장음표시 사용
481쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA Lib. II. Cap. XXIII. 69
superius citatum Archiae pigramma , in quo horum trium reliquorum sacrorum ludorum praemia recensentur Antibo lib. I. cap. 1. gram. I. Praemia vero illorum olea, poma, pilam, pinus. In quem locum rodaeus contendit μηλα denotare Delphicam laurum, quae, inquit ille, baccas rubro viridi colore interstinctas ad pomorum cras sitiem proxime accedentes ferebat sed haec interpretatio nullo modo genuina videtur, quandoquidem vox μῆλα in hoc sensu nunquam usurpatur: attamen corollas e lauro consertas accepisse victores disertis verbis tradit Pindarus, quum ait 'th. de VIII vers. 28. Aristomenem πρια Iαρντ- σία, id est, lauro in monte Parnasso nata, coronatum esse e inde duplex fuisse praemium, tum sacra poma, tum serta laurea, nonnulli opinantur. Prima autem institutione victores ferebant coronam ex frondibus palmeis, vel esculeis, juxta nonnullos, inter quos Ovidius, qui Metamorph. lib. 1.fab. 111 proXime a carminibus mox allatis addit: His juvenum quisumque manu , pedibu)υ , rotave
erat , esculeae capisba frondis honorem,
Alii vero it Natalis Comes dithoi Bb. v. cap. I. scribunt , in prima Pythiade Deos contendisse, quorum Castorem hippodromis, Pollucem pugilatu, Calaim cursu, Telem hoplomachia, Peleum disco, Telamonem lucta, Herculem vero pancratio victorem fuisse , imo omnes coronis laureis donasse Apollinem . Iterum ali ii nominatim Strabo lib. X. QPausinias in Phocisis in diversam sententiam abeunt , asseruntque prima origine suisse tantum musicum certamen, in quo qui in Apollinis laudibus decantandis reliquos superarat, praemium serebat, quod primo fuit argenteum, vel aureum, vel quid simile pretiosum, sed in posterum corona tantum. Sed hoc in loco observare consentaneum duco diversa ludorum nomina pro diversis praemiis suisse quum enim de nummo certatum est , ludi α γουνεις
bantur. Et probabile est hos ludos aliquando ἀργυρίme alio tempore ς οφ υίτας fuisse. Primus palmam cantu reportavit Chrysothemis Cretensis, qui Apollinem post Pythonis caedem purificavit secundum praemium retu- Iit Philammon; tertium vero ejus filius Thamyris . Orpheus , postquam honores fere divinos sibi conscivisset eo quod impium .ignarum genus humanum in religione meoium cultu primus instituerat, pariterque Musaeus, qui Orphei aemulus suit, se minime decere, α suo praeclaro nomine alienum esse existimarunt, si cum hominibus incertamen venirent. Eleutherus victoriam reportasse traditur tantum Obvocis suavitatem, carmen enim ab altero compossitum erat Heliodus vero palma excidit, quia citharam, qua omnes candidati certare solebant, tractare nescivit. Fuitin aliud carmen dictum ΠυΘικος νομος , quin quo partes complectens, quibus Apollinis pugna singularis cum Pythone describebatur . .
482쪽
Dicebatur ἀνάκρουσις, quae exhibebat Apollinem ad pugnam se accingen.
