장음표시 사용
11쪽
cum tenens in gymnasio Bononiensi ad Lectorem. V M in summos , exquisitaq, doctrina viros intueor, Lector benevole, cum clue illorum varijs artibus scripta,quae quotidie in lucem proe deunt , quantum mihi contingere potest, multa lego, non possum seculi huius, quoad summum iam peruenerunt ingenia, non admirari Delicitatem non quia superioris aetatis homines j doctrinis parum instructi fuerint, quas qui tenent, eruditi appellantur sed meum hoc est iudicium , Posteros aut inuenire per se sapientius quam maiores, aut accepta a maioribus, facere meliora quo ligna statuant in quibus
12쪽
elaborent Rhiam quidem ad rem id magno est
argumento , quod Olim Athenis celeberrimo quidem, sed fere uno totius orbis terrarum, gymnasio,vix singulae alio inueniebantur artes, alio perficiebantur seculo, nunc vero nullus orbis sit angulus, ubi ab alijs reperis non absoluantur , aut etiam nouae multae non excogitentur, simul atque compleantur. Sed in tanta animorum foecunditate ac rerum Varietate, ut segeteS foecundae, ac ubereS, non solum frugeS, Verum
herbas etiam frugibus inimicissimas effundunt: ita ali totam mentis aciem ad veri inquisitionem, ali ad libidinum, quibus id quod verum
est obruitur, societatem conuertunt. Ex quo efficitur, ut ii, quaS Graeci κακοτεvit oci , Uasi malas artes appellant, illi bonas sectentur. Qui vero non solum, quem semel instituerunt, cursum tenent rectum , sed alios qui declinant, specie recti deceptos in viam reuocant,hi sunt Deo si1-mili mi iudicandi,nedum cum magni viri comparandi. Hinc illa Nestoris, Achillem ab amo re Briseidos ad bellum: lyssis, socios a dulci
Sirenum cantu ad nauigationem reuocantiS, apud Homerum commendatio. Hinc illa Soacratis, Pythagoram, Gorgiam, aliosque id e nus sophistas omni opinionum errore liberantis, apud Platonem laudatio. Hinc illa denique ut de nostris quoque loquar hominibus Scaeuolae
13쪽
uolae seruium λαγαyωδαλον ad Iuris prudentiam traducenti pud Pomponium tantopere celebrata oratio morum omnium me qui emsententia omnes laudes hoc uno sed abso luto sapientiae colophone, Ioannes Hieronymus Albanus Eques Iurisconsultus praestantisSimus, quo non tulit vllum eius patri , aut lolia elariorem, aut aut oritate grauiorem, aut humanitate politiorem, non modo aequauit, Verum etiam vicit quo radicitus extirpatis erroribus omnibus,quicunque hactenus de Papa Voncilio impie senserunt,in viam reuocatur. Quod
quidem insigne opus, reces adhuc ab autore valde bono profectum, non minu sum amplexus,
quam Pallas olim Telemachum patri Vlyssi
charissimum,ac sii misimum, ratione tamen dissimilisnam ut illa Telemachum ad patrem perquircndum excitauit, sic ego contya a Telemacho,id est, hoc opere ad ipsius autori inuestigationem sitim aliquando prouocatus, ut diuturni desideri mei expectationem explerem:nec ante conquieui quam ipsinis iucundissimo fruere c6spectu,sensus clue, os cernerem, unde haec melle dulcior ex rerum cognitione cf oresceret, acredundaret oratio.Ad Mem ut veni, expectationem,ac desiderium hominis,praesentia, ne sentiam incredibilis quaedam humanitas cum sapietia pene diuina coniunci a superauit. Deinde,cur ego
14쪽
ego illum de amplissima, quam S ipse nunc ad
ministrat,Venetorum Republica ille me de nostra Iuris ciuilis scicialia percontatus esset, multis verbis ultro citroque habitis, tandem cognoui hominem Cyro fi liciorem, Ut cuiuifortunae accessisset, quati Orbis quidam artium, ac cumulus,&qui non solum in luce amplissimi populi magnus sici, sied intus, domique restantior Armo enim eius,facetus,ac nulla in re rudis, omne antiquitatis memoriam exprimit uris ciuilis,S Pontificii absolutam scientiam refert literis politioribus conditam. Cuius Voce, atq; Oratione, ita tum cupide fruebar, atque egre ab eo tempore carui, quo sum ab Auenionensibus accersii-tus,qui in hoc profitendi Iuris ciuilis munere magno Aemilio Ferreto succederem. Iam vero quo est propenso in omnes animo, ut non solum prqsentes iuvet, sed etiam quos nunquam viderit, assiduam contulit peram,opera Vt sitia, communi omnium cederet utilitati, si quidem cum multas tranque in partem hanc agitare rem videret quanta sit Papae atque Cocili fautoritas, ac proinde Christianorum in diuersas scindi limes eis, cum maximo religionis periculo studia, velut alter Apollo , edito in id opere, huic morbo graui
fecit medicinam Verumtamen tim is tam alte
serpsisset, quasi radices egisset morbus, ut vel primo pharmaco non ita curari posset, quin ali
15쪽
quid superesset reliquiaru,optimos medicos sequutus,qui in morbis extremis, extremis quoq; remedij utuntur: ecce de integro diaddita manu ultima perfectum opus, S numeris absolutuomnibus emittit, quod, autoritatis pondere, utilitatis ubertate aeteris longe praestat eo enim rerum omnium ordinem ita prosequitur, S singula argumenta, quasi hasta in manu collata,ita Vehementer proponit,legibus diuinis,atq; humanis ita confirmat omnia, atque adeo concludit,ut qui singula diligenter expenderit, is sic persuasus euadet , ut nihil unquam sibi contra in mentem venire patiatur. Sed quid in eius libri, qui se ipse fatis commendat,laudes ingredio ad quas satis digne persequendas Albano ipso opus foret laudatore PQuare studiose ei tor utre si perias quod verbis polliceor, ipsum librum diligenter lege, atque Albani nostri labores eo excipe animi candore,quo tibi ab illo proponuntur.
