Patrologiae cursus completus sive Bibliotheca universalis

발행: 1853년

분량: 744페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

521쪽

Dietavi binos nuper cum carmine libros. Quos ego Mathildi comitissae mittere dixi. Patres illius codex loquitur quia primus. Ad laudem cuius manet editus atque Frivola vitavi, qua seripsi vera probavi. Laetitia mentis libros dum necto labellis: pia librorum non defeeit 95l huicve bonorum, munitus advenit, qui me nimis obstupefecit.

mpore nocturno studiosius atque diurno tris sacris psalmis ac omiis venerandis melligione pia, salis haec intenta perita. semper ei sapientes maxime cleri. et vasis pretiosis rite saeratis ea praesul studiosior invenietur. ibros ex eunetis habet artibus atque figuris. mella Dei gessit victrix ob id exstat inermis. Nec 9J2ὶ paradise suas sanctis pro te dare curat. Mota sui cordis coeli complete coloni: Dicens exstinctam 'laxatam comitissam. Vires dirupta mihi sunt subitoque medulla Palpebris dulcis somni dormitio fugit, Viscera rigescunt, simul ossa caroque liquescunt Quaeque laborabam sunt e manibus vacuata. Eeaxime tu princeps Petre, cui sua cuneis ista Haud nocet illius mihi mors tantum modo scitur,lliquit.

uelibus impulsus ponti saccoque melusus, leae illis fir levitaque Caesarius 954 sit tillatenus lardus, sed sit promptissimus almus risi clementis rogitator, ut ista supernis - domibus vivat, baratri nec sentiat iram; -empla, sacerdotes, levitas ipsa decorat 955 2zartyris istius ecepisse quod Optime scitur. im jam pleno facit ecclesiam renitere tam in elui Fex auro, eluit argentoque decor . mplas ejus ista terras, libros et pallia gemmas, reontulit, coelesias seit jam transcendere primas. ujus opus musa sic est Canusina locuta αsquequo mundus erit, sit ut haec hera provida

quaerit;

inanetus Apollonius, Victorque Corona, uuirinus. Quaerant ante Deum, Mathildis ut ista Metur ta caelesti, pascatur pane perenni:

ga quos rectum de amorem more Parentum.

ximus in primis nos de dietamine libri;

ore manu si quid inhonesti seribere visi iam Messemus, item Dominae peteremus eidem Ithri fine patientur ut ipsa feriret. t elus perflagrans fecit nos promere tanta. metum dictant 957ὶ nostrum metra nomen et ista.

Finis adesi 358ὶ libri Dominum laudemus, Amici. De insigni obiι memoranda eomitissae Mathildia. Cogitat et tractat vir, sed Deus ordinat apta. 95l Reelius in nostris mss. defuit. PR.

932 Cod antiq. Rea. Eiu. at nostri habent Rea. Quod sequitur dare sanetia significat laria iri ecclesiis sub nomine sanctorum Deo dicatis Mun. 955 Cod antiq. relinquet. Nam scripsit hareaurior ipsa adhuc viva, etsi librum absolvelit ipsa

exstincta. LE R.

Legitur quoquo in nostris odicibus relinquet. Nempe usum, nam antea apostolicae sessi sua omnia

dono dederat ulcis.

954 Aeta sancit Caesari habes atrid Surium ad

diem 1 Novembris. Hic autem invoratur, quia Mathil dis comitissa ecclesiam Sancti Caesari in agro Mutinensi amplissime dilaverat, eamque anonicis re talaribus concesserat Lotharius ill augustus in privilegio a me viso commemorat bona quoque qua domna omitissa athildia pro salute sua. vornmque parentum aninu', ipsi eeleri e Saneti Ca snrii donarit. Datum est diploma anno li M. apud is-rrotum Pagius contendit Lotharium anno prece- ntici 17. e vivis decessisse. Si germanum est hoc diploma ejus mora rectius a Baronio stabilita Min. 9δ5 Cod iterien . ipsa decoret Min.

Sunt ubicunque boni, suerant sibi maxime noli. Nam qui trans Pontum seu Galliciae remorantur. Christo jure preces ex ipsa svndere saepe Curabani missos sibi mittebantque benignos. us notitia patriarcha Hierosolymita. Ipseque Romanus. Constantinopolitanus. Laetabantur ita, quod ei sua propria eripia Mittere solarier studuerunt atque decenter. Omnis honorque decus tunc Italiae ereiderunt. Dum desuneta cadis, athildis, clara dueatris. Vicisti reges tibi eunctos atque rebelles: Conciliumque 239 tuum, nec non rutilum quoque ix ullum Totius territ cupiebant noscere gentes :Queis responsa dabas, omnes et honorificabas. Stabant o quanti erudeles atque tyranni Sub speeie justa, noscentes in fore justam Qui dissolvuntur jam pacis laedera rumpunt Ecclesias spoliant, nunc nemo vindieat ipsas. Si quis se forsan tutor quod siti sis quasi, msΕeelesiis partem terrae grandem prius aufert. Morte tua purus Mathil dis desicit usus.

Nam soluo miles 95l domino studet altius ire. Deviat a retro 942 gressu am clericus, scin

Dives edit sumptus, quos pauper habebat iFiunt diversae mundi per climata sectae, Quas o Mathildis prohibebas rite malignis. 956 Cod. ant.. vi I LIB. Legitur in nostris quoque eodicibus eui. o. 937 Ut hi priusatione adnotavi, per ac stichumi ex initialibus litteris versuum capitis hujus, Doniz0

Sillim nomen e munus expressit. ΓR.

958 Seilicet Doniro librii in suum ad umbilicii mPerdit xerat eumque Mailii tili adhue viventi offerre meditabatiir, cum pere mors illam intercipit et eausam metae praebet adjiciendi subsequentes verans.

95' Id est euriam tuam. Regiensis tamen eodeIae eonsilium. MUR.s9ι0 Advocatos ecclesiarum earpit qui saepe δεηrem earum sed suam agebant eas expilando ut issis id est nobiles vassi sive vassali, qui eum ab episcopis ac ahhatibus seuda recepissent, Posit. coram ipsis dominis, et adversus ipsos superbie

bant. MUR.

s et Typographi error Beria creeto. Iiamsi

eodices in quibus etiam habetur ergo, non Ἀρ- Nempe voee illa indigebat nito, ut versum et ad

522쪽

Causa tuae mortis seribatur, ut audiat orbis: Et tua vita cluit, mors sic tua laude refulsit. Dum bis quarta manet indictio, ungitur atque Virginei partus, qui eurrere coeperat annus 9lιὶ Millenus quinius decimns centesimus cillum Naia leni 9l5 Christi voluit celebrare Maihildis Iu quodam pago, Bondeno bis nempe vocato. Octavoque die Roma veniens, Pater ille, Bhlligione super cunctos qui maxime lucet, Scilicet inspector Cluniae ibi ThPonto sacerdos

domina lania susceptus ut inelytus abbas More suo sanctis surgens cantare synaxim octurnam, magnus licet algor stringeret artus Davote gracilis surgit tamen ipsa Mathildis, Auribus intentis capiendo verba canentis, Extensos cantus non deseruit sibi gratos

Frigore percussa, doluit nimis illico gutta. Vixque die mansit Patris ad inissam venerandi, Cumque dies luxit, sui in qua tinctiis in undis Christus, et in stella Raganis se manifestat, Ae siquidos verit latices in odore Falerni, Praescripti Patris manibus vix ducta ducatrix Audivi missam licet aegra remansit ad ipsam Languida grabalo redit ostiuio celebrato. Abbas dumque sibi comeatum sie, postulante metro

l plane petivit,

ipsa suis silens precibus donavit eidem

Pallia, sacratas vestes, argentea VaSa,

Atque crucem sanctam, pulchre gemmis operatam. o cultrix Clirisii, quanium studiosa suisti lxie non ullus vaelius discessit homullus, Si Domini Grium quisti fore discere Servum. Cum venit tempus quod jejuna quoque debus, Ieiunare volens hae debilis ejus amoro, Pontifices adsunt, prohibent jejunia, tantil uingenies agapes sibii cipiunt dare large.

