장음표시 사용
531쪽
aliaque sacerdotia iis gentibus, quarum nummi nomina, et insignia fia-cerdotiorum illorum habent. Deinde,
quod dieit hoe sacerdotium gentile sui Ase Fabiis, id plane salsnm puto. Potitiae genti olim familiare fuisso
sacerdotium Hereulis seribit Liv. I. I. Et IT. N. et Nautios custodes sacrorum Mineratae inisse, Serv. ad Virg. II. Ita. Isio. et m. 407. Sed Flaminium Quirinale gentilo suis e Fabiis non magis verum est, quam
Pontificatum, Auguratum, aliaque sacerdotia publica fuisse in certa aliqua gente. Et Begerum in hae resalli constat e Livio, qui XXIV. 8.M. aemilium Regillum Flaminem
Quirinalem memorat, et e Cie. de Arnsp. Re p. v I. qni Sextum Caesarem. Nam unum tantum Flaminem Quirinalem fuisse certum est. Cete rvm hule Fabio apud Dionem praeis nomen est Creas, non C us, ut P. Liv. et Val. M. idque probat Val aius, utpote usitatum in gente Fabia. Eidem non Dorsus, sed Dorso CODO-men fuisse ostendit Sigon. ad Liv. V. 46. et sic Appian. l. d. Δόρσων. Dimi. siι, quod e libris suis laudat Salin. habent etiam Ryeh. et Reg. F. Solone sacrum I Solenne gentis Fabiae, Liv. 5. 52, 4. Alludit ad hunc morem Barciatus, Ilib. a. ubi Selenissa ad Radirobanem: ε Instabat sacrificium meae familiae anni verissarium.' Add. Liv. 42. 32, 3. Cic. pro Domo, cap. 13. Excerpta Vale. Hi, p. 556. 2 Sam. 20. H. De saeris gentiliciis vid. Sigon. I. de Ant. Jur. Civ. Hom. 8. Per media hostium telaJ Liv. v. 46. Per medias hostium stationes.' Aypian. et Dio διἁ των πολεμίων. Nee quisquam tela in eum conjecta memorat. Et sic sortassis etiam verba Flori benigniore interpretatione exinponi possunt. Nescio tamen, an moro suo miraculi augendi causa italo in tur.
Ineolamia religionis a illoJ Livius,
5. 46, 3. AE tui, ap. Tae. Germ. 45. 4. Matrem Deum .enerantur, insigne superstitionis sormas aprorum ge tant, id pro armis omniumque tutela, securum Deae cultorem etiam inter hostes praestat: sed sorte securum magis, quam tutum,' ut loquitur Μ rus lib. I. Ut opiae suae: aliter evenitap. Virg. aen. 2. 429. Nec te tua Plurima, Pantheii, Labentem Pietas, nee Apollinis insula texit.' μ.
q. II obsidioJ Quidam olim editi obaidione.
Mille pondo auriJ Plin. 13. I. Cum a Gallis eapta urbe pax emeretur, non Plus qnam mille pondo emei potuere. Nee ignoro, duo millia pondo auri perisse, Pompeii tertio Consulatu, e Capitolini Iovis solio, a Camillo ibi condita, et ideo a plerisque existimari, duo millia pondo collata: sed quod accessit, Gallorum praeda suit, detractumque ab his in Parte capta urbis delubris.' Sie igitur capiendus etiam Varro citat a Nonio in voce Torquem. Auri mndo duo millia acceperunt ex aedibus
sacris et matronarum ornamentis.
Recessum venditantesJ Qnidam h hent : reditum. Sed illi degeneres aevilioris notae. Sequitur: Quum ad iniqua pondera addito adhuc gladio suis perbe elatia inereparent. Ita testantur extare in suis libris Viri docti, et nos in nostris invenimus. Λdhuc tamen cnm vitio. Nec enim unquam in- erepare ' eum dandi easu construetum Iegi. Consumptam igitur vllabam propter similitudinem et innitatem puto. omnino certe legendum : cum ad iniqua pondera adulto adhue gladio, superbe tis vicita inereparent. Scriptum erat superre re rictis. Sic infra, eirea nerinensium scitum exaratum offendimun in membranis pro eirea Camerinensium. Item Paulo ante notavimus scriptum, nisi eapta urbe remearet, pro ne nisi. Nece garium Sane, ut illud tae elatis inte-
532쪽
grum liete legatur. Liv. β Additus ab msolente Gallo ponderi gladius,
auditaqne intoleranda Romania vox, Vae victis.' Sal. Superbe vietis iner parenιJ Eleganter, nee aliter antirias Pall. aut Μss. Vin. qui tamen conjicit, superbe me victis inerep. senstra: nam ista intelliguntur tamen,
quamvis non expressa: eugi sere superbe victos: at et v. e. alterum nostrum retineti Gria. Pro vulgata tamen lectione sorte sit locus Livii s. 2, 15. ' Laborem irritum, Praeterquam quod hostes superbe increpabant: et Plaut. Amphit. I. I, 224. M Freti virtute, et viribus Superbi, nimis scrociter legatos nostros increpant.' Ita quidem, ut, si vietis retineamus, Vineti emendatio placeat, mutata leviter, pro superbe, in perviae legendo. H. Reditum Pal. 2. Regg. Magi. Ber. Duisb. Fran. Et v. e. Superbe voe vietis Flor. et Magi. Itaque retinendum Putavi τα, quod jam ante edit. Graevii erat in Plantiniana A. IbS4. probantibus etiam Ν. Heinsio, Ryck. et Peria. ad Sanet. Min. IV. G. I. Erat enim ipsa vox Brenni, ni Liv. v. 48. et Festus in Ue victis. Freinsh. conjecturam Sufim, quam sibi quondam in meu tem venisse scribit Salm. in Notis prioribus, rursus inculcat in Indice, v. Increpare. Non adsentior illi. Superbo 'recte refertur ad praecedens insolentiam,' et re facilius Excidere potuit post superbe,' quam in ante ε snper. Abiit autem vox haec ε Vae
victis ' deinde in proverbium, de quo Erasm. in Prov. Quid nisi victis do. lor 8' Sed Casaub. ad Polyb. I. s.
