De incerto, fallaci, vrinarum iudicio, quo vromantes, ad perniciem multorum aegrotantium, vtuntur & qualia illi sint obseruanda, tum praestanda, qui rectè de vrinis sit iudicaturus, libri tres, per dialogismum contra vroscopos empiricos concinnati D.

발행: 1589년

분량: 357페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

FORAs, foras Foreste. iam nimis diu Sibyllae aliena Delphicae, Et obsoleta Sortium silet fides. Quid ali morarer quin frui Tua i sta scripta iure publico sinis,M eo huic tuoqile seculo Diu eXperita, nec tacenda posteris3 Foras Foreste qyii migras, Sat, o, siaperque muῆinater prodeas Virum sub ora dehique, Apollinarὲ 5 K Hapij genus: '

Manta, omnibusque copiis Grcgi paratus obuiam ire barbaro, Serapidisque Sim ijs, Styli minace rem gerens acumine. . Pedc mque ferre com inus. Cinaeulis neque aggredi hoc genus mod Sed admouere machinas, DEo approbante. Ne valere sit mihi, Nisi his videbis illico ,

Micare corda, membra contremiscere, Labare genua prae metu,

Lita haud cruore uti addecebat hostico, Herili at usta lotita Premente terga qualis hinc & hinc cane Fuga esse Vulpium solet. Videsne ut ora pallor occupauerit, Et ipsi primo in impetu Remissa sponte tela dexteris suant Videte terga vortere, Tuis inusta terga stigmatum notis;

22쪽

suisque flere cladibusῖ i

pleant, eantque maximam in malam crucemr Cucurbitasque pingere Foreste, vapulare & improbos iube. Abite carcinomata. I AT R i C E N professa LOT IO TENVS, Sophisticoque schemate , Adulterare, quidquid ARTiv Mest, solens Hiante fauce, non ociis Modo atque nare digna Lotium, & loqui Quod erubesco, p stere. Abi Idiota Circulator hinc, abi: Facesse Agyrta de Foro. Quibus loquacis affatim arrogantiae est, Peritiae parum aut nihil: Neque ulla mica literarij Salis, Crumen imulga natio. Loquututela turba abite Sinaij. Forestiana scilicet Foras fauente Pagina exit alite Virum sub ora denique.

PERENNITATIS hoc, memento GLORIA, Sinu almo ut educes opus. Novo quod usque flore GRATIAE rigent, irRiget I v v E N T A Nectare: Laboris, artis, ingeni acri modiae

Forestiani imaginem: Cui ipse diam HYGΕ1 A luceat facem. Opus Bilustre, quod neque Mala inquinare lingua, nulla Temporum Necare vastitas queat. Proin faueto, priua, siue publica Cui ulla cor tagit SALUS.

Faueto,

23쪽

Eusium ad veris ipsius

argumentum, in quo E V-L o G I per-Jona di putari tiι inducitur.

Faueto, Disque Vota Sospitalibus Iovique ritὁ sosuete Pius memento. faxo, ut usque ad hanc diem G A L E N i in Arte doctius Amoeniusiue lectitasse te nihil, Salubriusve praedices: Neque unde voti opimitate plenior, Magisve visus E VLOGUS Abire. Testor Arctici Poli fidem, Marisque Sanctitudines, BRITANNi CAE quod AK sis assonat selo Meisque Nordovicibus. Retenta queis periculo meo in fide Propinqua LE ID A visitur. Vbi TR ivravi R ipse Publicae Scholae

Datus, meoque Li Ps Io Poeta carus ante caeteros cluo.

Sua unicuique Gloria est: . . Tibi, Foreste, pellere aegritudines,

Et ante- stare caeteris

Medendi in Arte tempus, usus, ac labor, Cenique gnavitas dedit. Quibus lubinde perge mactus aureum Vocare Solis ad iubar

Pigro sopore iam reuincta corpora: Iubens Charonta denuo Leui redire semper ad suos rate. Grauem hercle quam modo hostica

Velim esse strage, & hoc genus struicibus Male inuidentium tibi.

24쪽

OD E c v s Patauae Foreae terr depositos reducis si S. Fati a limine, dasique Sanitati: 'pactor rapit e lupi cruentis ognum faucibus, assersique istae. Inter multiiugos tuos labores, ueti arti Asie dicae mederis ipsi, i

Et pressam senio erigis foue que: Udpalmam sibi poscit hic libellas,

Fraudes sic retegis su seque,sicut

Phoebus nubila: in hos tenebriones istis ad tenebras,suumque ad Orcum, Ne mittam alios deinde ad Orcuim.

25쪽

Egidius. AeliqS. Amphion sinonius Poeta Andreas Vesulus

Andreas Lacuna Antonius Harwerus Alexander Tres ianus Aristoteles. Avicenna. Berirutias Bononiensis Bernardus Gordonius

Cato.

