장음표시 사용
541쪽
irteiam scriberis sib. ix epist. 59 testatiir Imi, inquit, sibi testes sunt quia Christiani non sun ι quia ligamenta sancιor Ecclesiae ranis variis M. Romana l
Selendum autem quod sancti Patres pro ex communicatis habuerunt non solum illos qui post apertam eorum contumaciam specialiter excommunicatisiint; sed e illos qui jam laetam excommunicatio-Dem incurrere non timuerunt videlice aut se in partem excommunicatorum conserendo aut quod Fub exeommunicatione illis specialiter prohibitum est acceptando. llinc sanctum eone ilium Nicet num Arianos omnes, vel quisquis in hanc pestem sive eonsensu Seu communione decidisset ut B. Gelasius Papa tostatur, damnavit quem morem et in aliis r xcommunicationibus suis sancta at r celesia observare consuevit. Beatus timue Gregorius
papa primus tib in epist. 20 . consecratores Salonitani primumptoris excommunicatos esse declaravit, eo quod ipsam consecrationem sub excommu- iii aiione cis specialiter interautam sacere lentaverint. Quam rem nos, inquit, nullo Diodo possumus dicere conseerationein, quae ab ercommunicatis celebrata est. Sic utique quilibet Romani pontifices pro excommunicatis habuerunt eos utique, quicunque aliqua sub speciali excommutii eat ite prohibita pra sumpserunt. Ergo et a nobis omnes hujusmodi, riuu ut excommunicali devitantur, usque dum e- l siastico more reconcilientur. Sunt autem quatuor res in quibus eos specialiter devitare debemus, videlice in salutatione, in osculo in oratione, in convictu avod, ut S. Callistus papa testa luri ροι. 2),
quicunque acommunicatis re in his re in aliis νrohibitis ommunicarerint, simili egeommunicati ni juxta institutionem apostolorum subjacebit. Sed multi ad Mensandas ea cusationes in peccatis.s Psal cx L multipliciter se excusan quod exeommunicatos vitare non debeant. Alii enim illa in sententiam beati Augustini praetendunt quod eommunio malorum non maeviet nisi consentientes alii di eunt quod ecleaiasticis pastoribus sire eorum sanctioni subjecι non sint, eo quod arculo penitus abrenuntiaeerin ι alii etiam sibi obedientium in praelatum suum auiscere putant ne canonicia institutioiatibus obedire debeant S. AiccsTi iris, passi,n in libris contra D naatiatas). Sed omnes has excusationes quamvis ipsi apostoli indubitanter, ut pri iclum est annulis laverint, eum communionem excommunicatoriam coneraliter omnibus sub excommunicatione juxta
citio stationem S. Callisti papae . interdixerint nos tamen singulas quam Divolae sint, specialiter demonstrare non pigebit. Et hoc utique periti eclesiasit rarum regularum facile per se deprehendunt nos autem simplicioribus tantum fratribus in hoc satis-sarere volumus, ut tanto studiosius ah excommuniealis se abstitimant, quanto inexcusabilius se in e mimis ommunione maculari cognoscant.
illi ergo qui soni ni iam B. Angustini praetendunt
. quod communio malorum non maeule nisi onsentientes, ad exaggerationem suae excusationis subinferre solent summopere sibi erimina reommuniealorum, displicere nee ullo modo re eorum eriminibva assentire, et ideo exteriorem eorum eommunionem non eis norare. Rei haec sententia stati Augustini tantiu de eo tinione malorum adhuc in uia itale positorum, et nondum pro sua malitia eae imuit M'
lo: tim deprompta evidentissime ex verbis ipsius Augustini probatur. Ponit enim eamdem selitentia scribens ad Donatistas tuisquis, inquit inineelea iubene riserit, nihil ei praejudieant vliena precata, quoniam unusquisque proprium omis in ea in porιabu Gut. v . Si et Apostolus dieit Et quicunque in ea corpus Christi mandueaveri indignecivdicium sibi mandu eule bibit I Cor xij. Cum autem diei : judicium sibi manduea e bibit, satis ostendit quod non alteri ju-
dieium ae sibi. IIo nos egimus, et ostendimus ea obtinuimus quod communio malorum non maculatoliquem participatione saeramentorum sed eo tWnsione actorum. Nam si in saetis malis non eis quisquis consentiat, porta malus causam suam, et Personam suam, nee praejudica alleri, quem in consensione mali operia socium non habet eriminis
Ecce apertissime B. Augustinus non se hoe de ex. communicatis dixisse manifestat cum de eo qui in Ecclesia corpus Domini itidigne sumit, dicat. Nam superius ad eosdem Donatistas de excommunicatis. priemisit, dicens tuisquis a ea tholica Ecclesia sue.
it separatus, vanιumlibet lavdabiliter se irere eristimas, hoe solo scelere, quod a Cmii,si .ιnita ιe di junctus est, non habebit riιum sed ira Dei mane super eum Ioan. 3. Deinde de his qui in Melesti
sunt positi consequenter adjeeit se visquis autem triEcclesia, et retiq. ut supra dixi tuus. Idem epic. ci xii Eleusio e Grauimatino Fellai Grammaticoluuibus, inquit, mali placent ii unitate ipsi communicant malis quibus autem displicent et eos
emendare non possunt, ne ante leni pus messis audeantri ni eradicare, ne sit nul eradicen e triticum Matth. xiii 29ὶ non saetia eorum, sed altari Christi communieant, ita ut nouciosum ab eision maeulentur. sed etiam dirinis verbis laudari praedicarique merean-ιur,quoniam . nerioinen Christi perhorribilia schismata blasphemetur pro bono unitatis tolerant quod pro bono inquitatis oderunt. Et hoc utique de malis in unitate posuis, non de excommunicalis evidensissime sonat. Idem ad meritum in illud inquit non est tacendum, et eognitos malos bonis non obesse in Ecclesia. si eos a communione prohibendi aut potestas desiit, aut aliqua ratio conserrandae pacis impediat. Et postpauca:
Manifestum est non hori malum Ed P. I pici hon inem.
quod est malus quisquam eum qito c. d altare Domini Ge- ceditur, eIiam non si incognitus, si tantum non p- probetur. et a bona conscientia displicendo separet r. r.