recte notat Erasmum, qui proverbium Latinum ex coacta interpretatione verborum Graecorum Plutarchi, quam scriptoribus Latinis, et ipso usu concipere maluerit. Agorasus a tergo CamillusJ Variant in hac re narranda scriptores vetusti. Liv. v. 49. et Plutarch. in Camillo
scribunt, Camillum in ipso articulo, quum Galli et Romani de ponderibus
altercarentur, intervenisge, nurumque de medio tolli jussisse, et Gallos urbe expulisse. Alii CamilIum Gallos, auro accepto jam ab Urbe digre sos, insecutum praelio fudisse, et au rum recuperas e tradiderunt. Vid. Serv. in Virg. vI. AEn. 826. et Fest. in Ue elatis. Mihi vera videtur eorum sententia, qui totam hanc Camilli vietoriam commenticiam, et, quod Polybius prodidit, GaIlos auro accepto obsidionem reliquisso putant. Vid. Ruperi. ad h. l. et Palmer. in Exere. p. I 88. Add. Polyh. I. s. Polyaenus IlI. 25. I. singularem historiam de perfidia Romanorum in Gallos re
in omnia ineendiorvmJ De hoc Sidonius, Carm. I. vs. 566. Texit fuismantes hostili strago favillas. .H. Tumor Poeticus, ad quem jure bon Historicus erubesceret. Rup. Add. Grae v. in Praefat. Livius, et Plutareh. qui Gallos a Camillo Urbe expulsos dicunt, tamen non multum ganguinis in ea fusum indicant. Quamquam omnes Galli ibi occisi suissent, vel sic inepta esset oratio. Sed Floro locus aptus visus est, quem pingeret ex ampulla declamatoria. Begerus
haec eodem judicio defendit, quo a
q. IS Cas J Varro ταφῆ Μενωνου. Antiqui nostri in domibus lateritiis, paululum modo lapidibus suffundatis, ut humorem effugeront, habitabant. Fr. Add. Senec. Ep. xC. Eι Iama Rych. Flor. Ber. Duisti. Vid. I. s. IneendiumJ Cic. in Verr. 4. 3I. de
ineendio Capitolii: Ut illa flamma
divinitus extitisse videatur, non quae deleret Iovis Opt. Max. templum, sed quae praeclarius magnificentiu qne deposceret.' Ita Timagenes, selieitati urbis inimicus, aiebat, Rommae sibi incendia ob hoc unum do
533쪽
Sed expiata potius, sed lustratalΛcuti M. Gruterus reposuit hanc einteriam rusorum lectionem, nee scripti dissentiunt, nisi qnod habent: expiata et Iustratae pessime aliae Editiones e illustrata. Spquitur in libris: itur post assertam: item in Jord. non ut vulgo, ideo. Si e supra i ε Λneus
deinde Mareius, nepos Pompilii exsilia, pari ingenio. Igitur et moenia
muro amplexus est.' Sia. Et tuae . uJ Ita Pal. trea et Mas. Vin . quomodo sere etiam vetuste custis, nisi quod ille, sed lustrata: nam Camertis editio, aed illustrata; aentius sorte quam verius. Grul. Potius sed etiam Duisti. Voss. 2. 3. et v. E. IIIustrata non solum est in plerisque editis, sed etiam in Ryeh. Voss. . et Flor. Maternam respicit ad mera lustralia, quae igne fiebant. Vid. Ruperi. Paullo ante Naa. Pal. 2. Voss. Ryeh. Regg. et Magi. nee obruta. Eadem diversi. tas est in fine superioris Capitis.
q. Is IgiturJ Antea legebatur, Ideo,
sed alterum erat in tribus Pall. G t. De urbe a Camillo restituta Liv. . 49. aeqq. et Plutareh. in Camillo. Ae primum omniumJ Ille novum caput ordiuntur divi Nazari i membra
nae, Cum hoe lemmate rubricato: GALLICA BELLA: sed, mea gententia, Ratius Pst assentiri ceteris libris, qui una serie connectunt et continuisant hoe caput. ML . Naufragia sua Ialiva traheret J Qiinmclade accepta tamen adhuc tantae e sent illorum reliquiae, ni passim per Italiam sparsi ae vagantes eum vexis rent. Naufragium de elado belli frequens est. Liv. xxv m. 39. M Con. sules clim exercitu in Hispaniam velut ad colligendas reliquias naufragii nostri misistis. Cor. Nop. Them. Uri. Apud qnam jam bis elassis r gia secisset naufragium. Mela xl. 2. Flumen aegos naufragio et assis Attica ingigne. Flor. Iv. 2. M. Pt P. II. T. Et de stilis jacturis ne detrimentis, ut, Naufragia rei familiaris, ε sortunarum. Vid. Manut. ad Cie. Iv. Εp. F. II. Nulla Senonum restimaJ Dixtin .endi igitur hi Semnonibus,' qui,
e. in Germania Rua, CaP. Is . ait, vetustissimos se nobilissimos. que Suevorum memorant. rum fines, ut reete notavit Velleius, TI . Albis praeternuit, nisi quod
perperam apnd eum pro Semnam in expressum est Senonum. Ita enim Iegend. A Rheno usque ad sumem AI. bim, qui Semnonum Hermundorum snea praeterfluit. Per ram, inquam, expressum ibi Senonum. Pon. Venieti loeum ita eorrexit etiam AIdna Μanu ius. Senonum tamen menti ap. Caes. de B. Gall. 2. 2. H. Mendaelum mendacio stipatum ingredi dieit Rapertus. Nam Vird ungum
obserFaslle, multis Post Romam cain tam saecnlis Senonum mentionem esse
ap. Polyb. Strab. Caes. Plin. et alios Vana est haee criminatio. Nam lungunt de Senonis a in Gallia Tran alpina; Florus de iis, qui trans ensis Alpibus aedes in Italia Posu ram. et Romam ceperant. Hos autem jam ante Polybii aetatem a Romanis se. dibus pulsos, ae deinde interiisse, eonstat e Polyhio Ir. I9. et 2I. Strab. lib. V. p. 212. 2 6. et Plin. III. H. N.
