장음표시 사용
31쪽
1 An Generales Religiosorum possint iudicialiter priuilegia inter
ῆ6 An Generales possint limitare,& auferre usum Privilegiorum. An reuocans Privilegium absque causa,peccet. 8 Privilegia Religiosorum, an teneantur tueri Ecclesiarum Praelati,s Privilegium Papae an possit per Statutum inferioris tolli vel restringi. .
Ad primum respondetur , Quod priuilegium possunt concedere Praeses prouinciae, vel Dux, vcl Marcnio, Comes, Communitas, Ciuitas, vel alius Dominus prouinciae temporalis. Item generatas regula est, quod quilibet potest Ecclesiae dare priuilegium in his, quae ad ipsum inectant , iuxta cap. Cum delecti de donat. Sed generale priuilegium date , siue concedere , ad solum Papam , siue Imperatorem pertinet, cum ad eos dumtaxat spectet uniuersaliter disponere de toto orbe . Ita Miranda tom. a. quaest. 27. art. o. Episcopus similiter inti proprio Episcopatu dum vivit, de voluntate lamen sui Capituli , poetest concedere priuilegium: & multo fortius Archiepiscopus , & Patriarcha,&c. Miranda ubi sup- , ' . Ad secundum respondetur, Quod priuileg tum concessum non ib. dito, non potest amplius reuocari, cum sit ius requisitum priuilegi, to, & eonc dens non sit eius Dominus, seu Superior. Abb. c. nouit ille, de iudicijs. Et PrincepS non habet ius priuandi non subditum re hus suis, & legitimis acquisitis. Et hoc etiam currit quoad iuccessores. Eque enim probat ratio facta in successore , ac in ipso conceden. te . Alias enim nulla pacta cum Principibus supremis Esic possent firma, & perpetua, quod est conira Icctam rationem , & pacem generis humani. Quod tamen totum intelligitur re In codem statum a nente, idest , non facta tanta rerum mutatione, Ut priuilegium vergat in notabile detrimentu m principis concedentis. Adtertium respondetur, Ex Miranda, tom. I M. 7. art. 8. Quod certi μsmum est,&omni dubio procul, quod iudicialis di finitio , seu interpretatio iurium , di legum Apostolicatum , ac priuilegiorum de iure communi est Summo Pontifici reseruata , sed per hoc non tollitur, aut prohibetur doctrinalis, seu magistralis declaratio, quam , non solum Religionum praelati; verum etiam quicunque alij liit rati secundum naturalem rationem,&iuris inndamenta possunt praestare de priuilegijs,di legibus quibuscunq; Et ab eodem, q 1 6.ar.26. addititio ditur,quod etiam publica commentaria possunt edere: Sed si dedarartiones iudiciales in scriptis. vel alias facerent, prohibendo sub aliquet 2 poena ne subditi possent uti alia declaratione, seu interpretatione,pe
carent in sua declaratio esset nulla. Quia ut dictum est eiusmodi iud, cutis declaratio-Summo Pontifici resci ta. - i
32쪽
Ad qu rium relponsio ess eadem,Quae datur ad sextum, quod sequitur. Ad quintum respondetur. Amrmatiud, ex priuilegio Iulij II. Bull. I a.
A. D. isor. ut notat Tam bur. in suo de Iure Abb. tom. I. disput. IS quaest. 6. Adsextum respondetur Cum Roderico in suisqq.regul. tom. I. quaest. s. artic. a quod Generalis ,& Prouinciales, Capitula generalia,& prouincialia, quae non habent auctoritatem Apostolicam, non possunt lim ita re, neque tollere a religiosis Fratribus usum pritulegiorum Apo-ΩOl i corum cuna c*itum sit non posse mi nores tollere,neque abrogare quod a maioribus gestum est, nisi in casu, q lo Religiosi abuterentur priuilegijs. Priuilegium enim mereturam mittere , qui male accepta utitur potestate. Et in adnotationibus Cordubae in C. P. pag. I 6.ha
tur quod si quis abutitur priuilegio Apostolico, Generales pos Iuni suspendere illud quousque consulerint Papam Nullus enim sine auctor,tate Papae potest tollere priuilegium Papae.
