장음표시 사용
121쪽
II. Hinc resolvuntur sequentes easus Qui post acceptum iter Romanum Iubilaei causa , & post confecta aliquot milliaria revocantur domum ob improvisam mortem Uxoris , vel ob hostilem incursum, aliamve causam similem, quae prudentem quemlibet ejusdem conditionis virum domi retineret: item qui Romano itinere jam inchoato, certiores redduntur ol estem, aut praedones vehementer grassari pexoca , per quae necessario iter habendum est titem , qui in via corripiuntur tali infirmitate is scum qua possent quidem physice Romam pervenire, sed nonvisi cum maxima dissicultate, veIcum sumtibus triplo , aut quadruplo majoribus, possitnt Indulgentiam Iubilaei nancisci, perinde , ac si omnia opera praescripta perfecissent:
dummodo tamen sint vere poenitentes , & conis
fessi. De omnibus enim illis verificantur verba Diplomatis, scilicet, quod sint legitime Impediti . ac nequeant reipsa visitare Basilicas, non in 'lem impedimento, aut impotentia Physicis,
,- mpedimento , aut .npotentia moralibus .impedimentu 'nim morale vere , & propria dicitur impeaimentam, ac impotentia. Quantum ad Advenas pauperes non infir mos, numerum dierum visitationi ab ipsis applicandorum Clemens X. remittit juxta circumδnantias indigentiae eorum , discreto Poenitentiariorum arbitrio. ia. Idem Clemens X. eontentus est, ut Regulares vel Romae morantes vel etiam extranei,s Communitati suae Religiosie Ecclesias visitaturae se adjunxerint, lucrentur Indulgentias, si ter Basilieas illas visitaveriat. Si vero vel non possent expectare commo
122쪽
dItatem allorum , vel advenirent , dilidi alii lκ- crati sunt Indulgentias, concedit Pontifex, ut illi quinquies visitando Ecclesias , per quinque
continuos , aut interpolatos dies, easdena consequantur Indulgentias, ac si Ecclesias per quin indecim continuos, aut interpolatos dies freqtien
r3. Concedit etiam praefatus Pontifex Com. gregationiblis, & Confraternitatibus, quae aliunde huc in forma suo licationis, aut processionis 'veniunt, iit simu ι semeὶ visitando Ecclesias fratres, &sorores, & bis iidem fratres, ac soro- res sNaratim satisfacisnt praescriptis in Bulla vi sitationibus, ac si eas quindecies visitassent. Demptis igitur illis personarum conditio nibus, standum est, quantum ad numerum visi- tationum, tenori diplomatis. I 4. Caeterum Ecclesiae debent visitari devotῖ , proinde cum voluntate prompte faciendi ea, quae ad Dei famulatum, & cultum pertinent. De Maala σotio enim dicitur ὰ devovendo. Unde devoti di- 'devora,cuntur, qui seipsos quodammod3 Deo de voeent , Q. ut ei se totaliter subdant Propter quod ἐν olim apud Gentiles de soli dicebantur, qui Di 'Idolis defovebant in mortem, sicut de duobus Deciis 2ι-
tus Liv:us narrat. D. Thr. a. q. 82. art. I. incorp. Cum autem ad eandem virtutem pertineae
faeere aliquid, i , promptam babere voluntatem ad illud faetendum , manifestum est , qu)d operari ea, quae pertinent ad divinum cultum , seu fama latum , pertineat propriὸ ad religionem. Unde δε- vetio est actus religionis . Art. 2. O. Hinc visitatio Ecclesiarum debet ordinari in Dei cultum. is. Ex his sequitur primo, quod si quis jocans, confabulans, aut discole se gerens ad Ecclesiam
123쪽
orro Opusulam de Indulgentiis l
oergeret, in ipso tamen Ecclesiae ingressu, precibus ibi fusis devotionem servaret, Indes. lgentiam non lucraretur . quia videlicet non exequitur opus injunctum , quod est de deyota, Sc religiosὰEccIesiarum visitatione. Visitatio auis hem apud omnes aequos & pios rerum ponderatores , non solum dicit in Ecclesiam ingressum,