rem . . Asκπειρα , vel primum tentamen . . Καπικελευσμὸς , vel ipsa pugna
simulque hortatio, qua ipse Apollo ad sortiter pugnandum se animabat. q. αμβοι δακτυλοι , vel irrisiones hostiles Apollinis in Pythonem devietum insultantis . . Σύριγγες, in quibus serpentis morientis sibilum simulabant. Alii huic carmini sex partes tribuunt . . Πωρον vel proludium a. Ιαμιβον, in quo Apollo Pythonem convitiis ad certamen provocans inducebatur; αμβιζων enim est convitiari, eo quod Iambici versus invectivis vulgo accommodabantur. 3. Δακτυλος Baccho sacer, cui illud carminum genus gratissimum credebatur haec pars illi Deo dicata erat, quia it nonnulli asserunt vel oraculi Delphici particeps fuit , vel illud tenuit ante Apollinem . . Κρητικος, in honorem Iovis Apollinis patris, qui illis versibus delectari credebatur, eo quod in Creta, ubi usuveniebant, enutritus suit. s. Μητρωον, carmentatri Telluri sacrum , quia oraculum Delphicum tenuit, antequam in Apollinis manus venisset. 6. Συρογμος, vel serpentis sibilus. Pariter agitabatur solennis chorea quinque partibus constans, quae nonnullisi praesertim a Iulio caligero Poetices lib. I. cap. XXIII. 9 sic describuntur. I. Πειρα, in qua Apollinem se ad praelium omni cum considerati bellatoris cautela accingentem simulabant. E. Κατακελισμος , id est , pro- catio hostis ad pugnam. Da αμβικος, vel exhibitio pugnae , quae dum a gebatur, tubae clasticum canebant; sic autem dicebatur a versibus ambicis, qui animoin furori ciendis aptissimi sunt. 4. Σπονδειος , vel a camininum genere cognomini, vel a πενδειν, id est, libare , quia hac in parte uictoria celebrabatur, pro qua parta libaminibus & sacrificiis iis grates rependere solebant. s. Καταχορευσις, in quia exhibebatur Apollinis tripudium post victoriam adeptam. Verum haec descriptio est altera , νομου ΠυΘικου, neque enim alio tempore cantasse, alio saltasse putandi sunt: sed potius altasse ad cantum tibiae Pollux lib. I v. cap. 4e i. v. Του δε
vero modi, qui tibia crinitur, partes tilaque sunt Rudimentum , Provocatio, Iambicus, Spondeum, vatio Repraesentationem autem continent pugnae Apollinis adversus draconem. Et in Rudimento quidem , locum circumspicit, num pugnae fit conveniens. In Provocatione, draconem provocat. In Iambico pugnat caeterum in ambico continetur tubae cantus . o dentium fridor , utpote dracone sagittis vulnerato dentibus frendente . pom deum, Dei victoriana exhibet. Denique in vatione, Deus in victori em moriam saltat. Deinceps tertio quadragetimae octavae lympiadis anno Amphictyones,
qui horum ludorum praesides erant, sum tibiarum, quae hucusque in his
483쪽
solennibus nunquam abhibitae fuerant, induxerunt primus praemium reis tulit Sacadas Argivus sed quia epicediis & luctui magis accommodatae erant quam hilaribus & jucundis cantibus , quales in festis decantari sol
bant, brevi in desuetudinem venerunt. Praeterea omnia gymnica certamina ,
quae in ludis Olympicis obtinebant, in Pythiis agitata sunt, lexque lata est qua solis pueris cursu contendere licebat Circa illud tempus praemia, quae antea pretiosa suerant, in coronas&serta transierunt: necnon hi ludi , qui eousque via aliud vel nullum nomen obtinuerant, dicti sunt Pythii ab Apolline Pythio, prout nonnulli asserunt. Tandem tum equestres, tum curules ludi circa tempora Clisthenis Argivorum Regis, qui in iis vectus quadrigis primus palmam tulit , introducti sunt Plures alias vices gradatim passi sunt hi ludi, quas consulto praetereo.