Idem in serna. T de vangelio secundum Matthaeum de diiobus meis: In multis inquit Senetorum librorum ιoeia apertissime sonat esse intus in Ecclesia et bonos et malos, quo uri' dicimus f
542쪽
Et de iisdein ipsis malis, id est Moeclesiasticis statutis iiivbedientes anatheuiati avi, in unitate positis quomodo boni non maculentur in e-lem sermone subsequenter annect t Duodius mo- ais, inquit, non te maeulat malua si non conseri . ias, et si redarguas hoe es non communicare re non comen: ire. Communicatur quippe quando Reio ejus consortium voluntatis rei approbationi appingi iur. ιὐ ergo nos admonens Apostolus ait: Mite ommunicare operibus instucinosis tenebrai m Ephes V. l . Ei infraci Non consen Iientes silia mulis M ap- irobeus neque negligentes itis, ut non arguatis ne
lloe autem unum est ex illis quatuor conciliis, qu .ir S. Gregorius tib i, epist. Et astruit veneranda. ut satieta quatuor Evangelia de quibus ad patriarchas scribens testatur : Cujuslibet, inquit, visae atque actionis norma ista iconmtiιJ quisquis eorum hoc est, eonciliorum solidiιatem non tenet. etiamsi lapis esse videatur, tamen extra aedificium jacet. Et post pauca me, et non illa destruit nu- quis praesumi aut sollere quo ligant. v religare quo solvunt ouisquis ergo aliud la ι, anathen. aque superbientes, ut insultantea arguatis qui autem sit. Videsne quum lilia religio quemlibet excudeserueti unitatem viola charitatem, et qiuisquis es sare postit quilia eclesiasti eis statuit obedire
ἔα eharitatem quidlibe magnum habeat, ipse nihl beat, cum quilibet inobediens extra aedisseitim a- est juxta Apostolum I Cor. xiii . cere deputetur etiamsi tam religiosus si ui lapis ideo in lib. de Fide ei operibus: Cum per est 'esse videatur. Imo ipsa religionis prerogativa massentiam praepositorum sire per aliquam ercusabilem neceMitatem sire per Oecultas obrepsiones invenimus in Εωesia malos, quos ecclesiastica disciplina eorrigere,ut coercere non possumus . lune, ne Iscendat
in eo nostrum impia et perniciosa prorsumptio, qua
infirmemus nos ab his esse separando v peeeatis eorum non inquinemur, ae ιι post no trahere eonemur retuli mundos sanctosque discipulos a compuge segregatos veniun in mentem illi deseriptionis si-ruiliιudines e dirina oracula, quibus devmnstratum et pronuntiatum es muιos in Ecclesia permisios bonis usque ii sinem saeculi tempusque iudieii suturos, e uini bonis in unitate et participatione sacramen- eorum, qui eorum saetis non consenserint, obsuturos.
iori eum addicit Onanat ii qui non tanto Obedientior sanetissimae matri suae Ecclesiae exstil. rit. quanio religiosior haberi voluerit. Debent utique Ἀ-ligiosi aliquid ecclesiasticis statuus Superer arC, non ipsa statui temerario ausi abrogare alioquiniani majus judicium subibunt, quanto in Munii
gradu sanctitatis positi, et ipsa ommunia praecept tnon linent praevaricari. Est autem apostolicuit . et universale totius sanctae Ecclesiae Praeceptum, ut
ex in multinati devitentur. Eigo et quilibet relicosilio Observare debebunt; alioqui majori da innationi quam cita in Iaici merito subjacebunt. Sed et obedientia in praes alum nos excusare nou poterit quin apostolicis statuus necessario obedire
Ecce illorum malorum communionem . Augu debeantus, si lilii Ecclesiae esse volumus iliue enim fit inusis ibis nun nocere asserit, videlicet eorum qui in Ecclesia sunt positi, nondum ab ecclesiastico judicio separati. Quod si illis ipse sanctus doctor non tam signanter iisquequaque exprimeret, nos lamen illud nequaquam de excommunicatis intelligere dei, remus, ne illuin ipsis apostolis et sane iis Patribus sibique ipsi contraria dixisse astrueremus. Ipsi
enim apostes eorumque successores communionem excommunicatorum in tantum nocere docuerunt. quod et supra notavimus, ut sub excommuilicatione eum damnarent quicunque eis vel exterius communicare praesuineret. Nec hanc sententiam B. At
gustinus ignotavit, quam etiam in concilio ccxvii Ot,edientiarii Eutychetis Constantiinopolitani abibatis eum ipso Eutychete in concilio Chalcedone iisi a nati ie
lutis obedire delegerant. Sul, lili autem Nestorii praesulis Constantinopolitania sanctissima synodo Ephesina laudati sunt, quod ipsi apostolici Sinailutis obolientes proprio episcopo restiterunt, et ob hoc etiam postea ex ejus potestate penitus emancipari merueriint. Hinc et D. Eutychianus papa se ει u et mart)ra B. Petro decimus septimus in decretis suis, ira
inartyrio consecravit, verissime protes latur quod subditus ne episcopo ne abbati suo obesilie debetit, si jusseri u et v pro eaecommunieato nissas insti-
episcoporum sua subscriptione confirmavit. 0n, luat. Sed et B. Gregorius papa l lonoratum Sa- ergo aliquis B. Augustinum pro defendenda com lonitani episcopi archidiaconum . sed ab opi .
ni unione exeonimii nicatorii in frustra in testimonium assumat imo ei ne eis ullo modo communicet, Obediat, ne et ipse, juxta sanctorum Patrum statuta, eidem ex coniviunt calioni sutilaceat. ii autem se de excoinmunicatione vitanda excu
εticis pastoribus ire eorum sanctionibus non subjaceant, videlicet monachi sive quilibet religiosi, non otiose eonsiderent quid de hoc sanctu in Chalcedonense concilium delit, ret ipsum enim generaliti romnes uionacho per linamqua inque civi luteis siveris Onem episcopis subjecis fore decrevit ips isque
Smpo depositum eodem noleule episeopo, in locuti suum reStiluit aliumque eidem Ioitorali, jam subrogatum deposuit eo quod illo suo episcolΜ, in tali subrogatione contra interdictum sedis apostolicae obedierit idem quoque apostolicus scribens Joanni Corinthiorum episcopo, Paulum Eusemilitu Euphemi unil Thonia in , leniatium, clericos ab rit 'dine deposuit, eo quod proprium eorum episcopii maccusare non obedierunt quoruin tamen Pauliin χιClematium in pristinum gradum postea res iiiiii.
item ipse scribens omnibus Nichaeli D, Eacii concilii episeopis 97l , firmissime pia erit ulti imat, ii
543쪽
lsi Tuis uisui cleinelitium de illaiis eriiniuibus uni inni citidem necessario et de ejus ligamento iudieabiiiir: sollicitudine examiliarent, ii: audii si vera es Sent, ultione canonica resecaretur, hoc terribilira subinserens, quod apud Deum eoru utilem criminum paribe 'ν exist me quicunque eorum illa subtiliter indagare neglexi SSPt.llaec ei alia hujusmodi in ecclesiasticis sanctorum Patrum statutis sustulenter in inure potestis, quae nobis evidentissime demonstra .iquam obedielitiam subjeci cujuslibet praelas ad superiorem potestatem viaelicet ut et post mortem ligatoris aeque Frina neat ligatus qui non fuerit ecclesiastico more reconciliatus.
