장음표시 사용
481쪽
admodum perplexa, multis quo dissicultatibus involuta, et quod Gra vi
de numero equi inm sub Romulo tr
dit, quodammodo defendi potest e Dionys. 1 al. it. Io. et 27. Sed hienumerus non convenit eum eo, quem
ipse post Sigonium et Gronovium e MAs. ap. Liv. 1. 36. Probat. Quameis Atthis Naesuri Repone veterem Iectionem, quam hactenus neminem Ex suis libris deprompsisse
mirum : His et senatua majestatem amisminest, et iniuriis tritura auxit, quatenus Attiua Narius uumerum augeri prohibebas r ita non solum libri seripti Flori, sed et Iordanis. Quae verissima est Ieetio. Grammatici distinguunt inter quatinus ' et ε quatenus.' Hoe loeo quatenua in propria significatione sumitur : ut enim hae tenus ' pro, hue usque, He quatenus,' quo usque. Tarquinius Priscus Senatum numero ampliavit, et renturiis tribus auxit:
quam ad fiummam numerum augeri
prohibebat Attius Navius. Hoe eat,
quatenus, quam ad Eummam, quo us que. Sal. Ita veteres, testibiis Grat. et Salmasio, melius quam impressi. Sensus est: Rex tribus enm numero augere prohiberetur, conjectis in easdem centiiriis auxit. Fr. Non intelligo, quae Salmasius aeribit de voee quatenus. Festus: 'Quatenus ' significat, qna fine, ut hae tenus' hae
fine; at quatinus' quoniam. Sed utrumque sine discrimine In veteribus libris scribitur pro, quoniam. Vid. Freiush. in Ind. et Vorat. ad Val.
Prohiberet summus augurioJ Scribitur in optimo Nazariano: prohibe batur gummus augurio. Unde proeli voeat sacere : prohibebat tar εummus augurio. Hic autem Attius Navius augur Nerius et Merius cognomina. ivr in antiquia Codd. Flori ae Joris danis. Quam seripturam et alibi in vetustis monumentis reperi. Sul. Ryeh. Duisb. Voss. 2. 3. et v. e. Araria, Fran. Aneus, tres Pall. teste Grutero, et celeri se . Attius. rixatrea Pall. Nerius Meh. Duisb. et . e. Manius Fran. eeteri Nari . Apud alios non minna variant hae nomina. Vid. Vinet. ad h. I. Sylburg. ad Dionys. Hal. III. Ist. Grono . ad Liv. l. 36. et Salm. ad Solin. P. Minrie in seriptis Flori non inveni. Sed erat tamen in eo, quem laudat Pictius ad A. U. IIS. Et Perillonius eam voeem libro suo adseripserat. Et xieinis. II. II. 13. Summus vir astu et audacia. Itaque retinui cum Freinsiuet Graevio: eo magis, quod ita in vetustiss. libria Iordania esse hie acripserat Salmasius, et quod in Free.
ny . a. 94. Livius, I. 36. Cie. de Divin. I. I. Laetant. 2. 7. Fr. Vid. etiam Salm. ad Soliri. I. d.
f. 4 Atqui Me, inquit, agitabamJ Italibri omnes Flori. In antiquis Iordania scriptum est arituram. Quod charaetere Longobardico idem valet, quod agitaram. In iisdem libris mox legitur: D augur, potes, inquit; et Metiit. Sal. Vulgata ieetio est in om.
ae. et ed. praeterquam in Reg. Q. a quo abeat ergo: et Fran. cogitabam.
Inde RomanisJ Romani nihil in bello sine extis agunt, nihil sine anspiciis domi habent, Cicero de Divin. I. 43. Claudina etiam dgenatum retulit, super collogio aras. Pleum, ne vetustissima Italiae diseiplina per desidiam exoleseeret, Ta. et t. XI. IS. I. H. l. 6 TusciaeJ Servius in Virg. l . T. 64. Tvseia dieere non debemus, quia nequaqnam in idoneis auctoribus legitur: sed ant Etrnria dicenda est, aut Lydia, aut Tyrrhenia: quae deseripsit e Servio, ut multa alia, Inidorus Orig. xlv. 4. Vossius de Viti Serm. I. I. geribit, Tufeiam demum coepisse diei a scriptoribus, qui longe post Plinium vixerunt, sed neque apud nilum Augusto aequalem, neque apud Plinium et eo aliquanta
482쪽
L. ANNA I FLORI LIB. I. CAI . 5.
juniores legi. Et tamen Florus non ita multo jnnior Plinio fuit. Quin et apud Varr. de Ling. Lat. lib. IV. P. Io. Iegitur, M utrumque, ut Etruria, et Tuscia.' Sed hoc Scaliger emendat riseir nam gentem sine discrimine ε Etruseos' et ε Tuscos ' dicunt optimi Seriptores.s IndeJ Cum Tarquintus Etruseos novennali bello fregisset, hae conditione pacem petentibus dedit, ut se
eivitatnm suarum principem agnosce. rent. Illi facile assensi, principatus insignia, quibus fluos reges ornare consueverant, ad eum detulerunt. Dionysius, 3. M. etiam Strabo lib. v. testatur, ornatum triumphalem ac consularem, omniumque adeo magia.
tratuum, a Tarquiniis Romam fuisse translatum. Alludit hue Silius Ital. B. 486. Bissenos haee prima dedit praecedere fasces, &e. et Sest. Cat. 5 I. 33. Insignia Magistratuum ab Tuscis pleraque sumsimus.' Adde Symmach. Epist. 3. 5. Fr. Rych.
