장음표시 사용
491쪽
nentia forte paparerum capita virgula ex ιiens, quum per Me interjiciendos esse principes intelligi vellet, quae superbial sie respondit. Jam clara et plana sunt omnia. Nullo alio responso edito, sed Papaverum tantum eminentia capita excutiens, quum per hoc interficiendos esse principes intelligi
vellet, quae superbial sic respondit. Verba illa quae super bias per parenthesin legenda sunt. Λt quod superbiam Florus interpretatur, Prudentiam et calliditatem summam suisse, ne consilium evulgaretur, alii volunt.
In Iordanis libris eadem serme lectio invenitnr, nisi quod habent qua supe May Sie autem alibi loquitur Florus. ML Conveniunt omnes praeter Ovid. qui dicit, liliorum capita excussi8se, loeo modo citato. Cam. Ad rem quod attinet, imitatus est hoc facto Tarqninius Thrasybulum Milesium, ut refert Dionys. 4. 63. Simile est quod
Aventinus, propius ab initio libri quarti, de Caroli filio naturali Pipino
recenset. Qui legatis patris, jussu ejus consilium poscentibus, quomodo conjurati puniendi forent, cum sorte hortum repurgaret: ' Nihil opus est verbisζ ait, ' herbas inutiles radicitus
extirpo, ut fruges bonae crescant: ite et renuntiate Regi, quae facio.
Adde aelian. Hist. Var. I. 34, 7. H. Dee sit a Vineto ortnm indicat Gruterus in Edit. Isos. Excutere Sie quoque Virg. aen. XII. 492. Apicem tamen
incita summum Hasta tulit, Summasque excussit vertice eristas.' A Rych. absunt omnia inter verba feri velleι et qua auperbia. Nempe scriba, quum descripsisset vellat, quod est ante eminentia, deinde oculos conjecerat in posterius vellet ante qua, atque ita praeterierat omnia intermedia. Μultos hujusmodi errores scribarum dudum observarunt Docti. Vid. el. Cleric. Art. Critie. P. m. S. I. c. I.
Qua superbiaJ Reduxi Iectionem
eterem, quaeque firmabatur M3s. Pall. omnibus. Grui. Et hoc etiam
Salmasio, Scholioque in Obss. Philol. mihi quin etiam, si dicere fas est,
priusquam istos viderem, in mentem venit. Animadverteram enim multis
in loeis usum hac loquendi figura Auctorem, ut infra 3. 4, 4. Simile
Quod autem si perbiae hoc adscribit Flor. magis ex odio quodam adversus ceteram regis superbiam, quam ex Vero, agit: prudentiae enim potins adscribendum fuerat, rie cognitum ministro consilium per eundem Proderetur. Alias enim superbiae signum effle nemo ambigit idque innuit P. Liv. 42. 40, 2. Q. Marcius non respondere; aut ut vilissimum illud mancipium Pallas, nihil unquam nisi
nutu aut manu significare, vel, si plura demonstranda sint, geri Plo uti, ne vocem consocies.' Tae. II. 23, 3. Niphil. in Nerone. Fr. Sehotti locus
est Nodor. Cicer. IV. II. 8 De manubiis eaptarum urbiumJ Dionys. 4. 57. Liv. I. 53, 3. Tae. Η.3. 72, s. unius Suessae Pometiae spoliis id factum asserunt. Apiolarum manubiis, Plinius a. 5. ex Antiate. Ea autem spolia cum vix ad fundamenta suffecerint, ut Livius quidem computat, Florus autem de erecto templo loquatur, consulto de pluribusnrbibiis loeutus est. Capitolii porro conditionem alii Tarquinio Priseo tribuunt. Eusebius etiam Numae Pompilio. Fr. De manubiis' Cie.
Pro Dom. c. XXXVIII. Liv. XXIII. II.
et XXXIII. 27. Vid. Wonwer. ad haec Minucii Fel. e. xxv. Templa omnia
de manubiis, id est, de ruinis Urbium, de spoliis Deorum, de caedibus sacerdotum.' Sed quid proprio sint
manubiae' docet Grae v. ad Cic. Λ-
Quod quum inaugurareιurJ Immo, quum sana Deorum, quae ibi erant, exaugurarentur, ut libera a ceteris religionibus arca esset tota Iovis,
492쪽
L. ANNI I FLORI LIB. I. CAP. 7.
templique ejus, quod inaedificaretur, ut Lav. I. II. Et Serv. in Virg. aen.
IX. 448. Actum est, ut exinde ad alia templa numina e voearentur RR-crifieiis: quo posset libere et sine piaeulo templum Jovis exaedificare Tarquinius. Add. locum Catonis P. Freinis. Hoe veteres dicebant Iib rare locum, ut hic e Liv. v. M. adn tat Ruperi. Ulpianua l. s. h. 2. D. de Rer. divis. Solent, qui liberare lo- eum religione volunt, lacra inde evocare. De evocandia saeris Festus in
dentibus erieria misJ In veteri Naz. scriptum multis locis, ut heie, de his pro deis: si e supra : Placitum de his ita. De quo, etsi leve sit, in
nendum putavi. Sal. Jueentaal Ita lite haberent omnia nostra exemplaria, nisi ultimam eonsonantem erasisset Camers in impre nix, et qnidam alii emendatores, qui votam esse Deam legerant, et δε--Matem aetatem in commentario Aeronis in Horat. Od. Iib. I. 10. ubi nos contra legimus, quod Juventas Dea est, Juventa Rine a aetas. Vin. Juventas eli m inis. 2. , I. in meli ribus libris legitur: et apud Augustin. semper Est Juventus, Jurentatis,4 e. Ovid. golum restitisse Terminnm meminit F. 2. 5M. Terminus, ut memorant veteres, inventua in aede Restitit. et in gno eum Jove templa tenet.' Sicut et Liv. I. 55, 5. qnam via 1. 14, Io. mentionem etiam illius sa. eiat. Cato Orig. I. ap. Fest. in Nequitum : Fana in eo loeo eompluriassere, ea exauguravit: praeterquam
quod Termino fanum suit, id nequi.
