Patrologiae cursus completus sive Bibliotheca universalis

발행: 1853년

분량: 744페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

quod sanetorum legibus possit obviam. Proprie. Depiscoporum intelligere debeamus videlice ut prae-

inquam, sacerdot .im non incongrue dicuntur cum oritur speciale sit ossicium ut sibi et aliis secui ilum canones providere, et, si quid pirperam eoni- mittitur, secundit in eosdein emendare conentur. Unde et a S. Coelestino papa eos ignorare probilientur. Narn nequaqliani vel se vel alios oeundum canones informare Iiossent si ea inonii in information. esignorarent. Quapropter sacerdotibus necessaria est scientia cationum. Ilanc autem inobis ita potissinium comparare poterimus, si eos frequelate legere, et in Iegendo competeritiam sensu. iii luirere studeatnus. Nam quamvis acri canones apertam videantur praetender. litteraturam, mulla lamen in eis Obscura reperiuntur, tu a negligentiori Lus aliquando lectoribus quasi minus idonea opula..tur, quae aptissima uul, si competenter iitelligantur. si imptuosam et ambitiosam mulationem cum Nicaeno concilio damnemus necessariam vero et utilem cum apostolica auctoritate recipiamus.

item S. Callistus papa Mulandus, inquit episcopi, non per se hoc agat, sed fratribus invitantibus, cum amiori late liiijus sanctis sedis faciat, oniamen ambitus caessa sed alit necessitate aut utilitate. Item, S Evavistuc a piscopus, inquit non dimittat eclesiam absque inevitabili necessitate. aut apostolica vel regulari mittatione et alteri sejungat, ambitus causa. at hi utique apostolici, eum Niemo concilio in mutatione episeoporitin ambitionem damnaverunt necessitatem vero et utilitalem admittetidam docuerunt.

η Nee viii andum qiiod Nicaenum concilium non lari

signanter ut antiqui Patres necessitatem et utilita. Ut illud Nicaenicon illi de mulatio ite piseoptirum tem exceperit, cum mulationem epiScoporum an xi id jus concilii capite penitus prohibetur ne simpliciter prohibuerit. Nam ante Nicamum Onei epiScopus de ei itale in civitatem transmigret , lium creberrima perseeuliones episcopos de loco in Item beatus Damasus inpa post Nicaenum eoncilium locii in mulari famissime compulerunt. Nec ibi locum Ouinibus episcopis serit,ens iam districte mulatio ambitio habere poterat ubi potissimum ille ad marnem epis oporum prohibuit, vi transnii grantem sub lyrium ducebatur qui aliis meminere videbatur. exeomin unicatione in locum sinim revocaverit, eui locistique sancti Romani pontifices Vertim esse te- ei iam sacerdotale ostici tui interdixit quandiu illo

viveret, si quem sorte successorem infra suam trans

migrationem accepissPt. Sanctissimi autem marrares et apostolici ponti- sees varistus, Callistus et titherus ante Nicae- Slanlur, qui pene omnes ante Nicaenum concili uinmai tFrio corianali leguntur. A tempore autem Nica, ni concilii, sedata persccutione aliquantulum non. iam necessaria videt alu mutatio episcoporum, eum jam liberum esset quemlibet suis ovibus praesi-rium comitiiim, quisqui in io tendio:Y, iami. ibus didere, vel, ubi deesset alium secundum canonem

episcopis scribens, inulationem episcopo una licitam lare docuerunt. Ex quibus S. Antherus mullos sanetos Patres de loco in uetim transfla in lili meis ravit ut Petrum de niloclita Roma in et u sebium de quadam parva civitate Alexa inhiam. Sed hane dixersitatem ita simpliciter ii uelligere posscrimis ut illi id necessitati ei secutionis, istud ait lenili lini lati pacis asci iberetur, si nus litam et in pacis tempore uitis mulli permulatio facta reperiretur. Qi: Od quia persape et modo solet evenire aliam expost ionis coni laetentiam inquiramus, priecipue illam qua sanctus Patres et in par et in persecutione ad invicem concordasse monstrEmll S.

Dicat ergo sanctus Antheriis quid de inii talionuoidinare. Non ergo mirandiim si Nicaeni Patres non, ut antiquiores, in sua prohibitic ne aliquid exceperint, cum jam non tam rationabilem exceptionis causam habuerint; pra sertim cum necessario jam ambilus notarentur ii telinque jam non necessario aliena in sedem ambire viderentii r. Sed Sardicens concilium, cui sius Magnus ut Niciaeno ei ne illo, privsuisse legitur, et sententia in ejusdem concilii de mutatione episcoporum ita exposuisse videlit r. Prohibet enim, capite primo, a neqilis episcopatum uici per ambitum, eumque quilla mutaverit otiam laica communione privat. uinei Leo papa I, Anastasi Thessalonicensi episeopo scribens, teliberat ut a proprium locum episcoportim sibi videatur Non transit de civi D perdat ei alienum non detineat quicunque despeciolate in ivitatem nec transfertur de minori ad maiorem qui hoc non ambitu nec propria voluntate

facit sed alii vi a propria sede pulsus aut necessivit enaci iis an utilitate loci vel populi non superbe sed lium iliter ab aliis translatus et inthronixa lus est. Nam sicui episcopi habent poti statem ordinare ivgulariter episcopos et reliquos Sacerdotos,sie quolios uillitas aut necessitas exegerit, supra dicio modo et mulare et iii throni rare potestalem habent, non tamen sine sacrosancti Romam sedis auctoritat ciuic talia. Alia etenim est causa utilitatis et cessitalis et alia avaritiae et privsumptii in aut piet priae voluntatis , Lee quam aperto viriste apostolietis nobis insinua quid de micitione proprio alienum per ambitionem obtinet et desiderat , Si ergo ita sententiam Nicaeni concilii uiollexerimus, ii quaquam in hoc alicui rationa hili episcoporum Inlitationi contradicemus, sicubi etiam in nostro tempore uitisinodi necessivas exegerit, et apostolica auctoritas lieri consenserit.

item sancti Patres frequentissime prohibent noovos lium pastorem, nisi in sid erraverit accusent, subditos lite aeriisatores praelatorum ex com-niimu udos et illamia noui nil eeii Sucrunt. Bea,

ius autem Grego ius scribens Joanni Corintiliorum episcoIM, Panhim, Euliticinium, Thomam Clelua lium clericos damnavit, eo quod iiri prium epis 'o- Irani via quodam crimine acclisare non Obolierint.