Flor. Ber. Duisb. VORA. 3. et v. E. et inde. Si spicor ab ultima syllaba voeis praecedentis ortum.
Fasees J Μagistratuum majorum insignia : qnae ipsis a lictoribus praeserebantur. His autem Romulum etiam usum esse Livius I. S. 2. innuit. Euse- hins antem in Olymp. 26. Tullum Hostilium, primum Rom. regum sasCES habuisse asserit. Vid. ael. Hist. Animal. I 0. 22. 2. H. De laseibus et lictoribus vid. quae collegit Lips. Eleel. I. 23. TrabeaJ Togae species ex purpura et cocco : Isidorus lib. TIT. qui Romulo tribuit inventionem ejus; et firmat Plinius, D. 39. Cedrenus etiam N uniam trahea usum acribit, non longe a principio. H. De his Ferrar. de Re Vest. Part. I. lib. H. e. 5. et Analeci. e. 5. et Ruben. de Re Vest.
CuriuesJ Sellas eurules ab Etruscis
snmptas etiam Livius auctor e8t, I, 8, 4. Macrob. Saturn. I. o. Tullum Pygem Reesylεge Eellam curulem ab Etruscis memorat. Erat autem Rella, qua sedebant Coss., Praetores, aedilium etiam qni inde Curules dicebantur. M Senatores enim, qui curulem magistratum gessissent, Bassus dicit, curru solitos honoris gratia incuriam vehi, in quo curru sella esset, supra quam considerent, quae ob eam causam curulis appellaretur: Ageli. S. IS. Erat autem ea gella eburnea, indeqne Horatio euriae ebur dicitur,
in Epist. I. 6. 52. M Cui libet hae fasces dabit, eripietque curule Importunus ebur.' M. Voss. in Elymol. AnuliJ De anulorum origine, et apud Romanos usu, prolixe Plinius, 33. I. ubi vide. Atque ab initio quidem, triumphantes tantum, nee hi
quidem omnes, aureis utebantur: mox ad equestrem ordinem devenere e viis
Itoribns gestare non licebat. Ap. Liv. 23. 2. 2. hello Punico secundo, dicit Mago: Neminem nisi equitem, atque eorum ipsorum primores, id gerere insigne.' Adeoque proprium hoe equitibus ornamentum erat, ut, qui nPrincipe anulo aureo donarentur, inordinem equestrem allecti intelligerentur. Ita apud Tae. H. I. s. 2. H. 2. 57. 5. Suet. Caes. 37. 2. et 3s. 5. et
Vitell. I 2. 4. Hine Auctor infra, P. 5, 18. Dignitatem equestrem pro anulis posuit. Inserioribus seculis ingenuitatis nota erat; quique jus illud adepti erant, ut ingenui habebantnr:
l. 4. enm 1eqq. de jur. aureor anulor. I. 10. l. 3. de, in jus voe. M. Ad ea, quae: de ordine eqnestri a Principibus per donationem aureorum anulorum conlato scribit Frelnsh. add. Dion. lib. xLvIII. pag. 385. Et Criae. Obs. VII. I4. Petrus Faber tamen Semestr. H. s. Putat, libertinos anulis aureis donatos ea re quidem eque1 trem dignitatem accepisse, sed Equites nee fuisse, nee dici potuisse, nisi simul equo pui, lico donati suissent: De hoe nonnihil dnbito; sed non est de ea re hic quaerendi locus.
483쪽
PhaleraJ ornamenta equorum, quibus inter dona militaria equites ob rem bene gestam donabantur.
Exempla apud Livium, as, al, ILPlin. g. 28. ubi Si tum phaleris viginti quinque donatum seribit. Fr. De phaleria multa lexieographi Graeci. Lipsius de Milit. Rom. v. II. existi.
mat, etiam peditum dona, nee equorum stolum, sed etiam hominum orna menta fuisse, et ad pectus demissas pependisae. Contra Cerda ad Virg.
En. IX. 11s. tantum equorum, non equitum ommenta, nee umquam ad
peetus demissas suis a disputat: sed satis consuae. Nam mox peditibus quoque Phaleras concedit, sed tantum in galea. Verum, si etiam peditum ornamenta suerunt, alve in galea, sive alibi, eur non et equitum esse potuerant it Illud quidem manifeste falsum est, quod addit, quoties fit mentio
phalerarum apud Scriptores veteres, gignate etiam equorum mentionem fieri: quum mox ipse proserat loca Suet. Aug. xxv. et Dionys. Hal. X. 17. ubi tantum phaIerarum, nulla Equorum mentio est. Ei phaleras promiscue tribui militibus e Tae. H. I. 57. et II. G. hic adnotarat Peri-nius. Add. Flor. m. Io. 26. et Sehem de Torquib. cap. II. Poetis etiam quaevis ornamenta diei phaleras observat Barth. ad Claud. Epig.
varias vestes extenditur; propria tamen est imperatoriae: ita Νoster infra, 4, 2, 59. Graeei epo inaci fiae. pius appellant. Appianus de Beli. Parthi. de Crasso: Obx, ασπερ Dos μὲ
Pωμαίων eremorrois, ἐν Minuciti προελθεῖν, et totidem verbis Plutareh. Crasso cap. 42. Non, ut moria erat Romanis imperatori rus, purpurata pro
cinisse. Et de Antonio idem App. eodem lib. 'Εν τῆ mpamnsδι φο διπροελα , In imperatoria purpura prodiit. Tali enim colore disserebant a sagis vulgaribus. Inde eoeeum Imperatoris dicatum paludamentia ' ait Plibutus, 22, 2. Emgiem Imperatoria paludati exhibet Lipsius de Mil. Roman. fine libri 2. H. Add. Ferrari M. 3. 4. et seqq. Quod antem vulgo Doeti tradunt, etiam militum gregariorum saga M piaudamenta' suisse vocata, et lielores paludatos eum Imperatoribus ad bellum prosectos, Id refellit I. F. Gronov. ad DT. NM.