Pontili eum dieiis Maihil dis paruit istis: Queis consis sui 9l8 lacrymis sua debita puris.' θl4 Baron. ill 5. LED. O i5 igitur Donironi anniis lil incipiebat a Natali Domini. Hic autem agitur de Natali secundum nos anni illi Decurrebat autem Decembri mense illius anni Indicii viri a Septemhri mense ML R. si is in hartis, quas asser Bacellinius, appelli lur Bundenum de Ronchoris, non illud quidem quod nunc in errariensi agro situm est ad Laure siclis quorum solvi merui Miliorum

Interea languor cum non cessaret ab alvo

Illius, inde timens dedit ecclesiis sua vivens. Amplificare studens tunc ecclesias bene plures. Non est oblita quin Ecclesiam Canusinam. Semper chara sibi suit, illius atque propinquis,

Rus quo circa tributi sub jure Filinam sibi

Egregiam curium, dantem fruges sat abunde, Innumerosque suos famulos jubet ham hera cuneios Ingenuos vitae post ipsius fore snem. AEgra jacens septem per menses haec eademque Λnte domum lecti recubabat, ubi jugiter sic Iussit honor Dei. Iacubique pii Zebedaei Ecclesiam parvam seri, sui ei cito lacia. Ostiei vestes, et agros ad pabula mensae B Obtulit lilii gratis, hane praesul quando dis avi LMore suo missam recubans audivit in ipsa. Hujus mortales exemplum discite tale, duae Christo 920 vivens moriens servivit eidem: Sex deciesque novem vivens annos in honore,dulius ante dies oeio quam de prope finem 92 lj; Sellice ante die celebrem Iacobi Zebedaei. Corpus ei Christi pariterque erucem erueisi xi Porrexit praesul Reginus, corde serenus,

uitique bonus Senior 922 proprio sit nomine di-

fetus

in manibus cujus comitissa Malhildis abali jus

Erumna seeli iugiter memoranda recedit. In cruce nam Christo sua geris oscula dixit Te colui semper, mea nunc rogo crimina terge.

C Accipiens Christi corpus venerabile dixit: Semper dui vixi, Deus, hoc scis, spem tibi fixi,

Nun in sine meo me salvans suscipe, qMESO. Si orans migrat mox Mec sapiens comitissa,

Quanquam credamiis, Deus huic quo lite stra sit

miseratus.

Ipsum nemo tamen scit 92ιὶ, qui non postulet alte, Γ si hi e incedat paradisi gaudia vera.

lectorum sive addictorum inter qua Padolironense. Verum Pontius vitiis potius quam vitetutibus abundavit, usque adeo ut anathemate perciissus diem suum clauserit uti produnt Annales Benedici inielariss. abillonio auctore editi Mi R. si 8 Cod ant. ovis consessa svit. I Et B. Nostri quoque codices consessa MUR.

9lsi Castrum in agro Regiens inter Monte su-nuvium sed alierum monasterio Padolironetis pro Dira Bisinantuam. Aina appellabatur olim, ut ei pius. In Lucii l papae bulla apud ghellum tom. nune appellatur Mun. Ital Sae., pag. 607 episcopis Regiens confirmatur Plebs de Bonden de noncolis ideoque in dioecesi Regiens defuncta est Mathildis, eique morienti pro-lrere astitit onus-Senior illius urbis episcopus.

antiquis vero Mutinensium Annalibus mss. Suo loco edendis, haec leguntur ramo Domini ill5, ix fiat. Augusti obit eomitissa Mathilda nobilissima in comitatu Mutinensi, in loco qui roeatur Bondenum de diacono, ubi additicari quamdam ecclesiam dum in in irmitate jaceret, ad honorem sancti Iaeobi apostoli, juxta parietes cujus migrari de hoc saeculo. m. 9l7ὶ ego mi in nostris codicibus Cluniaci Pontius abbas Clunia consis erat atque adeo caput rest-nobiorum omnium Cluiliacensi coi 2 regationi Sub -

920 Seribendum Christi, iiii in sq. habetur et

sensus postulat. Sublata alitem est e vivis ceti herrima semina anno 1ll 5 die 24 mensis Iulii. Dimmortis ejus ita reviator Estensis exprimit octaro

die exeunte Iulio Ex quo intelligis quid significet

intrante et exeunte mense in veterum chartis. Vide antiquitates Estenses. o.

922 Cod ant. Boiius-Senior LE. m. 925 Codices nostri, huic quod . GR. 924 Codex antiq. sil LEln. ii iis de in habetur tamen iis atque ita revera seria hendum Men. lliine in notarum nitineris sali in opustulis iam prelo paratis ex si in ad alium Ioeum translatis tribuas.

P Tito L. CXLVIII. 23

523쪽

Te Benediete Pater, mortem his eurat antare Paruit in terris nimis hae in corpore versansa Coenobiumque i925 tuum ditatur corpore eiij iis Vos silii nune omnes requiei porgite sortem. Cui prece demonstra caeli cognoscere portas. in numero major duo lenario, Petre, Pastor Cui propriae sortem telluris subdidit omnem alvas tu regni sibi prompte pande superni: Edidi id eidem tibi, Iacobe eumque jaceret, Speremus quamvis quod ob hoc ipsam bene sancis, Maxime eum laetum sit passa aes tuum prope se-Istum: Γ tamen acturras sibi poseimus ante tribunal. Pastor Apolloni Mathildi m spernere noli,

Si licti injustum quod respicit aer ipsa septi l

lerit naeuod tua fert aedes, quo patres ejus inhaerent. Ast altare tuum aine his oluit quia multu in Ante pium regem veniam sibi posce libonior. Virgo Maria Dei genitrix noctisque diei Haec audire tuum non destitit melinu, nutie Fac ui te videat tibi serviat, et super aethra Omnibus in calis habitaeilla qui relinetis. Explici carmen mortis comitissa varaudis.

Delle timores. non et honores randida Petra 928 . Tempora dudum prospera multu in laeta seret a R.

Magna Maihildis quod tibi sinxit, tempore mullo

Ei genitores nobiliores ipsius ultro Te peramarunt, et labri earunt denique telini Progenies quaedam requieseens, desii esse. Plangere cessa gaudia pacta stabis honesto: Cresar honorat, teque decorat, Sis sua Semper. In angere noli culmen honoris tu retinebis. filia Mathiblis mortita vivit, splendida, felix duae nova malo regna beata, teque beabit. Est super illam ommemoratam nomine talis. Caesaris hostes sint procul omnos ipso beetur Et sita eonjux fulgida prorsus vivat in aevum.

