, confirmato priuilegio exeplar i, non confirmatur priuilegium ad instar,quia non stit exemplum, ut confirmatum , sed tantum ut concessum , nec priuilegium ad instar perseis
respicit suturum statum, sed illum, quem habet exemplar, quando aliud
16쪽
aliud ad instar illius conceditur. Vnde etiam e contrario, licet priuilegium ad instar confirmetur non redundabit confirmatio in exemplar , siue confirmatio sit ex certa scientia ; siue in forma commetani. Quia ratio equae in utroque procedit. An aucto exemplari per nouas concessiones ι ad instar augeatur, & E conuerso p quidam n gant, quia moraliter loquendo', qui concedit priuilegium ad .instar, de illo tantum cogitat, quod est alteri concessum , non de suturis. Et dicitur aliquid fieri ad imitationem eius, quod iam extitit, seu prius factum est , non eius, quod futurum est . Ergo ex vi particulae, Ad instar, non potest fieri extensio , nisi exprimatur , vel saltem de claretur mentem concedentis esse ,lut priuilegiatus ad instar, semper. α omni tempore futuro sit aequalis in priuilegijs alteri priuilegiato . Et hoc docuit Baldus i. Omnia, & Panorm. cap. vlt. Ne Cer. vel
Ad secundum dieitur, quod abrogato, vel quomodolibet ammisso exemplari , non intelligitur reuocatum , aut admissum priuilegium ad instar . Et ratio est clara. Quia priuilegium ad instar in re ipsa est dis inclum a suo exemplari, & ab illo non pendet in conseruari, & in rigore loquendo. Priuilegium, quod ponitur in exemplum, non est propria, & per se causa alterius, sed ponitur tantum ad determinamdam significationem generalium verborum , quibus priuilegium ad instar allorum, quae postea manent,licet exemplaria destruantur. Umde quando alicui conceditur priuilegium ad instar alterius , quamuis postea illud priuilegium limitetur,vel restringatur: non censetur limi latum, aut restructum respectu eius , qui priuilegium ad instar alterius obtinuit. hae Et finaliter sciendum , quod ubi mandatur aliquid fieri ad instar al- moilo Vterius , si illud instar rcperiatur diuersum non debet simpliciter capi
messium,nec minimum, leu maximum, sed magis rationabile,& alto
ri minus praciudieans, ita Λbb.cicum Olimide consuet.
cum absolatione a censuris . cap. VIII.
CLausula,Et cum absolutione a censuris,&e.conssueuit apponi per Papam in impetrationibus beneficiorum ,& alijs graiijs, quas
concedit, quas potest etiam absenta,& non petenti facere: Haec claus lanon habet effectum , si quis per annum , & vltra steterit in excom municatione . Quia tunc obstat Regulae Cancellatiae de insordescente per annum, & habetur suspectus de haetesi , ut declarat Rota inde- cis I o. parte tertia. , lib. 3. in nouiti. Haec clausula tollit impedi
mentum proueniens a=censuras , t docet, Nauarrus cons. a. i
fine , sed non iuuat, ut dictum est insordescentes peI annus 3 . in odium
17쪽
in odium ipsius'ui videtui parui pendere censuras. Et per Sixtum' V. statutum fuit, ne praestetur occasio censuras vilipescendi, & insord scendi in illis; ne generales absolutiones appositae in litteris, suffragenturiis, qui scienter excommunicationis sententiam per quatuor menses sustinuerint. Talibus enim absolusio non prodest,& litterae sunt nullae . Imo non prodest irregulari ob notoriam fornicationem,Nauarr. in conso s. num. I. Quia nunquam Papa censetur super irregularitatGdispensiare, nisi expresse dicat. Et huiusmodi absolutio datur ad effoctum praesentium,ut ad hunc effectum suspendantur.
. . , De inrea defacto. cap. IX.
V Igore huius clausulae tam arbiter, quam arbitrator poterit princedere , dc iudicare secundum veritalcm, & conscientiam lu4m, reiectis apicibus iuris. Haec elausula importat derogationem feriarum indictarum tantum ob neces italem hominum, ted quando compto missum est factum in arbitratorem,cum ista clausulat ipse quidem prin πι- nunciare poterit etiam inferus indi ctis in honorem Dei.Quoniam tam quam pacis mediator interuenire dicitur, Abb. c. Quinta vallis,de iuritur.& finali,de sersis,& c.cum dilectus,de arbitr.