Praetextat Hae etiam Hostilium usum seribit Plinius, s, 39. Uvius, L. 8, 4. nihil aliud quam ab Heunseu
umptam. Maerobius originem p textarum Romae etiam ab Hostilio oessit, Satura. I. G. Ita dieta est, quod purpura esset praetexta, qualem etiam Jastiniani adhue tempore in usu fuisse, colligere liceat ex M. Instit. de rerum divis. Porro Praetextis utebantur in magistratibus,
in saeerdotiis e liberi quoque eorum Praetextis purpura togis funde praetextati' voeabantur, ut infra, 2, o, I 0.l utebantur: magistratibus in e Ioniis, muniet piisque, Romae infimo
genere magistris vicorum togae praetextae habendas jus Permiasum erat. Livius, 34, T. 2. H. De praetexta
Ferrar. 1. 2. I. et Ruben. 1. I.
Inde quodJ Vetus editio habet: Im
gue aureo curru quatuor equis tritimisphatur. Quod non bene probat vir eruditus, etsi adstipulantes haheat haee leetio ambo Palatinos. Rectius NM. Inde quod. Paulo post ad finem hujus capitis veteres addunt libri
rempta sunt. Idque rejiciendum non est. Toxae pietae, taeniserque palmulae, omnia denique Uecora est nsignia, quibus imperii di itas eminet, aumpta aunt.
Nempe inde humpta sunt. ML In. deque reete rejicit Salmasius. Sumpo ea sunt addunt Iord. Freeulph. et Ald. Vulgata seriptura, quam in aliis om. se. Et ed. inveni, magis convenitatilo mori. Aureo eur J Triumphus honor est omnium amplissimus, qui vel Senat
484쪽
L. ANNAEI FLOR, LIB. I. CAP. G. 479
auctoritate, vel populi jussu, desorri
poterat illi, qni imperium acceptum eum virtute feliciter gesserat. Hujus vero apparatus Pompaque variata fuit pro Reipublicae ineremento, et rerum gestarum magnitudine. Quis primum apud Rom. triumphum egerit, inter seriptores non convenit. Plutarchus Romul. cap. 27, Contendit a RomuIo institutum pedestrPm, sed a Prisco eurulem, hoc est, ut a reo cureu, quatuorque equis triumP retur, eumqua triumphum alii a P plieola consula primum esse netum
opinantur. De dure, ordine, pomPatriumphi, per opportunitatem latiua die turi sumus: cui nune ista non satisfaciunt, is consulat Val. Max. Cie. in Pisonem, Zonaram Annal. lib. II. Livium, Dionys. Plutarch. Ageli. Dionem, et, hujus Reeuli seri intorem elegantiss. diligentissimumque, Carol. Sigonium, de jure civium Romanorum. Stadius. Ad equos quod attinet, albos fuisse patet ex Livio, 6, 28, I. Ovid. de Ponto, 2, 8, 4s. Claud. de bell. Get. vs. 127. Plinio Paneg. 22, I. Properi. 4, I. II. Sidon. Carn . 2. va. 37β. et Apul. in Apologia ε Peram Et baculum Philosophis e probrarest igitur et triumphantibus quadrigas albas,' δce. Pompeius Magisnus elephantis junctis triumphavit. teste Plinio, S. 2. Fri Camillum priumum Velia eaptis albiA equis triumphasso indicant Plutarch. in Chmili. et Liv. v. 23. et 28. Propertina IV. I. 32. scribens: Quatuor hine albos Romulus egit equos,' prolepsi utitur, quae ad veritatem historiae exigi non debet; eujusmodi multa sunt in pomtis. Nam ne quadrigis quidem, quod seribit DionFs. HaL is. 34. multo minua quadrigis albis Romulum in Urbem invectum concedit Plutareb. Romul. Eadem prolepsis est a P. Ov. qui F. v I. 724. Postumium Tubertum, eriua triumphus incidit in A. U. 322. aliquot annis ante triumphum Camilli niveis equis triumphasse scribit. Vid. hie Ruperi. et Panvin. de Triumpho cap. I. ibiqtie Mader. Tog ilicioJ Nempe acu, ex invento Plirygum, indice Plin. 8, 48. unde etiam fi Phrygiae vestes ' nomen habent. De Sybaritae eiijusdam Alei thenis veste pieta vide Aristot. da Admirab. Audit. eap. 83. Fr. Tuniea qua palmata J Isaa plerique pro iisdem habent cum togis pictis: Ego autem nusquam legisse memini togam piamatam, sed semper tunicam,' nisi apud Isidorum lib. xxx. quem pro idoneo auetore, hoc in loeo, non agnosco. Constat autem, quid inter togam et tunicam interiait imo stinui gestari solitas indieat Livius εθ. 16, S. Praeterea ab auctoribna itae urioso non distinguerentur, si eae. dem forent. Id. Prapter Isidorum etiam Martialem via. I. Sehol. Juv. ad Sat. x. 35. et Tertuli. de Coron. MA e. 13. Togam palmatam,' eteontra, Livium I. 20. Tunicam picistam' dixisse observarunt Manut. m. Quaesit. per Epist. I. et Ferrar. da Re Vest. I. 2. S. apud quos, nee non ap. Ruben. de Re Vest. l. 2I. et Salm.
ad Vopisc. Carin. e. 20. plura de his legi possunt. Quibiis imperii dignitari Vide Val. Max. 2. 2, 7. Llv. 1, S. 2. ο, 4 I. Ir
CAP. o Da Sennio TullioJ De Rege isto seribunt Livius 4 I. Dionysius, ε.
