장음표시 사용
511쪽
ob viciniam Enphrati irrepsisse Pro Tiberi. Nam lihri, qui Tigrim illum
Praeserunt, non exhibent Tiberim.
Sal. TiberisJ Et istud est a Jord. Μss. et I . quod Tigris, quod Euphrates:
inepte, opponit enim nemora, urbes, flumina. Gru. h. s Coriesus quoque, pro pudor, rictusJIta edi voluit Vinetus, librorum suorum fidem sequutus, quibus nimium hae in Parte credulus. Vera quippe est veterum excusorum lectio: Coriolas quoque, pro pudor, victos, adeo τω-ria fuisse: et quae extat in NaE. et vetustiss. Jordaneis : quid si pro pudor praeponas, hoe modo : pro pudor fCoriolos quoque victos adeo gloriae fuisse' sed sensus idern, ex ordine vulgato. Nunquam sane effecerit Vine. tus, ut Coriolus' sit idem, quod Coriolensis' aut Coriolanus.' Corioli nomen oppidi προπιm'ον, qua sorma
aliquot Italiae oppida vocata. Sic Gabii, Carseoli,' dicti. Unde ἐθνικώ Coriolanus. Νomen urbis hujus Stephano est τὰ κυωλα, non olκπίολοι. Nam Graecis nulla urbium nomina sic terminantur. Sal. Reduxi lectionem vulgatam ante editionem Vineti, tanquain planiorem. Li-hri ejusdem, Coriolus q. P. p. victus, a. g. fuit. sieque tamen Pal. sec. aeteri. sed non Prim. bonitate et aetate
longe prior; nisi quod is, induceret,
haud etiam omnino malum : Porro viodetur vox Coriolanus, librarii potiusquam auctoris . Gm. Vineti opinionem, qua Corioliam' pro populo accipi posse putat, arguit Salmasius, eum ab urhe Coriolis ' incolae non Corioli ' appellari possint, sed M Coriolenses' aut Coriolani. H. Flor. Berol. Duisb. Reg. Q. Voss. S. et Fran. ronsentiunt cum libris Vineti.
Reg. F. Coriolus q. P. P. Dictus a. g. fuisse. Voss. I. et Mael. Coriolas... vietus. . . it. Voss. 2. Coriolos...rictos
...fuit. Solus Itych. hic consonti tenm Nag. et Iordaneis. Et sic Edd. vet t. praeter Primam, qnae cum reli. qnis scriptis exhibet lectionem libro. rum Vineti. tam probat Vossius I. de Anal. II. et a Beroaldo mutatam Putat, quem primum Post inventam typographiam Floro medicam manum, sed saepe nihil minus, quam medicam, admovisse dicit. A Beroaldo hoe prosectum credibilius esset, si ante eum nulli fuissent scripti Codices, in quibus legeretur Coriolas, victos, et fuisse. At vero quiam certum sit hos suisse, aequius est Putare, eum qno que in suis invenisse, quod edidit. Et hoc vel ideo praeferendum est, quod apud Lat. Scriptores, Liv. Val. M. Plin. Aur. Vict. et Eutrop. nomenhrius urbis semper est Corioli, non Coriolus. Sed et verosimilius est, imperitos librarios, non intelligentes elegantiam et nexum orationis infinitae, eam mutasse in finitam, qua usitatior et planior ad intelligendum erat, quam e communi et aperto genere loquendi fecisse id, quod elegantius, et ab usu paullo remotius est. Nec tamen illius exempla desunt in bonis seriptoribus. Ter. And. I. 5,I8. Tantamne rem tam negligenter ageret' et Heau. IV. I. II. o Jupiteri tantam esse in animo inscitiam 8' Vid. Gronov. obs. II. Id. Di m. s. Grae . ad Justin. II. Id. Quod Salmasius scribit Graecis nulla Urbium nomina in Oi terminari, non intelligo. Et Perig. adscripserat: Quid κρos Caius Marcius CoriolanusJ Non Caius, sed Gneus appellatur in veteribus libris, et apud Iordanem. Titioiiam Livii Epitomo Cn. Marcium vocat. Graecis semper Nior: sed dolioe pluribus alias. Sal. Ryck. Regg.