Super eone essione bonoriιm suorum uetu Romanae celesia. in nomine sanetae et individuae Trinitatis, anno ab Inearnatione Domini nostri Jesu Christi H 02, quinto decimo die Kal. Decembris iudietione decima Tempore domni Gregorii septimi papae in Lateranensi palatio, in capella Sanetae Crucis, in praesentia Cenei Frangi pane, Gratiani, Cenei Franeulini et Alberici de Petro Leone, et Beniveasa, fratris ejus Uberii de Tufeia, et aliorum plurium. Ego Mathildis, Dei

cratia, omitissa pro remedio anime meae o parentum meorum dedi et obtuli eeclesiae Sancti Petri per inierventum domni Gregorii papae II omnia hona mea, iure proprietari tam quae tunc hahueram. quam ea quae in ante acquisitura eram, sive jure successionis sive alio quocunque jure ad me pertinent, et iam ea, quae ex hac par et montium habebam, quam illa quae in liranaonianis partibus ad me pertinere videbantur omnia fient dictum est, per manum domini Gregorii ii papae Romanae E clesiae dedi ei tradidi, ei chartula in inde fieri m- 925 Milicet Padolironon se Sancti Benedicti ubi

prin io tumulatui nisi iis corpus tum inde sub Urbano ill ponti lice Romam translatum. Cum illiu ad Padum ejus tumulus in tacitas permaneret, anno sit 5 die 22 Junii, ut scriptum eo tempote invenio dux Mantuanus curiosi late ducius aream Dan

si jussit. Rum ibi nobilis ac celeberrim: viraginis corpiis in togruin, os aperium denti hiis randidissi inis, et nullo ex eis exeusso. Sudarioluit Deiotimpositum vicina nihil cianir clatum in pulverent abiit. Orua montum vero capitis incorrilyllim quale

in eius picturis cernitur ae praecipue supor adcli-onense sepulcrum et apud marchiones Canossi nos

Regienses patricios ML R. C pavi. Sed quia hartula nusquam apparet, et linteone donatio et oblatio mea in diibium revoretur; ideo ego, quae supra comitissa Maihilda iteraim a praesenti die dono et tam eidem Romanae Eeclesiae per manum Bernardi cardinalis et legati eiu doni Romanae Ecclesiae, sicut in illo tempore dedi.

per manum domini Gregorii omnia bona mea lamquae nunc habeo, quam quae in posterum Dei propitio acquisitura sum et tam ea quae ex hac pario montium quam in ultra montanis partibus habeo. quam quae in posterum Deo propitio aequisitura sum alio qii unque jure pro mercede et remedio animae meae o parentum meorum. Quae autem ista mea hona iuris mei superius uiola, tua cum aetes sionibus, seu cum superioribus et inferioribus sua-

'rum, qualiter supra legavi 929 . in integrum, ab ea

die in eadem ecclesia dono et offero ei per praesentem chartulam Ossertionis ibidem habendam 950 confirmo insuper per ultellum, estucam noda

aes Corrige ex nostris Odieibus : Cum Iethum

si passa uti.

927 Cod. ant.. respuit. Displicuit sellico anetori liod Maihil dis se non jussit in arce Canii sina sepeliri. rin. i928 id est Canossa, seu Canusi lim arx fundala

quia anno illi uenrieu V in taliam lescondens lotam sibi altribui hamodi talem etintilissa ualliit

ilis atque inter e lora ipsam Cani Asa m. Mi R. sues Vulgaris eorum semporum formula PSiqua liter supra leuitur atque l. hic Arrii, iidum Min.

950 in eius ino: li chartis hubemium ubi lata est

524쪽

tam, gantonem mi et aselom in illae terrae, alque ramum arboris 'Min, et me exindo foras expu-Ii garpi vi 95l , et absentem me seri, et a parte ipsius celesiae habendam sta reliqui, faciendum 956 extudo pars ipsius eclesiae dederit a praesenti die quidquid voluerit, sine omni mea et

haeredum ae prohaeredum stomim orit radictione.

Si quid vero quod si iturum ess ' non redo sive Pgo mi. iiissa ualhilda. ii od absit aut ullus de haere libus ae prohaeredibus nivis, seu itaelibet op- sita persona contra hanc chartulam quandoque ossertionis ire agere tenta ei inaus, aut tam 957 i958 per iiiodvis ingenium infringere stilaesieri inus, tunc inseramus ad illam partem, eontra quam exinde litem intulerimus multam, quod est poena auri ΟΡ-

ti in libras mille ni genii pondera quatuor millia, elinii illas repetierimus, vindicare non valeamus; sed priesens haec hartula ossertionis omnibus temporibus firma permanea aiquo Persistat ei porgamena cum atramentario de terra levavi aginae Guidonis notarii 940 , tradidi, et seribere rogavi in qua subter confirmansuestibiis obtuli roborandam Aetum Canusiae feliciter Mathilda, Dei gratia, quid est, in hac charta a me saeta Ple. Ego Ardericus, judex intei sui, etc. Ego baldus, judex in ursui, Plo. Signum manti Allonis de monte narranaonis et Bonvicini de Canusia rogati testes. Ego Guido, notarius palatii, scriptor nudus elia ivlaeissertionis post tradi iam complevi, et dedi, ele.

De Thesauro Canusinae Ecclesii Romam transmisso, e de compensatione Eeclesiis canusina facta. Anno Domini 1082 eomitissa Maihildiscum episeopo Anselmo, qui ci vicarius erat papae Gregorii VI in illis diebus in Longobardia, thesaurum Ecclesiis Canusinae postulavit abbati Gerardo qui uinciri erat praelatae Ecclesiae, ad dirigendum papae pro defensione Romanae cclesiae, quae illo tempore persecutionem grandem habebat a Guiberio haer

starcha.

Itaquei nominatus abbas una eum congregalione fratrum fidelem amorem et dilectionem habens in B. Petro et nomana Ecclesia, vicario ejus et comitissae petitioni alacriter thesaurum obtulit., qui xx

et iv oronae 9,l erat et una illarum aurea cum

erucieula una itidem aurea, et duae tabulae aliarium argenteae et coopertur argenti arcae altaris Santii Apollonii, et thuribulum grande argenteum. Quod decoctum Canusii septingentae librae argenti sui ei

novem librae auri. Tandem traiismisso thesauro Romam per assensum et voluntatem papae, qui chartam osseritonis 942ὶ de omnibus praediis praedictae omitissae ab ea r ceperat supra nominatus vicarius, qui ei hunc episeopaium tune iussione Papae, regebat, rogante domina comitissa pro aliquantula restauratione ablati thesauri, alias duas capellas in Filiua 9 II ei unam in casula supposuit Ecclesiae Canusinae. Postea 95l Guantonem id est chirothecam LLIB. 952 Gwaselonem lego gwasionem, id est GSpi-

935 Habenda LΕis. 936 Ad aciendum exinde pars ipsius ei Iestir, barbarum est pro ul aciat exinde pura ipsius Εe--siae quidquid olueriι. Vox dederi videtur redun

chartis ML R.

