장음표시 사용
371쪽
communicationes earuque differentiam.
tione & anathema ite, late dictu est in lApologia , in hoc lepilogo breuiter repetam,quae tenenda sitnt de illis. In primis itaque sciendum est, triplicem excommunicatio nem. Vna dicitur excommuni catio maior, de qua vide Enges i trudam. 3 Mug. . Et haec dicitur etiam anathema, quod interpν tatur separatio quippe quod λ paret a triplici communione se cundu
372쪽
cundum S.Thom. Et definitur sic. Excomunicatio est separatio a communione ecclesiae, quo ad fruetiim & suffragia generalia. Per fructum intelligendo percoptionem facramentorum & conuictum fidelium.Elper suffragia generalia intelligendo spiritu lia bona quibus ecclesia priuat
communicatum in quatum sunt comunia, non per cnaritate qua excommunicatus habet aliquando,sed per intentionem,non quidem huius personaeparticularis, quae orare potest pro eo, sed ec clesia quae excommunicatum separat ab uniuersitate fidelium,
pro quibus suffragia facit. Secunda est excommunicatio minor,de qua habetur a .qus. 3. l
373쪽
l quae excludit praecise a participa
tione, & a communione passiua sacramentorum secundu omnes ut colligitur ex c. Minatio in Clemen. I .oc cap. si celebrat de cleri. Excomun. Et aparticipatione eorum quae sunt via, ad sacram cta. iEt sic excomunicatus non est eli gibilis nec consequenter habilis ad quodcuque ecclesiasticum beneficium,ut in eode cap.notatur. Hic autem animaduertedum est,Excommunicationem minorem non excludere a caetu fideliuves spiritualium bonorum partiecipatione, aut etiam ab admini stratione sacramentorum, ita ut collata effectum sortiantur, licet proculdubio peccet excomm unicatus in ministrando, Vt patet,in
374쪽
E x Co MMV NI CA. imi dicto capit.si celebrat. 'Tertia qus impropriaeexcomulnicatio dicitur, est exciridesiparricipauone & perceptione fa lmentorum & bonorum spiritualium,participatione sed non a cetes tu fidelium De qua vide,capitulum cum excommunicato ij. q. 3 .&c .Engeltrudam. R .q. .&hsc a Deo infligitur Pro quolie . bet mortali, vide Sylvest excommunicatio. I. . 2.
Excomunicatio autem ab anasi themate in decretis,sic distinguit tu excomunicatio estquasi minorianathema autmes' vinculudicit. Prsterea manifestum est an ilthema ab excomunicationem flori insolenitate differre secudui omnes.Etprobaturperrationes
375쪽
SVMM ARIUM 'Niura,& ex iure ex cap Debet 2.q. 3. Vbi ponitur 1olemnitas anathematis distincta,ab exconimunicatione maiori. PQuod autem anathematizare sit proprium Episcoporum probatur ex supra citato. cap. debet. Etex glossa communiter recepta in capitulo cum ab ecclesiarum
praelatis de officio ordinarii, &addit ex concilias posse probari. Tertio & si anathema,ab excol municatione Minori distingui
videatur aliquando tamen idem esse videntur. Quia an thema maius vinculum & maiore exo crationem , & aliam a communione hominum se parationem anathema importat, quam micti norexcommunicatio,quam pro
376쪽
lpter solum peccatum veniale in curri frequentissimum est..Etiab ea quilibet facerdos; quia peccatis absoluit, potest absol
Quarto constat,ex cap Enges truda. 3 .q. . maiorem excomuinnicationem non distingui a mi- lnoriinterdum.
o ad quartam conclusione attinet dicendum est,quod dicut communiter Doctores, anatho lma scilicet aliter simplum exco municationi maiori aliquid addere . Quando nimirum simul adhibetur in cociliis & pontificulanetionib'. Quia si ide omnino anathema & excomunicatio sigris nificarent non ponerentur con iunc munum post aliud. Et ra li
377쪽
sVMMA UMtio est, quia duprum alterumdun daret esktque mera nugati quae ubique vitanda est. Qy6daute anathema aliquid addat exa. comunicatiotii maiori, tam iure qua rationibus, probari potest, Quia ubicunque ligc duo verba, excommunicamus,& anathematizamus , iunguntur posteriori locO,Ponitur verbum anathematizamus. Et quod anathema,addat terrorem vel solemnitatem. probatur per doctissimum Co-l uarrubias in cap. cum non ab homine de iudiciis,ubi Panormitaenus numer. Barbatius,&Abbas in cap. cum ab ecclesiampi a latis in terrore Sc solemnita
te differre dicunt. Tametsi quo lsa4ς ctum sint paria In quo seii l
378쪽
sii venit intelligendus Sylvester ltitui ex municatio, Vltima. q.
Quando dicitidem esse excQmu 1 nicationem maiorem & anath maia Quaquam Castro. in lib. de iusta haereticoru punitione asse raterrasse Sylvestrum,dominus autem Alphonsus a Veracruce defendit Sylvestrii loco citato dicens modestius eseloquendum. contra auctores minime penitendos.Qui anathema & excomunicatione maiore idem esieputent. Quamuis in aliquo disserant. Quinto 8c vltimo.Dicendum est. Non esse prorsus idem exc&municare,& anathemati re Quia praeterquam, quod in ter rore & solemnitate anathema ab excomunicatione maiori distin-
379쪽
l gestur Defiunctus propriae avi
l uis anathematizariar non tamen proprie excommunicatur. enim parentes sitos anathemati
et are solentob ali tuas iustasiau fas, quia semiuste ex haeredaue rint; aut sitarum rerum profusi extiterint. Et si excJmunicaturi Non proprie excomunicari posissent, etiam ab illis qui excom municandi ius habent, cum ta men anathematizent. Id quod li quet in concilio Constantiensi Quod Vultclest haeresiarcham deffunctu detestatum diris exolcrationibus deuouit. Et sexta sy
nodus pluribus deffundiis 8c da
natis mala multa impraecata est.
Eeclesia si aliquado deflanctum
380쪽
l non id iacit, ut sententiam proferat eXcomunicationis in defunis dios: sedeos excomunicatos der
clarat excesisse. Ut fidelium sun fragiis non adiuuentur, qui invi in denunciati non fuerunt ex ' municati.De quo vide fi lubet in D.Tho. dist a 2 . . et .articu prope finem. Vnde quando ali 3 cui dicitur in concilio anathema isit ibi anathema pro maledi sto accipi debet. Ut habetur in cap. Si quis Episcopus, de haereticiS, cuius cap. latissimam interproetationem si videre cupis, vide Ca stru de iusta haereticoru punitio ne li. 2.ca. 2 o. Quaqua Michael l de Medinain suoream de indulgentii s probet posse ecclesiam aliquando excommunicare deflan