Alcaei poetae lyrici fragmenta

191쪽

Sane, quid in posteriore hernis ictio da illa v.

tirorum seriptura εἰ vel αι τῶ ποικίλα sive πο- ης aut ποικιλλις faciendum sit, minime adhue ad liquidum perductum 'videtur quamvis enim speeiosa sit Grotefendii et Florilli emendatio, dissimulari tamen nequit duriuaeuii aliquid habere ista αιματα ποικιλοι Caeterum illud observari velim, κυλιχναις μεγάλαις ex Attaei dialecto posse esse ae sati s idem valentes ae κυλιχνας μεγάλας de quo Aeolismo Koenius monuit ad Gregor.

Corinth pag. Id si hie locum habere sta.

tuas , pereommode deinde πλείαις vers. q. eodemmod accipietur nempe, 'Eγχε πλείως, id

αυαθουν, κα δυο οινου Infunde plenos easiees, misem friuor aquae Varus eum ductus vim. Sed etiamsi pro dativis casibus secipias, eadem mane.

hi sententia, subintelligendo beeulatiuuit, ο,ον. De tertio versu et etarii initio, nullum est dubium. Cum sententia, per se satis perspicua, tum ambo Athenaei loca inter se collata, satis ostendebant, sic scriptum oportuisse: sive Rivo malueris, γὰρ Σεμέλας αἱ Διὰς υιος λαθικαδεα ἀνθρωποι- εδωκ

192쪽

pro ἐδωκεν quod utroque beo in o legebatur, ἐδεω per apostrophe desiderabat metri ratio. λαθικάδεα i. e. λα' ιήδεα λειν , Horatio esse .imst obir um, lib. II. Od. 7, r. pridemisonuere interpretes. Quod sequitur 'ers 4 sq. - Ἐγχει κναῖς ἐνοι - δύο da seriptura ισαῖ vel ulie Ah, quam hie dedit

dis A. paulo superius dictum ad lit. b. Tu' ex huius loci scriptura πλa me, ollat eum πλειους, quod altero loe legebatur, existebM. πλειαις, quod reoepi praeeuntibus UT GERsio, IANI, at pi, is σμο πλεο ς laeuit , o T E FEN Dax et Fio RiLLO. De totius μητε- sensu paruo an e monuimus. Sed in aliam sententiam Eroteti ius noster feeepit, postremam eclogae partaniatine. sie reddens Infusis inse- munera Laberi: primae secundam Iunge mea ;

expellat ex nostro cerebro iste ais Hicem priorem.

PEND

193쪽

FEN et io RiLLO; insup r τοι δ' ἐτέραν seribunt, δ' particulam nes eloqua nepessitata quove eonsilio inserentes. Post so Nus veris, δ'

ἐδραι pro νάτεροι seribens, rectius eonsuluisse metro videtur sed, quod apud illum in praedicta Adnot. ad Eurip. Med. 4'. tali verboruin distinetione scribitur 'ersus, πλειαι κα-φαλῶς - ὁ ἐτερα ταν ἐτερον id 4Uiden, eonsulto- ne a Viro doctissimo saetum sit, an per typotheth sphalma in editione Lipsis

ensi commissum, definite non ausim. κακκεφαλῶς sene valet λοιπα κεΦαλῆ : quod qua ration hie eum superioribus jungatur, haud satis percipio. Ex vulgata seribendi ratione sensus eriti Φ1M in versione e pressimus, asias ea istam e evis pestat quatri in eamdem sententiam Antiphanes apud Nostrum, II. 44. a. elait, hi τορωνον ἐξελαυνMν.

a Varie tentarunt, nulla erta ratione. a Corrigunt δινομε νη, aut Δεινα κενει. emere πανσδον ed. Bos et Cas. παρια ιma a. Quod valere possit πανσόω νεν.

194쪽

Et Alcaeus: A pseulis vero πώνης Dinomeni adsideria.

Animadversiones SCHWH-AEUSERI

ad h. l. Tom. I. pag. 1 et a. μεν παρίσδων , , Testimonium ALC3EI prosedeposito non iniuria habuerim. Sed tentare quid vetat κλκαῖος --, ἐκ δ πο-ηρίων πιώνης

se vertens aeculis freφω- - tigine aera assae. Similiter io RiLLO, Observ. in Athen. pag. et Ἐκ ὁ ποπικιωνπ-κῶς δινομενη πι ισ-δον. Sed quoniam et alibi idem Aleaeus in Fragm. quod apud Hephaestionem in Enehitid legitum Dinoamnis euiusdam Tyrra meminiit; sive ille sit Gelonis et Hieronymi pater, regum Syraeusarum, sive alius perquam si probabile, Δεινομένει hic quoqu scriptum oportuisse. Dimmems, quem dixi, meminere Herodotus VII. I43. Diodorus sieul.