Libet alietem sententiam B Cypriani martyris ei egregii doctoris de communicatoribus excommunic torum subnectere, ut ipsi perpendant quam periculose sibi pals ah ora:m eonsorii non eaVeant. Scilbens enim ad Magnum presbyterum Inrentinua, inquit, ii tali saeivore non solum duces, auctores,
debeant, quae et ipsos dati nare stetit, si vel prae sed e participes poenis destinari, nisi se a commu lato suo contra ipsam obedierint. Non erco aliquis nione malorum separaverinι, praecipiente per Mosen obedientiam praelati sui suyei siue praetendat, quod Domino, et dicentes: Separamini a tabernaculi homi- praecipuae potestati, videlicet apostolicae et ecclesia mim issorum durissimorum, e nolite ungere ab omni- liticae auctoritati, in devitandis excommunieatis obe bus quae sunt eis, ne simul perealia in peecati eorum dire non debeat imo tam subjectus quam praelatus B Misi xvij et quod omminatus per Mosen Domi eos devitare studeant, ne eidem excommunicationi, nus fuerat, implerit, ut quisqui se a Core et Du- tu i apostolorum iistitutionem, pariter subjaceant. hanis Abiron non separasseι, poenas statim pro im Sed et illi excusationi, quam quidam simplices in pia eommunisne persol reret. Pu erempto stetiditur nostro tempore praetendani, quod Geommunieaι jam e probatur obnorios omnes e eulpae e πη sutu-
in tantum abundarei in ut nequaquam aut viae deritari possint, facile respondetur quod dissicultas evitandi, non negligentiam nutrire, sed majorem autelam ad devitati os excommunicatos debet nobis excitare. Quamvis enim dissicile vitentur, non tamen pro nullo peccatu reputare debemus si eis contra ecclesiastica statuta communieaverimus, quae juxta ros, qui se schismaticis eontraira positos et sacerdotes irretio issa temeritate miscuerint epist. Is . Caveant ergo omnes tam subjectus quam praelatus, iam saecularis quam religiosus a communione excommunicatorum quod nullus omnino excipitur, eum omnibus huiusmodi communio sub excommuniis calione ab ipsis apostolis interdicitur et: sanctus Patres usque ad sanguinem defendenda co excommunicatis perire timeamus, si nee pri roerra gnovimus. Nam et quotidiana peccata non minus cita apostolicae uterdictionis eos devitare curemus. Ipsi etiam communicatores excommunicatorum vita devitare valeamus. Unde et quotidiana eis pro 'devitandi ut i, etsi communio eorum non Sub ex- Pro Peccatis reputamus, etsi ea nequaquai in hac curata sunt remedia orationum videlicet et eleemo eommunicatione tam videnter ut ex omni inimi synarum, ut quotidie amputaretur quod quotidie mim imbis interdicis legatur. Nam in sarii eanun malo minutare videtur. Sic utique quotiescunque bus saepenumero reperitur ut qui omni uiti ea ex excommunicatorum communione maeulamur statim commuiv.ca: , excommunicetur. Nec niuin ibi ad paenitentiam et reconciliationem festinare debe specialiter adjicitur ut et communicatori communius. Nam difficultas evitandi aut parum nos aut ni nicator sub excolia multicatione damnetur nempe
hil ad excusationem juvabit si nos ad praecavendum multa imo plura sunt, quae nus litam vel sub Spe et postea ad satisfaciendum negligentiores esse erit, tali prohibitione, nedum excommunicalione, nobis quos in tali necessitate ad majorem diligentiam ex proii ibi in leguntur, ut carnem comedere in Parasee citare debuerit. ve, et alia hujusmodi, quae lanaeti pro sola eccleSia-Quidam etiam ineptissime se cum morte domini set ira consuetudine necessario devitamus, ne juxta Gregorii papae excusant 972 , quasi excommunica Arigustinum ad Casulanum presbyterum, ut prae a tionem Romani pontificis post mortem ipsius obser ricatores divinae legis udieemur. Si ergo plurima vare non debeant. Sed hi audiant ligationem Ro- D pro sola ecclesiastica consuetudine devitamus, quant mani pontiscis non minus alam reputari quam o magis illud quod a sanctis Patribus etsi non sublutionem, quia D. Petro et suis succeSsorum ara inino jus ligandi eodem tenore et lirmitate, it Sol
vendi, concessum est. Solutio autem cujuslibet apostolici sive in reconciliation excomiti uis atOrlltu, Nive in restitutione lapsorum, etiam ps fit mortem Soluturis valere non dubitatur. Nun lii id enim quilibet reconciliatus sive restitu ius pio excommviii calove deposito se statim reptitabit ii, stiluam reconcilia lor ejus sive restitulor obierita Non redo. Si igitur solutio cujuslibet eautolici pastoris post
mollem ipsius rata et observanda non dubitatur,su72 Seripsi ergo nernaldus hane apologiam. mi: tu jam Grt Eoii oll. cxlommuni calloile, lamen firmissime proscriptum cognovi in iis, scilicet ne communicatotibus exeommuni atorum communicem iis . Nam linatus Gelasius
Ilapa, qui et aliorum salutorum Patrum scripta apostolica auctolitate cavoniravit 975), scribens ad episcopos Dardaniae hanc sententiam promulg&vit: hit, inquit, vobis commulae eum hominibus eo inmunionis ea ternati in his praecipue rebus quas sancti Patres nobis prohibuisse cognovimus. Idem in Sequentibus spist uuid jura si quis alicui etidentiori haeretico non eommunicet, et his tamen com-
544쪽
munione ungatur, qui ab illiu non sun commηπione xjusmodi ommunicatores devitemus, ne et nos Per eorum consortium contagia Pertulorum subisse iudicemus Si quis autem haec omnia latius conside rare desiderat, scripta eiusdem apostoliet ad dive sos de anathemate Aeaci non transitorie legat quae si sideliter perlegerii, nulla ei ampliu de vitandis
communicatoribus excomimunicatorum dubitatio . manebit.
Aecipiant ergo saepe dicti communieatores sanum consilium, et festinent ad ecclesiastieam reconciliationem, ne catholicain sinceritatem externa communione, iuxta B. Gelasium, commaculent aut lipsi sua in salutem neglexerint, nos tamen qui Catholici sumus, nobis ab eorum e maculatione ca- Ne quis aliter hane sententiam quasi minus ratam Contemnat, eo quod poenam excommunicationis specialiter seriptam non habear, diligenter attendatur quid B. Nicolaus papa I, in generali synodo praesidcns generali ejusdem synodi judicio decernat 26. q. l. e. 83. Sed si quia, inquit, dogmata, mandata,
interdicta . sanctione sire decreta a praesule sedis apostolicae promulgata conte. ipserit, anathema sit.
Nec hoc utique sancit Patres necessarium fore judicaverunt, ut singula quaeque prohibenda singulari
excommunicatione prohiberent eum saepissime omnium ecclesiasticarum institutionum violatores sub generali damnatione multarent. Sed et ipsa ecclesia-
alica consuitudo sententiam beati Gelasi papae ob vservare tonatur, quo eommunicatorem Geommunieati recipere non solet, nisi reconelliatum. Nihu au ιem simius estuenendum, ut S. Augustinus testatur, quam illa in quo reritas consuetudini suffragatur. Ideo autem sancti Patres hujusmodi communicatores devisari voluerunt, quod ipsos quasi a seipsis damnatos habuerunt. Sic praelatus apostolicus Acaelum, recepta communione Petri se ipsum damnasse testatur. Unde et Maius Felix papa in ipsa sententia qua Aeacium anathematiravit hoe signanter apposuit Habe ergo eum his quos libenter ample- curia portionem, hoc est, cum excommunicatis ac si diceret: Non tam novam excommunicationem Super in secimus quam veterem, qui te ipsum com in
municando excommunieatis innodasti, consimamus.