6. M t Ianliust Praeter eitatos initio
capitis lege cl. Onadrigario m ap. Ageli. s. IS. Non. in v ee Torquem. Cie. do os . 3. 3I. Appian. in Excerpt. Vales. p. 54s. Fr. Val. II. II . 2. 6. Pos, eum qui lan congressi sunt Manlius et Valerius, ' Duces Gallorum' vocat. Iloe reprehendit Perizon. in Animal. Hist. E. Ura. P. 264. tamquam pro e tum e studiores gestas insignium stare gentis virorum amplificandi; quum alii Om. nes eos tantum Gallos provocantes fvisse dicant, non Duces,' praeter Gellium, qui ix. II. Ex vetustis Annalibus eum, piam quo pugnavit Valerius, Ducem Gallorum' voret.
534쪽
L. ANN El FLORI LIB. l. CAP. 13.
Sed hoe non de summo exereitus Mera aliteJ Non Corvum nominat, Duce, sive Imperatore, veriim de Red alitis gaerae nomine intelligit. ductore ae regulo partis exercitu Saeram alitem vocat ob angurium,popniive accipiendum esse. Hoe si cujus gratia multum observabatur jam concedamus, tamen non video, hae e avis. Praepetem appellat Livi- quidqnam esse in verbis Valerii M. us in hae historia, ubi sie loqui saei tunde appareat, eum hos Gallos pro Valeritim in sua preeationet Si Di. gummis Ducibus, sive Imperatoribus viis, si Diva esset, qui sibi praepetemox pretius Galliei liabuisse. Certe ni- misisset.' Et paulo ante, eum in ga. hil prohibet, quo minns eadem into lea ejus consedisset corvus, Ut au. pretatio, qua Gellium exponendum virium e lo missum lae ins accepit putat Vir Celeberr. etiam ad verba tribunus.' Ex avibus auguria fael. Valerii M. eonferri possit. Et tamen entibus, aliae oscines, quae ore ἔ aliae etiam Suidas in Topaeo binos eum, qui a Prae Petes, quae penna Ruspicabantur. blanlio oecisus est, Regem, et Liv. Fuerm et quae ad utrumque valer t. II. 26. eum, qui a Valerio, Ducem Ut eorvus, quem in Me Valeriani Gallorum ' vocant. Certaminis miratulo praepetem iudiis Inter spolia detraxitJ Uv. uri. Io. gilat Livius, quod volatu seeisset ata. lta: Iacentis eorpus ab omni alia gurium, non eantu. Ceterum inter
vexatione intactum uno torque sp eine1 etiam celebratus corvus. Au-liavit. Detrahere est proprium in sonio dicitur Phoebeius oscen. ΡΟ- hae re verbum. Liv. Iv. I9. ε Tum etae, M Sacer ales,' de aquila. Graeci exsangui detraeta apolia. Idem I v. aeeipitrem υρακα absolute voeant, M. Claudius ap. Gell. xx. II. Cic. quasi meram rotuerem: unde quidam pro S. Roscio. e. L. An r. Vici. e. volunt nomen Sacri ad noa manasse. xxviri. et Festus in opima. De au- Sie vulgo nuncupamu litem de aereis torquihus Gallorum Freinsh. cipitrum genere. Quae vox Plane in . ad M. 4. origine Arabica est. Ut et illa, qua Lurius Ualarius insequente GalloJ aliam praedatricem avem, Red clege. Daequente Gauo antiqua Ieetio, inquit nerem, lateam appellamus. Verum de Vinet. Antiqua sane, vel etiam anis his alibi. MLtiquissima sit, haud prohibet, quomi. Et inde CorviniJ Naa. eod. Cominia. nus sit salsa, atque Bliam salsissima: Non tamen ε Corvinius; sed β Corvi. et plane esti sed illi antiquam Mao nus,' auctorihua Lat. Graneisque die. haud eoneedam. NaE. de ciri ut ve- tus, qui primus hoe nomen adoptavit. instate supra diximus, insidente ea. Et sie ceteri deinceps. Paulo post Din. sic unus Pal. sie vetustis . Ioris melius Iegas e ne quia extaret in ea danei. Alter, sateor, Pal. qui est, gente, qua incensam a se Romanam ur- ut ita dicam, inter senem et juvenem, bem gloriaretur. Perperam in vulga. hane spuriam obtrndit: insequente iis qui. Tempore Dolabellae, tametsi Gallor si Galliis inseqnebatnr, mnniis ille nullus delesset reliquias omnes festo fugiebat Valerius, qui tamen Senonum, non tamen in ea gente exinvieit, et spolia retnili. Livium vide, tare potuit aliquis, qui hane gloriam et ejus Epitomen, in qua haec eadem sibi vindicaret incensae e Romanae verba leguntur: ε Insidente galeae urbis. Sed eorum nomen extinxit mrvo, et unguibus rostroque ho tem omne. ne quis superesset ex ea gente, infestante, interemit.' Sal. ε M. Va- qnae gloriabatur Romam a s incen- Ierius' est in Fastis, Liv. et alii a sam. Id. Totum locum edidimus, Scriptoribus, non ' Lucius.' Vid. quemadmodum in Pal. suis logi te Pigh. d A. U. 405. tatur Urnt. Pighius Annal. Roman. Delph. et Var. Clas. Hor. 2 L