612쪽

idem etiam apostolicus Doda venae civitatis episcopi. Α Iiem Felix papa omnibus episeopis seribens A

a clericis suis pro corporali crimine accusati atquo convicti, depositionem in tantum confirmavit, ut eum etiam ommunione privandum judicaret, si dein-eeps aliquid de episcopatu vel loqui praesumeret. Sed haec nequaquam ad invicem contraria judicabimus, si superiorem seriteritiam competenter intelligere curabimus, videlicet ne oves suum pastorem ex propria emeritate ullatenus accusare praeSumant nec tamen superiori potestati hoc eis eanonice praecipienti superbe resistant, minime quidem' illi potestati qliae ipsos damnare poterit, si ei contra proprium episeopum obedire noluerint. Sic igitur

intelligitur Nec subditi praelatos temere ceu Sabunt, nec superiori potestati contumaciter resultabunt. Jujusmodi adapertionem intellectus et in v sumptorem Saloni ianum non solum pro illatis cribente, inquit, adversario, non audiatur arcusator. nec sententia absente alia parte a j ii dico tela illam obtin bi firmitatem a tem sanetus Cornelius papa Omnia, inqiiit quae adversus absentes incinni negotio alit loco aguntur judicantur, omnino evacilahuntur, quoniana absentem nullus addicit nee lilia lex damnat , Zostilius autem papa, in ordino XLlli, cuin coxii episeopis Ahicani concilii, quem libet accusatoren sive accusatum, etiam absentem, communione privavi 3, ilicunque post canonicam vocationein venire contempsisset. Ium Bonifacilispa Pa successor ejus de eontainaciter absente decrevit ne dilationem sententiae de absentia lucra retur. Beatus quoque Gregorius Maximum ipsa sacra Scriptura nonnunquam necessario requirimus, uti in illo Non oecides Exod. xin , Si enim illud nimis simpliciter intellexeris, ipsa lex sibi repugnabit quae saepissime alibi reos morte multari Gecrevit. Ipse quoque Deus, qui legem instituit, persaepe multos occidi praecepit. Ne ergo Deum uspiam eontraria praecepisse blasphemes, praedictam sententiam consideratius necessario in ligere dei, mus, scilicet ea consideratione ne aliquis ex propria praesumptione occidat Deo autem si hoc per se. sive per legem Dei praeceperit obedire non renuat. Ita enim B. Augustinus in lib. ite eivit. Dbi exponit, juxta quem non ipse occidit quisquis in oeni inibus, sed etiam pro aesentia damnandum judicavit, eo quod canonice voeatus venire distulerit. Item Theodorus papa, Paulo Constantinopolitano scribens, precepit ut Pyrrhum eiusdem quondam

sedis episcopum absentem damnaret Quia inquit, praesentia ejus necessaria non est erius excessus praesens est. ν Item Felix papa Acacium Constantinopoli laniim absentem damnavit, cujus sententiam beatus Gelasius successor rius irrefragabili approbatione canonieam monstravit Nee plane dubitaverim quin plures inveniantur qui ita absentes senientiam damnatiotiis exceperint, quam qui praesentes canonicam examinationem et damnationem ministeriun iubent obedii. Sic ergo, et in accusa c exspectaverint. Harum autem sententiarum diWrtione, subditorum non obedientiam, sed pracsum sitatem facile concordabimus, si superiorem Sen-pitonem Proseriptam competenter intelligimus Mul tentiam de absente non judicando ad illum solum iis Sane ecclesiasticis cori eclionibus in concessione modo reseramus, cujus causa adhuc ventilanda vi-biijusmodi accusationis prospectum non dubitamus. detur qui locum respondendi potin non habuit quam anonice oblatum refutaverit. Nam si cari

nice vocatus venire contempsisset, nec tamen ea-nonicam excusationem prictenderet, iam apud antiquos quam apud modernos etiam absens canonice damnari posset Si ergo ita exponimus utramque sententia in de absente, rationabilem esse videbi-inus ut e absens judicetur qui canonicam voeationem sive adi non ilionem comtempsisse detegitur. et absens non judicetur de cujus conium acta adhuc dubitatur.

Sic ergo et in aliis canonum diversitatibus eoin-Nam praelati necessario et sibi et subditis tanto magis prospiciunt quanto magis se et Per accusationem subditorum percelli posse non dubitatiunt. Nec parum ecclesiasticae disciplina derogaretur sinusquam hujusmodi aceusatio eoncederetur. Nam pauci praelati illius persectionis invenirentur, qui non tanto magis et se et subditos in disciplina negligerent quanto magis se per accusarionem eorum ad aliquod iudicium coercendos desperarent Subditi tamen nequaquam hoe absque majoris potestatis auctoritate praesumant, ne dignam suae damnationis D sententiam juxta statuta sanctorum Patrum excipiant. Sciendum auteni quod subditi pro propria injuria et haeresi praelatum suum accusare non prohibentur, juxta illud Symmachi papae ad Caesaritim

episcopum γε oves inquit, suum pastorei accusare non Ossunt, nisi pro haeresi aut propria injuria. , uinc Asrieani ea nones, apostoliea auctoritate promulgati et confirmati enumeratis omnibus quibus accusandi licentia dei .egatur, stat in subin&runt et is lainen innibiis in propriis causis ac- ei gaudi licentia non denegatur.

item sancti Patres saepissime decernunt ne quis absens judicetur, ut beatus Zephyrinus papa Quia boe, inquit, et divinae ct humanae leges prohibent. 3peientem sensum inquirere debemus, ne sorte hujusmodi diversa, nonnunquam quasi repugnantia

temere respuainus, quae tamen ex apostolica auel ritate promulgata sive confirinala non ignoramus.

ita, tuquam intelligendi congruentiam indagare conemur, ne hujusmodi statuta uspiam si hi contraria interpretemur. Nam ipsi sancio Spiritui magnam injuriam irrogare videmur, si illa quae ipse per saucios Patres instituisse legitur, quasi contraria e

ideo contemnenda interpretari non eremur. Non solum autem exceptiones canonicarum institutionum, sed et integras earum descriptiones diligenter considerare et ad invicem conferre ion in

deat, Si ad plenam earum notitiaria ex euisu nos

613쪽

li Mat. Nam qu .Hi Diap ta lolis, sui considet ala, ni uituit quam salisap si Palubuni: qu.P, per se inspecta, aut vix aut millo inudo competenter iustitui potuerunt Ipsa mura circumstantia lectionis multa nobis pracscribere solei, qu: u:nun singulare caput liuii liabel sine quibus tarnen ple::iter tutelligi non valet. Sed dixerborum statutorum ad invicem colla-lio multiim Os uili uvat iniri illiu in .Ppe aliud Plurida l. t onsideratio piri lii letu purum lia Oriam Sive DTSunarum, Sarpe nolii O:npetunt ni subininistrat intellectum ut etiam diversitas tatulorum ustquaquam absurda vel contiaria vidi alui . iiii diversi-lalii inporum. locorum sive personi artim P rtissime

distribula reperiatur. Hoc utique lectori militum intelligentiae suppeditabit si liuiusmodi latii lorum Originales causas singulari diligentia indagare non omittit. x tali enim indagatione multa rationabiliter instituta parebunt. qiuae, ignoratis eorum causis, minus idonea videri Poluerunt. llo utique studiosissime itidagati duin, ei indaga- tuu mei nolle tenaciter inmeiulandunici quid sancitiai res dispensat te quasi ad lenapii servand limiustituerint quid etiam generaliter omni temporeten intum censuerilit Alia enim ratio es eortim quae dispensatorie instituta videntur alialiuria. nil heatus Innocenti iis .ipa ad Macedones episcopos eriliens : Nun. necessitas in ii ii l. 'ν remedio reperil, necessitate cessante, debet usque cessare pariter quod urgebat lilia alius ordo est legitimus alia ii sui patio is iam . privs in steti tempus imp llit. Et advertite quod utili io, ut dicitis, necessitas i insteravit in pace jam si a constititas non posse praestimore. ν ac rations Matos hinocentius flatilium Nic ni constitii de haerereticiso i ii Orditi re ipi dis non jani nil iidendum asseruii, eo quod nee risitas illo inpore alia tran&ier i quae Metios Patres ii Novalianos recipere compulerit. Unde ei Ahicani Patres ea p. 2 de voverunt ne toti alisl .i eum ordine reciperentur, illis tamen exceptis per quorum suSPPylionem e closiastica utilitati consuleretur. De iis aui in qu ei in dispensatorio sod genstraliter instituta sunt sanctus en papa primus omnibus episcopis serit aeris testatur Non, inquit, incit usqualia I ersona praetermittendiim si quod iui uoralibus statu iis conlitietur , uti: etiam Gela sius papa seni P regii laritur rusti .lienda judical, nisi alii pia vel rerum vel tempori imi rurgeat angustia Nam et deuiis nonnunqtiam aliquid sancto Patri s remisisse leguntur Pi ncc Ssi tale temporiim, ut in onlinatione sancti Ambrosii, quom ex neopllyto ordinaverun quod lanien generalitur canonum instituta proli buerunt item idem eo, qui supra, quosdam ex Lucis ordinatus tu episcopatu conssima ii, licet et hoc sandi I 'atres geluraliter jam prohibitorint.

cum autem aliqua rationabilis ausa oecurrerit

leni temperari illa semper condit no servata vi in his sue vi l dubia sueriti vi obscura, id novi rimus simu indum is io a nec priaecoplis Evangi licis contrariam. st decretis sanctui uni Patrum iuxei latur

ando una caluinum tum ano pontiaci putissimum

adjacere noli dubitamus, ut sancti Patres docuerunt.