preces ibi fundendas, sed etiam ad illam accessum; qui proinde etiam devot8, & Religio. se fieri debet. . lHinc opposita ruit quorumdam lententia , iqui passim afferebant. Devotio nos requiritur in itinere , sed in Eeelera . ' tr. . sequitur secundo, eum Indulgentiam nos Meraturum, qui visitaret v. g. Ecclefiam, prae in eise ob curiositatem: cum talis visitatio non ordinetur ad Dei cultum . . t . inare nec ille obtinebit Indulgentiam , , qui princ palius visitatEcclesiam ob curiostatem, illam alioquin non visitaturus . An enim in taΙiprocedet quoque visitatio ex devotione, & religione λ Secus dicendum est, si curiositas con- comitanter se haberet ad visitationem. x s. Caeterum peccatores in peccato mortali habituali existentes possunt deuotὸ visitare EC- elesiam. Ex Tridentino enim Sess. 6. cap. f. ana- 'thematizatur ille,qui dixerit omnia opera antὸj st rationem esse malae possunt ergo peccatores actus moraliter bonos exercere , adeoque &actus Relieionis, & sic devote Ecclesiam visita- lxe Contrarium proscriptum est in Quesnellia
na x8. HEC DEUS EST, REC RELIGIO,
UBI EST . Vide librum nostrum in propositiones damnatas . pag. - I9. Peccatum tamen aeortale astuale non
124쪽
compatItur devotionem requisitam: ut si quis visitaret Ecclesiam: animo inducendi personam quampiam ad peccatum: haec enim voluntas, ut-Pote avertens visitantem ab ultimo fine , estania compossibilis cum voluntate faciendi ea , qliae , spectant ad Dei cultum , & honorem; proinde refragatur devotioni, cum talis non se Deo, sed Creaturae impie actualiter devoveat. xo. Qualis nunc oratio ad Iubiletum lucrandum requiritur, sufficit ne mentalis p oratio ad Probabilius non videtur lassicere mentalis, sed requiri vocalis . Tum quia sic habet praxis, quae est optima legum interpres et tum quia Ecclesia visibilis imponens orationem fundendam, imponit, orationem sensibilem et oratio autenomentalis non est sensibilis , nisi per externam is seu vocalem, proinde videtur requiri vocalis .ar. At sufficitne oratio quaecumque vocalis, etiamsi sit notabiliter modica λ puta unum pater,
R. Negative. Debet enim ea esse congrua ad obtinendum finem a Pontifice intentum, cum medium debeant esse aptum , &proportionatum sinit minima autem oratio juxta prudentem aestimationem non videtur apta ad finem Iubilaei i nisi ex peculiari aliqua devotione procederet. Sequitur de Idumam. In Iubilaeo Auni Sancti nullum jejunium,exIgItur, in Iubilaeo tamen extraordinario universim exiguntur tria jejunia, feria quarta, sexta, &Sabbatho, & quidem omnia eadem hebdomada , & ritu jejunii Ecclesiastici implenda,& diebus praefixis. ar. Quaeritur hic primo, an possint jejunia commutari v.g. in tres eleemosynas, si Iubilarum
125쪽
εἰωὶ Φηd . celebretur tempore Paschali pcti tempore R. Negative . Jejunium enim , eanquam P με ιε , exercitium virtutis voluntarie assumendum, a mittitur a jure Canonico qudcumque die , MΣδmου. tempore ex cap. post Pascia, & cap. utinam dist. nam Hinc Angelicus a. a. q. 1 7. a. sp ad 3. I unium , inquit , ferundam se consideratum omni tempore est laudabile. Sed jejunium Iubilaei voluntarie assumitur a cupientibus illud lucrari: erisgo illud potest pro Iubileto lucrando,quolibet die,& tempore praescribi, etiam tempore Paschali, quin propter hoc detur causa sussiciens , ut illud. in alia opera, puta eleemosynas a Confessario
j Tempore quidem cum ni tempus laetitiae non est jejunium it itutum ab Eeeloia ribid. Posset tamen Pontifex eo tempore ob causam rationabilem indicere Iubilaeum, proinde- qtie & requirere jejunium , quod consequenter in alia opera commutari non posset: Indulgenti enim tantilm valent, quantam sonant. Sic Ur-hanus VIII. anno is 3 .ed tempore Iubilaeum in- ' dicens, imposuit consueta jejunia.
23. Petes. an adolescentes ante annum
teneantur ad jejunia Iubilaei, si velint illius esse participes .