Nee hoe sane negligenter inspiciendum quod B. Gelasius tam expresse subjecit cur apostolica sedes Acacium communicatorem Petri resutaverit Beati, inquit Petri sedes ne per Aeaeium in Petri eonsortium dueeretur ipsum quoque a ua Ommunione submovit. Idem Anastasio imp. epist. 0 Poaι- quam Aeaeius ommunionia eater e factu est, non νοι uit nisi a athiate et apostolica mox socieιate praecidi, ne per eum. At re paululum erasaremus, nos quoque videremur subisae eontagia perfidorum. ι
paulo superius 'on potest, inquit, quilibet, perrem
sitatis ommunieatore suscepto, non pariter perve
sua probari nee poιes refutari perteraitas, complice peremitatis admisso. Videsne quam necessario hu D 975 Sequebantur haec in s. eod. ona nee ad 97ι omnes istae probationes a sacris canonibus antecedentia nec ad subsequentia pertinent. Non prohibentur ut patet in decretalibus, lit de purga omisimus lamen ut omnia codicis boua side reprae lione vulgari.
975 Iudicium aquae rigidae non re
eorum testimonium qui eidem morbo consentiunt. sed religiosorum Datrum qui eidem relari studio et voluntate resistunt. Qui tamen testes non craquam rigidam, sed ι. seu, Ed P. per ignitum serrum, vel serventem aquam sunt acquirendi 974 . Simoniaci non admittuntur ad judicium, si probabiles personae, etiam laicorum vel seminarum, Pr lium se ab eis recepisse testantur. Nec aliud est pro manifestis venire ad judicium, nisi tentare Domi num. Unde et allimur multoues in talibus quia
Deus longe est ab his qui tentant illum Sup. 3.
Per multos iam annos regia Teutonici latitudo ab apostolicae sedis unitate divisa est. In quo nimirum schismate tantum periculi factum est ut, quod cum dolore dicimus, vix pauci sacerdotes aut clerici ea
tholici in tanta terrarum lati inline op hriantur. Tot
igitur filiis in hae strage jacentibus, Christianae pacis
necessitas exigit ut super hos materna Ecclesiae viscera aperiantur. Patrum itaque nostrorum exemplis et scriptis instructi qui diversis temporibus Novatianos, Donatistas, et alios haereticos in suis ordinibus suseeperunt, praesa regni episcopos in schismato ordinatos, nisi aut invasores aut Sim nlaei aut criminosi comprobentur, in ossici episcopali suscipimus. Id ipsum de clericis euiuscunque ordinis constituimus, quos vita eientiaque
545쪽
Dedimus upra inter eoncilia Itonoe eelebrata tempore S. Grenorii II. G ordine quinta.
Domino ac venerando sacerdoti ALaonso, scientia A R i s Patrum, cui egregius ocior Augusunus intersuit, vere ipsius sacri Scripturae armarium. Deliberat enim priddictus archiepiscopus ita dicens 975 Placet u saeerdotes et Ieritae, c qui
sacramentia dirinis insertiunt, eontinentes sint in omnibus, quo possin simpliciter quod a Deo postu-Ian impetrare, ut quod apostoli docuerunt et ipsa servati anιiquitas nos quoque custodiamus. Quod constitutum a legalis apostolicae sedis Faustino ve- et moribus adornato Brn Lnus bonum indeliciens, quod est Christus. Cum proxime simul essemus, et verba de cano-tium sanctionibus ad invicem conferremus, aliquatitulum de capitulo Niceten concilii dissensimus. Cuiuenim inter nos, ut recolis, de prohibenda sacerdotum incontinentia sermo consereretur conferreturi, quae in tertio eiusdem concilii eapitulo adeo prohibetur, ne saltem clerici deheant habitare eum Dininis nulla consanguinitate propinquis, tu quoddam aliud caput ex ecelesiastica llistoria, quae dicitur Tripartita Bist. Feci Tripart. lib., eap. t in , protulisti, quod quemdam Papbnucium testatur in
eodem conellio surrexisse, et a tota synodo sacerdotibiis ut dormireis cum uxoridus suis licentiam
impetrasse insuper etiam idem ipsum capitulis Ni eam concilii minus considerale annumerasti. Unde non parum doleo de te tantae in olis viro. in aeris litteris tam erudito, quod hoe unquam excellentissimo concilio, juxta sanctum Gregorium, aeque ut vangelium venerando, assignare non dubitasti quod nec ultimum, imo nullum inter cano-itica capitula habet locum, videlicet quod apostolica et evangelica adversatur doctrinae. Nam ipse princeps apostolorum in Epistola sua I Petr iu), etiam laicis precipit ut aicant uxoribus suis, ne impediantur orationes earum, Cui e ipsum vas electionis I aulus concordat dicensa abstineι ros ad tempus is vacetis orationi I cor die quo volunt orare prohibentuliquido onse iiii lur ut sacerdotes quibus quotidianum est osticium orandi vel sacrisi andi, vel baptizandi, nunquam a die ordinationis Muin conjugibus suis debeant commisceri .llane alitem continentiam ab ipsis apostolis, Sacei dotibiis et levitis esse indictam testatur Aurelius Carthaginensis archiepiscopus in consilio gene-s9TI Vide concilium Africanum sub Bonifacio I
Seriburtim e Pharitaeorum, non intrabilis in regnum elorum vatth. v . iustilia autem veterii misia ut sacerdotes anno vicis suae, dum nondum verω, sed
umbratica tantum sacrificia elebrarent, non solum ad uxores, sed et ad domos suas venire penitus vitarent. Hanc igitur veterum justitiam quicunque ex modernis sacerdotibus non dico superare, sed salistem imitari contendit, nunquam post ordinationem suam ad conjugale opus redibit, cum nulla dies pr. aereat qua sacerdotali mei vaeare non debeat. Amplius sancta et veneranda synodus Nicaena, cui prauliclum ea pitulum assignasti, in tertio captiei nitus prohibet clericis etiam cohabitationem seminarum, nisi consanguinitate proximarum. Illud autem tuum nee prohibe concubitum. Quicunque gl- tu tuo capitulo eonsentit, a praedicto concilio di
. viii. Si igitur late e sensit. Unde et damnatus est anathemate quo S. i ab opere conjugali, Gregorius in synodica sua omnes a Nicaui a synodo
dissentientes damnavit. Si autem fortasse negas eamdem synodumor hibuisse elericis habitare cum seminis, antiqua et authentie perserutare exemplaria, quae ibidem concilium in cap. cum cae xviii Patrum subscriptione continent roboratum, quod eliaui in eodem numero capitulorum a sanctissimis episcopi Cy- verba hujus an aliter paulum habent sicut et incunc Dicen, dilitiS: Sensus est alioqui cuneo
