장음표시 사용
531쪽
Quo noma inuran misς rog:Diti comitissa idem Armselinii episcopus pap P vica inus, pro aliquantilla regini ration ablati illosatiri, duas cap llas in . et unam in ea sula Eeelsesia Canusina suppositit Actastin hare anno Domini millesimo octogesimo quinio.
Post haec anno Cliristi millesimo octogo,imo sexto, idem Gregorius papa quartadecima die Maii migravit a saeculo, iij iis transitus mullis sui maeroris maxilli occasio. Quo defuncto, quidam Desiderius montis Cassini abbas in papam eligitur dictus printi'rea utor, qui patim empore vixit. Cui successii Odo monachus Cluniacensis, episcopiis Ostiensis, dictus Urhanus liuius nona tuis secundus. te omnia aeta imperatoris, et Guiberii damnavit, et ad comitissatum Petri liliam suas exhortatorias litteras dirigens, Suorii in veniam sibi contulit deliciorum.
De peruevtione in comiιissam pro 'rore Eeetesiae, et obsidione Mantuae. Cum autem nuntii papa et comitiss: sine indo ebro discurrerent regnum sere contra se eadem comitissa commovit Italicum. Unde multa sunt Prielia subsecula. Ex quibus pars comitissae multis victoriis claruit. Eo etiam tempore milli ex Italia civitatibus, duce quodam oberio, arreptis armis, ad Urbem properant, cum quibus erat Regiuus Parmensis episcopus II terras comitissa pervaga iit s. populatione magna in eis saniebant. Dumqtie in campis Sorbaria castrametati essetit, quadam nocte do nitentes inirepidi, ecce repente milites comitissa i ruunt Super ipsos, Miserantes mea in Petre, auxiliare tuis. Tanto igitur expergefacti errore clamoreque iam subito stupefacit tropilii hinc indo di- FPersi terga verierunt. Camis itaque et occisis eorum Plurimis ni ut ii quoque remalis re captivi, inter quos Eberardus Parmensis episcopus fuit. Eo tempor Anselmus Liicensis episcopus defunctus est, et Maiiluae sepultus. Sed in Gestis ejus legi quod factus papa, et Alexander dictus, in Lateranensi requiescit ecclesia Henricus etiam imperator in Persecuti nem Maihil lis publice iam in suos advertens, abstulit ei quidquid in Gallia ex ipso iure materno clpaterno poSSidebat, Brigerino castriduntaxat ex c-plo, cum revera Met inexpugnabile eastrum. Post haec imperator Mantuam invasit, quam undenis mensibus dira obsidione vallavit. Comitissa vero per internuntios suos saepe Mantuanos ad Oristani iam ho labatur cisque victualia ministrabat. Sed eorum fide mulata sese in i peratori tradiderunt, inscia comitissa mitibiisdam coinitissa proceribus ea su exadpi tibiis, qui in ipsa civitate ad Mantuanorum subsidii iniresidebant Imperator victa civitate flatui in ea pr Sulem Cononein nomine, genere Alainan mim, su-galo inde baldo an ii sitie. biiiiiii pratero imperator sere cunctas civi uites et oppida ultra adiim, exceptis Platena ct Nogara, quae in stilo romitissa, rutansoriint Mallii ldis Cepit praeterea Minerviam
sanie asiliciam. Comitissa non Propterea lanien On-
A stomata videlicet ariclo Ecclesia lepescens, per Reginensem ei Mittinensem comitatiis equitans,ir pria ortalicia reparabat uiemis itaque tempore e pio Minervia oppido Athesim flumen imperator paucis comi latus militibus pertransivit duo inte, ligens comitissa statim contra cum mille armatos equites destinavit. Qui elim Padum ei Athesim pertransissent, eos diebus octo imperator sua a luliacvitavit Fingebat uim se nolle confligere bello, dumque ob hoc manerent intrepidi, nullasque suspi- earentur insidias, imperatoris milites elam irruituisti per eos in loeo quidem res Comitatus. Multi itaque caesi sunt; multi etiam capiuntur alii iam dem evaserunt per devia fugientes uirius prouisonis auctor. go vulam sata nobilitatis degene-
Depraedatio exilli imperatoris a comitissa, et de ictoria conιra eumdem consecuta.
Transacta hieme imperator eum Alamannis ιLangobardis ad montes Mutinensium propera ii cepit autem monium Maii rellum et montem Alsredi ubi captus est Gerardus sieniser comitissae, de euld, captione multum doluit. Postea castrum Montis Belli obsedit sullum enim oppidum auxilio comitissae non potui debellare. Tunc antipapa Guiberius ad imperatorem venit et, si sui herium in papatuno manum cognoscerent, in castro obsessi et assii clita diu ab imperatore licentiam petaerent, eam Serua
si iurum pollicitus est. Quod comitissa noti annuit, quibusdam tamen mediantibus proceribus et prae lalis inter quos clim Heriberius Roginensis episco pus inclinari videretur ad pacis vinculum, abita. iiidain Joannes nomine comitissae pacem fieri dissuasit, hane asserens pacem atholica unitali lare contrariam Animam itaque comitissa ut in D ni in considens vires assumeret sorii iudinis. a eautem acta sunt in loco qui dicitur Carpinclum, Multis igitur machinis, ei aliis bellicis apparatibus Montis Belli castrum oppugnatum est. Ibique impe ratoris filius eorruit non sine patris dolore gra is stino cujus corpus deserri Veronam jussit, et sindigno tumulari sepulcro. Videns anilem castrum fore inexpugnabile, ab obsidione diseessit, et in mi 'liam veniens se Parmam finxit allite Milia misia' num rediens decrevi Canusinum castrum in adere. ad memoriam reducens id quod passus fuerat dum ad Papa praesentiam super nivem ei glaeiem nudi, Pedibus incessisset. Veniens igitur ad debellandum
ipsum Canossa' eastrum, miliae eomitissa se armi, aeei ligunt, et conserta ligna capitur inperal0 i
Vexillum, quod gestabat lilius marchionis Adalli Tit, Iii ultique ex imperatoris militibus ulneraui ur iciores laque Canusiiii initu ratoris vexilluli di se runt in castro, quod usque hodie ibidem hausur Post :ec imperatur Pado transmoato disce, ii Mulii ero,inii pius inelii a comitissa discesSeratu ad comitissa in ledeunt e casu resilluunt.
532쪽
Gualiter imperatoris filius adhu si comitissin patre relicto, e qui liter errariιι in recuperarit.
Contigit inter hae e imperatoris infelix augurium. Nam uxor diis regina Praxedis, ipsius flagitia ablio
ren S. Secreto cum comitissa tractavit divortium.
