장음표시 사용
631쪽
sransiensibus speciatim interdixit ne Diioni exenni mimicalia suo piscopo obodiani liaud tamen in logrii mest. sed excisis in codice octo paginis in sine iiiiiiiiiiiii. iiiiiiii alii eiu post illud se silebalii aliud cuiussi agmonDi in ilii halietur Piu quem ai p. intenti euui praeeodotii, X de Dilicio Dreshyli coiit in Unde coiis clarulieci lii ne misso lihriini De consessione. item uernali in iii liiii ira non 3 in iis Mollieulisis qui inve live satia intereidisse doleinus isti et alterii iii De concordia ossiciorum. litem id in noti ymiis libro De potestaι presbyteroruta subjicit, qui sorte in his ipsis rescissis ut in si iiis continebaim. Reverendissimo sacerdoti ac dilectis si iii spatii mionum evangelicae perlaetior iis et canonicae prossessionis licti viro . presbyter indignus utiliam solo orpore infirmus post hujus vitae stadium
aeternaeis aliti id in is bravium. I. Multum vires nostrae imbecillitatis excedit. quod fraternitas vestra sibi a nobis scribendii in deposcit. Sed charitas quae non quaeri quae sua ruit PCor xiii). nos vestris uti annuero compellit, satius esse judicans se ultra posse sitiun tiodanimo lo in periculum millere quam vestrae diluctionis petitioni non obelli re Pellii enim a nobis ut euidam vestro amico vice vestra respondeamus, qui nostrates ill22 periuro esse improvide duolai pal eo quod depo,itis ei excommunicatis tui mei tum subjecum is servare non praestiniant. Sed nos qitalitatem illi iis vestri amici non bene cognoscimus, videlicet, si cationi eae auetoritali quoquomouo assentiat, an haeretico moro qui biislibet rationibus Perlinariter resist. l. Quapropter non ad illum sed ait vestram si alernitat in scribere decrevimus, vobisque rationes suggerere, qui biis illi in convenialis, sicii tritis qualitati et correctioni ni agis eoin petere ideatis. Ita autem Deo annuente, scribere leui abi vilis, ut j iis correctioni susticere possit, si tamen non illini in mereti ea pravitate pertinaciter obduruit,
qua in Pauli is in Stolus magis devitandam, qtiam saepius admonerulam judicavit Gratia Domini nostri Iesu Christi, et haritas Dei et communieatio S. Spiiiiiis si eum omni . Quia II cor. xiii) d mini et fratres dilectissimi.ll. iiiii ex adversariis sanctae Ecclesiae Catholieos nostri temporis de periurio notare solent eo quod deposi is et excommuiticalis juramentum subieetionis ervare nolini, a quo lamen nomanus eos ponis
lisex s3noitali iidiei absolvit ill25J. Sed illi eos
nequa ii iam de periuri inculpabunt quieun lite ecclesiasticam et apostolicam auctoritatem sileti consideratione perpenderint, quae tam osticaciter subjeelus absolvere, quam praelato eoru in deponere hactenus consuevit. l Ioc ergo ut evidentius fiat paulo allius de ea.lem auetoritat nos doliter considerare non relebratum ait n. 459, praeside S. I lilario Arelatensi. Vid. Lahb. r. ill p. lGPel Maurianoruni nova collectio coiiciliorum Galliae t. l. p. ιιι.stili Colligi ex hisce verbis videliar, Wali heria nihilii canorii cum fuisse regularem, ac sorte pariter in aliun buch, ad cujus collegii canonicos uticaeque ac praecedentem iraelatum fuisse perscriptum
ill 22 Per nostrates hie sive Blasianos vel omnes Constantiensis dia cesis subditos intelligi arbitror quos Gregorius Vllis pr.estit juramenio ab solvit. id supra col. 2l9 et 258. ira: . nubium ait synodum Romanam ann. l076 intelligat, num L banum it, ad cujus decretum,
Α pigeat : nam hae liciae eonsiderata et nostrates dopei iurio itidi ibi latiter expurgabit et advorsari artini
nostrorum obloculio item evidelitissitne coiisu labit.
Ill Doininus ii oster desus Christus in Evangelio hanc universalem et indubita ille est arenam. Petro dedit potestatem, ut ligatum es et ii idquid ipse ligassot, ei solutum quidquid ipse solvisset suci ιh. xvi 3. Nee haec potestas in solo Petro remansit sed et i ialios apostolos, imo in inne Ecclesiartim priuei pes commeavit, beato Leoties nitestante qui nil serm. . in anni v assumpi suae : a uoti diciturn Petroci Tibi dabo lares equi tortorum Ibit . .ci reliqua transivi quidem Eliam in alios apostolo jus polestatis illiu ς, ei ad omnes raclesiae principi sdecreti hujus constitutio conam iuvit sed non rn- Atra uni commendalii r quod milibus inlimatur. Petro enim hoc ideo singulariter credi ille quia ei inciis Ecclesiae rectoribus Petri rurnia Proponitur. Hae igitii auctori luto praesules apostolici videli coisueuessores S. Petri specialiter clisi incipali ii r sublimati quoslibet in Ecclesia praelatos pro periis cri-
millibus optinere consueverittit, o ad hi ic optan ero
possim l. Et hoc uti iii in canon eis ot i stulteis sancti Ditibus tam usi latii in invenitur, ut nulli Prudiminde aliquid dubitandii in videatur. Nempe S. Caelestimis papa in sacra synodo Ephesina Lxnd. L ll. p. 5553, quae ex quatuor principalibi is syn hiis est tertia, Nestorium patriarcham Constantinopolitamini: item Leo Magnus in saneto Chalcedonensi eone ilioc ld. a. t V, p. 4lT , ex quatuor principalibus ultimo.
Dioscorum palliarcham Alexandrinum lier legatos suos apostolica auctoritate damnaverunt laenii Felix
papa Aeaeium patriarcham Constantinopolitanum in Romana synodo ι. . pag. 095, absentem deposuit et anathemauravit, eo qliod ipse communicii .emcxcommii nicatorum declinare noluerit item et in nostro tempore venerabilis papa Alexander illis Petrii in Floretillii uni deposuit ei lii Regii dierit: invenerabilem virum sithmgavit. Sed ineassum laborabimus si singulas huiusmodi depositiones enum
rare voluerimus; nam prius nobis diem quam exempla de talibus deseere non diibitamus. nuod subdii sidem iurato datam principi Christiano.
Deo jurque sanctis adrersanti et oram praecepta
rius ivin epistola adi sules Apuliae missa quod
tamen ituli ibi alias se vidisse testalii Flelirius,llisi. Eccl. l. i.xxix. I 40 . Verosimilius lamen Berna litus
hie potius agit demitone episcopo suo, quam de
nuynerius ann. 07 successit Petro non quid milli Simoniaco et depuguo, seu alietici ognomini cm catholico ad quem exsilio lexandri l epistola ann.