et Voss. l. Praenomen C. retinent, alii Gnaeus, Gneus, Gn. Cn. Vet. ed. Gneus, aliae omneS Cn. R Fran. Praenomen Rhegi. Ger. Vossius adnota. verat ab Aur. Vict. c. XIX. et Val. II. IV. a. vocari Cn. Marcium,' a
512쪽
Bas. r M . ap. Liv. etiam quondam fuisse ieetnm Cn. Marcius Coriolanus, ged id sola eonjectura Sigonii nunc exsulare. Verum Sigonius ad Liv. Epit. lib. N. ostendit, libros seriptos Livii variare, et ex Dionys. et Plutareh. praesert Catus Marcius. Et sie Xylander ad Plutareh. Coriol. prine. Eadem varietas est in exemplaribus Aurelii Vietoris. Grnterisuspicionem vocem Coriolanus Librarii potius, quam Auctoris esse, nonnihil eonfirmat Cod. Duisb. in quo ea minio seripta erat, ubi antea vacuum spatium fui se videbatur. Nomen indueritJ Metio haec veterum editorum, quam fit retinemus, imgendum fuerit: ul eapti oppidi Cn. Mareius Coriolanus quasi Numantia aut Ameae nomen induerit: sed nihil necesse. Palatinns riterque legunt: nomini induerit: nee secus Iordanis libri: eleganter dictum, captum Dinpidum nomini induere.' non item,' eaptum oppidum nomen induere. quod vix subsistit. Nax. habet: induisceret. sic quoque placuit Vineto ex suis edere. Forte legendum: ut pium oppidum nomini indueret. Οmnino tamen malim quod in Naa. est, et Vineti libris: nomini indureret. Captum oppidum nomini indueere, nihil
aliud est, quam ex oppido capto Cognomen adsciscere. MI. Nomini indueruJ Indicat Auctor, tam angustalltune temporis res fuisse, ut exiguum oppidulum captum in nom n cesserit, eum posterioribus lemporibus ta-Ita cognominn, nisi magnorum bellorum victoribus non adsumerentur. Coriolani perte gloria magnitudine posterorum ita obruta est, ut ipsum Livium sugere. aut ηiquidem succuris fit, non dimovere potuerit, quin Am- canum superiorem ' nomine victae ab se gentis primum esse nobilitatum,
scriberet, 10. 45, 8. Idemque Silius, fine operis. Vives, ad Augustin. de Civ. Dei, I0. 2I. f. Plura exempla sunt in Nostro infra, 2. 8, 14. 2. Ib, II. 3. 6, 5. 3. 8, I. vide, si libet, quae dicam, 4. I 2, 28. Fr. Nomini indueretJ Rychii quoqne Cod. aeque
ut Nag. et Vineti biss. nomini indueeret, quod probat Salm . Utraque loeutio induere ' et inducere nomini captum oppidum,' satia insolens. Induere adulationem, simulationem, dubitationem' ap. Tac. et Liv. leguntur non infreqnenter. Sed Medo ipsis dici inr qui simulant, ant adulantur. Nemo vero sic loquitur, induit alteri simulationem, adulationem. Est ergo liaee Flori caeoEelia. Meliores scriptores dixissent, eapti oppidi nomen induit, quod in tyronum
gratiam moneo. Grae. Berol. Duisb. Vora. 2. . E. et J. nomen induerit. Sietav. vI. 18. Hoc,' patroni plebis. mihi eura mea et fides nomen induit.' De phrasibus inditere simu Iationem, adulationem, dubitationem' vid. Gron. Obs. I. 2. et ad Tae. Λ. I. I. Nomen induere ' est in . Iv. 4. 4. Induere, ' vel Indu.cere soleas pedibus,' et alia hujusmodi Latine diei nemo nescit. Sed vix qnisquam sibi eum negem persuadebit iis exemplis defendi posse phrasin, viridum nomini induere, vel indueere. Probabilius dixisset, non Florum, sed scribas aecusandos esse: nam ab his Hiquid turbatum indicio est, quod in aliis libris est nomen, in aliis nomini. q. Io AnιioJ Vol eorum erat in M.tio metropolis, maritima urbs. Pont. Qua Maeni J Scriptum in Nar. cod. membranis ae Pal. I. Moenibus. In 2. Maenius. Sed ille C. Mamius eonsul. SpoIta illa de Antio, quae in suggestu sori Ansfixit, rostra navium fuere. Inde loeci nomen. Vide Liv. lib. VIII. Sal. Ita Cassiodor. Iis Coss. rostra navium de Λntiatibus in foro fixa sunt.' Seneca tamen, de brevitate vitae, cap. II. Duillium primum classe vicisse ' dieit: Epit.
Liv. xvir. Primum navalem trium.
phum duxisse.' sieul et Plin. 34. 5.
513쪽
ubi etiam nostram historiam firmat. Polyb. I. M. Ante prinum bellum m.
dem xeribit. Alii jam tum A. U. C.
328. Classibus ad Fidenaa Pugnatum eum Veientibus in annales retulere. quos explodit Liu. 4. 24, G. H. Sed Livium non animadvertisse in Teintustis illis annalibus elasses Pro equitibus dietas, disputat Tan. Fab. Ep. I. 47. Sed nota persuadet Phil. a Turre in Monum. Vet. Antii Cap. rv. Fre infli. Et ante eum Lips. ad Sen. i. d. videntur dissensionem inter Florum et alios Scriptores statuere. Potius arguenda suerat vanitas Florirem eontra fidem historiae Livianae in majus augentis, clasgesque mytas, et bellum navale, quae nulla suerunt, comminiseentis. Nam navea Antiatum non pugnando eaptae, Red Romanis, quum Antiates terrestri praelio vieti suissent, ex legibus pacis tradi. ae fiunt. Liv. vIlI. 14. Plinius non eonfirmat narrationem Flori, nee uulam pugnam navalem eum Antiatibus memorat: tantum dieit, Maenium in consulatu devietis Antiatibus rostra in suggestu fixis c. Hos autem terrestri,
In Fastis et apud Livium Irenius. Apud Diod. Sie. lib. XVII. pr. mal Μάνλιor, ut hic observat Vinetiis, pro Μαωior. Sed Interpres ibi reeis Manius. In Fastis Sieul. itidem corrupte Mimos.
In ruexestu fori J Vide Plin. IG. 4. Exeerpta Dionis, apud Vales. Pag. 545. Indo II lud celebre nomen Rostra: varro de tang. Lat. lib. 4.Liv. S. I 4, I 2. Isid. II. 2. Mamertinus, fina Genethliaci. Sie Augustus seeit post vietoriam Actiaeam. Suet. IS. 3. Vide Pansan. in Phocidis, p. 629. Fr. Sed his numerusJ I. e. illis initiis
Urbia bellum tam exiguo numero nainvium gerebatur. Perlaon. Anim. Hist. c. v. P. Is . Potest etiam ita aeei. pi r iannm tennia sint omnium rerum initia, numerus sex navium illo tempore pro classe habitus, et ea cla 'quamvis exigua, tum hellum navale gestum suit.