Ad Ieptimin re ondetur Uirmauue. Ratio est, quia priuilegium Pri Cipis decet este mensurumc. Decet, de rcg iuris in 6. Et priuilegia pe Netua firmitate constare debent, ut habetur in floribus legum , nec decet Principem sine causa mutare voluntatem. Ergo per reuocationem illius absque iusta causa, inmittitur aliqua indecentia,& inconstantis culpa. Ita apud Bona cinam inde priuilegiis,qui citat Suare Z,&alios. Ad octauum similiter respondetur Amrmative, ex Bulla Iulii II. &ex concessione aliorum summorum Pontificum,ut notatur in C. P.M.&Don Mond. sub titulo Conseruatores Ordinis, & apud Ioannem de laCrua in de priuilegijs cap. IO. Ad nonam respondetur, Quod priuilegium a Papa, vel Imperatore , vel alijs Apostolicam, vel Imperialenti auctoritatem habentibuSconcessiim, non potest per statu luna inferioris tolli,vel restringi. Rot.decisi
Io 3. pari. a. in nouissimis. Immo& statutum non Valet in praeludi u 1,
cium, & derogationem priuilegh per superiorem concessi. Et potius 'o nati 'videntur sapere monopolium,quia lunt alteri praeiudicialia .Et statuta facta ad usurpationem alicuius priuati commodi, dicuntur monop. lium.
lium continere. Rot. dec.loῖ . p. a. in nouissimiS. Ad decimum respcn. detur, Quod Doctores communiter consentiunt
quod sic, quia tunc potius inclicatur de priuilegiato, quam de priui. gio cilicet an priuilegiatus sit capax, dcc. Item data longa distantia, siue dili cultate adeundi Superiorem, si poterit decidi casus per rationem naturalem,& verisimilem inferIOr hoc etiam poterit. Adb. cum V muctu, de iudici β.
33쪽
De alijsd ijs, qtue oriri possunt circapersonas in Privilegi ,
cum eorum resolutionibus. Cap. VII. PR imum. Priuilegi a A postolica a quibus debeant esse stibscripta.
3 An Mendicantes possini uti priuilegijs non Mendicantium.
uilegiorum,gratia concessa alicii ordini u ille ordo, cui est concessa ,
priuilini js uti in iudicio contra eos, quibus concessa fuerunt.
Adprimum respondetur. Quod priuilegia Apostolica debent habere subscriptionem aliquorum card nalium , quia cum talia priuilegia
sumant vim ex sola voluntate principis, multum debet constare de voluntate. ROt.decis.de priuilegijs in antiquis. Hoc tamen modo non videtur de stilo Curiae. Ad Deundam respondetur, Quod priuilegiatus non debet parere suo Superiori. Contra tenorem sui priuilegii. Abb. cap. Sane si Episcopi. de excessu praelatorum. Inimo excommunicatio lata contra subditum . quia non paret contra priuilegium sibi concessum , non valet. Sementia en:m notoris imus at,est nulla. Abb. c.Cum ad quorundam, deexcesis praelatorum. Murtium respondetur, Quod priuilegiatus non admittens, vel co seruans priuilegia alterius,priuatu suis, Abb. p. Dilecti, de priuil. H ius doctrinae de facto non apparet exemplum i adeo li priuatur vid tur melius intelligendum, quod debeat priuata, quasi in poenam suae culpae . Ad quartam respondetur. Quod contra priuilegium facit , qui seruat sola verba,& venit contra mentem Mens enim potius ciber attendi, quam verba. Nam verba deseruiunt intentioni, di non e conuerso. Et in testamento consideratur mens testatoris potiuS, quam verba . Vt habetur ea Gloss.super ceto.Quatenus,vel Quanto de priuil. Ad quintum respondetur Cum patre Tamburino . in de Iure Ab tum tom. I.disp.I.quaest. 8. quod sub nomine Abbatum, quoad caia,
quae spectant ad potestatem Iurudictioiva, veniunt alij Regularium
34쪽