632쪽
IV S cut alitem Romani pontifices summos a Vimperatorem excommunieasse legitur eo quod eon' triarchas deponere possunt, ita et inferiores, utpote
mundi prini ipes ill25ὶ, quorum utique dignita si
lius ex humana adiriventione quam ex divina insti titione videtur processisse ill26 . Quid enim mirum si a Ilostolica auctoritas reges iudicare posse creditur, quae juxta Apostolum et angelos judiea tura non dubitatur oescitis , quoniam et angelos iudieabimus, unus ma9is saecularia s Cor. i. in Nam roges sacerdotali reles lati certiim est sulqaestro. B. Gelasio papa ad Anastasium imperatoremita prolestante epist. 8, L n. t. t V pag. l82 QDuo inquit, sunt imperator Anguste, quibus prin-eipaliter hic mundus regitur auctoritas sacrata pontificum et regalis potestas in quibus tanto strui ius et pondus aeerdotum quanto e Iiam pro ipsis resibus hominum in diriuo reddituri sunt eramine rati nem Xosti enim, sili elementissime, quoniam licetvraesideas humano generi dignitale, tamen prirantibus dirinarum rerum derotus olla submittis, atque ab eis causas tuae salvιic spectas sil27 , ineque te illis subdi debere cognoscis religionis ordine polis quam pra esse inter sta e eae illorum te pendere judicio, non illos ad tuam relle redibi voluntatem. linc
S. Gregorius papa I saepenumero in privilegiis,iniue
serit, legitur decrevisse, ut tam reges qua in sace
dote3, vel quilibet saeculares, a suis dignitatibus eaderent, si tontra sedis apostolim statu ut venire tentare ni ill28). Eadem autem auctoritate . Ste-
Senserit utra Joannes Chrysostomus a sede sua pellaretur. Item B. itolaus papa I Lotharium regem Pro quadam eone tibina excommunicavit. Item . Adrianus papa generaliter omnes reges anathematiza ii, qui cura lite scilis apostol in flatilla V Olare praesumpserint. V. Patet ergo salis aperte, quod praesule apostolici lana ecclesiasticos quam sarculares priuiato valeant deponeto. Unde et necessario consequitur, ut o sul eclos de manibus priuialorum passint inancipare non enim rata posset esse praelatorum depositio, si subjectorum nulla posse fieri subtractio il50 . Sed et hoc certum est omnibus Catholicis et eruditis quod . cirus a Boiuino a qil generali-lere estu acile iam solvendi quam ligavit potestalem accepetit Iutili xxi). Unde e vicarii ipsius. qui ex apostolica aut toritate prassatos possunt ligare,
ne subjectis praesideant, eadem auctoritate otiam subjectos absolvere ne eisdrin praelatis subiaceant.
Sic utique . Coelestinus papa in synodo phesina Constantinopolitanos in sua auctoritate de manibus Nestorii quondam episcopi emancipavit ill5l . Item S. Leo papa in Chalcedonensi si notioralexa nurinoqin sua auctoritate a Dioscoro quondam epi POp synodali iudici liberavit, eisque uti Proterium sibi
et gerent in episeopum, concessit. IIaec sane sacra
lissi ina eoncilia, in quibus hujusmodi emancipatioth; nes sive solutione saetae leguntur, tantam re ephanus papa hujus ominis secundus iidericum c rentiam ex apostolica auctoritate meruerunt ut B. regem Francorum pro ignavia sua deposuit, et de Gregorius papa eadem ei Evangeliis omparet, et Lusitum atque detonsum in mona,terium misit, et omnes ab eis dissentientes analbematiget, qui ctiam. ippinum ei in regnum substituit il29J. Nec mirati de eisdem in synodica sua ad patriarchas illi, epist. dum, si Romani ponti lices saeculari biis Meculares protestatur ita rae, inquit, et non illa destruit, dignitates possunt auferire, ne Christianis princi quisquis sospere Haesumi suo sis - - - - Pentur quos ponitus . Orpor detruncare possutil, o e ιΠteir B. Stephanus papa, de quo medixi ne vel ultimum loeum inter Christianos habere vi mus, omnes Francigenas a dominio e iuramento
deantur. Sic enim S. Iunocentius papa Arcadium subjectionis Hilderici regis penitus absolvisse legisl 25ὶ Fallaeis finius argumentationis novitas iam
in praeviis observationibus proditur. si126 Non es potestas ait Apostolus. Rom. xlii , nisi a Deo, quae autem sunt a Deo ordinatae sunt: non ergo simpliciter ex humana adinventione. ll27 Genuinus Gelasi sensus alet ex integro loco ei lato, hic tamen decuriato ita autem illo regum mutationes. Unde nullum hine pro pontificum ad reges deponendos potestate argumentum
extundi potest eum cuncta haec consentiente lan-lum Fraiiei procerihil papa, non vero jubeii in xiv o esus auctoritate sint ae a. id not. lla mox infra Noe etiam quadrant hue addit et aliorum ponti li- eum ex inpla, quae id unum evineunt, reges qi: oquo Prorsulibus rerum irinarum derotiis olla submittis D a lidelium communione extorri' lieri yo,se si Ec-niqine n Picenvsas tuae salillis spectas, inqtie sv-niendis ea festibus sacramentis eisque ut competit
disponendis subdi te debere cognoscis r Iigionis ordine potius quam praeesse adeoque in iis inii: religionem alii norat, seu ecclesiasticis, uti mox in so-quentibus declarat quod cognοacentes imperium ei stipem dispositione collatum legibus ejus pii quo- qn e parent religionis ansistites.sii 28 Videantur de hoc argumento Superi u Seol. 219 diela. li 29hlia Borealdus ex fide scriptorum Francnrum.
Quadere bene observat Pagius iii ita Zachariae papte ex Petro de Marea si tu, arcae Hisputa. e. 4 id un- taxat de consilio et monii papa accipiendum et Egin hardum in Annalibus sedis apostolica auctoritate in adiunxisse Franciae procerum petitioni, eteonSensui, ne populi permissus suo arbitrio putentelasi: decretis rebelles e conlit maces cxislanion quaquam propterea sua dignitate privari ini: id certo memorali hie ponti lices iiiiii qua in Per Si Deliam anathemata intonuerulit.
ll 50 Valoni haec utique de pra latorum e Pl si asti oririn denositio no cuin illi quoad osse in insitum qiim in ali Ecclesia deps niteant inde lamen ad reges concludere neutiquam licct, Eceles i. e quidem initio in spiritualibus subjectos, in exi reuiolamen suae potestatis sui Deo rationem reddituros, ut probant sit perius jam ex SS. Ambrosio et Gregi rio in observationibus adducta testimonia. Talia vero condonanda filii Bernaldo, qui ex aevi sitigenio scripsti.
ill 5 I Restio his argumentis et exemplis contra resiaciarios episcopo jam supra , col. 257, usus
633쪽
1255 AD OPER S. GREGORA APPENDICES.
iur il 523 lieni S. Joannes papa ilM Ludovicum Λ quod prorsus illi subesse non
imperatorem a iuramento, quo ipse Adalgiso tyranno repacificatus est, absolvit, eo quod cum salute reipublicae nequaquam Posset observari. V l. In noςtrisinitoque temporibus sedes apost lie Babin hergenses ab IIerem anno et Florentinos a Petro quonda in episcopis absolvit, nec aliquos cis quasi episcopis subjacere permisit, etiamsi eisdem iuramenltim subjectionis secissent. Siculique semper apostolica auctoritas quoslibet Christianos sibi
specialiter commissos de manibus depositorum et excommunieatorum absque omni nota periurii absolvere consuevit etiamsi eisdem pra latis siti eclionein juram dialo promiserunt. Sanctus quoque Bonifacius bitanter depositum, ne nobis praeesse debeat, rogum
se inius. Nam in ipsa canonica depositione praelatorum itidem et subjectorum absolutio continetur. quae semper ibi subintelligitur, etiamsi in sententia depositionis signanter non annumeretur. Sic quippe Felix beatus papa Acacium patriarcham Constantinopolitanum in Romana Synodo LAM. t. IV pag. 1095 deposuit, nec aliquam subjectorum ali tuli nem ibi specialiter commemoravit. Nec utique necessu fuit, nam nullatenus illi deinceps ut episcopis subjacere debuerant, cum nec Subiecti ejus esseii . quem ab episcopatu, etc. Hieram neatus es eode integro quaternione elopaginarum erciso, ubi tam vis hujus ractatus. martyr ei episcopus qui unitari Gregorio Pap 0m B quam lius norus onι inebanιur quae enim abhinc ni inoda in jurasse legitur obedientiam, eo de jura mento, sed ab eodem apoStolico, absolvi instantissime rogavit sil 5l quod utique lana sanctus viro sapiens cur rogaret, si iijusmodi solutionem non valero, et Obat e penurium excusare non poswPutaret 'Vu Praeterea si diligenter considerare volumus,
j liramentum subjeetionis non solet exhiberi praelatis, nisi pro respectu prietationis, quod eis in juramento verbis specialiter non exprimatur, in juratione lamen subintelligendum esse non dubitatur,
videlicet, ut iste illi fideliter subjaceat, quandiu illo isti ossicio prietationis praesideat Postquam autela
aequuntur, nonnisi fragmentum seu conclusio dirersi ab ho operis evntis eum illo argumento conremunt.
