장음표시 사용
621쪽
rent, et apostolos secum soducere vellent, nequa Mest, omnimodis resistendum. Unde m sacratissima
quam apostoli exspectasse leguntur, ut Dominus eos de Pliarisaeorum obedientia specialiter absolveret: imo statim eis obedire spreverunt dicentes : Obedire magis oporte De quam hominibus Aet xj. Unde B apostolus Petrus in ordinatione S. Clementis sirinissime deerevisse legitur, ut ille cui coelesiasticus pastor sentitur aversus, ab hominibus devitetur. Ne ad hoc exsequendum aliquod speciale prae- ωptum a praelato exspectetur, sed statim se ab illo
avertant cui clesiasticum pastorem adversum per-eipiant. Nulli, inquam, contra Deum et Statula SS. Patrum est obediendum ramo praelato suo, qui pro nolaedientia a superiore potestate damnatus
ter opuscula Bernaldi, cujus intuen nomen haudi Neseri, ne in simili sere aruumento versatur cum illo supra col. li 05 qui certe nernalis est. Cum vero ex liirsaugia allatus dicatur halid immerito Patro-loqiae tona CXLIII ad Chronicon Pelershusanum l. in n. suspicati sumus. illum lorie a Bernardo vionaeho et scholastico qui ex illo monasterio in Hirsatagiam
universali synodo plaesina et illi mulium laudati Sunt inii proprio eorum episeopo, id est Nesto io.
In fine apologotiet 10883. quem dominus ueroldus
quondam demimaugia attulit, quem et dominus Henricus, ut pinor hic descripsit in fine, inquam. istius apologeti Phoe authenticis rationibus declara tur quod ne proprio episcopo, etiam atholico et religioso, contra dominum papam obedire debeamus. Deus autem pacis et solatii de vobis idipsum sapere Rom. xv nobiseum ut abundetis in spe et virtute Spiritus sancti Ibid. xm .e: nei sserat suisse compositum et exinde circa an. 085 per iteroldum sive in Scamusense sive in Pe-tiu Shubanti in coenobium allatum utrobique enim novae ex Hirsaugia oloni: eodem serme tempore advenerant ut . . et apud Trithemium Annal uir . t. l, p. 266 narratur, inter quos etiam en-riora scriptor recensetiir, qui apologeticum hunc tractatum mortuo jam Gregorio Vl exaratum hic seu in his partibus descripsisse dicitur Bernaldo
Clericusne an laicus fuerit hic nec ho ad quem direelae sunt hae epistolis, incompertii est. Id solii mevincitur illum a partibus sellismaticorum stetisse, a quihus eum avertere solitis suis argumentis nititur Bernalitus. Vid supra col. ll8l. Ende rursus idem iitrobique auctor apparet. EDlSTOl. ΡRluA. . Il
Domino ac venerabili viro RECLu0M BERXALvcssolo nomine presbyter, non moribus. l. Cum nuper stimul essemus, nonnulla de vitandis p xeommunicatorum comiti unicatoribus ad invicem contulimus sed quia tunc tua voluntati satisfacere non potuimus, placui ut vel seribendo tibi satisfaceremus, quod colloquendo non licuit. n. Callistus papa et mariyr, Vir apostolicus in suis decretalibus epistolis episι 2, c. 2. Avs. l. l, p. ta quatuor res enumerat, in quibus excommunicatum vitare debeamusci videlicet in salutatione, in osculo in oratione in convictu. Deinde sententiam de eommunicator excommunicati subjungens : Quicunque, inquit, in his re in aliis prohibitis scienter acommunicatis Ommuniearerit vata institutionem apostolorum et ipse simili communieationi subjaceuι quippe ut excommunicati communicator devitetur aeque ut excommunicatus. in B. Gelasius papa scribens orienta
de Acacio ommunicatore excommunicatorum, ita
l089 IIaee salacesse demonstrat Pagius, in Vita Anastasii
diseernit oinries omplices Metatores communica
lores amniatis eme pravitati pari loris censentur.
Quamvis enim extra eclesiam alius alio tolerabilius peccet in hoc tamen pares reputantur quia nullus eorum in catholicam societatem recipiendus est nisi catholico more reconcilietur. ll. lem in sequentibus ad eosdem de vitandis eommunicatoribus excommunicatorum Ioe eiι. rΝnu, inquit, nobis eommune eum hominibuLeommunicationis ealernae idem in sequentibusa uuid jurat. si quis aliis evidentiori haeretieo non communicet, et iis tamen eommunione jungatur. qui ab illius non sunt communione dipersi Unde et multi religiosi ex manis se a communione Anasta leguntur, eo quod ipse cuidam dia no Thessaloni-eensi communicaverit qui iam Acacio oommunieavit sic enim Romanus Pontiscalis testatur il089j lii Nec mireris communicatorem exeomnannicatiaeque ut excommunicatum devitari cum sub eadem ententia ut praedictum est, teneatur Obstrictus.
Hinc idem, qui supra, Anastasio imperatori scribens GELAs ep. 8 LAM. ι. e. pag. l8έὶ Noni test, inquit, quilibe perrersiιatis
622쪽
scepto non pariter perrersus probara, nee potes resti A non expetisse. Nec hoc sine intimo coxilis doloretari perpersitas complice pereersitatis admisso. Legibus certe restris eriminum eonscii susceptoresque latrocinantium pari judiciorum poena constriguntur. nee aper criminis aestimatur, qvi licet ipse non secerit, facientis tamen familiaritatem surdusque recepi ι. Sicut igitur communicator suris eadem damnatione cum lare multatur, nihilominus communicator excommunicati cum eodem eadem lance damnatur. Est autem damnatio excommunicali quod a Deo et membris ejus sequestratur. Tu ipse contexe quod sequitur nempe SS. Patres communicatores ex Ommunicatorum aeque ut excommunieatos ideo devitari voluerunt, quia eosdem, quasi qui seipsos damnaverunt, habuerunt.
IV. Hinc B. Gelasius ad praedictos episeopos seribens de eodem Aeaein toe eit pag. 225) uuid, inquit, queruntur Aeacium a nobis suisse damnatum.
cum recepta communione Petri se doceatur ipse damnasse ' Unde et B. Felix papa, qui Acacium anathe-inatizavit, in eadem sententia signanis posuit sepia ι. considerent, quantis Ossendi Deum praebeant, quos
vel Sua communione commaculant, vel suo exemplod ent, ut excommunicationem incidere non timeant. Aecipiant ergo sanuin consilium ei ad reconciliationem festinent, ne quandoque cum Aeaeio exeon municationem cogantur invii pati qua jamdudum Segua Sponte non timuerunt obligare. Plura tibi de hac re scistere possem, si epistolarem brevitatem excc-dere non timerem. Sed et sapietiti sat dictum vi
De osculo ercommunicatorum vitando, et de Guiberto 6uaque eommvniealoribus.