Ecclesiam factum episcopi Anselmi laudavit, e laudans firmavit Ecclesiamque Canusinam consecravit quaeque bat,ebat Ecclesia ex suo jure sua doleannuit sibi, et postulante eadem domitia comitissa alias duas capellas, unam in villa Plaetolae et aliamin Jano 9si si iam eidem supposuit Ecclesiae nccnon et capellam in Gurgo sitam per voluntatem ac nutus 915 istius episcopi a pati onis ejusdem Ecclesiae Canusina tunc acquisivi Ecclesia 946 anno si γ). Huius episeopi temporibus purgavimus int rius et exterius ecclesiam illam de Gurgo ex spiniget vo ilius Post haec idem opiseopus Ileri herius pergere volens in Siciliam per prosicuum et honorem reginae Ecclesiae, quia pura amicitia Canusinam diligebat Ecclesiam, mutuo aecepit 947hpretiosam

planetam de purpura sanguinea et pulchio aut i si isto 918 cum decenti lineo indumento, quam turn indumento dixit valere xxx libras, et cuncta quae ex suo jure Canusina habebat Ecclesia iterum suis pontificalibus verbis valde conlirmans, et spolidons vera side et ceria promissione, si a Sicilia vivus reverteretur, quod de nielioribus rastellis sui episcopatus subiugaret Canusinae Ecclesice et si conlitigeret eum non reverti, aut si perdere platietam ei indumentum , ipse ordinaret mim de honis Diri 9l0 Paginam Guidoni notario. cis.

Eeclesiae restaurationem habere Canusina Feci 4ia de mutuato ibi indumento. Deinde vero, etc. t R.

525쪽

reginae Eeclesiae, ut restaui alionem habere canusina cclesia de niti lato sibi indumento Demum vero post concordiam papae Paselialis cum imperatore, et post mortem comitissae M. maiidavi Canusina Ecclesia papae censum quinque annoruΙu, Petens firmitatem celesiarum 950 suarum, et illam libertatem quam a tempore primi otionis imperat ris Romana Eeclesia sibi conseripserat, ita videlicet ut nemo opiscoporum utiqua in in aliquo sibi domin rotur et ut Gregorius VII qui iam 95l pro-

prietatem Saneli Petri a comitissa susee Pat, ominanno reddendo censum in solidorum, si suo aν stolicali privilegio eam corroboraret atque muniret. Quod et secit sanctissimus papa, perpetuo anathemate subdens, et alienans a corpore et sanguine Christi,

quicunque vi illud scienter quod juris S Apollonii est, abstulerit, vel qui confractor ejus privilegii ii ventus fuerit. IIujus autem rei testes fuerunt domnus Petrus, Vincentius, Pert. Joannes, 952 ei Donatus eius monasterii clerici, etc.

Oratione soluta ab auctore anonymo seripla et eae vis. Franeie Mariae Florentini a Guillelmo Godestido Leibnitio primum edita.

Maihildis inelyta comitissa, et militaris admodum B natione Burgundium Posceiij v mortem mulier, Henrico i imperante suis praeclarissimis artibus in muliebri sexu inter viros praecellentibus virtutibus habetur insignis. Huius historia iam progenitorum ipsius quam suam originem et acta

summatim continens, ex diversis collecta citronicis, sequi iur in liunc modum.

Adeleida . nam Beringarius reae Italia deti

nebat.

Sigilaedus , princeps quidam illustiis de Tufeiae

partibus comitatu Lucens ortus, studens sui nominis gloi iam ampliare Longobardorum ne ingressus cum siliis eius Sigilaedo Attone e Gerardo, ejus filius vir prudens regnavit habens conjugem Adeleidam nomine splendida iam reginam. Ex liae subtractus luce Lotharius, Midam Berengarii Longobardus hujus nominis quartus, absque nutu Adele id relictae reginae, eaque renitente pro vir,

bus, rex creatur Italite uti contra eam ob liane causam saevitia et ira pariter in lanium incanduit, ut ipsam suae sublimationis i inpugna trirem super arcem cardam retro turrim carceri incluserit, sola sibi concessa ancillula. Regina, cum diu mansisset inclusa capellani sui tandem solertia de carcere evasit. II ic enim Martinus nomine i fidelis et Sagax, murum turris confregit oecuti et dominam cum ancillula clam inde ducens, datis sibi indu-

iuulias civitates, gentes et oppida conquisivit, et sibi ' mentis virilibus, usque ad Mantuae lacum perduxit, qui piscatorem cum navicula reperientes, transvehi petierunt. Eo vero navigationis pretium exposeenae. inquit ad eum capellanus reginae mi seires qui Sumus nos istus et ubsque pretio veheres dui respondit AErgo mihi aperite qui estis' Dumque Sacramentum ab eo peterent quod nemini revelaret arcanum, ipse duobus aereptis baculis in crucis in terram positis se rem relaturum Tunc eapellanus ei aperuit, indicans esse reginani. Piscator iisque laetus esseelus, palmas ad coelum tendens, statim eos in navicula assumptos ad aliam latus ripam devexit, prope silvam usque laevi e 'tiguam Reginae quoque piscem obtulit rogat. si, 952 Idem eod. Petrus Ioannes, et Donarit si 'jus, etc.

subegit. Desuncto tandem eo siliis ejus praelatis paterna condivisa substantiaci duo ex eis, scilicet Sigilaedus et Gerardus Parinensem civitatem incoluerunt. Atto vero qui longe fratres viribus et rebus iranscenderat, Canossam castrum sibi domicilium acrepit quod turribus munivit et moenibus dec ravit. Erat enim loci natura circumquaque munitum , inexpugnabile revera praesidium, situm in dioecesi Reginensi. Ad cujus eastri obsidionem dum venisse Beringarius rex Italiae, cum silio et Long hardorum exercitu, ut sibi filionem cum castro subjicerei rex et filius sunt exstincti. Longobardi vero Ugonem virum inclytum statuerunt sibi regem 950 Idem eod. firmitatem omnium eclesia

rum. Mi R.

I95 lj Idem cod. qui eam in proprietatem. LR.

526쪽

diastinitando prospera

sibi arrideret fortuna, remi A praestantiores ibi viros alloqui suo rex intilliuisceretur pauperrimi piseatoris. Pervenientes igitur ad ipsam insulam una ibi hebdomada trepidi

latuerunt. Capellanus enim secri to Oi a silvae contiguae ei reuiniens vicium prorutabat reginae. Tῶansacta hebdonia da suspirans et ingemiscens regina suae miseriae statum lleu inquit apellano, captivam ut semper esse conspcio quidnam mihi

hie esse prodest Vade quaeso igitur ad Reginum episcopum Adalardum, qui cu in inihi consuevelit esse sidelis spero quod, si sili quantus sit leus

fetus indicaveris sorsitan miselebitur nostri. Haec dicens statim capellanus ad opificopum Properavit, et secreto sibi reginae miser iam palefaciens ejus sibi praesidium conferri supplitavit. Condolens his gens illii in comprehendere machinatiis est. Quidam vero Arioni amicus, haec praesciens eum se rein detiirri vocatum, ut, einisso per senestella in turris capite eius audire verba rogavit: tiod cum so- cissolatio, hane ei labella in narra it Ursias, inquit, ventre lamelico, suspeii sus ad escas existens, Sucer i iij usea in amicitia languere conlinxit, imisu ut se visitatum coiicito gressu veniret Cervus igitur