quod superius col. 215 de presbyterorum ollisio ιraelari Bernaldus uuius qui deni opusculi hoe modo deperditi jacturam dolem iis ob alterius vero
codici deseelum restituere haud possvnuis. Fo'. l. seliciores erunt alii mei collegae, si sua scrinia curatius pervestigare uiuerint. Observandum indubitanter praefixerunt nocit: que venerabilis papa Gregorius hujus nomitiis septimus in suo tempore secit Ilutici Anselmus Lu-eensis episcopus in suo ep scopalia imitati consuΟ-vit. Hoc elia In reverendissinius domitu noster papa
praelatus praelatione uerit privatus, nequaquam ille e Urbanus non dico Romanis, imo aliarum gentium qui subjectu ejus sui iuramentitui subjectionis ipsi ulterius servare oebebit, quod ei nonnisi ad osticium praelationis juravit. Non enim pro periuris damnandi esse videntur, quieunque pirivatis praelatione
iura metitum subjectionis servare nolunt, quod ei
quondam iuraverunt. Nec utique multum esset necessarium, ut Ecclesia subjeelos ab hujusmodi iurara monto specialiter solveret, quorum praelatos ea-nonice jam deposuisset, nisi propter quorumdam infirmorum dubitationem qii in latibus causis nillil putant actiim, nisi quod specialiter sustri praenominatum. Εs cnim cuilibet erudito satis viani se, tum,
presbyteris, item e monachis concessit. Quamdaiuei iam congregationem presbyterorum tali concessione generaliter doliasqe assoritur. Hanc ergo concessionem et alii vacantes presbSteri ab episcopis accipere non negligant, inti quam late ossicium circa Dce uilentes exercere praesumant. Nihil enim religioli nocebit si cum auctoritate episcopi etiam illa humiliter agere ludeamus, quae nos hsolute ex ollici nostro habere non dubii amus initant magis illud, quod anones uos absque jussione episcopi exercere non permittunt Nec de praesumptiolieitis excusare poterimus, Si deit: ceps, quae prohibita sunt. scienter et itiobedienter usui liare leniabimus.
f i52 Vid. mox notari 229. Seio haec passim ab Disan ille les latur . Pippinum a perJurio iv regem aliis quo lite narrari a quid opus suisset ali abso hil deiic.rin admis. suis, abbolutum a papa uoc-lutione per Stephanum facienda, si Chil dericiis au ut ET . Collec ι. t. F. P. 87 cioritate Zachariae jus antecessoris depositus sui sei Major itaque fides habenda videtur Theophani quam is extero, qui quod domestici scriptores non and Lant in Sua chronographia ed Paris. p. 558ὶll 55 la ad ali iiiiiii 87 refert Hermannus et Annales uel iis fici quod tamen nou a Joanne Vlli, sed ab Adriano DLicluti tris asti ima Pagius.
TRACTATUS DE RE0RDINATIONE VITANDA ET DE SALLT PARVULORΓΗ, Γ AB EXCOM- vs NMATIS ADTIZATI SΓNT. Ad Gebhardum episcopum Constantiensem MONITUM.
Non legimus Gebbardum aliquando Italiam accessisse ante annum l00 quo obii Beriaidiis qui hane ad eum epistolam si ripsit, in qua sententiam de sacramen iis excommunicatorum , quam opusculo I si1-
634쪽
iuerat, denuo partim iisdem partim novis argumentis confirmat. Haec res demum in concilio Gliasi allensiann il06 tractata et decisa est praesente lune etiam Gebhardo , quem Ileinrieus V prior anno Romam ad pontificem miserat Arbitror autein Gebhardo jam antea fuisse propositum . concilio cuidam Romano interesse, ac desuper Bernaldum consuluisSe, quin lamen id exsequi potuerit vivente uelitrico IV. ejusque actione Alpes praecludente impeditus. Unde de tempore, quo scripta est hae epistola. nil fialui potest quamvis omnitio ante annum l00 reponenda sit, eum scriptor eodem anno satis
Domno ac reserendissimo antistiti En Enxnno,
apostolicae legationis sit 55 auctoritate sublimato
BERIALBL solo nomine presbyter non moribus suae qilaliscunque orationis et servilii certitudinem. I. Vestrin paterni latis excessistitia nuperrime per legationem meae parvitati injungere dignata est ut vobis breviter aliqua scribere sestinarem . quae Vobis in proxime suturo domni apostolici constitio li56 necessaria putarem. Quam quidem injunctionem quamvis vires meas excedere non dubitem satius tamen esse judico, me in periculum mittore riunm estne petitioni , imo praec 'plicini non ob dire. lI. De his ergo, qui ha leniis apud excori in uniealos ordinati sunt, in illa synodo ventilandum esse non dubito, qualiter in Ecclesiam recipiendi sunt. Γndo ego vester cliens authenticas sanctiones doliae musa singulari diligentia perquirens salis ahundanἰer usquequaque inveni, quod nullus eorum juxta rigorem ea noui cum in Ecclesia ossicium ordinis administrare debeat, quem in excam municatione acceperat SN quia modo summa necessitas illum rigorem quodammodo emolliri eo it illud summopere ric ideamus ni ipsam emollietionem
nequaquam contra canones, sed secundum canones temperemus: videlicet, ut si quem eorum de exeommunicatione conversum occlesiastica necessitas
eum ossicio recipi cogit, nequaquam illum contra canones reordinemus, sed potius secundum canones eum ordine recipiamus. Sic enim sacratissimum ceoncilium Nicaenum, aras Patribus Evangelio comparatum . elericos Novatianorum eum ordine suscipi, non iterum ordinari decrevit quod, cap. 8, ita
gnominiin Catharos, id est, mundos, si aliquando reniunt ad Ecclesiam eaιciclieam , placui εaneto ιm gno concilio is impotionem munus aecipientia si in elero permaneant. Et post pauca in eodem ca-guntiniim postea archi praestilem ann. 725 pistoptimordinavit ab eoqua delitatis juramentum exelli quoel rese: Gildonus in illius Vita uxui LL. Aeru S. Dpituloci oui eorum inreniuntur in eleres in eodem
habitu persererent. Et iterum . Providebi episeopus. ut in elero prorsus esse videantur. II autem Calliarus iv Novaliani sectatores fuerunt ijusdam . PrestareIne Novali sit 57ὶ qui cum B. Cornelio papapst contenti 'nem ordinalus legitur si ii it thei uis Guibertus h:eresiarcha cum venerabili Grogo rio papa. Peliam non solum ecclesiastico sed et proprio eorum iudicio condemnati ab Ecclesia lis
cesserant et in perpetuam eorum confusiotiem proprii nominis haeresim condiderunt : quos tantinconversos SS. Patres cum ordine susceperunt nouutique iterum ordinaverunt. Est ergo Satis rationabile, ut et nos illum modum in ereptione Wibertistaraim ill 58 leneamus, quem sanctos Patres incolum similibus tenuisse, ei tenendum priPscripsisse
Roculo lilio necl. p. u. p ta . ulu tame: nihil iam intur de petita istius relaxatione imo id portu; Gregorio in et Zachari e pastmouum renovavit.
iis MLGehbardus hujus nominis tertius , de lolain col l 25 I dictum ab Li bono I legati apostolici
dignitate auet is sitit, iii refert Bernoldiis in Chroni enat ann. 1089 . ipsa hae de re Urbani epistola logitur appus Lab una, t. X, pag. l4ι. l 156 Quale si ierit Romanum hoe tonetthim, cui
interesse voluit Gebhardus, compertum haud est, illum saltem ante annum il00 nomam venisse iiii piam prodit Berna liliis in Chronico Forte ad ill xiiii l099 ire dispo iistra ι. sed ab I inritianis hir. pedi Ius deletium ili, ijirico mortuo et pae idialia
III. Sie etiam irasticanum concili tui . cui legatio sedis apostolici et B. Augustinus intersitii et ricos
Donatistarum cum ordine recipiendos, non iterum ordinandos mscribit, quod in coptiui ta Lxun. t. ll. p. 65l ita decernitri Placitit, v ea
ipsi Doriaris lis quicunque clerici eorrecto corraitio adeat holieam unita iam tranιire voluerint tecundum vniuscujuιque episcopi catholici rosiινιι utem atque eonsilium, qui in eodem loco suberna Eeetesiam, iahoe paci eutholica procerae tisum sue it, in tuis honoribus suacipiunἰit , sicut piloribus ejusdem dirisionis temporibiis sacιum eas manifes Ium est quod multarum et pene Omniuiu africanarum Ecclesiarum Gempla testantur. S. Augit Slinus de eisdem Donalistis scribens ad Bonifacium Ginι inquit in Ecelesia eleriei sint episcopi utiliter qui eviis raciloa insuerunt hostiliter. Beatus quoque Innocentius papa, qtramvis ordinationem haereticorum damnari nem polius quam eon Seerationem esse judicaveriti eput. 22. cap. 5 LAns. i. Π, pag. 275ὶ sententiam tamen Nicaeni murili de roreptione Novalia ann li 05 ab IIstini leo V Romam missus anno sequente synodo Guastallens a Paschalim celebratio intorsissimo dicitur in Gallia Christiana t. V pag. 9l l . tibi illa de festimaucis ordinalis in celasimeommunionem recipiendis qu: eslio tractata et ita delinita est prout jam antea Ilernoldus in hae sua
sit 57 Hie non erat Novatus Africanus sed Novalianus presbyter Romanus , quas ab invicem distinguen sos esse observat elavius in suis ad S. Epiphanium haeresi 5 animadversionibus Epipit.
