Opusculum historicotheologicum de indulgentiis et jubilaeo, præsertim anni sancti jam imminentis, cum omnibus casibus hasce materias in praxi concernentibus. Auctore fr. Francisco Van Ranst ...

발행: 1724년

분량: 226페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

su Christi, qui eos pretiosissim3 sanguine peria fudit, dum per istos post dirissimam Lagellationem , & coronationem , in editiorem Palatii locum jussu Pilati enitens, ab eo confertae Iudaeorum multitudini fuit exhibitus hisce prolatis verbis . ECCE HOMO.

Apparent etiamnum hodie aliquot sacra - . rum Guttarum indicia, quae crate ferrea Crucem . signante distincta sunt. ει Gradus constant ex marmorer Romam vero advecti sunt per Religiosissimam Imperatriiscem Helenam Constantini Magni Μatremis' omnibus quidem diebus. Scala Sancta frequentatur, sed praesertim feriis sextis , quod elote lytrum Redemptionis nostret ex iiitimis misericordiae, & amoris erga nos visceribus aeterno. Patri ab Unigenito Dei Filio persolutum sit . . . Non nulli etiam, durante Anno Sancto, exis tendunt Indulgentias ad alia loca extra Urbem, in quibus Indulgentiae septem Ecclesiarum Romanarum conceduntur visitantibus septem , vel . quandoque etiam pauciores Ecclesias destinatas. Sed hoc convellitur, & per Bullam suspensvam, & per expressionem gratiarum Clementis X., quae expresse tantum eximit a generali

suspensione visitationem praedictam Ecclusiarum; in urbe Nec opinioni illi patrocinatur famosum illud. Probabile est, Inauigentias , durame uno Sanct3, H extendi e etenim probabilita. iterum non est secura in moralibus regula . . . Hinc quoque, prostrato hoc probabilitatis principio, suspenduntur, durante eodem Itibilaeo, indulgentiae concessae domui augustissimae Lauretanae, di Indulgentiae Compostellanae. 3 .

s. At

102쪽

8. quid de Indulgentia Portiuηeula , duratne illa tempore Iubilaei pR. Non durare in Ecclesiis ab Assisiensi distinctis, in quantum illa a Pontifice aliis PΡ. Μinorum Ecclesiis concessa est, durare vero, 3c non suspendi in Assisiensi , communiter dicta Eeelesia Sanctae Mariae Angelorum, cum Benedictus XII. in sua Bulla asserat, Indulgentiam ibi esse concessam a Christo Domino 3 Pontifex autem nequeat, utpote Chrino inferior , suspendere Indulgentiam a Christo coaces.

sam.

s. Concitisio tertia.

Iconfuspenduntur Indulgentiet immediatὸ pro

Defun9is eouessae, ade)que non suspenduntur Indulgentiae eoneessae Altaribus privilegiaris , ut sentieet anima δ' Pargatorio liberetur, suspendunturtaimes, , quae vivis conceduntur , apphcabiles pro Defunctis Conclusio constat ex Clemente X.In suspensione, inquit , generali Indulgentiarum , nou in-reiliguntur fuspensae Ddulgentiae Altarium Prisia legiatorum pro Defunctis, neque aliae eone in e3dem modo pro Defunctis 3 Verum illae suspensae babeantur, quas possunt sibi co equi vivi, in eas poss7nt concedere auimabus Purgatoriiper modum Sufragii. ιRatio hujus declarationis Pontificis quoad secundam partem, haec esse potest. Cessante principali corruit accetarium 3 quod autem hujusniodi Indulgentiae possint applicari Defunctis, est' accessorium , proinde , duin suspenduntur omnes Indulgentiae pro vivis, etiam illae, quae possent Deiani his applicari, suspenduntur .

Accedit,quod restrictio ista Indulgentiarum

penditur extra isti.

Iacam a

103쪽

' magis reddat homines sollieiros luerandi Indes.

gentias immediate pro Defum his concessas. ro. Hinc tempore Iubilaei suspensa manet is dulgentia Communionis generalis concessa iis , qui una ex Dominicis cujuscumque mensis a Pa- tribus Societatis designata confessi sacram accipitini Synaxim, orantes pro exaltatione Eo. clesiae, haeresum extirpatione, & concordia Priniscipum Christianorum . Hujusmodi enim Indulgentia non est immediatΘ concessa pro Defunctis. sed pro vivis, per modum tamen suffragii applicabilis pro Defunctis , qua de re Iam Clementem X. loquentem audivimus.

