Ioannis MeursI Eleusinia, siue, De Cereris Eleusinae sacro, ac festo : liber singularis

발행: 1619년

분량: 131페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

ris iste quoque honos habitus , adoptante illos Aphidno, quemadmodum Herculem Pylius e

lapio. Philostratus in Vita Apollonij lib. I v. Eap.

Etiam Hippocrati. Exstatque hac de re Senatusconsultum Atheniensium , in quo ista ecce

recte Soranus, in eius Vita, secundo id ab Hercule ipsi contigisse nobis tradit. Κῶ λαμ-- ε - 2μων Κοδοις, ἀλλὰ Gus Θεμαλοῖς, A'ργέως, - Α'θηναίοις' οἱ ἶνες κω δή τερον - τον ἀφ' Ηυκλεους δημοσία τοῖς Ελά πνίοις εμυη - , κοψ mλιτ εκαψαν.Nam ante Hippocratem etiam Baccho, & Dioscuris, illud factum iam ostendi. Postea admissi si peregrini omnes, praeter barbaros; id quem Medorum, & Persarum, odium. Isocrate S Pa-

72쪽

de Medis, Persis que, loqui tu r - τοῖς

ci u si quoq; homicidae. Ecce, in citatis iam Isb-

λοι. Lampridius in AleYandro Seuero. In acris Eleusinus dicitur, τι nemo ingrediatur, nisi qui se innocentem nouit. Inde est illud Theocriti, Id. III.

ne quidem Graeciae Eleusinus sacris, quorum initiationet ij,

73쪽

E L E V S I N I A. SFimpili, celerati, voce praeconis submouerentur, ia- teresse non auos est. Horatius lib. m. Od. I. Odi profanum vulgus, ct arceo. Vbi vetus eius Interpres. Profani ,sacris non initiati, quia sacris arcebantur. Hinc insolens illud Demetrii factum, qui Aristagorae meretrici prope ipsa adyta sellam posuit, Vt mysteria spectaret. Narrat Athenaeus lib. IV. E'λ66δει τε μυ 1-υων οντων ἔθηκεν τῆ 'Αὰ Θρονον et , τι νακτηρον, οἰμ ω5 3 ψηίας τους κωλυωνὼς. CAP. XX.

Sed nec prodere non initiatis ea licitum fuit; sp qisis his deliquisset, ei mortem lex statuebat. Diagorae Melli proscriptio. Aeschyli periculum. Numeni j somnium. Nec commune cum Hs quicquamsibi quissuam cupiebat. Ac ne ipses quidem Didis diυulgare illa licitum. MSin ut elo i, ita

audire nefas erat. Ceres quoque nominem ico nuncupata. Tamen nihil apud Cretensis occultatum.

VTque ad sacra haec profani non admisi, ita nihil etiam illis evulgare fas putatum, Ly-us in Epistola ad Hipparchum. οὐ γαρειμέ κε

74쪽

s6 IO AN Nis MEulas Io , G υ- πώεαῆες. Quae corruptissima hodie leguntur apud Iamblichum, lib. I. cap. XVII. Plato Theaeteto. ἡθροι H, et, Πιοπῶν, taη ἶς τωνάαυ11των επακουν. Quem Platonis etiam locum, etsi sine Dialogi nomine , Citat Clemens Strom. V. Diodorus Siculus lib. III. Καὶ -καῖ τας τελε ς , ag ων ου θεμις τίς άμυηπις ζι ρειν τα κατα μυερ . Nicetas in GregorijNaZianZeni orat. ές τα αγα ςωG. Nota sunt haec

Graecae supersitionis hierophantis, quibus inuiolabili lege interdictum erat, ne haec ais huiusinodi mysteria apud eos, qui his sacris minime initiati essent, evulga

Iustinus initio lib. V. t M Heria Cereris initiorum sacra nusio magis, quam flentio, solennia. Tertullianus Aduersus Valentinianos, cap. I. Nam ct

ilia Eleusinia, haeresis ct ipse tticae superstitionis, quod

tacent, pudor est. Sophocles Oed. Col. Ου πιτνιν σεμνο- δώ -

75쪽

ρυα. Mucius apud Dionysium Halicarn. lib. V. Δημω cpώζειν, ά Mμνοουμπι π ,ύειν , Ac ἀσέ αλες, μη δις ἴλα κεμη ntam cαλο ιουπολη ους αυs εμενεγκη, δέον απῶς ύο ρ ριυς ρ ου ρρ του φυ-λὸocu. Inde est istud Senecae Hippolyto. Lactare tacitis conficias sacris faces. Et Statij Sylv. I V. Carm. V III. Votiuam taciti quassamus lampada meae. Ouidius de Arte Amandi, lib. II. R is Cereris ritin audet vulgare profanis'

