장음표시 사용
531쪽
Sed quia saepe, dum praedicatio modis congruentibus
ubertim landitur, apud semetipsum de ostensione Sui occulta laetitia loquentis animuS SubleVatur, magna cura neceSSe eSt, ut timoriS laceratione se mordeat; ne qui aliorum s vulnera medendo ad Salutem revocat, ipse per negligentiam suae salutis intumescat, ne proximos iuvando Se deserat, ne alios erigens cadat. Nam quibusdam saepe magnitudo virtutis occasio perditionis fuit; ut cum de confidentia virium inordinate securi sunt, per negligentiam inopinate mo- Io rerentur. Virtus namque cum vitiis renititur, quadam delectatione eius sibimetipsi animus blanditur: fitque, ut bene agentis menS metum suae circumspectionis abiiciat, atque in sui confidentia secura requiescat; cui iam torpenti Seductor callidus omne, quod bene geSSit, enumerat, eamque
is quasi prae ceteris praepollentem in tumore cogitationis exaltat. Unde agitur, ut ante iusti iudicis oculos fovea mentis sit memoria virtutis; quia reminiscendo, quod gessit, dum Se apud se erigit, apud humilitatis auctorem cadit. Hinc namque superbienti animae dicitur: si Quo pulchrior es,ao si descende, et dormi cum incircumcisis h. Ac si aperte diceretur: Quia ex virtutum decore te elevas, ipSa tua pulchritudine impelleris, ut cadas. Hinc sub Ierusalem specie virtute superbiens anima reprobatur, cum dicitur: si Peri. Huic quartae parti titulus ipsum redeat, ne hunc vel vita vel praemittitur in ed. MAURINORUM praedicatio ettollat. atque ΗURTER: Qualiter praedica- 2O. EZECH. XXXII, 19. tor omnibus rite peractis mi semet-
532쪽
Par. IV.J si secta eras in decore meo, quem posueram Super te, dicit
si Dominus, et habens fiduciam in pulchritudine tua forni-u cata es in nomine tuo n. Fiducia quippe suae pulchritudinis animus attollitur, cum de virtutum meritis laeta apud se Securitate gloriatur. Sed per hanc eandem fidu- sciam ad fornicationem ducitur; quia cum interceptam mentem cogitationes suae decipiunt; hanc maligni spiritus
per innumera vitia seducendo corrumpunt. Notandum Vero, quod dicitur: si Fornicata es in nomine tuo n: quia, cum respectum mens superni rectoris deSerit, laudem protinus io
privatam quaerit, et Sibi arrogare incipit omne bonum, quod ut largitoris praeconio Serviret, accepit; opinioniS Suae gloriam dilatare desiderans Satagit, ut mirabilis cunctis inno-wScat. In Suo ergo nomine fornicatur, quae legalis thori connubium deserens corruptori Spiritui in laudis appetitu is substernitur. Hinc David ait: u Tradidit in captivitatem
si Virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus ini-u mici D. Ira captivitatem etenim virtus, et pulchritudo in manus inimici traditur, cum deceptae menti antiquus hostis ex boni operis elatione dominatur; quae tamen virtutiS ela- Iotio, quam Vis plene non Superat, utcunque tamen et electorum animum Saepe tentat; Sed cum sublevatus destituitur, destitutus ad formidinem revocatur. Hinc etenim David iterum ait Ego dixi in abundantia mea, non movebor in aetem
unum s. Sed quia de confidentia virtutis intumuit, paulo aspost quid pertulit, adiunxit: si Avertisti faciem tuam a me,
si et factus Sum conturbatus v. Ac si aperte dicat: Fortem me inter virtutes credidi, sed quantae infirmitatis sim, derelictus agnovi. Hinc rursum dicit: u Iuravi, et statui si custodire iudicia iustitiae tuae s. Sed quia eius virium 3o non erat manere in custodia, quam iurabat, debilitatem suam
533쪽