Quod factum eadem comitissa amplectens libenter, solemnes ad eam nuntios Veronae destinavit, qui eanidem reginan ad Canii sinum oppidum perduxerunt. Eo quoque tempore anno Milice incarnationis Dominicae 1097, Urbanus papa comitissae usus consilio Lombardiam venit, et, concilio Placentiae lebrato, eodem scilicet anno die Kal. Mart. iiiiperatorem ei sui berium antipapam eatholica damnavit sententia, et conlitisine vale dicens transivit in Galliam Consu rnatus his imperator, aeci iis Veronae civibus, Nogarae castrum obsedit. Quod audiens cinmitissa statim accersitis Mutinensibus Padum transivit Sentiens autem imperator ejus adventum, viribus destillitus et animo, statim fugam iniit, olim suppellectili in castris relicta, quam comitissa utilitibus reli iiiii in milam Castrum itaque Nogari ae sie est ab obsidione liberatum. Additurii Pterea et imperatori casus infestus, ipsum hostili late invadente domestica Nam conradus eius natus, ipsius
scelera exsecrans, ab eo discessit, et eoinitissae
adhaesit. Cujus consilio filiam Rogerii Apuli: prin-eipis duxi uxorem. Eo tempore Urbanus papa moritur, anno Christi 099, post quem Paschalis eligitur. Contra quem cum niteretur uilierius anti ipapa populos allicere, de medio sui latus est sitit nisecum deserens anathema. Qui anilis 2 Dei Ecclesiam dari noso dissidio perturbavit, de quoinitidam bos cecinit ei Sus Fletibua e Iucrymis si sorte sores redimendus, Fietibus e luerymis esses, viberte, dolendus Sed nulli gemitus possvn ιua facta piare, ouem mors non potui de persidia revocare. Eo lem etiam tempore praesalus Omadu imp rator in mense Julio moritur, anno tertio pos V bani decessunt, et Florentiae sepelitur. Postmodum Ferrariae civitas comitissae rebellis esticitur. Con, aquam adunato exercitu ex Tuscis et Lombardis ac etiam Ravennatorum classeque Venetorum collectis,
eam Obsedit, sed pace interposita ad fidem rediit.
dualiter omi isset abbatem Bernardum a carcere Iiberarit e de Henrico ituperatoria tisio, qui, comi-ιiaalsarente, regnum paιris obtinuiι. luteri: ec Paschalis papa Dei nardum, Vallis Aiu-brosiae abbatem et Roinam Ecclesii cardinalem, virum utique maxinia vetieratione dignitur, ob lui ita Mathild in Lombardiali direxit. item cumina honorabiliter suscepisset, et jus boni odoris Dina inter Lombardos cresceret, inulti cum ex PamineuSibus rogaverunt ut se ad civitatem ipsam con-krret, et alce verbi Dei sentes iude exstirpatet liaereticas: lii de consilio conii iissa condecenti clericor uiu inmitiva ait civitatem ipsam perrexit. ln-
1 stanto laque inteni niuili plosiosissima Virginis Matris Dei, ad majorem eccii Siam, quae jus est insignita vocabulo, missam celebraturus accessit; et diani ibi universa asiani plebe, post evangelieani lectionen pupulo praedicasset et nonnullis verba eius, qui imperatori adliaerebalii gravia exstitissent, posito vino et aqua in calice ut Deo osterre sacrificium, magniis in ecclesia insonuit ium illius sexus hominum utriusque diras blasphemias, et ni inas terribiles adversus Dei hominein, scilicet abhatenipriedictum, nefarie inclamantes, et insum reum morti adiudicantes, tanquain niperatoris auii illum et rebellem in ipso igitur lumultu raelis et dispersis de altari vitreis vasis, et pretiosa capella liam comitissa diva abbati donavit depri ala, linivei si abbatis comites et clerici fugerunt; ipse vero inireptilus manens capitur et carceri mancipatiir. Ilis comitissa non sinu magino dolore auditis, Parmam die terito eum militibus suis properavit mucinvenerabilem virum liberari, et omnia subrepta re stitui procuravit, non ultra ad vindictam sceleris Procedens, abbate rogante, qui nulli , post bonum Pacis, amavit. Aeta vero sunt lue anno Filii Dei exorii 104. Eodem tenuiore minor imperatoris filius in patrem exeandescens, et maximis eum probris assiciens invadere regnum nititur. Uno itaque cum patre praesto congressus victor efficitur; sed imperator evadens vitam moerore egit, et emuni non multo post defunctus est anno Christi l05, et Spirae sepultus est. Post cujus obitum papa Pascha lis L inhardiam venit, et haeini: aer a comitissa susceptus cst qui juxta Padii in synodum convccans loco in Guastalla diei lur Ilenriei defuncti imperatoris illinc feriris iis ii nitive qui hujus nominis quintus suit, legatos ad cum misit, petens ut sibi regnandi jus concederet, et sanetae sedis apostolicae Se dcv lii in fore promittens. IIane legatio veni papa libenter amplexatus est. Comitissa vero his patris ei regis pia verba laudavit ei patve magii uicavit revoli sunt. Eo tempore Parmensos venientes ad Papam, er- nardii in abbatem, qui fuerat in ea civitate, ut diciti inest ignominiose tractatus, ibi in episcopum dari petierunt. Qua petitione papa gaviSus Parmam cuni abbate venit, et ipsum in eius Iem episcopii in eoi - , secravit, decernens auum iacte, iam Parmensem ad Romanam speclare stam anno Christi lata, deludo
De pace confirmata inter imiteratorem et comi issavr,eι qualiter imperator regni diuiscina suscipi u
Post haec cum imperator Honricus uitis notitinis V civitates et oppida debellando prosperaret in regno, volens suae devotionis ad reclis aut propalaro indicia, venerandos direxi antistites ad uilκui it
mani anno Christi ill0 Se litem. Ilatri filium simit dens per eosdem legatos in i ii sui diadema hietiit. Quibus papa resimilis se uionatu datutum, si ii tuam P resti iuris, a ruderi l. uul ibi uir litati
533쪽
ldM AD OPERA S. GREGORII APPENDICES. 056
el a Deo mitissam Mathiidem divertentes, ab ea hila Duae igitur rebellione durante, hujusmodi turbationis rite sunt suscepti, et magnis gratificati muneribus,
ad imperatorem tandem reverterunt. Statim imp . rator coadunato exercitu ombardiam intravit, et civitates a castra depopulatus, uncios ejus ira Lombardos perteiruit inter has civitates eum Novaria in rebellione persisteret, a Succensa, muro fi
ejus diruit, multamque inde auri et argenti appellectilein asportavit sola civitas Mediolani ini perator no i Irin p)rav i ad votum. Cumque propter
hiij iismo ii invasiones comitissa imperatorein haberet exosum, stagrabat eum ea pacem habere. Imperator nihilominus usque doliari ripam venii: comitissa vero a Canossa Bibianellum perrexit. Tandein inter eam et imperatorem legali mi: limha-hilo ira latu pacem mutuam consirmarunt, quam se nus, ira frendens, vix manus ab ipso continuit, sed civitatis easus eidem eomitissae emersit. Cum in monte Baruntio eomitissa inaneret graviter insimulata, sallax de eius morte fama personuit Mantuani
igitur gavisi et famam hane divulgantes Ripaliam
comitissae castrum tertio ab urbe Mantuae milliaria distans invadunt. Custodes vero caStri tum ex subita invasione luna ex salis omitissae fama prolata timore multo pereussi, castrum Mantuanis hac toni-ditione tradiderunt is videlicet si viveret comitissa, contra eam nullaienus teneretur. Sed Mantuani persidiar xitio repleti, habito eastri dominio, decreverunt illud incendi dissipare. Interea venerabilis an laediis episcopus Mantuam venit reserens comitissam vivere uirod audiens populus Servalii ramis imitissa spopondit Romana duntaxat Εeelesiae fidelitate servata. His peractis, inperatorpe inanimi nur. ais 957 aransivit in Tusciam, docujus adventi Tusci trepidantes ei triblita persolvi .nt Florentiae Natale Domini celebravit. rbem Arelinam raelis muris consumpsit incendio. V niens tandem Rotnam quarto Idus Februarii, a papa et clero ac populo solemni processione suscipitur. Intrans vero beati Petri basilicam et ad universos scalarum gradu genua siectens, ante altare ad pacis oscillum a papa suscipitur, promittens ei erclesias Dei non venditurum, nec investituras acturum nisi per papae licentiam. Cumque papa ad coronandum generis eius nobilitas eorum repressit audaciam.