Domino e venerabili viro Eccnorei Lix L nis presbyter indignus. I. Multum miror cur tantum in rescribendo laboraveris, cum nequaquam assertionem tuam de communione excommunicatorum approbaveris. Nullatenus enim communicatores excommunicatorum reci-6. l. c. p. 70ιὶ Iube, inquit, eum his, quos libeno piendos ore probasti, imo eos Sub apostolicae exeom-
ter amplecteris, portionem i. est cum excommuni eatis ac si diceret: Non tam novam excomni uilicationem super te acimus, quam veterem, qua te com-nmaidando exeo minuuieatis innodasti consistinamus. Nani cum omnis excommunicatus extra Ecclesiam
sit nullusque simul intra et extra esse possit, ille ii dubitanter se a catholica unitate separat, quicun- municationis Obligatione dimisistici unde et ego tuis scriptis per omnia respondere non necessarium judica Vi. II. De Osculo excommunieatorum vitando facile nos excusatos putas, eo quod in quibusdam decretis te illud non invenisse lesiaris ac si apostolica fla-lula suam integritatem obtinere nou valeant, etiamsique se ab excommunicatorum communione non se cisa quilibet mendosus liber minus integre habeat questrat dure ergo a Catholicis devitantur ut exeommunicati, qui ab excoli municatorum communione non sunt sequestrati. Hoc autem diligentissime attendas, quod B. Gelasius nobis praescribit, cur apostolica sedes Aeacium communicatomu PeIr resil-raxerit ep. I l. c., p. 20lici Beati, inquit, Peιri
aedes, ne per Aeacium in Petri consortium duceresur, ipsum quoque a sua ommunione submoviι. Idem
Anastasio imperatori episι Meit. J. Postquam Aeacius communionis eaterno suetus est, non posui nisia atholica et apostolica mo societate praecidi, veΝam in eniendatioribus et plenariis exemplaribus si quaesieris, ipsum osculum in decretis . Callisti papae ut ego scripsi, poteris invetii re GnAT. C. G
l raeterea nec laici ignorant oe, quod excommunicatos osculari non debeant. Quod si fecerint, absque omni contradictione per reconciliationem absolvisestinant, nec se nisi per reconciliationem recipiendos judicant. III. Hoe utique roboratum est consensu universa
lis eclesiarci unde et nos illud juxta Augustinum
per eum, si re paululum cessaremus, o quoque ri secure et veraciter possumus asserere. Idem quoque
deremur subii Leonia ita persidorum verissime testatur quod nihil simius Sit tenendum. V. Videsne quam necessari huiusinodi commu quam illud in quo veritas consuetudini suffragatur. nicatores devitemus, ne per eorum cons0rtium con D Sed et Ioannes papa x l090ὶ vir, inquam, postο-lagia persidorum subiisse judicemur. Nam juxta leus, judicio universalis synodi decrevit, ut qui- Gelasium, quod et supra posui, non potest quilibet
Pervenitalis omiuunicatore suscepto non pariter Perversus probari nec potest resutari perversitas complice perversitatis admisso Cessent ergo hujusmodi communicatores Gelesiastica communioni se
'immdenter ingerere ne catholicam sinceritatem sua communione juxta eumdem Gelasium comma Hulent. Nam procul dubio levius apud Deum judieatur qualibet necessitate quemlibet excommunicatio- incidisse, quam post lapsum reconciliationem
l090 idipsum autographus Bernoldi codex in
uermauno Patrologiae ioni CXLut . ad ann. li,. iii concilio Atilistimensi actum scribit, quo tibicunque deinceps antium, ab episcopis impositu tu.
et maxime in communione excommunieatorum cur rupisset, 4 dies in pane et aqua in ore holui ei darum poeniteret.
l . De sententia B. Gelasii papae, quae dicit seid.
epist praee. Nihil nobis commune eum hominibus communionis eaternae necessario colligitur ut iam communicatorem Guiberii quam ipsum devitarei
beamus, et hoc maxime in illis rebus quas SS. Patres prohibuisse cognovimus. Ne ego mihi ari Ogo, liaud legitur Endo novum m uernoldi et Berna lilii densuale argum 'nium.
623쪽
ut iudicare possina canones pro tempore quod, elaliter prIvilegio Romani pontificis ascribitur qui
Guibertum haeresiarcham, et oliuies complices ejusjudiei universalis synodi excommunicavit, eosque in salutatione, in osculo, in oratione, in convictu devitandos sub poena excommunicationis juxta apostolorum iustitutionem denunt avit. Ergo aut Gui-bertunt de excominiinicatione purgabis aut Om- xiiiiiii calores eius de obli .atione excommunicationis expurgare non poteris, quin necessariam habeant reconciliationem, ut redeant ad catholicam unionemra nec aliquam diuncultatem praetendam, quin apostolicae auctoritati obedire debeam quod si euhi
non observo statim ad reconciliationem venire non recuro . Nec mihi succenseas. si B. Ge-
vlasio pius quam tibi credo qui diis episti
prore. Non juvare si a relicum devites, si communieatori eius commuilices ac si dicerei: Quid iuvat, si cuibertum deviles, et communicatori ejus communires' qui juxta in Stiliuionem ap stolorum simili excommunicationi subjaeere deter
V. Accipe ergo sanum consilium, ei catholicae communioni reconciliare et a pertinaci defensione eeSSes, quae B. Augii Stino attestante schisma in h. resim solet convertere. In Domino rogatus cito resipiscas teque nobis communieabilem restilitas, ne
si nimis pertinaciter Ecclesiae auctoritati obstitem. ali tui gravius, quod absit, ab ipsa matre Delesia
Alterum Simoniae genus de emptione et venditione Ecclesiarum erudite et suecinete pertractat Bernaldus, provocatus a Paulino Ecclesiae Melensis canonico ut ex sine hujus epistolae apparet. Apprime enim eastolicis patribus adhaerebant Metenses, ut etiam inrtii sum episeopum a. 108 ur sua, derent et uermam num ab exsilio revertentem reciperer.r. Erat is Metensis episcopus in causa Ecclesiae constantissi inus, qui cum Adalberone episcq erbipotens sortiter quidem sed incassum in conciliabulo Wormatiensi ann. 4076 Coneu Gerin . t. III, p. 78 exauciolationi Gregorii Vt restitit, ut reser Lamberius Schasnabur- consis ad h. a. Ad eum exstat Gregorii VII epi Stola l. l. viii I xlla. t. X Concit. p. 26T . cire ann. 08 data, qua eum ad labores et pericula pro veritatis defensione paratum exeliat. Sed enim sua ab Ileurie rege ann. 1080 pulsus adhuc ann. 108 in Tuscia captivus desinebatur, ut scribit Bernoldiis nosteriit Chronico cujus etiam ad sedem suarn reditum ann. 10894 obitum vero ad atm. 1090 mense Maio narrat. Unde epistola nonnisi alterutro horum annorum seripta esse potuit, ubi Metis iterum erat hie episem rus. S. Gel hardi Salisburgensis archiepiscopi ad eiundem uerna annum enisiolam pro Gregorio VII contra: ehismaticos primum edidit Gretserus. Opp. t. X l. p. 45s.