Liv. lib. 1. et 4. Dionys. lib. G. Aucistor. de Vir. ili. eap. II. Plin. I S. s. Augustin. Civ. 1. IR Eutrop. I. II. Oros. 2. I3. Cam. Adde Sigonium, de antiquo jure Italiae lib. 2. CR P. S.
H. Viasei libri vineti Rege. Fran. Duisb. hie a seeunda manu et V. E. Vid. r. IS, 27. CesidiariJ Ryta. Flor. Duisti. et
Om. M. quotidiani. haec ubique variam. Illud probant Laur. Abstemius in Faee Crit. Grnt. Tom. P. SM. et Dauxq. aliique apud illum in orthogr. Add. Gmev. ad Suet. Tib. x I v. Hoe lanat. et Cellar. in Orthogr. et Gudius ad Phaedr. Fab. II. Ist quos ma lo sequi. 2 Lurias Quineti J In omnibus libris, etiam antiquis . mira eo tan tia legitur: Titus Quintilla. Error ergo Flori ipsius fuerit. Sub idem tempus vixere ex eadem gente, Titus Quintins Capitolinus, et Lucius Quin-tiua Cineinnatus. Sal. Tilaea est in m. M. et M. praeter Sab. et AId. Vinetua nullam varietatem adnotavit, et Edd. , quae nomen illius praeserunt. habent Lurius. Et sie semper Livius, aliique. Dietatori In rebus ereperis dicta. tores die ebantur, qui absoluti imperii essent, quod saluberrimum in admi nistratiouo magnarum rerum, si Fum ma imperii penes unum, ut loquitur Liv. 3. 70, I. M. Ab aratral Praeter ceteros Veget. I. a. ubi optimos a rura milites hoc exemplo et rationibus probat. Item Max. Tyr. in pr. dissere. 14. Plin. etiam I 8.1. Fortissimi viri et mi. lites strenuissimi ex agricolis nascuntur.' Ad similem historiam alludit Claud. in Eutrop. I. 454. Tnque,
o, si sorte piorum Iugera, et Elysios
514쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 12.509
scindis, Serrane, novales.' et Plin. 18. 3. de Oninctio vide Liv. 3. 26. et seqq. Rutil. Itin. lib. I. vs. 556. Et Cincinnatos jugera panca dabant. Hare etiam nobis non inseriora seruntur Vomere SerraniI Id.
eius Minucius ' Nag. h. l. Marcum Mamilium appellat. Pal. libri, manilium. Iordanes, Manlium. Sal. Hoc eidem praenomen est apud Zonar. lib. 2. Auctor de Vir. ili. cap. II. Quintum vocat: reliqui passim, Lucium Fr. q. Is Innixum aratroJ Incurvo eorpore incumbentem. Ov. Μet. VIII. 2I8. Aut pastor baculo, stivave innixus arator Nam hie est hahitus eorporis arantium. Plin. H. N. XMII. I9. quem locum adscripserat Rychius: Arator, nisi incurvus, praevaricatur.' Colum. I. s. Prolixior arator in arando tivae Paene rectus innititnr Lietori Viator, Plin. Η. N. X Vm. a.
Nam horum munux erat Senatores ex agris arcessere. Cic. de Seneci. Cay. VI. Colum. Praef. lib. I. et Festus in Fiatores. Livius et alii Iegatos ad eum a Senatu missos geribunt.
JugumJ Tribus hastis jngum fit,
humi fixis duabus, superque ERA trans versa una deligata Liv. 3. 28, 13. Dionys. 3. 28. H. Berol. Dolab. Et vet. ed. sub jugo misit, ni Liv. m. 28. Sub hoc jugo Dictator AEqnos misit. Fortassis scriptum fuerat jugom, antiqua ratione seribendi. vid. ad Liv. I. d. Mox redit ad b. Rych. BeroI. Magi.
q. 15 Fidea numinum3 In Nata scriptum : Me numinum. Suspectum id habent Viri docti, nec temere: legendum omnino puto: Idem numinum Isic apud Comicos et hominum fidem l Deum fidem l ' ita legebam vel priusquam incidissem in scriptos Codd. perantiquos Iordanis, in quibus Eamdem lectionem reperi, cum vulgo ejus oditiones habeant, numinum Ide. ineptissime. noli igitur dubitare quin
verum sit, numinum Idem l aut, Idem numinum J Sal. Libri Vineti et alii partim Mes, partim Me. Fide Ryeh.
Bellum: prorsusJ Reduxi distine.
tionem Camertis: nam postea Vi netus, bellum prorsus: ut festinasser sic Supra, I. 3, s. Et I. 10, 8. plane Graia Bych. Flor. Bero . Duisti. Fran.