535쪽
lib. d. in Μs. Cod. antiquo mori,qnem ex bibliotheea S. Amandi habuerit, ita se testatur reperisse: Rerum Pontino in agro, eum in simili pugna Falerius, insidente galare sacra alite adjutus, retulit spolia, diatusque est ipse Corma, et inde Comini. Certe Valerium hune, in saxis Capitol. et pris-COrum monumentis, non Corviniim,
sed ε Corvum,' scribi, Stadius notat. Ap. Liv. etiam, S. I 6, 4. Valerina Corvus ' est. Fr. Et ante inde abest a Reg. ia, Flor. Ber. Duisb. Fran. et v. e. Pighii liber, quem memorat ad A. U. 404. in his, quae in eo post vocem 'spolia' sunt, olux incedit. Nee indiget loeus additamento illo. rat enim eodem modo dictum, quo Paullo ante, M inde Torquati :' l. e. inde posteri Valerii aeceperunt cognomen Corvinorum. Nam alioqui Valerio ipsi cognomen fuisse ε Corvus,' non β Corvinus,' e Μss. Livii, et Fastis Capitol. ostendit Si-
tiam probat Pighins l. d. et ad A. U.
405. Sed diversae sunt de hae re genotentiae Virorum doetorum. IIuretus ad Properi. m. s. et Sehottus ad Aurel. Vici. e. xx x. Pntant Valerium ipsum etiam M Corvinum' dictum fuisse. Sed malo aequi Sigonium, Pigh. et Grae v. ad Cic. de Sen. e. uri. quorum fiententiam Etiam Fastianonymi Norisiani, et Cuspiniani eon firmant.
nam Pal. 2. Re 3. Tamen, quomodo et F. e. ἔ quippe Posterioros, verbis duobus praemissis ; me non tandem ruti et expressit Jord. quod item visitur in Pal. pr. nisi quod ibi, tamen.
Post aliquot annosJ Circiter septuaginta; An. namque U. 472. haec gessisse P. Cornelius Dolabella putatur, Cos. cum Cn. Domitio Calvino. Fina omnes reliquias eorum I Plin. a. 15. ubi de octava Italiae regione: Inhoe traetu interierunt Boii, quomum tribus CxH. fuiAse auctor est Cato et Item Senones, qui ceperant Romam 'Dissentire tamen videtur Appian. in bellis Annibalis, ubi de Apennin et a sinistro ad Ionium mare nunc quidem Italia est nam et Hetruria Italia est y sed tamen partem effus eirea titua Ioniam ineolant Graeci, piartem Galli, qui quondam Romam bello adorti incenderunt.
Laetim FadimonisJ Ap. Liv. s. as,
s. leges, ad eundem Iaeum a Romanis cae os fuisse Etruse , ad ann. U. 445. Plinius Vadimonis ejusdem in minit, 2. 95. et Sen. Nat. Q. 1. 25.
et Cato in orig. Describit alter Plin. in Epist. ad Gallum, lib. S. Epist. M. Polybius, 2, 20. 'ΟΩμνα, Penultima brevi appellat, aut Polybii librarius. Obliqui casus ubique, reetus nun quam, quod meminerim. Leander Albertus, Italiae descriptor, vix agnoscit hodio laeum hune: et de illo dissentit a Blondo. Uin. Fabricio est lacus, qui hodie di Uitrebo appellatur. Pon.
Qua tneensamJ Sic Pal. I. melias quam publicati, in quibus quia quam quam id rectius videbatur Berneecero. Sed istud melius respondet praecedentibus, ex ea gerie. Fr. Sic quoque Rych. Ren. et Toll. Qui omnes alii, Froe. Jord. et Om. Ed. Recte Freinsh. Nam FIorus loquitiirdo internecione totius gentia. Eorum, qui Urbem incenderant, haud dubie nemo otiam ante pugnam Dolabellae cum Gallis si perfuit: inter eam enim et Urbem captam interfuerunt anni plus centum. Vid. Salm. Jord. et Frec. ex ea gente ἰ quod non displicet. Qui qua mutarunt in qui, Pro ex gub. stiluere debuerunt in. Romam UrbemJ Abni dare conjeci
Romam, et probat opiniouem Berne rerus. Qua enim ratione Urbs pro Roma ponatur, adeo non ignotum est,