Charissimo fratri AvLIX BLnIALDus solo nomine presbyter, non moribus, bonum indesciens, quod est Christus. I. Quaestionem, frater charissime quam a me exsolvendam expetis, multum vires nostras excedit, quam eis competenter explicare nossem otium tamen libroruni ad hoc exsequendum habere delin- rem nec de hac causa aliquid praepropere se Libore vellem, quod non ex auctoritate SS. Patrum irre- Dagabiliter probare possem. Sed tu omnis momini patiens ab exactione non desistisci unde et me pro tuo amore ni inium festinare cogis Dicam tamen ad praesens. ut possum, salva diligentior inquisitione in aliud tempus et huc quidem e paeto ut et tu interim quaeras, et si quid inveneris, mihi intimare
n. lii primis igitur volo scias, . Augiislinum in libro Retractationum lib. D, eap. 58 asSerere, Senon quinque libros Ira fide et operibus sed un:imil09l Quodnam fuerit Paulini addiicium ex Augustino testimonium, haud invenio nec enim quidquam contra Simoniaco, bcripsit S. doctor uade tantum composuisse, quem ita diei incipere: PMia bustum ridetur Ende illud tuum de Silitoniaeo testimonium non nobis satisfacere poterit, si isti es
alio libro B. Augustiti De fide et operibus praeiblulato excerptum 09l . incredibile enim videtur, Augustitium alium librum De fide et operibus eoin-
P0SutSS'. nis cujus mentionem facit in Reiracia tione Praeterea ipsuiu testi inonium si bene reo , venditionem vel emptionem ecclesia ticarum rerum dicit esse Simoniacam quod nimis laxuiu videt Ur. cum et legitimas venditiones et emptiones earum rerum inelusisse videatur. Quapropter idip,0m B. Augustin ascribere non praesumo. Nee ilietum ita recipias quasi ego tui P pra judiceni pinioni imo arae volo certius inde doceri. Ill. Est autem tua quaestio, si vendere vel ecci, si a sit Simoniacum L nde tibi ita responder P . Suin, quia apud antiquos non ita, ut niodo prebbyter ecclesias jamdii dii in ordinati aequirere eon Silo verunt, Sed in ipsa ordinatione acceperunt. I NSS. Patres in Chalcedonensi concilio lact. etiam Bernaldus perplexus literebat, qui nihil ale βSuo exemplari reperit.
624쪽
ean 6 icitiam ordinationem cujuslibet iudieave Dacquiritur, a B. Gelasio in decretis suis l032ὶ ea-rviii, qui ad ceriurii locum ordinatiis non invenire pitulo 24. Simoniacuna esse judicatur, quorum tatur nempe locus, cui minister erat consecrandus, men nullus per manus impositionem ordinatur, nec in primis pronuntiabatur. Sicque ordiuali ministri ipsis, ut aliis manus imponant, conceditur. Si ergo ad designatum locul solemniter celebrabatiir. Sic omptor ecclesiastici ossicii, quod per manus imposi-ui adhue in orditiatione episcoporum sive abbaiuna tionem non aequititur nec exercetur, linoniacus ubiquo observatur. Clim ipsa ordinatione minister esse iudieatur; quanto magis emptor pastoralis curae, tueardinabatur relesti, nec alius et ecclesiani, in qua tot inaniis impositiones frequentantur alius consecrationem sed idem ipse contulit utrum V. Beatus quoque Alexander papa I in decretisque et eodem tempore nec plenaria deputabatur suis I 1vs. t. l. p. 55 Simoniacum esse judicavit, ordinatio, quam non praecederet loci designatio qui eorruptus pretio poenitenti apud episcopum ob- Unde et apud antiquos Patres non tam specialis stat, vel adiuvat ad remnetliationem. Si ergo ille prohibitiosacta legitur de emptione Ecclesiarum, quas Simoniacus in re dieitur qui pretio corruptus inicit a ipsis ordinationi lius comprehensas, et cum ipsis ut alii ab episeopo manus imponatur, quant magis per pecunias obtineri prohibitas noverunt. Et cum ille qui sibi ipsi tale ossicium prelio acquiri ut sui emplas ordinationes Simoniacas reputarent, emptio η dilis manus imponere possit Petrus Allianensis epi-nes ecclesiarum proeul duhio non exceperunt, imo scopus l095ὶ vir mirae sanctitatis et fidei, Petrum nee excipere potuerunt. Papiensem judicio ignis Simoniacum esse prohaxit, IV. Postquam autem commendatio Ecclesiae ab eo quod investituram tantum episcopatus per pecu- ipsa consecratione in lantum coepit separati ut poSt iam a laico acceperit Majores nostri synodali l0bi niullum tempus Ecclesias acquirerent ani dudum iudicio pro Siluoniaca haeresi deputasse leguntur consecrati, necessarium suil), ut et speciali statuto caus I q. l, c. 05), siquis pecuniam pro chrism
prohiberetur emptio Ecclesiarunt. Sit ut et ipsariun te vel baptismo, vel communivite daret vel exigeret. consecrationum, nec unu in minus, quam alterum Si igitur haec omnia Siuioniae esse non negamus,
damnaretur ut Simoii laeum. Sed consecrati es per ludem de emptione Ecclesiarum ii dicare cur dubi- pretium acceptas ibi constat esse Simoniacas mihi iam us autem nihilominus de commendatione. id est, de cura VI aee tibi frater harissime, ad praeSens uanimarum iidem idetur, Si per Peeunt m btine satis sestinanter ollegi. Tu autem quid ita iur. Nam Simon Magus, ut legitur in Aetibu P0 de hi omnibus videatur mihi rescribas sed et tu. stolorum, per pecuniam obtinere V luit, non iram σι quia sorte do immedi ei quaestione certius in eue-sioli manus ei imponerent, sed ut ipse alii manu meeum onuit unicare non graveris Dominu in imponere posset Aet viiij. Cui autem celebi si st Melangem episeopum iuum 1005ὶ imo nostrum, ex
eum animarum committitur eidem etiam Pine i δε mea parie humillier saluta, ipsumque ut de hae tua manus imponendi super caleebumenus, et ergum qua.gilone, si ista noti timciunt cogitet, in i .i os sive iii firmos sibi commiSSOS une itur eui omnis nening Tei tuisericordia semper vos inmit cygo hoe Simoniacum esse negabii. Si qui tale ossi me nostrique memores in suo saneto servitio eu elum per pecuniam obtinuerii Praeterea ossietum stodiat domini ei Patres in Christo amantissimi. tinctarii, notarii, sive defensoris, si per pecuniam l092 In eanoue Gelasii caus. l. q. , c. si nulla ex codicum nostrorum de Factus is deinceps diri eieci si tuentio. banensis opiscopus. De quo idem ad ann. Ηιου. st 095 Est Me ille Petrus cognomento igneus, il094 Triburiensi scilicet, quod ermanitus Con- Vallis in brosa tune monachus de quo abillo iraeius in Chronico et Pagius ad ann. 10M refert,nius in Vila'. boannis Gualberti Aet. SS. Me VI eujus tamen decreta interciderunt. p. i. p. 285 et Annas. Bened. t. V. p. l. Factum 1095 Hermannum videlicet Fid. in monito. hoe etiam refert Bert holitus in Chron ad ann. 057 D
riem ii ximii lare retalem Gregorii Vl epistolam ad otionem Constantiensem episcopum pro
m Immi Ita iiiiiij, euiti refragaretur. acriter primunt objurgatus P Sira ab ostici.
rahet pra statuta illem obedientia, ut sit perius Opusculo' vidimu 1.
625쪽
pum constituit, ut ad finem anni 1084 narrat Bernoldus in Chronico. Displicuit multis haec ordinatio. quam iitra eorum obtrectationes hac epistola defendendam suscepi Bernalitus, unde Constauuensis Ecclesiae lata plurimum illustrantur. II. Ergo non contra canones, sed juxta canonicas sanctiones noster episcopus, Otionc deposito licet adhile vivo, si ibstituitur uuam canonice auinin vel pro quibus ausis it perpetuam damnationem subierit, ut et noster episcopus canonice ei succc-dere potucrit plenius et per ordinem digerere libet. quatenus illis nostris oblocutoribus nulla deinceps dubitatio subrepat vel de illius irretractabili damnatione, vel de istius canonica subrogatione.