um exaugurari. Inventati etiam
meminit Dionysius 2. M. Tertium Martem adjicit Augustinus de Civ. Dei 4. 23. ubi Vives. Fr. Juventa Pal. 2. Voss. 3. Reg. F, Μ l. et quidam impressi. Fran. et Iunt. juvenis M. Haec fiaepe Permutantur, ut EP.Liv. xM. 52. ' Lectisternium Juvenistae: et xxxvI. 36. Iuventutis aeodem, nbi Grono v. o MM. restituit Meralati, et Jutentatis. Munckerus
quidem ad Hygin. Fab. pag. 10. et ad Anton. Liber. e. x M. etiam M In inventutem pro Dea ilici putat. Sed mihi potior est auetoritas aliorum. aetas sine discrimine est juventus, jnventa, et M juventas sed ' juventas' hae significatione poetis usitatius, quam Prosae scriptoribus. Vid. de his Hetna. ad Claud. de Nupt. Hon. v. M. et Broekh. ad Tibul. I. 4. 33. TerminataJ De hae re perantiquum aenigma extat apud Ageli. I2. G. Semel minnsne, an bis minus sit, non satis scio, Au utrumque eorum, ut quondam audivi dieier, Jovi ipsi regi noluit coneedere ubi pro eo. quod
in primo versu legitur non satis aeto, cum transcendat leges carminis, sorte non inepte substitueretur nescis. Ceterum similia seirpus est in fine vita Μ. Antonini Philo ophi, apud Iulium Capitol. de Tertullo Faustinae adultero, ε de quo mimus in s ena Praesente Antonino dixit, eum ainyidus
nomen adulteri uxoris ervo quaereret, et ille dieeret ter Tullus, et adhue quaereret, respondit ille, Iam dixi ter Tullus dieitur. Fr. q. s Sed illud horrendumJ Edd. Jota.
Aorrendiuar a d scripti vett. hrerenti . Cave tamen putes, ita Annaeum scripsisse. ML Nag. et quidam eodd. Vineti Edd. S. P. A. et J. molientibus dem. In Duisti. deerat aedem. Sedes et indes saepe permutantur. Vid. I. 13.10. et III. Io. 3. Llv. v. 42. Caritate aedium suarum: ' vulg. Mium. Vid. Custae. et al. ad pr. Inst. de Nu. tesistam. Et Drahenb. Ed Sil. Ital xiv. 552. Humanum repertum est reputJ De hae re et quomodo olenns Calenua augur fatum illud in auam gentem trahere sit eonatus, vide Dionys. 4. 66. Plin. 28. 2. Servium aen. S. 346.
Caput autem illud ε li eujusdam fuisse, et incla Capitolium nomina.
tum, ex monumentis vetustiorum refert Arnobius contr. gent. lib. s. p. a
493쪽
243. Ita in fundamentia Carthaginis
caput hubulum, mox equinum invenistram, bellicosam potentemque foreaignificavit, ny. Iustin. I 8. 5, 16. et Isi. Omnia enim ex similitudine reis Tum interpretabantur veteres. Ita vultu res assuetae fianguine Et praeda aves bellatricem foren quam eon deret urbem, Romulo spoponderant, supra I. I. I. Ita Servium M clarum fore visa circa caput flamma promi erat. sit p. I. 6, I. Ita Carthaginiensibus bellatoris equi caput, vi tutem bellicam, Romanis autem humanum, imperit m orbis praesagiit, cum omnia homo regat, hominem autem eaput. Fr. inua est in Arnobii Edit. Lngd. Bat. IMI. et apud Serv. in Virg. aen. vIII. 345. Alii ap. ch. de Capitol. c. x. et Cerd. in
aen. IX. 448. nomen hominis non me. morant, Red tantum Caput humanum
vepertum, ab eoque Capitolio nomen inditum dicunt. Scaliger ad Varr. de Ling. Lat. p. 167. fabulam ad noωhilitatem gentis excogitatam, et u Romanis Capitolium appellatum esse scribit, quam Graeci επαν dicebant,
quia esset κορinph τῆs πὀλεωr. Et sie ossius in ElymOl. idque verosi milius est, quam vulgreta narratio, quam fabulae propiorem EsSe maniis
Caputque terrarum J Invidiosos urbis hujus titulos ex multis auctoribus collectos, vide apud Merulam Cos. mog. Part. 2. lib. 4. cap. 22. SiE- man. in Rutil. Itin. v. Is4. Fr. Et Lips. de magnit. ROm. I. 2.. q. 30 Tolerare non potuitJ Multa ex hac causa bella, multas seditiones ortas, notat Alber. Gentil. de jur. helli lib. I. eap. 20. et ex eadem Deincemviratus abolitionem Liv. 3. 44, I. Hac de causa Gotthi Hispaniae imperio excidere: Maximus Valentiniani successor Romano: sicut et ipse Valentinianus. Fr. Ex liberis ejus. ut 3. Is, 9. Illustris ex hae gente clades: Tae. Agr. XVI. Timor Ex legator Add. Sall. Ing. e. CII. Terent. Adel. m. 4, 7s. Flor. II.s, m. Liberi Plur. num. de uno. Vid. Iv. 3, 2. Quod mox dieit alter. videtur existimasse, Superbum tantum duos filios habuisse: quos tres fuisse tradunt Liv. I. 13. 56. et Dion. Hal. Iv. 54, 69. Aruntem, Titum, et Sextum.
