Co. Io. Hieronymi Albani ... Libri de potestate papae et concilii nouissima editio multis aucta lucubrationibus eiusdem autoris. Cum amplissimo repertorio

31쪽

re non dissimilia sint. Reges enim pastores nun As

per ecim. Et omnes denique illi tam Grsci quam Latini patres in concilio Florentino legitime cogregati sole niter declararunt diffinietes, Petrum non modo pascendi verum etiam regendi gubernandi uniuersale ccclesiam potestatis amplitudinem accepisse. Quare ex ijs constat, Poteli, tem illam no ad certum aliquid coaretatam, sed ad omnia latissime exte di Christum Dominum voluisse. Tertium deniq; priuilegium illud ait, quod ei dictum est indifferenter,oue meaS, nec ovium pars ab alijs ovibus fuit disti no a vi supra fideles omnes prorsus ei traditam intelligeremus hanc supremam iuris dicendi potestate, ut habetur in .solite. te malo Schbed.facit .si pluribus. cu ibi not.st de leg .ij. Hoc igitur loco soli Petro,

suprenaam iurisdictionem,ac super OmneStraditam fuit e colligimus. Quae omnia promissioni sprecedenti consentanea sunt,ut diximus.Et cum

loquimur de solo Petro, hoc idem Sc de successi, ribus eius stantellige dum,ne alioqui mortuo Petro ecclesia Dei relinquatur cephala Verbi hac de re postea. Nunc autem ex superioribus liquet, q6

longe angustiorem suisse apostolorum quam T

32쪽

Petri potestatem, cuna ea, quae duplex suit, una scilicet ad forum conscientiae altera vero adici edam excommunicationi sententiam pertinens, ad fratrem peccantem restringatur, sic enim hic ubi de apostolis, de aliter ubi de Petro , subieeta materia exigit, a qua ut praedictum est verba de sententiae omne regi solent,ac declarari. Demudicimus,potestate apostolis traditam,quali cunque illa fuerit,no aliter esse interprctandam, qua vi principaliter in Petro fuerit collocata, quo in alios ceu a fonte Sciapite in membra diffundatur,ut docuit Leo, vir scilicet omni veneratione

dignissimus,in Epist. 87.de relatu est in c. ita Do 8 minus. xlx.dist.Leonis autem Epistolia a quinto Concilio Costantinopolitano recepte suertit, ut legitur actio e prima in Epist. Epiphanij,S in resciis to Ioannis Hierosolymitani, atque ideo ab

hac declaratione discedere non liceret j. i. .O1 a. C. de vete.iui .enucl.S ita tenet etiam.B Thom.

in .sent. list. II. l.ij art.ij Vbi ait, Deum Petro claue iurisdictionis contussie, quae ab co in alios descendit Pi aeterea huius conclusionis ratio est in promptu: cu enim Petro priuS tota fuisset promis potestatis amplitudo necesse est, ' quaecu- potestas in Dei ecclcsia exercetur, ab eo perparticipationem quandam S derivationem ut ita dixerim habeatur. Ne alioqui Deum ipsum amplitudini Petro promisis quicquam detrahere voluisse

33쪽

voltiisse existimemus: si enim ab litimana coces.sione abhorret quod alteri 'praeiudicium afferatur .is. β merito. En quid in fumi. publi cum

vulg multo magis id a Christi pollicitationu sensu est alienum , quoniam quae procedunt a labi js o

eius non faciet irrita Psal. 88. Et coelum, terra transibunt, verba autem citis non prieteribunt.

Matth. et q.Sed is proculdubio primatu poliaretur.cui ali sine ipsius co sensti in iurisdictione 6 rtes efficerentur. Fatendum igitur est cu Leone Malijs , apostolorum potestatem fuisse in Petro Vitanquam in capite principaliter collocatam Et magno huic expositioni est adiumento, cum videamus,Petro sine apostolis,sed no illis sine Petro traditam fuisse potestatem: assiit ipse sine hillis posset in quacunque causa ius dicere,sed ipsi iurisdictione ua,qualiscunq; siit, iaonfine suo capite uti possent.Postremo Petri in alios imperitic illa quoque ratione inferri non obscure videtur. Apostoli enim quando ut mittam ordinem apostolatus tanquam oues Christi accipiuntur, Mi fateamur necesse est,eos subiectos esse pastori,cu Christus dixerit unum tantum gregem Unicum esse pastorem Ioan I .ac nusquam legatur, aliuquam istum Petrum fuisse pastorem constitutu, ut supra visum est. aesare duo ex praedictis colliguntur, Alterum cst Petri solius potestatem nullis clausam terminis amplissimam suisse, alioru