VosA. I. et vet. M. peractumque prorsus
est bellum, M. Sed reetius alii ex more mori. Et hie saepe Iustinus prorans ut, prorsus qnasi CAP. 12 Historiam 306. Fabiorum scribunt Liv. 2. 4, 8. &e. Dionys. s. II. Eutrop. I. II. Oros. 2. G. Auctor de Vir. ili. cap. I 4. Agell. II. 2I. Euseb. ov. F. 2. I95. Silius, 2, 3. et 7, 40. Serv. ad aen. s. 845. Cam. Adde Piniareh. Camil. cap. 30. Simile est quod seribit Suet. Vitel. I. 1. Vitellios coloniam Vitelliam gentili copia adversus aeqnicolos tutandam olim depoposcisse.' Fr. 6. I ab Etruria VeientesJ Ita reposuit Grat. noster ex veteri editione, cujus fidem saepe nimis magni fecit. Non erat explodendum quod anteriores retinent editiones, quas eonfirmant hac parte omnes scripti qui legunt: assidui rem et anniversarii hostes ab Etruria fuere Veientes. Pro titulo hujus capitis habet Nag. Cod. Faliseum et Fidenater nempe, hellum. Hie et haste Fidenatis ' declinarunt, ethoe M Fidenater Sal. Recepi hanc
Iectionem, quam veteres libri, et inter eos 'ch. nee non editiones pristinae propugnant. Fuere Perperam expunxisse Gruterum recte Salm. monuit. Gree. Grui. scribit in solo Naa. legi fuere, sed a duobus aliis Pall. abesse. Horum Scripturam eou firmant Regg. Μagl. Duisb. Fran. VOSS. I. 2. et vet. ed. Fuere facile intrudi potuit ab aliquo existimante eam vocem desiderari ad perfieiendam sententiam. Nec abhorret a
consuetudine Flori concisa illa bre.
515쪽
et III. 2, I. Itaque hoc probo. Sed reliqni quod auctoribus aliis Ithris volebant Salm. et Graevius. oeFidenato ' dici negat Voss. de Anal. l. 21. ae d et hujusmodi neutra Semper exire in M. Salmasium nihil juvat tituliis hi jus ea pilis in Naa.
quem a Floro esse ostendi non potest. Hostes Etruria f. Voss. 3. Venientes hic Pal. I. et n. 4. Vethientes. Fran. utroquo loco Venientes.
PriculumqueJ Privato sum tu, et milite, ut Fabius Cos. RP. Liv. H. 48. Νostrum id nobis velut familiare bellum privato sumtu gerere in animo est. Respublica et milite illie,
q. 2 Satis superque idonea elades. Cresi
apud Cremeram trecenti, Iratricius exercitus, et scelerato signata nomine, quin
proficiarentes in proelium porta dimisit JNie. Heinsius sie legi jubet et distingui : Satis superque idonea clades, eaesi apud Cremeram trerenti, patricius exercitus: et scelerato signata nomine,
quα pro iseentes in proelium porta dimisit. Sic lib. H. cap. II. distinguit idem: Prae tanta victoria leve hi
jus praelii damnum, tolle fuit alter
consulum interceptus, Sc. atque ita oppressus est.' Falsa vero Psse, quae de trecentorum et sex Fabiorum patricio exercitu tanto consensu veteres tradiderunt, Ostendit cl. Peri- Eonius, quia vix tot nnmero patricii omnium gentium patriciarum tum temporis, trigesimo nimirum post Raetos regell anno, Romae fuerint. Censet itaqne hoc bellum gessisse Consulares Fabios Marciam et Caesonem, et trecentos sex viros ad illud eduxisse, sed non omnes unius gentis Fabiae, sed maximam partem suae
gentis clientes, qui dicti fuerint Fabii, quia non modo illis duces fuerint, et auctores istius expeditionis, sed quia
in Re et suam gentem receperint illud bellum, ac per se et suae gentis clientelas id gesserint. Vide pluribus
haec asserentem in elegantiss. Animadv. Hist. cap. 5. Grae. Vulgata narratio de 300. Fabiis ad Cremeram caesis etiam Casaubono improbabilis visa suit. qui ad Suet. Aug. x XIV. sntile παρώοωμα vocat. Donea elades Fre inshemio in Ind. satis magna. Est talis, quae clades dici mereretur, quae nomine cladis digna esset. Ov. ΕΡ. Didon. v. I 05. et Suet. Aug. XXXI. Idoneus auctor,' pro eo qui dignus est nomine auctoris, qui fidem meretur. Gell. v. s. ' Hostium nomen humile, et non idonenin: ' pro hostibus ne quidem dignis nomine hostium, quales sunt gervi, piratae, et gladia tores. Et idoneus pro eo, qui meretur
aliquid pati apud Sal. Cat. LI. Novum illud exemplum ab dignis, et
idoneis, ad indignos, et non idoneos transfertur.' Distinctio N. Heinsii concinnior videtiir vulgata. Idonea elade Fran. Deerat iJ Ita seei, cum an ista legeretur, trecenti et Mae: quia rotundus isto numerus in tribus Pall. in vet.
ed. et antiquis Vineti libris; decet
que Annaeum nostrum. Gru. Sexet trecentos' numerat Liv. 2. 49, 4. 2. 50, I 2. eundern ni mernm habent Dionys. 17. s. et Eutrop. Seneca de Benes. 4. 30, a. M trecentos ' Vide etiam notam ad ymiat. I. H. Additamentum sex respuunt Om. Re. Et Εd. Vet. Melerato signata nomineJ Ita egregio Pal. I. nam 2. ae s. signatur. vet. ed. signatum. Gri . Videtur antein concinnior si tura Ieetio, si prior etiam vox mutetur in sceleratae. Ea autem porta ante M Carmentalis' vocabatur. Ov. F. 2. 202. sed nomen
mutavit ob emissos Fabios, quasi ipsa
in caedem eorum consensisset. Ex
simili argumento Seeleratus vicus 'dictus est ap. Liv. I. 48, 7. Sceleratus collis,' ubi Phalaridis taures fit rat, a P. Diod. Sceleratus campus ap. Liv. 8. 5, G. M. Dio in Excerpt. Petrese. p. 578. Romani portam
516쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 12.
ipsam, qua ad bellum erant egressit FabiiJ, perpetua infamia damna.