h. II Luerella J Hoe ipsum aliaque pluria exempla lege apud D. Hieron. sith sin. lib. I. adversus Iovinian. . Epitii. ornatissimus' saepe adponitur iis, qui praediti sunt rebus,
quae ornamentum aliquod, i. e. decus, gloriam, et existimationem Pariunt, quae multae fiunt. Lueretia ergo orinnatissima virtute, genere, forma, Pu dicitia. Cic. Verr. 3. 48. Hominem ornatissimum loco, ordine, nomine,
virtute, ingenio, copiis.' Hine M oris namentum' pro honoribus ae divitiis RP. Corn. Nep. Att. UM. Sed ora nati' et M ornatissimi' saepe speetatim dicuntur honoribus ae dignitate con- spieui. Cic. pro Flaee. TXI. Suet. Caes. I. Vid. Lips. ad Sen. de Benef.
M l. II. et ei. Burm. ad Petron. Cxxv II. Ceteritin Lucretiam coactam quidem nee tamen invitam stuprum passam scribit Dio in Excerpt. Pei-rese. P. 574. et 577. quem eo nomine
ibi reprehendit Valesiu1. ImperiumJ Diem, qno regell Roma pulsi sunt, qui Regilaginm' dicebatnr, quotannia Romae celebrabant, T. scilicet Cal. Μartii, et xx. Cal. Iul. Auctor ovid. F. 2. et 5. Advertenodum autem serpentem latrasSe, quum Pulsus est, ap. Plin. 8. 4 I. Cam. In Regg. et Fran. est Regi: in Flor. regis. Rectum est Regibus: nam P pulus juravit, se non modo Tarqui. nium, M sed neminem unquam Romae regnare Pasaurum :' Liv. II. I. Cie. Brut. CBP. IV. Paucis annis post Reges exactos.' Pornpon. l. 2. q. Io.
urbe Regibus.' Sigonius ad Epit.
494쪽
Liv. LXVII. argutatur nescio quid, aescribit, Tarquinio non esse imperium abrogatum, sed exsilio mulctatum, ne
in Urbe esset. Refellit eum ex h. l. Flori Gronovius. Et Liv. I. 59. disertis verbis: M Multitudinem I inquit,
' perpulit BrutusJ ut imperium Regi
stbrogaret, exsulesque esse juberet L. Tarquinium eum conjuge ac liberis ' Post abrog. Rogg. Toll. Duisb.
Voss. I. 2. Fran. Rych. Et V. E. adindunt eat. CAP. 8 AnaeephalinosisJε Consummationem ' vocat Sen. Suas. VI. Alter
Sen. Ep. 39. oratio haec, quae nune breviarium dicitur, olim, cum Latino
loqueremur, summarium vorabatur.'Fr. Quintil. Instit. Orat. I. I. Rerum repetitio et congregatio, quae Graece dieitur ἀνακεφαλα--, Rquibusdam Latinorum enumeratior ε Recapitulationem ' dixerunt Posteriores: qua voce Laur. Vallam primum fuisse usum videtur Existimasse Borrita. in Cogitat. de Ling. Lat. Sed eam in vetusto Interprete Irenaei inveniri observavit Vossius Instit.
Orator. m. s. 2. ε Anacephalaeo. ais' autem non est a Floro, sed ab
his, qui Titulos singulia capitibus adis
f. 2 Ardenti I Non damno; sorte
tamen nihilo absurdius legi posset a
dentitis, ob rationem, quam Bubuectit. Ita de CaeAare Suet. cap. 68.1. Duobium cautior, an audentior μ. Libri om. ae. et ed. ard. nee quid.
quam Contra eos tentandum est.
β Ardere' nota metaphora transsertur ad omnes vehementes dfectus et motus animi. Hinc ardens, concita.
tus, vehemens in eo, quod cupit agitque, urgens Propositi, et qui vehementer vult, quidquid vult. Flor. Iv. 2. . de Caesare: ε Ardentissimi Dueis impetus,' quem Paullo ante M serocem. et M rei eonficiendae cupiis
dum dixerat. . Virg. aen. I. 423.
Instant ardentes Tyrii.' Liv. I. 46. Juvenis ardentis animi Siall. Cat. v. Ardens in cupiditatibus
a Deorum meιu mitigaretus J Diagoras, Theodor. Leucippus, Democritus, Epicurus, Et ex Rom. Lucretius, Putant, terroris ae metus gratia r Iigionem a sapientibus institutam, quo se homines imperiti a peceatis abstinerent. Laetant. Cap. Io. de ira Dei. Do Numae religione scriptum, Civit. I. cap. ult. Ex qnibus constet vera religio, docet D. Augustinus, Civit. Io. et Lactant. 4. 28. Cam. Eorum, qui de Diis opinionem
continendorum hominum caussa reis
pertam tradunt, meminit et Cicero, de Natur. Deorum, I. 42. Ad qnorum sententiam accedit Euripides
apud Plutarch. de placitis Philosoph.