Nam benius celasius e Nicolaus papara in deeroiiqeorum, Finina iiii, vero in generali syno: in divorso

quidem tempore, sed eadem voce de Rumautioniblicis uetoritate proles tali sunt. Necessaria, inquiunt, rerum dispositione constringimili'. o alm stolici sedis moderamine convenimur sic eat num Paternorum deci in librare, o retro Pr Stilum docessurumque nostrorum Pra cepta metiri, ut quae Iir: s i lili in necessitas temporum restaurandis Eeclesiis deposeu, illi illi in consideratio ite ingenii, quantii in polos fieri tempdromus. Nie mireris si Romani untilices hanc semper peculiariter habuerint potestatem ui catione Pristempore dispensarent. p i enim sunt alietore Pan iuunt, et illa sedes semper habuit hoc privilegium

ut ligatum vel solutum sit quidquid ipsa duxeruve solverit L nde, juxta alleslationem sanctorum Patrum, omitibus EcclPsiis pia sentinoi di omni hiis iudicare potest. Hoc utique privilogium illa indiguitas i sidentitim imminuere Dierit, allestante beatissimo papa Leones . Etsi, inquii, nouminquam diversa sunt merita priPΝulum, jura lautinia permanent Sldium, qui lassio suilici muli pelliti lotiose aliqua in fortassis inferre non tamen possunt ii- mi ei dimitalem. ν Nec ipse aluius eseus, ne duin aliqui Ruinami sellis episcopus, siquem suum suce'sSorem, aliquo pra judicio, ea polos lato p ivaxii, qui ii ea lena auctoritate oriani Ecclesiis, uuia solum liquis, seu ei Oxis iustitutis, nune lenius nil ne

severitis consulere posset imo deberet, proti l m-pori suo opportii nutu soro viderol. IIo uti luo sit gularia Romani tum politi ficum deerela eslatitur. inmitilius ipsi sitorum' inporum necessitatibus diverso modo constituisse legunt iit'. icam quo pie

canones lumani pontiacis privilegium ratum esse volueriini, cum ad Oxemplum jus liam Ouiuii improvinciarii in privilegia udienion obsorvanda. Nequaquam ergo lud: hi nonianus pontifex controea non fingil si quando illiis proeliustae aiione is m-

si et alii eriscopi, etsi millo modo, ut ne usor

Stolicus, se canones instituere, vel jam institutos j iidicare valiani aliquando lamon pro in o.lut OAHO, aliqua si alutaris in Iuriant, irato maxinio in legi liusi estieusum, qui etiam ipsi unones illis Huci duui. Nam Nicaenum concilium piscopis conces-

614쪽

sisse legitur, digne pumilentes hii manius iracletitur ei cannii iram severitatem in eis aliqua lonus mitigon l. Debent en in iuxta in ut eculium Papam attendi re consessionem pii ueniis, ei stultis et i aeri mascorrigentis ac tunc jubere illinitti, cum coli gruam viderint satisfactionem. Nam juxta Aligilstinuiti in hujusmodi paenitentia, non tam mensura temporis quam doloris est altendenda. Nequaquam autein ecclosiastica disciplina suli sistere posset, si noni sui apostolicus illam auctoritatem haberet de canonibusi ila in supra retuli uius. Nam praecedentium Patrum statuta occlo,iasticam ilisciplina ui non tam iustituerentini: am consuli iter ut Si nulla ratione a succres rihus eoi im immutati possent cum tamen necessi- in temporis nunc milius nunc severius incedendum porsuadeat. .iud illini non latebi qui praeeedonii uiri Patrum subsequentium statuta diligenior iuvestigare cui averit. Nempe si . Gelasius numerram annorum quo sui antecesSOros singillis gradibus prielixerunt imminuere non posset, penuripe clericorum sui temporis per probbγ toros ex lateis iusto annum laturatos ni illa mo.lo ui urri,Sol. liena si moderni pontifices antiquomina rigorem caulinum sit Ium lapsos Saeeri lutos omittor nequis seni ipsa tu istiana religio ii 'Stiluia saeo tali tali ossicio si ei litus stare non possul clinicia in Pone nullisaeordo log nisi crimitialiter lapsi, reperiat: tur quosauit qui canones opus isso toguntur. Seletidum sane quod Romani mitifices semper magis antiqua exsequi et observares lita in noxa in Nit tuere, iis si aliqua rationabilis causa perurgeret, Ousu verunt. Ululo heatu Golas ius papa ain posmpiis

Dardani Nullus, inquit, iam veraciter Christi:

Illis igit orat. iiiii Hujusque synodi consilia illi in Aliud uni v italis Ecclesi e proba, it Sselisus . nullam magis xse iiii Sedem prae carieris oporte inutim primam. quid uitana lita inque synodum ci sua auctoritate con-lirinal et continuata inoderatione iisl Odit , Iine saucius Leo papa Ail meum, inquit, tendi rea

tum, si paternatum regulae sanctionum. qu. ad lotius Ecclesia regimen, pii tu ne instruente, sunt coii Ilitae, me, quod allati connivente violentur. Itein illi iis papa, Orientalibus episcopis scribens epist ad Orient ei rea linem instituta, inquit, apostoloruin et aliostolicorum viroruin contemneri uilite Canones habetis, his si uimini se iis enim Indignum est quem litam pontificum vel orilinum subsequentium hanc regulam testitare quam beatil'eiri sedem conwqui videat, et docere. Mullum convenit ut inium orpus Erei siae in hac sibi me observatione concordei, quae inde auctoritalem habet

Eamdem sonisi ilia in beatu C lasius in genera gdecreto, de occlosiasticis itistitutis ad omnes episco-p:is scribens, deprompsi Cum nobis, inquit, con- a Salii turium revererit alia regularum cupiamus

temere ibi licero, ei cum sedes postolica super

his olimibus, favente Domino, quae paternis canonibus sunt pra lixa, pio exutoque Studeat tenere propositu salis indiguum est quo niqua in Pontilicum xc ordiuum subsequentium hanc observantiam resulare tiam lieati Peiri seden consequi videat et ducere iniisque conveniens est ut lolum corpus

Eoi l. iiiii hac sibimet obsera aut ne concordei qua milite vigere via. ubi Dominus lolius Ecclesi: pu e sui principatum in hoc utique sancti Romani pon-

tilices aliis pare esse volumini, quod non tam nova institutioni alictores quam veteris exsecutores Oxistere stili luertini quod non solum illaniano, sed cuilibet episcopo Gelasiusa cereae, latur.