Iam Mend. qu am non Mend. superiores, quia re vera omnes Praelatis iant. Quo vero ad ea, quae spectant ad potestatem dignitatis Episcopalis,quam Abbates participant; alij Regulares praelati, Abbatum nolmine non veniunt, vi cet tum est apud omnes, & communis usus ma-Dilasse indicat. Et licet per viam communicationis gaudere possint omnibus pristilegiis, quae specialiter Abbalibus concessa sunt, tamen x perpetuo eorum silentio, ac non usu uare comprehenditur omnes
supponere praelatos ceterarum Religionum qui Abbates non sunt; illis priuilegi js non gaudere. Ad sextum respondetis Secundum Alphonium de Casarubios in suo Compendio priuilegij Mend. di non Mend. quod Moniales licet uti Possunt ei idem priuilegidi, immunitatibus', digratiis, fauoribus, Concessionibus, & indultis spi ritualibus . & temporalibus Fratrum
Mendicantium,quatenus eorum sexui,& statui non contradicant; MConcessione Sixti Quarti Bull. is. Anno Domini i 7st. Idem alfirmat Bonac.in de priuil. modo in priuilegio non dicatur viris religiosis, tunc ιm ex Verbis satis colligitur priuilegium ad Moniales non extendi. Ordinarie tamen sicut priuilegium concessum filiis extenditur ad filias; concessum Fratribus extenditur ad Sorores concessum bonis minriti, tenditur ad bona uxoris in loci an quibus bona coniugum sunt Communia; ita priuilegium concessum Religiosis, cxtenditur etiam ad Moniales, & Sorores Suareet addit, quod priuilegium si definite loquatur per verba quae significant viros, aut masculos, tunc non comprehendere seminas, nec illis concedi. Quando vero nomen est commune duorum,ut homo, filius, dcc.tunc habet locum dicta sententia, scilicet quod priuilegium prςlcrtim fauorabile concelsum sub mascin lino nomine, comprehendit sexum semininum. Item quando priuilegium eonceditur Religiosis sub hac additionc viris religiosis,non extenditur ad Moniales. Idem certius est si priuilegium concedatur filiis masculis, nullo enim modo extenditur aci feminas. Adseptιmum respondetur Affirmative, Ut desumitur ex Leone X. Bull. 32.ipsius,& ut habetur in C. P.M. &non Mend. sub verb. Communicatio priuilegiorum. Hic est sciendum quod Fratres, & Sorores terin iij indinis S. Francisci sunt in triplici differentia. Quidam enim illo. rum , & primi tempore sunt illi, qui non faciunt tria vota eslantialia religionis,nec in Congregatione vivunt, sed inproprijs domibus,cum suis v xoribus, filijs aut famulis, prout aliae perlonae seculares, excepto quod obseruant ea, quae in Regula per Nicolaum IU. comprobata continentur. Alij Tertiari j sunt, qui faciunt tria vota in manibus sui ministri, vel ministrae, quia a qui istorum post emissionem votorum seu professionem prςdicto modo factam,remanent, Sc vivunt incommuni; reliqui vero licet faciant professionem incommunitate, tamen . postea non vivunt in communitatibus sui Ordinis, sed in aliquibus Eremitori ji ,& Ecelesjs separatis a Conuentibus. Ad octauum re*onetetur Assirmative cum collectore,qui tale dubium in Coma
35쪽
in Compendio in priuilegiorum proponit, pag. 34. Na cum indultum fuit concessum communitati, stu Ecclesiae, & communicetur ex .equo alijs ordinibus , ac si fuisset eis specialiter concessum, licet aliqui Religiosi, seu Prouinciae ex voluntate, seu etiam , quod minus est,& nihil praeiudicat,ex ignorantia usi non essent aliquo priuilegio; vel contra ibrid fecissem,non possiunt toti Ordini,seu alijspraeiudicare. Ad nonum etiam σνm atine respondetur, Et ratio est . quia omnes Ordines simula municant in priui ijs,& independenter ab alijs,perinde ac si de verbo ad verbum, ilibet eorum dicta priuilegia concesta fuissent. Secus dicendum est de illis, quibus non sic specialiter, & independenter, ut sunt familiares, & donati Fratrum . Quia non possunt uti P riui-l ijs Fratrum , quia quod in fauorem ipsorum principaliter concese fumest, non debet contra ipsos retorqueri, ut habetur ex iure. Unde si Religiosi perderent priuilegium, vel eo non uterentur fimiliter per derent,& non possent eo uti praedicti familiares.Cessante enim principali,& Fratrum fauore; cessat minus principale.