q. 4 militia artifexJ Ita supr. I. S. I. Totum autem locum ita scripsi, cum in prioribus edd. interrogatio Post
Oeem necessarius poneretur ; elumbi, ut videbatnr, sensu : ita etiam Feqq. numeris interrogatio semper adjicitur fini. H. in aeueret resione virtutemJ Ut virtutem insitam disciplina militari augeret et effractorem redderet. Nam haee si absit, virtus soIa in bello parum valet. Elegans est in hanc rem apud Ruperi. locus Senecae de Ira I. I. Germanos, quum nihil illis sit animosius, nihil ad incursum acrius, nihil arinorum cupidius, nihil ad omnem patientiam induratius, tamen niselle vinci; quod sine ratione ac dis.ciplina' pugnent. Ita de militia Tullicum Romuli militia eomparata dici potuit, quod de alia re Ovidius: Et quod nune ratio est, impetus ante fuit.' ε Ratio ' ap. Florum idem est quod disciplina, quae duo aePe conjunguntur. Vid. Schel. ad Hygin.
pag. II08. Tom. X. Thes. Antiquit. m. Acuere vires Pro, Rugere, estas. Justin. xx. I. Ut militum vireseontinuo labore acuerentur
h. Ex ipso habiιαJ Facit hue, quod de Romulo Livius, I. 8, 2. dicit; et
495쪽
Val. Μ. 2. 2, 7. Instrui,' inquit, imperia, argenteis vasis et annulis aureis publice praebitis : patiebantur,
quo talium rerum usu auctoritas magistratuum esset ornatior . . G Nisi ut ipsa se noueret Resp.J Legendum nisi ut ipsa se nosset respNblica. Scripti sane omnes sic habent, ut et Jordanes. Ses. Sic ed. vetus et Pal. pr. neque aliter fere 2. ac 3. nempe noscet. Griit. Et Salmasius approbat: Vulgati habebant nouereι, quod et ipsum non reprobum est; ε noscere' enim Pro, nosse Rliis auctoribus, ut Tac. 2. 28, I. ponitur. H.
6. 7 Importuna dominatioJ Importuisnus' eat, impotens, improbus, into-
Ierabilis. Turneb. ad Cic. Agrar. II. 24. Gronov. ad Sen. de Benes. I . a. Grae v. ad Cic. Famil. IX. 2I. ubi imis portunos ' vocat Papirios, quos ante
improbos ' dixerat. Sed saepe de
tyrannis dicuntur importunus, et importunitas. Liv. V. 2. XXIX. 17. Et xxxvIII. 14. Vid. Tan. Fab. ad Ju tin. x MI. I. Cic. Lael. cap. xv. de
Superbo: Quamquam miror, illa superbia et importunitate si quemquam habere potuit amicum Et ε dominatio ' de iisdem. Freinsh. in
Inda Non nihil, immo vel plurimum profuiιJ Meh. non nihil imo plurim profuit, omisso res. Calci hujus capitis subjicitur in eodem libro: Hinit liber primus et prima artas. Incipit Iiberlecundus et prima aetas populi Ilo. Sed Iapsa est manus εcribae : pro prima oetas pop. m. enim scribendum erat
Agitatus injuriisJ Frustra Freinsollem. in Ind. tentat fatigatus. Agitatus injuriis est, Pressus, vexatus, et iis ferendis satigatus. Cic. Verr. m. 18. Sedes suas patrias istius injuriis exagitati reliqnerant.' Id. pro Quint. cap. II. Ut multis injuriis jactatam atque Egitatam aequitatem in hoc
tandem loco consistere et confirmuri
patiamini.' Gell. xv II. 2I. conjungit
exagitatus' et vexatng Et Serv. in Virg. aen. VI. M. M Agi lataque numina Troja ἰ exponit, vexata. Est meis taph. R seris, quae agitari et exagiιari
dicuntur, quum venatores est Persequentes Consistere non patiuntur.
Et lepus hic aliis exae tandus erit CAP. 9 BrutoJ Cognomen inm hoc
traxit a simulata stultitia, Cum verum ei nomen L. Iunio es et. Cum enim,
occiso patre et fratre, sibi quoque a Tarquinio metiteret, sub hac persona
latuit, donec capta occasione Prorum peret. Vide Angustinum, Quaest. ex utroque te t. cap. II 5. Cum enim Suspecta sit Tyrannis nobilium alacritas et erectum ingenium, ut gnPra, I. 7, 3. monuimus, nonnulli, ut loquitur Seneca, in contemptu remedii cansa
delitueruntd sicut hic noster; ut et David, I. Sam. 21. II. Archelaus Cappadox, apud Dion. non longe asino lib. 57. Dionysius Corinthi, apud Plutarch. Timoleonte, e. 19. et Justin. 2I. 5, 3. Solon apud Cic. de Off. I. 10. ut et de so testatur, forte immerenter, Claudius Caesar, apud Suet. Cap. 38. s. Unde apparet, haud absurde dictum illud esse: Stultitiam simulare Ioco, prudentia summa est μ.
CollatinoqueJ Ta ninius Egerii filius
hic fuit, ita appellatus a Collatia oppido Latino, ubi plurimum morabatur, ut auctor est Dionys. 4. 72. I ineo v. F. 2. 733. Cui clarum dederat Collatia nomen I Id. Egerii, qui Tarquinii Prisci fratris filius erat, filium facit Liv. I. 57. nepotem Dion.
Uuionem sui moriens mandaveratJRus generis mandatum est Germaniis ei, ap. Tae. 2. II. et Suet. Cal. 3. s. Item Othonis, apud eundem, VesP. s. s. ubi interp. vide. Fr. De verbo mandare, idem in Ind.
Ad vindiea itinJ Unum verbum duplici significatione. Vid. Fr insit. Ind. Justin. III, I. Egregius ado.