I. et plerique supra citati. H. I Nee obuinitasJ Haste enim ad altiora nitenti impedimento esse stole te quo consilio Astyages, eum sibi a ne. pote metueret, filiae ex gente obseuratum temporis Persarum maritum deindit, ne paterna maternaque nobilitasnepoti animos Extolleret, ' ouslin. I. 4, 4. Quiequid enim virtute, quicquid industria proseceris, quia tamen in in quo videre, sortunae modum exigent. Egerrime enim,' ait Dio lib. XLI. homines tolerant sibi a viis aequali. bus anteiri. Cie. de orat. 2. 62. Inis vident hominea maaimo paribus aut
485쪽
inferioribus: eum so relielos sentiunt, illos autem dolent evolasse ' Id. Matre serraJ Et inde Servio nomen. Dionysius dicto loco. Consentit eum Nostro Iuvenalis, Sat. 8. 259. Fe tus in voce t SerWorum dies sestus erat praeter alios, quibus accedere non vult Livius, I. 39, I 0. Leviter in hae re eorrigendus Seneca, Epit.
Pontrovers. s. s. Servo natum reingem habuimus limo Serra. Id. Varie tradunt de hac re veteres. Vid. Plutarch. Quaest. Rom. xcvm. et de fort. Rom. prope fi n. Horat. Sat. I. 6.8. Μ. Sen. Controv. v I. et xxI. L. Sen. Εp. om. et Claudii Imp. Ora .aP. O ter. Inseri Pt. P. OII. Creare' de matre dicit, ut Virg. aen. X. 55 I. et Catuli. Carm. Lx I. et Creatrix Pro matre rursu Virg. aen. VI. 367. et vii I. 531. ubi vid. Cerd. et ei. Burm. ad Phaedr. F. I. 6.
LiberaliterJ Ut ingenuum scit. non ut servum. Cie. de Drat. r. al. Quod est homine ingenuo liberaliterque educato dignum. Terent. And. V. 4. S. β Adolescentulos libere eduetos Senee. de Henes. xii. 2I. Indulsit 'dominus servo, liberalius educavit, artes, qnibus erudiuntur ingenui, tradidit ; beneficium est Columel. de R. R. I. a. Cum in primis cunabulis, at modo liberis parentibus est oriundus. audisse potuerit, Μην is βουs More', εἰ μh γεω- κωebs εἴη Ita P. Terent. et alios, liberalis' et liberalitas saepe de his, quae liberis hominibus conveniunt ae digna fiunt. De Servio Lav. I. as. Inde puerum liberum loeo coeptum haberi, erudiri. que artibus, quibus ingenia ad magis nae fortunae culinm exei tantur.' E earat Bych. Reg. F, Ber. Magl. Duisb.
Fran. Et V. e. Hoc quoque voluisse videntur scribae Voss. I. 2. in quibus est edueararat. Deinde sam Flor. Ber. Duisb. vid. I. 2. 3.
Visa eirea ea ι sam J Historiam hane scribunt Plinius 2. IIo. et 26. m. Ge. de Divin. I. 53. Val. Max. I. 6, I. Liv. r. 39, 1. Dionys. 4. 2. Auctor de Vir. illust. cap. 7. Servius ad aen. 2. G82. ubi Virgilius simile de Iulo fingit, quod repetit Claudiani sin iv. eonsulatu Isonorii, vs. I92. et Sid. Apoll. Carm. 2. vs. III. et ad blasinissam trahit Silius lib. Is. v s. II 8. Aecidit hoe et L. Marcio duci exereituum Cornelianorum, de quo Liv. 25. 39, 17. Val. H. I. G. 2. Item Salvidieno, de quo Dio lib. 48. Pag. 430. Philosophi notant ex nainraliis bus causis oriri posse hi ne ignem. Apud Photium certe Bibliothecae eod. 212. Plura recenset Damascius, quae partim prodigiis, Partim naturalibus accenseas. Ipsum loeum adseribere fas sit: Severi equus, quo multum usus est, tractatus, scintillas e corpore multas et magnas ejecit, donec portentum hoc ad consularem dignitatem Romae eum evexit. Sed et Tiberio asinus, ut refert Pintaris chns Chaeronensis, adhuc juveni, et in Rhodo operam danti eloqnentia , imperium eodem evenin praesignificavit. Sed et Dalemerin, unum e RAttilae aulici , de suo corpore jecisse seintillas. Hie Balemeris pater fuit Theodori et ejus, qui nune summum totius Italiae imperium tenet. Dicit autem etiam de se ipso Auctor, ut etiam mihi, cum et induor et exuor, etsi id raro admodum accidit, accidit tamen, ut scintillae ingentes exiliant, aliquando cum sonita, interdum etiam flammae integrae vestem illustrent, nihil tamen exurant; et se ignorare, quo portentum hoc tenderet. Vidisse se ait et hominem quendam e capite seintillas evibrantem, et flammam, eum vellet, a capite asperiore veste attrito excitantem.' Adde Wias. Rer. memorab. p. 507. Ceterum sient ignis elarus est et splendidus, ita elaros etiam futuros, qnibus eveniunt, talia prodigia ostendunt. Eadem ratione ap. Dionys. 6. 45. Romani, eum Pila arsissent, λαμπρὶν νl ν,
splendidam victoriam, sibi portendi in-
486쪽