ut etiam Aeto JCtus, in illis humanio. rum ut voeant literarum tenebris,
536쪽
L. ANNAEI FLORI LIB. I. CAP. 14.
adverterit, yr. summae in Cod. Vide et Steph. in ' εξάνδρεια. Potuit illa vox e margine, qno sorte interpretandi causa ad picta fuit, transisse intextum. Ita ap. Liv. 2. 43, S. legitur: ε Fabio aliquanto plus negotii cum civibus, quam eum hostibus, fuit; unus ille vir ipse Cos. Rempublicam gustinuit, quam exercitus ζ Sc. prodebat.' Et Ap. eund. 4. 28, s. Uni viro Messio fortuna hostium innititur.' Ouis, locis his paulo atten tius consideratis, non Suspicetur, v es illas, ipse Cos., et Messio, abaliena mauu irrepsisset M. Aliter de utroque loco Livii sentit Vir sum. mus J. Fr. Gronov. Hic quoque nihil tollendum arbitror. Nam Urbs Roma ' infinitis locis ap. Veteres legitur. Vid. quae congessit eri ditiss.Wasa. ad Sall. Cat. xv m. Ceterum
Fran. Et Vett. edd. praeter S. et P. sit
Romanam Urbem, idque etiam Jord. habeat, et Edd. Vin. Grnt. et aliae recentiores, revocandum illud existi. mavi post Amst. et Beger.
CAP. I 4 De hoc bello lege Liv. 8.
Val. II. s. s, I. et s. 3, 4. Ageli. s. 13. Plutarch. cap. 22. Parall. Eutrop. 3. I. oros. s. s. Auetor. de Vir. ili. e. m. et 28. Cam. Adde Diodor. 6. s I. Plin. 22. 5. Zonar. tom. 2. Ge. de Off. s. 11. Fr.
6. I Deeio MureJ Ita in libris suis fuisisse testatur Vin. cum quibus congentiunt Nar. Voss. et Magi. Murena alii om. se. et ed. praeter Iunt. Idem error est in exemplaribus Aurelii
Victoris, et Orosii. Vid. Scholt. ad
Aur. Viet. e. XTTVI. Fabric. ad oros. III. s. et Pigh. ad A. U. 413.
Cum jus eseitatis, partem imperiiJ Do
jure civitatis post niando, nullum verishum Legati Latinorum in senatu tum, enm de participando imperio egerunt. Duas res tantum petebant, ut alter
consul ex Latio crearetur, et senatus Pars aequa ex utraque gente esset.
Hoc est, quod hele ait Florus, eum
partem imperii ae magistratuum posce .rent. Certe jus civitatis non pro magno petiissent, quod etiam subae intis a se populis in Italia passim dederunt Romani, interim cum suffragii Iatione, interim sine hoe jure. Ut 400. Hernicis, a consule Μarcio paulo post triumphatis, leges suas redditas tradit Liv. lib. Ix. quia hoc maluerunt, quam jus civitatis. Adde quod Latini, qui haec poscebant, ex coloniis Romanis plerique erant. Quin ille ipse Annius, Praetor Latinorum, qui pro omnibus verba secit in his postulatis exequendis, ex colonia fuit Romana. Atqui certum est, colonias .
Romanas jus civitatis habuisse. Misgebam igitur aliquando : eum in jus rixitatis partem imperii ae magistratuum poscerent. Id est: ad jus civitatis, vel praeter jus civitatis. Praeter e lonias Romanas nonnulli etiam ex Populis Latinorum civitatem jam habebant, ut Tusculani. Veliterni jam
cives erant veteres Romani. Non
tamen omnes eo jure gaudebant. Id ex eo liquet, quod post varia praelia
Romanorum cum Latinis saepius reis
bellantibus, utpote qui neque bellum neque pacem pati possent, Romanis tandem placuit, quo Latinos sibi populos conservareui, ne ad extremum
delendi essent, in civitatem eos a iis Pere, alios alio jure, prout meriti essent singuli. Hoe narrat Liv. lib. VIII. Quo respexisse Florum hoc Ioco dubium non est, cum dicit, Latinos jus civitatis petiisse. Quod tamen nee eo tempore, nec unquam ab illis facistum. Ex aequo se eum Romanis gerebant tune temporis, nee pluris faciebant Romanam civitatem, quam suam quisque. Participare tantum imperia et magistratus volebant, et unam ex utraque rempublicam fieri, ex nomine Latino ac Romano; hoc tamen Romae, ut patriae Potiori, concedentes, ut Romani omnes ab ea vocarentur. Nihil igitur hoe loco mutandum censemus: ged Flori error,
537쪽
tavi. M . Jus es eitatis i Hoc perti. naciter sociis negarunt Romani, donee Post crudeli sima bella vietis amietisque, ipsi exarmati, quam integri . universis ei vitatem dare maluerunt,' ut Velleius 2. II, I. loquitur.