496쪽
lescens et eaedem patris et se ab injuriis Artabani vindieavit.' Plura hujus generis ibi Interpretes, et ad
eumd. I. s. et xl. 9.Bona diri ιJ Jussu scilicet et instinctu Patrum, ut ' nempe plebs
contacta regia praeda omnem in perpetuum spem pacis eum hi η amitteret, Liv. 2. 5. Ita enim obligandi sunt mobiles animi, et quorum poenitentia metuitur: ita Iugurtha apud Sall. 81. o. id modo sestinabat, Bocchi pacem imminnere, ne moras Rgitando aliud qnam bellum mallet. Ita Rex Veientium, jussis oecidi Romanis legatis, obstringi Fidenatium Pop.
ne respicere spem ullam ab Romanis Posset, conscientia tanti geeleris, voluit, ap. Liv. 4. II, 5. Zonar. Tom. 2.Pag. II6. f. et apud eundem Liv. 44.2I, S. Perseus Gentium assidue ad laeessendos hostili faeto Romano . stimulat. Sie apud Tae. H. 4. 70, 13. ε Valentinus ae Tutor in arma Treviros retrahunt, oceisis Herennio ae Ν misio legatis, quo minore spe veniae
ereficeret vincuIum sceleris.' Eadem de caussa sty. Eund. Tae. s. 42. I.
Flor pellexit alam equitum, ut emis negotiatoribus Romanis bellum Inciperet.' Ita Asdrubal ultimus Caris thaginiensium Imp. in captivos Rom. crudeliter saeviit, ne Carthaginienis aibus spem ntiam Paeis a Romanis impetrandae relinqueret, P. Appian. de hello Punie. propius a fine P g. 72. Adde Tae. Η. 4. 54, 6. Plutareh. Aristid. eap. 46. Notat antem Livius Epiti M. S. ab hoc ad C. usque Caepionem, nullius magistratus Romani bona pnblicata. Fr. Agraran Marti suo eonaeeratJ Undo eampus Μartius, de quo praeter alioa Strabo, Iib. S. Dieit autem ε Μarilsuo, qnia conditor urbis originem ad eam reserebat. Id. Mulvio indire et nomiaeJ Sic emendarunt Viri Doeti. Indiae pro Iud ersed minime addicentibus libris, qui Judice omnes retinent: et, si verum licet dicere, Indire hic nescio quomo do non eonvenit. In iis enim, quae subjicit, nihil ad illud indire resertur:
ut, cum dixit, mutato nomine, sequitur, appellavitque consules pro re. gibus. Jord. lectio omnino vera est: jure et nominer firmant eam aequentia:
pro perpetuo annuum placuit: nempe, jus. Jus idem quod, imp rium vel potestas. Nihil est verius
igitur, quam scribendum mutato jura et nomine. Sal. Mutato tamen et jure. Plane ex Jordane steripturam, eum nemini non probetur, merito recipiendam Pntavi: uec enim quaequam aliarum congruit, sive enim indire, sive judise legas, neutrum neque fien aui auctoris, neque verbis convenit, ut ex ipsa constructione apparet. H. Dch. mutato tamen nomine et judice. Sed jure recte Salmasius reposuit ex Jornande. ordo verborum est perinversus in vulgatis, Iegendum enim ut
eodex vetus monet: mutato tamen
nomine et jure. Sequentia id verba ostendunt, quae pertinent ad proxime praecedens jurer Quippe ex perpetuo annuum placuit.' Grine. Libri Vineti Vosa. 2. 3. et Junt. indire, tres Pall. Meh. Toll. Duisb. Fran. Voss. I. M. Vet. Ber. Sab. et Pari judiae. AIOs olus Iordanem, ut aolet, sequutus ure, quod etiam in Heg. F videtur fuisse : nam Ex Eo nihil ad M. Graevii, in qua est jure, adnotatum erat. N dubium est, quin ea aeriptura Pra serenda sit. Ex jure per errorem
seribentia fieri potuit tuae; nam a etr non raro permutantur: Vel, quum
pro Iure scriptum fuisset Isse, quae in
Mas. Interdum est nota literae r, ea deinde qnasi compendia vocis judicaaecipi potuerunt; unde mox indice pro Iudice: quae voees saepe eonsun duntur. In Reg. Q singnlaris est lectio, mutato tamen et nomine et nuri mero. Hinc suspicio oriri posset, olim seriptum fuisse et Iure, et numis, et nomine. Nam tria sunt, qnae mutata esse dicit Florus, Perpetuitatem im-
497쪽
Perii, numerum imperantium, et nomen. Sed nihil ex uno libro novano clum arbitror: et una voce dure et tempus et numerus comprehendi poη- fiunt. In Pal. 1. Fran. Flor. et Magi. idem est ordo verborum,'qui in Bycli., Eumque adoptavit postrema M. Mest figura ut apud Suet. Caes. XVII. xxxv. et XLI. ubi vid. Casaub. Cujac. Obs. xxv. 24. Et Dan. Heins. ad Matth. v II. s. Sic mox in verbis, ne potestas solitudine vel mora eor-Tumperetur: ' nam ε soli indo reis
fertur ad propius, duplex ' imperium, M mora' ad remotius, Mannuum; mines. ad Ruperi. Ep. x xui. Sed Teliqui ordinem, qui erat in aliis
scriptis, et om. vet. ed. Re simul revocavi et ante jure ab eadem Edit. exPulsum, quod a Solo Rych. et Free.
g. 2 SolitudineJ Sall. Cat. e. s. in fin. Annua imperia binosque imperator albi Reere ; eo modo minime posse putabant per licentiam insolescere animum hominum.' Imitatus hoc C. Caesar, Africam in duas partes divisit, apud Dion. lib. 5s. Fr.