Non obstante quacunque lege. cap. X. SVpradicta elaustua non corrigit legem specialem, si diceretur inclege generali, non obstante quacunque lege, quae in totum, vel itia parte nute legi posset esse contiacia,Abb.c. vidcbuuS.de appellat.
Appellatione remota. cap. XI. PRO declaratione huius ciausulae, primo est sciendum, quod a pellatio,est de iure naturali,cum sit quaedam defensio, seu presidiuinnocentiae, ut apud Abbatum in rubrica de appellat. Item quod etiam in delicto notorio potest appellari, si Superior excedat modum incorrigendo, ut apud iudictum Abb. dicitur in cap. licet, de ossic. Ordin.Et quod in poenis arbitrarijs Iudex non debet excedere paenas ordinarias, nec iecundum eas punire, sed ipsas diminuere, nam si imponat ordinariam,vel maiorem,excedit modum,& dicitur grauasse partes,apud Abb. in c. Inquisitionis, de accusat. Et quod a sententia Iudicis oecia- raptis quem incidisse in poenam legis, leu statuti potest appellari. Quia Iudex Disiti ooste
18쪽
Iudex potuit male declarasse seu sententiasse, Abb,in cons68. p. et .& s Per Capit. 39. de appellat. notatura Glosia, quod potest appellari ubi. Cunque quis grauatur, licet gravamen non sit expresse in iure. Quia iniquum erat quod aliquis euidenter grauatus non poster appellare. Et notandae sunt duae regulae generales, quarum prima est, quod ad Papam potest appellari ommisso medio , propter plenitudinem pote sta tis, ut habetur super cap. 67. de appellat. ex parte. Alicra secunda, quod licet a poena arbitraria Iudicis possit appellari ; Secus est a poena ac x pressa in iure, ut habetur ex glossa supcr cap. I 6. Decrer. & apud A, halem in cap. inter, de purgat. canonica. Quando igitur haec claus Ia, Appellatione remota ponitur in rescripto Apostolico, inteli vix nisi superior excedat modum ,&partem non grauet. Abb. cap. scet, de Ostic. Ordm. dc in cap. de priore, de appellat. Vnde non tollit quia notorie grauatus possit appellare. Abdi cap. Pastoralis , de appellat. Item intelligitur de appellatione friuola, quae fit sine gravamine, seu sine iusta causa interposita, Vt habet Rod. in expositione supradictaeciausulae. Item aduertendum, ut habetur in de Iure Abbatum, quod Eausila appellatione remota non impedit quin possit Iudex ex legitima causa reuocarisnam non est prςiumendum Principem voluisse,ut quis lubget cora cir Iudice suspecto. Episcopus depositus, qui ab hoc appellauit,exercet pendente appe, latione omnia iura Episcopalia. Appellatio enim extinguit,seu saltem suspendit pronuntiatum,& int er interim manet status appellantis, in c. laudabilem apud Abb.ut lite pendente. Et finaliter pro completa declaratione supradict clausulae, Appellatione , dcc. Sciendum quod si praecedente gravamine, quis submittat se protectioni Superioris, habetur pro appellante,licet ex simplicitate, verbum appellationis non exprimat,in Decretic. 3 8.dearicitat.Cum in Ecclesia.
sanientes omnem defectum. cap. XII.
SVpradicta clausula, Supplentes, Sc. thtelligitur de definibus, qui
intelucinunt sine dolo , di surreptione. Sive defectus sit iuris, liue facti ,sive mala cura, & negligentia aur imperitia commissus. Vt si eristaretur in iure,non seruando dc hilaS lolemnitateS Iurri, Λbb. cap. I.de
Item clausula, Supplentes, &c. inualidum facit validum,Abb c. I. deconfirm uti l. vel iniit. At per huiusmodi vcrba non supplentur ea , quae sunt facti contincnt tessitatem, vel fraudolenum, taciturnita-iem, &c. Suar.lib. 8.de priuII. 2O.
19쪽
Non obstantibus quibuscunque. cap. XIII.
PRO intestigentia huius ciausulae sciendum est, quod reuocatio pintest fieri dupliciter, scilicet valide,& licite.Ut licite & decenter fiat, lupiniei- necessaria est aliqua honesta causa. Quia non decet Principem reuo- ,.n: ea re Privilegium a se concessum, nulla noua insurgente causa. Argumento cap. decet, de regul. Iuris. in 6. Unde si Princeps id faciat; actus profecto non erit undique honestus, ex Suar.in de Privilegijs. Quia i decenter operari aliqua culpa esse videtur saltem venialis, & ratione scandali, aut odij, vel grauis nocumenti proximi: poterit esse culpa i thalis, cum fit contra charitatem, & si Privilegium concessum ab in--ub Astriora potest a superiori reuocari,quia superior reuocare potest legemisu.ι ista inferioris; tamen id non recte fit a superiore sine iusta causa. Quia est contra debitum ordinem,& non sine iniuria inferioris Praelati, nec sine
motivi, detrimento subditorum.