17쪽
PAPAE ET CONCILII. I est in tota
mortalium vita laudabiles, id totum in magnisi arduis rebus este constitutum, nemo iure dubitauerit . Itaq, ne conatus quidem ulli honestiores existimantur,qua
qui in difficili negotio fuerint aliquando suscepti, ubi si forte nos fallat qui plerunque optatur euentus, voluntas tame in laude poni solet. acta ego ratione uetus cum iam inde a prima adolescentia iuri pontificio ac ciuili discendo totum me tradidistim, nullam quidem eius disciplinae partem mihi negligendam putaui,quae tota ad rerum publicarum constitutionem,& ciuilem societatem conseruandam esset excogitata. Verum eas disputationes, quae de magnis rebus essent,nescio quo meo genio impellente semper adamaui: Si in j ingenium , si quod in me est,ti- benter
18쪽
benter exercui QSoniam itur multi Milli quidem praecellentis doctrinae gloria illustres viri, maior ne sit Summi Pont an facri concilis potestas, acriter aliquando disputarunt: Mitteraru memorice varia ac dissidentia tradiderunt: ego quoque exquirendae ac defendendiveritatis percupi. dus,Miam antea in eadem re non mediocri diligentia laboraui,& nunc iterum ingeniivires periclitari non sum veritus, no quod iam edita mihi displicerent, aut me meae sentetiae poeniteret, sed magis tres, quam explicatu difficillimam fatentur omneS,iterv atq; iterum excussa facilior redderetur. Nam ut longiore lectione ac pertinaci studio ingenium semper magis acuitur, kaetatiSaccessione vis iudicandi fit robustior, hoc nouo industria nostr e labore non parum virium huic disputationi additum iri speramus . Non sic lumenim denuo multa collegimus, quoru autoritas eodem spectat, sed noua quoque rerum pondera attulimuS,quae nemo, quem sciamus, viderit, uaillis praesertim reiiciendis,quae cotra afferri solet, tum ex decretis concili Constantiensi quartae
dc quintae sessionis,tum ab ij qui aliis etia argumentis principatum Romani Psitifici ,S sacrorum dignitatem canonu aut stulte conatur euertere,aut praue intelligendo angustioribus, quanaius ipsum exigat, terminis circunscribunt, coautem hoc etiam potissimum tempore his laboribus
19쪽
ribus atq; huius opusculi incremento Vehementius operam dedi, quo non sine magna honesta fidelium omnium voluptate ad tollendas haereses indictum fuit concilium oecumenicum a Pio Illi Pont vere Maximo, Min omni laudis genere pie stantis sua osculus eximias virtutes &praeclara animi dotes nulla unqua posteritas coli cesse tu omnes enim conatus suos eo intendit,ut oportunu iam diu fluctuanti nauicul e Petri au
xilium afferatur.Nec vero me eo prouexit auda
cia ad kribendum,ut crederem tants sedis amplitudine tam exigui defenseris patrocinio indigere: sed magis,uttaqua fidus pastori catulus pios catholici regis abactores, qua postem voce terrere m. inae tamen dicentur omnia, sanctae matris ecclesiae censuris,qua debeo modestia de veneratione submitto. Simul etiam ab elegantioris musae hominibus impetratum velim, ut in eius rei inuestigatione, quae inter iuris interprete ventilatur,illoru interim lingua uti mihi permittat,
diu res difficillim et nullius prope loquetie capaces explicatur. Deo igitur Opt. Max. cuius causa agitur inuocato, Opinor ego S constanter affirmo,nullum casium reperiri, in quo vere dici pos sit,concili potestatem Pontificia natorem atque inde sequi dicimus, ut concilium in eum, qui certus sit Poti sex, imperium nullum habeat. Et quamuis prima fronte conclusio haec nome-
20쪽
diocriter dubia videatur, si tamen quod in sacris constitutionibus traditum est, diligenter inspicietur, oia inis ut opinor dubitatio tolletur. Sed antequam in campum huius quaestionis latis si me patentem ingrediamur , operaepretium esse arbitror, sit declaretur cur non in Pontificem simpliciter dixerim, sed in eu, qui certus sit Pontifex inest enim in verbo momentum maximum, quo indicato facilior erit excursus futurae disputationis. Hanc igitur vim id habet verbum,ut nonnulla, quae tacite obi jci possent,reij- Iociantur, videlicet a concilio plures de Pontificatu certantes iudicari posse. c.si duo .lxxix. dist.
idq; ab anteactis concili, quandoque factum,ut Ii de concilio Constantiesii legimus de de alijs,quae,
uti non necessaria ad re propositam, Omittuntur. I a Pariter etiam dici posset iure cautum esse, Pontificem metu vel pecunia interueniete clectum, de
sede eijci posse.c si quis pecunia .lxxix.distiner.et his, similibus argumentis concludi, his alte iri
casibus concilium maiorem ipso Pontifice potestate habere .Haec.n.S similia,quae afferri contra possent,vi praedictorum verborum tacite, dissoluuntur. Nam ubi plures de pontificatu contendunt,nec quis eoru Vere Papa sit, percipi potest, cum non appareat quis verus potis ex sit, omnes ab occupata dignitate repelluntur . Iureconsultii enim quid non esse,&tio apparere,paria esse existimarunt