Mora corrumpereιurJ Verum enim est illud Μamorei, RP. Liv. 4. 24, 5. ε maximam libertatis custodiam ' osse, ε si magna imperia diuturna non es.llent, et temporis moduη imponere.
inr, quibus juris imponi non posset: et illud Latronis, apud Sen. 7. Contrivit. Nihil tam utile, quam hrevem
Potestatem eSse, quae magna sit.' Adde Cic. Pro L. Man. Cap. s. et quae noto ad epist. ejus Provincialem, M. Ita eum ε ordo Iudicum Carthagine dominaretur, eo maxime, quod iidem
Perpetui judices erant; fAnniball
legem promulgavit, ut in Ringulos annos judices legerentur, ne quis biennium continuum judex esset.' Idem Livius, 33. 32. Adde Val. Μ. 4. I. S. et hoc est illud Taciti, G. 48,5. Vi d minationis convelli et mutari.' Vide tamen Liv. 9. 18, I . et 32. 28, 2. et Nostrum infra, 2. 16, 4. item Polyb. in excerpt. Vales. p. 216. Id. C sudesqueJ De his primis Coss.Liv. lib. I. et 2. Dionys. lib. 4. et 5. Auctor de V. I. cap. s. Io, et II. Eutrop. in I. Orositis in 2. Advertendum, annum illum primunt habuisse quin qne Coss. Auctor AuguStin. Civ. a. 16. Macrobius, Sat. I. 12. dicit, primos Cos . factos Calend.
Jun. quem diem, ut ante annotatum est, Romani celebrabant. Plutarchus vero amerit, eos creaton Calend. Jan. Hinc servatum, ut deinceps emper Cal. Jan. Com. Crearetitur. Lege ipsum Problema I 8. Cam. Ceterum quod ad appellationem hanc, eandem cum Nostro rationem allegant Varro,ap. Nonium, voce Consules, l. 2. 6. IG. de D. I. Cic. de Leg. 3. 3. et de Orat. 2.39. Hieron. ad Esaiam, CaP. S. ad vocem Consiliarius. Fr. De etymo. hujus vocabuli Lips. de Μagistratib. POP. Rom. C. VII. et alii, qui de e dem argumeuto scripserunt. Vosgiu in Elymol. h. v. recte emendat apud Nonium, quod eonsulerent Senatum, P vulgato Senatui. Nam inde Consules appellatos esse probabilius est. Nee verum est, quod hic scribit Camers, Consules deinceps semper Kal. Jan.
creatos fuisse. Nam n niIum certum
fixumque diem ineundo Consulatui fuisse fere usque ad A. V. suo. EDionysio et Livio ostendit Dodweli. de Cyclis Dissert. VI. 5. Et postquam Kal. Ian. solennes ineundo Consulatui coeperunt esse, tamen non eo die sed utiquanto ante creabantur sive designabantur Consules.
q. a TantumqueJ Nec immerito: Iibertas ' enim inaestimabilis res est: l. 10s. de R. J. Curi. G. G, II. Ideo cum Graeci liberi pronuntiarentur, Majus gaudium suit, quam quod universum homine1 caperent, ut facile appareret, nihil omnino honorum multitudini gratius, quam libertatem esse: Liv. 33. 18, 5. et s. Adde infra, 2. τὸ I4. Fr. Deessere absolute
dicit, ut Sall. Cat. xm. M Libido
498쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 9493
stupri, ganeae, ceterique cultus non minor incesserat.' Et Jug. XIII. et XLI. Pro quo etiam dicere potuerat' incesserat animos, et M animis Vid. N. Heins. ad Val. Flae. v. 55 I.
Averumque eae ConsulibusJ Impr bant hoe factum Λngustin. Civ. 2. II. Cie. Off. 3.10. Contra quos disputat Alber. Gantilis de arm. Rom. 2. 4. H. Immo probat Cicero l. d. Vid. ibi Graevium
ob nomenJ Vide Ageli. 15. 29. EX
Pisone, quem sortassis nec reet capit. Fr. Plutarch. in Pnblic. et Dionys. Liv. v. yrine. etiam alias causas, cur Patribus suspectus fuerit, memorant.
Fascibus abrogatisJ In Nag. legitur rogalis. Aliud tamen M obrogare. aliud M abrogarer Legibus obroga-rinr, quibus eontraria lex vel rogatio
fit. Leges abrogantur, quae antio quantur. Sia. Parum accurate. ε Ab rogare legem ' est legem veterem anto rogatione populi jussam et usu reeeytam contraria rogatione tollere, leges rogatas abrogare, ni Cie. Phil. v. s.
antiquare legem. novam legem a magistratu latam rejicere, antiquum retinere, neqne id mutatum velle.
Liv. v. 30. XXVII. 2I. et XXXI. s.f. 4 Itaque substitutus Valerius PubliolaJ Mira est constantia omnium veterum libr. in salsa ae nihili leetione tuenda, quae habet: Horatius Publi- eois r Rie non solum Flori scripti manu codd. sed etiam Jord. habent. Sal. De hoe praeter ei talos, vide Diniarch. in vita: et Auctor. de Vir. illust. cap. 15. Cam. Poplicola autem seriis bendum esse Capit. Tab. testantur, idemque convincit nominis ratio, eo quod a populo colendo' illud cognomen in consulatu, antea ε Volusus 'dietus, invenerit; tum quod δημοπιὶ s, hoe est, Populum colens, Poplicola, a Plutarch. et Dionys. interpretatur.