& accessorium.Vι notatur sub ver. Communicatio priuilegii Mend. dc non Mend. Ad decimum Rodericus tona. I .quaest. s. artic. a. dicit,quCd quando duo habent idem priuilegium, & contendunt de aliquo, is piaesertur viteri,qui priuilegium actu habet, & practicae in ea re, di specie, dea qua agitur. Addit Mirand. tom. t.quaest. 2.art. 7. quod lS praesertura qui prius actu habuit, aut practicae, ut dictum est, & est in possessione in ea re,& specie, de qua agitur. Confectius vero in tuo Compendi priuileg.pag. 343. absolute tenet, quod differentia inter tales suborta, iuris communis dispositione terminanda sit. Et tandem ex Rota con eluditur , quod priuilegiatus contra priuilcgiatum eodemmet priuile gio non utitur, nisi agat de danno cultaudo,dec. 3 3 7 .part. I .in nou.
De alijs dubi=s, quae contingunt circa personas in Privilegijs,
cum eorumso. utionibus. Cap. VIII. PRimum Privilegialorum indifferentijs quis praeualet. 1 Priuilegiati an possint compelli ab Episcopo, sua ostendere
priuilegium. Disiligod by Gorale
36쪽
Ad primum respondetur, ex Consectio in Compendio Privilegi Ium pag. 43 I. quod licet Regulares omnes sint eque priuilegiati, si
tamen contendtaint pro Ecclesiis, domibus,,aut locis , de nol O rec,
Piendis , ille prevalet ordo, qui prius est in loco; Et prins in eo domum habet aedificatam: cum iuxta vulgatam iuris regulam , qui prior est tempore, potior sit in iure. id secundum respondetur, Quod Episcopi possΗnt compellere , &ε monere priuilegiatos, ut sibi ostendant sua priuilcgia, &c. ut videant an sini taliter cxcmpti a stra iurisdictione , quod non possint eos puni stiuucre pro suis criminibus, ut habetur ex c. .de priuileg. in 6. Decret. Debent tamen ostendi, ut dicitur in textu supradicti capitis, in loco congruo, & securo, aut colam aliquibus prudentibus viris, omni suspieione carentibus. Ad tertium respondetar negative. Alleganti enim priuilegium nonscreditur, nisi illud ostendat. Abb. Q per capit.7. Porro de priuileg. quartum respondetur, Quod veniens contra priuilegium sibi da. QE ndotum, sibi non praeiudicat , si in priuilegio mit decretum appositum, 'A 'decernens irritum,& inane, quicquid contra priuilegium fuisset atten- uilegiu
Ad qμ intum resspondetur , Quod priuilegiati a ferendo testimonio,ςςxinterdum possunt compelli ferre testimonium, & peccant non serem do testimonium . Vnde Host. dicit quod priuilegium non excusat CP cusat ex toto, sed tunc solum, cum alij testes haberi non possunt. Vn' elati posce concludit, quod inter priuilegiatos, & non priuilegiatos haec differentia, quod non priuilegiati coguntur etiam si per alios fideS fie- ii, leno.ri possit priuilegiati vero non coguntur, nisi x bi per alios veritas ha - 'ra non potest. Abb.c. Causam de testib. cogendis. Ad sextum respondetur cum Bonacina in de priuilegi js, quod quando
priuilegium est priuatum, ille in cuius fauorem concessum est, potest giat. pos- renunclare priuilegio; at persona priuata non potest cedere priuile-'
