T. Lucretii Cari De rerum natura libri 6

121쪽

Nubes esse queunt nec instes vivere in et ruis, N ec cruor in buras,nec saxis sucoes inesse . Certim ac distolium est ut i quicq cresait'xnsitis, Sic animi natura nequit sine crvore oriri Sola, neq; a neruis,et sanPine tinuus esse. Hoc si poet enim multa prius ipsa animi uis Inmpite.aut humeris aut imis allatus esse Posset et innasci qua is in parte soleret. Τ an Jem in eodem homiae, atq; in eoile uast munerenQγά quoniam nostro quos Ovnstat corpore,c tin, Dispositump uidem ubi ess et crescere possit Seorsum anima alis animus. tanto mam infriandumae orem posse extra oevus d Υare, geni'. Qiare sorpus ubi interiit, periisse nec e est

Confiteare animam Astractam in invore toto. impe etenim mortale απΥno iungere et una

Quam mortale quod est immortali, atq; peren mi unctum in m o saeuas trulerare proritas 'Praetere quacunq; manent Grerna, necesse est,

Aut quia sunt soliis cum Odryre. vestuere ictus, Nec penetrare pati sibi quici quod queat artus

Dio oriare intus, partes Er matrΥiae cruorpora sunt.quorum naturam ostentralis asae, Aut ideo durare aetatem posse per Omne

Plaurum quia siunt experra, sicut in e est, sil manet intactum nes ab iissu franor hilum. Aut ideo, quia nulla loci t cupia circum.

122쪽

Natura est,quoniam admistum est in rebus inane. Nec dimen est ut inane, nes autem corpora desunt

Ex infinito quae Psyint forte odormorruere hanc meam uiolento Rrbine mesen , Aut aliam quamuis clailem importoe pericli.

N ec porro natura tori,spacium' profunBDeficit expa*quoplituis animai. Aut alia quavis possit ut pulsa perire, Haud intur len praeclusa est ianua menti. QDά si forte igeo mans immortalis habenda est.

Ρά uitalibus ab rebus munim tenetur, Scilicet a uera linte ratisne remotum est. Aut quia non ueniunt omnino plena saturis, Aut quia quα ueniunt aliqua ratisne recitant

Pulsa prius ,g quid noreat se nnre queamus. Praeter enim . quod morbi est cum artus aegrotini. Aguenit id quod eam de rebus saepe Iuturis Macryat inb metu male habet curiss mss. Praeteritis p aMissa malis pecaria remordent. Adde furorem animi proprium, ars oblivia rerum, Adde P in nigras lethargi merytur ungas. N il igitur mors est ad nos, neq; pertinet hilum. Quandoquidem natura animi mortalis habetur, Et ueluti anteacto nil tempore sensimus aegri, Ad Oonfigendum uenientibus unJiq; poenis,

123쪽

cmtitam belli trepido σηtvssa tumultu

Horrida oentremuere sub altis aetheris auris, In dubios fuere utrorum ad regna indendum Centibus humanis esset Arraq3 mari', Sic tibi non erimus,am ωrporis, atq; σnimai Discidium fuerit quibus haesimus uniter apti, Sciliori hau g nobis quici,cum non erimus rum Acrigere omnino potirit, sensum uere, Non si rerra mari mistbitur, er mare coeli.

Et si iam nostro sentit δε evrpore, postqDistracta est animi natura. animae' potestas, N it tmen hoc ad nos qui cun N,mniugae Corporis atq; animae consissimus uni αν apri, Nec si materiam nostram relligeris aeres Post obitum, vurbums regeterit.ut sim nunc est, Alsi aerum nobis fuerint gata lumina uitae, Pertineat quic g tamen ad nos id quos fictum, Inrerrupta semelo sit repentia nostra. Et nunc nil ad nos de nobis attinet. ante fuimus. nec iam de illis nos afficit anu .

Quos de materia nostra noua proret aetas. Nam cum resticias immensi temporis omne Praeteritumstatium, tum motus materiau

Semina saepe H Ggem ut nunc Iunt orgine posta, Nec memori tamen id quimus g*rangere mente, Inrex enim iecta est uimi pausa, vagae Deerrarunt lim motus ab sensibus omnes. Debet enim mdere,cum forte aegre ν futurum est.

124쪽

. III. LIIII.

Aerigere At niam mors eximit id prohibet . Illum cui posint inmmm D conciliari FIcceaAn, qui s aegri nunc sumus ante Νisse, sare licet nobis nihil esse ιn morte timenssum, Nec mβerum fieri qui non est posse neq; hilum

Differre annulis Merit iam tempore natus, Mortalem uitam mors cum immortalis a Jemit.

Proinis, ubi se uigeas hominem indignarier ipsium Post morte ore ut aut putremi mrpore pso, Aut fammis interfiat, malis ue strarum. Scire licet, non sincerumsonere atq; subesse Caecum aliquem surdissimulum quanuis neget i e Credere se quenet sibi sensum in morte 'turum . Non ut vinοτὶ enim dat quoil promitis abunde,

N ec radicitus e vim si tollit et icit,

s eg ficit esse sui quiddam seuper inscius ipse.

