장음표시 사용
51쪽
Tu quoq; dum positis, Neptune, vagaris in undis, Ostendas dominae sidera dextra meae. Hactenus hanc commendo ratem dum Thessala Alcyoneque tibi maximus ardor erit. Tyro Quin & Amymone, nondumque comata colubris
Quem tenuit, teneat nunc quoq; virgo locum. Interea properet, pelagoque erilla remenso Pendeat a collo sarcina grata, meo.
PIeridum, artaee, decus quem juret Apollo Virgilio aeternis versibus esse parem.
Dum te Maeonius sublimem spiritus implet, Et numero cantas signa, virosque gravi. seu modo magnanimis circumdas arma Batavis, Nasiavitque refers mille trophaea Ducis. seu modo non victas educis in aequora classes: Dum fugit, oc tantas deserit hostis opes Me tener in dominae gremio, post oscula, nostrae, Ut solet, exiguo carmine donat Amor. Haec voti mensura mei est si crimen amare est;
Vnius potero criminis esse reus. At non immodice, nec,quantum vulguS, amamus. Haere laonestatis limite nostra Venus.
castis scelus est nimium sperare puellis. Me miserum, scelus hoc cur prope nemo timet Abiereat, quicunque vagos sectatus amores
Praemia direpto saepe pudore tulit. Ah nunquam casta laetetur conjuge quisquis No nen amatoris insidiator habet. Huno
52쪽
Hune ego majorum potuisse revellere manes, Et patrios credo contemerasse rogos. Hunc quoq; germanas corrumpere posse veredas: Et puto maternam sollicitare fidem.
Est aliquid pressis animum retinere lupatis. Se ilicet donaenis indiget acer Amor, Qui sitim admissus laxatas sensit habenas, Fertur, in campos fulminis instar abit. Scilicet iste Amor est rupes qui transilit altas: Et glaciem patitur, Sithoniasque nives. Ille per oppostos fluviorum carpere fluctus Vastaque nudatos aequora suadet iter. Ille ignem,& rabidos furiosus corripit enses; Et nectit laqueos, minitatur aquis. Ille cruore suo scenas in citi orbe seu repetit raptas undique, sive rapit. Hinc quoque privigni tabescit amore noverca: Hine miseri attonitis diripiuntur equis. Illius auspiciis moechus praefertur Atridae:
Illius auspiciis cum patre nata cubat seu tandem quocunque Tragoedia carmine crevit, Et legit ut totis scripta voluminibus.
Ignibus at quisquis flagrat, sine labe pudicis,
Et sequitur castas; is mihi solus amat. Non parat insidias non utitur ille tenebris: Non tacitos noctu dirigit ille pedes. Ne didicit furtim castis obrepere lectis. Eveniat nostris hollibus ille furor. Arboreos fructus caute decerpit agrestis; Improbus avulsa cortice raptor abit. Castus amans modice libat de fonte cadentes, Turpiter ingressus polluit alter aquas. Castus amor meus est. non possumus esse protervi. Non mea surripio crimina livor abi. Sum ciat meruisse aliquid, placuisse Merillae.