eum inuisset, ursus eius albaesit auriculae, eamque

discerpens, ipsam etiam unguibus laniavit Cervus tandem evasit. Post hae rursiim pro corvo Inundavit, promittens o magna munera si veniret. Cervus inscius et osse iis ionis oblitus, i lorato rexer litur, qui urso Propius accedens, residii a uua

episcopus laetus tamen quod regina vivere cesscitur 'privavit auricula, si e lite delusus cervus redii de- eapillario respondi nullum se possidere Oppidum in quo secure posse regina morari. Militen tamen se habere dixit Ationem nomine, quem Supra diximus, silium Sigisredi amicissimum sibi, citius era castrum anoma nomine ante dictum pruregina lutissiinum revera praesidium. Confestim igitur capellanum ad Allonem direxit dui eum videns, et de regina interrogans, ea in de industria sua respondi in caicere soro defunctam. Tunc Atto, qui reginam sideliter ad amabat, nimium inde dolens Iacrymas fudit anaaras. Quo cernens reginae capellanus, rem ei statim aperuit. ito igitur equo velociter ascenso, cum capellano et famulis ad reginam perrexit quam in silva reperiens eum ancillula, ad Canussam eam perduxit. Post haec Romam ad papam Ioannem nomine duodecimum nuntium hujus rei direxit, supplicans siti super

hac re dignum impendi consilium Deliberavit enim Allo reginam ipsam imperator Ottoni, iunc Al maniae regi in coniugium copulare Papa vero commendans quod gesserat Atto mandavit ei ut quod de regina proposuerat salubriter adimpleret. Atto igitur politisicis cognita voluntate reginam eidem otioni Veronam venienti dedit in conjiigem. Dito vero rex Attoni maxima per haec promisit

sito imperator in aurilium venit Attoni in canossa obsesso et Berengariu capitur. naee ita dum se haberent, omnia prorsus latebant Berengarium regem. Cognoverat sane evasisse reginam, sed quo aufugisset quidve egisset, erat ignarus. Audii autein suonis regis adventu Veronae et quaecunque de regina cum eo egerat Atto. iratus et frendens coadunato exercitu venit Canossam eamque obsidione vallavit. Sed Atio prudens et strenuus, oppidum, etiam loci natura sortissimum, necessariis quibusque munierat Suos igitur ad defensionem solum cohortabatur intrepido Cumque rex Berengarius castrum obsessum multis lHis et machinis impeteret, excelsa tamen eius moenia contingi non poterani inter haec consueverat interdum Atto da lurri excelsa extendere et turpatus Terti tandem urS Pro cervo urandante, dicebat enitia se magi. cum eo loqui velle, in caulus cerviis advenit. Cui ursiis arriuens, dente eum repente et ungite discerpit vitaque rixatum Lipiassandum dedit. item dii in assum urso vulpis praesentasset, cor illius a vulpe sibi dare expelit. Cui vulpis cervum cor non hal. uisse respondit. Γrsus vero diim prorsus cervum cor habuisse contenderet, et illiid statim sibi dari vellet, vulpis ait: Dum tuis tertio petitionibus sic annuisset improvidus, corde eum caruisse prolinus comprohatur. IIac narrata labella, et cur eam dixerat Ait ii uestigens, turrim obsidione durante, amplius non descendit. utile sibi exemplum reservans. Dum vero tribus

annis et mensibus sex apud CanOssam perdurasset ol,sidio crudelis, Allo laedi assectiis, imperatori scripsit Oitoni ut pronita iovis oliui sibi faciae, eum illi Adeleidam copii lavit reginam non immemor, iacturrere auxilio non disserret oito igitur collecto armatorum exercitu in agrum Veronensem advenit. Padumque transiens eum Berengario aperto marte parat constigere. Quod audiens Berengarius statim ab obsidione duressit. Cui in Prat Fontano i inperator obvius factu grandi subito exorto clamore, inter Berengarium, Otionein in ilia praelium Pugnatur acriter utrinques militi tamen caesi sunt, mullique mortui Berengarii exercitus terga ciuit; dumque fugientes Longobardos Aluntati iii inseque -r rentur Berenga ius dapitur et Ottoni praesentiatur: quem vincla im cou pedibus, quoad vixit, capἰix uni

relinuit.

Da proelio inser Adalbertum, ressem Italia e Lithulphum Disoni imperaιoris sitium. Post hae Adalbertus Berengarii lius a Longobardis sublimatur in legem ili armis strenuisspacem cum Ollone nunquam voluit. lto veru Sagax ingenio, et animo sidens, Canussam Oppidum necessariis munivit. Λdalberius itoque rex oppidum ipsum obsedit. Duilique mensilius triginta in Ohsidione mansisset, Allo dat berti rogis alii inlini

adversus se videns 'Fertinacem riirsiim misi

Oiloni, ill jus perato siti Subsidio non desici usi

527쪽

ips vel filii: Lithulphus, i . adesset obsesso. sit itaque lilium suum Litimi phum cum mille armatis sibi misit auxilio qui in Italiam veniens

Veronam intravit. Quod audiens Adalbertus rex obsidionere licia Baiigium perreati Lithulphus vero Verona exiens vespertiva hora Ballonis ratum advenit, ubi aderat Alio a quo esceyzus hilariter. male, inquit Atio, galonem cum mure in arctosa ut simul esse Ditur. Ad queni illi ulphus ut hoc sibi enuclearet enigma, respondit: Non decet, inquit ilo, duos comitatus in uno homine esse simul Capiamus igitur inquit Lithulphus, consilium quid sumus acturi. Atto resp0ndit Bonum est nocte hac in agro isto quiescere; et, corporis curae insistentes, qui Adalberii exercitum explore mitia inus. Quod ei factum est. Reversus igitur nuntius, Atione primo invento: Tanti sunt inquit, οStes,luit si nostri pecudes essent, ab eis comedi possent. Tunc Atto silentium nuntio imponens, ad Lilliu l- Phum accedit, et retorta sententia nuntii verba mutavit. Adeo, inquit, aue sunt hostes, ut si

bidentes assat essent eorum non sum re ut nobis carnes Hortatur itaque Liui ulphum ut armis assuinptis irruat in Adalberti exercitum Lithulphus igitur Prorun pente aurora, cum suis armatis etiam ad Adalberii exercitum propinquat Senserunt illum excubiae et statim Adalberio nuntiarii ut ipse vero propterea stii pelacius jussit rimari qualia Ment. suosque signo v ari. Interea, audita missa, nuntiatur ei mille numero hostes esse Adalbertus igiturr x cum paucis armatis exivit adirielium quem dum conserta pugna horribili Lithulptius serro impeteret, Ad alberius in eum hastam vibravit otthoracemici sorans, ae per pectus ducens, illum vita privavit Alemanni suo destitui duce maerentes remore concussi sunt pariter et timore. Sed Atio vir singularis magnanimitatis, statim advenit. et eos cohortans ad bellu in virihus resumptis et animis eo duce, durissime praestatur Tandem, licet eum magna suorum caede Atto eum suis victor existit, et sugatum Adali,erium regno privavit. Qui regni amissi misitsionem non sustinens, Pertransivit oceanu in seu mare Adriaticum, amplius miniive reversurus. Ab eo quoque Longobardi, ni illum sibi regem ulterius statuerunt thec autem acta sunt anno octingentesimo quinto decimo in- earnati Verbi Dei. Corpus .ilhulphi Atto habens,e.lucia ex co viscera, in ecclesiam Prosperi Sepelivit Corpus tandem digne condiens aromalibus, patri transmisit Oiloni, cumque per solemnes internunt in hortatur ne pro nece silii, qui sortiter pugnando corruerat, maerens ad Italiam tardius festinaret, regnum penetraturus rege privatum. Ollo quanquam nimium de filii morte turbatus, honorabiliter lamen eo sepultum tradito in mani potenti italiam venit, qui a cimolia parilio receptus, regno lite sibi radii cum ei uatibus uim iis t

oppidis Boniam perae xii ii a pro Luius ominis

asanue duodecinio tui Pei ii diade in susccpit, Attonem post luec magnis ditavit nivi ictibus et comi latus decoravit honore. Qui tandem decedens de

proba muliere laesarda nomine, duos reliquit filios, Gotholaedum Brixiensem episcopum, et The-