protinus turbatus invenit. Unde et ad precis opem repente se contulit, dicens: si HumiliatuS Sum v Squequaque, Domine, si vivifica me secundum Verbum tuum n. Nonnunquam Vero Superna moderatio, priuSquam per munera prOVehat,3 infirmitatis memoriam ad mentem revocat, ne de acceptis virtutibus intumescat. Unde EZechiel propheta, quoties ad contemplanda coelestia ducitur, prius filius hominis vocatur: ac si hunc aperte Dominus admoneat, dicens: Ne de his, quae vides, in elatione cor SubleVeS, cautuS perpende, io quod es: ut cum Summa penetraS, eSSe te hominem recognoscaS, quatenuS dum ultra te raperis, ad temetipsum sollicitus infirmitatis tuae freno revoceris. Unde neceSSe eSt, ut cum virtutum nobis copia blanditur, ad infirma sua mentis oculus redeat, SeSeque Salubriter deorSum premat; nec recta is quae egit, Sed quae agere neglexit aSpiciat: ut dum cor ex memoria infirmitatis atteritur, apud humilitatiS auctorem robustius in virtute solidetur. Quia et plerumque OmnipotenS Deus idcirco rectorum menteS, quamViS eX magna parte perficit, imperfectaS tamen ex parva aliqua parte derelinquit Io ut cum miris virtutibus rutilant, imperfectionis suae taedio tabeScant, et nequaquam Se de magnis erigant, dum adhuc contra minima innitentes laborant; Sed quia extrema non valent vincere, de praecipuiS actibUS non audeant Superbire. Ecce bone vir reprehensionis meae neceSSitate conpUlSUS,as dum monstrare qualis esse debeat pastor invigilo, pulchrum depinxi hominem pictor foedus aliosque ad perfectionis litus dirigo, qui adhuc in delictorum fluctibus versor. Sed in
huius quaeso vitae naufragio orationiS tuae me tabula Sustine,
ut quia pondus proprium deprimit, tui meriti manus me levet.
3. Psal. CXVIII, Io7. ad Iohannem dicatoriae sunt ha-24. Ecce . . . Quae Sequuntur benda squam V. p. 3). Verba ut conclusionem epistolae
535쪽
Epistola ad Iohannem episcopum Ravennatem 3 CAPUT I. Ne venire imperiti ad magisterium audeant ... 4 CAPUT II. Ne locum regiminis subeant, qui vivendo non perficiunt, quae meditando didicerunt 6 CAPUT III. De pondere regiminis; et quod adversa quaeque despicienda sunt, et prospera formidanda TCAPUT IV. Quod plerumque occupatio regiminis soliditatem dissipet mentis . 8 CAPUT V. De his, qui in regiminis culmine prodesse exemplo Virtutum possunt, Sed quietem propriam Spectando refugiunt. Io
CAPUT VI uod hi, qui pondus regiminis per humilitatem fugiunt, tunc vere sunt humiles, quum divinis iudiciis non reluctantur I 2
CAPUT VII. Quod nonnunquam praedicationis officium et nonnulli laudabiliter appetunt, et ad hoc nonnulli laudabiliter coacti pertrahuntur I 2 CAPUT VIII. De his, qui praeesse concupiscunt et ad uSum Suae libidinis instrumentum apostolici sermonis arripiunt . . I 4 CAPUT IX. Quod mens praeesse volentium plerumque sibi ficta bonorum operum promissione blanditur I , CAPUT X. Qualis quisque ad regimen venire debeat . . . I 6 CAPUT XI. ualis quis ane ad regimen venire non debeat . . ITI'ΑRs SECUNDA.CAPUT I. Is quis ad regimen ordinate pervenerit, qualem se in ipso regimine debeat exhibere 2 SCAPUT II. Ut rector cogitatione sit mundus a S
536쪽
TABULA MATERIARUM CAPUT III. Ut rector semper sit operatione praecipuus. Pag. 27 CAPUT IV. Ut sit rector discretus in silentio, utilis in verbo . 3o
CAPUT V. Ut sit rector singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus 3 CAPUT VI. Ut sit rector bene agentibus per humilitatem Socius, contra delinquentium vitia per relum iustitiae erectuS . . 36 CAPUT VII. Ut sit rector internorum curam in exteriorum cupatione non minuens, exteriorum providentiam in internorum sollicitudine non relinquens 42
CAPUT VIII. Ne placere rector suo studio hominibus appetat, sed tamen ad quod placere debeat, intendat 48 CAPUT IX. Quod scire sollicite rector debet, quia plerumque
vitia virtutes se esse mentiuntur SOCAPUT X. Quae esse debet rectoris discretio correptionis et dissimulationis, servoris et mansuetudinis SI CAPUT XI. Quantum rector sacrae legis meditationibus esse debeat intentus ST PARs TERTIA.