NE ME Ludi uxta Strabonem Geogr. lib. v III. Pausaniam in Corinthiacis & Eliacis , Pindari Scholiastem in Nem. sic appellati a Ne-naea pagori nemore sito inter civitates Cleonas atque Phliuntem, ubi quovis triennio edebantur die duodecimo mensis Corinthiorum Πυε μου , saepius dicti Ιερομηνίας , ejusdemque cum Atheniensium Boedromione . Hi ludi peragebantur cursus certaminibus omnibusque pentathli partibus Eorumdem praesides ex urbibus Corintho, Argis, ac Cleonis electi, atraquein lugubri veste induti, quandoquidem hisce ludis exhibebantur funebria iusta instituta in memoriam Opheltae, alio nomine Archemori, ab ἀρχὰ initium, de ριορος. fatum seu mors, quia Amphiaraus ejus mortem paulo post ortum praedixit: aut juxta Statium Theb. lib. v. quoniam infestus iste casus praeludium exstitit omnium improborum successuum, quos athletae Thebani sortiti sunt rar. chemorus enim sui filius Euphetae Creusae, vel Lycurgi, Regis Nemeae Thraciaeve, ac Eurydices, nutritus ab Hypsipyle, quae relicto in prato puerulo, interea dum prosecta ad fontem monstrandum iis qui Thebas obsidebant, illincque reversa, invenit eum mortuum ejusque collo circumplicatum anguem unde sonti antea dicto Langiae inditum nomen Archemorus ducetque ad dolorem Hypsipyles levandum hosce ludos instituerunt, ut canit Statius Theb. lib. IV. Una tamen tacitas, sed j su Numiρου undasHaec quoque secreta nutrit Langia sub umbra Nondum illi raptus dederat Iaredimabile nomen Archemorus, nec fama Deis; tamen avia servat Et nemus, ct murum manet ingens Ar a Muebam
Cum tristem 'psinis ducibus sudatus Achaeis
Ludus, o atra sacrum recolis trieteris Ophelten. Alii cit Pindari Sch opinandii istos ludos ab Hercule post devictum e , 'em Nemeia i inst tui s su sie in ' 'norem Iovia , cui , tradente
484쪽
Paulania, erat templum splendidum Nemeae, ibique ludi Iennibus condecoratus, in quibus viri armati cursu certabant; sed sorsan isti diversi sunt a soletinitate, de qua jam sermo Denique alii concedunt quidem prius institutos in Archemori memoriam, verum contendunt intermissos, ab Hercule instauratos Iovique consecratos fuisse Victores donabantur corona apii, oleris in funeribus adhibiti ex Archemori finguine progerminare crediti de quo historiam notatu dignam,
qua non incommode hocce caput claudetur, narrat Plutarchus in Timoleonte hisce verbis: rex gmνοντι δε αυτώ ος λόφον, ο, υπερβαλλοντες εμ ελ-
πλῆΘος. Adscendenti vero ipsi Timoleonti P collem, quo superato exercitum copiis siue hostium GCarthaginensium pro pessuri erant, occurrunt m l apium portantes ipsisque militibus id visum est malum omen, eo quod mortuorum sepulchra apio coronare maxime solerent hincque natum proverbium, aliquem periculose aegrotantem opus babere apio Timolron igitur, ut eos rellione solveret ac di entia liberaret, agmen sustinuit , disseruitque cum mi a tempori convenientia, tum coronam demonstravit ante vi Ioriam ipsis delatam ultro in manus venire Corinthii enim, coronam apii sacram patriamque ex imantes, ea vi tores ludi Ubmiorum coronant nam Iphmiorum ea
etiam tum aetate, ut nunc Nemeorum, apium corona erat , nec ita dudum
successit pinus Timoleon igitur milites assatus, ut di tum est apium sumpsiit, ipseque primus coronam ex eo composuit, dein ipsius duces militesque.