Thedaldus igitur post Aitonis eius patiis moriem

omnem Paternum servans honorem e virtutes imitatus, terras et oppida piopria amplificans, prim pibus exstitit notus et eliariis. Cui Ioannes pontis x multa sibi dilectione coniunctus civitatem concessit seriarum 955ὶ Canusium castrum muli diligentia custodivit. Iuxta etiam Padi fluenta, longe a Mantua ui illi ai 4bus decem idem dignum eonstruxit coenOhium quod saneius Benedictus de Padolirone nuneupatur, in quo monachos sub Benedicti regula degentes instituit. Conjugem habuit olliam 95ι nomine sua omnibus pietate placentem, de qua tres procreavit mi οὐ Thedaldum videlicet, qui fuit Areunae urbis episcopus, et Bonifacium militem strenuum Conradumque prudentem virum Moriente igitur eorum patre Thedaldo, Bonifacium instituit

primatus honore gaudere: cui nummorum duodenos saccos resertos contulit, quos in sua camera conwr

vallat. Volui etiam ut eo praesente silio suo Bonisaei subditi sui fidelitatis juramenta P Slarent. Thedaldus autem ipsius Bonisaei frater, Arellinis

episcopus religionis sane ue maximus cultor. Diu

uiissum episeopatum sibi deliter gubernavit de quo sertur nou Omittendum exemptu in ui enim, dum in tempore, gravi quadam laboraret aegritudine corporali, et de sanitate illius medici desperantes ouanino nisi adulterium committeret, et a inici eius ad illii lia uanilim scelus inducerent, pro mulieremiserunt quae dum advenisset statim ante Iectum suum ignem jussit accendi, qui lecto approPinquans. et jam lammarum incendium sentiens, subito lacrimatus exclamavit: Vae, vae mihi dum hanc modo tenuena nanimiculam susserre non possum, quomodo si me perire contingat, potero barathri incendia superare Scelus quippe iistud ad illum me puti una conducet, in quo landitus sub intro igne patia cruciatus Absit itaque ut pro temporali sanitate aeterna me contingat salute privari Tali igitur exemplo prudens antistes subditum sibi gregem monuit, et .

Deo annuente, meruit sanitatem uirum etiam in modum detestatus cst Simoniacam pravitalem. Defuncto itaque Thedaldo, Bonifacius e Conradus ejus filii inter se fraterna vixerunt concordia, quam sic plures aemuli Mindere niterentur, semper nihiloiminiis ini r eos majoris dilectionis crescelia allectu Annuisacius trichi blam comitis avi Gisi tu principis is olim uilliam.

528쪽

siliam duxit uxorem, quae oram in liberis de A filia remansi ella res. M lainen ali iliorum opinio tuncta iacet. Cumque hi fratres dixitiis florereti ei viribus, in lanium ut hostibus mulum incuter ni, multi et regno vicini in Caviliolo adunati, eos aggredi ei debellare eontetulit ut Quod audientes BO- nisadius et Conratias vitiliter sumptis armis illos invadunt, et, mirabili conlatia pugna, tandem hostes caesi fugantur, et campus horribili strage cruoreque multo repletur sicque fratres ipsi victores perman- gerunt. Conri ius tamen in eo P lio vulnera uir,

qui post aliquot annos, mala vulneris habita diim

gentia, ultinnim vita sua clausit diem. Cujus corpus Thedaldus retinus episcopus, frater ejus supra nonii natus, tu Canusium oppidum detulit, et eum

neuticum huius nominis quartum imperatorem

genitorem fuisse matris hujus comitissae Mathi Mik. hoe modo videlicet Dicunt matrem aibit dis, di imvirgo esset, in juvenem nobilem exarsiSse genere Lucensem, in imperatoris aula ministrantem qui landem hac imperatoris filia tognila commissa timens, cum ea abiit e diu latitans vitam duxit. Tandem cum in civitatem quamdam inperator venisset, in cuius episcopatu juvenis ille ima imperatoris filia latiuibat: iuvenis ille rem aperuit episeopocivitatis ille autem imperatori narravit. Cuius recibus venia promissa, utrum lite recepit ad gratiam. Huic juvetii nomen erat Bonifacilis, qui ex impera loris lilia hanc genuit comitissam, quos imperator magnis exsequiis sepelivit anno hii maiialae divitiiv iis millesimo trigesimo. Ibi quoque ambo praenomi auxit ex imperii viribus, eis multa concedens. nati pontisces Gothlaedus Brixiensis episeopus, et Theclaldus Aretinus, Ildegarda Attonis coniux, n

nisaeius alitem Conrado fratre defunctis, magnis exstitit clarus virtutibus Hie enim in puerili adhuc aetate, ingenio multo viguit, et sensu mirisico polluit. Fuit quoque forina procerus, corpor decorus, aetii providus, viribus acer, dapsilis euntiis.

De confuderatione Bonisaei eum imperator Ἀλι- rado, et ejus morte.

Conradus imperator hujus nominis seci indiis, dum Parmam obsideret rebellem, hunc Bonifatium ad sui ina sit bsidium evocavit. Cujus ultus praesidio, utpote viri viri biis strenui et armis edocti, civitalem ipsam obliti uit, litem sibi postmodum ipse imperator astrinxit foedere juramenti, et uillo illuni honore provexit. Post haec Henrico tertio imperante, dum ad bella contra Burgiindos idem processisset imperator is satus Bonifacius in imperatoris auxilium memoranda pariter et magnisse egit in hostes. Inteide quo ErFilima sibylla molare vaticinala est A quae istud si lenito p tercimiliam in inime duxi. Dii ni