runt, adeo ut Per eam intrare, egredive Magistratibus nefas esset.' Add. Fost. in Religioni, et Melarata porta. Dicta antem est scelerata' ab infelicitate exitus Fabiorum. Nam Mace. leratus' interdiam significationem ea-lamitatis habet. Sic Scelerata eas. tra,' ap. Suet. Claud. I. in quibus Drusus obiit; ' Sceleratum frigus, in Virg. G. H. 256. auctore Servio,
noCens, Omnia exurens. Vid. cl. Bum. ad Petr. c. LVI. Et M scelus
pro calamitate, infortunio, Guyet. ad Terent. Eun. II. 3, 34. Sceleratus vicus,' et M Sceleratus campus' ob aliam causam ita dicti sunt. Vid. Fest. et Vales. ad Εxc. Petrese. l. d. Frein-ghemii conjoctura serierata non placet Perigonio l. d.
pere' semper celeritatem notat et violentiam. Raptos tamen dicit Veientes, qtii decenni obsidio vix subacti sunt. Sed rapti reserendum est ad tem Pus, quo urbs expugnata, ac direpta est, ut in illis, quae e Virg. R. M. 374. et Stat. m. vra. 599. adnotantur iii Lexicis. Stat. Th. VI. II4. Ut quum possessas avIdis victoribus arces Dux raptare dedit; vix signa audita, nec urbem Invenias: ducunt, Sternuntque, abiguntque, seruntque.' In Regg.
5 FullaeiJ Forte reetius, Faliscis. Sunt autem ita appellati ab Haleso. Iv. F. 4. 73. Venerat Atridae satis agitatus Halesus, Λ qno se dictam terra Falisca putat. Hi autem, immutato H in F, Falisei dicti sunt: sicut Febris dicitur, quae ante hehrisdicebatur: Formiae quae Hormiae Derunt, ἀπb mis ὁρμηs. Nam Posteritas in multis nominibus F pro Hposuit.' Serv. ad aen. 7. 695. Ita hariolus,' quasi fariolus,' a fando. Turneb. Λd vers. 24. II. Sic Hanula, parva delubra, quasi sanula Festus. Apud Hispanos usitata harum litera rum invicem mutatio: ut, Hario,
&e. H. Probat conjecturam Frein-shemii Perizon. ad Sanet. Min. H. I2. Quam quum confirmet eod. Fran. non dubito, quin ea fieri Plura vera, et in contextum recipienda sit. In
Servio ad I. d. Virgilii male editnr, Faliseos Haliseus condidit, Pro Halesus, ut recte laudat Salm. ad Solin. p. 44. Et sic est in IIA. Servio Bibliothecae Da ventriensis, et emendavit Spanh.
Dissert. II. de Usu et Praest. Num.
Antiq. pag. I M. Tamen in Indice Servii postrem. Editi recte scriptum
Fides ImperatorisJ Εxtat historIaap. Liv. 5. 27. Val. II. G. I, I. Front. Strateg. 4. 4, I. Auctori de Vir. iv. eap. 23. Plutarch. Camil. c. II. μ.
Principum Faliscorum liberos fuisse tradunt plerique, et Liv. v. 27. At idem x Lir. 47. Regis liberos. Vid. ibi Sigon. et Gron. Cum iis, quos eduxerat puerisJ Istud
etiam, eduxerat, eduxit et extudit idem ille amiciis noster ex veteri editione, cum anteriores omnes habuerint, eum iis, quos adduaerat. Quod non debuit temere rejici. Certe pueros illos ex urbe obsessa eduxit magister iste, sed eosdem etiam in
castra Romana ad imperatorem adis
duxit, sive, ut loquitur Livius, perduxit. Adde quod meliores libri heie
etiam adduxerat tuentur. Cum eos ad imperatorem adduxisset, vinctus ultro ad urbem remissuη, cum Pueris,
quos prodiderat. Varus, lib. II. Excellent. eam historiam sic narrabat his versiculis: ε Tum literator creditos Ludo Faliscum liberos, Causatus in campi patens Extraque muros oncere,
Spatiando pantatim trahit Hostilis ad
valli latus.' Primum vergum emen clavimus. Nam ap. Priseian. vulgo
habetur, Tum literator ereditus. Eduxit igitur eos primum ex urbe, hoc est, ut Varus loquitur, extra muros duxit,' aut, velut est aP. Liv. lib. V.
517쪽
ante urbem produxit. deinde paniatim trahendo, ad vallum nsque Romanum perduxit, vel adduxit. ML Reninen. ad Front. IV. 4. I. descripsit bonam partem eorum, quae hie habet
Salmasius, non nominato ara toro;
quod illi non insolens est. Leguntur hi versus in Priscian. lib. VIII. P. 823. Εd. Pulsch. quos ad hanc historiam pertinere jam ante Salmasium viderat, et, pro ereditus, creditos emendaverat Scholius ad Aur. Viet. C. XLm.
Valosins in Adnotat. ad Εxcerpt. Petrese. p. 82. et alioη duo Versus, PriSciano lib. X I. p. 947. ex ejusd. Poetae lib. H. Excellent. relatos, linereserendos animadvertit, Seu tute mavis obsides, Sen tute eaptivos habe ita enim emendat, quae apud Priscian. leguntur maIis, hospites, et
habes. Ceterum non scio, quo auctore
Salmasius Varum vocet, qui Prisciano locis dict. et lib. xv Iri. P. II 36. est
Alphens Avitiis, Terent. Mauro Pag. 2437. Alphivs Avitus, et Senecae
Controv. I. et X. Altins Flavus, ut Putat Valesius. Gruterus e Pal. 2. Et vet. Ed. adnotavit eduxerat, sed e Νall. et Pal. I. probat adduxerat.