autem

34쪽

autem Apostolorum intra cellos limites contra tam , quippe quae in fratrem tantaxat peccantem seu peccata sacramentaliter confitentem , extendatur . Alterum illud est, luod qualiscunque fuerit illa, quae Api stolis tradita est, a 3 6 Petro quasi ex fonte in caeteros defluit. Quem Petrum etiam Dionysius ille Areopagita, vir dodi issimus, insignis Christi Athleta in libro de Diuinis nominibus, supremum S venerabi lissimum apicem Theologorum appellat.Theologos autem intelligit Apostolos , Dei scilicet verbum disseminantes, sicut etiam scriptum est apud Damascenum in vita Lari aliam Sc Io, asseph sanctorum Indiae 4 in libro transfigurationis Christi . Verum multa ad rem hanc facientia postea loco citabuntur Opportuniore. Pastor igitur&princeps Petrus institutuSest Omnium, atque eadem deinceps in successores potestas translata, im si nullus B. Petro in principaru successisset pari ratione nullus quoci, fuisset in locum apostoli cuiuscunq; suffectus, cum nulla sit ratio differentiar, S ubi eadem est ratio, ibi idem iussit constitue dum atq; ita ordo ecclesiasticus in ipso statim exordio cecidisset. Id quod ab omni ratione penitus abhorreret. Praeterea non minor cura de dilectio Dei est erga ecclesiam

35쪽

P A I S. I9clesiam mortuo Petro quina ipso vivente, igi

tur quemadmodum Christus Petrum instituit, qui vice ipsius uniuersali ecclesiae praesideret: ita pariter est credendum mortuo Petro Claristum sponsi suae ecclesis in hac potestati amplitudine alium par fecisse: & maxime cum fidelium numerus percrebuerit δε maiore aduersus eo procellis fuerint excitate , atque ideo: multo magis hac supremi co oris potestate 5 Vigilantia indigerct S ideo dixit Abb.in .c. Venerabilem de electio. quod Christus non uis se diligens paterfamilias nisi aliquem vice Ssba agentem in terris reliquisset qui ea omnia postiat, quae ipse potest, δή ad la Occitat Innoce. Hosti eis. Et propterea n. c. quanto, de transa episco ita scriptum est. Potestatem tranSD-rendi episcoposita sibi retinuit Dominus S Magister quod eam sisti. B. Petro vicario suo, S per ipsum successoribus suis praebuit S conceSsit. Haec ibi Adrianus Papa ad constantinum 5 Hirreneon Imperatores scribens, in ea decretalli, in qua de veneratione imaginum tradiat, sic ait.

Ipse Princeps Apostolorum L. Petrus , qui primitus apostolica sed prae sedit , Apostolatus sui principatum successoribus ni perenniter dere liquit, quemadmodum, ipsi a fatuatore nostro

concestus

36쪽

concessus est. Ignatius Patriarcha in epistola ad Adrianum Papa,quae fuit recepta in Viij synodo,post illa verba, tu es Petrustic.inquit, Tales enim beatas voces non secundum quanda, Vtiq; sortem Apostolorum Principi Petro solum circumscripsit, sed per eum,de ad omnes,qui post illum efficiendi erant summi pastores Sc facri pontifices senioris Romae.Haec ille, sic etia antiquae nota e legis autoritatibus constantissime affirmatur,in Extrauag.Unam Sandi am,De malo.&Obed. ubi sancitum est,omnes fideles de neceSsit tale salutis teneri credere se subiectos esse Romano Pontifici. Idem habetur in c. per venerabile. qui fit.sint legit.in .cum ex eo .de poeta. boremis in c.maiores .delapi in c.j. de homic in vj. Mininfinitis prope alijs constitutionibus,qua Omnes Vt recenseamuS,nec huius temporis est,nec parui sane laboris.Ne quis tamen hic forte corruget nares.quod ad probandum Romani potificis principatum,armis ipsis pontificijs, id eli,canonu decretis adeo confidenter utamur, quasi hac in re neere fidem haec non debeant,praedictum volumus,praeter conciliorum, Maliorum innumeras autoritates, quae hoc in libro asseruntur, de vi canonum,& cuius poderis esse apud omnes debeat

nos esse in fine suscepti operis disputaturos.Illud

igitur non omittendum censeo, Leoncm, cuiuS

supra meminimus,docuius epistola a concilio re

37쪽

cepi. Yfuerunt, haec in eadem epistola tradidisse.

Veterum esse consuetudine, ut a Romana sede vel retractentur iudicia vel confirmentur, Petro ovium curam ita specialius suille mandatam,

ut qui ei principatum deneget, non illi minuat dignitatem,sed se in inferiora demergat. Haec ille. Qui igitur hunc Papae primatum negat,etia concilium illud respuat necesse est. Item Gelasius in decreto una cum lxx .episcopis edito de apocryphis scripturis,multa scitu digna de hoc Romaniantistitis principatu, ex veterum consuetudine prodidit,patrum illoru accedente consensu Au- Tdiamus nunc Athanasium Sc totam Aegyptioruepiscoporum synodum,qui omnes ad Liberium Papam scribentes,nunc eum patrem patrum appellarunt, nunc ei comissam esse a Christo aiunt uniuersalem ecclesiam, ut sua summa autoritate infestos comprimat,& oppressos releuet Iidem ad Fodlicem II scribentes testantur, semper eorum ante cestares ab illa suprema Romani Praesulis sede ordinatioess dogmata accepisse.Hoc ipsum Stephanus Archiepi copiis,& cum eo tria Africae concilia confirmarunt,in quibus habetur Papam esse summum omnium Praesulem, cuius sedi Episcoporum iudicias stimmorum fine negotiorum in honorem B. Petri patrum decreta Omnium prorsus reseruauere sententiam,&antiquis regulis fuisse sancitum,ut quicquid etiam in longinquis