195쪽

Sieui XI. 67. et Pausin. Laa. De voe πώ quia Laeerem aut tuerem, nihil prorsus oce 'rebat videndumque, dum certius quid aut pro babilina saltem proseratur, a proprium nomen sit. Tentaveram π ΗΣ quod tamen panam eonvenis videbatur cvide interim Midam in ImA Steph. ByE in 'Iτων, aliosque laudatos

ad Hesyct in Iriovis. Quod si quidem δισο iam

teneta, simplieem cliteram pro gemina poliatiliseonten , aut si δινομένη in dativo eas seribem dum ensueris forsan haud improbabilia videbi.

tur Au-11 ratio qui πω νης.legens subseripto jota, Bis ιν amara vel agitara interpretatus est: in Praefat. ad Phrynieh. p. m. πι- nempe eum ποινη conserena, et ad Hesychium provocans, apud quem πιλνε per λύπιν exponitur quam in olluationem etiam uas Ahiu incidisse video qui in ora sui olim libri, vel πυκνῶς eorrigendum adnotavit, ex Daleeampi mente; velis πως aeolle pro et παῖς Sed in tam brevi fragmento neseis quo fato aecidit, ut iri singuli paene verbis turbae ierentur. Nam παρισδον quidem, quod in est Bas et Cas legitur, non nisi temere et per operarum ut videtur errorem irrepsit. παρίσδων habet essen. id est, ripidem, in participio ex sto A. vero enotatum παμμι, nihili verbum quod si ex παρισδε τι deeurtatum statuas, fuerit ποκισδω etiva notione aecipiendum, ad ere facis istum vel illos. M Cou-

196쪽

Consulto omisi Samuelis Eetret eoim serit ad hoc isagarentum spectantia: me qui nosse eupit, adeat euia isceli lib. u. cap. R

Cotylus Poeula una tantum ana instruetaeoty vocantur quorum etiam meaeus meminiat.

Animadversiones jusdem Tom. I. pag. 49 et 1 so.

υλος ο μονωτα χτερα, κοτυλομM Hesychiva, inter alias interpretationes vocis, κοτυλισκος Τινε , ait Φολμον racetim em. CAsAu Bo Nus. - voeab. τυλίς non adnotavit doetus ille Lexicographus. Aliam vero voeabuli κοπι μισγια interpretationem, quae primolae ab eodem posita est, infra notabimus ad P. 479. c. Ibid. - και Ἀλκαῖὸς ι Μνευει Mirum ni verba etiam Mari adposuit auctor Sed omiserat eadem soriasse vetustior Grammaticus. e quoiuste depromsi noster

198쪽

Ammadversiones Eiusdem ad h. l. p. 66 ut 67. Tom. VI

Kal 'Aλκαῖος. Diseres, Ah-- pariter atque Aia---λιχμδ-di M. At in vimque, quod adseriur, testimonio brevius Masae dicit, carerio su η κυλὶ is 'o κώλιπιδας, quod est a sing. ἡ κυλιχ-. Quare haerenus Intulo eomm ius in istoma seribitur, A ME D-λα ι sed utrumque dein testimonium huius p in praetermisit reviator. Πι ομεν τὸ τον λύ- ω νομεν et: Dehisee ALCAEI versieulis opiose supra dictum est, ad x. 43o. . ubi etiam ea adposuimus quae ad hune ipsum loeum CAsΛtiao Nus adnotaviti inibus nihil, quod nunc adιiciamus, habemur, nisi id quod interim demum atque adiri nuper rime, eum hos versus relegeremus, in mentem venit. Sestieet versus sec-din, quem superiore loeo ita ut ita vulgo legebatur edidimus, κώδ' οἰνῶιρε κυλιπαις μεγάλας αἰ ταποι vi , quum hie in hune modum editiis esset, καδδ' ἀειρε κυλιχ-s μεγαλε-- τα πομκιλλης, advertebat nos seriprura veteris odicis A. qui tenet quidem a τἀ, nee ver . -M Mae

199쪽

vel Aeolieo eensitiv plurali positum. ae μεγαλοιος, simul eum hoc ad substantivum κυλιχναις referendum. Cuius observat aris onseq-nserat, ut etiam in peibus αὐτῶ aliud adieetivum eodem in in positum quaeremus. Et mox idipsum, quod rebamus, ει oeabulo ἄμαις,

quod vel iacia poeula Interpr tariiqssis, vel sociata ratiqne tam probabili invanisse nobis visi

sumus, ut propemodum in ipsum contextum recipere aud*reinus; ne tamen videremur in in

ventis nostris nimis iusto placere nobis, satis habuimus in proximo adnotare Vocii lum ιτm, Porie οι νας, et το, δρομεν significare, et μοιeω, 'sesyctius. itymologus, aliique Grammatici monuerunt, quos et Η. Stephanus in Indiee belluri et Albertus ad Hesyehium lamdarunt. Cons. veterem 1 o p iri ant*rpretem, in argum ni idyllii dupd elini. Eodem voeabulo, sive ab ho derivato, ite an vis est, ἄτας ve ἀιτιας χορδα ditans a bises horaias. In altem ALCAEI fragm. pr Dr-ν, perpaεων

Idem

200쪽

Idem libri III p. I 63. Tom. V. Ex Hermosianaetis Leontio v. 47. g.

LATINE.