장음표시 사용
201쪽
dulo cauebant, ut dies et consul tabularum clam haberetur. Ita enim v L P IA N v s in L. II. g. VI. D. testam. quemadmod. aperiant. ait: diem et emolem tabularum 'non patitur praetor describi vel inoici idcirco, ne auid false fiat. namque etiam in pectio materiam falso fabria cando instruere potest.
Chronologia, quae in diplomatibus obseruatur, ad tria reuocari potest capita. Consistit enim I. in . adpositione anni et diei. Haec quam necessaria visa sit . Germanis in chartis, intelligi potest ex Leg. A mannor.'Tit. XLIII. qua scripturam, nisi in qua annus et dies euia
denter ostendatur, non valere cauetur. Lex Baiuuariorum 'Tito XV. cap. XIII. et Capitulare Caroli M. Lib. VI. cap. CXLVII. diserte requirunt adpositionem anni et diei, et placita, quae hac munita sunt, firma esse praecipiunt. ΙΙ. in adnotatione indictionis, et denique III. in adiectione annorum regni et imperii. g. V.
Germani aeque, ac aliae gentes non certam et unicam, sed variam et diversam numerandi annos eosque inchoandi rationem sequuti sunt. Vnde magna temporum ae rerum orta est perturbatio, et non minor difficultas conciliandi, auctorum ob crebras varietates et diuersitates epocharum, disiensiones. Obieruauit haec incommoda, quae epocharum variatio inuexerat, Concilium Coloniense de anno MCCC x. apud HARD VINUM Tom. VII. pag. Us. quod ideo illis occurrendum statuit. Vix opus est immorari persequendis annos computandi modis aliarum gen- tium:
202쪽
DI PLO MATUM NOTIS.Ita tium: quare missis iam peregrinis conssietudinibus germanicas strictim consedlabimur.
VI. Videamus primo de era Germanorum. Hi an- . liquissimis temporibus annum a Calendis Μartiis ali. spicati sunt, quod constat ex Lege A mann. T. XVII.
t. s. qua cautum: ne in malis publico transactis tribus lentiis Martiis posthaec ancilla maneat in perpetuum.
Eadem verba habet Decretum Thassionis cap. II. g. M. Tres enim Calendae Martiae de tribus annis intelli. guntur. Paullo clarius Concilium Vernense de anno MCCLV cap. IIII. hoc innuit hisce verbis: et bis in anno Synodus fat. Prima Synodus mense primo , quod es Miraris Martiis ete. Epocham hanc sequuti qumque sunt Francorum Reges primae et secundae stiripis, uti auctor est MABILLON diplomat. Lib. II. cap. XXIII. g. III. Aliter olim philosephabantur Leodienscis, qui exordium anni a die X v IIII. Martii,
siue a x IIII. Calend. April. ducebant. Contendunt enim in epistola de disserentia quatuor temporum ad Treuirenses scripta ap. M A R T E N R Vom. I. Anecdolor.
pag. 2 . annum non initio, sed medio Martii coepisse,anoque Calendas Martii fini magis, quam principio anni co ruere. Sed haec philosophia non videtur publici laporis suisse. ' . . . .
Posteriores Germani annum a tempore Inean nationis Christi inchoabant. Et haec quidem era est vulgaris, quam inuenit Dionysius Exiguus, Abbas Romanus, qui saeculo sexto ineunte fotui . - Recepta
primum illa est a conditoribus annalium, qui in chrinnicis
203쪽
176 SECTIO PII. DE INTERNI snteis sitis incarnationis annos adscripserunt, quorum usum postea in diplomata Reges introduxerunt. Exemplum eius rei antiquissimum est diploma Lon- bardicum, saeculi octaui initio in cortice seriptum, quod in lueem protulit BERNARD MONT FAYCON
in Diario Italico cap IH pag. g. VIII.