546쪽
rillo Alexandro salesandrinol et Attico Constanti A caput, eontinere nolletit non utique. Novit enim quod ne laicis quidem, nisi pias triti uanam continopolitano ad praedictum praesulem Aurelui in et siquos Africa episcopos egitur esse transmissu In. Ipsa etiam Tripartita historia, quam Inuitum venerari videris, 20 capitula in praedicta synodo testatur esse constituta. In his inquam, exemplaribus, si legere digneris, inedictum invenies concilium in capite clericis non modo coitum, sed et cohabitationem per omnia interdicere cum seminis. Praeterea Siricius papa in decretis suis deer. Pet in eoncilio Arelatensi , . Hieronymus in epistola sua ad Oceanum et in ecclesiastica Eusebius ilist riai 976); sanctus etiam Gregorius lib. vii epist. 59ὶ nomano defensori seribens, et alii quam plures praedictu vi capitulum in Nicaena synodo probant essenentiam divina roncedantur sacrainenta, cum et ipSo
David, quem Dominus secundum cor suum elegit. panes propositionis non accepisset, priusquam a
sacerdote percunctatus se triduo continuisse respondisset Leiit. 2 lxQuomodo igitur incontineritibus diaconibus ministerium suum exercere peruiitteretur. qui juxta decreta sanctorum Patrum, cum ipsis sacerdotibus ad divina sacramenta coniicienda, percipienda, vel saltem tractanda, non intermisse sed
quotidie debent parati esse 'P terea item apostolicus lib. xii epist δι seribens ad Leonem episcopum Catinensium Catanensium l. hoc etiam subdiaconibus esse constitutum a statutum. Ergo illuu tuum , cum isti maxime Si vir decessore suo testatur, ut qui eo tempore esSentcontrarium, anathema nullatenus exadet Gregoriamini. Ips enim do 2:or apbstoliciis lib. H, epist. 12 omnia canonibus adversa in synodo si nerali sub anathemate secit damnari, ita scribens Syagri Augustodunensi episeopes: Omnia, inquit,
quae sanetis arronibus, aieu praedia imus, tun adiersa, districte sub anathematis interpositione damnentur id ea hi nullus pro adipiscendia ecclesiasticis ordinibus dare aliquod commodum praesumtit, re prodiaticaeeipere neque eae cie habitu quisquam re- nι aceedat ad locum sacri reρiminis perrenire. Neque ut aliae mulieres eum sacerdotibus habitent, nisi hae quae sacris ea non ibit sciunt permis3ae. Sed forsitan asseris ad luam partem defendendam conjugali unum de duobus eligerent, id est aut se ab uxoribus abstinerent, aut certe nullatenus ministrare taesumerent. Diligenter ei iam altendas S. Gregorium ad tempus tantum a diaconibus Siciliae continentiam non exegisse. Nam in eadem ipsa epistola deliberaxit ut millus opiscoporum deinceps aliquem diaconem ordinare rici sumeret vi, qui Seraste victurum promisisset, nec praedictorum etiam diaconorum aliquis ad sacrum ordinem ei Veniret. qui se pos prohibitionem tunc ante triennium saetam ab uxore non continuisset.
Quapropter manifestum est eumdem apostolicum diacones subdiaeonos tantum illius temporis et loci ad continentiam non compulisse; tiam innarii Nicamum concilium, lixta assertionem magni Atha s deinceps, ab omnibus qui diacones vellent seri, pernasii primulis Alexandrini et Marci papae, etiam in 70 capitulis constare. x quibus quod nos tantum 2 in usu habemus illud tuum reliquis apud vos
usitatis annuinerare conaν.S, Sed frustra. Ego nempe asseruonem SS. Palmur de T capitulis nec volone possum negare: unquam lamen adeo ero infrupiens, Deo miseranH. ut ipsos venerabiles cccxviii
Patres unquam triuid sibi vel apostolicae oetrimeeontrarium sumice constituisse. Imo, omnia eorum vel apos olorum sententiis repugnantia non professionem statuit exigi. Quantum autem hoc tuae pari adversetur, mecum lua charitas consideraro
episcopis, cujusque te inporis conjugale piis sequentare permittit quod . Gregorius vix in quibusdam diaconibus ad tempus toleravit nec tameti Sine poena nain spem promotionis penitus ademit eisdem Incoluinentiam denique concedis sacerdotibus, imo episcopis, propter quam pri dictus cior spem superioris gradus intercitidi diaconibus. dubito damnasse. Quis enim sani capitis duo simul Videlicet episcopi, juxta tuum caput cum uxoribus observari constitueret quorum unum observatum suis dormientes abrenuntiabunt castitati quam ipso
aliud observari prohiberet Si enim, juxta tuum etiam ab omnibus qui deinceps vellent fieri diae caput sacerdotes licite singulis noctibus cum suis, nes, per professionem praecepit exigi cum in ian-
uxoribus dormiunt, quomodo ne in una domo ha tum ergo S. Gregorius tuo adversetur capitulo, etiam bitent observabituri videlicet si in uno lecto jace in hac ausa ubi non parum rigorem canunumhniit quomodo nee in una domo inanebulit mitigavit, et ubi quaedam lantuni eo tempore tolu-Sed ne hoc transilio quod tuae parti maxime pu randa dissimulavit, patet etiam idiotis in quanium
las sussragari, quippe quod legitur in epistola S. Gregorii, quod ipse diacones 977 Stelliae ad eonii-neni iam non coegisset illos, inquam, tantum, quos jam ante triennium nova prohibitio incontinentiae conjugatos invenit. Nunquid tamen S. Gregorius alimbi in eadem epistola praedictis concessit diaconibus ut ossicium suum exercerent, si se, juxta tuum
976 Rullini ad Eusebium appendicem intelligit.
977 In mars cod. haec verba adjecta sunt Nola quod in emendati 'rit, exemplarib non diaconos, tua pars impugnetur imo damnetur a generalibus statutis ejusdem Patris, quae ipse, juxta districtione nieanonum, non tantum ad tempus sed omni tempore deinceps observanda promulgavit, in quibiis etiam cohabitationem eum seminis sub anathematis impositione, tu dixi, sacerdotibus secit prohiberi.
sed subdiaconos leguntur. Et sic legendum. Sic enim habetur, lib. i, p. 2 ad Petrum stibilia omina Siciliae.