STHMICI Ludi sic appellabantur a loco ubi editi, nimir. Isthmo G- rinthiaco, quo Peloponnesus juncta continenti instituti dicuntur in honorem Palaemonis aut elicertae, filii Athamantis Thebarum Regis Inus, quae mariti iram metuens, cum ipsius filius alter Learchus ab eo insurorem acto trucidatus fuisset melicertam ulnis complexa praecipitem in mare se dedit, a Neptuno in numerum aequoreorum Numinum relata, ut honeste gratificaretur Baccho ab Ino nutrito. Ipsorum conditione mu
485쪽
ARCHAEOLOGI GRAECA. Lib. II cap. XXIII. 7
tata, nomina quoque mutata, cum Ino vocata sit Leucothea, ipsiusque si-lius Palaemo ; ut ut Palaemonis divinitas non potuerit impedire quin corpus suum per mare jactaretur, usquequo a delphino exceptum in littus Corinthium devectum fuerit , ubi a Sisypho tunc te inporis Corinthi Rege inventum, ab ipso honorifice inhumatum , istique funebres ludi in ejus honorem instituti, quemadmodum reser Pausanias in fine Attisorum initio Corinthiacorum . Alii tradunt Melicertae cadaver in Isthmum ejectum fuisses, ibi aliquandiu insepultum acuisse, unde dira lues in hasce regiones desaevire coepit, ad quam depellendam nullum aliud remedium dari oraculo editum est, quam ut solitis solennibus ritibus cadaver sepeliretur, ludique in memoriam pueri celebrarentur; quo mandato peracto, aeris intemperies cesssavit; verum postea hisce ludis negle nis , pestis rursum grassata est, oraculoque consulto , responsum acceperunt , honore perpe' tuos Melicertae persolvendos esse, quod ex praescripto fecerunt , erecta ei ara, ac lege lata, qua ludi isti in perpetuum ederentur. Nonnulli in laudem Neptuni a Theseo institutos fuisse referunt; alii suisse duo diversa solennia opinantur, in Isthmo celebrata , alterum Melicertae, Neptuno alterum quae sententia nititur auctoritate Musaei, qui TrajLyatum de Isthmicis Ludis conscripsit . Hosce ludos in honorem Neptuni prius inductos, posteaque in Palaemonis memoriam editos fuisse narrat Pha-vorinus . contra Plutarchus docet primum institutos in Melicertae gloriam sed deinceps a Theseo immutatos, ampliatos, ac Neptuno dicatos fuisse; pluresque alias opiniones de eorum origine affert. En ipsius verba in ita
δει/δρων Ἀλικαρνα rcc ἱατορν,κασιν Et li dos primus Theseus 9 infituit exemplo HercuΓs, ambitiose conatus , si tremadmodum in illius memoriam
Obmpia Jovi, ita in suum onorem Isthmia Neptuno gerent Graeci : ludi enim in Melicerte honorem illic instituti noLte peragebantur , initiationis peciem potius quam spectaculi ac celebritatis publicae prae se ferentes. Quidam autem aiunt Scironi Uthmia dicata esse, ut Thesetis ob innitatem expiaret iblius caedem e Scironem enim fui se ij Canethi o Henioches filiae Pitthei.