L. ANNAEI PLORI LIB. I. CAP. s. Glterpretantur. Ita illustria Μaeedo- Obs. 13. 3. et Helns. ad ov. Tr. II. num eastra Dario visa Digorem Alexis 230. andro portendere' augurantur qui- l. a CensumJ Vide latins Dion3s. 4. dam, ap. Curi. a. a. o. Fr. Pluis I9. et Liv. r. 42, 6. Fr. ε Census hnjusmodi apud Cerd. ad Virg. Barili. hie pro tabnlis, in quibus seri han- ad Claud. Frein h. ad Curi. ll. dd. tur quae quisque profitebatur et iuet Casan b. ad Suet. Tib. xxv. censum deferebat. Volumina e nal. 2 Quasi ad tempusJ Nag. Flori qua- snalia' et Lihri censuales dieunturri tempus: deest in. Nam supra n in utroque Codice Legniti Rom. It inuimus, legendum heic esse quasi in qu8 pro referre in rensum' panlio tempus: quae vera est lectio. Sal. post dieit, reserae in tabulas.' Gro Dum nempe Rex convalesceret, cujus nov. de Pecun. Vet. IV. I. Eadem mora tegebatur, donec Servio confiris significatione Cie. pro Arch. e. v. inaretur potestas. Ita ealliditate V. Census nostros requiris scilicet, ut viae, simul excessisse Augustum, et ibi adnotat Passerat. Et pro Gel. e. rerum potiri Neronem, fama eadem LXXII. Qui aedes xacra', qui cen tam tulit Tae. I. 5, s. Simile exemplum populi Rom. qui memoriam publieam Calligenis, qni mortem Philippi eela. suis manibus incendit. De diserivit, dum Perseus regnum invaderet, mine inter deserre' et referre in p. Liv. 4s. 56, II. Et Μechemetis eensum' Gronov. ib. Bagare, qui Solymanni obitum pressit, Curiis atque eollariisJ Jord . deminis donee ad Selimm de Meupando atque erilemia: Prave. Sal. Si sic Flo- regno literas daret, a pnd Thnan. rus seripsit, vehementer hallueinatus Hist. lib. 38. Adde Iustin. 10. 2, s. est. Nam curias instituit Romulus. unctav. Ann. Ture. 74. Scalig. Nee decuriae, quas ex Jornande non. non. Isag. p. I 42. et p. I I. Thnan. nulli exsculpunt, hie locum habent: Hist. lib. II4. in morte Aniuratis, Sed tamen huie loco mendiim inalis D scrip t. regni Congi, cap. 2. in fine. dere indo lieet colligere. Nihil te Fr. In emptis emendarat Salmas. ad tins emendatione Oronovii του πά-, Pr cem. n. I. Et sic Tae. A. VI. II. qnt legendum monuit: centuriis atque In tempus deligebatur, qui jns red- eoueriis. Nam populum Romannm deret, et A. xIv. 20. ' Seena in tem- seeundum possession tim et saevita. pus strueta. Sed ad tempus est in tum modum deseripsit Servius inom. sc. et ed. ae Free. idque retinue- quinque et ses ; singulas classes verat Graevius in M. A. 168o. pro quo ro in suas centurias. Hine eomitia deinde Amstelodami dederunt in tem- contiiriata, in quibu2 populus eentu-pus. Retinni vulgatum. Ita Cic. de riatim conveniebat, et suffragia sere-Λmie. VIII. Ome. n. IG. Suet. Caes. bat, qnae Servius Tullius instituit, si-X. Liv. xxIII. 48. et alii. cuti euriata comitia, in quibus curia- Regnum dolo partumJ Ita de Tar- tim populus suffragia serebat, suam quinio Auetor de Viris illustr. eap. s. debent originem Romulo. Istis e M Regnum intercepit, et ita admini Initiis omnia ad rempublieam perti. travit, quasi jure adeptus fuisset.' nentia ad Servii usque tempora gere- Assuevit anim alias fieri, ut respon- bantur. Sed Post Serv. Tullium quic- demi initiis regnorum reliqua. Vide quid majoris erat momenti in eomitiis insta not. ad I. 7, 1. H. De phrasi centuriatis peragebatur. In his erea- agere regnum Idem in Ind. et bantne omnes magi atratus majores, G nov. Obs. rv. Id. ad Sen. cta. V. serebantur leges, pax bellumve jube-264. et ad Tac. A. r. 44. Sie hellum batur. Itaque non potuit Florus prae-ugero ' pro, gerere, administrare, Id. terire tam celebrem popnli divisi Delph. et Var. Gaa. Hor. 2 H
487쪽
nem in centurias, a quibus e niuriata comitia. Grais. Free. et Ald. de .riis, ut dord. Et sie laudat Sigon. de Ant. Jur. Civ. Rom. H. I 2. Sed vellent docuisset, quae fuerint illae deeuriae, in quas Servius populum distribuit. Fortassis acriptura Io
danis ita defendi queat, si quia dicat,
decurias esse partes collegiorum, quae hie memorat Florus. Nam eolin lagia et corpora artificum in de rias divisa fuisse, patet ex In eripit. vet. et libris Legum Rom. Vid. Indie. Imaeription. Gruteri et Reinesii e. viri. et IX. Reines. ad Inse. I. Is. et C lae. Obs. xxi. 10. Sed non constat, an tam antiqua fuerit divisio illa colis Iegiorum in deeurias, quarum nullam mentionem eirea haec tempora invenio. Rupertus putat retinendum esse evriis, et Florum longe diversos au torea sequutum ab iis, qui curias a
