Publii Terentii Afri Comœdiæ sex, ad optimorum exemplarium fidem recensitæ. Accesserunt variæ lectiones e libris mss. & eruditorum commentariis depromptæ. Tomus 1.2.

281쪽

ACTUS I Ir

EMINI ego plura acerba esse ex amore homini unquam oblata credo , Quam mihi. Heu me infelicem l hancincine ego vitam parsi perdere Uaccine ego causa eram tantopere cupidus redeundi domum Cui quanto fuerat praestabilius, ubiVis gentium aetatem agere, Quam huc redire, atque haec ita esse miserum me

resciscere Diui ipso by Cooste

282쪽

Nam nos omnes, quibus alicunde aliquis objectus est Iabos s mne quod est interea tempus, prius quam id ret-citum est, lucro est. D A R M E N O. At sic, citius qui te expedias his aerumnis, reperias. Si non rediisses, hae irae factis essent multo amplio..

Sed nunc adventum tuum ambas , Pamphile , scio

reverituras.

Rem cognosces : iram νpedies : restitues rursum ingratiam: Levia sunt, quae tu pergravia esse in animum induxti

tuum.

ΡΑMPHILUS.

Quid consolare me an quisquam usquam gentium est aeque miser Prius quam hanc uxorem duxi, habebam alibi animum amori deditum: Iam in hac re, ut taceam, cuivis facile scitu est, quam fuerim miser: adi s Tamen nunquam ausus sum recusare eam quam mihi obtrudit pater. Vix me illinc abstraxi, atque impeditum in ea ex. pedivi animum meum, Vixque huc contuleram : hem, nova res orta es , porto ab hac quae me abstrahar. Z x

283쪽

168 PUBLII TERENTII

Tum matrem ex ea re me , aut uxorem in culpa in- Venturum arbitror:; oo Quae cum ita esse iuvenero, quid restat, nisi porro ut fiam miser Nam matris ferre injurias me , Parmeno , pietas jubet :Tum uxori obnoxius sum : ita Olim suo me ingenia pertulit, . Tot meas injurias quae nunquam in ullo patefecit

loco. Sed magnum nescio quid necesse est evenisse , Parmenos

3os Unde ira inter eas intercessit, quae tam permansediu

Hoc quidem hercle parvum est: Si Vis Vero Veram rationem exequi, Non maximas, quae maximae sunt interdum irae, - injurias Faciunt: nam saepe est, quibus in rebus alius ne iratus quidem eST, Cum de eadem causa est iracundus factus inimicissi

31 o Pueri inter sese quam pro levibus noxiis iras gerunt sQuapropter quia enim qui eos gubernat animus, infirmum gerunt. Itidem mulieres ιunt ferme, ut pueri, levi senιensia;

284쪽

portasse unum aliquod verbum hanc Inter eas iram conciverit. PAMPHILUS. Abi, Parmeno, intro , ac me venisse nuntIa.

P A R M E N O. Hem, quid hoc PAMPHILUS.

Tace.

Trepidari sentio, cursari rursum prorsum. Agedum, ad fores 3i ΤAccede propius. Hem, sensisti noli fabularier. Pro Iupiteri audio clamorem. PARMENO. Tute loqueris, me Vetas. MYRRHINA. Tace, obsecro, mea gnata. PAMPHILUS.

Matris vox VIsa est Phlia Iumenaea Nullus suma

Perii. PARMENO. Quamobrem

285쪽

PAMPHILUS. Nescio quod magnum malum 32U Profecto, Parmeno , me celant.

P Α R M E N o. Uxorem Ι'hilumenam Pavitare nescio quid dixerunt: id si forte est, nescio. PAMPHILUS. Interii: cui mihi id non dixti 3 P A R M E N in Quia non poteram una

omnia.

PAMPHILUS. Quid morbi est P Α R M E N O.

Nescio.

- PAMPHILUS. Quid Z nemone medicum adduxit

Nescio.

PAMPHILUS. Cesso hinc ire intro, ut hoc quamprimum, quidquid

est, cutum sciam

32s Quonam modo, Plii lumena mea, nunc te offendam assectam Nam si periculum ullum in te inest, periisse me una haud dubium est.

286쪽

Non usus facto est milai nunc hunc intro sequi: , Nam invisos omnes nos esse illis sentio :Heri nemo voluit Sostratam intro admittere. Si forte morbus amplior iactus siet, Quod sane nolim, maxime heri causa meis Servum illico introisse dicent Sostratae, Aliquid tulisse comminiscentur mali, Capiti, atque aetati illorumὶ morbus qui auctus sit: Hera in crimen veniet, ego in magnum malum. 3 3 s

misera: Male metuo, ne Philumenae magis morbus aggra-

aeri

escat:

Quod te , Asculapi, Zc te , Salus, ne quid sit hujus,

287쪽

excludere.

sos TRATA. 3 o Ehem, Parmeno, tune hic erast perii, quid faciam

misera Non visam uxorem Pamphili, cum in proximo ille ait aegra PARMENO. Non visas, nec mittas quidem visendi causa que quam et Nam Qui amat cui odio ipsus est, bis facere stulte

Laborem inanem ipsus capit, & illi molestiam aia

fert.

3 1 Tum autem filius tuus introiit videte, ut venit, quid agat. sos TR ΑΤ A. Quid ais r an venit Pamphilus PARMENO.

Venit

288쪽

Sos TRATA. Diis gratiam habeo. Hem, Istoc verbo animus mihi rediit , & cura ex

corde excessit.

Iam ea te causa maxime huc nunc introire nolor Nam si remittent quippiam Philumenae dolores , Omnem rem narrabit, scio, continuo sola soli, Quae inter vos intervenit, unde ortum est initium irae. 3s Atque eccum video ipsum egredi. Quam tristis est lso STRATA. O mi gnate. PAMPHILUS. Mea mater, Salve.s Os TR ΑΤΑ. Gaudeo venisse salvum. Salvan Philumena est PAMPHILUS. Meliuscula. so STRATA. Utinam istuc ita Dii saxint Quid tu igitur lacrimas aut quid es tam tristis PAMPHILUS.

Recte, mater.

sos TRATA. Quid fuit tumulti dic mihi: an dolor repente invasit

289쪽

PAMPHILUS. I in factum est. sOSTRATA. Quid moibi est P Α M P H I L U S. Febri S. SOSTRATA. Quotidiana PAMPHILUS.

Ita aiundis I sodes intro, consequar jam te , mea mater.

sOSTRATA. Fiaz PAMPHILUS. Tu pueris curre, Parmeno , obviam, atque his onera adjuta. P Α R M E N O. co Quid 3 non sciunt ipsi viam , domum qua redeant PAMPHILUS. Cessas

290쪽

ACTUS III.

PAMPHILUS. bigauto meatum rerum initium ullum Invenire

idoneum a Unde exordiar narrare , quae nec opinanti accidunt, Partim quae perspexi his oculis, partim quae accepi auribus: Qua me propter exanimatum citius eduxi foras. Nam modo me intro ut corripui timidus, alio suspicans 3 si

Morbo me visurum assectam, ac sensi esse, uxorem:

hei mihil

Postquam me aspexere ancillae advenisse, illico omnes simul Laetae exclamant, Venit, id quod me repente aspexerant :Sed continuo Vultum earum sens I immutari omnium, Quia tam incommode illis fors obtulerat adventum m um. 37 Una illarum Interea propere praecucurrit, nuntians Me venisse: ego ejus videndi cupidus recta consequor.