Annos autem incarnationis communi sere com sensu a natiuitate Christi computabant. Ita enim wippo in Vita Conradi Salici apud P Isaeo RIvM Tom. L Scriptor. rer. German. pag. Inchoante anno Natiuitatis Christi Rex ciuonradus in ipsa regia ciuitate natalem Domini celebrauit. Bruno in historia belli Saxon. apud sREHERVM Tom. L Scriptor. rer. GermIan.p. II Naradis dominicifestiuitatem, ubi ML xx v I. annus ab in- earnatione Domini inchoatur, et paullo post: transacto vero natali Domini proximo , qui incarnatione Domini
coeptus anuus erat. add. DV FRESNE nn Glossario V. annus, et C RONICON GOTT IC. Lib. II. pag. II .Quum tempus natalium Christi congruat cum tempore Solstitit hiberni, et hoc apud antiquissimos Gemmanos anni exordium constituerit, uti ostendit Ios mPHus sCΛLIGER de emendat. tempor. Lib. II. p. Irio. haec quoque ratio fuisse videtur, cur hunc compintandi mouum posteri obseruarint.
Ex rationibus Diomsit anni initium non a die seruatoris nos Ti natali, sed a xxv. die Martii ducem dum foret, quia incamatio Potius a tempore conceptionis, quam natiuitatis repetenda est, conceptio
204쪽
DI PLO MATUM NOTIS. I77 autem in diem xxv. Martii incidit. Hinc quoque nationes quaedam a Festo annunciationis Mariae amnos inchoarunt, uti Angli, quos Wilhelmus Non. mannus Conquestor hanc putandi rationem docuit. V. C. CHRIST. GOTTLo B HALTAus in Calenda rio medii aevi p. a . Treuirenses quoque eumdem amnos auspicandi morem tenuerunt, quod docet BRO-W E R v s in Amal. Treuirens L. XVIII. g.m. p.
Non parum auctoritatis huic computandi modo accessit ex eo, quod ecclesia Romana illi faueret. Ita enim Eugenius IV. PUa anno MCCCCXL. hortatu Blondi Foroliuiensis diserte statuit annorum initia non amplius a Kal. Ianuarii, uti Iulius Caesar, aut a die xxv. inrtii, ut Dionysius Ordinauerat, sed a natalitio Christi festo numeranda esse, uti obsemat GAMsARus in Annal. August. apud MEN CREN Tom. I.
Scriptori rer Germ. . -- Hine magno numero Gemmani ob reuerentiam in ecclesiam rom. computationem adoptarunt, missa epocha, qua antea UteDantUr.
Ad exemplum ecclesiae rom. prouocat Concilium Coloniense, sancitque, ut de caetero annus domini orusenietur, et in natiuitate Christi innovetur a quolibet anno, prout sacrosancta romana ecclesia id obseruat apud HARD VI NVM Tom. VII. p. VI
g. XI. Etsi vero natalis Christi dies apud Germanos
plerosque annum aperuit; nihil tamen obstitit, quominus alii alias rationes inchoandi annum inirent. Nouimus enim veteres annum etiam auspicatos esse a Z Calem
205쪽
373 SECTIO III. DE INTERNIs Calendis Ianuarii seu a die circumcisionis, qui passim
Vocatur der neue hi s-Tag,der Tay des ingehendenssarures. Iam tempore S. Bonifacii Germanos Romanorum more annum vulgo a Calendis Iantiarii inchoasse docemur ex Epist ola Zachariae Papae ad Bonifacium de a. D C C XII. Vbi Germani Calendas Ianuarias et Brumam ritu paganorum colere et aliquid noui facere propter nouum ann m Prohibentur. DU CANGE in Glo fari v. annus. A Festo Paschatos initium anni ductabant Galli teste M AB ILLON loc. cit. L. II. c. XXIII. VI. M. quorum consiletudinem suam quoque sectarunt Belgae et Helvetii. OLIvAR. v REDIVS de Sigillis Comit. Flandr. p. 22Ι. et HOTTINGER in Heluet. Mrch. Gesich. P. II. p. Iaa. Alii alias epochas obseruabant.
Cura paschate annus coeptus sit disquirit MA-BILLON l. c. g. VIII. et recte ob reuerentiam festi P schalis hoc factum esse coniicit. Generatim enim Obseruasse iuuat, gentes et Germanos, prout huic vel illi festo maiorem cultum atque selemnitatem prae rei,duis deberi crederent, ab eo simul annorum exordiauxisse. Inde fluxit tanta epocharum Varietas, quae Crucem figit veteris aeui monimentorum lectoriD . V. C. H Λ L T A v s in Calendar. med. aevi p. U.