38쪽

longinquis partibus ageretur,no prius ratum haberetur,quam si fuisset eiusdem Papae autoritate firmatum .Haec habentur in decreti Damasit relata sunt in c. antiquis .i X. quast. ii l. alii dΘno ne uel in primo concilio Constantina politano ca.V.CG-stitutum fuisse nouimus, Consi .intinopolitanti Episcopum,primatus honorem tenere post Romanu nV. atque ita primum omni uini si Romanum etiam haec synodus sensit Non est silentio transeundum in v. Romano cocilio, in quo una cum Symmacho ccxviij. Episcopi in rei fuere , li- 9brum Ennodis approbatum fui sic, S patre Cmnes praecepi se, cum ab Omnibus in quacuque eius parte futuris temporibus sic tenendUm de propterea inter illius concilii gelia referri debere. Inco autem Romiani Antistitis mirum in moduna 6o principatus extollitur Socrate Episcopus,cuius opera in septimo concilio roborata fuere, tam in historia Cissi odori, quam alibi primatu Roma 6 nae sedis super alias extulit. In tertio autem concilio Toletano patres illi decreuere, Romanorum Praesulum cpis OlasN sanctiones custodiri debere. Ex quo scquitur, quod cum insanita prope talia epistolis quam in sanctionibus Pontificum ad

rem hanc facientia inueniantur,ea Omnia ita precipiente concilio esse diligenter custodie la Audiamus etiam quid ipsi Caesares priscis illis teporibus de hoc Romani antistitisprincipatu tradiderint

39쪽

rint Coras antinus Augustus in suo aedicto miruin modum Romani Pontificis potestatem extollit eum a vocat uniuersalem episcopum dicens

principem Valentinianus Au ullus ad Tne OdOsium imperatorem patrem c tabens ita in ciuit, dignitatem propite venerationis L. Petro apostolo

intemeratam seruemus,quatenus Romane urbis

episcopus,cui principatu sacerdoti super omnes

antiquitas contulit,locum habeat ac facultatem

de fide ac sacerdotibus iudicandi, Haec habentur in epist .prarambul ad synodu chalcedones em . Ualentinianus S Marcianus in epist. ad Leone cum inuitantes ad synodum Chalcedonensem aiunt.Tuam Sanctitatem principatum in episcopatu fidei possidentem ullum credimus alloquedum Quid varo Cyrillus Alexandrinus in libro Thesaurorum, quid Ioan Chrysostomus h mcli. .in Matth.S ultima in Ioan quid gnatius, quid Ambrosius in homel.lib. I. cluid Hieronymi S ad Damasum, quid Bernardus insecudoce consideratione plerique alij magni nominis viri de hac ipsa re eruditissime ripserint 5 qualia quanta sententiarum grauitate huic veritati conseserint praeteribo ne ad longiores tractatu digrediamur . Sed quaiso Maximum in orientali ecclesia ob doetrinam S sanctitatem vitae taberito decantatum audiamus,qui

Theodosio

40쪽

Thetidosito insere Episcopo qu relati,quomodo in Christo duae naturae Hu operatione Roni debeant sc respondit, Ad Romanum Pontificem de ea re consicripta remittite. C terum ne Vetera repetamuS,satiSerit Florentini concilii sanctionem,cuiuS supra meminimus, adduxisse, in 63 quata Graeci quam Latini patres collatis de Graecorum lc Latinorum autorum libris in una eandemq; coiere sentetiam, decernenteS Romanum Potificem in uniuersum Orbem terrarum tenere

principatum, ipsi in B. Petro palaendi, rege di,

de gubernandi uniuersalem ccclesia a Christo traditam elle potestatem,quemadmodum Sc in gestis arcumenicorum conciliorum, S sacri canOnibus continetur. Qu are iam sitis superq; Ostat, hunc Romani Antistitis principatum usq; adeo in perspicuo positum esse, ut de eo dubitare amplius,nedum obloquis nefaS. Et certe,ut sermonem hunc aliquando claudam, nisi cum omnes

Vna Voce fateremur,necesse foret sanctorum ac doctissimorum virorum testimonia reijcere, canonum sanctiones euertere, conciliorum decreta respuere,atq; omnium seculorum consuetudine 6 abrogare. Quin exautorandus esset Imperator, cum eius eleetores ex decreto Gregori v. fuerint constituti .Preterea Episcopi omnes essent desedit,us ijciendi,S gesta praecessorum suorum irrita facieda:Nam sublato Romani praesulis principatu