Hactenus antiqua membrana . vae num totam Bernuidi luculrαι ionem toris eXhthecus, mi isto, obsinem uin abruplum, e nulla re tectoris re Cebe-hurdi compellictione terminusum. Cui plenius e integrius erempta ob Iigerit, is Bernuidum integriorem edat.

Opusculis Drrnatili jam ex reisor editis tingimiis alia quae pri inus in liteoni omisit doctissimus Gor- maiii. saerte oditor Deinde Chronicon uernaldi, in quo millia de Gregorii Vt rebus gestis, subiiciem iis . Tengna glilii SFllugen sic ampliatam claudent opuscula qui in indice Collectioni praefixo inscribuntur ul

tima

o membiana in o Aaro xv eo, lieo qui in hibliothera nostra SSei alui . Pprompta. Est hie is ipse antiquiis eod. xitio lint iis in sita Bibliolliora. p. s. scipient in Bernardi ei Berna lui p'ra recenset, qua iniernrimo loeci oro tirrunt apiiDqeiici ratioue eonira schismaticorum objectiones ad Adulbertum Armeiensem praepositis vi in pinu pru eipue defendi quod ipse et alii monachi S. Itali merito ab eaeommunietatis ιε-

615쪽

uueunt. Hic se manifeste S. Blasii nonachum latetur tacito tamen presbyteri titula, etsi tum talis iam suerit quippe defuncto jam Gregorio Vlt ann. 085 scribetis adhue tamen ante amium l088, quo obiit Berii ardus Corbeiensis ad quem est Bernatili epistola supra . in qua sacramenta excommunieatorum admittit, quae hic adhue fluctuans rejicit ipse stulus eumdem praecedentium opusculoimm scriptorem arguit ut attento lectori suapte patebit argumenta quoque iam bic quam in sequentibus opusculis passim adducta id ipsum satis evineunt.

Domino ae venerabili Monemo Nemetensi pra, posito il062 BYRA1Lvcs ultimus fratrum de S.

Blasio. I. Litterie vestrae, quas ad S. Blasium per fratrem nostrum Adelberonem direxistis, non parum nos notare videntur quasi a recta ia deviaverimus, nosque satis fideliter allitionent ut errorem corrigere non erui sea inus. Sed nos nequaquain iocquasi errorem corrigere ramumimus, quod ex evangelieis et apostolicis sanctionibus observamlum didicinius. Non enim lio esset Pri olim . arrisere, sed mulio periculosius et detestabilitis errare nec de Gregoriano ariathemate possemus enodari, cum in tali correctione sacris cannitibus inveniremur advorsi uua propter in hujusmodi ea iis is ecclesiasticas sanctiones necessari Sequimur quas et vobis. etsi admonitore non egeatis, summatim re Ordari volumus, ut tanto facilius apud vos de errore expurgemur, quanto minus a vestigiis sanctoruni Patrum, in his qu: notastis, exorbitasse monfi'. palmir. v. lirinium qui leni nos nimis ad dexteram de-elinare volatis in negligentia fratcriue compassionis Lundo tamen nobis conscii non sumus. stonii consuetudo nostra ut luxta consciicam institutionem non minus oleum quam vinum fraternis infirmitatibus adhibere studeamus. Nec ina a quolibet quasi nimis inhumanuc velut a recta via devii merito nolahimur, si illius vestigia pro in dulo nostro sequi nitimur, qui arguit et eastigat quos diligit qui omnem filium agella quem recipit liebr. xii AE . Nunquam tamen Deo miserante,

ad illam inliumanitatem perveniemus, ut ad omnia fratrum peccata nos truces et rigidos exhibeamus, s leui notare videmini sub noti inera Hieronymi. l062 Desideratur Adetherius iste inter praepositos Spirenses in Gallia Clirist. l. V. p. 7ι0. In v tori Spirensi Neerologio iii Non. Januarii notatur Alberius praepositus e frater, e Gebehardus prori' situs e frater. no staιria nolui ne carent qui ibi- dein habentur :utoriis positici nil istos sorte monachos suisse haud immerito quis conjiciat. 0uisquis autem si ierit hie Allelberius Bernaldo nostro familiarent suisse argui hoc epistolicum inter eos commercium; quan ii iam illius epistola hic comni emorata interciderit quam Adelliero Blasianus pariter monaelius uernaldo detulerit fortassis a lnrocurandas hi iiii monasterii res domestica initales in iraei illo Spirens plures habuit, illii viis

IlI. Miramur autem de vestra iudentia quod vos es ire dissimulatis cur nostrates abstinere se studeant ab excommunicatis. Nunquid enim alicui in sacris eationibus erudito latere poterit quod ipsi apostoli Romanique pontifices eorum in sede et in

Potestate successores, de vitanda excommunieal

rum cominunione statueruiit Ex quibus B Callistus papa et martyr, decimus septimus a B Petro, in decretis suis l065 modos enumerat quibus excommunicatos vitare debemus, videlicet in salvi titille, in osculo, in oratione et in convictu Deinde inserendo sententiam : vicunque, inquit in his re in aliis prohibitis scienter reommvnicati eo m- municareri , jvata apostolorum institutionem et ipse simili reo in munieationi subjacebiι. Hanc sententia iii S. Fabianus papa et martyr in decretis suis l06ιὶ detrectabiliter observanda in judicavit. Hanc sacratissimum irrenum concilium ratam esse V

hii il065ὶ quod B. Gregorius papa in synodica

sitam Evangelia comprobat, et omnes ab eo dissentientes anathematitat il0663. an B. Augustinus hi tantum amplexatus est, ut ipsam in conciliorat Tepiscoporum il067 sua subscriptione confirmasso

satur. Ergo et nos necesSario exeommunicatos devitare debemus ne simili excommuniealioni institutione apostolorum subjaecamu S. IV. si autem indubitanter excommunicatus Ravennas vibertus l068 cum omnibus suis fauto-rthus, videlicet apostolicae sedis invasor et donlini sui, papae inquam Gregorii, cui hodientiam juravit, supplantator. Qui utique Gregorius saepius eumdem pro certis criminibus in generali synodo l069 anathematizavit etiam antequam ille apostolicam Aedem invasisset dum ait huc principessi065 Apud Graiianum e Treviri intinicatos i T.

lii ses teritiis autem S. Augustinus.

st 068 unc Beliaricus rex abjurato Gregorio sit hilomine Clementi sui an ii papam consiliuit in Brixinensi concilia hut ann. 080. Vid. Bernoldus in

Chronim ad h. a.

616쪽

vestrae partis, ut nos , eidem apostolico debitam Aobedientiam communiter exhibuissent. Nec de illo

anathemate unquam exire curavit, sed ita anathe-inati ratus atque Drjurus sedem domini sui invadere et caput omnium excommuilicatorum fieri presumpsit. Hunc ergo et Omnes ejus complices, juxu statuta Patrum sane toruin necessario devita

mus, quia juxta B. Gelasium epist id, Labb. t. IV,

pag. 200), omnes compliceS, Sectatores communi- calores damnaue seinet pravitatis pari sorte censer tur, ne Potest perversitas resutari complice perversitatis udini,Sa.

V. Illud autem, quod Isaac altastinis et Dominum nostru in pubi .canis conuit unicasse Scribitis, ii quaquain hoc approbare poterit ut et nos excommunicatis commiliticare debeantus, cuin eos Idem altasti nos sive publicanos, etsi crinii nosos, nuM qua in tamen anat licinati Zalos suis, legamus. Nompe mali quanili noti fuerint cxcommulti alii ut illum exieriori communione maculabunt; quod in-di. bitanter Heleni, postquam Sententiam excommunicatioic pro suis criminibus judicialiter excipient.