Castrum vero Ripaluora: inmae et ruinae trailitur, et per mensem inde uanti iam spolia deseruntur. laee autem omnia comiti, an latuerti iii ii Olehant inimsdeles diis aegritudin alnictam hoc damnabili rumore contristari Sanitati tandem restituta ei gnitoque quale sibi Mantuani damnum intulerant dixit tempus adesse quod suis orat demeritis Mantua subvertenda. Suos igitur hortatur ad bellum, ei a mala classe ad Manilia obsidioncm properavit. Dum autem gravis Mantuanos arctaret obsidio, magno timore consternati dosensiones eorum in diu fastrabunt sententias. Quidam enim resistendunt esse eum se pararet perfidiae semen aemulus pacis inje idecernunt, pars infirmior moenia exire contem it. cit propositum et promissum impeTaioris mutans.
Nam petiit a papa sibi jus concedi in dandis epise patibus et abbatiis per virgam et annulum qu niadmodum sui mdocossore hactenus contulerunt.
Quod cui papa renuere l. ipsum imperat:ir cum priuiatis et omni tilia aptivaxit. Inter quos fuit nietnardus Parmensis episcopus, et Senio Reginus episcopiis. Pro quibus episcopis et caeteris Lomba dis captivis vir nobilis et eloquens, Arduinus comitissa legatus, imperatorem alloquitur et pacis partum commemorans, liherlati donati sunt. Imperatoriandein, ad cor rediens et sutura pericula metuens, papam et praelatos relaxavit, et pace eum eo lacia, ab ipso inperialem benedic tioliem ei imperii diademanae tandem fluctuatione trepidi vacillantes a eo mitissa utrique supplices pelierunt veniam. Cumque comitias eortim legatis aures praeberet adversas, ei torvis eras aspiceret oculis, mitissimis tamen supplicationibus et procerum suorum instantissimis precibus ejus placatus est animus Civitatem itaque sibi tradiderunt, delitatis iuramenta uni e Myr Stantes, et censum annuum Dollicetiles Acta
sunt haec Bundoni ista in mense octobris anno ab incarnato Dei Filio 10l4.
Pu alito erga Dei cultum sueri derota e de Us
illustris itaque comitissa miris, florens virtutibu , suscepit. lnvestitura minitoque virgae et annuli sthim cultui divino semper erat intenta, inopes concessit anno Christi illi. Rediens igitur imperator Lombardiain Bibianellum venit, ubi comitissa
residebat, et, tribus diebus cum ea moraliis, tandem oralemanniam pervenit.
De rebellione Mantuae et qualiter se redittiferunι
Clim autem eadem comitissa Mathildis di ires. Drinei pes, comites superasset ac civitates et oppida sibi rebelli subdidisset, sola Mantua per annos 25 in rebellione permansit, imperatoiis ediola in sa-vorem comiti, sitis transmissa penitus vili pendetis.
oppressos relevans, et Dei famulos perhonorans
uae et sanctae religioni, psalmodiis et orationibus assidue intendebat, reclesias ei Dei ministrosia δ' mentis et vasis sacris magnifice ditavit. Fui etiam Mientiarum studio deditata, et liberalium artiussi grandis bibliotheca sibi non defuit Pro Christi quo que Ecclesia praelia inulta gessit. Cum autem immo deu pago uoram traheret, volens ibi Natale Domi ni Oelebrare venit ad eam niagnus ille religionis Pyter Poneto, Cluniaci abbas, Oetavo die ex quo Romiliscesserat qui, suo more ab ea susceptus,
dum in Natale Domini ossi, tum decantaret o litisS p i 958 Bondent.
534쪽
Dei reverentia ad omelum perrexit et devote audi Dubi ei progenitores eius quieseunt, quia tamen sem-vit sed immensum noctis gelu adeo ejus membra dirigiti et orpus amixit, ut postmodum lecto de-euniberet aegra Superveniente autem apparitionis die iterui languida missam audivit, et iterum i et decubuit. Cumque abbas ab ea recederet, ipsa, eius precibus sidens pallia vestesque sacras, argentea vasa, nee non et crucem sanctam gemmis ornatam ei pia Dei cultrix donavit. Adveniente' autem quadragesimali jejunio eum infirmitate dehilis, jejunare contenderet astantes episcopi contradicunt. decernentes, ut potius jejunium eleemosynarum largitione persolveret. Succrescente vero languore, ec-elesias Dei, maxime Canusina in praediis amplificare studens ei multa donavit Famulos suos innuni per eum devoto eoluit, ante pium regem pro ea veniam deprecetur; non lamen scribit in quo locosuerit luinulata. Verum tamen ausoleum ostenditur in monasterio S. Benedieti de Palloirone Mantuanae diceresis, a quodam edaldo Donisaei patre genitotis comitissae iuxta Padum fuit dato, quod a Mantita decem milliariis distat, in quo dieitur et creditur tumulala. Est eni in grandis arca lapidea, ex candidissimo ac lini fidissinio alabastro, quae ob
ejus memoriam in magna reverei lia servatur. Ipsum quidem, Ol. tum ab avo pius construelum amplissimis dolavit possessionibus, et aureis argPnteisque vasis et palliis ac etiam para meritis pretiosissimis ditavit pariterquo deeoravit. Ibi etiam libellus ros post ejus mortem ingenuos esse jussit Ante v habetur in thesauris reconditus, argento redimitiis et domum quoque in qua aegra lecto jacebat, ad Dei honorem sub titulo apostoli Iacobi Zebedaei eret fiam jussit fabricari, quam etiam paramentis dilavit et agris, quam dedicavit adhuc ea vivente epise pus Reginus. Cumque laboraret in extremis, idem episcopus Reginus eorpus Dominicum ei tradidit mittens in eius manibus crucem Christi quam dum
baiularet et in ea erebra geret oscula : Oio, inquit, te Christo, quom semper colui, semper amavi, ut sordium mearum digneris mundare piacula. Posthaee sanctum accipiens sacramentum corpus Christi scilicet reverendissimum, ait: Tu spes mea unica et singulare refugium quaeso me salvam dignetis auro, in quo his Historia in strice est descripta. IIaee ei iam comitissa, ut scribitur in Chronicis, cum ain plissimis abundaret possessionibus, et filio haerede
Careret, totum patrimonium suum super altare san-
ei Petri obtillit, et Dei reelesiam sanctumque trum si hi secit haeredem. Quod patrimonium hodie dicitur patrimonium S. Petri, quod est a Badica sano usque Ceranum 959j. Expliei Historia memorandae comitissae vaιhildis. Anno Doni. ιι5 dies mensis Augusti, qui ipsi vigiliam Laurentii post vesperas, translatii in limeorpus magnae et nobilissimae comitissae Mathildis, imperialis generis, quae sui praecipua et singularis suscipere, et hae dicens migravi ad 0minum c doui irichii Mona sierit S. Benedicii de Padi lim- anno humanatae Divinitatis ill5, vigesima quarta die Iulii, aetatis autem suae anno 69, qui sui annus imperii Henricis octavus, in sede apostoli ea praeSidente Paschali hujus nominis it Philippo hujus nominis I regnante Franeorum me.