CAPUT I. uanta debet esse diversitas in arte praedicationis . 62 CAPUT II. Quomodo admonendi sint inopes et divites ... 63 CAPUT III. uomodo admonendi laeti et tristes 6 SCAPUT IV. Quomodo admonendi subditi et praelati . . .. 66 CAPUT V. Quomodo admonendi servi et domini 7o CAPUT VI. Quomodo admonendi sapientes et hebeteS ... 7ΟCAPUT VII. Quomodo admonendi impudentes et Verecundi . 7I CAPUT VIII. Quomodo admonendi protervi et pusillanimes . 72 CAPUT IX. Quomodo admonendi sint impatientes et patienteS 74 CAPUT X. Quomodo admonendi benevoli et invidi .... 7 CAPUT XI. Quomodo admonendi simplices et venipelleS. . . 8I CAPUT XII. Quomodo admonendi sunt incolumes et aegri. . 8SCApUT XIII. Quomodo admonendi, qui flagella metuunt, et qui
contemnunt 'OCΑΡUT XIV. Quomodo admonendi taciturni et verbosi ... 92 CAPUT XV. Quomodo admonendi pigri et praecipites ... 96 CAPUT XVI. Quomodo admonendi mansueti et iracundi . ' 98
CAPUT XVII. Quomodo admonendi humileS et elati . . . . IOICAPUT XVIII. Quomodo admonendi pertinaces et inconstantes. Io
537쪽
CAPUT XIX. Quomodo admonendi, qui intemperantius. et qui parcius cibo utuntur Pag. IΟ6 CAPUT XX. Quomodo admonendi qui sua distribuunt et qui rapiunt aliena Io9 CAPUT XXI. Quomodo admonendi, qui aliena non appetunt, Sed sua retinent, et qui sua tribuentes aliena tamen rapiunt . II CAPUT XXII. Quomodo admonendi sunt discordes et pacati . II 8 CAPUT XXIII. Quomodo admonendi, qui iurgia serunt, et pacifici I 22 CAPUT XXIV. Quomodo admonendi rudes in doctrina sacra, et docti sed non humiles I 24 CAPUT XXV. Quomodo admonendi, qui ossicium praedicationis nimia humilitate detrectant, et qui praecipiti festinatione occupant i 28 CAPUT XXVI. Quomodo admonendi, quibus omnia ex sententia succedunt, et quibus nulla I 2CApuT XXVII. Quomodo admonendi coniugati, . et caelibeS . 136 CAPUT XXVIII. Quomodo admonendi peccata carniS experti,
CAPUT XXIX. Quomodo admonendi, qui peccata Operum lugent, et qui solum cogitationum I SCAPUT XXX. Quomodo admonendi, qui a peccatis, quae deflent, non abstinent, et qui, cum abStineant, non deflent . . . I 48 CAPUT XXXI. Quomodo admonendi, qui illicita, quorum Sunt conscii, laudant, et qui condemnantes minime tamen cavent. I, 2 CAPUT XXXII. uomodo admonendi, qui subito motu, et qui consulto peccant IS GpUT XXXIII. Quomodo admonendi, qui minimis, sed crebris noxis, et qui minimas caventes gravibus aliquando immerguntur I, CAPUT XXXIV. Quomodo admonendi, qui bona nec inchoant, et qui inchoata non absolvunt IS9CAPUT XXXV. Quomodo admonendi, qui mala clam et bona palam faciunt ac qui versa vice I 63CApuT XXXVI. De exhortatione multis exhibenda, ut Sic Singulorum virtutes adiuvet, quatenuS per hanc contraria virtutibus vitia non excrescant I 6, CAPUT XXXVII. De exhortatione, quae uni adhibenda est contrariis passionibus laboranti I 67 CAPUT XXXVIII. Quod aliquando leviora vitia relinquenda sunt ut graviora Subtrahantur 168
538쪽
TABULA MATERIARUM CAPO XXXIX. uod infirmis mentibus omnino non debent alta praedicari Pag. 169CAPUT XL. De opere praedicationis et voce ITO PARS QUARTA. ualiter praedicator omnibus rite peractis ad semetipsum redeat, ne hunc vel vita nel praedicatio extollat I7 Djsj1jgsd by OOOle
539쪽
Litterarum cultoribuS accommodata. .
EPISTOLAE SELECTAE PARS II. REGULA PASTORALIS