Nec nos utique, ut notatis, penitus abliorremus, Proqilonia in conversione, si oportet, etiam aliqua dura pati non sugere inus, illa iamen in quibus a statulis sanctorum Patrunt non deviaremus. Sed ei hoe, quod quidam apud nos peccant, non approbamus imo, in qitantum possumus, eos ad paenitentiam invitare Salagimus, quos neq-iaquam ut excomm linteatos de- ilare jubemur, quandiu in catholica unitate deti inentur. Nee christianum esse dicimus quod peccant: plus lamen de eorum salute Speramus, tiam si aeorpore Christi eos omnimodis separatos esse sciremus Nanx et membra'itantumlibet infirma, quandiu in corpore suerint, facilius curari sperantur, quam si bene sana penitus a corpor Priescindantur. I. Mimus sane sanctos Patres sub excommunicatione multa prohibuisse, ex quibus S. Gregorius papacita in omnia sacris canonibus adversa prohibuit. Si quis lamen modo aliquid contra canones egerit, non statim illum pro excommunical vitabimus, aut litam in illum sententiam excum mi inicationis ordine iudiciario prolatam audiamus. Unde beatus Augustinus in libro De poenitetitia Serm. 55l n. l0, L . Opp. ci os in Iliit, a ommunione quemquam

prohibere non posJumva, nidi au 3poni consessum, aut in aliquo si re saeculari ire ecclesiastieo judicio nominatum atqite eonrietum. De qua nominatione

Apostolus : Si quis frater nominatur fornicatori Cor v), et reliqua eum huju3modi nee ibum sumite. Quod beatus Augustinus servi. eit. Ba exponit: Nominationem eam intelligi voluit Apostolus, quae in l070 S. Blasi scilicst monasterio quot ab eodem enrico i ante anathema ann l065, diploma

obtinuit, quo confirmat termitios suo monasterio ab Ottone imp. aliaque hona ei .lem tradita. Postea vero nihil amplius de liabita cum eo aut antipapa coniniunione occum it imo contrarium ex ipsa hac epistola elucet id tamen nequaquam ingratillidinem erga

lilluc C: erarem, quelia adhuc pii blicis appensis Pieiu-

quemquam enm sententia ordine u .iciario pro

sertur.

Vll. In primis quidem admonendi sunt criminosi. ut resipiscant deinde, si resipiscere noluerint, juxta

canonicas sanctiones ex comi nulli candi, et tui.c demum ab omnibus pro excommunicat s devitandi. Sic et nos quoslibet sacrilegos vitamus postquam illosa practatis suis canonice excommunicatos audierimus. Ita ct Guibertum lucresiarchani, et οἱ iuus autores

diis, post selitentia In Venerabilis papa Gregorii l lib. vi, pia ι. 27 neces Sario devilamus, qlios lanienu ullo modo pro excommunicalis vitaremus, si nondum in illos specialem aliquam excommunicationem deprorupiam cognoscereinus Crimino, is quippe, sed nondum excommunicatis, licite eommunica musci

nec hoc utique quasi loco nostro l070hei religioni

P cavendo, ut scribilis, lacimiis sed potius ideo quia iiiiii nos in hoc contra canonicam auctorit:. olem agere cognoscimus quod procul dubio ille E- ei quicunqtie malis ecclesiastico more excommunicatis communicare praeSun pSerit. m. Multum quoque miramur de vestra prude tia, quod reges ecclesiasticae potestati subtrahere inta; illim coiianii iii Nunquid Dominus noster desiis Chis,..is aliquid excepit, eum B. Petro concesserit, liri saticu Ecclesiae in persona Petri, juxta quod L. Augustinus exponit ut in cel ligatum vel solu-luin existeretritiodcunque ipsa in terra ligasset vel solvisset inutili xvi, 9. Didui, inquam, se de lain universali potestate poterit emancipare nisi sol te

ille qui potius tib tyraiinide diaboli perire, quain sub suavi jugo Domini regnare delegerit Cui lavi enhoe ad miseram libertalei non proderit, quia sub

ecclesiastica pote date, etsi non ad salutem, ad damnati nem Semper manebit. Ergo nec imperatores de

hac ut State poterunt se manet pare, B. Gela, iupapa Anastasium imperatorem ita protestante epiat. 8, Labb. t. t V pag. l82 Duo sunι, inperator Ausus te, quibus principaliter hie mundua regitur, auctoritas fuerat pontisticum e regulis potesιas in quibus tanto gravius es pondus sacerdoιum, quanto etiam

pro ipsis regibus hominum in dirino redditum suuι

amine rationem. Nosti enim fili elementissime quantum licet torsideas hvman generi iunitate, tumen praesulibus dirinurum rerum .rolus Muciuis miιιis,aιque ab eis ecustisanae salutis easpeetas uiuite illis subdidebere cognoscis religionis oriline potitis, quam praeesse : inter hae eae illorum te pelidereotidicio noli illos relle ad luam redigi olun Ialon.

cadium ituperatorem excomunicasse legitur illi Tlj, qtii consensit ut . Oaimes Clirysostomus a se ieris ceu benefaciorem suum grati profitentii Blasiani

sed canonum observantiam subsequo leti. Pore necessariam stolidit. Fuerunt ergo inimici cauSa , amici perSOnae .

l0ιl id quido laetum dicitur in opistidis ejus

dem pontificis ad Arcadium et Arcadii ad Iti nucentium, quas reserunt Glycas et Nicephorus. At vero suppositas illas esse contra Daroilium Ostendit Nata

617쪽

AD OPERUS CREGORII APPENDICES. 224 sua pellaretur item n Nicolaus papara uinarium Λ quaelibet in .asteria suae potestati vindicare valeat.

regem a quo Lolliaringi cogit ominatur exeominunicavit, eo quod propriam uxorem pro quadam eon-cullina repudiaveri il072ὶ Sed ei iii serioris ordinis episcopi inperatore et reges ex Pommunica Sse γgutitur; sanctus enim Ambrosius Mediolanensis opiseopus majorem Theodosium imporatorem mixto minicasso et post Salis factioriem reconciliasse legitur ilem S. Geritianus Parisiorum episcopus I Ierilis illi ii iii T. , regem Francorum libidini debitum P xioni uim ivit qui et ita ex eo ni municatus die nutati- si exirentum Generaliter etiam D. Adrianus papa 107ι omnes reges exeoin municavit, quicunqtie apostolicae spuis statuta violare prci Sumpserint Saninelus quoquc Gregorius papa decrevit il075 ut regesti noti episcopo civitatis, sed apostolicae sedi specialiter subjaceant l077ὶ Nee miremini si monachis nostri temporis ossicium praedicationis non niuino intercluditur, iit antiquis, de quibus Chalcedonenso concilium et S. Leo papa scripserunt; nam illi e clesiasticos ordines non habuerunt, ut x Stalutis iisdem concilii conjectare possumus. In his ni in a. qualitu laicis, cum pro contemptu eanomun non degradentur ut clerici, sed excommuni centur ut laici quod utique non siet et, si ecclesiasticos ordines haberent: nam canones praecipi utit ut ordinali pro culpis suis degradentur, non autem exenn municentur Moderni autem in achi cum ecclesiasticos ordines habeant quis inficiari potest quin eorum suis dignita libiis caderitii et participatione eorPO via in graduum ossicia, cum jubeantur, exercere varis et sanosinis D in in careroiit, si Sedis apostolicae decreta contemnere praesumeret, il076 . De hac ergo praerogati a ceclesiasticae polqstalis si aliud documentum non haberemus, istud :isicere nobis debere quod iam saucios viros illain super reges et imperatores exercuisse legimus quod nullo modo sacerent, si non hoc se canonice posse lacere cognosterent. Qui l autem mirum quod sancta Eeclesia saeculares Principes, ipsit membra sua judicare putest quce, juxta Apostolum, etiam angelos indubitanter judicatura est Nescitis, inquin qu niam angelos judicabimus ' quanto tussis saecularia incor. i. Nequa litam ergo reges Sive i inperatores leniit, praeSertim cum in pereeptione consecrationis nihil distent a clericis Aut ergo ecclesiasticos gradiis illis penitus adimi iis, aut administrationem eoru indem graduit inelsi litercitulere non potestissi0783. Nimium Pliam pro episcopo vestro l079 1elatis, si plus sibi quzim apostolicae sedi Obediendum putatis, cui et vos ieceSsario plus qua in Proprio episcopo Obediciis si iuxta'. Gregorium rei apostoli auctoritatis es, lion vultis. XI. loe, quod Apostolus itosdam novissimis leni poribus a lide discessuros Tini iv praedicit. non aliquibus Catholicis, sed quibuslibet excitin municatis eoinpetensius ascriberciis, qui allendet tu fiecclesiastic judicio subjacere denegabiimis, Si P an spiritibus erroris et diae trinis daemoniorum a catholica unitale in mami Salanae discesserunt. Ilorum crudelitas iamdudum excrevit, ut sancta Ecclesia contra eorum infestatiunc ni militari biis auxiliis Mepissime eguerit, nec sine saliguinis emisione de eorum tyi alui id liberari uiuerit Miltiares ergo, quioa nec susti alii litem ex ou tu unicatum occidet illi. eum pulsi sunt, ei liue ii Iam Pro Se quam Pr Celesiastica defensione secerunt, et nullo modo damnati nem primi liatricidae Cain in hoc ymmeruis Videamur, qui juxta Joannem in maligno erat et Oe- rogi d positionem clamitarent adversarii, atque Spiritu Exunpeii in sauciorum Patrum an quo, hic

