Sancti Ioannis Chrysostomi De virginitate liber, a Iulio Pogiano conuersus.

발행: 1562년

분량: 156페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

9쪽

AD CLARISSIMUM PRINCIPEM

OTHONEM TRVCHS ES, DE

VValdburg, Augustanorum Vindelicorum Episcopum . . R. E. Presbyterum

Cardinalem amplissimum,

IVLIVS OGIANUS.

IRGINITATEM , OTHO amplissime, si christiana fide caritate fulta sit , tanto rebus humanis anteire egistimo, quanto generi hominum antecedunt beatae mentes quarum praestantiam illi consecuti esse mihi uideri solent, qui restincto naturalis ardore uoluptatis, eam castitatis laudem pie, sancteque coluerunt. Quanquam haud scio an sit hominibus ad dignitatem gloriosus repugnante natura innatam immortalium uim assequi potuisse Magnus locus, christiani hominis proprius, nobilitatus ex illo fonte δε capite Christo unde haec in summum honore adducta uirtus ad hominum imitationem latissime dimanavit. Is enim praeter ortus, uitae suae gloriam uirginitatis singularem , tantum priaeterea tribuit iis, qui castimonia floruerunt, ut, ad imaginem caelestium ministroruna, lectissimum e uirginibus comitatum sibi deligeret: m quibus Ioannem Zebedei filium unice dilexit Etenim illi praestans diuinae uirtutis habitus eam peperit aesu Christi gratiam, caelestis uim sapietiar, quam deinceps admirata est omnium emoria saeculorum .Quae cum diuinis litteris consignata sint, cum finctissimoru uirorud illorum teporum partim aequalium,partim ab ea aetate recentium auctoritate

10쪽

comprobata quid est , quod tantis propositis iraemiis, adiuna entis non conantur homine natura in-c6modum animi contentione superares Quod si usque eo tardi atque hebetes sumus, ut ne explorata quidem spe amplissimae mercedis incitemur, quae uirginali pietati reseruatur in caelum; at eYc1temur praesenti theologiae fructu, quem illi inde capiunt uberrimum, qui se puros integrosque ad id ueritatis studium contulerunt. nam datur ipsis tanquam in manus pretium glorios laboris , quod indicium ac specimen quoddam sit reliquae,ac speratae beatitudinis uiui, enim praesentes Deo fruuntur, quem quasi per transennam aspiciunt assidue, dum tota mente omniq; animo contueri liceat. Est ergo ulla species delectationis tanti, falsa praesertim, id huius eXiguae, Millius perpetuae uitae solida pressamq; uoluptatem amittamus Sed fit nescio quo modo, ut maximam partem in uitiorum luto demersi defixiq; simus sic, ut nihil altum, nihil magnificum neque mente suspicere, neque actione suscipere possimus. Vt enimn Oeturnae aues, si1n solem inciderint , insolentia diurni luminis obcaecantur: sic nos s gitiorum quibusdam as ueti tenebris, in rebus illustribus nihil videmus. quin etiam, si Vestis dexteraea neficio nonunqua excitati subleuemur, tamen mala c6suetudine deprauati oculos, d mentem idem iidem reuocamus ad turpitudinem, ut, quae nobis diurno munere lucueritatis oblata fuerat , ea rursus uitae sordibus obruatur Perdita nequitia multorum , sed intolerabilis arrogantia, qui se in ossicina obscoenitatis ditiinae sapientia magistros profiteri audeant . Hinc falstheologi, hinc pestiferi salutarium rerum interpretes,

SEARCH

MENU NAVIGATION