De ejus sepulturae opimone. De sepultura hujus comitissae Mathildis nulla expresse historia continet, quam invenerim. Videtur tamen manifeste quod apud Canossam tumulata non sit. Compilator enim supradictae istoriae, a quo hanc sumpta sunt, in carmine quo eius mortem plorat orat S. Apollonium Canusini oppidi patronum quod , licet injustum sit ut ipsa comitissane, post patrem sutim Bonifacium marchi nem, et post avum suum Thedaldum marchionem et sunJatorem huius monasterii, quod prius steterat super octo columnasi in ingriis ecclesiae inter primam et columnam secundam, a sinistris ipsius ecclesiae.
quoniam jam pro magna mole ipsae columnae octo
tractae erant: et collocatum fuit ulterius in sinistris juxta parietem ecclesiae ex latere lumbae S. Si me nis aperio prius tumulo ad certificationein verit iis coram reverendo domino Gui dono de Gonragare aedificatore ipsius monasterii, et domitis Eusebio
abbate ipsius monasterii ac conventu ejusdem, nasterii et multis aliis et comperto eodem corpore integro, unico ac semineo, et coram eis clatis Det Suum in ejus ecelesia sepulcrum alaere respuerit, D est juxta altare S Justinae.
Manugeri plus codex cathedralis ecclesiae Ratis nensis auctorem vocat Bernalaum Suspieor illum essedo quo haec Trithemius in lib. De illustribus viris Germaniae, et in catalogo scriptorum eclesiasticorum Bernoldus presbyter Feclesiae constantiensii in Sueria, natione Teutonicus, i derotus, et in Seripturis SS. studiosus, e eruditus atque in diseiplina saecularium sisterarum suoicienter instruetus, ingenio larus, et compόus eloquio, reliqui studii sui nonnulla opuscula, quae amen ad notitiam nostrae tectionis irrime ex runt, etc. Ciurui temporibus Henrici IV, 1060. naee Titillentius.
535쪽
Noe, sori cunil apud lithemiuin legitur ervoldus, in nostris vero codicibiis minissus, quia unitulittera iliscrimen censori non debet sacere diseri mei personarum ἰ mPsertim si raetor consonent, ut lite certe consulant. iiii quod Bernaldus seu Bernoldus noster esse videtur nerti litus presbvier constam sensis qui odii liti tironicon rerum sestarum Post obitum lie anni Cuntracti l lenrico I stonianum imperium gubernante, si anno Oiuini 105. usque ad ejus saeculi finem, annis continuis xLvi Nam ipsemes Chronici illius editor nertoidum nominat, non nisi ex Cuspiniani uetorii tu et quae Trithemius de nernoldo scribit, haec iste ad Bertoldum refert. Et quam parva est disserentia inter haec triaci Bemaidus, Bernoldus Beri oldus. Nam quod aliqui videntur mutasse in Beriiurdum, id longius paulum a vera orthmgraphia disial, etsi uec tanta est varietas quae in nomine litieris tam assinibus constanto non Po:ueris
Fuisso aut om ornatilum, seni: inioldum istum causae Gregorii Vlt hoc est causae legibus divini humanique juris eonsentaneae . addictissi inum uianifestum sit tum ex his quas modi vulgauius lububratio ' nibus, tum ex Chronico illius, ubi Gregorium ii semper ut virum sanctum sicut revera erat, reditat: et adversarios diis meritis insectationibus prosequitur, ita ut haeretico editori bilem propemodum ub hanc
Dernardus ille ad quem ex Atat primus raelatus Bernaldi et praesertim duae aliae eiusdem Bernatili allelmulem n. rnardum et una Dernardi ad Bernalduni, alius non fuit quam is do quo Trithemius his in libro De viris illustribus Germania'. t in alalogo scriptorum oeclesiasticorum Bernardua monachus coenobii S. iii Corbeiensis in Suronia ordinis S. Benedieti vir in dirinis Scripturis studiosus et erudinis, atque ilicia tutaribus sit 1eris sufetenter doctus, ingenio subtilia et elarus eloquio, armine peritus e prosa. Scripsi nonmilla inueni sui onuseula, quibus nomen avum posteris nosum secis Adiartu leum in lironico Berloldi vocatur liartungiis Massileburgensem archiepiscopum edidi rolumen luculento quidem sed amara sermone eout ramen rien in IV regem sed tertium inperatorem in quo clare paιet quain araris e odiosa fuerit idein Uenriciis fixoitibus. Seripsit praeterea multas et raria epistolas, te claruit ejusdem Reu-rie IV temtioribus . inuo Domini 1070 e raria composvit limarithemius. An inqua tu proliter tu vitam monasticam, magister scholarum Constantiensium fuerat, ut testatur ipse uernaldus seu uernoldiis in Chronico suo ravno 088. Bernardus Constantiensium massister scholarum. rireriissilissi inus in ausa S. Petri ferrentissi inus in Saronia nimirum in monasterio Orbeiensi . sub monastica prosessione nigrari ad Dominum De eodem Bernardo idein Bernoldus anno l09L Bernutans quoque Consιami sis massister scholarum, cujus obitum supra notarimus, multa nobis sui ingenii mona-rventa reliquit ni ultuque ro Catholicis contra schismaticos avi temporis clegantissime seripsit. Ei I simulta alia, inu supra in Apologia pro Gregori Vl textilitonio decimo non recitavimus deque Bernardi hujus nimio elo. eo usque progress ut excommunisalorum sacramenta valere negaret, suruli Bernaldus catlerum si quis plenius hu e nosse desideraι aeriplum euiusdam ad eumdem Bernardum de Eudem quaestione directum diligentissini perti sui in quo testimoniis SS. Patrum et identissime docebitur quid annoti Patres de illa qua stione censuerint Milliendum. Quis est ille quidam, cujus seriplum antidoti Ioeo citat nerloldus seu uernoldiis, nisi ii semet Chronici illius seriptor et auctora uod est o seripstim nisi priinus raelatus D sacramentis excommunicatorum ad lωrnarduni destinatus . quom citain yrcreep orem appellat'
Cui adde Apologi licuiuisio decretis Gregorii Vll et epistolam ad Bel nardum qua in ira fra invenies in qua resolli epistolam Dei nardi, quatenus a vertiale abibat ut proinde nullum amplius de uernaldo qui se ibit,
et de uernarito ad quem seribit dubium Suitersit. Eiseugrinius in Catalogo testium verilatis profert alium Bornardum monachum S. BIasii, in eodem aretumento adversus schisinalicos versalumn sic enim scribit Bernardus monachus de S. Blasio nasione cem manicus vir sacrarunt lis terarum studiis doctus e in rimis eruditus, ingenio larua, ne disertus loqvio, Adei pro 'munator acerrimus, princera in aetatis philosophorum aerarumque liιterarum doetor subtilissimas. seripsi apologetieas oratione eontra schismaticorum obieetiones ad Adelberιum Spirensem praepostium iaquibus praecipue defendi quod ipse e alii inonachi S. Iasii meriso a Geommunicatis abstincant circvm- serιure ejusdein de Iese eacommunicationis epistola ad Adelbertum Argentinensem pra*osiιnm. De eadem quoque re epistolae duae ad Bechonem quemdam, e plura alia scripturarum ejus monimenta Ecclesiae Belyn futura lino ille. Adjungi Epitome Gesneriatu Bibliothecis Ad Paulinum de emptione ecclesiarum epistola. F. ristola d quemdam sacerdotem de Oιhon is estiscopi Constantiensis reiectione e alterius inuocum ejus substitutione te . ascis presbyterorum, ad fratres inolestenbaeh. Ad Uealterum sacerdotem tractatus ae solutione jura ιη'torum. Ad rererendias antis. item Iebehardiιm de Geommunieatorum ordinatione, et sala te parruιo m.