provocatur. Opsus aliena inci de quo iam in O M'. -

t. iv, p. liri, ite mota a,lerio LPrinensi sta lutum Pst ut exi plia ordinationibus, Quia illius nica multi- titilo ad curum abbatis perιinetit neque eacia sis i yi copina tui quum rindicet an aliquem eae illi cle i-enui sacer nig abbute petente, iri sum ut Hoc ni ira, adduii l 'atres et rcιionis et religionis plenum est, ut clerici tii ordinationem episeopi debita subjectione re- hicinus; nisu rero omnia monaste ii con e iis dii iuvi cestiferum libatis proprii, quem sibi ira a cleste rit, or lintilionem cli potitionemque pertinetit. lati lquaquam i iurasidori Mercatulis mercos lini uti

ipsis his episcopis agnilcitis sintulae niona, let ior I in exempliorie Si: is limitibus circumscript P. tu Tr' i l. de hoc argumento Observatione prae

li, urniannii sciti Sinalicus Spirensis, Iruo eo a Safri ex lu Sli S. goneis o apbstolicis sanctionibus exedere et as Sextire voliteri inus. X. Nimium autem in verbis xcedere videmuri. cum illigi 03os eo:i fratres nostros audaeis coinparat cconemilii qui millime cum attit: is ut Cliris tu hi-lerlici alii clamant, si ii iii stad rius in ordit,id Ἀ- desum roboretur, et a contagi anaodiuuiis dei n- datur exoptant. Et nos utique innoviii ctiale H. ii uis concilium verrerantur qui . tamen apostolicae dignitati vel aucti ritati nullo modo praescribi quiniis Alexander, uisi eccles Saec. IV, cap. 2, ari. Vid. Pagii Brev. num pontis tum l. p. 57. l072 Vi.l opistula Nicolaici a DCar him rogem, Labi, tum Vlli. p. 502. ubi potitit x Lulliarium ceu

ex omittunt altim a Se haberia 'Statur. Caetorum Pa

dem sere exempla hanc in rem in Chri ilico suo ada: in tu Pad. iiicit idem Bernoldiis auctior. I 075, Seu Clia liberimn apud Gregorium Tilron. Ilist. Eranci lib. v. e. 2 6.

nova edition in appendicetu reiicitur Opp. t. li, Fag. 28 L . i in iliconina vero ei similibus aretum talis atque exemplis Gregorium Villiusque deserisuri s usos

luisse comperimus cum latuen alii rem hau sapinus lite lilia ab co gestum, et inandi lam hucus:Ine

618쪽

cidi stat rem suum e propter quid eoidiι eum 7 quia A papa epist. 22. ii I stui, inquit, honorem amisit,

honorem dare non potest. Et post pauca : Damnationem ergo quam habuiι per pruram manus impositionem dedi ι. Item S. Leo papa Leoni Augusto seri bens de quodam Tiuiotheo l080 Dilani nato ejusque

sequacibus, OInnia Sacramenta se eoru in sacrilegis manibus subtraxisse testatur. Si beato quoque imgublinii re tere volumus, Dinnos tu relicus olcommunicatos exima Ecclesiam esse non dubitam

qua in vis et adhuc infra aream cuin iumento mullam paleam toleremus sit 8lin. XIII. Frustra dominum uosmina piae uni

riae l082 Gregorium papam aiundineo haculo

comparatis, quem usque ad sineti itae in sua genietitia stabilem et inflexibilem perstitisse multiliuopera ejus maligna erant, statris autem iusta II, iii in quippe pro invidia oecidit eum lxl autem neci uimicos oecidere vellent, si alio modo sanctam mauum Ecclesiam contriari inprobos defendere possent. Et in hoc ipso negotio etiam proprias animas pro fratri biis ponunt, quos per excommunicatorum violentiam in anima et in eorpore periclitari perspiciunt. Nequaquam ergo eos nefandissimo fratricidae Cain comparabimus, si iuste judicare voluerimus Mimus quidem homicidiu in in S. Scriptura prohibitiina sed hoc minime ita in t illigere debemus, ut Phinee et Elia in ci elol. s. aliosque sanci a Paues qui Zelotin i mullos oeciderunt, damnationi homicidarum O, noxios esse judicemus. linquam enim in eo delinquilii r ubi Deo vel per se vel per legem praecipientii dolui Stic qui non omnes provincias, quas ensp.rcialiter obeditur.

Beatus quoque Augustinus in libro priino De ei-xitate Dei cap. 26 viles, inquit, euvi obediens

potestati, sub qua misime constitutus eat hominem occidiι nulla ei vitaιis suae lege homicidii retia est. Nec nos utique omnes, qui excommunieat a Deciderint omnimodis expurgamus, sed nec iam dure. ut vestratibus placeret, os judicamusci et illud, prin im quidem quia tale pus vix aut nunquam sine culpa perficitur hoc autem secundum, quia eos zelo Dei ductos buc agore pro erclesiastica necessitate cognoscimus ili Ti,' . De praedicatione monachorum quod iterum nota ratis, in integrum anathematizavit, sed Guiberium et omnes ejus complices, in quacunque pro incia luerint. Nec tamen paucos extra hanc excommunicalionem retuansisse dicatis eum lanii in solo Teutonico regno remanserint, ut multitudini ex m. municatotum saepissime viriliter restiterint, et adh 1er sistere possint.