Alii vero Sinnim, non Scirona, atque hujus gratia, non illius , istos ludosa Theseo insitutos fui se . Constituit igitur oe cono nil ei cum Corinthiis, ut Atheniensibus, qui ad Iphmia en rent, attribuerent prima sub ema tanto spatio, quantum occuparet peculatoriae navis velum extensum, prout Hrsianicus o Andron Halicarnesissens memoriae prodiderunt. Ex omnibus Graeciae populis soli Elei in hisce solennibus non intererant, idque ob hanc causam a Pausania adductam in hiscis L. Isthmicos ludos
486쪽
ctim indixissent Corinthii ad eos celebrandos convenerunt filii A storis, verum nec opinantes oppressi sti erunt ac prope civitatem Cleonas ab Hercule occisi cedis auetor aliquandiu ignoratus est , sed tandem cum detectus fuisset cura ac diligentia oliones uxoris Actoris, Elei Argos prosectie Xpiationem facinoris depoposcerunt siquidem Hercules Tirythe agri Argivi pago tunc domicilium habebat Argis repulsam passi Corinthios adierunt, ab iisque petierunt, ut universis Argoruni incolis tanquam publicae pacis perturbatoribus interdicerentur Isthmici ludi cum autem ibi loci non melius quam Argis res ipsis successisset, Molione vetuit ad ludos Isthmicos venire , dirisque execrationibus devovit quemcumque Eleorum , qui istoriana celebrationi unquam inter foret quod edictum tam religiose observatum fuit , ut hoc etiam tempore nullus Eleorum ad Isthmicos ludos se conferre ausus fuerit, inquit auctor nostero ne Moliones devotio in eum deriva
Isti lud juxta Alexandrum ab Alexandro GeniitIDI r. hi . V. cap. Vo T. quovi quinto anno, vel, ut quidam Yistimant, tertio observabantur, habitique adeo sacri intemerandi, ut postquam aliquantisper interrupti suerunt durante tyrannide Cypseli Regis Corinthi, mortuo Tyranno Orinthii illis instaurandis omnem operam navarint , eosque celebrarint tanto splendore ac magnificentia, quanta nunquam antea factitarunt Corintho direpta ac penitus eversa a Mummio Romanorum duce , ne quidem isti ludi intermissi sunt, sed Sicyoniorum curae commisit donec reaedificaretur Corinthus, tumque suis oppidanis redditi fuerunt , quemadmodum narrat
Pausanias init Corinthracorum.
Victores corollas ex frondibus pineis pro praemio accipiebant: deinceps ipsis datum apium, quo etiam decorabantur qui victoria ita in Nemeis ludis tulerant, una hac tamen differentia, quod hic esset recens ac viride, in Isthmicis ludis aridum accidumque. Postea in desuetudinem venit pium, rursusque pinus in honore ac pretio fuit quas mutationes memoriae prodidit Plutarchus v. Symposiac.
APRIsCIs sabularum auctoribus accepimus, Regem illum Atlantiorum, quem Graeci Οὐρισου Latini Coelum , utrique patrem Saturni Vocant, propter inventam Astrologia in meorum antiquissimum habitum esse. Vid. Diodorus Siculus lib. III pag. 32. Mychologiae Auctores . lii narrant Atlantem invenisse Astrologiam , totumque λογον σφωpἰκον , atque ab eo edoctum Herculem eam artem in Graeciam transtulisse . inde denique natas fabulas esse de odio eorum humeris imposito Vid. Diodorus Siculus lib. III pag. 33-- lib. v. pag. 163. Plinius Lb. II cap. LVI. ClemenS Alexandrinus Strom. lib. I. pag. go6. Cretenses Hyperionem fabulantur solis lunaequein aliorum syderum motus primum deprehendisse . is autem Coeli filius, Solis pater suisse fingitur, quandoque etiam pro ipso Sole accipitur.
487쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib. II Cap. XXIII. 7ue
Vid. Diodorus lib. v. ziq. gr. Arcades popularem suum End 'Dionem Iurate cursum primum observasse serunt . id Lucianus in Comment despolosis, Apollonii Scholiastes in lib. 1 v Ab aliis denique Actaeus , si e Actis Cecropis Atheniensis tempore , Astrologiam tum n Rhodo insula invenisse, tum etiam Egyptiis communicasse fertur. Vici Diodorus Lib. v.
