Publii Terentii Afri Comœdiæ sex, ad optimorum exemplarium fidem recensitæ. Accesserunt variæ lectiones e libris mss. & eruditorum commentariis depromptæ. Tomus 1.2.

291쪽

Postquam intro ad vetii, extemplo ejus morbum cognovi miser: Nam neque, ut celari po set, tempus spatium ullum dabat: 37s Nequa voce alia, ac res mouebat, ipsa poterat conqueri. Postquam aspexi , d facinus indignum i inquam : de corripui illico Me inde lacrimans, incredibili re atque atroci percitus. Mater con, equitur. Jam ut limen exirem, ad genua accidit, Lacrimans misera r miseritum est. Profecto hoc sieest, ut puto :3go Omnibus nobis ut res dant sese , ita magni atque Γ

miles sumus.

Hanc habere orationem mecum principio institit to mi Pamphile , abs te quamobrem haec abierIt, causam vides: . Nam vitium est oblatum virgini olim ab nescio quo improbor Nunc huc confugit, te atque alios partum ut celaret

suum.

38 I sed cum orata ejus reminiscor, nequeo quia Iacrimem misero

Quaeque sors fortuno est, inquit, nobis quae te hodie obtulit, Per eam te obsecramus ambae, si jus, si fas est, uri

292쪽

Adversa ejus per te tecta, tactraque apud Omnes sie ut etsi unquam erga te animo esse amico sensti eam, mi

Pamphile, sine labore hanc gratiam, te, uti sibi des pro illa,

nunc rogat. 'o ceterum de reducenda id fac, quod in rem sit tuam: Parturire eam , neque gravidam esse ex te , sol conscius: Nam aiunt tecum post duobus concubuisse eam minis sibus.

Tum, postquam ad te venit, mensis agitur hic lam epilmus: Quod te scire, ipsa indicat res. Nunc si potis est, Pamphile, θ' sMaxime volo, doque operam, ut clam partus eveniat patrems i Atque acho omnes. Sed si fieri id non potest, quin

sentianis Dicam abortuna esse. Scio nemini aliter suspectum fores Quin, quod Veriaimile est, ex te .recte ei in natum pudenζ.

Continuo exponetur: hic tibi nihil est quicquam incommodi i & Α- Illi miserae indigne factam injuriam contexeris. Pullicitus sum, & servate in eo certum est, quod dixi, fidem.

293쪽

- 178 PUBLII TERENTII

Nam de reducenda , id vero neutiquam honestum esse arbitror: Nec faciam: etsi amor me graviter, consuetudoque ejus tenet. 45s Lacrimo, quae posthac futura est Vita, cum in mentem venit, solitudoque. O Fortuna, ut nunquam perpetuo es bonat Sed jam prior amor me ad hanc rem exercitatum reddidit 3 Quem ego consilio missum feci , idem nunc huic

operam dabo. Adest Parnieno cum pueris: hunc minime est Opuς io In hac re adesse : nam olim soli credidi, Ea me abstinuisse in principio, cum data est. Vereor, si clamorem ejus hic crebro audiat, Ne parturire intelligat. Aliquo mihi es ,

Idinc ablegandus, dum parit Philumena. .

294쪽

ACTUS II L.

Non hercle verbis, Parmeno , dici potest Tantum, quam re ipsa navigare incommodum est. PARMENO. Itane est s OSI A. O fortunate i nescis quid mali

Praeterieris, qui nunquam es ingressus mare. Nam alias ut omittam miserias, unam hanc videt Dies triginta, aut plus eo, in navi fui, Cum interea semper mortem expectabam miserrIta usque adversa tempestate usi sumus.

PARMENO. odiosum.so SI A. Haud clam me est: denique hercle aufu-. geritu

295쪽

18O PUBLIL TERENT IT

ALI Potius, quam redeam , si eo mihi redeundum sciam. P Α R M E N O. Olim quidem te causae impellebant leves, Quod nunc minitare facere, ut faceres , Sosia. Sed Pamphilum ipsum video stare ante ostium et Ite in o : ego hunc adibo, si quid me velit. 4 O Here, etiam tu hic stas PAMPHILUS. Equidem te expecto.

In arcem tIanscurso opus est.

P Α R M E N O. Cui homini PAMPHILUS. Tibi. P A R M E N O. In arcem quid eo PAMPHILUS.