Sta. Videtur tamen ipsum M pnblicum' doductum a populo, quasi Populicum :' eoque alludit β. I. Inst. do pubi. Judie. Quoniam autem Colla tinus magistratu, non ita multo postquam eum suscepisset, abiit, Valerium hune in ejus loeum substitutum, prumum Cos. suisse dicit Cicero in orat.
pro Flac. cap. II. et Plin. I6. IS. H. In Horatii nomine consentiunt Om. se. et ed. nisi quod varie seribituporatius, Hornarius, Hortarius. Alteis rum nomen in ΝM. PHI. Rych. Duisb. Fran. Vo88. I. st Om. ecl. est Publisola,
in Rogg. Puplieola, in Toll. Voss. 2. et s. Poplieola. Et ita in Fastis Coninsular. ac Triumphal. Praeterquam in A. U. 293. nhi est Poblimia. In Fastis Anonym. Noris. et Idat. Publieola.' In Siculis IIovi uti as, Et mβλυαλ . In Inscriptionib.
eula I Apud Plutarch. et Dionys.
Ποπλμόλας. Poplieola scribendum eontendunt Sigou. ad Iav. H. S. Et Pigh. ad A. U. 244. eum ratione etymi, tum propter auctoritatem
Plutarchi ac Dionysii. Vid. cl.
Ad vers. xxx. 28. Existimat non reinjiciendum PopIteola, sed lenitas et concinnius scribi Publimia. Nam et
et Publins' ex ε Popillius' facta
fiunt manfluetior sono. Et sie libri scripti Aurelii Viet. e. xv. ubi vid. eruditiss. Arnigentum. Eadem scriptura est in Cic. de Leg. H. 23. Quintil. Inst. Orat. m. 7. et Eutrop. I. s. quibus locis nullam varietatem adnotant Interpretes. In Floro primus, ni salior, Stadius edidit Poplieola,
et post eum cl. Graevius; quos ge-eutus sum. Nam et M poplicus. et poplitiius' scribebant veteres. Vid.
Ea summo studioJ Jord. habet tantum summo studio. Non intellexit veterem elegantiam, et G eam, tao xjs emoυδῆς. Sic apud Plautum r Ex summa ope et Ex summia
499쪽
viribus,' apud hune enudem, et antiquarium Agellium. Sal. Add. Frei h. in Ind. Salm. ad Solin. Pag. 505. Schem ad Iustin. VI. a. et Barth. ad Claud. Praef. l. Ir. in Eutrop. V . 25. Ad augendam populi majestatemJRych. ad augendum popuIi majestatem.
Sic autem veteres locntos esse Conis
atat. Justin. TXII. Posthaee Poeni ad persequendum belli reliquias, duees in Siciliam miserunt.' Virg. m. xx. Pacem Trojano a Rege petendum.' Gram. Vid. Peri Eon. ad
Sanct. Ilin. m. S. 4. et Graev. ad Iustin. TIII. a.
se ei pro eoariona submisitJPlutareh. in Publ. TM MMois dimi e ν δε- , καὶ καπέκλινε: submisit, et ininclinavit, i. e. in terram versus inclinatos a lietoribus teneri; non, lictorestantisper abire jussit, quoad concionatus esset, ut Bud. ad i. I 4. D. de infic. Proe., et, qui Budaeum in Proverb. submittere fasces ' exscrip sit, Brassicanus. Nam submittere est deorsum mittere et inclinare, ut qnum gladiatores submittere arma dieit Sen. Consol. ad Polyh. E. xx . et aliis locis ap. Lips. Saturn. H. II. Lictores fasces humeris gPstabant, ut Idem pniat Eleel. I. 23. Unde Virgil. M vri. 173. ε Hle sceptra a et Pere, et Primos attollere fasces Regibus omen erat. o1 quum Populo submitti volnit Publicola, ea re fatebatur populi, quam Consulis, majestatem vimque majorem Efise,' ut Liv. l. 7. Hinc deinde proverbio dici coepit M snbmittere alicui fasces,' procedere, et inferiorem se fateri. Et eadem metaphora submittere arm , quod proprie dicebatur de gladiat ribus se vietos fatentibus. Vid. Bud. et Lips. loc. diei. Et rnrsus linne in Sen. ad Polyb. I. d. et de Provid. e. m. Atque inde submittere saepe cedendi, seque in seriorem agnoscendi algnificationem habet. Sen. de Vit. Beat. c. xvII. Quare superiori verba submittis Quint. Dec . CCLVIII. M Nisi auctoritatem paternam submi-
ero.' Petron. e. Cx m. ε Quem fracto murmure Pontus, Et veneratus erat submissa Bosporus unda.
Jus pro rationisJ Legem hane Antonius ap. Cie. de orat. 2. 48. Patronam civitatis, ae vindicem liberintatis vocat Ea enim effectum est, ne Consul pro arbitrio in quemvis, exodio forte, aliave injusta causa animadvertere posset, sed ubi popuIus comprobasset. Vide Liv. Io. 9, 4. Non absimilem morem Macedouibus, quamvis sub rege degentibus, olim fuisse, indieat Curi. 6.8,25. H. Cimet alii ap. Sen. Ep. CVIII. Li . Um. 13. Et Val. Μ. vIII. I. I. jam ante a Regibus provoeationem ad populum suisse tradunt. Negat Pomponitis l. 2.IG. D. de D. I. Sed magis credo illi a Et ne specie areis ossenderetJ Quis hanc lectionem jure damneti Maluit
tamen Iord. et ne species areis omenda. ret. Sal.