Verum qui veterum Graecorum res gestas descripsere , coloniis e Graecia in Asiam deductis primam excultae Astronomiae laudem plerumque tribuunt quam a Babyloniis vel gyptiis acceptam primus in Graeci do cui si dicitur Thales Milesius, vel Pythagoras Samius , vel Anaximander Milesius, vel ejus discipulusin concivis Anaximenes , vel Cleostratus Te nedius, vel Oenopidas Chius, vel Anaxagoras ClaZomenius Periclis magi ster, qui primus scholam sectae Ionicae ex Asia Athenas transtulit, quo an no Xerxes Graeciam hostili exercitu ingressus est Vid. Suidas Diogenes Laertius in Vitis Philosophorum Plinius lib. I. cap. LXX v I Ante haec tempora coelestium motuum adeo penitus ignari suerant, ut Thales Graecor una omnium primus eclipsin solarem circa annum 1 v. Olympiadis XLv111 observasse dicitur: annoque quarto Olympiadis ci eclipsis lunae Niciae Atheniensi fualis eam praecipue ob rationem fuit, quod ejus causa non duri , esset vulgo explorata. Vid. Plutarchus in Nicia . Quin ipse Herodotus de solari desectu agens rustice quidem plane aniliter tradit, solem is sparuisse , se emque , quam in coelo tenuerat, deseruisse , de lunae interpo itione nihil suspicatus. Vid. Herodotus lib. I. cap. LXXIV. lib.
VII. cap. XXXVII. lib. X. iap. X.
Hinc pro certo tenendum, Graecos nullam habuisse certam temporuna mensuram , antequam ab Orientalibi populis Astronomiam acceperunt quamvis enim ex redeuntibus anni tempestatibus cuivis imperito facile constare poterit, praeterlapsum esse id tempus, quod annuum dicimus tamen certum dierum numerum prie finire, quibus hae vicissitudines absolvuntur easque juxta lunae cursum in menses ita distinguere , ut ad certam aliquam cum solis motu proportionem statuantur, id sane penitiorem artis Astro nomicae cognitionem requirit. Hinc in heroicis temporibus secundum a ria serendi metendi, laborandi quiescendi tempora numeravisse vi dentur ne diem quidem ipsum in certas portiones dividebant , sed γῆ του λι άλως πλουτερον κινησει, nempe solis accessu aut reces hi metiebantur, ut observat Eustathius ad Iliad. pag. 76s unde Homerus eum in
diem, divisit Iliad. p. vers. 11. alibi a caloris inten sone ' cessatione a laboribus diei tempora distinguit Iliad. λ . vers. q. Et longo postea tem
ε μαΘον , polum , S gnomonem, o duodecim diei partes a Bahloniis didice runt, ut utar Herodoti verbis lib. D. cap. IX. Nihilominus Homeri aetate, imoin in Trojani belli tempore aliquam anni civilis formam habuere
488쪽
Novem at tem praeterlarunt magm Jovis anni.
Atque eam lunaiem suisse discimus ex Od J. vers. 161 quo lysses Eumaeo sic loquitur: Hoc autem ipso anno veniet bucit ses,
Hoc quidem inclinato mense , illo autem incipiente Menses enim lunares primi fuerunt, quia facilius erat lunae menstruum quam solis annuum cursum obserVarem Unde sum est , mensem
Grammatici tetro της A, δε ηις hina, dedUXere. Si qui autem menses memorentur, antequam periodum luna cognoscerent illi auteY anni tempestatibus conflati, aut penitus fictitii reputandi sunt. Cujusmodi erant tres Arcadun. menses, quos prius habu runt, quam annu in Graicia ad lunae cur-stim consitueretur, o ob id οσελ οι apprllati sunt, ut reser Censorinus
e Die est. lib. . cap. XIX. Qui vero primus cyclum X cogitavit, quo soli lunaeque motus conciliarentur, Thales erat Miletius is enim obiervans mensem nullum lunarem triginta dierum numerum superare , duodecim menses statuit tricenarios, quibus annus intra dies CCCLX terminabatur. Tum post duos annos luna res triginta dies intercalavit, quo factum ut dormpus τροεπριδα nppellarent , quod tertio quoque anno intercalabatur , quamvis biennii cinctiistis, retera ι ετ ρι 6set ut refert Censorinus lib. cit crip. v m. id etia in