Romulo institutas prodiderunt. Sed hoe ideo improbabile est, quod nullus in hae re memoratur dissensus veterum. Nee puto Florum eurias et centurias' pro iisdem habuisse, quo in errore Epitomatorem Featlversari ad notat Sealiger ad Festum in Centuriata. omnino adsentiendum videtur Gronovio, ob causam, quam hie exponit Graevius. Idem placuerat Perigonio, qui pro curiis adscripserat centuriis. Sie contra in Liv. Epit. I. de Romulo : In centurias populus divisus.' Quod recte emendavit Sigonius, In eurias. CollegiisJ Dissentiunt a nostro Pinis inrcli. Numa, cap. 3 l. et Plinius, 34, I. et 35. 12. qui Numae institutum hoc tribuunt. Fr. De collegiis Sigon. l. d. Cujac. Obs. v H. 30. et Briss. Antiq. ex Jure Civ. I. I 4. OsticiorumqueJ Frein,h. in Ind. -- ponit vi torum. Sed haec nomine attium' eontinentur, nee temere alibi Meia' pro, opificiis diei inveni. s. Puto Florum hoc velle, ex his tabniis patuisse, quodnam quisque civis ossicium Reipubl. Praestaret. Nam aliud praestabant seniores, aliud juniores ; aliud divites, aliud pauperes: quorum discrimina in tabulis notata
In tabulasJ Vetustiores edd. in tabulis: non absurde. Eo sere modo loquitur Suetonius : Ouemadmodum ummam rationibus vellet resem In Vespas. 22. 6. Quod sequitur, ae is, ex NaE. est, elegantius utique quam illud impr. ae si . Pr. In tabulis est in Voss. 3. et anni. Edd. B. S. et P. transpositis literis habent in talibus. Id defendi quidem potest, sed
non debet, repugnantibuη sero ou . e. et aliis Edd. Referre rationibus est in I. ult. pr. D. de Reseind. vend. et l. 2. o. de Administr. rer. ad ei-vit. perlin. Sed in Suetonio Graevi reete edidit inferri. Maxima eivitas minimae dom I Cicero ad Att. o. I. M Provincia guberis nata ut domus.' Quod maximae est prudentia . Nec enim qui domum regere potest, possit etiam civitatem regera. Vide Aristot. Polit. in pr. H. I. e. eadem diligentia gubernaretur, qua minima domus. Est enim boni patrisfam. curare ut in domo sua quisque rite munere suo fungatur, et
Omnia cum cura in rationes reserre.
Nam videtur his verbis tangere diligentiam Romanorum in conficiendis tabulis et ephemeridibus, in quibus tota ratio rei domesticae perseribebatur ; de quibus Bad. ad i. 48. D. de dure dot. Diligens' et 3 Diligentia saepe dicuntur de honis patribu,s
mil. ut Turneb. ad Cie. Agrar. H. s. et ei. Burm. ad Petron. C. Lxv l. qui et ad eumdem e. H. tendit, continere e se verbum proprium disciplinae et coercitionis. Senec. de Pr
vid. c. I. Illos diseiplina tristiori
Cav. I De Tarquinio Super J IIu-jus gesta aeribunt Livius, I. 49. et deinceps, Dionysius 4. 48. et deinceps, Russus, Eutrop. Victor de Vir. Illustr. cap. S. Accius Bruto; cujus
488쪽
L. ANNISI FLORI LIII. I. CAP. 7.
tamen paucula fragmenta hodie extant. H.
I. I SuperboJ Cognominis hujus rationem reddit Livius, I. 49. I. quod insepultum socerum abjecerit: meli rem Noster, Dionys. I. 67. et 4. 48. Auctor de Viris illustr. cap. 8. et Properi. 3..II, 48. Nomine quem simili vita superba notat: hoe est, cognomen hoe traxit, quoniam Ruperbe vixit et imperavit, ut recte interpretatur Gebhardus dieto Pro. pertii loco. D. Tarquinius vel ob
eam unam causam M an perhus' reete
appellari potuisset, quam hie E Livio
memorat Fretnah. Nam et sic Horat. m. I. 28. 32. do eo, qui cadaveriinhumato terram non injicit: β Dehliata jura, vicesque superbae vel, -- perbe, ut Passerat. non improbanteeelebere. Bentleto Te maneant ipsum ' Sed Livius non ob id solum, verum et ob alia multa eum hoc cognomen aecepisse seribit. Superbo: inquit, cognomen facta indideruntζqnae deinde per partes exsequitur. ianae Livius saetad Florus ε mores dicit. Nam M superbiae' nomine apud veteres multa comprehendebantur vutia, libido, avaritia, erudelitas, et alia, ut e Servio ad Virg. aen. XI. IS. et Latin. Paeat. in Paneg. ad Theodos. e. XX. adnotat Casaub. ad Theophr.
q. 2 Regnum aetrumJ Indicat igitur
Tarquinium hune nepotem fuisso Prisci, quod et Dionyllius, 4. I. Et 48. expresse testatur. Sieut etiam Constantinus Manasses us. IGM. Alii
filium ejus faciunt, inter quos Livius, I. 46. 4. Et I. 47, 2. Duuphrius in Fastis in Olymp. 57. Agellius, II. 2I. Plutarch. Poplie, cap. 2I. filium in nepotem Prisci appellet, ambigit. Vide disputationem de haeve Laur. Vallae, praefixam notis in Livium. Fr. Dissansionem Veteriimin hae re memorat Claudius Imp. in Orat. ap. Grui. Inser. P. 602.