H. Bellum indixit his verbis Darivitatis Salmas. δ πάνυ, praefatu non jus civitatis petiisse Latinos, sed tantum consortium imperii et magistratuum. Sed hoe ipsum est jus civitatis.' Sine jure civitatis nemo poterat Consul ant ullus Magistratus creari. Nam nemo nisi erat jnre optimo civis, hoe est, qui jus suffragii serendi habebat in comitiis, poterat petere magistratus, aut aliis dare. Ubi enim Latinus erearetur Romanus Praetor aut Constat 8 Num in ninni. eipiis aut coloniis Latinis fiet, et Romam ibi creatus mittetur, ut illius Urbis magistratum gerat Nugae. Reete Livius dicit in omnibus aequari volvisse Latinos Romanis. Nolebant diutius esse nocti Latini nominis, sed cives Romani, et hae quidem lege, ut alter Consulum esset Latinus; hoe est, quod Livius dieit, ut alter a Latinis Consul daretur, fient plebs dabat Consulem, cum Patriciis extoris xissent jus Consulare, et eiseeerunt, it ex plebe alter Consulum creare. tur. Nee obstat huic Aententiae quod Antium sitit eolonia. Non omnes enim eoloniae jua civitatis habebant, sed erant, quae jus Latii Italiaeve tantum habebant, ut nemo paullo hum nior ignorare potest. Praeterea Antium toties rebellaverat, ut morito jure civitatis, si id habuerat, Oxeid rit, ut ex Livio constat. Non igitur hic peccavit Florus, aut ejus seriptura
est immutanda. Sed quod paneis verbis dixit Livius, hoe Florus pluribus exposuit. Cum dixisset ille, jus civitatis petiisse Latinos. id quasi
pluribus verbis hic explieat, vocat- ne partem imperii et magistratuum. Nam qui petit eongortium magistra. inum Romae gerendorum, petit etiam jus civitatis. Cod. Nam cum jas tari. tatis partem imperii se magistratuum
poscerent, apud quam amplius, quam congredi auderent: quod non temere spernendum esse N. Heinsiuη putat, et censet ex omnium optimi et vetustis.
simi libri vestigiis sie rescribendum esse hunc locum: Cum jus taritalis,
partem imperii, ae magistratuum eapulposcere quanto amplius quam conoe
ei θ auderent. Similis locutio ap. Liv. Iv. 3. Civitatem, quod plus quam eonnubium est. hostibus elim vietis dedimus.' Caput magistrat num si Consulatus, ut Senat na Caput publiei consilii' ap. Liv. v. 29. ita sub ipsis loquebantur Imperatoribus: Naxo in Ponticis de Sex. Pompeio Cos. iauanquam Martia nullum AltiuA imperium Consule Roma vi
Partem imperiiJ Nempe ut alter
Consul Latinus esset. Idem postea potiero Campani ap. Liv. 23. 6, S. et Sil. xl. 59. Fr. Atque jam amplius quam congredi auderem J Non lisee milii prorsus satia aut integra videntur. Suspecta Etiam sariunt, quae in libris Est varietas, et maxime quam praesert Naa. liber, qui sie habet: aput quam umplius quam eongredi auderent. Nihili facio ceterorum variationes. Nam magis etiam turbat Pal. I. hae leetione e pari imperio atque etiam amplius. In 2. scribi inr : pari atque etiam amplius. Si quid veri mens auguratur, totus hic locus ex vestigiis Naxariani sie eon. eipiendus fuerit: Cum Ius diritalis, portem imperii ae magistrasuum poscere, at tu quam amplius quam eongredi y au. derent. Plenus Noster hujusmodi interjeetionum admirantium, vel interis rogantium. Cum, inquit, auderent poseere partem imperii magistra. tuumque cum jure civitatis. At id quam ampli iis quam congredi 8 Nimi. rum longe majus suisse significat, quod ausi fit ut po*tulare partem imperii et
538쪽
magistratuum, quam si Marte tantum
congressi essent. Multi quippe populi ex reliqua Italia bello eum PO-Ρnlo Romano contenderunt, at nullus ausus fuErat hactenus petere quod
Latini tum poposcerunt. Nihil mutavimus ex antiqua scriptura Naz.
Codicis, nisi quod ex aput, fecimus, at id. Notum est eriticis, quibus v teres libri noti sunt, saepe in his p proe scriptum reperiri, et ι pro d. Sal. Atque jam ampliusJ Hoe omnem audaciam videtur excedere Floro, rem ex Romanis animis sextimanti. Et reipsa amplius hoc est, quam Congredi. Nam hoc etiam infirmiores saepius audent: Monin' enim resistendum sit impugnantibus, nee eos quidem dubitare, qui spe victoriae carent. ait Iithridates ap. Iustin. 38. 4. I. illud, imperare nimirum, ut in eonSO
tium imperii recipiatur, non est nisi ejus, qui se pro Pari, vel superiore
gerit. Fr. Poscerent pari imperio etiam Hyeh. Flor. et Edd. Praeter Primam. Atque jam in Pal. I. et 2. esse scribit Grat. Salm. hic atque etiam; sed hoc non adnotarat in exemplari
u . In om. Re. et ed. inveni atque
jam, Praeterquam in Voss. 2. qui habet apud quam. Post auderent ' posui
distinctionem maximam e Duisb. et V. E. 2 Quis eessisse hostem mirabiι-J Istam Acripturam non impugno. Non POSSum tamen quin moneam in Rych. haberi: quis eeridisse hostem mirabitur.
Plaut. Amphit. M Crebrique hostes cadunt.' Ovid. vii. Met. Civiliqvocadunt aeter Quint. Cecidere pro
patria ' Mox idem codex Occideret, pro quo in vitigatis est, occiderit. Grae v. Cecidisse etiam Voss. 3. omnes alii erasisse. Cedere Pro, Vinci, non amplius contendere, usitatissimnm est omnibus scriptoribus. Flor. II. 2. 25. Quia Carthago non cesserat
Et Ir. G, GI. Sed tamen Λnnibal cessit.' Vid. Froinsh. in Ind. Brookh. ad Proper t. I. 9, 27. et ad Tibull. III. G, 4. Oeeiderit habent alii om. se. et
ed. Recte, ut Ostendit nexus orationis, et sequens devoverit
alter ConsulumJ Manlium intelligit.