0pp. t. ii pag. 225 . sit 58 Sie a Catholicis appella antur, qui adhm-
rebant Guiberio anti papae Sit nomino Clementioli I. quorum tam ii dispar a Noxatianis sui causa: cum hi h.eretici quo me eSseiit. si tantum seia
635쪽
qtiem tamen ipse ab excommunicatis ei in excommunicatione ordinatum declaravit, ruitis ordinali nem nec eonsecrati Ditem dicendum osse asseruit. ita protestatus ouam rem inquit nullo modo possumus dicere coniserationem, quia ab ercommunicatis relebrata esι. Hunc tamen ipse convorsum e per poenitentiam purgatum eum Ordine recepit, non Oordinavit, ne illi suae sententiae quoquomodo adve Saretur, in qua reordinationem penitus ut rebapti- rationem proSeripsisse videtur, videlicet quam seribi ait Ioannem archiepiscopum Ravennatem GREGOR. l. i, epist. 6 : Sicut inquit, semel baptiza-ιva iterum baptizari non debet . il eonsecratus seme in eodem ordine non ale iterum consecrari.
Εamdem quoque sententiam de cavenda reconsecratione . in noeenti iis papa Naisitano episcopus epist. l6 LAnn. tona it p. 27l scribens tenuisse non dubitatur qui eidem episcopo clericos sum In Pere uos reconciliari studuit, quos et justitiaedriclos pro quodam reconseerat in Ecclesia retentorationabiliter doluisse cognovit. Item Africanum concilium apostolica ueloritate congregatum et confirmalum, cui B. Augustinus intersuit et subscripsit, eapitulora firmissime constituit ut reordinationes aeque ut rebapti rationes penitus fieri non Iieeati Lxva. l. II, p. 64s . Item canones apostolorum can. 7: AEn. t. I p. 59 : Si quis episcopus,
presbγle vel di.iconua secundum manus impositionem
acceperit ab aliqει o deponatur at ma e ordinator
ejus sis 40 . Nec hoc temere dixeritia, quod nusquam
in aut lienticis statutis aliquos ex ineres comersos ssori stimus ortinandos, nisi Paulianistas ei alios hujusmosi qui non more atholicorum invocati uena sauciis Tritii talis faciunt qui etiam iterum ba-Pl andi uul, cum ad nos veniunt. IV. Suni tam 3n quidam simplices nimiumque 2 Ioles, siti quoslibet in excommunicatione ordinatos.
si re Mpuerint, non eum Ordine recipiendos Aod omnino reordinandos esse putant: et hoc ideo quia sacramenta in excommunicatioti usurpata penitus
ex suillare non dubitant. Sed nos magis B. Anastasio pr.esiit apostolico eredere debemus, qui ad Anastasium imperatorem seribens sacramenta Ecclesi: liam in ordinatoribus quam in ordinatis rata esse comprobavit, quae Acacius patriarcha Constantinopolitanus, licet a Felice papa damnatus, in ex rom multicatione administravit. Scribit enim ita ad eum-ciem tinperatorem I AN t. IV pag. 280 M-cundum, inquit, celebit catholicae consuetudinem saetatissimum serenitatis tuae Pectus gnoscat, quod sit 59Hlie in codico nostro quaedam omissa sint necesse est; quae enim hic Sequutitur, neque ad N v: lianum P llic ad Innocentium pertinent, sed ad
Giosorii Magni tempora, et ad ordinationem axivit Salentiani 'I . si Opi de qua idem Gregorius i. v.
epist. 20 : Vos . O Meerationem dicere millo modonossu inivr quia ab eacommunicatis hominibus est ce-
h nullum de his, quos vel baptiravit Aeacius, vel quos
sacerdotes vel levitas secundum canones ordi i l.
ulla eos ex nomineraraei portio laesionis attingat, quae forsitan per iniquum tradita saeramenti gratia minus firma videatur. Nam et baptismum, quod procul sit ab Ecclesia sive ab adultero sive a furesueri datum ad percipientem munus pervenit illibatum, quia vox illa, quae percolumbam sonuiloni. nem maculam humanae pollutionis excludit, qua do- claratur et dicitur Ille est, qui baptigat in Spiritu sancio et igni Lue Hi). 3 Et post pauca AG eius, cujus nomen dicimus esse reticendum, male bona ministrando sibi tantum nocuit; nam inviolabile sacramentum, quod per illum datum est, aliis persectionem suae virtutis obtinuit. Quod si es aliquorum in tantum se extendens curiosa suspicio, ut imaginetur, prolato a Felice papa iudicio Lxas.. t. IV pag. 095 postea inesticaciter in sacramentis.