Uinctum sibi J Id est, Faliseis. Vide
similiter locutos Plautum et Cic. RP.Sealig. de Caus. Ung. Lat. lib. s. cap. ID. quod ideo moneo, ne quis Camertem sequatur emendantem, urbi remisisset, vel, subito remisisset. Pon.
Sie in l. 8. f. s. D. Manil. Q ni ipse
sibi mandaverat.' ianam qnam in hoc Flori loco non possum non probare sententiam Soceri mei Ρ. m. Matth. Iternecceri, qui putat, non haec dici
contra naturam reeiprocorum. Nam
orationem referri adlinc ad periodi principium hae serie: Faliscis mirarisa est Mes Imperatoris, quod ludi-gistrum sIBI Faliscis remisisset. Fr. f. s Eam namqueJ Tales olim Romani. Vide quae notabo ad 2. II, 17. H.
Sesebat esse vici. Rych. VOss. 1. 2. Fran. et edd. quaedam.
Et integra dignitate parareturJ Melius e pareretur. Ita est in Nar. Ita saepe Noster, et saepius quidem etiam alii Auctores victoriam parere ' dicunt, quam parare.' Supra Floros : Unius mann parta victoria est.' Sie etiam M pacem parere ' frequens apud
Auetores. Aggenus. ML Gruleros quidem ntrnmque pareretur et Parnretur honum esse amrmat, sed tam Propter Naz. tui omnes plurimum deserunt, quam Salm. auctoritatem, illodreeePimus. Fr. Rych. cum multis aliis et edd. integra dignitate pareretur. Mox idem Ryek. direptionem urbis con-τocaretur, Pro vulgato, ad direptionem urbis mearetur. Grast. In Rych. clare
scriptum est pararetur, ni et in Berol. Duisb. Fran. et V. E. Quod etiam in altero Pal. erat; in ultero et Nagi.
3. 7 Ad terrorem morae--J Vide omnino Gruteri ad Taeitum diseursum tertinm derimum. H. Facibus armatae, et dis laribus, serpentum in modum, Titiis, furiali more praeesserantJ Facium tantum meminit,
non etiam Serpentum, Praelatarnm a
Fidenatibus eo praelio, Livins, lib. I . Ignibus amata ingens multi indo, facibusque ardentibus tota collucens, velut sanatico instincta cnrsu in hostem ruit.' At in alio Faliscorum ne Tarquiniensium bello, quod a M. F. Ambnsto iterum consule profligatum
est, Sacerdotes eorum Populorum saces ardentes anguesque praetulem runt, ut idem memorat Liv. lib. VII. cujus haec verba snnt: Inde terror maximns suit, quod sacerdotes eorum,
saeibus ardentibus anguibusque P latis, incessu furiali militem Romanum instreta turbaverunt specie ' Veros angues fuisse innitere videtur Livius. Florus fictos faetosque ediscoloribus vitiis, qui et res diversas ae tempora miscet confunditque toto hoc capite. Sal. Etiam Sigon. ad Liv. VII. II. adnotavit haec aliter referri a Floro, quam a Livio. Nec videtur admittenda conjectura Gru
518쪽
L. ΛNNAEL FLORI LIB. I. CAP. 12.
teri et Ruperti in Liv. Iv. 33. ε angulisbus armata,' Pro ignibus. q. 8 Veientium quanta res fuerit lRecte in Nag. Veientium vel quanta res fuerit, indieat decennis obsidio. Etsi nihil aliud,vel decennalis obsidio potest indicare, quanta res Veientii m suerit. ML Historiam hane lege ap. Liv. 5. s. &c. Eutrop. sn. lib. I. Plutareh. Camil. eay. S. Diodor. 14. M. Val. M. 5. G, S. Auctor de Vir. ill. cap. 23. Plin. 2. 98, 3. I. I 2, 7. Angustin. Civ. 2. II. et 3. II. Sic etiam Troja decennem obsidionem Perinlit, ut notum est: idem de Lilybaeo legimus in Ecloga S. ex lib. 24. Diodori. Fr. Si hie ea esset vis Particulae uri, quam putat Salmasius, illa potius ad posteriorem partem orationis transferenda fuisset, hoc modo: indieat vel Memnia obsidio. Postremi Editores quidem in contextu expresfierunt 1cripturam Noais
riani; quod mihi repugnantibus omnibus aliis libris faciendum non puta. vi. Gerard. et Ia. Vossii e Naa. legebant Uri quanta res. Sane vel videtur ortum fuisse ex Vei; et fortassisseriba hic quoque duas variante lectiones conjunxit, V. Supr. 3. S. Et B. Sed quod addit Isaacus, Veientium abesse a libris volt. non de omnibus verum est. In NaE. id non fuisse Puto, etsi Salm. hic ex eo adnotavit
ientium ret: nam in exemplari suo vocem Urientium subtili linea transversa trajeeerat, et scrip erat veι quanta res fuerit inmodicat. Ita Naa. Cod. Gruterna quoqne e NaE. ROIum
profert δει quanta, et ex eo conjicit Veii quanta. Vel quanta etiam VoM. 2. habet, Urii quanis Voss. a. Sed Veientium quanta Pall. Flor. Reg. . et
Tunc primumI Legatur Lipsit de
Mil. Rom. lib. 6. dial. I. 6. et I 6. H. Μilites etiam aestate sub pellibus habebantur; sed in hae obsidione illud novum fuit, quod quiam ante id tem- Delph. et Var. Clas. pus hieme semper arma deponi, et milites domum reduei solerent, tum primum obsidionis urgendae causa gubpellibus hiemarunt. v. Lips. l. d. et Schel. ad Hyg. D. IIII. Taxata stipendio hibernaJ Non soIum hiberna militum stipendio tum taxata, sed aera in stipendium militi Romano constituta, qui antea suo aere milita-hat, nee quidquam de publico accipie-hati Hiemare certo tum etiam in bello coepit, et hibernacula ad hoe aedificata tandem habere, cum initio
illina obsidionis sub pellibus hibernassent. Sal. Sententia horum verisborum est: Novus et gravis labor hiemandi an, pellibus aestimatus, et quasi compensatus est stipendio tum primum militibus de publico dato,
quum antea suo tum tu militarent.