Igitur enim futurum ducem cujus nominis principium eri B., qui dieiis et actibus limpidus, rerum locuples opere Pacilicus, ei ini liis victor existis. Habuit idem nonisacius et aliam eonii igein illustrem, scilicet eatricem ex Gallia, Milicet regali stirpe progenitam, multo sorti e dec re et sapientiae nitore dolanam, cujus pater edericus et mater Mathil dis

exstiterunt. Ad quam desponsandam cum Bonifatius in Galliam properaret, qua tuo honore polleret, et quam ingenii quoque gloria emineret, patenter ostendit. Nam comitatus solemnissimo principimi et nobilium coetu inter caenera sua iusignia magni li-eentiae equorum pedibus jussit argenteas soleasi uuae si casu aliquo resilirent, nemo suorum enim in cuiusdam castri obsidione multos nonisa eius ex Burgundionibus ferro cepisset, minatus est eorum nasos et auriculas mutilare. Adsuit ibi a

trona quaeilam ii abilis et dives, quae tantum argonit

pro filii redemptione se datu iam est pollicita, quantum in trutina positum moles corporis ponderaret. Cui Bonifacius capti quatiens: Absit hoc, inquit ut hostes ferro capti redimantur argentes volo ut hujusmodi poena postertiali vestim sit opprobrium sempiternum. incisis igitii nai ibu Sc seriis aurilius tres iussit Oni istas clup os IIunc ina perator lient i euctilem noni lacium, sola limulante invidia, cum videret eum magnisse is actibus Sirenuum, s. 'piusta litavit dolo occidere. Sed De eustodiente et eor Ssumere dignabatur, sed passim per agros et se in seinper insidias dissimulante, imperator suo conamitas a transeuntibiis tollebantur litae sibi oppida et villas, servos ellati illas in Galliae partihus donavit in dotem. Quam dum reversus a Gallia in om-

bardiam duceret, ni agno a cunctis applausu et tu. nore sit scipitur. Tribus mensibus nuptiarum convivia impensis profusioribus grandique omnium hellua periturarunt. In quibus quidquid vasorum erat argent ri iti labat, et auro Spla nil bat. Ex haeneatrice liberos genuit, odericum scilicet et Ma-ihildam nobilem comitissatu, de qua praesens habetur historia. Sed Fedei ico ei Patrice ab hac luco subtraclis, Mathildis superstes unica patri nouisu vimine frustratus est. Fuit quoque saepe diebus Boni facius in divinis sollicitus, saxos 95:, etiam hon ravit ponti lices, elerumque valde dilexit, et pmcipite

monachos. Pro divino aulem amore et immissocialiae

suae eis dexurram aperuit delictaque propria illis conlidens, ecndignam sumpsi ii iientiam Taud meum volum vovisse Christi visi lare sepulcraim, et pro sita expedienda peregrinatione omnia e implevisset, illo vocalite in iij iis mani sunt hominum viust, universa carnis viam ingressus est, anno Dominica Incaritationis millegi in quinquagesimo Se

riitulo, filii sui anniis duodectimis Ilenrici teriti, et i955 id si sapientes. An potius legen tum an Si Libe Sucros Mun.

529쪽

Inluae sepultus est. Post quom conjux ejus illustris A Propterea divina occulua ultione postmodum vidua iatomitissa Matrix annis quindecim supervixit, uniersam marchiam rite gubernans, siliamque Mallii tam diligenter nutriens bonis eam moribus et virulibus informavit. Duo laudavit monasteria, Fraxi- i. rense scilicet et Canusinum, illisque praedia igna donavit. Demum, infirmitate eorrepta, decima .ava Aprilis die, anno gratiae millesimo septu ; imo sexto, Henrico quarto imperante, feliciter hac luee migratii corpus ejus Pisis condi-

De sania eomitissae Mathi dis et de sum et opinione ejus murili. Maihildis igitur comitissa desurietis Patre Bonifama illo, filioque ea superstite privata multis prilis bellorum conflictibus et adversi latum stimulis la. cessita, ut patebit in sequentibus, et suorum ultimam decessisse, et pro suae remedi animae quae possidebat apostolorum elavigero reliquisse. Scribitur autem

in libro qui Darius appellatur, quod hae comitissa Mathildis eum jam duobus fratribus emortuis, quos IIenriei imperatoris calliditate oecisos sore credebat. seque solam videns superstitem serpente qui oli in prolopiastos in paradiso Dei decepit callidior. ipsumque quaerens inperatorem a regno privare dolis acutissimis, non armis laborans septimo adhaesit Gregorio, qui prius ideprandi s dictus est diue eum adhuc virgo Gigonem virum prin erilissi suum ei et matre Beatrice, tum morum probitato ium 'serihimandiae ducem duxisset in maritum per annos progenitorum praeclara prosapia multis tu regi iis

nota esscitur ei famosa IIanc enim Graecorum principes Alemannorum Russonum Saxonum, FriSO- num Arvernorum Vasconum, Francorum, Lotheringorum et Britannior in multis extollebant laudiabus et mulla sibi dona transmittebant inter quos Alexius Graecorum, et Alemannorum reges eius conjugium petierunt, et alii quoque multi praeclari duces et principes, quibus laeide, non tamen ellicaciter respondebat haec enim semper erat laete hilaris,

mente quieta corporeque decora Teutonicam. Franci genam et Lombardicam optime nocti linguam. lliter aeterasque nationes fovit amore necipuo Paucos secum morata, uper se jam ponitens alieu-jus habere dominium consilio inito eum Primia sibi fidelissima, ipsumque ad Oloatam super laeum sedentem Per secessum immisso ense seii interimi. Cum autem robur a Tuscia usque Romam comitatus sui sere sola exerceret, pactoque secretissimo habito cum eodem deprando, eclesiae Roma liae tunc diacono, ue non cum quam plurimis religiosis a finibus Albini et Russu sparsis quatenus sine consensu imperatoris in ponti licem Romanum eligerent, ut consecraretur operam dedii. Sed ne sermo praesens videatur mortuos accusare, ad subsequentia procedatur.

Lombardos De viro autem hujus comitissae Mailiit c , filis exstat in dubio Per haec enim verba videtur

pace

hujus historiae scriptor innuere comitissam hanc non habuisse maritum, cum ii setiuentibus etiam

tionem Serihil ur tamen in libro qui dicitur Copia Landuli hi de S. Pauli , quod ad secessum residens 'ux quidam notia in Gothisidiis, Gothfridi lilius, lassi confossus interiit, conjuge relicta Mathilda, .lonifacii ac matricis admodiam elarissima silia per Puod nascitur quod haec comitissa alicui viro nu- ,erit huic scilicet Gothfrido. Est et aliquorum opinio quoi iste Gothfridus dux fuerit Spoletanus,

quanquam in eadem Copia ejus non noniinetur ducalus Scribit enim Marti illis Poloniis in Chronica sua, sueta per omisissam inιer imperatorem et

Post mortem itaque matris comitissae Maihil dis dis currente fama per orbem regem enriciun injus nominis IV lidebrando consentiente qui et Gresu rius VII, eum suis fautoribus anno ejusdem uenfici vigesimo primo qui fuit an Doni. 077, a matris Ecclesiae sanctae renitos gregatum, et Alena antii de ees, scilicet Bertholdus Roduli bus et L nelpla eunt multis omitibus et episcopis ab ejus se traxere

consortio, cum multa insanii denotantes quod im-ydrator agnoscens, ad consobrinam suam Maihildani eomitissam illusti m nuntios direxit, ut ipsa conSilium exquireret propter quod papa ombardiam

properaret promittens salissacere de commissis Pro

quod Gothfridus Spoleianus dux et comitissa Mathil D curante igitur eadem comitissa honori sice suscepit, dis devota silia sancti Petri Nortmannos expulerint: qui in praejudicium Ecclesiae Alexandro papa Se cundo praesident natione Mediolanens . regnitia Apuliae invaserunt, et sine Campaniae devastabant. Ponit quoque Jacobus de Varagine ord Frali uiri Praedicator. archiepiscopus danuensis, in Chronica sua, quod haec Malhilda tradi in nuptui, elim de viro suo filium genuisset, propter dolores quos in partu senserat, nolui postea vim suo conjungi sic suci: io mortito, eaque sit perstite, sine liberis tandem ultima defecit. Fertur etiam quod per ipsius parius dolores animata in maritum, ipsum ueri insecuta. sorte iit aliqui autumant . per modum qui dicIusat, in eum neeem Ilio inferri procurasse sie . Einhi etiam imperator IIenticus adsuit. In presentia i*itur episcoporum et principum inter quos erat e nerabilis Γgo Clumaeensis abbas imperatoris ne