Ex annalibus usium annorum incarnationis in chartas et diplomata iam inde a saeculo octauo transiisse silpra ostendimus. Iam quando Franci et Germani annos incarnationis in diplomatibus si is adscripse-
206쪽
seripserint dispiciendum est. Ex Μerouingicorrum Regum diplomatis annos incarnationis exulare eXtra omnem dubitationis aleam positum est, et luculenter hoc probauit NIta ZYLLEs Ius in D fenf. Abbat. S. Maximini P. II. p. . Manifeste, inquit, constat ex historia, Dagoberti aetate et mito etiam post ad Caroli M. tempora, expeditas non fuisse a Regibus Francorvin lut ras adseriptis incarnationis Domini annis.
s. XIIII. Nec alius mos suit secundae stirpis Regum, quippe qui Merouingicoriam exemplum sequuti sunt, nisi
quod eorum diplomata, quae rem publicam maxime spectant, cum annis regni adiunctos habeant annos incarnationis. Exstant enim apud NI C. SCHATEN Lib. VIII. Histori Mesphal. p. 7. et L. IX. ad a. δυ. et IO. Μ BIL L O N diplomat. L. II. cap. XXVI. g. complura diplomata Carolina integrae fidei, quae annos incamationis praeferri . , Inde iacile intelligitur, an probanda sit lententia DAVID. BLON DELLI qui in Pleniore Genealog. Franc. assertione strii, it nulla Francorum monumenta tota Pippini, Caroli Μ. Ludovici Pii, et filioriam aetate, Christi annis, quod p stea in more positum, consignata reperiri, si forte *nodica excipias. Errat quoque SALOMO UANTi L in Disis de annis Christi, Phosphoro prophetico a in xa Part. I. cap. I. qui sub Eugenii IV. pontificatu anno MCCCCXXXI. demum hanc computandi rationem inualuisse contendit, adeo lue huius erae usum longe recentiorem contra diplomatum fidem facit. Neo
hoc natium videri hebet, siquidem modus numerandi
207쪽
annos a tempore incarnationis tempore Caroli M. non incognitus fuit, quod vel constitutiones in synodis factae satis demonstrant apud M A B I L L O N l. c. L. V. Tab. . Π.A. Vnum mouo exemplum hic adferre licebit Synodi Germanicae Dingoluingensis hoc est principium : Regnante in perpetuum domino nostro Iesu Christo, in anno vero XXII. regni religiose smi Ducis Tinionis Gentis Boisariorum siub die, quod erat M. Octobr. atque anno ab incarnatione dominica D C C L X X II. Didictione X. E stat apud GE OLDv M in Addit. ad Hundit Metropol.
Recte ergo originem annorum incarnationis a Carolingorum temporibus repetendam censemus. Quamuis enim IO. ΛUENTINUS L. IV. annal. Boi. eap. VI. p. NICO L. VIGNIER Chronis. Burgum diae ad ann. IIS. STVMPFIUS L. VII. Heluet. cap. VI.
p. Im. aliique eam ad Carolum Crassum reserant, satis tamen hanc sententiam iam refellerunt viri doctissimi M A R QUA R D. F R E H E R v s in Notis ad Constitur. Caroli Crassi, et HERMAN. CONRINGIus in Censura diaplomat. Undau. cap. XVII. p. IV. Illud vero certissimum est, Carolum Crassum magis firmasse usum annorum Christi in diplomatibus, vagum antea et inconstantem, eumque certiorem ab eius aetate inua. luisse et ad posteriores Germanorum Reges Propagm
Sequitur iam altera Chronologiae pars, quae in adnotatione indictionis consistit g. iv. . Est autem Indictio spatium x v. annorum, quod annis Christi
208쪽
ISI addi solet. Tria ergo itastra comprehendit indictio. Quum vero singulis olim lustris Romae census agere. tur, et census in Prouinciis noua adserret tributa, ut ait AMMIANUS MARCELLINvs Histor. Lib. XIX. rap. XL probabile sane est, a tributariis pensitationibus seu indictionibus nomen manasle. Ratio quoque inde reddi potest, cur x v. annorum spatio indictiones finiantur, ut scilicet prouincialibus constaret, qualia tributa indicta et conserenda essent, siquidem singulis
Ante Conmmtini M. Imperat. tempora, qui obtinuisse indictiones negant, adcuratius rationes subducere Uidentur, quam qui originem illarum inde ab Augusti tempore r petunt, aut ad Quinquennalia Im- eratorum R Om. referunt. Exploratum enim est: nulum indictioniim usum fuisse anteConstantinum. Quippe huic imperatoriChronologi adscribunt indictionem, quae ab v III. Kalend. Octobe. prcificiscitur, ab eoque Constantinianam adpellant. IIENRIC. NORIS IUS de anno et epocha Suro Macedon. Diff. III. I. I .