Sed, si Livium sequimur IV. 59. filipendium de publieo dari ecepit anno nte, quam Obsiderentur Veii: hiberna autem ut Idem geribit lib. v. e. I. et 2. demum tertio anno obsidionis faeta sunt. Vid. Schel. Dissert. m. in Polyb.
Nisi eapta urbe non remea eJ Na- Earianus scriptum exhibet: nisi ea auria remearet. Conjicio legendum :Adactus miles aua sponte jurejurando, ne nisi capta urbe remeaTet. Cum fieriP- tum esset, ni nisi, pro ne nisi, ex similitudine ae concursu vicinarum sono syllabarnm, duae in unam iverunt. Sic infra: Extat trepidum, Pro, extat ad trepidam. Similia et aliis locis notavimus. Sal. Nisi eapta urbe remearetJ Ita NaE. ubi Grntervaeonjicit Excidisse partieniam ne, ut
fuerit, ne nisi e. u. remear. Salinus. sorte leg. Putat, n. c. v. non rem. Pr ut nisi eapta u. n. remearet. sient alibi Ioeutum Auctorem observavit. Quae quamvis omnia ratione non eareant, dicere tamen ausim, eam ipsam ESSE
scripturam Flori, quam NaE. Exhibet; Adaetus miles jurejurando, nisi c. u. re mearet. hoc est: Si remearet nisi captaurhe, aut si remearet urbe nou eapta,
519쪽
omnes illae execrationes in eapnt ejus verterent. Vide similiter loeutum in re non absimili, Liv. Io. 38, Io. Iurare cogebatur diro quodam Carmine, in execrationem capitia tamiliaeque et stirpis composito, nisi isset in Praelium, quo Imperatores duxissent : et si aut ipse ex acie sugisset, aut hi, quem sugientem vidisset, non extemplo occidisset.' Hie jurare cogebatur nisi isset in praelium, quantum distat a phrasi Floriana idem enim valet, ac si dixisset, ut iret in praelium; aut si noster, ut
capta urbe remearet. Posset etiam
legi, nisi eapta urbe remeare, ut nisi intelligas pro, non nisi, fileut scio honis auctoribus usurpatum. ita Llv. 14. Is, . Ubi nisi in virtute spem haberent.' Colum. lib. I. e. a. Quo
magis etiam propter hos easus, nisi validissima, quae non comprehenda. tur hieme, novaque progenie repleaturnumΘruar quemadmodum in Plinio quoque 34, I4. legi vult Salmas. in Solin. pag. 1084. in fin. Simili juramento se aliquando obstrinxere Lacedaemonii eum Messenios obsiderent. Justin. a. 4, I. et Strabo lib. o. nhi de Tarent. Caesaris etiam militea bello civili jurarunt non rodituros ex acie, nisi victores Appian. Civ. 2. p. 473. Fri Frei hemius rursum
adsert conjecturam Salmasii ex illius Adnot. ad Mit. I. quam hie deseruit.
Constans omnium scriptorum, excePto uno NaE. et edd. veterum scriptura est, nisi capta urbe non remeare.
yam remanere, quod Ryeh. habet,
error scribae est. Hane recte a Graevio expressam, sed ab Amstet. qui Gruteri et Salm. conjecturam receperant, expulsam reduxi, nixus etiam
auetoritate J. Fr. Gronovit, qui ad
Liv. XXXIV. Io. eam Probat, et exHiis a se inspectis membranis cono
firmat. Et in hae forma loquendi nisi saepissime adjunctum habet non,
vel aliam aliquam voculam negRntem, ut, nec, neque, nemo. - . III. B. C.
87. M Juravit, ge nisi victorem, in
ea tra non reversurum.' Liv. xx I.
25. M Conjurant, nisi vietores, Re non redituros Claud. do B. G. F. SI.
Patrii numen juraverat Istri, Non nisi calcatis loricam ponere Rostris
Liv. xxII. 38. M Conjurabant.... neque ex ordine reeessuros, nisi teli humen-di....ean Q Id. xxxI. II. Militaris aetas jurare, neminem vivum, nisi victorem, acie excessurum ' Serν. in Virg. VIII. aen. I. Iurabant pro Republ. se efixo facturo , nee discedere, nisi completis stipendiis Remeare ' autem dicit Florus Pro, re meaturum ἔ Praesens Pro futuro, ut Cland. et Serv. Cujus generis quamplurima collegerunt Sanet. Min. 1. 14. et ibi Perigon., item J. Fr. Gron. ad Liv. II. 1. et observ. in Seripi. m. Elesiast. e. xlv. Phragia Livii in x. 38. multum distat a locutione mori, ut contra Freinata ostendit Gron. ad Liv. xxXIV. Isi. Quod autem Idem putat omnibus locis, in quibus nisi Pro non nisi seribitur, excidisse particulain negandi, de eo amplius cogitandnm existimo.