53쪽
55쪽
VINCENTIUS FABRICIVS S. P. D. Vin ante menses iqsso Nort- vici nos iuriberes, Vir Nobili J- me, licuit profecto mihi quamvis ireri congressu in spicere, qualis, quan- tu que esses cuius in tanta fortunae eminentia,cum tot dotibus animi corpori quesiis consticuus, qui humanitatem incredi bilem, siuarissimosique mores non admir tu magis, parum convenienter de ejudicasse center posui. Etenim profecto p t mo exemplo videmus plerosique inter obsequia votorum suorum naturam dediscere: ita quidem , ut paucissimis omni secula mortalibus contigerit arrogantia carere,
56쪽
si vel maximarum rerum capacem
ammm gerere ' ut quas ante gratis vir '
tutes coluisses, eas sumpta quasi merce llo modo tibi relin uendas esse satiae ii q
ns. Quod ut magnis ingemis agnatum ae ita invidiam qua indiscr)tasse Llicium pedisequa, retundit. Vt itaque, quanti te facerem publice te larer ele-- ιgiarum hunc libellum in nomine tuo - ulparere volui tenuem illum quidem in patria mea a pene puero maximam partem confectum eo tamen nomine, ut opinor, tibi gratum futurum , quod pleraque in eo lagantur , quinta ab iis 4 artibus, quibus tu tantopere aperis, a prima late mea non abhorruisse argumento snt. Nemini autem obscurum esse arbitror, quo loco hae udia habeas, in se qui aut non riderit pulcherrima in x genti tui monumenta: It omnino, quod ieritare nou possimi, qui poesin a per 'nantur , sensu communi careat. Secuu di asia nemo, opinor, siue admiratio ire perlegit. Ea autem in sermonem νε-
57쪽
ruinate conper a menarrabilisua sua-
xitate ita nae semper a ciunt ut propc dum excantent. Vt hei reliqua tua pra- aeream. lia, praeterquam quod dioma
s rimi quo magis agi que indies
experior Graeca linguat indolemi ge-itum habet tamaficilitate se prope' modum non imitabit lenitate. Lice dii e futuit; ut, qui omnia subito facta esse crederet mutare tamen sententiam togatur, cum a cura ct inge;ito ita clincta consummata esse animadverteri, ut qui addere aut demere aliqllidrelit, cin-
ni j dicio destitui ex imari post Quod ex tota antiquitate uili unquam , nisis soli contigit Ovidio Vides itaque, quam nonsit tui arbitrii adsternari haec nostra. 'io humanitatem tuam privatim novimus: ct amoenitatem ingenii cum iis nitispublice cognitam habemus. Cum ergo morosius 2 arrogans, et ipsierelis , esse non queas Poem autemsi diges , naturae Aa vim faceres: unis eam con deu- iam inibi, ut elegias has adolescentiores,
59쪽
MON OBIBLOS, Sive earum, qua madmodum adolescens scripss, reliquia.
Dulcissima Phyllidi uaelar at.
X actis alter jam volvvur orbibus an . Et memini menses praeteriisse duos Absenti fictum,tristia dona, rostum sit indomitus surdis quem nune praetei fluit uti AEquoreas praeceps qua petit Albis aquas. Quod potui, tumulum decoravi foribus omnem Et fudi in tenuem mollia vina pyram. Et violas pars, ignavi carmine bustum
Consteia tristitiae sint monumenta meae. Haec vultum, moresque tuos,sanctumq; pudorem Quaeque mihi dotes, S placuere Deo
Haec referant oculos,qui me, dum fata sinebant Insuetum flammis impli euere bos' 'Haec referant illam quae Diis tot testibus olim Suscepta est nobis non violanda, fidem. Cum tibi iuravi, deinceps sine amore futurum, S raperent avida te tua fata manu
60쪽
Adfuit,& praesens, ut erat, mea verba notavit ipsam et,& memori condidit aure Venus. Quam brevis illa sui misero, no vera voluptas lQuot bona, me miserum, mors dedit una necta
Nec mil4i jam solitis collum tetigisse lacertis,
Aspectuque liceat, colloquioque seu .
Nec mihi spes superest domina prius ulla videndi,
Quam premat immitis hoc quoq Parca caput. Nec licet at quid ego haec nequicqua ingrata re Nil licet aeternum sed dolui illa licet. volvo II eic ego nunc edeo incesta evinctus cyparisto. Conveniens nostris lactibus arbor ea est. Tt, qua collapsum est, reparatum digero bustum, Dirutaque in sedes colligo quaeque suas. Inde importuno dejectos turbine flores Sede sua moveo, substituoque novos. Arentes illos, jam languescere jussos, si quando pluuia destituuntur aqua. Irrigat a nostris qui de pluit humor ocellis: Hvitior abundantis qui fluit instar aquae. Quae a data tumulo, signum ferale,cupressos Murmura, quae sparsas perstrepuere rosas, Nulli causantur venti suspiria nostra
Hos agitant motus, de leve murmur alunt.
Denique , quae bibulas vos personat undiq; ripas Est testis luctus, indiciumque mei. Triste canit mecum viridi Philomela sub umbra,
Et lacrimas flenti commodat una tuas. Ipse meo fletu, tristes miseratis amores,
Albis in indomitis fluctibus ing.muit. Ingemuit non illa juvant solatia dixit, Taedia ad ingratum plurima ferre rogum, Qua miser est, qui nullus amat sed stultior ille
Mortua qui infelix ad sua vota vocat. Decrepitos lugere juvet florentior aetas