gio, in fauorem communis boni concessio. Unde quando priuile- uiles 'gium concessum est in fauorem plurium, sed commodum unius non est separabile a commodo alterius, nullus potest priuilegio cedet cum detrimento alterius , inuito eo, in cuius fauorem priuilegium principaliter concessum est. Unde filij non possiunt cedere priuilegio, quod principaliter vergit in commodum , dc utilitatem parentum. Pari ratione nec uxor inconsulto marito . Simile habctur atque di citur inde Iure Abblom. i.disp. i6. quaest. 9. quod quilibet potest pri- uilegio, & fauori suo renunciare, dummodo ius superioris, aut tertij no tangat.Vnde si Abbas, vel alius Praelatus regularis alicui priuilegio isa' marenuciauerit nihil nocet. Quia priuil. non ith, seu religioni concessu est. H ie pii Ad Ieptimum respondetur. Quod Abbas sine consensu sui Conuentus sis': L. non potest renunciare priuilesio exemptionis a iurisdictione Episco. i sion
- Iaum respondenr, Quod priuilegioru quoddam est concedes pa
37쪽
Patres ordinis Minorum possunt uti priuilegijs patrum Dominae,
norum, & e contra, VThabetur ex dulla 6. Sixti IV. &Iulius Securudus R. I S. concessit minoribus obseruantibus vltramontanis, Hispa. nis, Gallis, A lemanis, quicquid erat concessum familiae Cismontaneae ; sub quibuscunque formis', & tenoribus, & notandum, quod eadem regula currit etiam pro Monialibus inter se, ex Leone Decimo Bull. a.&a Pio Q mito Bull. I 3I. Patribus Societatis Iesu communicata fuerunt no solum priuilegia Mendicantium,sed etiam & sororum Mendicantiorum. c5-uhi Mi a sciendum , quod communicatio priuilegiorum currit de Prae. .atio pri latis ad Praelatos de Fratribus priuatis ad Fratres priuatos ,& de Festi- ά γ' duitatibus ad Festiuitates, ut notatur in Comp. priuileg. Mend. dc non ter quos Mend. pagina I 3I. non obstante, quod plures Sancti in Vno , quamis in alio Ordine eelebrentur . Ita declarauit, & concessit Praedicatorum ordinis Iulius II. Bull. IS.&Sitius IV. Bull. 33. Vt est notatum
a Ioanne de la Cruet in de priuilegijs capitulo quarto, & huiusmodi communicatio priuilegiorum Regularium fuit pluries canonizatata in Rota, scilicet s. Decembr. Is 96. dc 9. Martij is 8. dc etiam coram
Eminentiss.Card.Verospio Io I 8. Adsecundum respondetar.Quod communicatio priuilegiorum intelligitur d immunitatibus,exemptionibus,indultis,&c.quae professioni, oc statui communicantium non contrariantur. Item communicatio priuilegiorum debet intelligi sine praeiudicio illius, cuius priuilegia cinmunicantur,iuxta tradita per Rot.dec. . p. a.diuers.& dec. 2iq. recentis d tertium respondetur. Quod communicatio priuilegiorum potcst fieri duppliciter, scilicet de concessis tantum, & de concussis, & concedendis,ut patet ex pluribus exemplis in hoc opere. Ad quartum respondetur. Quod communicatio, de exequatio priuilegiorum non operatur ampliationem, ut plus habeant, quibus com
municatur , quam ij, quibus concella sunt, Rot. decis. 3 3. par. secumda in nouissimis. Ad quintum re ondetur. Quod sicut confirmatio distinguitur in eam , quae est in forma communi, vel ex certa scientia ; ita etiam & innovatio,&SuareZ, cap. 2 o. de priuileg. docet, quod innovatio priuilegij ex vi vetborum sit reparatio priuilegii admissi, tamen quod proprietas verbi innovandi non cogit interpretandum ex vi illius fieri nouam concessionem priuilegii, etiam prius inualidi, vel reuocati. Qui saepe renouari dicitur, quod durat, dc nondum extinctum est, ut patet in arctae factis. Ad sextum respondetur. Quod quando sumus in priuilegiis, in dubio debemus interpretaritem, ut potiuS valeat,Abb.c.estote, de reg. iuris Ultra quod Leo X.constit. I. dc Paulus III. similiter constit. I. pro Ca maldulensibus statuerunt, quod priuilegia concessa ipsis Monachis, in dubio interpretatur in fauorem eorum.