Reuocatio sine iusta causa facta ab inseriori Praelato a Papa, proba- Non om bile videtur esse inualidam. Quia talis Superior non potest priuatiata ''n inferiorem sua ordinaria iurisdictione sine iusta causa, &pto sutum vatici. luntate. Vnde si id facere tentat, non habebit essectum . Quia excedit suam potestatem. Et idem dicitur in proposito priuilegh. Reuocatio expressa, & directa per elausulam generalem. Non obstantibus quibulcunque priuilegijs non extenditur ad piivilegia in iure
contenta. Nam eo ipso, quod in corpore iurisinseruntur , non tantum priuilegia,sed etiam leges publicae censentur, & ideo non derogatur,nisi etiam addatur clausula derogatoria legum,&canonum urina
hetur ea quampluribus Iutastis, & Iuribus. Neque extenditur ad pria uilegia, quae in suo tenore continent, Vt reuocari non possint,nisi fiat. eorum expressa mentio de verbo ad Verbum, vel aliquid simile. Opor tet enim vi addantur alia Verba, et reuocari possint; verbi gratia, si dicatur non obstante tale, vel tali clausula reuocata, intelligantur vel signatim dicatur non obstante priuilegio sub quamque verborum fotisma concesso: vel alio similianodo. Neque extenditur ad priuilegia concesta per modum contractus, quae non reuocantur per clausulam generalem etiam expressam,nisi saltem in genere reuocentur priuilegia etiam si per modum contractus fuerint concesso. Nam talis reuocatio est in praeiudicium tertii in iure acquisito,& iustitia; tale autem prPiudicium non praesumitur nisi exprimatur, & insuper supradicta ciau. sula . Non obstantibus priuilegijs , &c. non derogat priuilegium ad pias causas, nec illa, quae commiserationis causa , vel publicae utilitaris, gratia concella sunt.Suas.la .dc priuileg.c.38.
20쪽
Non obstantibus consuetudinibus. cap. XIV.CLausula huiusmodi declarata habetur apud Constitium india Privilegiis, dico pag. 3 3 9. suoi Compendii pr ilegiorum, ubi
,r, Quod quando Summus ponti&x vult suspendere, seu revoca. re ea, Quae Vm tollerantur; hanc clausulam mandat apponi, No obstantibus consuetudinibus ut in Bulla Cinnae Domini fieri comsuebit.
Non tinantibus quibusvis derogatoriarum derogatoriis. cap. Ux.
DE huiusmodi clausula sciendum, quod generalis derogato suseficit, etiam si leges, & priuilegia haberent clausulam, Der D toriam in contrarium. Unde si princeps concederet priuilegium cum speciali claustria , quod non censererur illi derogatum, nisi specialis mentio fieret de eo 3 per clausulam generalem derogatoriam det Eatoriarum , censetur illi derogatum, &c. Ioannes de Amma in con sit. I 6.probat hanc esse communem lantentiam, ut notatur apud Μar
tam inde Clausuli . . . . . . . . eatio ad
uertendum tam quod clausula reuocans in irritum,quicquid quas mit intentatum vel immutatum in tali causa, non resertur ad legi. time, & iuridice agitata, quia cum agitur de praeiudicio aliorum, livbent verba restriREmpi, Abb. cap. audito de restitui. spoliatorum . Praeterea uuamplures Iuristae conciuserunt huiusmodi ciausulam deromatoriam appositam in Privilegio vel rescripto, nihil operari. Quando Princeps concedens,iuris alteri competentis certior facius non fuerit. In dubio autem haec elausula semper restringenda est ad inualidas, & friuolas disposiviones, Alexander in pluribus conlibis, αAfflictin praeludi js Constitutionum Regni,
SUota dicta clausula, Contradictores, intelligenda est de contradio te, Qui de facto solum, atque iniuste contradicit, secus autem fi contradicat de iure. Item ciaulula, Contrauenientes importat poenam aibitrariam . Quae doctrina procedit si de facto contrauen rint, non audem si de iure.V ncc haec claulula comminatoria non proin Diuiligod by Gorale