q. s SpoliaJ iano in honore opima
spolia de Tolumnio, Veientium rege, Cornel. Cossus fixerit, et quo anno, ut aeque ambiguum Livis, a. 20. in controversiam trahit. Trib. mil. fuisse, auctorum suffragiis colligit: sed eam opinionem argumento a legibus
sumpto infirmat, eo quod spolia opima reserantur AoIvm illa, quae dux duei detraxerit: duxquo ille sit, cujus auspicio res geritur. Infirmat idem et a titulo, quem ipsius spoliis inscriptum Augustus legerit; Cos. Cossum
opima spolia retulisse, qui hine con sicit, hoc annos novem aerius ESSE gestum, quam ab Hiis probatur. Livii argumentis auctoritatem Varinronis, nostri sectili seriptores opPO-nunt, quem opima spolia descripsisse
etiam dicunt illa, quae manipularis miles detraxerit, dummodo hontium duci detraxerit: et tanto probabilius
520쪽
L. ΛΝNAEI FLORI LIB. I. UΛP. 12.
fieri potuisse, quod opima spolia
magister equitum Cossus sub dictatore aemilio retulerit, praesertim quum triumphum egisse legatur. Alii iterum in consulatu opima spolia ipsum fixisse contendunt; god hoe ideo infirmant, quia nulla sit ejusdem, qui enm imperio fuerit, et suis auspiciis rem gesserit, triumphi in ta b. Capitol. mentio ; qui honos imperium
gerenti debebatur. Plutarchum qu que Dumoni Has arguunt, qui in Romuli vita Cossum quadrigis in urbem vectum retulerit. Sed non est nostrnm tantas componere lites. Titulum tamen quem de Cos. Cosso Λugustum legisse testatur Livius, ceterorum opinionibus praeferendum putarem. Ille M ad Feretrium' concise dictum est, pro, ad Feretrium Jovem: Jovi enim Feretrio a seretro nomen fecerat Romulus. Mad. Perigonius in Animad. Hist. c. VII. multis disis Putat, Cossum retulisse spolia opima A. U. SII. qnum Tribunus militum in legione esset. Sed sive tum, sive Μagister Equitum, sive Consul ea rotulit Cossus, Florns non caret TE. Prehensione, qui turbata ratione temporis narrationi de obsidione Veiorum interponat, quod minimum X T. annis ante eam inchoatam gestum fuerat. M Larte' utrum sit a recto
Lare rμοῦ non convenit inter doctos. Illud probant Sigon. in libr.
de Nomin. Rom. et ad LiT. IV. 58. Et Ferrar. ad Cie. IX. Philip. 2. hoe Vinetus ad Auson. Monosyll. et Voga. II. de Analog. 8. Erat autem β Lar apud Etruscos nomen dignitatis, et commune omni biis Principibus. Vid. Scalig. ad Properi. IV. II. DeniqueJ Cum iterum mox rePetain
fendor, agnoscunt tamen et nostri Μss. Gria.
Vos . I. Fran. et V. E. non irruptione, ut inis. I S.I8.
Cunicii J Vide quae notat Steri chius ad Veget. 4. 24. H. 6. Is in ejus deeimaJ Lege, anetori-hus libris: Ea denique visa est proe magnitudo, eruus decimo Apollini Pythio
mitterentur. Sal. Gruterus quoque lectiouem hanc Nag. esse asserit. Fr.
Cujus duima bene scripti, inquit vir summus Nic. Ieinsius, additque: T.
visa Suspectum, cum modo Praece
serit mira visa est fides imperatoris Pnto, ea denique dirisin praedo magnitudo, cujus deeima Apollini Pythio mitterentur. Grae v. Ut ejus deeima Pall. Ryeh. Toll. Duisb. Fran. Voss. Et V. E. Sequntus sum Freinsh. et
ApolliniJ Quod nempe ejus ope et
consilio vicerunt. ita Carthaginienses Hereuli Tyrio omnium, quae in Proventuum rationes cadebant, mittere decima solebant. Diodor. 20. Id. Vid. Plant. Bacch. 4. 4,I5. Dionys. I. I 8, 4. Fril. II me tune Veientes fuerri Sic solum Pal. s. nam 2. Hoc tunc, nunc fuisse. Nag. Hoe tune vel fuerer nune
fuisse, ut dubium vix relinquatur, scripsisso Auctorem : Hoe tune Veii vel sorte UeU fuere. nam illa, quae reliquiae ' Sc. oppidanis accommo dari minna amant, quam oppido ipsi. Grut. Sic recte Viri docti ex Naa.
eodico correxerunt. Vulgati: Metune Veientes fuere. Grae v. me tune ii fuere nune Flor. et Voss. 3. Hoc evne Udentes fuere nune Berol. Μ agi. Duisb. Voss. I. Et Om. ed. me tune nune Vin. Regg. Et Voss. 2. Hoc tune fuisse quia Fran. Haec tunc fuere nune
Rych. quod speciem habet formulae Graecis et Latinis usitatae de his,
quae esse desierunt, vel vires gloriamque amiserunt, ut aP. Aristoph. Vesp. va. l058. et Catul. e. Iv. Praeis
sero hoe tune Dii fuere. Quum pro I legeretur res, idque hole loco non
conveniret, una cum sequente voce
fuere, quae et ipsa sublato Vei nullum sensum habebat, omissum fuisse Rusinpleor. sientes retinet Gron. ad Sen.