Uiuus enimAbi cum proponit quisis futurum, Corpus ues uolucres lacerent in morte, fera , Ipse sui miseeret, neq; enim se diuigit hilum, Nec remouet satis a proiecto ουνμre, et illum se sis, βημ' suo conreminat astans, Hinc inignatur se mortalem esse creatum, Nec uidet in uera nullum fore morte alium se.

Qui ρα fit uiuus sibi se lugere peremtum,

Stans' iacentem nec lacerari urgue golore. Nam si in morte malum est, malis. morsu , firarum T ractari. non inuenio qui non sit acobum Ignibus impositum allidis torrescere fammis.

Aut in melle situm suffoc iri. atq; rigere Privre cumbummo gelidi cubat aequore sari.

125쪽

LIB.

Vmnlaesuterne obtrito pontire terrae. At iam non domus accipiet te iam neq; uxooptima. nec dulas occurrent osculanari Praeripere, er pectus dulcedine tangent.

Non poteris Actis Dentibus esse mi,

Praesidium , misera mibere aiunt omnia ademit una illes in ista tibi tot praemia vitae. Illud in his νebus non aggunt, nec tibi etivum Iam gesiderium rerum super infidet una.

g bene bi uideant anim dictis' sequantur.

Dysoluant animi magno se andre, metu . Tu quidem ut es licto sopims. sic eris aeuid seuperest, cunctis priuatus doloribus aegris, At nos horridim cinefictum te prope busto insatiabiliter deflebimus, aeternum Nulla dies nobis moerorem e pectore demet. illud ab hoe iptur quaerengum est quid sit amariae antepere. αά somκum sires regit atq; quierem, Cur qliis I aetereo psit rubescere luctu, Hoc etiam sciunt ubi distibu Be, aeneat Pocula saepe homines et inumbrant ora curonis, Ex animo ut girunt breuis hic est fructus homulsis, Iam *erit neq; post ung reuorare licebit. Tansi in morte mali cum primis hoc sit eorum, a sit s exurat miseros atq; arida torrat, Aut alia cuius geluerium insideatres. Nec sibi enim quis et tum se uitam , Υequiset. Cum pariter mens et corpus si ita quiescunt. Nam licet aeternum pernos sic esse soporem, Nec desiderium nostri nos addet ullum,

126쪽

re remen haud quaa nostros tunc illa per artus Longe ab seMikris primorgia motibus errant, insin oerreptus homo ex somno se miligi ipse. Multo igi ιν mortem minus ad nos ess e putantam, Si minus esse potest, et quod nihil esse videmus.

Malar enim turba disiectus materiai Consequit ιν leto, necquisi experIω extriri.

Frima quem semel est uimi pausa seculati

Nittat et hoc alicui nostrum sic increpet ipsa, Qtig tibi rentvere est mormiis, P nimis agrir Luctibus indultis quiά mortem oen ii uc fes N um gratis fluxit tibi uita anteacta, prior'. Et non omnia pertusum oenusta qua si in uas Commoda perfluxa quis ingratre inteΥieres Cur non ut plenus uita oenuiua recedissΑequo animo mpis securam stulae qhierem 'Sin ea quae unctus ses, periere profusa,v itnjue in offensio est, cur amplius addere quaeris, Rursum quod pereat male, et ingratum occidat omne Non potius uitae finem iacis, α', laboris sNam tibi praeterea quod machiner inueni 13. Od placeat nihil est. et dem sunt omnia semper.

Si tibi non annis tarpus iam marat,et artus

Confecti ianvent eassem tamen omnia Testant. Omnia si perges uiuendo uinare saecla, Atq; etiam potius . sinunsi sis moriturus . id respondemus nisi iustam intragere litetm N ancra et ueram uerbis exponere retusam sAt qui Obitis lamentitur miser amplius aluo.

127쪽

N On merito inclamet mam et uoce increpet acris Aufer ab hinc lachrγmas burge.et op esce querelas, Crandior hic uero si iam, semors luer m. Omnia per Anctus vitai frsmia marces. Sed quia Iemper aves.quod abestir enna remnis, Imperfecta tibi elapsa Ui,ingram uit Et nec opinanti mors ad c put astitit ante, Quam samr ac plenus possis discedere 7erum.

Nunc aliena tua tamen aetate omnia mitte,

Aequo animose et dum iam aliis mcrile, nec e est Iure ut opinor agni ture increpet incit et . Cedit enim rerum novitate extrusa Metulias Semper, et ex aliis aliud reparare necesse est. Nec quis si in barathrum nec totara deditur atm attrie si opus est, ut cresaint postera saecla. tamen omnia te uitam perfracta bellientκν. Nec minus ervante hαc,s tu orridere, Hent .