qui ab Xeommunicatis bapti: ti sunt, e aliis quibusdam ad concilium proxime μι urvin pertinentibns. Hρ' rvi ei rea annum Domini tui;6. Testatur eadem piluine hunc Bernardum in V. C. Oeari Bernaldum . Ei ubi de Bernoldo agit, si l rii tur Bernoldus presbyter Ecclesiae Constantiensis scripsi ordinem nomanum lib. . et alia. DXi οηην060. Forte hie es Deriauidus de S. Blusio. Sed prohabilius est non esse. Nam Eisen grinius Rernoldum Constantiolis in distingui a Bernardo de S. Blasio. Et nusquam ulla exstant vestigia quod ornoldus e incriialdus, cujus nunc Seripi Vulgamus, monasticam vitam professus fuerit. Qii id si isti ex nernare so stro monacho Orbe iensi prius magistro scholarum Constantiensium cudissent nobis monachuin . pla
sit Nam si quis talis exsiliit, qui laetum ut sugore Tristemium qui nullum Bernardum de . nu, 'agnoscit sed soli in uernaldum presbyterum, ei uerit ardum Coin uensem' i cur nullus Bernaritus r heiensis apud Eisiuigrinium comparet, sed solus Dei nardus de S. Blasio, et Bernoldiis presbuter c0nsus liensis, etsi in Epiti me Gesneriana comparet Boi nardus Corbeiensis 3 Sed parem inieci si uice quis diversos suisse Statuat, dummodo ueritardum seu uernaldum de S. Blasio eum nostro Bernoldo scutri naido non confundat. Caeterii in Adalliertus qui cum Bernaldo duas epistolas ad Bernardum constantienslium scholaruni ηρή Νlrum ut postea monachii in Cortici iis in misit non videtur esse alius quam ille de quo Bernaldus p qChronicoci Doctor Adalbertus sacι rerboque disertus juni xxx tinnis mundo crucifrvs et in pne οὐ rρη steticum perfecιionem perductus migravi ad Dominum tertio Xonas Deeenibi is nutu p. . iiii Dontini si Alboinus, ad quem Bernaldus aliis uot epistolas seribit adio placuit illFrico ui ei tui inter maesivit ranae veritatis posuerit in suo catalogo : In stagnieritis reui tui, inqui litvlicus iurenio IIDinlim dam admodum doctum virum, qui unte cccc annos fixit defendisse eonjugium satirrdotum Scilicei :i qm' castitati, Seu continentiae, o alvistolicae odis salicet ionibus adversatur is derelu ni vir doctus ut
vltrici subula iudicitur, etiam absque doctri ait pietate aptusque est, retari veritatem, sed Luste '
536쪽
Calvinianam nam liui inviu fuisse non doctissit num salis testantur eiusdem mate orat Ita epistolin ut merito a uernaldo appillantur Satirietationis. Jam opusculorum indicem subiiciamus et postea neriialdum
I. raelatu De aeramentis Geommunicatorum, VIX Tertia responsio Demaidi ad Alboinum. juxta assertionem SS. utrum. X pistola reconciliatoria albolui eum eruntdo II. poloqeticus De Geommunieatione facta a G. re XI. Apolοqeticvs Deruulii pro deeretis Grastorii FI , storio VII. suetis in noniana syllodo. III Synodus Romanu sub Gregorio VII. XII. Epistola Adalberti e nervaldi ad Lemurdum IF pisι I I Be uidi ad Alboivum de caelibatu massistrum scholarum constantiensium de sacramen-
Inesponsio Alboiaci ad praecedentem epistolam. XIII. Responsio emata ad praecedentem episto- I. Responcio Bermittit ad IIboinum tum. VII. Meunda lernulis reaponsio ad IIboi min. XIV Alia HII. Seeunda responsio Albolui ad Beruntdvm epistola. XIV Alia Adalberti et Lemnidi ad Bernardum
JUXTA ASSERTIONEM SΛΝCTORUM PATRUM ne primum editus eae bibliothera admodum rererendi aenobilis capituli ecclesi e eathe
divitis Ratisbon errois. Religiosissimo saeordoii a prudentissimo prae B parricidalibus, ibus implarumJomnia se subtra-eeptori Enranno, iam ipsius regis cubiculum 960 ere lysteria. ingresso. BERIALDil solo nomine presbyter, non item B. Innocentius papa epist. 27hseribens om- moribus devotissimae orationis atque servitii certi nibus episeopis de ordinatio, libus extra Ecclesiam,
asserit iliconsumit honorem remisit, honoram dare
m aeramentis excommunicatorum, unde jam non poteει ne ille aliqvid accipere, quod nihil in dudum anto multos annos multa ad invicem seri dante remanat quod ille, se accipere Aequiescipiamus, nec tamen e lempore aliquam certitudinem mus et Verum est quia quod non habui dare non invenire potuimus, tandem quid Dei clementia par Potuit Damnationem ergo quam habuit per pravitas nostra invenerit vobis lilae intimare vestroitu vam manus impositionem dedit. Item beatus Pela- examini praesentare. Non enim iam modo, ut quon gius papa Joanni patrici scribens : In aehismate. eam, vestri examinis censuram subire timemus inquii non consecratur sed exsecratur episcopus. sed optamus qui olim manum nostram ferulae e lium S. Gregorius papa 962 primus de ordinationostra in scholis multoties subduximus 'st . Maximi Salonitani episcopi praesumptoris scribens:
Sententiae sanctorum Patrum de sacramentis quae uuam rem, inquit nos nullo modo possumus dicere extra Ecclesiam catholico more fiunt diversae repe consecrationem, usu ab Icommunitatis celebriaturiuntur et quarum quaedam eadem Penitus annullare est uete nimirum sententiae videntur sacramenta ex- videntur quaedam autem eis recipi ea prohilaeari, communicatorum Proscribere cum per manus eo- non tamen prorsus eorum consectionem decie ani rum non consecrationem, sed damnationem et exs Nam beatus Leo papa primus epist. 75 deer. 2, p. erationem administrari pronuntient. i. q. l. e. 69 scribun Leoni AuguSi de Alexan Sunt auli in aliae, quae textra eclesiam sacra-drino Timotheo excommunicat Manifestum est, menta posse confici assii mani. Sicut illud B Anasta- inquit per erudelisalinam insanissimumqMe resavium sit papae ad Anafrasilui imperat de sacramentis taeeitium D in Alexandrina sede omne illi coelestium Aeacii epist unica sub linein Ideo hie Aeaeius'. saeramentorum lumen eXsιinctum. Intercepta es sa eujus nomen dic tuus reticendum, incle bona mil. i eri iei oblatio, defeci rarismatis sanctificatio, e strando, sibi taurum nocuit. Nam imiolabile saeru-s960 Quia monasticum ordinem Orbeiae in silui scholarum magistri, postea monachi Corbei-plexiis fuerat ensi'.