rici in lavacro palse . de pace tractabatur cum ludiri luis jam sit per his deeursis diebus, ii ulluu paeis ira latus sortiretur essectitrii, imperator abbatem gonem humiliter deprecatus est ut sibi pro pata iideiussor existat quod ille sibi non licere respou dens astans comitissa pro imperatore prire ingenii' nal Cui et abbas ips respumlit Tu sola pulcs exsequi tunc Silpplex inperno consangit inean pans ut ea in ἰere .lento a Romano ponti sic in ne die lionem suscipere inereatur quod se aesuram '

mittens statim ad minuum onuscera alii iti liliiq

530쪽

que suppliciter alloeuta tandem annuit credidit verbis eius, petiitque ut sibi et Ecclesiae Romanae ab ipso impisaiore delitatis uramentum Praestetur. Imperator itaque ad praesentiam papaentidis pedibus super nivem et glaeiem incedens venit, et in modum erucis se in terram ante pedes pontisicis actans et Parce inquit, beatissime Pater, Parce cujus papa

Praesentia miseratione motus laenodixit, et ad pacis osculum admisit missaque solemniter decantata, corporis et sanguinis Domini nostri Iesu Christi in pacis et toneordiae signum eum feeit communione Participem, et in arcem Canusinam eum deduxit mirabiliter ollaetantes. Sicque Mallii ldae magna prudentia consolidata sunt inter imperatorem et papam pacis cedera, invitis tamen quibusdam episcopis, et in lite manentibus, prout subsequentia declarabunt.

oualiter papa et omisissa imperatoria fide mulala. insidias eraserunt, et sibi e suis adrersati sunt. Post hare imperator, papa dimisso in oppido Canusino, Regiuin perrexit, ita civitatem quida rata populabantur episcopi, videlicet Mutinensis, Crem nen Ais et Bononiensis de pace inter papam et imperatorem plurimum metuentes Ilis erat auctor Cui berius archiepiscopus Ravennensis, natione Pa niensis, vir nobilis et astutus hie autem imperatoris mentem adeo pervertit a papa, ut de pacis compositione poenitens papam conceperit taptivare. Dio igitur si ex quo discesserat a papa Bibianellum meavit, ad quem papa, nec non et comitissa 956 : petit imperator cum eis collo litium ultra Padum, quod annuentes, dum transisset imperator etiam ipsi transire contendunt, concepti fraudis ignari. Cumque transissent veni ad comitissam insinuans quae aiebant Palesaelis itaque insidiis papa eum comitissa ad oppidum rediit, imperatorem minime revisti rus. Haec audietiles episcopi supradicit Leti sunt essecti, et inaxime Guibertus qui, hujus sedili ni auctor sedem apostolicam contra Gregorium invadere satagebat. Quem landem imperator laiidavit in papam. Seditiosi namque memorali episcopi api id Brixiam convenientes, ipsum Guibertum in papam et gerunt, Clementem eum vocantes. Quem postmodum i inperator secum ducens Romam secit in papam benedici, ei ab ipso in die sancto Paschae inperii diadema suscepit. Maihildis autem comitissa, haec et hiijusmodi acta abhorrens, papae Semper ad-li sit Gregorio, per tres menses retinens otioris coin oppido Canusino qui Canusinam etiam dedicavit Ecclesiana, et liberialis privilegio dotatam eam secit immunem anno Filii Dei humanat millesimo septuagesinio septimo Monitis tamen salutaribus e imitissam inbuens et divinis praeceptis informatas. valedixit ei, et Ruinam perrexit cui plebs Rotnanaeum grandi exsultatione obviam ivit eum in Pasiorem suscepit ipse vero Omnes imperatori adversan

tor agnoscens cum valido exercitu intravit Italiam, eamque pervagatus, eastella fregit et oppida sola tamen ei restitit omitissa Mathildis. Contra quam lmperator magna exardescens in ita excitat adversus eam pricita terroresque immittit, et obsidiones minatur; sed eum eidem comitissae innumerabuli essent praesidia ab imperatoris oppressionibus seinper strenue se defendit quod imperator advertens, mox properavi ad Urilem, quam eum si hi non obtemperaret ad volum, obsidione vallavit eamque depopulatus est, et moenia mulla dirupit Postea. Urbe oblenta, statui in ea ut dictum est, Guibertum antipapam clementem appellaium Gregorius vero papa his graviter offensus, Robertum Guiscardi Apuliae dominum in suum auxilium evocavit. uem cum de Apulia venientem imperator audissit ab Urbe discessit. Sed Guiberius antipapa, praemiis et donis imperatorem alliciens, invasam sedis apostoli ea pDlhedram detinebat qui pravitalis haereticae limes es- sectus, multos in Urbe et orbe pariter vitiavit. Ipso enim, divina mandata seponens, leges sacras prae a ricabat, Dei raclesias destruebat Gregorium quoque papam severiter persecutus, multos episeopos et viros atholicos flagris amixit, et carcerum squalore maceravit, imperiali lavore sussultus.

De thesauro quem misi papa pro Ecclesia Canusina ad instantia in eo mitissae Mathildis.

Inter :ec comitissa Mathil dis pio corde sagrans

adversus imperatorem et iii herium antipapam acta eorum abhorrens prielia multa gessit, et quoscunque ei adversantes pro posse contovit. Ipsa enim

episcopis, clericis, monachis euriclisquo erat fida lu-

tela catholicis. Nam quos in hae procella dissidio itinimperator damnabat, spoliabat et exsilio redigebat.

ad eam recurrentes henigno eos solamine, et salubri auxilio refovebat. Inter quos ille venerabilis vir Anselmus episcopus, qui natione Mediolanensis, postea papa fuit, voratus Alexander huj iis nominis secundus; cui idem Gregorius Viliat in commendavit assectu ui ipsam Mais salubribus monitis et benignis dogmatizaret exemplPs. Ipsa enim ci: mitissa cum eode in Anselmo episcopo, qui tunc in Lombaxiliis partitus Gregorii papar erat vicarius, thesaurum Ecclesiae Canusina postulavi abhati Gerardo ejusdem Melesiae ut eidem papa di figeretur pro

defensione Romanae Ecclesia propter PerSeculio .ein, ut dictum est, jusdem Guiberti haeretici. Cui petilioni idem abbas cum grege sibi commiSSO pio ar stolicae sedis reverentia libenter annuit, et thesaurum alacriter obtulit, videlicet corollas 24 . et uina illarum crat aurea cum cruricula una itidem aurea. et duae tabulis altaris argenteae et eoopertur ais iliarca aliaris S Apollonii, et grande thuribillum argenteum quo ad totum thesaurium Canusi inundsepi ingeniae fuerunt libro argenti et novem auli. T. 6 Forte omissum reniunt, et properant.

SEARCH

MENU NAVIGATION