X l . Nos ad periurium, ut notatis, dominus noster Gregorius papa non inipulit, sed a juram nis su melionis ea leui auctoritate absolvit il085ὶ qua et priaelatos eorum deponere et excommuni are potuit. Sic Aaciatis,tinum Ephesinum conciliiiiii auctoritato S. Coelestiui papae eongregatum et confirmatum his ci nobis placci, ut non nisi ordinati praedicetii subjectos Nestorii ex potestate ipsius absolvisse le-eatholicoque obediantis suli, nisi ab apostolica aede suerint emancipati. XII. Quid autem miramini, si saeramenta Ecclesiae apud excommunicalos csse negantur l080ὶ cum B. Augustinus sermone s8l, De tempore, eap. 2l

locum veri sacrisscit ox ira celosiam noti esse pri

testetur lium S. Gregorius de consecratione Maxiam Draesumptoris scribens lib. iii episι 20ὶ Puam rem inquit, nullo modo possumus dicere eonaeerationem, quia ab Mommunica:is elebraι eat. Item praeitecessor ejus papa Polagius si iras causa 24. q. l. c. 55 mira Ecclesiam, inquit, rion consecratur sed easecratur episcopus Ilein B. Innocentius

gitur. Sic Chalcedonense concilium Alexandru: os mancipavit de subjectione Dioscori patriarchae. Sic semper Sancta mater Ecclesia filios suos de manibus depositorum et excommunicatorum absque omni nota periuri emancipare cons levit etiamsi eis subjectionem iuramento promise lini. B. Augustinus serihens ad Bouisaeium severitaticanonum in hoe aliquid detrahendum esse judicavit. ut clerici Doliatistarum cum ordinibus in catholicam reciperentur, non utique in hoc, ut sententia anathematis in quibuslibet anathematizatis nihili ponderetur. Aurelium Carthaginensem episcopum a B. Bonifacio et Coelestino pontilicibus exeoinmunicatum

il079' Ex toto contextu lique Bernaldo lantumae homicidiis in laetio et pro legitima defensione

Diralis sermonem esse secus enim salsa omnino esseti: ejus assertio.

il080 Sententiam suam postea retraelavio mal-dus ut in observationibus praevii 3 2 vidimus. gitur haec epistola ante annum 108 seripla suit

quo obiit Bernardus ad item est supra opuse. Ilrelata ornatili opistola in qua contrarium tuetur. llum in Aluro scilice intruso Alexandrino, qui Proterium antecessorem suum sacrilege necaris it Vid epist. 25 S. Leonis Labb. l. IV, p. 90ι.sl08l maec eadem sere sunt argumenta quibus supra epist. 2 eol. 145, Bernardus iidesiensis

1032 Liquet ex his epistolam istam scriptamesae post obitum Greetorii Vll, an ii. 085, quodam

presbiter erat Bernat sus.

PATRO i. CXLVIII. si GJ Spe tantiaee aditionem Constanuelixem episcopuin, quem Gregoriiis It statuus synodi Romanae reluctantem a commilitione exclusit anno

1075, cleroque ac populo Constantiens demandavit. ne eidem porro obediant datis ad eos litteris quas in Registro omissas exhi Del l Iugo Flaviniacensis in Chronico et Pauli: Bernriedensis in Vita Gregorii Vll, apud Gretserum opp. t. l. p. 55 . ubi inter alia haec perscribit Si praecemis apostolicis rotaerit

esse eontrarius vester episcopus ab omni illiva subje-etionis jugo B. Petri vetoritate absolrimus unitersos, ut eum sacramelis obligatione quilibe ei fuerit Obstrictus quandiu Deo omnipotenti et sed anos tolitae rebellis exstiterit, nulla ei fidelitutis exhibitionesia obnoxius. Causam praemittit Indignum est enim. v qui inagistro detrecta subesse, magister auditoriabus positae praresse.

619쪽

legimus 1084ὶ non Si Aurelium l085ὶ euius cor A promiserit In semine vo beneditentur omnes gentes pus uirgangiae lavemus iste enim sanetus, in quan i Gen. xit. Sed et quoslibet haeretico sive ex comistum ex Chronicis colligere potuimus ante tempora munieatos iuxta attestationem S. Patruiu soris horum apostolicorii in migravit ad Dominum. Nec esse non dubitabimus qui biis procul dubio Latius unquam ita Deo annuente a veritate deviabimus, ut esset, nunquam eclesiam intrasse quam juxta aliquem sinant et sanetum et excommuniealum diea Evangelium duplo factos esse lios gehennae Matth. mus. am juxta B. Augustinum ab Ecclesia separati rixiui. Ipse ii Olli S. Augusti mis schismalicos neqiiaquam sancti, sed Dierno incendio ei edunttirmanet pandi. XV. Si egregio doctori ei fidelissimo martyri heato inquam Cypriano eredere volumus apud Cnibertum et ejus compli est Ecclesiam nullatenus esse credemus. Ipse enim scribens De eivitatoli., unitateJEcclesiae ad Magnum presbyterii in l08sin: Gelesia. Inquit, una est quae intus et foris esse non potest. Si enim apud oratianum ire oratum est. apud Cornelium non fuit. Si ero apud Cornelium sui ι qui Fabiano episeopo tegitima ordinatione su cesrit, oratianus in Ecclesia non est. Ae si dicero :Si apn Gregorium papam Ecclesia sui l. ii od et ipsi suiberto onstitit apud Guiberium non St, ne ejus complices. odem ni in o lo. xePplo quod non sine periurio Guibertus Gregorio, sicut Novatus Cornelio adulterina supplantalion sithrepsit. Nam de Novato non legimus quin obedientiam S. Cornelio unqtiam juraverit quo. Guil erius Gregorio papa secit. Et ut de domino no tro regorio dicamus, quod de S. Cornelio scripsit B Cyprianus ep. 55 Factus est episcopus de Dei et

extra Ecclesiam esse saepenumero asseruit limi de universalitate Ecclesiarmisquam dubitaverit. Est ergo ita intelligendum sanctam Ecclesiam esse per omnes gentes dissu sam in membris suis non liqtie in illis, qui vel nunquam ei incorporati sunt, vel qui pos incorporalionem suam ecclesiastico judicio ab ea dismembrati sunt. XVII. equaquam vero perversum, sed sanum nobis videtur esse consili lim, ut monacti non tam saecula Libus obediant, qliorum conversationem abrenuntiaverunt, quam suis abbatibus, ilibus obedientiam promiserunt. oeque inues generaliteria in spirituales quam saeculares firmissime atteiulant, ut nutili unquam contra Deum et apostolicam a uel ritatem obediant oporte enim plus obedire eo quam hominibus in et vj. Unde ira latrini unque imperatoria maiestas excelsa videatiir, non est lamen aequum, ut contra Deum et obedi alii r. XVIII. Nec indignemini, si sancta Ecclesia eorum eleemosynas non recipit, quos extorrificorninunionis esse perspexetit; nam et sancti canoires rit i-piunt, ut oblationes dissidentium si atrum nee in christi ejus judicio de clericorum omnium testimo e sacrario, nec in gazophylacio recipiantur sed eivio, de plebis, quae tunc adsuit, suffragio de sacerdoιvm antiqvorum e bonorum irorum ollegio, nemo ante ulum scelus esset, cum oeus Petri et gradus sacerdotalis eathedrae vacaret. Quo occupato e Dei volunιais utque omni. νε eonsensu Ordinalo.