Eodem modo suspenditur & Induli entia plenaria , quam singulis primis Dominicis cujuslibet menses lucrari postunt Fideles in Eeelestix FF. Praedicatorum, cum δcilla per modum sus fragii Defunctis sit applicabilis, de aliae, si quae ullibi eo ouoque pacto concessae sint.1 I. Hac occasione non inutiliter quaeri pos-- set , an Indulgentiae prosint mortuis infallidit ter pD; resta. Responsio est negativa pro a. parte . - μκαι- Duae autem hic partes probandae sunt, pri- quod prosint mortuis, altera, quod non pr

UMιiser. . Probatur itaque prima pars ex D. Thoma in suppl. quaesti t. are. ro. inco . Si Indulgem nostis hae forma fiat : quicumque fuerit Me , ves

ulus; ime vel pater ejus, vel quicumque alius ei Ductus io Purgatorio detentus, tantum de His stenιιa babebit: talis Indulgentia nos solam viis vo, Ied etιam mortuo moaerat et usu enim ess aliqua ratis , quare Ecclesia Dansferre possit eomm

via merita, quibus lataeentiae invituatur, in vi

104쪽

os , non ιο mortuos. Pergens deinde ad Indulgentias , quae tantiini Delia is applicantur, sic ait. Qu)d Defunctis prosint Indulgentiae , patet ex usu Ecclesiae, Meas anticantit ,-ex conres ora, ae declaratione Ponrisium, quorum autboritate applicantur. Ab octingentis eni- νὸ annis Pasebalis Primus Indulgentiam pro Defunctιι concessis in Eee-ὰ S. Praxeris pro musis ibi ad solatium Defanaorum is, liberationem celebraodis , praeter altas passim, quas alii Pontifices posteriores coneevierunt , & post Doetoris Angelici

tempora in re tam justa auxerunt.

Horum omnium ratio est, quod fideles Dein functi sint nobiscum ejusdem corporis mystici membra, per fidem, & esiaritatem alligata . Cum enim ideo privati suffragia, & satisfactiones suas possint applicare Defunctis, utpote membris ejusdem corporis, per consequens P test & Summus Pontifex eis applicare satisfa- :ones Christi, & Sanctorum, cum ipse sit dispensator thesauri, & thesaurus sit pro corpor mystico totius Ecclesiae nondum triumphantis. Unde ebaνitas, quae est vineulam Ecelesin mem-hra unienι , non solum ad viivos se extendit, sed etia' ad morauos, quι inebaritate Me edunt. s. Do.ctor in suppl. q. 73. art. t. In cory. Extendit inquam, etiam ad Mortuos , si Pontifex in forma Indulgentiarum exprimat, quod illis eas concedat . Etsi enim quilibet possit opus suum pro-Prium applicare cui voluerit, atque ita pro illo satisfacere, Indulgentiam tamen nemo potest applicare alicui, nisi ex intentione concedentis. Nam privatus quisque non est dispensator thesauri satisfactionum Christi, & Sanflorum, sed Pontis ac , qtu Indulgentiam concedit .

105쪽

hΣ Opusulam de Indulgentiis

' et x. Probatur modo secunda pars,stitieetiqvida Indulgentiae non prosint mortuis infallibili ter. Dicit enim perspicue s. Augiistinus in Enchiridion cap. Ios. Sinretia eis solum profunt, qui cum viverem , haec sibi, ut postea posm prodesese, meruerunt.

suffragatur Augustino Angelicus in suppl.

quaest. citata artis ad 6. Ad hoe, inquit , quoas ragium alleui valeat ; requiritur ex parte ejus spro quo fit,capaeitas bujusmodi valoris: , hae bomo

aeqisivit per opera propria,quae gessi in visa, praesertim succurredo,dum viveret,etiam Defunctis. Deinde, licὰe Indulgentiae in vivis infallibiliter situm sortiantur estectum, non tamen ita in Defunctis. In vivos enim Papa habet authoinritatem, cum sint ejus fori, Defunctis vero concedit Itidulgentias tantiim deprecativas, quae es. fectum solum nanciscuntur ex misericordia Dei,& juxta beneplacitum ejus, attentis tamen meritis eorum, quibus applicantur dum erant in vita.

Hinc , etsi pro Delanlio celebrata sit Nissa ad Altare privilegiatum, vel aliter fit ei applicata Indulgentia plenaria, non solent homines esse securi de illius liberatione, neque ideo desistunt ab aliis suffragiis pro eodem offerendis. Non videntur igitur Defunctis induis gentiae prodesse infallibiliter .