AdοI.ρεου. R. Assirmative. Licet enim non teneantur νεν μανῆ ante illud tempus elapsum ad jejunia Ecclesiae, quod sint in statu augmenti, quod est cui iv.ρω γ.Miauis ribsi) usque ad finem tertii triennii , q. citata a. . ι-ari ve- ad 2. licet non teneantur, inquam, ad jejunia tiην, ere ' Ecclesiae, quae alias ad jejunia obstri stos etiam '- nolentes obligat, in jejunio tamen Jubilaei est dispar ratio. Adjejunia enim Jubilaei non obligan
tur, nisi volontes , qui volunt scilicet illud lu
126쪽
cram , proinde si adolescentes etiam ante illiid tempus, istud nancisci velint, tenentur praefixa adimplere jejunia. Hinc qui ex titulὁ laboris a jejunio EccIesia- L .m Θ.
IlIco excusarentur , non eximerentur tamen a ita ιι.
jejunio Iubilaei, si illud lucrari velint. Id& Senibus, quamvis legitime quidam supponantur a jejunio pariter Eeclesiastico exempti , si Iubilaeum etiam adipisci velint, appllia pri.
Candum est.24. Quantum ad eleemosnam , ista in Iubilaeo IInni Sancti non injungitur, In Jubilaeo extraordinario duarum hebdomadarum injungi solet - , λPrimo hic quaeri potest , an universim, Passim lassiciat eleemosyna modicissima
Videtur non suffcere. Dum enim aliquid CUM AD Committitur arbitrio cujusdam, id debet proce- ememe 'dere juxta regulas prudentiae , quae nunquam 'dictabit, . praesertim divitibus, quod ad impetrandum finem Jubilaei modieissima stips erogetur ; quod etiam praxis demonstrat, cum opudentiores majorem soleant impertiri eleemossenam. Unde quantitas eleemosynae pro impetran- Udo Iubilaeo debet proportionari qualitati, aut conditioni personarum dantium uleemosynam. Sed tenenturne etiam pauperes ad eleemosynam R. Illos probabilitis teneri ad modicissimam4
Nullus enim est tam pauper , quin possit unum, aliumve obolum dare in eum finem. Quod si quis tamen vel tantillum erogare non posset, talis impotentia laret per accidens, sicut per accidens est, quod aegrotus non possit jejunare ad lucrandum Iubilaeum. Quare sicut tunc aegroto commutanda sint jejunia, ut possit
127쪽
I 14 opusculam de Indulgentiis
esse particeps Iubilari , Ita & in tali casu pauperi esset commutanda eleemosyna in aliud opus , pitta in preces aliquot.as. Religiosus tenetur ad eleemosynam per superiores suos distribuendam. Quod etiam militat in Uxoribus , Filiis-familias, Servis , alitiaque sub potestate constitutis . . In Coenobiis solet eorum Moderator eo, tempore copiosiorem panem , aliaque subministrare egenis.
26. Porro etiamosyna debet distribui i fatempus Jubiist. Unde si tunc non distribuatur, impeditur Jubilaei acquisitio. Quia scilicet nota
impletur conditio de danda eo tempore eleemosyna , sic enim habet ordinarie Bulla. Qui iutina εχ binis hebdomadibus eossessus fuerit , communicaverit , jejunaverit feriis quarta , sexta, b Sabbatia, eleemssimis erantibus largitus fuerit o e. Iubilaeum lucνabitur. Praefata autem de- bene fieri infra tempus praefixum, igitur & eleemosyna sic distributa sit, oportet.' a . Sed quid ad hunc casum Petrus Comes obtinendi Iubilaei gratia ma dat suo eleemosynario more Magnatum , ut laetam stipem pauperibuI communiret. Poss texms Iubit ei elapsum, foιο nescio γε eleemose rius in actuati erimine furti a Petro comite deprehenditis . D- perrogatus a Iudice inter alia faretur, duos aureos, quos Conus in yasilao almo sibi est marat paa- peribus tribuendos a fefuisse retentos, ita ut in manus pauperum non pervenerint. Quaeritur, an Petrus reverὰ 'usicum , praestitis reliquis, ut-ρ- pono, operibus, fuerit Heratus Ratio dubii est . quia non videtur stare conditio de danda eleemosyna: ad substantiam enim illius spectat, ue
128쪽
detur aliquid Indigenti propter Deutn; Itaque si nihil detur indigenti, sed solum alicui trad
tur et erogandum , non videtur haberi substantia eleemosynae.