Tres autem notandae sunt indictionum species, I. Constantinopolitana seu graeca, quae a Calendis Septembris inchoatur, II. Constantiniana, quae ab VIII. Cal. Octobris, et III. Pontificia seu remana, quae a Calendis Ianuarii incipit. Ex his Constantiniana potissimum ab imperatoribus usu seruata est, ideoque
etiam caesiarea dicitur. DV FRESNE in GlosDr. v. --
dictio. Eamdem quoque Iustinianus Imp. instrunaen-
209쪽
18a SECTIO III. DE INTERNI stis inseri iussit per Nou. XLVII. cap. I. Vsum eius adhuc hodie Notarii in imperio retinent ex Constittitio. ne Μaximiliani I. de Notariis 1s. III.
Hanc quidem computationem per indictionem ud cauendos errores, Ut de temporibus forte oboriri poterant, inuentam esse ait BEDA de ratione temtori eap. XLVIIL Veri quoque simile est, eam ob caullam imperatores ea Vses esse, Ut eX Collatione temporum inter se, anni stilicet christiani, et indictionis veritas et falsitas instrumenti eo facilius intelligi posset. Nec adeo absurda est haec ratio, quam quidem nonnullis . videtur, licet computatio ipsa perplexa et intricata sit. Vide quae de ea disputat Dn. DE LUDEWIG in Cam-Ment. ad Aar. Busi. Θ. I. p. II.
g. XX. Exponendum iam est, quomodo inueniatur indictio, quod stite intelligenterque ostendit striptor
antiquus, ROLLANDINUS msumma Notariae, cuius aesta ab hoc loco non aliena esse videntur. si Fuit vero, .
Minquit, primo inuenta ista indictio. siue factum fuit se istud praeceptum a Caesare Augusto tribus annis ante es quam Dominus nasteretur de virgine, et propter hoc si ivisis annis Domini per quindenos, si quid a quinde--nis supererit, ei quod supererit, debent addi tres, et si quot fuerint illi anni, qui supererunt a quindenis cum se dictis additis tribus, tanta erit indictio ete. is Declarant quoque hoc versus sequentes: Si per quindenos Domini diuiseris annos, . Ιθι tribus adiunctis, indictio certa patebit. .si nihil excedit quindens imωio currit.
210쪽
XXI. Indictionis ussim ante initium saeculi VIIII. in
diplomatibus Francicis nullum fuiste, et non adeo frequentem apud historicos recte censet CAROLUS LEC O IN TE Annal. ecclesast. Tom. H. ad annum DLXXV. i.s. licet ante id tempus in altis Conciliorum aliisque monumentis locum nonnumquam habuerit , quod 'stendit M A B I L Lo es die-diplomat. Lib.II. cap. XXIIIIII. Itaque ab imperio Caroli M. id est, ab ineunte anno DCCCI in diplomatibus modus signandi tem.
Iora per indictionem inualuit. Regulam hanc iam
edit P A P E B R O C H in Pro l. antiquar. Part. I. c. Παρ. IIcs quam magis firmauit MABILLON Ac. cit. cap. XXVI. g.3. A Carolingis morem hunc acceperunt Germani et constanter retinuerunt. umvero Franci varias sequerentur indictiones, mox Domstantinopolitanam, mox romanam, auctore M ABI LON I. c. cap. XXIV. f.I. apud Germanos non nisi ea indimo, quae ab v II i. Kal. Octobris incipit, seu Comstantiniana obtinuit. DV FRESNE l. c.
g. XXII. Ad Chronologiam quoque pertinet computatis
annorum regni et imperii q. IIII. . Mos adscribendi annos regni in numis primum inualuit. Graeci enim Imperatores in numis suis aereis annos imperii designarunt, quod Iuculenter comprobant Iustini Thracis, Iustiniani, Iustini iunioris, Tiberii, Mauritii, Pli cae, Heraclii, aliorumque numi, Uti auctor es: CAmo ius in Dissertat. de inferioris aeui numismat. V. XLIV. Immo longe iam ante instauratam Constantinopolim. annos