Indulgentis quidem tantiim valentiquantum sonant, sonant autem Indulgentiae liberationem v. g. unius animae e Purgatorio , quotiescumque aliquis in Altari Privilegiato celebraverit ised hoc est intelligendum juxta meritum subjecti, cui Sacrificium applicatur. Hinc Fideles itimulanis tur, ut praeter poenitentiae opera, Defunctorum

quoque hic in vita in prςcibus sint memores . ,

106쪽

Probatur. Quia in generali dispositione non veniunt, quae non esset quis in specie compre- morris. hensurus, ex lege in obligatione generali, aede ptu ribus: Ex pietate autem Pontificum non praesumi- tur, quod voluerint anno Jubilaei sub suspensiono Indulgentias prol Agonizantibus comprehendere, cum eis Ecclesia omnibus velit modis opitulari. Deinde, articulus mortis est speciali nota di- .gnus,& ideo non censetur coprehensus, nisi de cofiat specialis mentio:deniqire, sic Clemens X. Λ subabeantur suspensae, eoncessae in artieula mortis. - x . Dubium hic oritur , an dum alicui conceduntur Indulgentie ad septennium, S interim oc- ea dura. currit annus Jubilei quo proinde tempore suspen--Ι 'duntur Indulgentiae, dubium, inquam, oritur, an tunc illae tantum durent usque ad sexennium, ita. ut Annus Jubilaei etiam computetur pro anno λ ιεῖ. - R. Tantum durare ad texennium in illo ca su , duraturas utique usque ad septennium , nisi annus Jubilaei obstaret, qui jam per accidens , unum annum Indulgentiarum tollit. Sic se habet praxis, quae septennium considerat solidu m, nisi quaedam obstent, obstat autem hic Iubilaeum. Secus dicenduin foret, si Indulgentiae concederentur ad septennium citra Annum Jubilaei, tunc enim Annus Iubilaei cum Indulgentiae tantum valeant, quantum sonant non computaretur , sed concederetur solidum septennium, cum Jubilaeo veroo fhennium .rs. Ratione tituli de fuspensione Indulgentiarum, aliarumque facultatum, durante anno Iubi- ωι , rest4e inquirendum, an suspendantur omne

107쪽

s 4 opusculam de Indulgentiis

facultates absolvendi a casibus sedi Apostoliea

reservatis R. Omnes duntaxat praefatas facultates suis spendi concessas intuitu Indulgentiarum in Urbe u obtinendarum. Ita enim sonat tenor Bullae suis Axμην-- .spensivae . cupientes, novissime Modernus Pon- μνα .m' tifex ut Cbri lianae intiones eae omnibus teνr Orbis heis in alm urbe nessa in Fidei, ac μι--vi a Religiovis unitate congregatae, quo marivi fieri νεμ varis poterit; concursu Boiaeas praefatas, durante e3r p dem Iubilaeo, visitenit omnes, On singillas Indut

gentias, ac FACULT CTES ABSOLUENDA ATLAM cinrevs SEDI APOSTOLI- RISERUATIS, suspendimus.

Hinc non suspenditur facultas, quam habent Episcopi ex Trident. sessi a 4. cap. 6. abso vendi ab occultis Papae reservatis, & dispensandi in irregularitatibus ex delicto occulto promvenientibus, & non deductis in forum contentiosum, excepta ea, quae oritur ex homicidio voluntario aut facultas absolvendi impeditos adire sedem Romanam . Ratio est, quia hujusmodi facultates competunt Episcopis ratione. offeti, & de jure communi. Idem dicendum est de facultatibus, quo Praelati Regulares habent ratione proprii muneris in ordine ad absolvendum Subvitos.

De dispositione ad luerandum Iubilaeam requisita. QVaeritur hie primo, quinam sint Iubilaepca-Paces p

108쪽

Conelusio prima. r. Solus Baptietatus est rapax Jubilaei a nou ta-

mea excommunicatus.

. Probatur prior pars, quia actus jurisdietio- pax nis , qui exercetur concedendo Indulgentias vivis per modum absolutionis, non potest exer- a non baptizatus autem non ia' vest subditus Ecclesiae. 'Probatur secunda pars . Quia Excomminu C lyra excommunicationem communibus Ecclesiae sitffragiis , & bonis inter membra , Ecclesiae unita dividendis. a. Sed potestne Catechumeno In gratia exῖ- stenti concedi Indulgentia per modum solutio ε - - 'nis , & Sustragii eo mod3, qud concedi potesta πontinee animarbus in Purgatorio detentis - . Nondum enim sunt inerem Ecclesiam . Sicut igitur ante Baptismum nequid Saeramentum ullum conferri catechumenis, utpote extra Ecclesiam existentIbus, ita nec illis

dippusui potest Indulgentia. Fideles vero Deis functi sunt in Ecclesia; proinde animabus illorum per modum sustragii valet applicari Indul

gent Ia .