547쪽
Sed adhue forsitan, ut videaris sumasari, etiam in huius temporis diaci
nibus, ut in praedictis ineontinoi.etiam O:.lendis esse tolerandam ; sed frustra Conse queretur niluut coniugium in quarta generatione cniam modo i Ieraretur quod idem doctor apostolicus lib. xii, reapontio ad vi interrogationem Augustini Anglis
noviter conversis ad tempus se concessisse prosite tur. Si enim e tempore alterutrum horum esset tolerabile, potius tale coniugium modo esset susserendum quot saltem aliquando licenter legitur con-eessum, quam incontinentia diaemiorum, quae ut
quam ibi oncessa, sed vix in paucis, ad tempus, non lamen sine subsequente vindicta, ut predixi, legitur esse dissimulata. Ergo cui tale conjugium modo nullatenus in aliquo quantumvis ad continentiam infirmo sit toleranduin inulto minus hoc tempore diaconorum incontinentia alicubi est
Ex his ergo rationibus in ipse colligas quid de
sacerdotali astigio ensere debeas. Sed non iam diutius in exquirendis rationibus demorabor, cum quaelibet una priedictarum satis indubitanter tuum destruat capitulum quod non ex aliquo libro actis Patribus eanonizais, sed ex ripartitaptum est Histori quae quamvis nobis non parum ad notitiam rerum gestarum sit utilis, nunquam tamen esuriet ut aliquid ei eredam quod sacrae S. Plum statutisque sanctorum Patrum imo Spiritui Saneto, horum auctori, deprehendam adversari. Beatus nempe Gelasius papa 978ὶ serii clatrarum indagato solanissimus, in decretis suis, ubi cum
eruditissimis xx episcopis dixersorum alii'rorum istis Graecorum quam Latinorum libros examieravit,
et diligenter qui eorum essent recipiendi vel renuendi deliberavit nusquam eamdem Historiam jamdudum a tribus Gnecis compositam, recipietidis adnumeravit Scripturis, seu i am in hoe tuo capitulo respuemlam esse monstravit quippe venerab: liter suscipiendo sanctorum Patrum decreta idem eapiti, ut diximus, penitus contraria. Fortassis autem eontendisii aedicis Historiae ideo per omnia credendum esse, quo Cassiodorus ex
luae Muci reverenita ipsum iuum eaput adimplemus. Non autem mireris ipsius uisloriam in aliquibus esse respuendam, cummistoria Eusebii, quam S. Ilieronymus imo Russiniis de Graeco in Latinum conver. tit, vix in Milletis deereus Gelas papa obtineatne omnino renuatur, licet mullum utilitatis in ea reperiatur. Sane videlicet viri multa ad nostram eruditionem utilia non solum transtulerunt, Metiam ex eorum propria persona conscripserunt. qnorum ad qua et ipsi postinodum judicaveruntis spuenda. Hujus rei satis evidens testimonium S. Augustinus asser nobis in libro Retractationum, hi pene ex singulis libris quo ipse composuit, non pavea ipsemet renuenda tensuit. Hoc enim donum proprie sapientitus adeo est attributum, ut ne in suis, nedum in aliorum libris defendere velint siquid in eis catholica veritati contrarium invenerint. Item etiam Augustinus, scri ens ad S. Hiemaiymum epist. 9ὶ se ipsius et quorumlibet sanctorum seripia ita legere testatur, ut lamen nullatenus recipiat si quid ibi aperue veritati contrarium reperiat uae igitur consideratione Historia Cassiodori est legenda 9793. quam non tantum ex sua persona non M. P. composuit, sed iam dudum a tribus si meis non adeo notis compositam ordinavit. et cuilibet' horrum trium proprium opus assignavit. Unde non tam sibi quam auctoribus ejusdem Historis est imputandum quod in ea invenitur reprobandum aut forsan piphanius nescio quis scholasticus, cum eamdem do Gretem in Latinum verteret, non si deliter Latinis litteris commendavit quod tamen pr 3babiliter in Gra eo seripium invenit 980j. Utrum autem ex hac an exata qualibet causa eadem Historia canonica veritati
non Paruua inveniatur refragari tuo iudicio relinquendum aesti illo. Cum gliuri dictum tuum copui, Omlatum auctoritate destitutum, decretis sanctorum Patrum et
evangelicis atque apostolicis Seripturis, imo Spiritui sancto, cujus instinctu haec omnia procul dubio sunt deprompta, certissime probatum sit repugnare; quid aliud restat, nisi ut Gregoriano anathemate Ieria a quicunque illud dei neeps contra canonicas sanctiones defendere conatur Cesset itaque fraternitas tua illud posthac saeratissimis Nicam eonrilii senatore monachus, vir in divinis et humanis litteris D eapitulis annumerare, vel etiam alicujus momenti eruditissimus, ordinavit eamdem. Sed hujus viri aestimare ne, si illud pro autherium receperis. Persona quantumvis veneranda non poterii annui Spiritui sancto , ut predictum est . repugnare lare canonieas S. Patrum institutiones quas, ut judiceris, quod precatum nee hie nec in su- praedixi, nullatenus observare valemus si pro ejus iuro saeculo esse dimittendum constat Haιιh. xii .
CONTUMELIOSA RESCRIPTIO PRO SUPERIORI CAPITULO AElin.
Nar Loo contra librum superiorem molam absque inferiore seneranti is versanti DALUIXus.
978 Deereio de apocryphis Scripturis epistolarum decretal. Rom. edit tona. l, pag. 4l6 et seq. et apud Grat.
979 Fido pinationem Cassiodori in Triparii-
sum Flitellior verit Epiphanius Fabulae de Paphnullo auctures sunt Sorum enu, lib. , 3 p. Non ambidextrum Aod Iud in tam improviso quasi inter oseitantes posse opprimi 98l 'in inter 22 et Socrates lib. I. cap. . duo ex tribus ex quorum dictis Historia Tripartila consarcina est. 98l De Albilino, qualis fuerit, diximus supra. ia praelat ad haec opuscula calebat nimirum eo spiritu i 98 ' Exordium mendosum et intricatum, si
548쪽
dumosa ui cornu petem ls tironis divortia mihi. Α maiitan tes ausius agente illo autem inter cause lice radita, sed non canonice prohibita miserim dius mediante utrumque quasi geminum par intus ac foris, ante et retro oculatus, nulla caret ratione. Anneis iam te, mi Dater, non pudet tuam controversiam in hoc defendisse a sancto Gregorio Sicilianos diaca nos suspensos ab ossicio, quasi pro quadam pam fuisse, eum constet illum eosdem eum uxoτibus, post prohibitionem ante triennium actam. caste cohal ita re dignae remunerationi ascripsisse io autem tuo rite probato, eris mihi magnus quasi tremulo pede vicitur, imo et a milles misProtei species p peti manu rapieniis, impediente variarum rerum instantia, heu neque locus nequorein pus datur tibi vel ad pauca pro libitu responde ei. line urget enim vero quaedam nostrorum con- fratrum alitiquitus instituta orandi conditio illine instat nostri seruoris in expeditionem eundi ora tio; cui cujus comitatu, ac si iniquae mentis asellus, licet mille stimulis agitatus, vix ac vix enatavi; quod tibi in aurem susurro non magno mei periculo. Inter hae omnia, veluti ne dedignando prae terire videar tui tuai dicta, operam dare volo pondere tibi vel ad linua Quae autemson emenua ratio Tripartitam
sessum fuisse erubesto, et adhuc confiteri non re-euso, omnique astipulatione sirmando sirmatum iii desidem, nondum lege prohibitum, primo aditu austeritate legis esse prohibendum vindicandumve, sed paraulum magis lacte quem solido cibo nutriendum. Ad hoc proeul labio tendit Gregorii: stheologus hoc etiam probis ipse, etsi luscus, Ita ividens Paphnutius, qui ambo velis nolis, condescendunt nostris infirmitatibus. Nam isto de ante cons erasionem usurpatis nondum in tantum, ut opinor, tuo tertio capite, quo tu quidem urbanae Dontis obstinataeque mensis supra modum haeres, canonimio sive propter quosdam infirmos ante synodum iugalibus alligatos quae res per lunc temporis non innii seeleris uti nunc esse perhibetur siue pro Ante suum nimis exaltata Iurentus: me quosdam haereticos legitimas nuptias anathe Ne mule pede desursum retrahatur. assirmatam, post tot saecula a nobis esse refutandam Nugae' aut sabulam in narrasse putas surdo, aut quaeris nodum in scirpo Quid plura Si tu ita in nos nostrosque confratres multo sibi et mihi meliores pergis perplexa loqui; sed ponam digitum ori noplus quo deceat presbyterum arguar progredi. Docaetero irti eoactus tui ipsius incitamento te aggrediar nudis verbis, ut quid pudibunda Patris Noo
denud re non paveseis eum certum sit te de eo d illi secundum tuam ipsius seciam, peccato esse
progenitum, qua ratione, quove modo tu ipse Pe catum in alio vis damnare precatum Cave ut ubi saeiam juxta Salomonem
IRRFFRΛGABILIS DEPULSIO ET PRAEDICTI CAPITULI PROSCRIPTIO.