lusi uernaldus discipulus Bernardi Constantiei 962ὶ S. Gregorius Magia lib. m, epist. 20, ubi sic
537쪽
quod par illum datum est, in aliis persectio Amicaenis Patri lius ratam esse probavit eum eum
non cordinandum esse judicavit, sed acceptum ordinem administrare permitteret. Item Nicaenum concilium clericos Novatianorum eum ordine recepit. Itidem Dieanum concilium de clericis D natistarum feeit, videlicet ut reconciliali or linem utiliter administrarent, quem extra celesia in sine essectu, lio est sine salute anime, imo perniciose percepissΡnt. Ilinc B. Augustinus scribens ad Bocii facium de Iericis Donatistarum conversis Sini, inquit, in eclesia clerici sint episcopi tiliter, quieonira illam suerunt hostiliter. Omnes sane ejusmodi sententias, quae consecrationem foris factam in tantum damnant ut pam non nisi damnationem sires persinuit. J. Rom. J quod tuba aridica eanitur exsecrationem et maledictionem dicant, non ad ipsa verumtamen Deus eonquassabit apita inimicorum suorum verticem apilli perambulantium in delieiis nem suae virtutis obtinuit ei antem obsui i965 . ouod eum ita tiι Εd Rom. J aliquorum in tantum se raten dis euriosa suspitio, ut massinentur, prolato a papa F li ejii dicio, postea inescaciter in saeramentis quae Arari usurparit, egisse ac proinde perinde, sic Rom. Εd. eos metuere qui re in conseerationibus reι in baptis inute mysteria tradita susceperunt, ne irrita beneficia divina rideantur, neminerinι. in hane partem quoque hae quoque par:e M. Rom. J similiter tra-eιatum praeealere superiorem, quia non sine usurpatione sacerdotii iudieatus oe egit in quo irtutem suum obtinentibus in v tertio in hoe quoque aliis. re sibi persoua non nocuit. Nam ad illum pertinet
ted Rom. delictis. avia Pac ι. xvii. Xam superbia semper sibi non aliis saei ruinam quod universa
Seripturarum testaιur auctoritas. Sicut etiam per
Spiritum sanetum dicitur in propheta : Non habiιabit in medio domus, a qui Dei superbiam Psat c .
Unde eum sibi sacerdosia nomen vindicarerit ondemnatus, in ipsius erileem superbiae tumor insitie sua est quia non populus, qui in ministeriis mys .eriis d. Rom. donum ipsius istebaι, ereIvsua eate sed anima sola illa, quae perearerat, jusso judicio propriae eulpa erat obnoXia. Item beatus Augustinus intentio Donatistae scri-
sacramenta, sed ad essectum eorum congrue reserimus ne eadem sarramenta exstimare videamur quae sancti Patres in inconversis integra esse docuerunt, cum conversos non reordinarent, sed soris aeceptum ordinem adni inistrare permitterent.
illud quoque 96ιὶ quod D. Pelagius papa seribens
illustribus viris, Viatori et Pancratio, didit corpra Domini non esse, quod schismalleus consitit, ita est, ire intelligitur, ut ipsi non sit corpus Domini esketive sicut e contrario in missa oratur a sacerdote, ut ut nobis corpus Domini videlicti ad salutem animae Ilinc et sanctus Gregorius in Dial libro iri eap. 59ὶ Tunc, inquit, rere pro nobis hostia Deo
erit, eum nos ipsos hostiam secerimus. Est quidem bens : Ecclesiae, inquit civili omnia sueramenta o P etiam peccatoribus et indigne sumentibus vera minita quae sie habetis e da: is, quomodo habeban- lv et dabantur esiam antequam inde eat resis. Non tamen ideo non habetis quod non es sis ibi unde sunt quae haberis. Et post pauca Ἀobiscum estis in Aymbolo, in bapuanis, in Meleris sacramentia in spiriruautem unitatis et inculo pacis, in ipsa denique ea- tholiea Eeelesia nobiscum non estis. Sed hae sententiae, etsi diversae, a veritate lamen deviare nusquam Probantur, si competenter intelligantur, videlicet si superiores sententiae ad essectum baptismi reserantur, qui nusquam SM posse extra Ecclesiam veraciter asseritur, et inferiores ad veritatem sacra me illorum reserantur, quae eadem int gritate et bonis et malis adesse creduntur, ac si uno ore ipsi sanet Patres nobis com nun iter dice. rent Dextra Ecclesiam nec sunt nec iunt sacramenta essective, id est cum salute animae; attamen
eadem inutiliter, imo perniciose, et esse et seri non denegamus. Si enim ea extra celesiam esse vel neri penitus denegarent, nullatenus eadem in reconciliatis rata haberent. Nam praedictus papa Leoclericos haereticorum cum ordine recipi concessit, qui lamen omnia sacramenta manibus damnatorum subtracta Superius asseruit. Item B. Innocentius, qui ordinationem haereticorum non nisi damnationern esse praedixit, ordinationes Novatianorum cum
verba praesentantur Lovam rem nos onsecrationem dicere nulso modo possumus, quae ab excommunieaιia hominibus es celebrata.
Christi caro verusque sanguis . sed essentia, n0st salubri esticientia. De ellectu, inquam, saeramenti. non de ipso sacrametito illud dieiuni competenter Interpretamur ne beato Augustino contradicere, deamur. Qui Eleusio et felici grammatico seribens, etiam Donatistas et in dissensione et in schismate sacrificare testatur idem ad Bonifaciunt Haeretici, inquit, non quaerunt Spiritum aanctum nisi in Chriai corpore, e va haben soria aeramentum, sed rem ipsam non tenent in tua, cujus illud est Meramenis .e ideo ibi judicium manduean e Misin viis.
enim pavis saeramentum es uniιatis.
Hujusmodi distinctionem inter sacramentum ei ejus esseclum cum quidam ex antiquis Patribus mi-mnus aliunderent, ad hoc devenerunt ut et baptismum in haeresi suseeptum nihil esse putarent beato Au gustino attestante in liti vi
etiam egregiis iris anetistitibus Christi, inter quo praecipue beatus Cyprianva eminebat, non esse νοι capiι haeresitos e schismaticos apιismum Christi. nisi quia non distingvebesur saeramentam ab σαιεpe risu sacramenzia et, quia ejus Detus vivem in liberaιione a peccatis et cordis rectitudine, δοι haereticos non inreniebatur, ipsum quoque sacram tum non illi esse putabas urci sed considerato Ni965 Verba ei autem obsui supplevit editiora
iust Non exstat in edit. Rota.
538쪽
quod et rρprobi in . clatii. Sines metu sacramentara in malis, utrumque Permi et aut vi in onrersualia bent, et lamen habent, itidem et ali his qui extra Ee lΡslam sunt cadona pernicios liaberi et tamen haberi pastores ecclesiastici eensuerunt. Unde idem do ior in tertio libro contra Donatisias cap. ix :Πaeretici habent lenenti fueramenta et Scripturas ad speciem, non ad salutein item in quarto eap. H): Nee foris, sicut nec intus quisquam qui ea parte dia boli est, potes re tu se re in quodam maculare saeramentum, quod Christi est. Item in quinto leap. ix in Deus ades sacramentis e verbis avis, per qualeslibe Mininis irentur et saeramenta Dei ubique reeta sunιοῦ et mali homines, quibus nihil prosunt, ubique perversi sunt, id est, intus et sorig.
item ad quemdam Festum epist. 6 ad Fe--mini. tri. quod adminisιravit, si ho viillia Εeclesia eregerit aut, si non administra manua lutnen ei uter uicos non imponitur, eo quod acramentum ordinationi obtineat.