Prisei Filium' vocat etiam Cicero in
Bruto cap. LIv. et Strabo lib. V. P. 23 I. Sed Dionys. Hal. multis iisquo non infirmis rationibus disputat, non potuisse natura Fil. Prisci fuisse, aetandem utriusque gententiae conciliandae hanc rationem iniri posse Putat, ut Superbus natura nepos, adoptionestins Prisci fuisse dicatur. Et hoc probat Ruperi. ad h. l. Pomponina I. 2. f. 2. D. de orig. Jur. Superbum Demarati Corinthii filium' fuisse di. eit contra omnis historiae fidem, qui
locus valde torsit Interpretes. Nodum solvit V. A. Cornelius van Byn-kershoek in Praetermissis ad I. d. Pergeminationem literarum in Pan eistis usitatam, sed hie non animadversam, Iegens Demarati Corinthii FIGIus i. e. Diissius. Rapere maliιiιJ Videtur alludere ad verba Livii, I. 47, 2. Qui habere
regnum, quam sperare, mallet Sicut et Tacitus, 1. I, II. de Germani- eo: Ne habere imperium, quam e speetare, malleti' quae loca suspiei nem mihi injicitant, ita etiam scripsisse Livium, exputare, mi evectare, pro quo, qui minus intellexere, antiis stituerint sperare. Fr. In Livio nihil mniandum ostendit ad eum loe. Grois
Non melius egit, quam aequisiera IVetustiss. ΝaE. adquaesierat. Adgum rere pro adquirere: quod semel notanis dum proponimus. Sie enim veteres loquuti, conquaerere' et M adquaerere: dicentes. MI. Ita solet fieri. ε Nemo enim unqnam imperium flagitio quae insitum bonis artibus exereuit, Tae. H. I. 30, s. nam plerumque imperiisum iis artibus retinetur, quibus initio partum este Sall. Cat. s. d. Qui enim bonis artibus ad regna Pervenere, iisdem etiam subditorum antis mos retiuere gaudent; qni diversa irrupere via, quoniam caritatem civium promittere sibi non possunt, metu et terrore, solitis tyrannidi vinculis, exprimunt obsequia. Ita, quod ait Seneca de Clem. I. IS. Seelera
489쪽
steteribus tuenda sunt Rarissimum enim eat, ut regnum dolo partum sic agatur industrie, ut jnre acceptum videatur.' Vide proxime praecedentem notam ad I. 6, 2. Eodem prope loquendi modo Clytaemnestra in Agamemnonem Senecae invehitur, vs. I74. Sie auspicatus bella, non melius ge
nus tribunatum non minus violenter,
quam petierat, ge sit.' μ. Idem, quod hie de ' conquaerere I et M adis inaerere' Salmasius, de M disquaerere adnotat Victor. ad Varr. de R. R. I. 57. et de requaerere' Scalig. ad Ca- inll. Carm. ult. Exquaerere' dixisso Plautum in Aulul. Iv. Io. 70. scribit Primian. lib. I. p. 5Gl. Vid. ibi Taubm. Et Ep. eumd. poetam in quibusdam libris Capt. II. 2. 43. est' exquaesivero e et Stich. I. 2.5o. Ex- quaesitum ' L. I. I4. D. de Leg. Corn. de Fals. liber Florent. M adquaein
ratur.' Et sic saepe idem in his. i. 3 Super eruentum patremJ Imma nitas incredibilis ; sed non tamen sine exemplo : legimus enim et apud Iustin. 4 I. 6, 5. Encratides a filio, quem socium regni secerat, in itinere interficitur: qui non dissimulato Parricidio, velut hostem, non Patrem interfecisset, et per sanguinem ejus currum egit, et eorpus abjici insepultum jussit.' Grui. Tulliae iaciniis
praeter Dionys. et Liv. recenset etiam Val. m. s. II, t. et o . F. s. Gua. D. Supra Vineti unus, Flor. Ber. Duisb. Fran. Jord. Et F. E. f. 4 Ipse in Senatum taedibus, in omnes
superbiaJ Amplius habet Iordanes :ipse in Senatum c libus, in plebem verisberibus, in omnes superbia. Quod an
sit Flori, dubito: et fortassean ita
in suis eodicibus repererit Jordanes. Quod temere non amrmem. Sal.