Mercurius Trismegistus lib. X ΙΙΙ. Γ οσεχε , π H. ἀρρητων γηρ επιακουεις ριυ ργων. Hinc est illud Augusti factetim , quod Suetonius nobis narrat in ei us Vita, cap. X C III. thenis initiatin, cum ρο-

ea Romae pro tribunali de priuilegio sacerdotum t -- licae Cereris cognosceret, or quaedam secretiora proponerentur, dimisso concilio, se corona circumstantium, Ν- ωου audi si di ceptantes. Hesychi US. Mυ ς, τελουμενο- , Mωτχλος. Inde λ υ ρυώδης οπορτή, apud Eu-n apium in Iuliano. KQ si1ξ-των δὲ Γαπερ λο - μία , ψ Mωτής κα κεχυ νης μυ ργώδους. Et, E , μυ- μεμω κατεχυ , apud Iustinum Martyrem in Epi

76쪽

H - . Et Aretaeus malagma quoddam situm se

ρυον. Quod si quis haec divulgasset, ei mortem lex statuebat. Sopater in Diuis . QV st. Nομος,

ab Atheniensibus fuit Diagoras Melius, ac propositum talentum Vnum et , qui interfecisset ipsum: duo, qui vitium adduxistet. Suidas in

NM uar ijsdem verbis Scholiastes quoque Comici Auibus dicit. Ac respexit Athena

Etiam 2Eschylus, cum nonnulla de mysterijs in tragoedijs quibusdam divulgasse videretur, in

77쪽

δείξας αυτον μῆ ριεμ 34υον. Et Numenio numinum ob hanc rem offensam somnium ostendit, quod Macrobius nobis refert, in Somn. Scip. lib. I. Cap. I I. Numenio denique inter Philosophos occultiorum curiosiori, offensam numinum, quod Eleusinia sacra interpretando vulgauerit, homnia prodiderunt. Viso sibi ipsu Et siniis Deus habitu meretricio ante ape tum lupanar videre pro antes : admirant , ct causas non conuenientis numinibus turpitudinis consulenti,

resondisse iratas: ab ipso se ad tu pudicitiae et i ab ru-

ου, es passim adeuntibuου prostitutin. Adeoque nihil sibi cum eo commune cupiebant, qui hic peccasset; immo ne domum quidem, aut iter. Hinc Horatius lib. III. Od. ΙΙ.- vetabo, qui Cereris sacrum

Vulgarit arcanae, sub jfidem Sit trabibus, fragilem, mecum

Solvat phaselum. Quin silentium hoc adeo necessarium omneSarbitrari, ut ne ipsis quidem Dijs enarrare fas putarent. Hoc Tibulli ista innuunt, lib. III. Eleg. V.

Non ego tentaui, nulli temeranda Deorum,

Audax laudandi sacra docere Deae. . H a Atque

78쪽

6o Io ANNIs ME V Rs IAtque ut proloqui crimen erat, ita audire. Apia l e i in s Mi l etsi a x i. auaeris se sit an anxie, quid deinde diotam, quid fictum ' dicerem si dicere liceret; cogano ceres ,si liceret audire. sed parem noxam contraherent aures, ct linguae , temerariae curiositatis . Pausanias Atticis, ubi de Eleusine agit. Tὰ δε εν ς et, δ

Orgia, quae era cupiunt audire profani. Hinc est, quod Verenda dicitur Eleusis apud Sidonium, Carm. IX. Non cum Triptolemo verendam Eleusin.

Quin ipsa Ceres in his sacri S non Δημη ρ, suo nomine ; Verum A,θεια, mystice dicta. Habes in Hesychij Glossis A θεια, η Δημητηρ , μυMκως Atque haec ita apud Athenienses sese, Graecosque omnes, habuere; nisi quod apud Cretensesdj vulgare ea licitum , quod & illi testimonium csse Volebant, originem eorum sibi deberi. Diodorus Siculus auctor , Bibliothecae lib. V. Πευ

79쪽

CAP. XXI. uando inchoata mysteria: se, quot dies agitata. Polyaenm restituim. DIxi supra quonam mense agi solita ; nunc de die, quo incepta; & quot dies agitata, esto dicendum . Ac quo die inchoata , age primum offendamus. Plutarchus in Alexandro, ubi pugnam ad Arbela commemorat, Undecimo die post mysteriorum initium commissam

τάξεις. In Camillo vero dicit XX vi die factum.

detrahas, habebis mensis decimum quintum ;

80쪽

61 LO A N N 1 s M E V R s I in quem mysteriorum initium incidisse, ex Plutarcho iam accipimus. Sed per quot dierum spatium agitata ξ Non hoc certo aflirmauerim. Corruptissimus est omnino Polyami quidam locus, qui XXXIX statuit. Exstat iste libro m.

mense toto impensum sacris istis fuerit Z Ne quis

credat. Certe nimium CX errat numeruS; Ve

reorque , ne hic factum , quod in explicandis somnijs alibi Artemidorus tradit, nouem fieri triginta novem. Idque arbitror; & scribendum, των Θ μυς π ων. Nam nouem dies obseruasse mihi videor: ac de quibusdam , certa dicam: de quibusdam , coniectura tantum Vtar:

cuius mihi venia danda, in re obscura ue S quam primus, sine duce, inuestigo. CAp. XXII. Primus dies, A'γυρμος dictus. Plutarchi locus re-

situtus, Eoi initiatio ficu.

FRgO, Vt a me ostensum, primus mysteriorum dies in decimum quintum mensis incidit. Nomen vero illi, ADMος. Hesychius lu

SEARCH

MENU NAVIGATION