IV. Anno Dominicae In arnationis l076 ill j. indiet xv, in prima hebdomatia Quadi agesimae. Gregorius papa Vl generali synodo Romae in ecclesia
Salvatoris praesidens, otionem constantiensem opiseopum synodali iudicio osticio et mmmunione i ii-vavit, eo quod ipse cum reliquis schisiualicis eontra apostolieam sedem conspirasse missis litteris i propria subscriptione manifestaverit. In qua conspiratione idem ipse mullo audacius reli litis conspiratoribus contra Romanum pontificem insanivit, Oumque apud saecularern principem speciali accusatiore eontumaciter impetere praesumpsit, videlicet accusans eum quod episcopali eum honore pii vaverit, eo quod Iaicos damnatorum mei presbyterorum
recipere vel cis obedire prohibuerit Ili 0 l).
V. Domnus tamen papa multo misericordius elim tractavit nam meruerit: nam misso venerabili Alim anno Pataviensi episcopo eidem in siil,se ition liauium no apud Utinam illae sub praesentia multorum communionem solain absque ossicio reddidit: quod tamen ille Ontra praeceptiam domini pap: sacerdoti, ac dilectissimo Patri n. l096 B. solo nomine presb3ter non O. ibus, suae qualiscunqii orationis certitudinem. I. Iamdiu est, Pater amantissime, ex quo mihi conquerendo retulisti oblocutionem quorumdam de ordinatione domini nostri Constantiensis episcopi meque tibi rationem contra eortim objectionem rescribendo suppeditare rogasti. Sed ilia tunc pro tempore brevius respondi l097ὶ quam res exigeret, iterum tibi, imo per te illis de eadem causa plenius satisfacere non piget. II. In primis igitur volo ut illi nostri oblocutores causam diligenter investigent, et intellectam luxta statuta S. Patrum fideliter examinare studeant et tune demum , si quid in ea sacris
eanonibus adversum perspexerint, canonico reprehendant, si possint. Si autem summa eorum
obloquii, ut retulisti, quod domi tuas noster Gebhardus esse non Issit, eo quod antecessor suo Oitoni adhue vivo subrogatus si ierit. Sed sacri canones hujusmodi subrogationem, videlicet ut alius cuilibet deposito subrogetur, saepissime nobis PM- scribunt, eamque legitimam esse atque authenticam absque omni ontradictione constituunt. Sic ii sanctum Constantinopolitanum concilium, aeque ut Evangelium B. Gregorio attestante venerandum, Maximo Constantinopuli lano patriarchae deposito B. Nectarium subrogavit. idem sanctum Chalcedonense concilium itidem Evangelio comparandum, Dioscoro Alexandrino patriarchae damnato S. Prot rium decrevit stitistituendum l0983 S e B. Gres
praecepit. Sic incinarus Remorum archiepiscopus Ebboni deposito substituitur. Sic et in nostro tempore uobertus Babini mensis episcopus I 0993lle anno damnato subrogatur.
l096 Α littera initialis R. indicet Recchonem.
ad quem sunt supra relatae Bernalis epistolae sta- luere nolim, quamvis id vero admodum simile vi
i097 Deperiit hoc breve responSl m. l098 lia, Evagrius Futurius vero ist. ccl. l. xxviii. I M. Subrogationem Proterii quatuor lan-lum episcopis, non toti concilio tributi. st 099 uel malinus quidem a Greεοrio VII ann. 075 ob linonia in depositus est, eique nuperiussit,stitutus, non tamen a papa, sed a rege liciarie obtrusus, petie omni sero e popus ingrutus ut ad
inviti anuum scribi Burnoldiis in Chronico auctiore. sit in Aeta iij iis eoiicilii Romani in uita dragosi-nia celebrati sus a deseribit eriti litus auctior iii Chronico uti et praecedensis die 5 Januarii alillenrico rege et episcopis schismaticis ormatiae habiti ubi inmerario ausum reporium a pontificatu deponere eique obedi litiam etiam scripto denegare attentariint nos inter et Otto hie erat papae ob privationem episcopalis sit ossicii insensus. lloc de ex communicatione accepisse videtur Lambertus, dum de hac ipsa Romana synodo agens uonem inter illos refert, qui jam pridem a papa filia exeommu--- mai rem iamen Bernaldo seriploi domi suco us lite ad sinem vitae
doli inua papa nuntii iam postea ei ossicium redit idit.
sicut ipse papa quam pluribus inde seisellantibiis saepissime retulit postea. Ad hae idem ito Simoniacis et incontinentibus presbyteris Ontra synodale decretum domini apostolici, imo contra lidem tribuimus, iii inter praecedentem deerelis suis denegatam inobedientiam, ob quam pri alus priore anno fuerat et couSpiralionem hoc anno, unde insuper anathemati subjectus est opitiite distin uult.
si ut te ali ilia desiderantur ex citatis enim Gregorii iam aditionem quam ad subjecios eiderii
epistolis satis constat illum propterea ruio suosuisse motum, quod decreta syllo si Romanae do incontinentibus presbyteris eorumque Osticiis Laudi recipietulis contempserii minime vero tiod ipso otio talia prohibuerit: quae alleo hic supplenda sunt. illust Concordati haec eum illis quae idcin ner-naldus auctior ad ann. 076. stipi a p. 57 refert doepiscopis in ronventu Triburiensi per legatos post licos reconciliatis, ubi pariter Ottonem cotista litiensem imae reconcili alunt scribit, pro quoiansi κ. iussi I, Grin Sacr. p. 26s lierperam legit stimo. Revera enim 'iniensis principum convenius prae-ressit Triburiense concili irin ut ad iumn annum
habe Schasnahurgensis Concis Germ. t. III, p. 8s :ul adeo Lini Ouo ceu viuinior facile adesse potu rit et prior eaeteris ibidem absolvi a sedis apostolicat Maiis.
626쪽
omnium S. Patrum decreta favere non cessavit.
Unde et dominus papa missis litteris omnes ejus subjectos apostolica auctoritate de obedientia eius absolvit ill0δὶ Super haec autem omnia in partem
schismaticorum, relicta cclesia catholica sponto sua penitus demigrare non veritus est.
VI. Haec itaque singula ad irrecuperabilem ejus
eam italionem juxta canonum sanctionem susscere
possent, quippe crimen conspirationis, interdi etiusurpatio ossicii, assentatio Simoniacorum sive in- eontinentium presbyterorum, et quod his majus videtur, demigratio a Catholicis in partem schismati- eorum. Nam beatissimus papa Fabianus et martyr in decretis suis aptiuio 2 LABB. t. l, pag. 4 ,epiat si conspiratorem clericum ante examinatum judietum jubet a plero in perpetuum submoveri, et infamia notari liem S. Callistus papa et mari r et dein triginta S. Patres chalcedonensis concilii act. 5. c. 8, et GRAT . Gus. l. c. 21ὶ et alii innumerabiles, clericos conspirantes penitus deponunt. Anti henum autem concilium interdicii usurpatorem mi eapitulo 4 L, an . . . II, p. 565ὶ
iam terribiliter damnat, ut nullam spem ei restitutionis vel locunt satisfactionis deinceps concedat. Sanctus item Gregorius in Registro suo capitulo
2 ut pariis seeundae lib. v. epist. l. hu usmodi
usurpatorem perpetua excommunicatione damnat,
licui vix ei viaticum in sine vita concedat. Idem quoque Gregorius et episcopum illum cum Simone Mago portionem habere asserit, quicunque contra illam haeresim non vehementer exarserit quanto magis illum, qui eamdem haeresim suo assensu nu trire non metuit Idem quoque Gregorius procul dubio, inquit, facientis eulpam habet, qui quod potesι eorrigere negligi emendare. Item Damasus papa ad episcopos Mauritaniae episι. 4 LABB. t. v pag.