In Senatum eaedibusJ Rationem hujus facti reddit Livius I. 40. Nam
cum senatus ex optimis ot ditissimis civibus constaret, hunc praecipue sublatum voluit, tam ut eorum praeda
ditesceret, quam ni metum sibi xtilis demeret, deni ine iit facilius orbae rei publicae dominaretur. Regibus
enim semper boni, quam mali, 1 pectiores sunt, semperque his aliena
virtus formidolosa est,' ait Sall. Cat. 7. 2. Et apnd Tae. Ag. CaΡ. S. M Multi sortuitis easibus, Pronatissimus quisque saevitia principis interciderunt.' Vide notam Barnm. RoJustin. 42. 2. Io. Ita Graecinum Julium M C. Caesar oecidit ob hoc unum, quod melior vir erat, quam esse quemquam tyranno expediret et apud Sen. de Bene f. 2. 2I. et Tiberius Arruntium divitem, PromPtum, artibus egregiis, et pari fama pu lice, suspectabat apud Tac. I. IS, 2. Tertiam rationem quod attinet, eo facit Hannonis eonsilium apud Justinum 2I. 4, a. qui Senatum in tersecturns erat, ut orbam rempublicam tacilius invaderet μ. Superbiai Perdiceae odin m arro gantiae plus nocuit, quam hostium vi- rex, apud Justin. 13. 8. 2. ubi notam Berneggeri vide. Adde Hist. Pera vian. Augustin. de ς. earate, lib. s. cap. 5. s. de Gundi salvo Piςarro. Boni ' hic sunt nobiles, potentes, di
Cum saevitiam jam domi fatigasses
Lege cum saeritiam domi fatigasset rexpuncto illo jam, quod temere ad haesit ex fine vocis semitam. Sal. Sce vitiamJ Ita vetus e. Grui. Palatini. que 2. ae S. quae lectio etiam Salmprobatur. Fr. Ancipitis disquisitioinnis est, utrum jam temere repetitum sit e fine praecedentis vocis, an omissum a librariis id supervacuum Pu tantibus. Hie quidem sensui nihiIobest. M Saevitiam fatigare ' est, ad satietatem saevire, fatigari saeviendo. Serv. ad Virg. aen. viii. 94. olli reis migio noetemque diemque fatigant, i. e. ipsi fatigantur. Et ad aen. IX. 505. Venatu invigilant Piteri, silvas
490쪽
L. ΑΝΝAEI FLORIque fatigant,' i. e. ipsi fatigantur iuxilvis. Sen. ad Μare. E. I. M Omnia in supervaeuum tentata sunt: satig tae alloentiones amicorum.' Et de Clem. I. II. apud Ruperi. M Lassa eruis delitas.
q. 5 In LatioJ Atqui nulla subjectarum urbium Latina praeter Gabios rapparet igitur Florum non stricte v eabulo ε Latii' usum suisse, sed quomodo posterioribus temporibus consuevit, ut vieini etiam populi eomprehenderentur, qua ratione ε socii Latini nominis' appellati ereherrime apud auetores non Prisei tantum Latini, sed Italorum plerique, ut a Cluverio non merito reprehensus videri possit Nos.
ter, quod Ocriculum' pro quo ille levium rescribit in Latio posuerit:
eadem enim ratione ceterarum quoquct urbium nomina mutanda serent.
Vide etiam inis. . II, 8. H. Dispar est Oerienti et aliarum urbium, quas hie memorat Florus, ratio. Nam hae in Latio, saltem adjecto, fuerunt. At oerieulum in Umbria, ubi Nar fluv. mberl miscetur, locat Strabo lib. v. p. 227. ε Latinorum ' nomen etiam interdum Italicis tribui certum est;
eo qnaerendum est, an seriptores Vett. plerosque Italorum creberrime vocent foetos Latini uominis : et an Latii' nomine ita comprehendantur Urbes extra Latium sitae, ut Latinorum' nomine interdum Italici extra Latium. Derisolum Nag. PRI. 2. Regg. Voss. 2. Onteolum Rych. Otrie ammisb. Aeraevium liber Vineti. Vid. a. IRII. ArdeaJ Sed haee oppugnata tantum ab ipso, nee eapta est, teste Diony . tr. lib. 4. Livio extr. lib. I. nani in obsidione ista conspiratio adversus ipsum iacta est. H. Suessa PometiaJ Sie legendum sine commate medio, ne videantur urbes
esse diversae: de hac enim intelligendus Plin. 7. s. nbi loquitur de iis, qni Baseuntur cum dentibus: In seminis ea res inauspicati fuit exempli, regum
temporibus. Clim ita nata esset Valeria, exitio civitati in quam delata esset suturam, responso aruspicum vaticinante, Suessam Pometiam, illa tempestate florentissimam, deportata est, veridico exitu consecuto.' Grilli.
riam praeter citatos stipra, lege in Ovid. F. 2. GDI. Cam. Item apud Val. M. I. 4, 2. Plin. I9. S. Polyn n. Strat. lib. S. Front. I. I, 4. et 3. 3, 3. Simile strategema Zopyri ap. Iustin. I. Io, IS. quod Megabym ad eribit Ctesias, et Olthaci Plutarchus. Lucullo, cap. 3I. Vide etiam infra, a.
l. 7 Cui Gabiis, ut voluerat, rere oJMembranae Nag. eui Gabios, ut resuerat, reeemos: lege mi Gabios, ut τοι. recepto. Sic infra : Mundani se re-eepit exercitus. Vulgo purPeram mundae. Sal. Nihil hie moverem, nisi Rreh. liber aliam scripturam mihi offerret. In illo enim scribitur: euia Gabiis, ut noluerat, reeemo. Lege euia Gabinis, ut voluerat, recepto. Gre v. Cui a Gabiis etiam Pal. 2. et Voss. 3. i Gabii Voss. I. 2. et v. e. Vulgata seripilara non eget mutatione. Cie. pro Flace. e. xxv. Illum non modo reeipiebant suis urbibus. Phaedr. IV. II. Caelo receptus. Eminentisforte parerum eapua vir
gula de MitJ Ita Florum loqui voluere Viri doctiss. Nam alia est in
omnibus antiquis scriptura r virgulti excutiens. Non quaeram cur ita mutarint adversus omnium librorum aucis toritatem et confiensnm. veterum item e Cusorum. Non aliter descripsit Jordanes. An verbum excutere Parum illis idoneum visum est Saltem debuissent de tiens reponere: nam euasit, quod reposuerunt, cum Feqq.
non cohaeret. Quid enim illis sol, qua superbia sic respondit, si ab haeperiodo vi aveIlantnr Z Totum igitur hune locum lego et distinguo: Cui