Nam aliorum de Posthumio opinionem, in qua etiam Diodorus, 12. 64. Esse videtur, et est Agellius, 17. 2I. refellit Livius, 4. 20, 8. Inde cognomen M Imperioso ' li sit. Livius ibid. et Plin. 22. 5. Vide etiam Ageli. s.
13. Et Plutarch. Parall. cap. I 2. Sall. Cat. 52. 27. Porcium Latron. De-elam. in Catil. Dionys. S. 79. . Elian. Hist. Anim. 2. 33, 3. ubi tamen Capitolino hoe tribuit, salso. Fr. Nemo omnium Scriptorum, quos laudat Freinsh. T. Manlium, de quo hic agitur, ex hoc facto Imperiosi' cognomen accepisse tradidit, praeter unum Livium I v. 29. Sed Livium ex
ipso Livio, qui uri. 4. patrem hujus T. Μanlii, L. Manlium, ob saevitiam in
delectu id accepisse a uetor est, refellit, et filios illius etiam cognomen Putris usurpasse e Fastis ostendit Peri-ΕOn. e. VIII. Animad. His t. p. 360. Idem viderant Ruperi. ad h. l. et Castilioneus ad Sall. Cati ia . e quo aliisque ad Sallust. consuta est adnotatio Thysii et Diselli ad Gell. ix. 13. Quasi plus in imperiοJ Hoc est:
Quasi aliquid praeter victoriam EX imperio et disciplina expectandunt sit: sed amplius esse in eo docet isto
8. 34, 2. L. Papyrius. Etiam Alex. Im P. RP. Lamprid. cap. 63. Dixeiplina majorum imperium tenet, quae si dilabatur, et nomen Romanum et imperium amittemnAI Fr. Quasi vii.
lius Reipubl. esset, si non ContemnRntur imperia Ducum, quam si victoriam miles de hoste reportas'et. Virdungus ap. Ruperium. ε Plus e tin imperio' eodem modo dicitur, quo M omnia in hoc sunt. Totiam in hoc est. ap. Cic. et aIios, nempe Situm, vel positum. f. 3 Alter quasi monitu DeorumJ Inimo Dcornm inoni tu id lactuin Livius tes-
539쪽
atur, eum utrique conanti visa insomnia speetes viri snpra humanam habitum, deni nitantis. ex una acie exercitum, ex altera imperatorem, Diis manibus terraeque matri deberi. Notabis in sequentibus cacozeliam et poeticam licentiam sive laseiviam: novum ad victoriam iter sanguinix sui hemita aperiret.' Satis erat dixisse : ut iure ad rictoriam sanruine moveriret. Quid enim est: Sanguinis sui xemitat' Nee melius aut sanius,
quod in eadem hahetur periodo: in consertissima se hostium tela jaculatus.' Quod idem est, ac si Graecus dieeret, Φαυrδν ωόντισεν εἰs τὶ μεσον. Manilius de petauristis et parabolanis saltatoribus dixit: M Sese jaculantur In aura . Quod in Poeta et de illo hominum genere tolerabile. At im antim ae nimis mutόζηλον de Imperatore, qui in conser issimos hostes se immittit. Sal. Vide supra, I. Ia, s. Alludit hue, sabulaeqne si ast aptissime inserit, nunquam sine laude nominandu' Barelatus, ubi Sitalcen qnendam Sardum, pro Radirobane et Sardorum exercitu se devoventem faeit. Vide etiam Statinm, Theb. 10. 757. Porro Auctores, qui nostrae historiae menistionem faciant, annotat Camers, Plutarch. e. 23. Parall. Val. Μ. 5. G, G. Plin. 22. I. et 28. 2. Auctor. de Vir. ii l. cap. 26. Juv. 8. 254. et I 4. 239. Virg. H. 6. 824. et Claud. do iv. Co ant. Honorii, vs. 404. Idem militis post sarculis secit Claudin' Imp. ap. Victor. de Caes. cap. 34. De Deri riim devotionibus vide Cie. Phili p. II. 5, 3. et rinsdem egreginm, et, judicio Bernecceri. verissimum judicium, de Nat. D. 3. 5, 4. H. Tuetur hujus loci scripti ram contra Salmasium non modo Claudianus, judico N. Heinsio, sic enim is in Paneg.
de Cons. ΜaIlii Theodori: Vel qui
nore avium Rese jaci latus in auras, Pro quo amentare dixit paullo post in eod. Paneg. vs. 32I. Quorum coni. Positam puer amentatus in arcem,
ni ibi ille ipse Vir magnus restituit:
sed et Florus 1. I. e. II. Signum in hostes jaeniari,' et lib. I. e. II. I eulari se in hostem.' Sed nimis poeticum, inquit Salmas. qno loquendi modo solus usus sit Manilius, si illi credimns. At loens ille, quem tangit, non ap. Μanil. extat, sed aP. Claudian. de Consulatu Mallii Theodori. Quid faciemus igitne Λ. Gellio, qui libro xvI. eap. I s. in Arionis historia, quam ex Herod. transfert, 1ed liberrimo orationis filo, in noctes Ruas Λtticas, hoe inter alia ponit: ' Tum inter haee eorum verba Arionem eum fidibus et indumentis, cam quibus vein mare jaculaverat, exstitisse λ' Grine. Hie turbata sunt qnaedam in iis, qme adnotat Graevius. Flor. I. II. dicit, Signum in hostes jaevIatiis est,' et r. IS. Panes ab iste jaculatus e t. Gellius i. d. Quibus se in salum G culaverat.' Et sic Ov. va. Mel. 25s. Seque Haeulatus in altum sanguis Emicat.' Sed tamen πωπ ύτερον videtur Esse, quum homo se dieitur D-culari.' Liv. quidem um. s. multo simplicina in hac re narranda ε Armaiatus,' inquit, in eqnum insiluit, ac se in medios hostes immisit. Aκοντίζειν de jactu e navi saeto dicit Aeli. Tatius lib. III. p. IS9. Πάντα ὁ Ι- --rs - μεν ἔξω την νηόν. Sed probo judicivm Salmasii. 4 Ut in eonfertissimaJ Sie Pal. 2. aea. nam I. non agnoscit ut: male tamen e stane ut eidem Pal. I. aliquisita attendat, tanqnam si solus errare non posset, nimium fuerit superatistiosi. Hoe enim ipso capite invenias ibi Aphalmata seribae ἔ gula, Pro quasi, item detorrerit, & . quae exempli tantum causa produco, infinitis enim Imeis aliis turpissime errat; quod ei eum optimis quibusque membranis commune. Grat. Ut inveni in om. M. et ed. In Reg. ia, singularis scriptnra est, ut in eonfertissima hostium telamus raptus nonum. Probari posset, si accederet plurium Codd. auctoritas.