875 esuui potest, inquit, obriare et perturbare pervorsos, et non facit, nihil aliud est, quam eorum sarem impietaιi. Juxta Apostolum autem facientes et consentientes par poena complectitur Rom. J. Vll. In eo autem, quod idem ito in pallem schismaticorum sponte discessit, seipsum lix lasanctionem SS. Patrum proprio judici damnavit. Quapropter dominus papa Gregorius in Romana Synod synodali judicio anno Dominicae Incarnationis 1080. indictione iii in prima h bdomadaetiadragesimae, medictum ilonem iam triennio stl04 frustrali monitum et exspectatum, ut resipisceret, absque spe recuperationis damnavit et anathematizavit, et venerabili Palaviensi episcopo vices suas commisit, ut ad Constantiensem cel fiam migraret, eique legitimum pastorem ordinare li05 procuraret. Quod idem episcopus
summopere procuravit sed perpetrata electione insit ita elocium impedivit, ne penitus unquam OnSecrari potuerit. Unde eum pluribus annis illa Ecclesia pastorali provisione careret tandem Praedictus papa Gregorius e latero suo venerabilem Oilonem Ostiensem episcopum, non multo post
apostolieum ill 063, illuc direxit, qui eidem Ecclesiae legitimum pastorem Gebellardum canonice ordinavit anno Dominicae Incarnationis 108s, indictione vis, xi Kal. Ianuarii ill07ὶ, ejusque ordinationem in proxima paschali hebdomada in generali concilio Saxoniae li08 et apostolica auctoritale collecto synodali judicio confirmavit. Non enim iste
episeopus more aliorum Per saecula tem potestatem contra canones intravit, sed canonice, videlice a cunctis clero et O :ulo legaliter electus et postulatus, et ex apostolica auctori late per legatum sedis
est et consecratus reverendissimis episcopis ιsll03ὶ id mox antea et supra l. c. dicta. Ex hac Porro narratione colligitur, eum etiam post dictam remiiciliationem ad priorem vomitu in brevi rediisse: saltem interdictu ut piscopale ollicium postea usurparit uli de eo testatur Bernoldiis anelior in Chronico illumque Rudolso Caesare post Pascha Constantiam veniente fugam iniisse scribit. si 104 computandiim est hoe triennium a reconciliatioue itonis Llmae in autumno ann. l07si lacla, qui dum postea rursiis schismaticis adlucreret nec
prohibito sibi osticio abstineret tandem ann. 1080 omnino depositus novoque anathemati illigatus est. li 05 Ex hine liquet alium tunc Constantiae
episeopu in suisse electum sed ob instrinitatem halibi ordinatum is sorte erat, de quo Chronici Augustensis scriptor schismatieus irrelieri Script . .erm. . t. I. p. 505 ad ann. 08 ha e habe irente adhue otione Constantiens episeopo Bereti toldus nil episcopium eoaeιus inde prorsus mutus usque ad morιem eicitur ei nucetinus in rata log nuperlusa Caesare inι rusus ejusdem sacellanus Berchioldus 1 inrie I Demasterilauus sede dejectus et M plerisque eum antecessore nuperio in syllabo episeoporum praetermissus uerchioldum anniticum in Bu hau fuisse asserit de sacellano merito dubitamus nec enini Altinannus Passaviensis hominem Caesari obstricium elegisset. A
li 06 Exsia illius sub nomine Urbani II epistola
LAns. t. X, p. 44, ad Guieti ardiim i. o. Gobi liardum Constant episcopum, qua id apertissime confirmatur mox in ejus exordio tui te speciale
post Deum manuum nostrarum opus esse perpendimus, etc.
ill0T Ordinationem hanc eodem modo describit in Chronico Bernoldiis qui simul cum Getaehardo in sesio S. Thonne a p. sarius est prest, uter ad litistiuanni 1084. Unde etiam si ordinatio ab aliis ad annum 108 rejicitur. Perperam vero in Gallia Christ. t. F. p. illi hascribitui Gel hardo episcopo. quod sibi ordinato contigisse scribit Bernoldiis tam
ibi qtiam in sequente mox tractatii, quod nimirum legatus cum inungendo sacer lotem. Simul ex pon-lilicis alictoritate tacultatem suscipiendi put nitentes dederit. De ipsa hac electione iusius agit Chronicon Petemhusanum Patro ossiae lolii CXLlliin, a nobis editum l. v. n. s. p. 5s2.
ll08 in ei iudi in burgens scilicet ann. l085 per
p. 200ὶ ubi iam ordinatio cebhardi sui conlirmata, quam novum anathema vibratum in Ortonem qui ut in eodem Chronico l. c. legitur, depulsus possessionem ejusdem ecclesiae quod dicitur Colmbra adiit, ibique nilo pene anno omni oratiis ritam
627쪽
abhalibus desiderantissime stipulatilibus asiarii 1 utpote quem a se sub apoStolica legatione ordinatum tientibus quoque cathclicis ducibus lisini ei comi eanonie agnose. t. Si igitur alias rationes de ejus libus, reliquisque Christi delibus Tam canonice, ordinatione neseiremus illae nobis possent Sufficere. inquam electu est et ordinatus ut ejus electioni quod io Romanos pontifices ejus ordinationi assive ordinatio:ii ne iii aquam contradicere possit. tipulatos Sciremus. quisquis apostolicis et ea nonicis institutioniblis Ill. Quapropter illos nostros oblocutores Oiu contraire noluerit Pi alerea ipse venerabilis papa ut admoneas, qualentis innira pratceptum Domini Gregorius, cujus auctoritate ordinatus est noster ecclesiastico principi detrahet hereantur, ne in linc episcopus item Victor Papa si iccessor jusa io non iam ei nocere, ubin vilio suo Satisfacere abii uni episcopum , quoad vixerit ut pro legiti in sapientibus merito audi centur. mltipotens Deu ΝΡa,ior habuerunt item reverendissimi is Papa uani faterilitatem hic et in aeternum custodiatlli banus, qui modo Hl0 summa rerum praesidet, oranteui pro me, domine et Pale reverendi SSime. eum Semper Pro ea non te pastore habuit ei habet.
Welsone duce Ba ariae. Bernudi epistol silae Nimirum Berilioldorat, at inpiae seu Ale sillo Urbanus II ab auno ita usque l099 prae liniae duce, cujus frater erat iste Gebhaidus, ae suit quo igitur tuteriviaio tempore scripta sui Mee
DE PRESBYTERUM OFFICI TRACTAT L S.