Callidemidem hospitem Myconium, qui mecum una advectus est , conveni. P Α R M E N O. Petii. Vovisse hunc dicam , si salvus domum a s Redis et unquam, ut me ambulando rumperet.

Quid cessas p AMPHILUS.' PARMENO.

296쪽

Ρ A R M E N O. Quid vis dicam an conveniam modo PAMPHILUS. Immo , quod constitui me hodie conventurum eum, Non posse , ne me frustra illic expectet: vola. Ρ A R M E N o. At non novi hominis faciem. PAMPHILUS. At faciam ut noveris et Magnus, rubicundus, crispus, crassus, caesius, . 44 Cadaverosa facie. p A R M E N O. Dii illum perduint. Quid , si non veniet maneamne usque ad vesperum PAMPHILUS.

Maneto: curre.

Non queo : ita defessus sum. PAMPHILUS. Ille abi Ir. Quid agam infelix Prorsus nescio Quo pacto hoc celem , quod me oravit Myrrhina, 44 sSuae gnatae partum: nam me miseret mulieris. Quod potero, faciam tamen , ut pietatem colam e Nam me patenti potius quam amori, obsequi oportet. At ait eccum Phidippum, & patrem Videor horsum pergunt. Quid dicam hisce , incertus η, o

297쪽

18E PUELII TERENTI IACTUS II L

. LACHES. PHIDIPPUS. PAMPHILUS. LACHES. D lxetis' dudum , dixisse illam se expectrare filium Z PHIDIPPUS.

ractam. LACHES. Venisse aiunt: redeat. PAMPHILUS. Quam causaro dicam patri, Quamobrem non reducam , nescio.

LACHES. Quem ego hic audivi loqui PAMPHILUS. Certum obfirmare est viam me, quam decrevi , pero

sequi.

298쪽

LACHES. Ipsus est, de quo hic agebam tecum. PAMPHILUS. salve, mi pater. LACHES. Gnate mi, salve. P H I D I P P U s. Bene factum te advenisse, Pamphile , si adeo , quod maximum est, salvum atque validum. PAMPHILUS. Creditur. LACHES. ducia, modo ZPAMPHILUS.

Admodum.

LACHES. Cedo, quid reisquir. Phania consobrinus noster PAMPHILUS.' ' Sane hercle homo voluptati obsequens Falt, dum vixit: & qui sic sunt, haud multum heredem adjuvant : Aso sibi vero hanc laudem relinqhstnt: Vixit, dum vixit , benta

299쪽

18 PUBLIT TERENTIT

LACHES. Tuin tu igitur nihil attulisti huc plus una sententia Ρ AMPHILUS. Quidquid est id quod reliquit, profuit. LACHES. Immo obfuit: Nam illum vivum, S salvum vellem. P H I D I P P U S.

Impune Dptare istuc liceria 6s Ille reviviscet iam nunquam et M tamen, utrum mulis , scio

LACHES. Heri Philumenam ad se arcersi hic jussit. Dic lus.

sisse te.

Ρ H I D I P P U s. Noli fodere. Jussi. LACHESLSed eam jam remitteta P H I D I P P U S. sciliceta PAMPHILUS. Omnem Iem scio, ut sit gesta : adveniens audivi om

LACHES. . Atutos invidos Dii perdant, qui haec libenter nuatiant.

300쪽

PAMPHILUS. Ego me Scio cavisse , ne ulla merito contumella 47 Fieri a vobis posset : idque si nunc memorare hie velim, Quam fideli animo de benigno in illam dc es ementi fuisVere possim , ni te ex ipsa id magis velim resciscere: Namque eo pacto maxime apud te meo erit ingenio fides Cum illa, quae nunc in me iniqua est, aequa de me dixerit. 473Neque mea culpa hoc dissid Ium evenisse, id testor

sed uando sese esse indignam deputat matri meae, Cui concedat, cujus mores toleret sua modestias Neque alio pacto potest comtoni inter eas gratia , Segreganda aut mater a me est, Phidippe, aut Phlis

lumena.

Nunc me pietas matris potius commodum suadet se qui. LACHES. Pamphile , haud invito ad aures sermo mihi acces

sit tuus, Cum te postputasse omnes res prae parente intelligo. Verum vide, ne impulsus ira prave insistas, Pamphile.

PAMPHILUS. Quibus iris nuuc in illam impulsus iniquus sim,