540쪽
Sed tamen vulgatum magis con enlt ingenio et stilo Declamatoris nostri, cui nusqnam placuit simplicitas. Aperire iter ad victoriam gemita sanguinis gni' post Salm . reprehendit etiam Graev. in Praef. ut inepte die-tnm. Quae sit eornm Verborum flenistentia exponit Bum. ad Phaedr. Prol.
CAP. IS Hujus helli, tanquam parvi
momenti, Panci meminerunt. Lege Auctor. de Vir. ii l. eap. 33. et oro1.2. 22. de Sabinis pop. Plin. 3. I 2. et Sil. 8. 423. de Sabino enim nomine non idem omnes sentiunt. Cam. Vide etiam Frontin. Strateg. I. 8, 4. et Enseb. item Liv. Epit. II. G. M. q. I A ratinis aggressus est gentem
SabinorumJ Nusquam legi, Sabinos inhoe bello se Latinis adjunxisse, aut, statim post Latinos, gentem eorum RRomanis arreptam ac debellatam. Nusquam hoe factum. Μulto etiam magis a specie veri abhorret, quod addit, a Curio Dentato Consule subis
et , et omnem eorum agrum igne ferroque vastatum. Verum quidem
est, Curium Dentatum de Sabinis triumphasse, sed nec illi Sabini soLaetinis istis adjunxerant, et bellum Latinorum, de quo hie loqui inr, a bello isto Sabinorum, quo devicti stanta Curio Dentato, magno intervallo temporum dissidet. Latinis debellatis et victos se fatentibus, eum Ser. vari eos Placuisset, et beneficio, ne amplius rebellarent, demereri, civitas data est ex sententia Furii Camilli, qui consul fuit anno urbis....At Sabinorum bellum profligatum est Per rium Dentatum eonsulem Anno
urbis....Anni fiunt ....Inter illud spatium multa alia bella gessit populus Romanus, Bellum Ausonum, Bellum Privernas, Neapolitanum, Samniti- eum, Etruscum, et alia, de quibus nullam hic mentionem habet Florus, qui duo tempore et eausa disjunctissima bella simul eonjunxit. Sic, magno dispendio rerum ae historiae, fiunt haee historica compendia. Sal. Curius Sabinos vicit A. U. 463. Bellum cum Latinis gestum est A. U. 4I3. quo Decius se devovit. Pax iisdem data Camillo et blaenio Coss. A. U. 4 5. a quo ad bellum cum Sabinis sunt anni 48. Vid. Panvin. Sigon. Et
Pigh. ad hoη annos. Aggressus gentem Voss. I. 3. et edd. quaedam recentiores.
Immemores facta sub Tito Tatio a
nitatisJ N. Heins. legendum Mae eontendit: metae sub Tito Tatio a nitatis r firmatque hane conjecturam Liv. xxxiv. 32. M Cum Philippo hoste nostro non societatem solum, sed affini. talem etiam pepigisti sic etiam BP. Velleium II. 65. meta a nitas acri-hendum esse conjecit. Naso in Fast. de Castore et Pollucer Leucippo fieri partus uterque gener.' Veli. I. I. M Quod pactae ejus Hermiones nuptias occuparat. Dubitat etiam annonseribendum sit ap. Flor. lib. I. Eny. I.
pax pacta, et foedua pactum alibi profaetum. Subjicit idem, sie in notis ad
Nason. in Papinio olim recte se eorrexisse connubia ereis pacta, ubi scripti libri constanter, sed male, faeta. Sed
et ap. ipsum Nason. 1imiles mendas complures se gustulisse testatnr. Hinc
et paeta duralia ov. in fab. Cephali: Alter agebatur post paeta jugalia
mensis.' Sic hunc locum correxit, cum optimus eodicum aeta praeferret,vnlgati saera. Graa . Vid. Heins. ad
Veli. l. d. q. 2 DentatoJ Rationem et originem
talium eognomentorum lege Ρ. Pinistarch. Coriol. eap. 14. et I 5. H. De Curio add. Plin. VII. H. N. IG.
Qua Nar ambit, fontesque VeliniJΜihi semper de mendo suspecta visa haste leetio. Legeram ex conjeetura primo : qua Nar amnisfontesque Velini. Quam mihi postea veram adprobavit consultus eodex bonus et antiquus NM. In antiquis Iord. exemplaribus hane scriptnram inveni: eorumque loea