Anonymus uellicensis cap. 10 hunc κ'aelatu ni sit inoinitie litui De potestate reia Sterorum idena Berii ardoriri huil, qui cum Alli tuo coiis licium baluit 'iwin stipia col. v I shq dodi musci hi sicut in aeteris scriptor Pipsum tDinali litui appellat quamvis hic sola littera initiat ira, indiculus Carteium de Hus arguiuento plura dicta in obsolvationibus praeviis ac in sequenti hiis porro dicetitur, laxime quoad quatitatu rituunt ei disciplina tempolis illius capita qu: a D.lerno usu disci pant. Qua postro hic disputat alolor eivsinua sere sivit ut desunt pia videri possent ex damnata Arii doctrina. qui teste Epiphalii ineres 75 nullum inter episcopus e pro Νbyteros discri ini n agnovit Femina ueri stilum longe ab Ahio discrepare id exuicii quod per oriri. Stim plura uiuitia presbvioris nonnisi i episcoporum permissione licita esse conteii ilat. uspiam quoque inter ollicia qu: e aliquando episcopi, et presbiteris omniurii sui fise scribit, potestati in etiam ordinandi recenset quod pulmare est ad episcopali dignitatis et ordinis eminentiam sui ra illa in presbulo: o iiiiii cciii ipiolia iido in uno Non sum. llieroiaymus, quem l illam Hiaere suo osse putavit ni undellus, in epistola ad Luangi liruit ep. t l. Opp. t. V. p. i. p. 802 ovid. iv uuit suci earepta ordi sione episcopus, quod pre,byter non 'civi A S. Joannes Chrys. om. l. in
teri habere. Contrarium certe invalescentes paulatim Arti,' ι.ει νιε iiiii. . itiani , risi,nt,unt ei, arguiaraitis
uni lique coi rasis piscopi, uni dignitatem a priuris Erct i. inclinabulis Pri' hyler rii in lutiestate iriorem haud fuisse contendarit. Divina orto ori liliation hane distinctionem hi litore os laturi ignatius post lorum discipuliis opistola astra 'lii ludolphenos n. T. Curr L n. l. l. p. 52 : Clamari eum interessem, I rutus sum mastita oce rore Dei: Episcopo attendite et presbyterio et diu conis Puidum autem 1 uspicati sunt. εχι ut νι inacitam dirisionis quorumdam haec dicere Testis autem mihi is est in quo incius sum quod a carne humana non convole Gim, sed spiritus tui nuntiari dicens ista Sine epi.copo nihil fucite. Sibi ipsis iam 'uimpii lenii iure episcopi a Si ibi iis sibi presbyteris constituitimis irationibus ori linem hierarchicum non observari eum et ipsi dolii iam superiuri suo pastori subjocii alieni abjicere moliantur haud aliundeuios N. lli runum ii in p. 58 , Dania sit in In tres uites scissa Ecclesia ad se rapere me festinat . a interim clamites Si q:.is usui diis I et ri juvvitur, mens est.
Do initiis ae dilectissimis in Christo fratribus apud Reitenti ii illi apostolieae vi formam sideliter seriantibus u sola nomine presbyter uoi in tribus,
post lituus vita legitimum coriante apostolica b iiiiiiiiiii aeternam foeteia leni. I. I. illera dilectionis vestrae nili,er ad nos perve- ierunt, quae nuDis de potestate presbyterorum quamdam inter vos quaestioliem commota in retulerunt, qtiam nostrae iubecilli lati ai solvendui proposui-btis, o, luc inite iii stram, im per nos SS. Patrum
eononicoruit ivgula iiiiiii collium in ad fluvium Ambioncm in silivitiore avaria, ubi cellam hie loci sententiaui expetere signi lieastis. Sed ad hoc ex se quendum quamvis infirmitas animi corporis obsistat, charilas tamen impetrat, ut fraternis pii liti
nibus etiam ultra vires morem gorere non iam illamus. Ipsa ergo charilate, qua I laus est, opitulante fraternitati vesarae inii labimus obedire non solumbi, quo linmeritis, id est unde resbyte iratibeant. v poenis entes recipere ratennι sed et alia non pigebit adjicere, quae non situ sistis, videlicet, quid presbyι. ii utiqui Ius sueriti quali re privilegio postea circumscribi meritolair Deus, qui charitas est ei unpridem constructam etsi I navariae dux cui ror fuge sua circa ann 3080 cauonicis tradi illi. i. l. limumenta Mileubvehen,ia, t. XI Monum tu.
628쪽
protegat atque custodiat, domini fratres et Patres
ident suisse legantur, etiam eamdem ligandi i lite solvendi potestatem, et ulla nunc episcopis specialia habuisse non dubitantur. Postquam auteIn rc-sbyteri ab episcopali excellentia cohibiti sunt, eue-pit eis non licere quod licuit, videlicet quod celesiastica auctoritas solis ponti licilius exsequendum delegavit, id si, consectionem chrismatis, consecrationem virginum, reconciliationem poenitentiun .ei alia hujusmodi quae statuta Patrum eis utereludunt. Nam Carthaginens concilium eui . Ausi stilius intersuit, capitulo 6 Lxvii. t. Il, pag. 052 . presbyteris interdicit clirismalis consectionem, pa)nitentium reconciliationem, virginum consecrationem Sanctus quoque Eusebius in decreus suis
ll. B. Paulus apostolus in epistolis suis evidentissime nobis praeςcribit, quod apud antiquos presbyteret episeopus idem suerint Seribens enim ad Titum de ordinatione episcoporum praecipit, ut constituat per singulas civitates presbyteros et statimini tales debeant ordinari subnectit dicens : Oportet enim episeopum irreprehensibilem esse Tit. J. Item Timotheo scribit: Noli negligere gratiam quod in te eti, quae data est tibi per prophetiam eum impositione manuum presbyterii Iaim. rvὶ cui statim in sequentibus dicit: Nemini eito manum imposueris I Iim v) d epist. 1 Lxea. t. I, pag. 592), consiriarationem quod proprie est episcopi. In his verbis Apostolus neophytorum nonnisi ab episcopis posse vel debere satis aperte notavit quod antiquitus idem presbyter et seri asserit, nee int' ecclesiastica sacramenta illam episcopus fuerint, juxta quod B. Ambrosius et leo reputari, quae ab aliis presumpta fueritironymus eumdem Apostolum in eisdem sententiis Sed de his singillis, in presbyteris non li-eommentati sunt. Idem in Epistola ad Philippenses, presbyteros sub nomine episcoporum salutat, dicens : Paulus et Timotheus serri christi Iesu omnibus saneι is qui avn Philippis, eum episcopis e dia- eonibus Philipp. t . Nam juxta Hieronymum Philippis una est civitas Macedoniae, quae pili res non potuit habere episcopos. In Actibus quoque apoSlOeere eo perunt, postquam illi ab episcopali excellentia separati sivit, B Damasus papa pleuius iv decretis suis edisserit, ubi vanam superstitioilein chorepiseoporuit authenticis rationibus compescuit. Nam Seribens omnibus episcopis epist. 5; I..hun. t. II,
pag. 876 primum chorepiscobos nihil aliud esse
quam presbyteros probat. Deinde utrosque commulorum legitur apostolos vocasse presbyteros Ephe niter ab episcopali fastigio hoc modo sequestrat: florum, quos et episcopos a Spiritu sancto positos Chorepiscopis, inquit, non licet sacerdote con3ecrare, esse Aet xx non laeuit, videlicet unius ivitatis A nee diaconos, nee subdiaconos, nee virgines nec altare presbyteros vocans episcopos item ipse princeps apostolorum Petrus in Epistola sua : Presbyteros, inquit in robis preeor compresbyter et testis passionum Christi DPetr vj. Item Ioannes apostolus et evangelista scribens ex sui persona Presbyter, inquit, Electae, dominae et mi is ejus II Ioan it. Idem in alia Epistola tres digle Gaio charissimo III Ioan i . III. His igitur sententiis B. Hieronymo et Ambrosio attestantibus evidentissimc probatur eumdem presbyterum et episcopun hiisse. Cur autem posteat ille se et nomine et osticio discrepare coepei in itaui inter presbyteros unus specialiter nomen piscopi obtinuerit, idem Hieronymus super Epistolam ad Titum satis aperte expunit Postquam, inquit,