quae Acacius usurpavit, egisse a Perinde eos me-lubre, qui vel in consecrationibus vel in baptismalo tradita mysteria susceperunt, ne irrita divina beneficia videantur, meminerint, in hanc quoque partem sinii liter tractatum praevalere superiorem, quia non sine usurpatione nominis sacerdotii adiudicatusa egit, in quo virtutem suam obtinentibus mysteriis in hoc quoque re sibi persona, aliis non nocuit. Nain ad illum pertinuit, quod tuba Davidica canitur : V rum ramin Deus conquassabit capita inimicorum suorum et verticem capilli perambulantium in do liciis suis Psal. xviij s Nam superbia sempornon aliis facit ruinam, quod universa caele- fili uin Seripturarum testatur auctoritas sicut 'rSpiritum sanctum dicitur in prophetia a : Non habitabit in medio domus eme, qui sarit superbiami Psat Q. , nde cum sibi sacerdotis nomen vindicaverit condemnatus, in ipsius verticem superbiaet imo insiclus est, non populus Dei, qui in m7st viis donum ipsius sitiebat, exelusus est. Beatus etiam Augustinus itidem sentire non dubiratur, qui ad Vincentium Donatistam epist. 5. opp. t. ll. p. 249 scribens ita protestatur Ecclesia . inquit, sunt omnia sacramenta Dominica iniicesic haliniis ei datis, quomodo habebantur et dabantur etia in antequam exiretis non tamen ideo non habetis, quia non estis ibi, unde sunt quae abclis , Et post pauca Nobiscum estis in symbola in baptismo in emeris sacramentis in spiritu acitem unitatis, in intulo paeis incipis denique ea tholica Ecel si nobiseum non estis. Item in epistola ad Fesiiun epist. 89. n. r. l. c., pag. 2 23 e Neque, inquit, sacramenta haereticorum nobis inimica sunt, quae iv illis nobis sunt communia quia ordine recepi. l. ix epist. l . Decretalis vero Siext. dist. 63, c. s desumpta est ex ejus epistola l. v. epist. 46 ad Ioannem Ravennatensem. ill0 integrum canonem haud retulit Bernaldus. sequitur enim : Nisi utique eonstiterit quod ab haereticis ordinationem habeat qui enim ab eis baptientιe ordinati sunt, ut fideles re eteriri sint, fieri nun
636쪽
non humana sunt sed divina Proprius eorum orro Λ bonorum, sicut in lioe tempore insatigabilis cliaritas. auferendus est, quae male imbiberunt, non sacramenta quae similiter acceperunt quae ad poma mi portant et habent, quanto indignius habent et habent. Item in epistola ad Eineritum haereticum epist. 87 n. 9, t. α, pag. 2l2 : Vos inquit,
imitam iiii ex ea parte qua dissentiebatis, quani ssacramenta, quae habillis, cum eadem sint in omnibus, Saucta sunt. Quapropter vos mulari volumus a perversitate, ut denuo radicetur praecisio vestra. Nam Sacramenta qui non mutastis, Sicut habetis, approbantur a nobis, ne sorie, cum vestram pia italem corrigere Ohimus, illis mystei iis Chiisti initae in vestra piavi late depravata non Sunt Sacrilega in sa-ciamus iiij uriam. Item in libro ad conflautinum et in saeculo futuro vita aeterina parii in vero cum malis perversisque communia, sicut uini caetera, in quibus sunt et sacrosancta mystchia. Sed epistolarem revilat in ob ervare non o sem, si omnia hujusmodi testimonia colligere voluissem. Caelerum si quis hae plenius explorare, luerit, scripta B. Augustini contra Donatistas do-liter perscrutetur, ei deinceps dubitare non permit litur sacramenta Ecclesiae lana ex ira celasiam quam inti Ecclesiam dari ci liaberi posse, sed extra utrumqtie omnino periticios di luetisque de eloricis in excomiti unicatione ordinalis V De insantibus quoque iidem in ex omni unicatione apti Eatis aliquam mentionem in sutura sy,
De unico baptismo t. Xipp. cap. 2 pag. 528 nodo laetendam puto, id est, si salvi sint, etiamsit Oe est justum, ut cum mala homilium reproba reconciliationem obierino Lude uobis iidonimus quaecunque in illis bona Dei reperimus appro auctoritas S. Augustini sali,sacere pulerit, si delibemus. Hoc, inquam, justum est, ut etiam in sacri ier legerimus quid ipse censuerit. De majoribus
lego non violem, quod verum in cni Sacramentum, nec ita emendem sacrilegum, ut in e perpetrent sacrilegium. Item in eodein si ci cap. 5 'Clim ad nos venit schismaticus vel haereticus, ut catholi-eus fiat schisma ejus ei haei est in dissuadendo et destruendo rescindimus sacramenta vero Christiana, si cadem tu illo invenimus, et qlii' iii id alii id veri lenet, absit ut violentus, absit ut si semel data novimus, iteremus, ne dum ilia luimana tu; analis divina medicamelila damnemus aut quirendo sanare quod vulneralii in non est, hominem saucium
post hujusmodi baptismum si alitu obeum ibi is seribitii idoni ita in primo libro De baptis tuo cap. 2, t. c. pag. 8l Si quem sorte coegerii xtrema necessi ias, ubi catholicum, per quem a cillitat, non invonerii, et in auim pace catholica custodii per aliquem extia unitatem catholicam postitim acceperit, quod erat in ipsa cath lica unitate acci pluius, si stati in etiam de hac vita migraverit, nonnisi eum calliolicii in deptitamus. Si autem a corporali morte liberatur, eum se catholleae congro tutioni etiam praesentia corporali reddiderit, unde iiiiii quani corderi ubi sanus es vulnerentus. Item in libro Leoni. dis' ii, non ulum non improtininus quod Deli, uatistas, De baptismo cap. l. l. m. p. 80 tam ordinem quam baptismum extra Ecclesiam haberi posse pronuntians Nulli, inquit, Sacramento injuria facienda est: si discedit a malis lilrum litardiseodit: si perinan et in malis, uiri in que perinanet. ratem in eodem cap. 5 Sacra me illa, qu .eschismatici et haerelici non aliter habetit nec alii ragunt quam vera eclesia, cum ad nos veni ii iit, non emendamus, sed potius approbamus , lem insertio cap. 6 Non ideo noti sunt Sacramenta Christi ei Eeclosiae, quia eis illi cile utuntur non solum haeretici sed etiam iiii qui sierunt et impii sed tamen illi corrigendi alit puniendi illa vero agno- Menda et veneranda sunt , item in eodem cap. lsi a Maeretici sacramenta et Seli plura tenent ad spi elem, non ad salutem. ratem in eodem cap. 5 4 Saciamenta si ea dein sunt, ubique sunt iii tegra. etiam si prave intelligantur et discordiose tractentur sicut scriptura ipsius Evangelii si ea leui ipsa est ubiqii integra est..tiem in quarto, cap. illa
intus et soris perversitas hominωm corrigenda est. divina vero sacramenta et eloquia non huminibus tribuenda. 3Ilem in quinto, cap. 19 De iis adest sacramentis e verbis suis, per quale,libet administrentur e sacramenta es ubique recta sunt, et mali homines quibus nihil prosunt , ubique perversi sint, id est inlus et laris Ilom in eodem eap. 27: Munera divini Dis concerasa patim Suni Mop ta sed etiam securissim velissimeque laudantus. quia praestillenili una credidit corde suo ubi unitali in servabat sine acti baptismi sacramento. quod ibicunque ii venil, non hominum sed Dei esse
eugnovit, uuiuii ex hae vita migrare. Si quis autem.
ii in pussi in ipsa catholica percipere per altiluam mentis perversitatem elegit in schismale hapitrari. etiamsi postea venire ad catholicam cogitat initia certus est ibi prodesse sacra inentii in quod alibi quidem arcipi 'it St, prodesse autem nihil pole,t. pi ocul dubio perversus et iniquus est, et lanio perniciosius, quanto scientius. Item in sexto libro De baptismo cap. 5, l. c., pag. 65 γε omnes mali spiritualiter a bonis sejuncti sunt, si autem etiam cor- inporaliter aperta dissensioue separentur . p. juressiunt. Sed ut dictum est, nihil interest ad baptismi Sanctitateiii. itando quisque pej0 id habeat et quanto priori tradai. Potest tamen tradere sotiara lus sicut potest habere separatus sed quam perniciose liabere tam perniciose tradere. Ille autem cuili adii potest salubriter accipere si ipse non sepa. Hitus accipiat Sicut plerisque accidit aliqua nece
VL Sit ergo de molorihus e scientibii K. quanis inagis credendum est de insantibus, ni ponitus
haeresim nesciunt, nec a Separa in baptismum recipi inia Nam aversio ordis ubi libet sole impodirεe0Iauunci emissionis ritiae cum in pari uis a Pliu s
637쪽
non inveniatiir miriun si non salvari posse or ' Augustinum etiam de vim sacramenti credatur, quod et in adultis, si absit aversio ordis, salutem operari non dubita halii r Nempe apstismus haereticorum majus praeiudicium adultis quam parvulis solet inferre, eum illos juxta canones ab eclesiasticis ordinationibus prohibeat. hos autem, postquam adoleverint, canonice ordinat inon renuat. Sic enim Africanum eone iliti in capitulocti testatur. Praeterea B. Augiistiniis nullum parvulum ecclesiastico more apli ratum in libro xxim et ritui Dei cap. 6, opp. l. Vll. p. 56 exe pit, ubi generaliter de salute parvulorum ita tractavit a Tanta inquit, misericordia Dei est in vasani Aericordiae quae praeparavit in gloriam, ut etiam aetas hominis prima id est in salivia, qtiae sine ullo
renisu suleas qilibuslibet membris diaboli
infra Ecclesiam apii Zalitibus asseruisse legimus. Nilnis est autem longum et huicinii aestioni non adeo necessarium ut pleniter discutiatur unde hapli rati reinissam peccatorum accipiant, etiam cum perfidi eos haptigant. Sussicienter tamen ita respondere pos sumus ad Objecta, ut et parvuli inde remissam peccatorum accepisse eredantur, unde et homines magni ab haerelicis non ficto corde vel ignoranti rhapti rati. Si quis autem pleniter ile gratia Spiritu fisaneli, sive de remissa precatori: m. unde accipiatur scire voluerit, in libris B. Augiislini contra Dona listas susticienter invenire poterit: in quibus et hostsatis evidenter asseritur.quod divina sacramenta per
quoslibet reprobos administrata percipientibus salu-bjace carni et secunda, quae puerilia nun d ii sera esse possint quicunqtie ea non scio orae vel eupatur ubi nondum ratio suscepit hanc pugnain. Verso Orde perceperint. ei sere sub nullis illi lxvitiosis delectationibus iacet. quia licet jam sari valeat, et ideo insanii transisse
ideatur nondiim in ea est praecepti capax iri firmitas nielitis , si sacramenta mediatoris aeceperit, etiamsi in eis annis vitam finiat, translata scilicet apii testate teliebrarum in regnum Christi, non solum P uuis non praeparetur aeternis, sed ne illa quidem post mortem purgatoria tornienta patiatur. Sustulteii hi sola spiritualis regeneratio, post moriem neo .isit quod carnalis generatio cum morte contraxit a In hae sententia D. . Augustinus nullum in insantia bapii Eatiim excepisse videtur inde nec nobis IX. Adliue fortasse et o objicitur quod S. Patres parvulos in haeresi baptizatos per manus ini- positionem in catholicam recipiendos fore non dicemit si penitiis illos inculpabiles esse judicarent. Sic ergo B. Gregorius papa I parvulos ab Arianisb.ii liratos reconciliari praecepit lib. i. epist. lT . sicut Africanum concilium a Donatistis apti ratus recone iliari debere nota il l 423. Nec nos utique his contradicimus, imo libentissime aequiescimus; videlice ut parvuli apii haereticos aptitai per manus impositionem recipiantur, si lamen iandiu vixerint, ut ad reeonciliationem pervenire possin L. iuiuii est aliquem parvulum exeipere, quom in P c Si autem mors illos in ipsa insantia praeoccupaverit.