Cicero Comelius Celsiis Donatus ab Alto mari Diuus Hieronymus -. ὶ Diuus Cyprian is Ecclesiasticus a Lllideus Paduanus Ennius

Flaccus

Gabriel de Gregna P

Galenus Gisbertus Longolius Herophilus . Heraclides Tarentinus

Hesiodus

Iacobus Gopyliis 1 Laacus Iohannes Ammonius Iohannes Damascenus Iohannes Montanus Iohannes Langius Iohannes Femelius Iohannes Argenterius Iohannes Heurnius Iohannes de Tornamira Iulius Alexandrinus Iuvenalis Leennius Leonardus Iacchinns Magnus Graecus auctor

Martinus Acahia Marullus de sancta Sophia Memmius Moysis Paulus AEgineta Petrus Aponus Conciliator. Petrus Tusignanus Plato Potaius Florentinus

Plutarchus il Protagoras

Quintilianus Rhases

Savonarola Sophocles ' . . Terentius.

26쪽

Haec quoque vide Lector, Π quae mata a me siue ab operis, humaniter

. condona, ct ad hac exempla emenda.

28쪽

ARGUMENTUM

PRIMI LIBRI.

REs his Colloquutores introducuntur : Philiatras tanquam medicina amator,ac eiusdem artis acr s defen-iser. Deinde Brutus, qui ingenio minus humano, potius brutato ac mo-

,ribiu agrestis Vro opis Empiricis ac impo Ioribim adlinens. Po Iremo adiungitur Eulogus, veritatis amator exi lens, in suis disceptationibus nihil iis veritatem quaerens. Hic vero phili. rrsi ibi adiungens, Brutum ambo in Inruunt, ut fide illum, qua hactenus empiricis circulatoribus instectandis lotiis habuerat, deponere positi. Sub Bruti nomine omnes rudes acidiotas, homines 1 nimium incautos ac credulos, qui faciati ab Empiricis circumueniuntur, intelligimus. Philiatras itaque ac talogus dant operam , ac multis rationiblia donionstrant, ut Brutus intelligere positi, a quo solitatem petiturus si, si in morbum inciderit, non ab Vroscopis illis impudenti simis, qui plus aequo Cromantia dediti sunt, sed potius a doctissmis quibusque medicis, ac in sua arte exporientissimis. In primo igitur libro, Philiatrus ct Eulogus,

Fruto scum quo certamen erat Eulogo de incerto urinarum iudicio) o Iendunt loti, iudicium incertum esse, Dialax, acpericulosum subinde: ct ut hoc ipsum omnibus pa- iam foret, statim explicant, quidsit Vrina ct pnde illa generetur, ct quomodo humores in sanguinis coctione steparentur. Quibus tandem addunt superfluitates, qua ex iisdem sunt o procreantur. Deinde causas optima Priva d clarant, ct postremo inferunt ac concludunt, urinarum iudicia nequaquam sufficere ad uniuersam considerationem de morbis, ut Brutus 2 ei miles falso opinabantur.

29쪽

CAPITA . .

LIB. PRIMI.

Auidsit Urina. C A P. I, Degeneratione Urinae, deque asparatu su

o uinis, atque reliquorum humorum. C A P V T II.

permitatibus,quae in inaquaque comco Bonesequelirantur, eque Vm ecum dum omnia mediocri, ω quae eius sit ca sa. CAP. III

Euod tarinarum iudicia incerta sunt, imo saepius pericu lose , minusque 'maea.

Urinae iudicium non esse susciens ad misersam considerationem de morbis. C AP. V.

30쪽

DE INCERTO,

FALLACI, URINAM

LIBER PRIMUL

PETRO F o R E s T O Alcmariano Medico Auctore.

. . . . t

astuta sit Urina.

PRILIATRus, EvLos Vs, BRVTVS.II I L I A T R V s. Audivi equidem hodie Eulogum nostrum familiarem amicum, nobisque desiderati simum , in patriam incolumem rediisle: cuius nomen cum ipsa re, velimaxime conueniebat, cum aliud nihil in disiceptationibus nostris physicis ac medicis quaercbat, quam id, quod ratione firma ac veritate iconstabat. Cuius longiorem disicesti im& absentiam adeo diuturnam, vix aequo animo ferre potuimus. Solebant enim eius confabulationes ut plurimum me delectare, cum in Italia, una Bononiae in iisdem p .hia in aedibus,cohabitaremus. Hic enim ne musarum serias inerti otio cum irrecuperabili temporis iactura trasigeremus, ubi ab inuisendis aegris cum praeceptoribus nostris paululum ocij nacti esIemus, iocunda sita confabulatione animum subinde refocillabat meum, quo demum alacrius ad aegroru curationes me trans

SEARCH

MENU NAVIGATION