erigere, nec ungere vel tacrare, nee ecclesias dedicare. nee chrisma constitere, nee ehrismate sontes baptizatorum siqua re, nee publice quidem in missa quemquam poenitentem reconciliare nee formatas episto
pii in in baptisterio re sacrario introire, nee praesenta episcopo insantem tingere aut signare nec paenitentem sine episcopi sui praereptione reconciliare, nec eo praesente, nisi jubente sacramentum eo moris et an- qitinis Christi eonficere . nee eo oram posito populum docere re salutare, nec plebem exhortari uua omnia
solis pontificibus pertinere in m eae superioribus, quameae aliis Patrum statvlis atque sacris ea nonibus edρ- eli estis . . . Similiter et de presbyteris hae habean- unusquisque eos, quo baptizarerat, suo esεe, non D tur u sine jussu episcopi nihil proprii agant. Item Christi putabat, in toto decretum es orbe, ut unus S. Leo papari omnibus episcopis scribens epist. 88; de presbyteris electus superponereiur eo ιeris, ad 1nn. t. ill pag. 159l eamd in sentetitiam doquem omni eura Ecclesia pertineret, e schismatum semina tollerentur Commentar in cap. , opp. t. l V. p. id . Et infra et Paulatim, ut dissensionum plantaria erellerentur, ad unum omnis sollicitudo delatu est. Sicut ergo presbyteri sciunt, se e consuetudine Ecclesiae ei, qui ibi praepositus fuerit, essesnfectos ita piaeopi orerint, se magis consuetudine, quam dispositione Dominicae reritatis, presby-ιeris esse majores, et in ommune debere celesiam regere, imiιantes Moysεn, qui evm habere in potestate solas raresse populo Israel, eptuaginta elegit, cum 'cibus populum judiearet. thoi piscopis et presbyteris tenuit, ut pariter propriuia illo dii in cognoscant, nec episcopale privit gium Rurynro praesumant. Sed et B. Gelasius papa in decretis suis capitulo 6 LAnn. l. V pag. l8li enumeratis his, ita presbyteroruit ossicio compo- tuu generalem sententiam subinfert dicens Veepreabyter prorsus dubitet, si quidquam ad episcopale
ministerium specialiter perlinens suo motu utareriιersequendum, eontinuo se presbyterii dignitate et sacra communione mirandum. Patet ergo satis evidenter quantum episcopalis auctoritas presbyteria emineat, vel quid illis penitus usurpare non liceat.
629쪽
VI. Sunt tamen quaedam etiam adhuc, quae pre A uspiam percipiunt, sed jus offerendi sacrificii tamsbyteris ex episcopali arbitrio concedi possunt, ut privata reconciliatio pioni tentium nam a publica reconciliatione sicut a chrismatis consectione penitus prohibiti leguntur. Possunt quidem privatim consessos paenitentes et infirmantes reconciliare, si tamen episcopus jusserit, juxta quod . varistus Papa et martyr in decretis suis causa 26 q. s. e. 4
asserit, ita decernens, ut presbyteri de Oeentiis pee- eatis jussione episeopi poenitentes reconcilient, et infirmantes absoleant et ommunirent. Item Carthaginense conellium I Ann. t. Π, p. l60 cap. 7 teg. ldiei quod in periculo positi a prestmero possint reconciliari, absente quidem episcopo, sed jubente. pro vivis, quam pro defunctis illi . IX. Et parochiales quidem presbyteri, quibus ab
episcopo pastoralis cura in populo committitur in ipsa commissione etiam o, jus suscipiendi paeni- lentes accepisse non dubitantur, quod videlicet potissimum ad illam curam pertinere videtur. Quibus
autem consecratis hujusmodi cura non committitur. piaedictam potestatem usurpare non PraeSumant.
antequam eis episcopi hoc concedunt nam si pra sumpserint, se potius ex praesumptione igant, quam poenitente sua reconelliatione absolvant si lamen simpliciter accipierate ignorantia praesumptionis non accusat sill 5 . Solent enim episcopi jus reconci-VII. t notandum quod ne ipsam privatam re si liandi sacerdotibus a pastorali ura vacantibus sinconciliationem exercere permittuntur Presbyteri. nisi specialiter ex iussione episcopi. Ipsi eliam sanetae Romanae e lesiae presbyteri non hoc solent exercere nisi permissi nec hoc Romanus pontifex omnibus, quos ordinat, eoncedit, sed quibusdam lanium, quos ad hoc opus exsequendum idoneos esse praeviderit Beatus quoque Anselmus Lucensis episcopus in episcopatu suo paucis presbyteris concessit ut pauit lentes susciperent, quamvis plurimos
ubi libe ordinasset illi . Sic et alii hactenus episcopi in suis episcopalibus sacere consueverunt, qui diligentiores ea nonum servatores esse volue
lII. Quapropter salis manifestum esse videtur penumero concedere, ut venerabilis papa Gregorius IVll et S. Anselmiis Luceti sis multis secerunt et adhuc quam plures faciunt. Hanc quippe concessio-nsem nos ipsi ab ordinatione nostra suscepimus is 63: hane et alios quamplures a suis ordinatoribus percepisse non ignorauius.
X. Sciendum tamen quod . Ilieroilymus pol si alem ligandi atque solvendi iam presbytet is quam piscopis indifferenterasci ibi in commeniario su porri utiliaeum, tibi illud oxponit uodcunque lissareriss Matth. xvij et reliqua. Istum, inquit opp. t. IV, p. 75ὶ locum episcopi et presbyιeri non intelligenιes
aliquid sibi de Pharisaeorum supercilio assumunt, ut rei dum nen innocentes res solrere noxios arbitrentur. quod presbγteri non lain ex propriae consecrationis C cum aprid Deum non sententia saeerdotum, sed eorum rita quieratur. Legimus in Leritie de leprosis, tili jubentur, v ostendan se saeerdotibus, et si lepramhnbuerint lanea sacerdote linmundisiani Lerit xixi: mu quod sacerdotes leprosos laciant et immundos, seu
sint discernere, qui mundus quire immunaus sit. Ouomodo ibi leprosum 1acerdos immundum satil, sic et hi alliga et sotri episcopus e presbyter, non eos qui insontes sunt re innorii sed pro Uicio suo cum pereatorum audierit rarietates, set qui istandus sit. qui solrendus. Item Hieronymus ad iliod rum
epist. 5,spp. i. t V, p. ii P. 10 Mihi, inquit, s i.on more episcoporum ius ligandi atque Solvendi dere anι presbyterum non liceι illi, si peetarero.
e episcopalis concessionis arbitrio Poenitentes reconciliare solent. Si enim ho illi ex propria consecratione alaerent ut episcopi, ii in eamdem presbyteri accepui in consecrationem, nihilomimis et eamdem omnes navem, να- ῶMolionis potestatem nec magis ad hoc, quam ad ollicium missae exercendum epi Scopali jussione indigerent si in ipsa consecratione hanc olestatem, ut
nil ossicium missae, duduin pereepissent ill5ὶ Quo-
ruinio auten illam in consecratione non perceperint. facile quilibet explorare poterit, Si ni uinconSecrationis eorum diligenter considerare voluerit in quoslH2 Gregorii VII strenuus adiutor mi hic Anselmus, cujus vita descripta exstat in Tongiangelii collectione Monumentorum contra schismaticos p. SI agitque de eo saepius uernoldiis noster in Chronico, maxime ad annum it 6, quo ejus obitu in
illi J Aeooperuiit enimvero utramque in ordinaiione, posteri aiem tamen nuntiis ex licentia seu opprobatione episcopi exerrendan quo sensu hic intelligendus est uernaldus. illi Non de moderno ordinationis ritu hie loquitur nornaldus quo disertis verbis recens ordinato presbytero datur ab epi Ampo polosias remittendi peccata ,sed de more sui tempti is quomsteduni adhibebantur verba illa raecipe Spiritum sancium.