gio mediatoris saera ilieni initiatum abs lite cordis aversione nequaqua in OSSumu denegare.
Vll. Prieterea si quis etiam ex majoribiis abi
rellen, h. aeresin penitus nesciendo, et corde non ficto. ea iliolico more aptizatus statim moreretur nunquid non ille catholicus et Christianae salui idoneiis iuerit crederetur Nam plati juxta Augiistinum nullum contaminant, nedum damnoni, aliena Pec eata silentius fuerint incognita ita enim ad in- .entium Doliatistam scribens epist. 5, opp. l. ll. . p. 256 Q ullius inquit erimen macula nereientem.
ii in ad Emeritum Ibid. n. 2 pag. 209 Illud.
inquit nune attendatrigilantia mentis tuae neminem posse eontaminari ignotum ignotisque eriminibus.
idem in libro De side et operibus cap. 7, u l0, opp. l. V l. p. 70 virginem etiam de adulterio excusat.
M alieno neseiente mlpserit, et hoe landiu ,'nand ni ipsa ignoraverit. Si ergo hoc rite eroditur de majoribus, quanto magis de parvulis omnis malarim με libus, videlicet ut alienis precatis aptitantium
nou condemnentur, per quos divina saeramentaeum nulla sietione eordis ignoranter perceperunt.
VIII. Sed objicitur, quod haeretie nee Spiritum
sanctum dare valeant, nee peccatorum remissam.
Ita nos quoque itidem de haeretieis dieimus, quod D. lial Varians haec eodicis nostri iecit, loli comtexitii magis apta videtur ae ita in editis, ubi p. ovisi sensu plane contrario legitur omnibus. mirum est, si necessitas mortis eos de eulpa ignorantiae non pol erit excusare, quae et majores natu de culpa industriae excusare consuevit sic ut . Augustinus supra demonstravit. Sic multi saepissimo de iii ullis observationibus pro necessitate ruortis
excusantur, quos lamen si supervixerini ecclesi
si ico more merito persolvere jubentur. Sie quippo paenitentes ante peraetam poenitentia in pro periculo mortis saepenumero communioni sociantur qui tamen juxta Nicaenum concilium ean. 5; Ada. . t. II pag. 5 , si stipervixerint legitimo ordinopu ilitentiam peragere jubentur. Nec hoc illique SS. Patres ita j iississe credendi sunt, quasi penitiis eo
salute poenitentium desperarent, etiamsi ante F r- aclain poeniteirliam communione donatio irent. Nam juxta S. Leonem papam episι si LAda. l. lli. pag. P02 Birina pietati mensuram ponere Me possumκ nee debemus eum et latro in crure po iii luerit, et de eluce statim ait paradisum transierit Scriptum est item In qu stent ne die preeator eon-rersus instemuerit, truserit Ereeh. xxx uJ Sie ergo ne nos de parvulis in haeresi apti ratis desperare debemus, si mors eos piae etipaverit ante luam ad legi liuia in manus impositionis reconelliationem perienerint quam tamen niti his in haeres taprietatus
638쪽
l 55 APPE D. II. S. MONUMENTA GREGORIANA. οὐ
negligere debebit, si necessitas mortis non inipe Ddubitavi. Deus autem pacis et solatii iter vestrunt dierit in sua prosperitate disponat vestramque beati ludi X. Haec ergo ego vester cliens vestrae paternitati nem Semper incolumem nobis it reducere digue- libentissime obediens breviter et sideliter notare tur, domine Pater amantiSSime. testinavi, quae vobis sutura in synodo neeessaria non
Egit partim de hoc ipso argumento Bernaldus supra, opusculo De auctoritate canonuin Bernaldum munus poenitentiari apostolici accepisse ac obiisse, certos nos reddunt eminens in omnibus reliquis eius seriptis doctrinae praestantia et ardor religionis Quam caute vero cireum specie et sagaciter versandum sit hac in re tantis animarum periculis exposita, in quamcunque partem quis nimium declinet, exponit in opi sculo inscripto venerabili Gebe hardo, ut videtur Seashusensi ad S. Salvatorem postea abbati, non vero Constantiens episcopo, quamvis nemini magis quam huic nuncupandum fuisset. Sic ergo, postquam pauca de lege ex comin unicationis, ut ejus petiti in satisfaceret praemisisset, alierum illud aggressus argumentum Sed ait quia non sine senore tam charissimo fratri et domino debitum persolvere debemus, et alia non minus placitura vobis supererogare volumus, videlicet quid sit intelligendum de rigore cauonum superi anmatione vel depositione lapsorum nec non de reconciliatione eorum. Nam in hujusmodi causis magii a discretione indigemus, ne vel nimium rigidi eum Novatianis desperare videamur de salute lapsorum, vel nimium remissi elum Dei non habere judicemur. 3Et prinuim quidem de rigore canonum auspica ius illud primo loco ponit, quod a loeus poenitetitiae semel tantum antiquitus concessiis, s suerit e in Eces si a nec alicui postia iii leni iam iterum lapis concedendus. 3 Haec vero et non lesperatione veniae, sod pro cautela disciplinae iii Slitula esse iterat deinceps inculcat, perinde etiam in similis argumenti tractatu, qui nunc primum ex s. Blasiano prodit n. XIV in ueprudenti dispensatione sanctionum pontiliciarum, canonuinque poenitentialium. Quod secundo loco articulatim in citato priore opusculo tractat, atque antiqua etiam dispensationum exempla in medium proseri. scilicet inquii in ut rigor disciplinae generalim ubique limeretur nec tamen illieitum judicaretur, sicubi e clesiasticae utilitati in restitutione lapsi alicujus consuleretur , Asseruntur in utroque laudato opusculis alia severioris disciplinae exempta, eadem addita rationes a Sicut ergo ut habetur in nostro exemplari, post paenitentiam lapsis loeum poenitendi SS. Patribus non desperatione veniae, sed rigore diseiplinae penitus uenegatu in legimus sic et lapsis virginibus sacris poenitentiam aliquandiu denegatam imo in leui pus dilatam salis competenter intelligimus , sco alia causa, pro qua SS. Patres quoinam ab hujusmoo puellitentia suspendendos esse j iidicarunt videlicet juvenilis aetas et carnis fragilitas. Ob oculos hic probe ponenda est veteris et posterioris poenitentiae ratio ac discrini en qualentis illa volu lorum quoddam externum erat haec vero internum conlessione arcana perinde ac secreta seu privataxatisfactione ac absolutione antiquato sensim usu poenitentiae piiblicae qua absolutio 'post satisfactionetuperactam concedebatur Poenitetitiae vero haec actio uti ritu antiquo alicubi negata sui relapsis quibusvis . ita ob enori tatem sceleris etiam lapsis virginibus sacris, ob lubricitatem quoque juvenilis aetatis, cullesperata tamen venia Hanc igitur a Deo veniae largilore et cordis contriti poenitentiae actione privata obtinendam reliquit sancta mater Ecclesea sollieita, ne profanatione aligeretur magis culpa, iereique dam nationis vinculum gravius Non ut homines a poenitentia, ν eum ni rnoldo loquor a sed a peccato deterreret, ne ut minus, Sed humilius post lapsuin poenitereui, qui se et ipsis poenitentibus inferiores reputari viderint. Et postea Ahud modernos tamen lociis poenitentiae quibuslibet lapsis non negatur, quia usque quaque humana pravitas invaluit, et jugum antiquae diseiplinae abiecit, ut sancta Ecclesia jam multum gauderet, si aliquo modo resipiscere vellent. Novit enim Dei misericordiam ad indulgendum promptissimam nec multum distare apud Deum qua severitate vel lenitate juxta diversitatem temporum peccata puniantur.
si tantum pereator ex toto corde convertatur.