quisquis jam episcopus olverit fieri, fori statis

eraserat nee habeat celesiastieam ordinationem, qui eelesiae non tenet unitatem prosanus est, ali Mus eat soris eas. Et vim pos primum mundus esse non possiι quisquis νοι primum, qui solus debeterae, actus eat non jam secundus ille, sed nul-ιua est. XVI. Sententias autem de universalitate Eeclesiae nequaquam ii intelligere debemus, ut omnes ipsae eleeluosynae eclesiasticis orationi hi: Sunt recompensandae uuapropter sancta celesia est ulli eleemosynasis essario devitat, quibus in eccleSiasii eis orationibus non communicat. Haste autem omnia te stimoniis SS. Patrui latius approbare POSSemus, sed prudentiae vestrae nimis graves esse limemus,

quam per se copiosius et diligentius haec omnia investigare posse non dubitamus. X . In his ergo et tu aliis iiIusmodi S. Pyli um sententiis pro modulo nostro usque in nem Perse erare cupimus, nec de de eorum .imodo iide Christi ipso opitulante unquam erubescemus, qui in Evangelio se de illo rubiturum praedi ii, quieuitque ipsum ejusque sermones coram homini

s in

Ecclesia esse dicamus. Nunquid ni in nius erubuerit. is quoque sententiis et vos adised aliquis Christianus paganos sive Judaeos in ecclesia contenderit, quamvis ipse Dominus Abrahae 108s Thinam hoc legerii Bernaldiis ineum per luna nobis est neque enim sive in auausuum fixo in horum pontificum aut Carthaginei istum litteris aliquod hujus laeti vestigin m reperire est. Crediderim Bernaldiu fuisse deceptum ex Oinou nil al

terius Aurelii, de quo ex libelli, Marcellini ei usi ui

schismaticorum haec ad ann. 57 refert Baronius Aurelium quemdam episeopum eris quod evina regorio Eliheritano episcopo commvilica3set Romae poenas dedisse: quod jam ante Aurclii Catali aginensis

tempora a lum.

ii 035 Multa de hoe S. Aurelio Ariara illia in Λ

menia minore seu Cappadoci.e episcopo metuor antla Qui en Oriena Christ. t. l. p. 452 , ei Bollandianilire optamus Deumque pacis et solatii ui dot 0V; idipSui sapere noliiselim imo cuim S. Patrii uS, ad diem 25 Maii it VI p. 4l in omnientario prae i' ad Filam S. Dionysii Mediolanensis antistitis, V illuc in exsilium missus obiit. liiij iis dein eo pu petento S. Anthroqio ipse Aurelius Mediolanum at tulit, ubi etiam juxta Triuiemiuin ann. Ηι ssuq t. l. p. 7 mortuus est circa an. 58x citius m i reliquiae a Notingo Vercellensi episeopomirsaug r',

sium in editione Oxoniensi e cepistola 2 titulo inscripta, vos o filio.

620쪽

mdesinenter rogamus. Sed inter haec omnia charitas Mearnis esι. e eoncupiscentia eviorum e superbia quae non irritatur nec quaei itinitae sua sunt nec ita , quae non ea a Patre, sed ea mundo. mundus

unquam xcidit multum os de vostra salute sol transi e eoncupiscentia ejus qui autem Dei rotun-licitos lacit. Scimus enim. D. Iacob micstante talem Dei manet in σι ernum. Filioli mei, norissima quia amicitia hujus mundi inimica est Dei et ni hora esι. e tosira mundus in maligno positus est cunque olveri amicus esse hujus sareuli inimicus I Ioan ii . llaec omnia optime no iis nee ad limeeonstituitvr Dei Iae iv . Unde ille discipulus quem insinuanda nostra relatione indigetis. Rogamus diligebat desus hausto consilio de ipsius Dominici autem vos in Domino ut eruditionem vestram ad pectoris areano informat nos ita 'olite inquit, salutem anima vestri studeatis aercere ne hane diligere mundum neque ea quae in mundo sunt. Si vitam quae tentatio est et vapor ad modicum pa- quis diligit mundum, non est haritas Patris in eo rens Iae iv . ni pendatis . ut suuiram. quoniam omne, quod es in mundo concupiscentia aeteraue felicitatis est infeliciter perdatis.

Obedientiam massi pupor quam proprio pus tori praenandam esse.

Tractavii idem hoc argumentum Bernaldus jam supra, cap. 2ι apologeli i. N. l40 mod paucis denuo revolvit Adelbertosamiliari suo ut olim in obedientia papae conlirmaret contra Othonem episcopum Argonii- nonsem ann. 1085. Plectum, sed schismaticum, uti eum in suo Chronico ad ann. luis appellat. Caelei uni hie Adelberius haud legitur inter prirpositos illius Ecclesia in Gallia Christiana t. V. n. 822, bene autem in Ne-erologio sare. M. uti testatur Cl. Grandidier. qii eum in hartis illius temporis rustra inquisivit. In IIistoria Alsatiae t. ii iit. 50 l. ad annum i 89. Risii Bilrchardum pri positum quem utrum praecesserit aut subsecuius sit Adest rins incertum est. Quamvis eum pri cessisse debuit si Burchardus r positi iram ab anno l089 usque il04 obtinuerit ut volunt Galli:e Christiana scriptores Epistolam hanc scripsi Bor-naldus iam presbyter adeoque pos annum 108ι. et mortuo jam Gregorio Vll, uti ad calaem hujus epistoli

Domino ae eautissimo apostolicae auctoritatis astipulatori AngLaLaro Argentinensior P ilo lion tam mente quam corpore super ollas carnium Egypti collocato. BERIALDis preshyter utinam solo corpore Cum nuper nobiseum esselis omnia stallita sanetorum Romanorum pontificum Sive eonciliorum

vobis placere monstrastis. Γnde Deo condigna grates referre non sussicimus, qui vobis in tam nericuloso tempore suae legis amorem inspiravit: qii Danielem cum sociis suis in Babylonica persecutione, ne

statuam Nabuchodonosoris adorarent consoriavit. Erat lamen aliquid, quod vos moveret videlicet, si subjecitis spiniloquomodo de obedientia sit perioris Potestati excusare posset si inferiori potestati obediret unde vobi multas rationes et exempla SS. Pa-lrum dare possemus, si non epistolarem re itatem excedere linistremiis. Dicemus lamen breviter, ne et scientibus nimium loquaces essQ videantur.

Natalis Salonitanus episcopi. il087 llonoratum diaconum suum contra preceptum sedis apostolicae ab archidiaeonali deposuit aliumque in locum eius subrogavit. Unde S. Gregorius eumdem IIonoratum. invito eodem episcopo, in archidiaconatum restituit,

B et alium qui ei subrogatus est, depositit, eo quoa ipse proprio episcopo in eadem sithrogatione contravi Perplum domini prepar oberret. Hae ita lite summatim tetigimus vobisque ea in Regi sim lib. i. epist. 8 ipsius diligetinus onsideranda eommittimus. Ibi inquam evidentissime patebit quod nullus sn edius eum obedientia sui praelati potest se pxcusare iniit potius apostolica sedi quam proprio episeopo vel deeano debeat obedire. t re ipsum etiam invito pius episeopo canonice potest damnar . Amplius : Tertium Carthaginens conellitim eui S. Augiistinus eum Aurelio Carthaginensi episeopo intersuit et praefuit ipsum inquam conciliiim capitulo septimo testatur, ut episcopo damnato et cx-rommuniealo nec propita Leclosia communiretur.

Si ergo provincialis concilii judicio magis obediendum est, quam proprio episeopo, quanto magis sat elissimae sedis apostolicae generalissimae synodni Praeterea sanctiqsimi Patres celesiarum, scilieti apostoli, nunquid non devotissime sui temporis sa cerdotibus obedierunt precipue eum Dominus prasteipstre : Supra athedram Moysi sederunt Seriba et Pharisaei: omnia quae dicunt vobis, serrate et Reife Vatth. xlii . Cum alitem ipsi a veritato discede

SEARCH

MENU NAVIGATION