Domino Linixo sacerdoti, non lit si seth.
Iraudulenter inpetito II Reg. vj, sed Chusai A ehitoselis perfidia sideliteri inouitu II Reg. xviij,
BERIALDLs, etiam improperanti cliaritatem osserre paratus ab eo benedici qui non solum maledici sed etiam pro nobis voluit peccatum fieri. Mullum miror de tua fraternitate quod mihi iam Perturbato rescripsisti antino, cum nihil in litteris meis invetiisses, quod in litteris nescio si in tuis aliqua ratione dignum tua osten Sione probasses. Non enim invitus nec verecundus tam erudito pro ei pue et amico cederem, hi a te rationabiliter saltem aliquatenus a vero deviasse monstrarer. Sed Deus est testis conscientiae meae rationes meas nullatenus a vestigiis sanetorum Patrum exorbitasse. spiritu quo hodierni sectarii, sed mentem mutasse utetur ut apparet ex ultima epistola et ex principio Apologeilii Berna li pio decretis Gregora toll. videlicet ut non tam meae quam illorum sint jud eandae. Quapropter sine causa videris contra me commotus esse, eum epistola mea tibi tantum sen- D tentias sanctorum Patrum charitative describat. quae non dico tuum sed potius nescio cujus Sor men capitulum anathematizabant. Debere enim, ut opinor, potius grates referre quam indignari quod te de earendo anathemate, amicum praemonui, ne si Soromeni cupitulum in ripartita lib. , .m reciperes, teipsum Sub Gregoriano anathemate posuisses. Ipse enim doctor apostolicus, imo per ipsum Spiritus sancius omnes a Nicaena synodo dissentientes, et omnia sacris canonibus adversa, in s ni do generali sub anathemate secit damnari. Praedi-elum autem Oromeni caput, et omnes illud rec,
De hae tota controversia lege Bellaminum lib. clai loricis praesertim rae. 20. ubi ex institui tabulam de Paphnutio letalit.
549쪽
NOD sacratissinio ea noni aversantur quem beatus papa Siricius, sancius quoque Gregorius, heciliis etiam Hieronymus, et alii limumerabiles Sancti probant in excellentissimo statutum esse conci Ilo, aeque ut Evangelium venerando. Videat igitur charitas tua quam periculos anathemate plectantur quicunque Sozomeni capitulo astipulari conantur, De hoc itaque periculo fraterilitatem tuam dili- senter praemonere curavi, pro quo te non osseudere. sed magis, si offensus esses, placare putavi. Sed heu heu res, ut rapit mr in contrarium devenit Litterae enit tuae, si ta inen tuae erant, iam male tornatae te et amicam ad munitionem sprevisse et insuper contumeliosa re,pondisse denotant nec tamen aliquid me tibi scripsisse dignum contunielia aliquatenus probant. Qua de re nolidum censui eredendum esse tu meum videlicet analeum, sacra Scriptura tam eruditum unquam mihi talem reseripsisse epistolani, quae et me licet nulla ratione eon- vietum, blasphemaret, nec lamen tuam pariem saltem aliquo modo juvaret. Quam satis evidenterinica invectione digna esset monstrarem, Si non eam a tali amico mihi liansmissam accepissona. Quis ni invidere non valeat quam negligenter ipsa tuae voluntati cum suis Obscuris ainbagibus deseri tat, cum eadem tu aut iii letalionem non solummodo nihil juvet, sed etiam prorsus impugnet indicat enim te nulla lenus sanctorum atrum decreta respuisse unde. cum Veritas allii indici seu non es mecum eontra me ei suaιιh. xu Lue xi . et te eadem recepisse, et per eadem te Eumeni caput probavit anathema
Praeterea multiplicibus verbis conlirmat ipsa rem nondum lege proni nitam austeritate legis esse vindicandam, cuin potius tuae parti convellisset, si iti nondum lege prohibitis non austeritatem legis, sed lenitalem exercetida in dixisset. Quod saltem luaini artem non adeo impugnaret, licet eam nihil penitus adjici valet, uni res in qua medici uni caput legem non dic mitigare, sed prorsus annullare e
natur, etiam antea annos et eo amplius, in gen
rali synodo legaliter sub anathemate interdicia
Ipsa eii ain epistola sanctum mihi lauta Paphnu citim, ut sub persona tanti viri aliquid persuadeat quod a veritate dissentiat, sed frustra ipsum nempe et ego laudo, quem stigmata Iesu in corpore suo intriasse libenter credo minquam lamen adeo desipiam ut prius reverentia personae aliquid reeipiam quod sacrae Scripturae, im Spiritui sancto sit contrarium ut de Suromeni copitulo irrefragabiliter est prouatum, quod ipsum Maia nelium de beato Paphnucio jam dudum distincto potius credo finxisse, quam in derogationem sanctitatis praedicti consesso ris suspicari praesumam ipsit ni talein protulisset laspheiniam. Hoc est enim satis vulgare in libris nanquam ea non ira ii, ut, cum naenias suas omnibusnraedibiles ossicere velini ait 'in veri,initio, eis
vseribaiit eas personas in ut italae sanctitatis, ut sub earum sanctitate eorum reeipiantur naeniae sed incassum. Quanto enim illinus de earum personam in
sanctitate dubitamus, tanto magis naenias itiaeniascriptas eanonicis institutioni hiis contrarias credimus esse salsas Transeo autem ipsius epistolae con-j turas, in quibus qua occasione praedictum caput sit conlicium satis aut dubitatur, quamvis nihil intersit invenisse cur sit conscriptum, cum item ipsum sacrae Seriplurae adversari certi,s in s t
Quantum vero ipsa epistola deviet a veritate in diaconibus Siciliae, ex scriptis beati Gregorii poteris colligere a quibus me in rationibus meis nullatenus deviasse judicabit quicunque easdem et eripiaheati Gregorii fideliter considerabit nee dicet edixisse quod saneius Gregorius incontinentiam diaconorum Siciliae per suspensionem ossicii, sed per prohibilionem superioris gradus vindicasset nec dicet S. Gregorium ibi eisdem diaconibus concessisse
ut altari ministrare deberent si se non continerim t. Idem etiam videre poterit S. Gregorium coniiuelites Siciliae diacones pro eoiuinentia, non pro seminiuri. incohabitatione, laudandos pronuntiaSse. Quod autem deinceps littera a te mihi transmiss: ede Triparitia fingunt historia, nee tym videntur explicasse in qua nullatenus aliquid repudianduin esse
ee usui, nisi quod a sanctis Patribus anathematiZalum recipere non praesumpsi . Postea vero ipsae non aliqua ratione probant, sed tantum verbolenus pronuntiant me nescio quid contra sacerdotum ordinein protulisse: cum nec eaedem saltem contra te, ad quem
specialiter scripsi, me ali lim reprobandum vel tua OGubione dignum aliquatenus prohetit dixisse Nuis quid enim merito te vel illos ossendii, si ego non
meas sed Patrum ratione S. caput bt 10 inciri deStrueii-ies et sub anatheinale damnantes fideliter eollegi. liniue, ut amicum, de cavendo anathemate praemonui 3 Quid nempe contra te suci dignum blasphemia. si testimonitim sanctorum Patruin Hieronymi Gregorii, Stricii et reliquorum de capitulis Nicaeni concilii potius credendum esse asserui, quam II istoriae mi Seio cujus Soromeni 'Sed eii earumdem liti rarum denuo incudi reddendarum ambages prosequar ulterius, cum ipsae caput OZοmcni, quod non Ollidrunt ratione . aiueonviciis nitantur defendere uuae, inquam, convicia non nimi nocere, sed potius in caput ipsius sciriptoris redundare leviter probassem, si non pro talis amici reverentia dimisissem. Ego quidem Patrem Noe semper habere desidero, cui iis piidenda euna jamdudum per umitetitiam sint annullata, denudare nec volo nec valeo. Quicunque enim illa pos poenitentiam rem ai. .isse testatur non Christianus, sed Novatianus esse j inlicatur, cum ipso Dominiis crΕZechi lem prophelain dicat: Impietas impii noli
nocebi ei in quacunque dia conrersus fuerit ali imyi late sua. i Erech. xxiii . Pudenda videlicet non M.