Melesia solvenda ligat atque ligata solvit, prout assistente sibi usque ad consummationem saeeuli Spiritu sancto visum fuerit utilitati iidelium magis expedire uua in re amplitudinem potestatis clavium in primis
demonstrant adala a Bernaldo exempla varietasque anterioris ei posterioris diseiplitiae declarata quae ab ejus aetate magis adhuc sese exeruit donee in capit Onmia utriusque sexus ab lilii entio Illo concilio Lateranensi iv. cap. 2l Lava Coveil. l. X l. p. I. pag. 72 ratio inita est ad eum usum et observani am. quae in sacro poenitentiae tribunali nunc obtinet ii non tantum ad articulum necessitatis sed etiam pro exercitio pietatis fidelibus iugiter pateat. Hujus salubritatem consilii varietatemque disciplinae pii blicae et privatae eum pluribus declarare ut olim mihi proposueram, per tempus non licuerit breviter saltem atti;ti in libello De eo quod est juris seu institui dirini e ecelea iustici eire sacramenta. Ad quod arguine uni facit multiplex illa manuum iiii positio initam uernaldus noster distinguit, ae rii. .. ln quidem in totidemi aeramentis confirmatione paenitentia et ordine idem porro Bernalitus de lapsis clericis, aut in scelesiam 'chaeresi, schismate, vel excominu uicatione receptis multa ad rem praesen inua habet in susiore opusculo a Gebebardum monachum quae in sequenti tractatu, qui ex s. Blasiano editur, De prudenti di eicia-uone ecclesiasticarum sanesionum desiderantur.
I. omnia deerela sanctorum Romanorum politist B B. Gi egorius in syn die sua lib. 3 epist. 25 etrum omni reverentia uia recipienda, quorum ait Evangeliis coinparat, et mnes ab eis diSsenili uti se toritas pia generalia concilia canoniravit quae anathemat irat. Sanelus linque Adrianum pali a Mi
639쪽
reges anaitiem tuat qui sedis apostolicae discreta violare non formidant eaus 23. q. l. cap. l . ipsa
vero decreta sobrium lectorem et circumspectissimum intellectorem requirunt qui patienter erroseiat etiamsi non on. nia in primo aditu pleniter intelligat. Nam multa in eis diversa reperiuntur, quae eritati nequaquam repugnaritia deputanda sunt, si eompetenter intelligantur II. Sed ad hoe dignoscendiim non solum excerptiones decretorum sufficere possunt, imu integrae eorum eonsidorationes studiosis vix salis sumetunt. D consideralis eorum originalibi is causis a quolibet leniter dignoscatur quid eorum gerieraliter dispensatorie lenondum esse videatur. Verbi gratia In goneralibus lalutis conjugla onsanglii tuorum pertissime prohibentur, ita tamen . Gregorius
papa neophytis Anglorum dispensatorie logitur coimeossisse sit, S): hoc enim ipse testatur ad Felicem Menesalem si s Messanensem episeopum lib. xiv. epist. 7ὶ videlicet quod hoc non generaliter instituerit, sed tantum neoph)tis Angloriim quousque in s de convaliterint. Est utique selis apoAt illeae privilegium ut judex sit canonum sive decretorum. et ipsa pro tempore nunc intendat nunc remittat, i cui ad p sens ecclesiastiuae utilitati magis om- petere videat. Ill. Sunt autem multa SS. Patrum statutis salso ascripta. ut seriplum Uidonis musici de Simoniacis, et illud sub nomino S. Gregorii quod conjugi uinduarum sororum cum duobus fratribus prohibere
videtur, quod ipse Gregorius scribens Augustino ab xi epist. 6, lielium csse testatur. Sic quoque et illud apitulum, quod mulieri prae infirmitate
coitum stistinere non valenti aliam permittit supe
indit ei quidam salso eidem Cregorio astribunt. IIoc itaque intelligere volunt, ut mulier illa, ita primum viro mista fuerit, sed postea cum prae infr-
tato misceri non potuerit, vir aliam non illi cile Mi perinduxerit. Sed iste sensus Evangesto adversa lur, in quo hoc tu dubitanter pro adulterio damnandum esse iudicatur. Unde B. Gregorio incongrue ascribi iur illi . et ab colesiastici, viris merito respuitur. Quidam amen aliter de illa muliere volunt illι5 Pertinent ne responsiones sexta aes quoris . Gregorii ad consuli S. Augustini Anglorum apostoli de Onjupiis conbangit ineorum l. i. epist. ι . sive de iis . iii ante si-dem suscipiam in inhibitis gradibus contra-xρmini duos tamen pro hac re corporis ae sanguinis Domini communione privari non virit addens liaee quae si observassent eius os mille serme aianos successores Anglia sopias sis adhue dum insdo illius ope Miscepta persisteret In hoe enim
tempore ac neia Meleaia σdam per errorem eorri- t, quaedam per mansuetudinem tolerat. ardam rermnsiderationem dissimulat atque portat, ut saepe in tum, quod aversatur, porιando e dissimularido eo m
ill 44 canon hic quem S. Gregorio Magno sup-
0silum conqueritur Berna litus desumptus est Ox hostias Gregorii li ad noni lacium data quae exstat in Conciliis Cerinaniae t. I pag. m. Huius quo- aue memini Fleurius. His l. Eccles. l. xii 3 7 ad
Vinii ligore videlicet ut viro nunquam prae infirmi-iati misceri potueri cui ille aliam superindiixerit. Quod si circumstantia lectionis hunc intolleetum admittit Pi nobis placere debebit, quia in hoc Evangelio ne repugnabitur, nec indigne cuilibet apost lico ascribitur invenitur autem idem capitulum S. Doni labio Martiniicnsi episcopo ab apostoli ea sede transanissu in qu m S. Gregorius plusqi iam centum annis priocessisse legitur. Unde eidem eapitulo non facile credendum et hoc minime, quod Evangelio deptitetur adversum. IV. Illa vero sententia D. Innoconii papae sepiat. 2. e. 2 l. v. d. l. li, pag. 25M qu. lapSa in Sanctimonialem ad pudii uentiam n in adni illorida in esse
dicit quaniliu ein ruptor Hiis vixerii nequaquam lainu lligetiit videtur eo quod virginita ei di in iecu-pstranda de sp retur. Si pili in B. Ininocenti iis hoc ita intelligi voluisset neq:: a litam sti poenitentiam postolii irrita corruptoris concederet, elim illam non magis postea, quampridem gradum virginitalis recuperare posse constaret. si autem iure sententia comodo intelligenda, quo ei aliae hujusmodi sententi: . tu: lorrorem peccantibus videntur in lentare lius,am etiam multo severiores inveniuntur quae paenitentiam non ad tempus tantum, sed peniliis proscribere videntur: ul illa D. Si ricii papae de his, qiii
post peractam .poenitentiam iterum criminaliter pec-Gτ re scribens enim adii inerium Tarraconensem
episcopum epist. l. e. 5. Hi n. t. li, pag. 0l9 in-c ul.itanter allirmat, quoi ipsi di inceps suffigium p Pnilendi non halicant. Sic utique B. Ambrosius in libro suo eonii a Novalianos opp. l. ll. p. l. 6 l si alii r quod sic una debeat esse poenitentia quae publice agitur sicut unum est baptisma Ilem B. Augii Minus scribens itidem ad Macedoni ii in episι. 55. n. 7, dicit, quod semel tantii in in Ecclesia locus
poenitoridi concedi lilr. V. Haec autem SS. Patres non desperatione venia'. sed rigore disciplitiae non dubitantur instituisse non ut homines a poenitentia sed a peccato deterrerent,