quorum remiseris, etc.. cum tertia uianuum impositione prout inter alios observat Drouven. De re a- c. ament.. t. l. p. Is : Tertia nuntian impositio cum oratione eonjuncta nee olim solemnia in Delesia fui ι eum de ea antiqua Latinae celesiae ritualia aute duodecimum saeculum seripta altum sileant nee etiamnum ab omnibus obserratur eum in Graecia et Oriente prauerinittatur. Atqui saeculo adhuc undecimo haec scripsit Hemaidiis.
ill 5 Omnino hic legendum videtur cusat, ut
lite sit sensus eum non esse atriolutun a peccatis, qui sciens consiletur presb tero nondum ab episcopo,
ut modo loquimur approbato bene vero si id se-eorii, non iide illum approbatum existimans, quod plures heologi docent desectum iurisdictionis tunc per Ecclesiam suppleri statuentes.sllas Daiei hine satis aneris nernaldum opusculi hujus auriorem illum ipsum esse Berthoidam Constantien Sem presbyterum qui in Chronico ad
630쪽
iret me tradere Satana in interitum earnis ut spi A ne B Damas papae atri Sque canonibus, l: ancritus salvus sit in die Domini. Sed hae sententiis su ea nutem proli ibenti tuas, adversari judicemur. Tullus perioribus in nullo contradicit ut, quae itiitem presby enim videtur, ut dicamus, eam illos habere ex aliquateris hujusmodi potestatem ire paenitentes ascri concessione episcopali, quam ex proprietate ostieli: hunt, non tamen ut episcopis ex eorum consecra Sieu et sui laconibus oncessum creditur ad mis-lione sed ex episcoporum jussione, ut canones pra, sam legere Pi Stolam, quod ex consecratione non seribunt. Noe utique . Hieronymus in praedictis videntur habere ill9j. Tam late autem l: Musino lisententiis unde probati hoc jus habeant signanter eonsuetudo benediceridi populuin in ecclesia re- expressit, sed eos latilii in hoc habere si inpliciter nota sbyteris inolevit ut non absque episeopuli conces-vil. Praeterea si ex consecratione etiam more episco Sione adeo propagata rite credatur, nec parvum indeporum hos eos habere dixisset, nos tamen canonicis scandalum oboriretur, si ain modo a presbyteris sanctionibus salva ejus reverentia, in hoc eontradi intermitteretur tere linia presumeremus. XIll Beatus quoque Damasus ad compescend
XI. Beatus quoque Gregorius papa scribens ad chorepiscoporum insolentiam arctissime ossicium dantiarium Calarilanum episcopum ιib. Du episι ει tam presbj ter quam horepiscopi circumscripsit,ilitibusdam prisbyteris, ut neophylos confirma h utpote laos idem esse judicavit non tamen sibirent, permisit, quod utique ab osticio presbyterorum vel suis Successoribus praescripsit, qui presbyteris
penitus extraneum non ignoravi l. Perrenit, inquit, quaedam concedere pussent, quae ipse eorum ossicio ad nos quosdam scanduli 'inio sitisse, quod presby proprie non attinere praedixit. Nihil autet nos eo-teros eos angere chrismate, qui sun baptizasi pro rum potestati contra canonicam auctoritatem et e hibuimus. Et nos quidem secundum usum reterem no clesiasticam consuetudinem arrogare debemus, etsistra Ecclesiae serimus. Sed si omnino hae de re alietui in quorumdam sententiis non adeo authenticis qua e tristavium, ubi episcopi desunt, ut presbyteri dam eis supra modum conecssa legamus, ut in ne-eι iam in frontibus baptizatos ehrismate a1ugere de genti concilio capitulo 4 li 20 prest yteris eone deant, eoncedimus. Has sane confirmationes ratas ditur, ut virgines consecrare et neophytus consecrare suisse non dubitamus, quas illi presbyteri ex aposio missint quod apostolica auctoritas et ecclesiasticalica concesSione non ex propria praesumptione se consuetudo penitus eis intercludit ipsi eborepiscopi Perunt quod utique si fecissent, juxta priedietum et presbyteri etiam caveant sibi, ne illicita inmero S. Eusebii papae statulum penitus irritae fuissent praesumant, ne de eorum P sumptione Veraciter Sicut ergo illi presbytericius onfirmandi non ex c dicatur, quod . Damasus papa de hujusmodi pr eonsectatione sed a domino apostolico habueruiit sumptori biis verissime prolestatur epiιι 5; Asia. . ita et quilibet presbyteri non iam ex consecra i l. pag. 876J Chorepiscopi, inquit, sive presbyiione sill T quam ab episcopali oneessione a teri, qui illicitu praesumebant, quo osseban actumbent, quod paenitentes reconciliare valent. Nun non cras e propterea mulli in securitatem apsi ec- eorum ossicio aliquidisseribere praesumimus, eorum elesiastico fraudabuntur fruatrabantur,ivi te ' quae in apostolicis statutis penitus es protialisia di unum ier et inuise caveant presbyteri in ossiciis gimus reclesiasticis illicita et inconcessa usurpare ne ca-Xll. Benedictionem quoque super populum, quam noni ea ultione merito multentur, cum Per temera- S.Ilieronymus in epistola sita ad Rusticum Narbo riam usurpationem etiam fideles ecclesiastico mininensem episcopum Hl8 presbyteris ascribit nos sterio defraudare iudicentur. proprie eorum olliei ascribere non praesumimus.
illi 7 uincinitoque palam fit auctorem nostrum illis Similia de subdiaeonis scribit sate. ix Ama-
non negasS omnino presbyteris absolvendi potesta D larius Fortunatus'. De div. ossici, c. H. et Microtem in ordinatione conser i, sed tantum ejusdem logus Bernaldo coaevus, De Peci S. Observat. c. 8 exercitium seu iurisdictionem, quam utique a o Solis subdiaeonis, inquit inter inferiorestraducM-lestate ordinis distinguunt moderni theologi urnii mana auctoritas concedit ut sacris reasibus indusinis duntaxat, non doctrina etiam ab antiquis di Epis solam legant ad missamu quod tarne non ea sua
Ser Pant . consecrationi sed potius X ecclesiastica eonsensionei si 83Εsibae epistulas S. Hieronymi Opp. i. ni ei ueruli obtinere. Unde tune necdum usitata erat lF. p. 33, p. 769 scripta ad iisticum tonaeli uni libri Epistolarum traditio in eorum ordinatione quae qualis tune adhue erat, acius postea Narbonensis etiam abest in omnibus ritualibus Latinis ante qua- episcopus, de quo agitur in Gallia Christiana si V l. drinuonto annos se istis.
p. 7 si 120ὶ Concilium Regiens in Provincia 29 Nov.
Opus eulum hoc in eodem tere argumento versatur quo superius col l 2I exhibitum in facto nempto sit sorii Vt quo ann. 076ieini leo rege deposito subditos ritis a iuramento ii deli ialis absolvit, ac otia Q. Con-