550쪽
e reliqnorum hujusmo)li Patrum denudavi, qui DPPeratum nominante', et eos vere servos esse ee-cali monstrantes, me quasi dominum eorumdem
nines unanimiter consenserunt anathemati Zaloi mromeni ea pilulo. Quippe Nicolaus, in Apocalypsi haeresiarches denotatus suis condiaconibus etiam com- nunes roncessi uxores Apoe. l. Paulus vero Samosa tenus ne ipse a clericis suis de seminarum familiaritate accusaretur, eisdem seminarum coha bitationem concessisse in ecclesiastica istoria perhibetiir Ec n. lusioriae eccles lib. H. e 25. interp.
Rasuo . Unde et ipsi prae aliis suis haeresibus pro
hae ipsa eorum usurpatione, sub aeterno damnati sunt anathemate Ilorum, inquam pudenda, et a te ei ab omnibus zeliun Dei habentibus sunt delegenda, ne fraternae mortis crimen iit curratis, si liliolae per- habere vellent. Praeterea et ego, si pro tua haritate non dissimularem veracia etiam nomina capulSoromeni amplectentibus non dico imponerem sed antiquitus imposila proferre nossem cin quorum prolatione non ego propter mendacium, ei animamnieam occiderem et locuti in stagno ignis ardentis promeruissem, sed ipsos pro eisdem nominibiis et nune anathematiratos, o postmodum aeterno igni. nisi resipiscerent, liquido probarem esse mancipan.-dos. Non autem nimium eisdem litteris indignari volo, quas in contumeliam potius suarum suam lquam meam, salso me receatum nominasse pro ipsa
Veritate percipio, quae, juxta Apostolum etiam pro patris peccatum , jam dudum et in ipso patre per poenitentiam anni hi latum Pelagianae haeresi saxendo imputant. Quod quam impium, quam haereticum quam detestandum esset aestimare facile monstrarem, si non pro respectu iumeliaritalis di
simulandum polius quam ventilandum esse judicarem ipse enim Spiritus sanctus per Mechielem prophetam testatur dicens : Filius non portabit in i ea n ip 3orum perniciosissima deceptioiae, qui lati
rum pudenda m obstinatam defensionem essereruni impiis saeta est peccatum Gai. J. Ipsa quippe in sibi propria. Vangelio nobis dicit : Beaι ea ι is, eum maledixel finde praedictae Ii uerae eatholi eam veritatem se tu robis homines , et persecuti ros suerin et dixe-
blasphemant, filioque aptitato in omne malum adrerιus ros mentienses propter me, etc. Haith. J. Ergo et ego nec verum dicendo praedictas litteras, ut merueriint, blasphemare volo. Novi enim quam terribiliter Iudas apostolus silen tium imponat blasphemantibus, asserens quod nec Michael archangelus secti in altercantem diabolum blasphemare uerit ausus ipsisu quoque a electionis testatur quonium malediei regnum Dei non
possidebun s cor vij. David etiam in sua persona italem Patris ΕMeh. viii), qui et sub tremenda satis terribilem omnibus proponii conditionem robtestatione prohibet ne quis dentes filiorum per Si reddidi inquit retribuentibus mihi mala deei-aeerba uva a patribus comesta ibid. obstupesceret dam merito ab inimicis messananis Psa viij, et e dogma luet. Non ego quippe dedigno cum ipso, quem Dominus secundum cor suum legit, dicere :
eatis eoncepi me male mea Pari. 10. Nunquam lamen adeo me ipsum, Deo miserante impugnabo, ut de plena remissione peccatorum in baptismo contra
lidem atholicam cum Pelagio dissidam Nimium certe alium blasphemare conatur qui in eadem ipsa blasphemia catholicam fidem impugnare pro
Parum etiam eaedem litterae luam pariem iiiverunt eum contra Domini praeceptum me per hia phemiam peccatum nominaveruiit: quae non dico te,
lera hujusmodi. Si igitur talis poena debetur etiam illi qui pro bono malum reddenti malum retribuit, quid de illo judicabitur qui malum fratri suo nil nisi malum promerenti reddidisse convincitur Incassum ergo eaedem litterae mihi opponunt illuit
Salomonis : Iurenem nimis ιι petentem esse re-ιrahendum , eum hoc non mihi, sed illis sit dicendum qui concilicalis ipsius sancti Spiritus praete-plis se alios aestimant, sequendo inanes , imo - etas hominum iraditiones. Videat igitur fraterni lantua quam parum vel potius quam nihil illa epistola tua provideri honori, quae et tuam partem utor sed ornnem caput Sozomeni Su Sei Pientem, Vere ser i liaium est, impugilavit, et, quod PejuSest, in contrarum esse peccati non quidem Sponte, Sed nutu di saeerdotale osuetum tuos amicos nihil a te, nisi bo- vino coactae probaverunt. Juxta Vangelium enim, num promeritos, salso blasphemasse indicavit eun', quicunque peccat, servus peccati exstat II Petr. . nita iniri epium, nee inimico sit male licen- Ilom. 3. Praedictae autem litterae eum, sanetorum dum Haith. vj. Quapropter charitative diuoneo
Patrum statutis coiisentietido eos qui capti SOZomen recipiunt anathematirent, eosdem mortali peccato obligatos esse docentci ergo et eosdem vere servos esse peccati confirmant.
Viilesne igitur quam parum ipsae praedictos vi-υα:tur honorasses, elim eaedem me . licet salso in ne unquam in tuae religionis et eruditionis derogationen alicui tam maledicam , uim illimatam transmittas epistolam, ne, si aliquis, qui libenter velit Ontendere tuoque honori parum Providere. ipsam perspiciat, omnes ejus blasphemias in uripsani