Herodotus lib. I. cap. XXXII. lib. I. cap. V. Geminus cap. I. Hinc
biennium illud dies DCCL continebat, verumque solare biennium diebus fere XX excessit quod adeo enorme discrimen, ut caliger fictilium esse hunc cyclum, nec ulla unquam in civitate receptum contenderit. Cum autem Solon deprehendisset circuitum lunae non integris triginta diebus, sed viginti novem cum dimidio perfici, annum suum lunarem ita disposuit, ut alternis mensibus triginta δε viginti novem dies inessent adeoque duodecim menses dies CCCLIV capiebant . Et quia solaris annus hunc lunarem dies circiter undecim quadrantemque diei unius excedebat, Solon ipse, vel coaevi Astronomi τετραετ, ρ Jα, dictum qua rirnnalem, X- cogitarunt, in qua post primum uti videtur biennium emboLmtim mensem viginti duorum dierum intercalabant . post vero secundum biennium, quia diei quadrantes quarto quoqUe anno ad integrum diem consurgebant, mensem viginti orium dierum addebant. Nec tamen hac ratione solis lunaeque motus inter se constabant : nam cum huic quadriennio dies quadraginta' quinque silpra lunares annos adderentur, iique mensem lunarem integrum aliumque dimidium continerent, necesse erat ut hic cyclus in medio mense lunari terminaretur. Vid. Censorinus. Quamobrem τετρο ετηρίδε κταετηρις , si V ocius octo annorum, successsit, qua pilus qua dii ennium duplicatum tres integros menses lunares cmboli mos complectebatur.
Post etaeterida nihil in Calendario mutatum fuisse ad Metonis usque
489쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. II Cap. XXIII. 77
tempora reperitur: is autem finito octiennio aliquot horarum distantiam inter solem lunam intercedere animadvertens quae quidem differentia quamvis X igua , tamen aliquot cyclorum in revolutione dies mense
que omnes e propriis sedibu exterminatura erat opi/εακα δεκαεπρ δα , sive cyclum novemdecim annorum, excogitaVit, intra quod tempus, cum tina periodos ccXXXu sol autem XIX. peregisset , uterque eodem in die ad idem coeli punctum redibant, quod ante Ovemdecim anno occupaverant. Postea cum deprehensum esset cujusque cycli novilunia circiter septem horas praefinitam regulam excedere, alippus novum cyclum instituit, qui quatuor Metonicos , hoc est LXXVI. annos , continebat post quem alius cyclus ab Hipparcho designatus quatuor alippicos complectebatur. Verum eruditissimus Dod ellus contendit Metonis cyclum integrum octo , νεακαιδεκαεπρ δας , Ve LII. annos , continuisse : quem postea alippus in duas partes divisit, diemque unicum a singulis partibus ademit, quem invenerat superfluum fuisse . Vid. Dod elli immensum opus de teteribus clis . Ab annorum periodis ad menses transeo e in his autem neque Graecis inter se, neque cum aliis gentibus convenit unde in scriptis Veterum nunc hos, nunc alios menses inter se tam varie compositos reperimus, ut in illis conciliandis viri do sti pene operam luserint. Et Plutarchus in Romulo fatetur, nihil conten ire inter Graecorti mi Romanorum noviluniari idemque
in Astis de de die, quo Plataeis devicti sunt Persae, agens, assirmat, quod