Sed hoe nihil obstae. QuamvIs enim indistens illam per aceidens non acceperit, fuit tamen committendo ministro, ut illa pauperi daretur, data indigenti, ita ut Dominus abjecerit a se dominium illius in pauperes, quantum est de se. Unde habetur substantia eleῆmosynae, quantum est ex parte Comitis. Proinde coram Deo lucratus est Iubirium. Cum tamen jam Comes factum nefarii eleemosynarii rescierit, videtur teneri eleemosvnam culpa Ministri pauperibus non datam, eis eonferre, ut non solum quantum est de se, sed etiam a parte rei eleemosyna in eorum ma
nus fundatur di quamvis, si nihil Comes scivisset, coram Deo ad hoc non fuisset obligatus, Deo suspendente Petri obligationem , quoadusque ille set victe. Sicut si idem Petrus per eundem Mnistrum, quem exissimabat esse fidelem , dc justum , alleui misisset pecuniam ex justitia ei de- .hitam, quam ille etiam retinuicte,coram Deo foret solutus ab obligatione mittendi istam pecuniam , quam tamen tener r denuo mittere, si
factum Mim stri ei innotitisset. Haec tamen obligatio , cum fit justitiae, paulo strictior est altera in praesenti casu.
a 3. Progredimur ad . Quae hic dicenda erant, praeoccupata sunt supra Quaestione 2. numer6 . λ 8. Restat hie sollim modo inquirendum , an confessio.
quis v ore Iubilaei possit absolvi a peccatis commissis iii eonfidentiam, seu spem Iubilaei pro-Η x xime
129쪽
xime instantIs,sive sit Iubilaeum extraordinarium, sive Anni Sanriti λR. Absolvi posse . Ab omnibus en Im peC-catis , etiam reservatis , debita , ut supponimus, dispositione confessioni praefixa , absolvi
potest: peccata autem ratione confidentiae commissa , ob ipsam praecise confidentiam ne quidem sunt reservata, adeoque & ab illis poterit absolvi . Nec obest, quod peccans spe veniae, de in
beat subesse poenae, non obtinere veniam , ut habetur in cap. quando de conseri di st. 4. Nam ibi, ut observat glossa, sensus tantum est, quod mulis, toties sic peccantes puniantur a Deo , ita ut noa perveniant ad tempus veniae obtinendae, non
vero, quod absolvi non possint, suppositis dita positionibus requisitis , si ilanciscantur tempus confitendi. z6. Esset tamen commissio peccatorum in eou- Mentiam Iubilaei, circumstantia in confessionae Pandenda,quia superaddit peccatum ab ipsis peccatis commissis distine um, scilicet peccatum praesumptionis de miserieordia Dei . . ar: si vero talis haberet propositum perse verandi in peccato , nullatenus foret absolvendus , utpote plane indisp'situs . Aequiritur ad remissio. nem, seu absolutionem offensae, qu)d voluntas hominis consertatur ad Dominum SITO EMENNAE. V. Thomas 3.p. q. o aris is, in corpore.
Commu D. 3o. Quoad communionem, quam in Iubilaeo etiam istini Sancti requiri, praxis fidelium evin- Cit, post proscriptam hanc ab Innocentio XI. propositionem ς 3. Praecepto communio ιι annuae
130쪽
futisfit per fueriligam corporis) Domini mand
cationem , a paritate rationis infertur, a Pontifi--e exigi communionem digna n, di a Sacrilegio
31. Nec dicas ut aiebant damnatae assertio nis patroni ab Ecclesia non posse praecipi aetus
internos, adeoque Pontificem posse esse contentum communione externa , licet coram Deo
vel in communione annua, vel in Jubilaeo Anni Sancti, aut extraordinario sacrilega: quamvis enim non possit praecipere Ecclesia, aut Pontifex actus puri inter nos ut est communior Theologorum doctrina potest tamen praecipere, repraec pit illos internos, qui pe se cum exterioribus connnexi sub t. Sic praeceptum Ecclesiasticum de horis canonicis recitandis non solii mad attentionem, devotionem exteriorem assed etiam ad interiorem obligat: Sic & praecepto de audienda Missa non satisfacit is, qui in . devote, ad alia voluntarie distractus illi interest: itaque nec praeceptum communionis Paschalis, ' nec communio injuilina ad obtinendum Jubilarum seu Anni Sancti, seu extraordinarium , impletur per indignam Domini sumptionem existernam, sed per dignam, piam , religiosam; exinterna aninai dispositione dimanantem . Arqire hoc abunde constat tum ex verbis, quibus prae ceptum Ecclesiae de communione annua expressum est, tum ex verbis Bul Iarum , quibus passim committiso ad Iubilaeum reqifisita injungitur. Omnis utriusquefexus quoad communionem an
ratione scilicet interiori requisita d mluus is Pascha Euebliri yiae Sacramentam . In Bullis vero pro obtinendo Iubilaeo, haec passim habentur.