Sic alid ex alis nunῆ desipet oriri. Vidisse mancipio nulli damr,omnibus usu. Restiae irem si nil ad nos anaeacta uetustas 1 emporis a terni fiser is si nascimur antri Hoc stemium nobis natura futuri Te οyis exponit. post mortem deriis nostram Num quid ibi horribile apparetesnum triste uidetur Muc,snon ne omni somno securius extat Atqui animarum etiam quaecunq; acheronte pro nilo Prodita sunt esse in uita sunt omnia nobis. Nec miser impendens magnum timet aeresaxum Taninius cui a est crissa frmidine torpens. Sed mets in uita diu uni metus u7git inanis I

128쪽

Nec P sub magno scrutenmr pectore quici ,

Perpemam aetatem poterunt reperire protecto , QEamlibet immani proiectu ανξογis extri,

Qti non sola nouem distersis iugera membris

Obri eat, sed qui terraι tutius orbem, N on remen aeternum poterit Hryrre dolorem. Nec praebere cibum proprio de cvrpore semper. sed T ious nobis hic est in amore iacentim, Quem uolucres lacerant,atis exest anxius anPr,. Aut alia quavis scindunt turpedine curae. Si vhus in uisa quos nobis ante oculos est, Mi perere a populosa ors . saeuas p secures Imbibit, etse'er uictus tristiss recedit. Nam petere imperium, quod. inane est,nec datur ling, Ation eo semper durum bufferre laborem, Hoc ebi aduerso nixantem trudere monte Saxum, quod tamen a summo iam uertice rursum Voluimr, et plani raptim perit aequora cum phD einde anim ingratam naturam p aere emper. Atq; explere bonis rebus, satiare' nling, Mod ciunt nobis annorum tempora, circum Cum redeunt, foetus 3 ferunt, uariosi; leiores. Nec tamen explemur uuat fructibus unἶ

Quod memorant.laticem pertulum conmere in uas.. Quod remen expleri nulla ratione pore iuri Cerberus et u iam uero Er lucis estenus Tartarus horristros eructans piscibus Glius L

129쪽

Hateries sunt usquam nec possunt esse profecto. Sed metus in uim poenarum pro malerectis' ut insignibus insignis, foeteris luela

Q nae dimen etsi absunt at mens sibi reis

P ν ametuens, adhibet stimulos torret' favissis . Nec uidet interea, qui terminus esse malorum

P p it nec, sit poenarum denis finis,

Ais eadem memit mays haec ne in morte grauisami, Hinc acherusiast stultorum denis uim. Hoc etiam tibi tu te interdum dicere pol sis, Lumina thc etiam solis bonus Ancus reliquit. iali melior multis.ῆ tu, fuit improbe rebus. Inde alii multi reges, rerum Forent sCcciderunt,mams qui gendibus imperilaruntia sie quos ipse, uiam qui qum dam per mare magnum Strauit, iters dedit leFnibus ire per atrum, Ac petibus saltas docvit superare lamnas, Et rentempsit equis insultans mumura pinn, ' Lumine adempto animam moribunis corpore filii . scipiades belli fulmen mytharis horror, p. dedit terrae. proinge aesamul infraus esseti Adge repertores doctrinarum atq; leporum. Adde heliconiadum αmites, quorum unus Homems Scutra potitus, eadem aliis sopitus quiete est. Denis Democrit m postsi matura vetustasA dmonuit memores motus IanPesere menQ. Sponte sua leto input obuius obtulit ipse. ine F picurus obit decirso lumine uitae.

130쪽

. III. LVII.

Qui genus humanum ingenio superauit, et omneu RVtinxitpellas exordis uti aetherius sol. Tu uero dubilabis,et indignabere obires Mortua cui uim est prope iam uiuo, atq; liuentis somno partem maiorem αnteris aui, Et visam pertis,nec somniaurnere reflas. sollicum' irris cussa formilne mentem, N ec reperire potes, quod si es t sve mali, a Ebrius urgeris multis miser undii; curis. Atis animo incerto fluitans errore uadris si possent homines perinde ac sentire uidentur. Pondus inesse animo quoa se grauitateDtivi. Et quibus id sat musis, oegno torre, et unde T andit mali tang moles in pectore αnsiet. Haud ita uirum agerent ut nunc pleruns uigemus,

Ma sibi quisii; uelit nescise et quaerere semper

Commutare locum quasi onus deponere possit. Exit sepefras magnis ex aedibus ille.

εsse domi quem potesium est, subiae' reuertit. Roppe Dis nihilo melius qui sentiat Oe.

Currit alens mannos ad uillam hic prae toler, Auxilium rectis quasi ore ardentilms Hstans , Osint extempli retet cum limina uillae. Aut abit in somnum grauis, atq; obliuia quaerit, Aut etiam properans urbem petit,atq; reuisit.

Hoc se quisq; mis*ptat quod scibo ut fit, haud potis est. ingratius haeretra σιην,

benesi uideat, iam rebus quisque relactis N MAram primum studeat unosare rem