ne suo quidem tempore mensium initia inter se constarent, quamvis tum coelestes motus accuratiusquam olim supputarentur . Qtiae dissensio his , vel similibus a causis oriri potuit. I. Quod annum divertis temporibus inchoarint . Romanis in hyeme a Ianuario principium anni fuit . Arabes iam ascen verno tempore annum inchoabant . id Simplicius in h. v. Phasi in Aristotelis Macedones ab autumnali aequinoctio Dium, qui mensis primus erat, deducebant. Attici veteris anni initium erat post hibernum solititium recentioris vero principium erat a noviluni, quod solstitium aestivum proxime sequebatur. Hinc toto errat coelo, si quis Romano Ianuario contigisse putet, quod primo Atheniensium , aut Macedonum mense gestum fuisse narratur aut veteris anni Atheniensis rationem ab eo, qui post Metonem fuit , ducendam statuit. 1. Quia non erat idem numerus mensium . Romani primo decem habuere inmenses , quorum ultimus inde December appellatusci postea Numa Pompilius duodenarium numerum constituit. AEgyptii veteres unum solummodo mensem, postea quatuor secundum anni tempestates numeravere Barbari quidam in tres menses annum dividebant; quod etiam de Arcadibus priscis Censorino prius observatum . isdem Arcadibus alio tempore quatuor, Acarnanibu sex, Graecis autem plerisque recentioris aevi duodecim menses praeter embo mos erant. Vid. Plutarchus in tima Pompilio. g. Diod non fuerit eadem mensura in ensium . Aliis tricenarii in enses, aliis alius dierum in quovis mense numerus. His lunares, illiS solares erant. Athenienses α τλῶς re risi νυν λ iu Igno πολήων, plerique tirbium Graecia '
490쪽
rum Mus seculi menses suos ad lunae motum constituunt verum in .acedonia, et άπάσους ' Ἀρχαίου mavult clariss Usserius σιανῶν ω πολλοῖς G Θνων, O in omnibus veteris Graeciae vel meo urbibus, o non paucis aliarum gentium , menses a solis motu supputantur ut refert Galenus I ad I 'limiorum Hippocratis librum Commentario 4. Quod menses ejusdem urbis haud semper eodem in loco constiterint: quod partim a coelestium motuum ignorantia , partim a varia dierum mensium emboli morum dispositione contigit. Porro Athenienses annum suum inchoabant a nova luna, quae proxime sequebatur solstitium testivum, quod in Iunium incidebat. Vid. Plato initio lib. v 1. de Legibus ' Simplicius in lib. v. D scae risoletis. Quod Metonis Xemplo faciebant: sic enim Festus Avienus: Sed primaeva Meton exordia timsit ab anno, Torreret rutilo Phoebus cum sidere Cancrum , dcc. Menses duodecim erant, qui alterna vice triginta biginti novem dies
continebant, sic tamen ut menses tricenarii perpetu praecederent . Trice-1iarii, πληρως, pleni in a denario numero δεκαφΘινοι dicebantur: caeterierant κοῖλοι , cavi, is novem dierum numero supra viginti , ναφθιθοἱ Vid Galenus lib. III. cap. v. de Diebus Decret. 6 Grammatici.
Mensem in τρία δεχήμερα, tres decadas dierum , ut Pollucis verbo utar
distribueres quarum primam μιηνος ἀρχομένου , ἰταμενου, secundum χηνος μεσουντος , tertiam κηνος φθίνοντος appellabant ἰ quasi dicas mensis ineuntis,
deinceps ad ultimam diem, quae post Demetrii Poliorcetae tempora Δημητριχ appellabatur. Vid. Plutarchus in Demetrio . Antea ex instituto Solonis Dii νέα dicta, id est, ortus ac nova, quia tum facto novilunio, altera pars diei ad veterem , altera ad novam pertinebat Vid. Plutarchus in Solone, Aristophanis Interpres ad Nubes, Su das Coc. νη - νεα. Eadem τριακας appellata dicitur, idque non ino. do in mensibus tricenariis, verum in iis qui viginti novem diebus constabant; nam in his dies vicesimus nonus, ut Proclus , TZet Ze , Moschopulus in Hesiodi Dies seps. a. vel secundus dies, ut alii volun Onon erat distincte numeratus . Hinc menses universi pro tricenariis habebantur secundum veterem Thaletis cyclum, etsi quidam ex iis sex viginti novem diebus constarent, unde annus Atticus lunaris CCCLX.
dies contineres dicitur cum CCCLIV. diebus post , Solonis tempora