ui nee minus, sed hinnimis post lapsum poeniterent qui se et ipsis pomi lentibus inferiores reptilari sederent. Ei hoc quo lite in aliis criminaliter Iapsis
diique σe sententia palae tu rigore aeceptan EranFlio e S. Paulo adrersatur, sicut Gratianus nolarit caiisa 52. q. r. c. 8 unde hodieque hieemion tanquam indulgentia instularis Germanis his neophytia concessa habetur. Cum vero cnntra Evan-olii leges si ii stra obiriidatur nescioqitae indulgentia. omnino praes renda videtur altera a Bernablo assignata eiusdem canonis interpretatio, a pluribus quoque modernis adoptata. Eliseri verba illa qucdri mulier inprinitate eorrepta, Ple.. pio senio illius Saeculi, quo is hirta non semper naturali sua
signi sicalione adhibita toguntur de tali intelligi
PD,,unt cujus matrimonium allani quid mirat. sed super ente iii an praecedente jam impoteritia ne
isci ira causa sui periculum relapsus quosa io ultra an punitentiam diu illi non poterat ut-po: si me jam peractatu, ut infra n. 46l oxpli
640쪽
quasi pro lege observatur, ui ab oldine dejiciantur caliquid coin initieret, unde iuxta Ainbrosium et
quem ante lapsum habuisse, et in quo peccasse de- leguntur. Sic nimirum in ordine puelliteiitium constituti, si denuo labuntur, pristino ordini non inmerito iudieantur indigni Non inmen hoc S. P tres desperatione venia tam acriter instituisse videntur, Praecipue cum Dominus omnes homines velit salvos sieri et peccator in quocunque die ing nmerit, salius erit Erecu. xxx mi Mn, inqliam, desperatione venite, Sed pro cautela disciplina hoc coiistitutum inbelligi inus, sicut ex verbis B. Aligustini ad Macedonium l. e. approbare possumus; dicit inim quod aut salubriterque provisum sit, ut locus poenitet id post paenitentiam apbis Osi concedatur, ne medicina ilia ea inus utilia esse a grotis, fructum poenitentia perderet, et deinceps juxta antiquum morem pumitondi lociun non obtineret. xli. Apud modernos tamen lucus taenitentiae quibuslibe lapsis non negatur quia adeo usqui quaque humana piavitas invaluit, ei jugum auli- quae disciplinae abiecit, ui saneta Ecclesia jam nlullum gauderet, si aliquo modo resipiscere vellent. Novit enim Dei misericordiam ad indulgendumpi Omplissi ilia in . nec ultum distare apud Deum qua severitate vel leni late juxta diversitatem lemporum peccata puniantur, Si tantum peccator extolia
Vili De virgine autem sacra a proposito 3ΡSa, quae in graduui virginitatis non putatur revocanda. quaeciam magis salubris, quunt minus contempli I non ebi nitui mutendendum, ne ipsa hae eonteu
bilis. Et ho utique pro rigore disciplinae, non in ii0ne e0ntra . uteron Sinutu venire videamur, qui me usque ad desperationem veniae. Nam idem Au diei i iis , Deum virginem non posse post lapsum gustinus in eadem epistola diei in sequentibus repara . Nam eripi S. Iieronymi a B. Gelasio induta vaea pos pumitentium lapsis denegare, quin nutu ua Su0du LAva. i. IV pag. 265 ex po-Mi paιlautia ad pumitentiam eos addueat quin tuli ea auctoritate adeo ea nonizata sunt, ut quieuitia etiam beati sint, si in Domino considani Sicut er que illis Pertinaciter coii tradicere conatur , etiam so post paenitentiam lapsis locumicentiendi a SS. P0Si0lica auctoritati contraire non dubitetur Suni Patribus non desperatioue veniae, sed rigore disei eri; a uobis dii venerabiliter scirepta recipiemia. plinae penitus denegatum legimus , sic ei lapsis virginibus sacris poenitentiam aliquandiu denegatam imo in tempus dilatam salis competenter intelligi
I. Est et alia causa, pro qua SS. Patres quos iam ab hujusmodi poenitentia suspendendos esse cludicarunt, videlicet juvenilis anas et earnis fragilitas. Hinc S. Silvester papa constituit Concit. Bom. c. l2, ADB. l. l. pag. 555ὶ, ut nem pue- nitentiam de homini, nisi quadraginta aetatis annos habenti. Item S. Ambrosius in libro contra Novati nos l. , pag. 458 plenius): Si caro, inquit, repugna mensi, nee subdita est animi gubernaculo, non quaerens opera paenitentiar, ne in ipsa puniisentia siuι, qaod postea indigea paenitentia quae si semel uerit usurpata nee rite celebrata, nee prioris fruetum o ι ineι, e aufer usum posterioris. Item S. Patres in
concilio Agathensi capitulo T cap. 5; Asa. l. IV, p. 586J Iurenibus, inquiunt, poenitentia non Deile eommittenda. Quid ergo mirum, si B. In nec ab aliquo temere judieanda. Quod autem ipse, Deum virginem reparare ob lapsum noli posse di 'xit, non magis mirandum, quam multa alia quae Deus libere legitur et creditur non posse, ut illud in Epistola Joannis Deus delis ει, eipsum negara non potest II Tim n). in inquit Apostolus: In
Deo non es Es e Nos se in illo est EsT II Cor. ij. Dicitur etiam libere inatum toti posse sacere, non posse mutari, non posse alli, non posse mori Ludo
Augustinus in libro, De eivituιe Dei cap. 10, opp. t. Ill pag. 25ὶ Si enim hoc non posse dicitur, v
poι ius, si posset, minoris utique potestatis esseι. Ileele itaque omnipoιens dicitur, qui tamen mori fallique non potest dicitur enim omnipotens, suciendo quod vult, non patiendo quod non vult quod si ei accideret. Omnipotens nequaquam esset inde propιerea quia dam non potest, quia omnipotens ea ι. Sic utique uecrationalis creaturae potestas in aeterna vila minuitur Sed augetur, cum penitus plurima ibi non posset; quae tamen in hac vita degens evidentis in potuit.
R enuus etiam hanc quoque musam attendit eum D Diui etenim esurire, Sitire, corruiupi, fallere, alii virginem a proposito lapsam non debere admitti ad
paenitentiam dixerit praeeipue cum addat Pu ui india eorruptor ejus rigerit. Nam eo tempore maxime eius fragilitati cavendum sui eo vivente, cum quo peceavit. Est enim usitatissimum, ut homines saetruti me ad eos redeant, eum quibus ante peccaverant, multi ue pronior est humana fragilitas ad usitatum volutabrum redire, quam aliquod novum scelus inprimis praesumere. Non ergo mirum, si S. Innocentius hujusmodi lapsam usque ad obitum corrupi ris a poenitentia suspendit, ne in ipsa uentu litia sit 5 Λudacter loquar cum ornui possit Deus. Miscitare virginem non olus Di, ruinam Valet qui iem liberare de pueria, sed non valet coronare et alia hujusmodi sexcenta quae lamen in aeterna vita non poterit, et ob hoc etiam ibi indubila ter putentior erit. Nam talia hominem posse non est auctio potestatis, sed certissit me iudiciunt infirmitatis. Verba autum illa S. Hieronymi, quod non possit Deus virginem post ruinam i suscitare, ipsenna
ibidem exposuit, cum subjunxit Vale quidi in depam liberare, te non rutet corruptam coronate:
quia justus judea esι, cujus dispositi mutari non
νυιeοι. Hanc quoque sententiam de amissa virginitate sancti inartyres Nellus et Achilleus a B. Iviro Drruptam S. Ilieron. , pii l. 8, ad Eustoch.