38쪽
ecturistarum interpretatione, in fauorem Regularium int interpretanda. Ita concessit Leo X. B. a. Anno Domini t s I 3.PP.Camaldulens s , & Iulius II. Congregat. montis Oliveti Bull. ia. II o7. ut habetur in de tuae Abb. tom. i.disp. IS. quest. 6. Adseptisnum dicitur. Quod quo ad poenas & censuras latascontra aliquem ordineni Mendicantium,nullo pacto inter eos fit communicatio cum secundum regulam iuris , odia restringi, & fauores conueniat ampliari, de re gul.Iuris in6. l . Ad octauum respondetur. Quod mare magnum Privilegiorum est, di dicitur una compilatio multorum priuilegiorum, ibi mixtim, eon- si seque contentorum. Predictum autem mare maguum, siue comis pilationem priuilegiorum secerunt dimisi Summi Pontifices,prodiuersis Religionibus, & in diuersis temporibus, colligendo priuilegia praedecessorum,&addendo sua. Vt Sixtus IV. Constit.6.&7.dcidem Iulius II. Const. is . Pius IV.const. 3 .Ves.qI.dc PiuS V. Const. 2. dc I. il vcnum respondetur. Quod deseruiunt ad hoc, quia ut experientia constat:& ut dicunt communiter Iuris periti,magis solet timeri, quod specialiter cauetur, & quia multi sciunt talia priuilegia ignorantes alia communia iura. Ad decimum respondetur. Quod priuilegia Mendicantibus,di alijs Ro. gularibus concessa contra locorum ordinarios,redacta fuerunt ad te minos iuris communis, & Concilij Tridentini per Const. Gregor. XII bi ull. 9.quae incipit,In tanta rerum ,&c. ut fuit notatum etiam a P.Naseuom sua Summa,& ideo in usu priuilegiorum non nisi caute, dc considerate est ambulandum.
De alijs dubiis communibus Privilegiorum , cum refotarionibus. Cap. IV. PRimum,an quae sunt contra priuilegia, dicantur esse contra liber
8 An priuilegium odiosum ampliari possit. 9 An priuilegium enormiter leden vallat. Io An priuils omnia sospendantur per Bullam Cruciatae , Vel Iubilsi.
39쪽
Ad primum respondetur. Assirmative.omnia enim illa dicuntur e contra libertatem eccle siasticam, quae sunt contra Privilegia conccssa siue a Deo,siue a Uicario eius Papa,sive ab Imperatore. Abb. c. Eo clesiae,scilicet S.Mariae.de constit. . Ad fecundum respondetur, Quod quando secundum Privilegium non facit mentionem de primo, semper valet primum ,& non iecundum. Ratio iam est adducta superius.Glos.super c. a. de rescript. in decret. Ad tertium respondetur, Quod latinitas falsa vitiat rescriptum,sed non testamentum .Quia testamentum committitur tabellionibus,quorum scripturam , siue latinum nullus corripit. Rescriptum vero Papae permultas manus transit δε magna maturitate decoquitur ,& ita nullum
vitium continere debet , Vnde di priuilegium per fallum latinum ubtiatur ex Glos. super capa.de rescript.ad audientiam. ym quartum respondetur, Quod Privilegium contra ius, maxime pri uatur, debet facere mentionem de iure, ut habetur in c. ex parte, d capp.monac. Abb.inc .sicut Romana, de relai p. Ad quintum instatum rupondetur, Negative,ut habetur in c.sane, do Priuileg. & ita etiam Abb. cap.canonica,de sent.excomm. Et ratio est, quia virtus, dc emcacia Privilegij, neque omnino neque essentialitellposita est in ratione, sed in voluntate concedentis: ergo parum reserti quod in simili casu, vel persona eadem ratio versetur si voluntas ad ibiam non extendaturiQuae ratio.vthabet Suar. l. 8.c. 28. de Privit. pro cedit aeque in priuilegio piae cauis, quia etiam