3. Potest quidem ut tacitae objectIoni occur- Tarisaratur suas quilibet satisfactiones pro Catechu. insessio. meno offerre , cum quilibet suarum satisfactionum sit Dominus ; non tamen potest Pontifex pro illo oster re satisfactiones Christi, & Sancto-τum . Pontifex enim est dispensator satisfactionum communium, juxta praeceptum Christi Do- , Christus vero non praesumitur velle, ut il- 'Iae dispensentur iis, qui Ecclesiam suam visibi- Iem nondum sunt ingressi . . Quid censendum de carentibus usu ratio innisa

109쪽

ρ6 Opustulum de Indulentiis

nis, suntne illi IndulgentIarum capaces p

p πρὸσε. careant ex defee tu aetatis , certum est, a M ames esse Indulgentiarum incapaces; cum enim nul-ε δ. Iam culpam commiserint, non sunt capaces remissionis paenarum culpis dimissis debitarum , quae per Indulgentiam confertur. Pariformiter loquendum de adultis, Ituis quibus nunquam rationis usus astulsit , seu perpetuo amentes sunt.

A, ;ii;a, At quid de illis, quibus amentia superventipsisi eapa - R. Sub distinctione. I amentia superve-οζε,q-u si jam occupatis exequendo opera pro Induruinjuncta, vel ante Indulgentiam eis insiis nuatam, & inchoationem operum pro ea lucranda injunctorum. si prius, videntur esse Indulgenistiae capaces, cum iam inceperint requisita praestare opera , & reliquorum operum executio sievoluntaria in sua causa. Unde praestiteruat id, quod potuerunt. Si posterius,sunt Indulgentiae incapaces tum ob ignorantiam Indulgentiae, tum quia nullus ab eis actus pro lucranda Indulgentia elicitur. Audiatur s. Doctor in suppl. quaest. 17. art. 3. in cor p. non existente, Inquit, eonditione, non con-

sequitur quispiam illud, quod sub eonditione δε- ' rur r unde eum Indulgentia detur sub bae conditione , qu)d aliquis aliquid faciat formaviter, vel virtualiter, seu in sua causa, si illud non exerinceat, Isdulgentiam non eo equitur . , ea. . Dices . Potest quis solvere pecuniam pro debito Petri, Petro id ignorante, nulloque actuat solutionem concurrente, ergo & Pontifex potest de thesauro Ecclesiae satisfacere pro debitis poenarum temporalium post culpam , poenamque aeternam remissani restantium, etiamsi

110쪽

MbItor spirItualis id ignoret, & nullo patad illi solutioni cooperetur . Disparitas est ; quod in solutione debiti pe- Ros cuniarii nulla sit adjuncta conditio, quod illud

debeat exonerari vel a debitore, vel ab alio quoniam : lassicit, quod in solutione reperiatur aequalitas rei ad rem, illa autem reperitur, sive solutio fiat a Petro debitore, sive a Paulo : In dubito vero poenarum temporalium pro peccato dimisso, per Indulgentiam solvendo adjuncta est ab Indulgentiam concedente conditio, quod . haec, vel ista opera Indulgentiam lucraturus exequi debeat, proinde si illa non exerceat, Indul- . .gentiam non consssuitur. εσ. Qi ritiar deinde, quaenam praeter execlI- Ad Indat itionem operum praeceptorum , reuuirantur, ut

alicui valeant Iiadulgentiae λCertum e standulgentias non valere existen- , a 4,Grmtibus in peccato mortali. Nemini enim remit- tia. titur poena, nisi prilis aboleatur culpa, perquam reatus poenae coiitractus est , Indulgentiae vero sunt remissio poenae. Hinc in Bullis Indulgentiarum , eae dicuntur concedi contritis, is, confusis . Inter dispositiones igitur ad consequel dam Indulgentiam requisitas praeter adimpletionem operum injunctorum, requiritur ex parte suscipientis Indulgentiam , status gratiae. . Sed quando nam status ille est necessarIus, an pro toto illo tempore, quo ponuntur opera injuilina, an pro illo tempore, quo ultimum opus perficitur λ

Si in Diplomate Indulgentiarum praeei se ali Pter non e rimatur , sufficit status gratiae , Grai ω , vltimum opuI permitur . . dum aDVo Pro .

SEARCH

MENU NAVIGATION