Quia igitur iam egregii doctoris assertion et nos
absque scrupulo aequiescere debemus, quem et Romani ponti lices. i. xl alleslationem sancti caelestini
papae, inter mari uos, dum adhuc viveret habuere. cujus ei opuscula post mortem ejus pro authenticis recipienda synodali judicio decrevere; quapropter illud scriptum musici idonis 965ὶ quod sub nomino
Paschalis papae honorastis non in tantum attendero debemus ut contra assertionem praelati doctoris Racramenta ab haeretieis usurpata temere exsumemus. atum : eque inquit sacramenta eorum maereii B Seribit enim salis improvide de annullaudis Simo eorum nobis inimie sunt, quae eum illis nobis sunt
eommuni ι quia non humana sunt sed divina. Pro prius eorum e r. s auferendus est quem mula imbi herunt non faciamenta, quae similiter aeceperunt: quae ad paenam suam portari et iubent qua ulo indignius habent, sed tamen habent. Item in expositione super lil S. Joannis epist. Ioan tractatu Π IIubere inqiiit, baptismum e muIus potest habere propheliam e malus esse potest. In renimus Saulem regem habuIsse prophetiam qui persequebatur sanctum Darid et im-iqetua est spiritu prophetiae e prophetare caepi liri. eipere sacramen Ium coiporis et sangit inis Domini tmulus potest. Nam de talibus dieium est Qui mauniaeorum sacramentis, cum piae memoriae Petrus
Damiavi ea inalis Ostiensis episcopus, religione et eruditione nominatissimus, et in hujusmodi causis sagacissimus, non minus per Simoniacos quam per alios haereticos sacramenta decurrere probaveri in libro suo, quem Gratissimum cognominavit Sancta quoque Romana Ecclesia nonnihil eos sacramento rum habere demonstravit, cum in tempore Nicolai papae gratis ordinatos a Simoniacis in acceptis or. dinibus permanere concesserit. Quod autem Simo. niaci sacramenta habere dicuntur, non ad honorei ne rum, sed ad contumeliam est reserendum, cuintonio magis sacrilegi deputentur, quanto sanctius est quod contrarias et jus usurpare non Verentur. dvent et bibi indigne I Cor. xi . Habere nomen ' Eo usque tantum humanam pravitalem insequi de
christi e malus esse potest, id est, Christianus rotarie malua esse potesι. De quibus dietum est Polluebant nomen Dei sui Erech. xxxvi . Ergo habere Iaeramenta ista omnia e malua erae potest habere autem charitalem et masus esu non potest. I. em ad
Emeritum haereticum Donatistam sepia ι. 6 sublinem os, inquit mu Iamini ex ea parte, qua dissenιiebaι is quamvis aeramenta, quae habebatis, en eadem sint in omnibus sancta aint se uapropteri a mutari resumus a perpersitate, id est, ut denuo radicetur reatra praeeisio Xam saeramenta quae non titutastis siev habetis approbantur a nobis ne sorte. eum res Iram pravitatem eorrigere rotumus, illia my-bemus, ne, juxta Augustinum, divinis mysteriis sacrilegam saetamus injuriam quae pravitate hominum
nullo modo depravari potuerunt. Sed et sacramenta neophytorum proscribere non audemus, quorum ordinationes sancti Patres rata. esse censuerunt, cum eos acceptum ordinem ad ini-
nisi rare permitterent. Hinc beatus Leo papa primus, sepist. xxxvii scribens ad episcopos Mauritaniae, eos qui ex laicis ordinati sunt in ordine eoncessiι permanere. Item S. Ambrosius in ordine item neophylus utpote in octava die post baptismum a est pit, is si usque ad finem vitae Deo digne divina sacra. menta ministraxit Pi DLinus. Vin ita S. Ambrosiij uoosterii Chrisιi, quae in restra praestate deprarat o utique ne ipsi Sanctus Ambrosius saceret, nec alibi
non sunt sacrilegam saetamus injurium idem in lib. intra Donatistas eap. min: Si e illa saera naenia quae schismatici e haereιici, si non aliter haben ne aliter aqvn quam emineelesia eum ad
nos reniunt, non emendamus, ted approbamus.
Ex his ergo sententiis evidentissime declaratur etiam extra Ecclesiam esse Dei sacramenta eum in conversis non iterentur sed potius ala esse judicentur. Eadem autem alio et de ordinatione et de baptismo foris aceeplo tenenda est. Nam iuxta Λugustinum nulli sacramento injuria saetenda est. Si discedit a malis utruinque discedit fit permanet
965 Wido seu Guido Aretinus qui scripsit libros
de mustea. Vide Baron. lom est anu. 'M.
sancti Patres fieri permitteren si neophytis saeramentum ordinationis penitus defuisse crederent. Horum aulem auctoritati illa exempla de annullati ne hujusmodi sacramentorum anteponere non POS- sumus quae non de antiquis sed rerentioribus mutuastis temporibus in quibus, inquam, temporibus, multa contrarias et jus usurpata reperiuntur qua niagis respuenda quam in exemplum ducenda videntur ipse elia in Romanus Pontificalis θει , uuile illa exempla protulistis saepenumero nou ita saebenda quam saeta historica simplicitate praescribit: nee solum legitimas institutiones, sed e nonnullo,
539쪽
rum ineonsideratas usurpalioties referre consuevit. A pare non veretur. Nempe tolerabilius pectaret si datinde non omnia quo in eo scripta leguntur, pro altari corpus suum communi Pane reficeret, quam
animam suam damnatoria communione intersereret.
Nam juxta Apostolum oui Eucharistiamin indigne sumit, udicium sibi manduca et bibit ICor xij. Indignoeeclesiasticis sanctionibus recipere debemus ara sertim illa minime quae a onsideratissimis an liquorum Patrum sententiis deviare videmus exiluibus vos duo exempla posuistis qua saeramentaneophytorum adeo profanant ut ordinatos ab iis reordinandos censeant, quod et ipsis apostolis e rumque successoribus Romanis pontificibus, aliisque sanctis Patribus adversari non dubitatur. Ipsi enim apostoli in suis canonibus eos damnassera suntur, quicunque secundam nanus imposit onem aecepisso detegerentur item S. Gregorius papa Istib. . epist. 52 . scribens Joanni episcopo Ravennati item praedecessores ejus orimus Papa atque I iii laetus lina ccxxu sanciis Patribus Carthagi s avetiora sunt quae dare vel acciperenensis concilii, reordinationein aque ut rebapii Zationem damnavere.
Quod autem illi qui ordinati sunt neophyli sacramentum ordinationis non minus habeant quam haeretici, uperius sanetissimi Patres Leo papa et Ain brosius, alter decreto, alter exemplo nos apertissime docuerunt. Quicunque igitur ordinatos neophylos iterunt ordinandos censuerii, procul dubio contra sanctos Patres laeti. Eodem modo et illa reordinatio reprobatur quam Alesredus Hildeshei mensis episeopu feeit in his quos Ebo Remensis episeopus, sed damnatus, ordinavit. Nam juxta Augustinum De botio eoniugati, cop. 2n, si quis episcopus si quis tuam omdinatuat pro siqua eulpa ab osticio remoreatur,ua qui, omidio et eramento semel imposito non ea rebit, quod quam ris runt indigni. a judicium permanente damnabiliter nihilominus
dare quam habere poterit. Sie et Aeaeius depositus, de quo supra retulimus multos ordinavit quo la- Ine Deatus Anastasius papa epistola mitea inle-srum ordinationis sacramentum ab eo pereepisse. et ob hoc non reordinandos esse judicavit. Nullus autem damnatus vel excommunicatus sibi de consectione sacramentorum applaudat imo in hoc cumulum sua damnationis agnoscat eum tanto sceleratior et ob hoc sibi tanto pernicioso existat, cuanto sanctius reputat quod aerilego usu usur- purgavit quem nec eanonica Severitas ad poenitetidum excitare potuit in ordinationibus quoque ublibet damnatus minus delinqueret si nihil darei, quam per sacramentum ordinationis ordinalo suam damitationem irrogaret. Et mirum in modum, dum
eam alii irrogat, penitus sibi ipsam non diminuit. sed multiplicat. Nequaquam igitur damnati de perniciosa usurpatione sacramentorum applaudant sibi. eum lanio irreparabilius seipsos condemnent, quatilo itinos i
jus sacrilego praesumunt Ilinc sancius Gregorius papa l 967 in egesto suo east vel ean. 249 partis secundae, damnatum
sacerdotem pristini ollisit usurpatorem perpetua excommunicatione damnat ut vix ei viaticum in sine vive concedat. Ilinc sancti Patres in Antiocheno concilio eap. vel ean. 4 euilibet damnato, si aliquid
de sacro ministerio attingeret. Omnem spem restitutionis, vel Ioelim satisfactionis penitus denegaverunt: omnesque ei infra damnationem coni multi cantes sub excommunicatioue darn naverunt. Si erguyr usurpatione sacri ininisterii iam acriter damnantur qui solo ossicio privantur, quanto magis illi Privati, talia Caveant quoque et ipsi Catholiet ne aliquando sa-a damnatis percipiant, ne auteni de sacramentis excommunicatorum caveant, quod pQ hade, juxta attestationem sanctorum Patrum, non salutem, sed damnationem et exsecratio
nem quilibet participantes accipiunt quibus ondico in sacramentis, sed si in osculo communiea
verint, canonicam non poterunt.