illud pendet ex volunt, te Principis,qui licet velit facere unum pium opus:non ideo vult tacere omnia similia,vel equalia, in quibus eadem ratio militat. Adseptimum respondetur, Quod ubicunque inueneris haec verbias libertatis in priuilegijs, statim intelligas eos esse in imo exemptOS a iurisdictione Episcoporum , ut habetur capit.S. praecepimus, depriuileg ex Glos. I. ' . Ad octauum resondetur, Quod licet priuilegium sit eontra ius commune, aliquando ampliari potest, nempe quando sic recta ratio,& prudentia dictat, & si agatur de causa pia, di religiosa. Ita Bonaci
in oe Privit. iAd nonum respondetur. Quod priuilegium enormiter ledens Ecemsiam, aut alios non valet, nisi fiat mentio de ista enormi lesion . Quia in dubio non presumitur Principem concedere aliquid cum ab terius graui dispendio. Ita Tamb. de Iur. Ain disput. I 8.q. o. Ad decιmum relpondetur , Negatiue , ex Consectio in suo Com. sendio Privilegiorum. pagin. 339. ibi enim dicitur , quod per Bulam Cruciatae, & Iubilari non omnium Regularium priuilcgialu spenduntui, sed ea tantum, quae contentis in dictis Bullis Cruciatae, di Iubilaei aduersantur.& quo ad seculares tantum.
40쪽
De aliis duobus dubθs communibus Privilegiorum, cum eorum rese utionibus. cap. V. I Rimum, an omnium Regularium Privilegia, quae sunt contra
Sacros Canones,seu Concilii decreta, sint reuocata. a An Privilegium remunerativum sit reuocabile a concedente. Adplimum respondetur cum Patre Miranda, tom. I. quaest. 62. artic.
3 quod de hac re siunt duae extremae opiniones prima amrmat, & fundatur in Concit. sess. as. cap. I a.& in Bulla Pij IU. lata anno Is 6s. &in altera Gregoiij XIII anno i s 7a.Altera vero dicit illa λlummodo priuilegia per Conc.Trident.esse abrogata,& reuocata, in quibus sorm liter, dc expresse reuocantur Regularium priuilegia,& in quibus apponitur illa elausula , Non obstanti, squibia sicunque priuilegis. Unde ad verba Concit. Trident. sess 3 .de resor m .cap. 22.dicunt, quod in discto capitulo solummodo reuocantur priuilegia, quae sunt contra deo creta , & determinationes ibidem positas, indictatas. 23. non vero illa priuilegia,quae sunt contra aliarum sessionum n quibus non appo nitur similis derogatio , S reuocatio ex prella, seu aliqua alia clausula equi ualens. Et quod ita sit, constare dicunt ex verbis positis indiscio Capitulo, postquam ibi Scitur haec omnia, &singula superior,hus incretis contenta:notandum est verbum superioribus Decretis,ac si diceretur non autem in luperioribus sessionibus. Supradictus pater Miranda concludit, te Iuditam in hac dissicultate non Velle agere,
neque propriam lantentiam statuere, sed illius decisionem , atque determinationem Sanctus. Dom no remittere,Eminetissimisque Cardi. nalibus Praefectis explicationauitque declarationi Concit. Trident. Et in eundem modum ego qui scribo, me subscribo, cupiens potius h militer doceri quam luperbe errare. Adsecundum νespondetur Amrmaliue,quando remuneratio excessiva est,uel quanto fit ob necessitatem publicam, vel aliam urgentem causam. Dcbet tamen fieri cum aliqua recompensatione propter natura , lem iustiuam.Suar.lib. 8. de pItall.c. 37.
De dubiis;qua oriri possunt circaperfnas in Pris legiff. Cap. VI.
PRimom priuilegium quis concedere possit. . o ra An privi: cgium concessunt non iubdito, sit reuocabile a con