Eminentes aedesJ aedificaverat enim in summa Velia, et Propterea suspieionem populi incurrerat, qu i . meam regno Pararet. Vide Liv. 2. I. Auctor. de Vir. ili. cap. IS.. L. Higin. lib. I. quem citat Predianus in Pisonia
um captavit, autupatu ext. Vid. Frelnsh. in Ind. Manut. Et Graev. ad Cie. Ep. F. vIII. Io. et Turn . in Agrar. I. s. Add. Salm. in Solin. P. 781. Quum studereJ De eovin ratione filiorum Bruti contra rempublicam prae ter Liv. et Dionys. 5. I. et 8. s . lege Val. M. 5. 8, I. item Angustin. Civ. 3. IG.. Plutarch. Paral. cap. m. 2I. 22. Claud. in Eutr. I. 44 I. ' Natos ita malim, quam natis9 hoc dedere poenae Profuit, et misero civem Praeponere patri.' Sic enim hunc locum, ut plerosque alios ejusdem Poetae,
500쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 9. 495
castigavimus, quum antea non patri, sed fratri passim legeretur. Virg. aen. G. 82l. Natosque pater, nova bella moventes, Ad poenam pulcra pro liberistate vocabit. m. Protraxit in forumJ Hape omnia
ex more guppliciorum gumendorum apud Romanos. Vid. P. Fab. II. Semestr. 5. 7. et I 0. Brisa. Form. V.
P. 48I. Liv. xxvIII. 2s. β Nudi in medium protrahebantur, et simul omuis apparatus supplicii exprome-hatur; deligati ad palum, virgisque
caesi, et securi P reussi. Trahere, M.troere, et prore era usitata sunt inest re verba. Petron. e. Cv. Attrais hite oeyus nocentes in medium.
bri r Hine Jam liber. Sal. Hoe nu quam inveni, nee scio qua auctoritate in postrema Amst. ediderint: Iam hine liber. Salin. in exemplari gno scripserat, liber hine jam vet t. lib.
Tum pro gloriaJ Legunt heie libri:
mox pro sinibus, deinde pro mella, tum gloria re imperio, ε . Sequitur abhine non longe et M Quippe quum patrii soli gleba nulla, sed statim hostile pomoerium ita ex veteri editione reposueras, optimo ζὶ doctissime Grutere,
cum antea exeast legerent: nebanulla eraeir uterque Pal. eum Jord.
quippe eum patrii soli Heba nulla rit, Maatatim hastite pomoerium: quae lectio, nee tibi, nec ulli, opinor, qui sapiet, placebit. Nax. habet: quippe cum patrii soli nulla elaba sit, alatim hostile pominium. Ex cujus vestigiis eam. dem lectionem, quam tu ex veteri editione, elicimus, ait pro set, utrumque pro sed; quod ita erebro nobis occurrit membranaes illas versantibus, ut dubitare vix possimus. Sed et procum, legimus, cui, hoe modo : quinaeui patrii soli gleba nulla, set Matim hostiis pomoerium. cui, popula Ronurno. quod indubitanter reponimus. Sal. Gleba nulla sit sed statim Rych. gleba
nulla sit Muttin Voss. 3. gleba nulla sed Muιim ceteri om. se. etiam uterque
Pal. ap. Grui. etsi hie aliter Salm. et vet. ed. Cui primus, ni fallor, e conjeetura Salmasti edidit Frein . et post eum Gmulus. q. 7 Quippe eril Roma a principio, ut
d et Servius, aen. TI. 598. ε Tantum unam Tiberis ripam tenebat. Juv. Sat. 8. 265. Et quae Imperii finem Tiberinum virgo natavit,' Properi 4. I, 8. Et Tiberis nostris advena bubus erat. Cam. Latium urbi ab ortu, ab occasu Hetruria erat, a meridie Veientes, Sabini a septentrione, hostes Romanorum omnes. Stad. Glaba nullaJ Extenuat auetor, non tam historico more, quam oratoria licentia, ut major inde admiratio oriatur. Jam enim sub tot regibus, et omnibus, praeter Numam, bellatoribus, aliquantam agri adquisiverant Romani. H.
q. 8 Proximis quibusqueJ Ita Maee- dones, ap. Justin. I. I, 4. D. Sub ae redigeretJ Seribendum est, redegerunt: ita Flori seripti Codd. ita
veteres sormis euai. Ses. Ita visitur in omnibus M M. et veti. edd. male recentiores, redigeret. Grui. Redigeret nusquam inveni: redigerent habet soI Reg. F: sub rege dereret Voss. 3. Ceteri M. et ed. redegerunt. Tollius in Fortuit. c. XXII. Coutra omnes
libros praeeipit legendum redegit. Mirum vero hominem, qui in libro
illo ex omni stercore aurum vult colligere, hic pro auro nobis stercora obtrudere. Sall. Ju. xx mi I. ε Sena tus a Bestia consultus est, Plateretne legatos Iugurthae recipi moenibus; iique decrevere.' Liv. xxv I. 2I. Exercitus Rom. tratus, partim, quod eum imperatore non devectus ex provincla e set, partim, qnod in oppidis hibernare vetiti erant, segni sun tiantur militia.' Id. xxxH. IS. Ela. tia clausit portas: nec, nisi vi cogerentur, reeepturi moenibus videbantiar aut ducem aut exercitum Rom. Vid. plura ap. Gron. de Pecun. Vet.