EXCOMMΓΝICATIONEM GREGORII VII.
Sententiam ex coni municationis quam nominus D mitigavit, nonnulli sacrilega emeitini quasi irri uoster Gregorius Papa It apostolica auctoritate pro tam judicare praesumuni soque in hoc juxta pix
540쪽
sanetorum Patrum apostolicae auctoritatis Ddem judieabit. Neque enim ab Augusto, neque ab reos perniciossime esticiunt. Sed in hac eorum pra sumptione nec ipsi peccarent ne alios peccare sarerent, si ullislibet praelati in Ecclesia privit gium, non dico Romani pontificis primatum attenderent. Est enim generale privilegium hujusmodi
praelatorum, juxta institutionem sanctorum Palmina,
ut subditos iudicent nee subditi eorum iudiciis iemere resultent, quibus absque omni contradictione secundum canones obedire delient. Scriptum est enim : Fon est discipulus supra magis irum Maιth. xl seu resisti potestati Dei ordinationi resistit Rom. Π . Et si hoc apostoli de saccillari Polestaledixerunt, quid nos sub ecclesiastica potestate degentes agere debemus, ubi inobedientia pro ariola omni clero, neque a regibus, neque a populo jude.τjudicabitur. Beatus alitem noster Grego tu Papa, canonico quidem ordinatus ut saneta Ecclesia Romana sile-lissime tosta lur, ab omni lius cautesicis iudex uni. vorsalis Ecclesiae et pro Romano pontifice semporhahel alur, quod et ipsi ejus excommunicali de eo
judicaverunt cum ad ejus reconciliationem saepem: mero recurrerint, licet ad vomitum suum post a mi ire non timuerint. Nunquam sane aliquod crimen in illo vel ab inimicis inventum est vel probatum. litod susceptum sibi illi Pilum sacere ossicium. Sed si quod tale et linen admisisset, nunquid in i dem inauditus, non consessus nec convictus ea nonicotione e Mololatria repulatur I Reg. ix Si ergo damnari posset, etiamsi ultimus occlesiastici orilinis exstitisset. Nun lli id V. Nonne leni in legitimo octiei uinsulam exerceret, usque dum canonice judica ius ab om-cio cessare juberetur Ethoe utique Dominus noster cregorius papa nequa Illam abnuit, quin moi eu-jiislibet lorici duit taxat ea nonice audiretur. Et hoc privilegio Romani pontificis incongruum esse vide-ietiir adversarii autem ejus nec hoc linquam concedere voluerunt. Nam in lali examinatione ei illum
expurgandum, et se contumeliose collui nullosa lerim in alioliis ineulpandos lare non utilii laverunt. Ergo sententia in apostolica auctoritatis in portis-sticos conlii maeos ab eo deproni lita in nullus Christianus irritam ii dicabit, qui canonicis sanctioni linistione et idoli inobediens ecclesiasticae potestati scilicet divina ordinationi pro idololatra merito deputatur quid de illo censendum est qui eamdem potestatem penitus abrogare conatur Videat autem quilibet praelatus quam sibi reverentiam a subditis exigat nec eamn mano pontifici denegare velit a quo omnis ecclesiastica potestas prooedii. Nunquid enim sua in potestateii statim irritam fore judicabit, si qui tantum ex subjectis ejus ita judicaverint Nunquid statim suam prietationem ipse denegabit si quidam ex
sui sivibus eum pro prata totai, ro nolit fini 3 uti. quid suam ea nonicam ex coninari ni alii irem in suli dilos irritam arbitrabiti R. Ri I iii ita in tantum eorum-
hoc altamen Leotenus ei ut legitimo pastori, obedierunt, et sententias ejus in alios ratas esse censuerunt 3 Nunquid sententiam suam judicio Aulidi lorum rei raelari, nedum penitus annullari unquam patietur Non plane. Ergo reverentiam, quam ipse a subditis suis sibi exigit, etiam ipsi praelato suo juxta statilia sanctorum Patrum, rependat, et priecipue episcopo ur, qui laniit in sanctorum Patrum contra licere noluerit. Ipsi enim
Hujus utique sententiam saneli Patres nusquam retractari nedum ad nullari ab aliquo permiserunt. IIine beatus Nicolaus papa primus, omnibus episcopis scribens 968 Nemini, inquii, licitum es desedis apostolicae judicio judicare aut illius sentet
tiam retraetare permissum, videlicet propter Roma ita
Ecclesiae primatum. IlItem beatus Gelasius ad episeopos Dardaniae s969ὶ: Cuncta, inquit, permundum noviιΕeelesia, 970ὶ quod
saerosancta Romana Melesia quorumlibet episeop
rvmulgata possi absolvere, et de omni Ecclesia Rahabeat judicare, neque eviqvam de ejus lieea judicare iudieis.
Item sanetus Sylveste papa universalissynodi lu- diei eap. 20, decrevit inemo, inquit, primam se- 968 Vide e tr. q. 4. c. 30. Nemini. t bi ne
scholiolum apponitur Epistola ex quo hoc cap. Sumptum est, non exstat aliquid tamen simile habetur epist i ad Michaelem. in P.
ct 08. cuneta. Est alioquin epist. x editice temerariam iij ustillet inferioris episcopi duntaxat ealholici exeo minunieationem usque ad ano ni eam examinationem ratam esse censiterunt, ii iii Sardicensi conellio e. z tagitur Ne illam excommunicationem nos er apostolicus
privatim deprompsit; sed, generali synodo praesidens. universali judicio Melisiae jus ligandi atque sol
vendi, in persona Petri acceptum, semper obtinere a nullo fideli dubitatur, ut sanctissimi atque fidelis. imi Patres nostri, Cyprianus, Augustinus. alqua Leo Magnus in scriptis suis docuerunt. Quicunque
ergo ejus judicio in terra ligati sunt, ipsi nihilonii.
nus et in caelo ligati indubitanter creduntur. Qua propter onui postposita contrauietione illos quos Dominus noster Gregorius papa judicio universalis synodi excommunicavit, et nos e communicatus esse credimus ne ipsis excommunicatis damnabiliores merito judicemur, qui, etsi qualibet occasiuna excommunicationi subjaceani, non tamen temero ligamenta Ecclesiae denegant. Nam proeul dubio nplandius esse deputatur quemlibet ipsam ecclesiastis eam potestatem ligandi atque Solvendi non credere. quam sal a fide ecclesiasticis Statulis non obedire.
970 0uoniam quorumlibe sententiis ligata portis ιificum, sedes B. Betri apostoli jus haheat resol rendi. utpote quod de omni Ecclesia sua habeat judicandi neque eie sic Rom. editio.