장음표시 사용
81쪽
tes extremae iudieii universalis tempora ad solidam , plenamque beatitudinem consequendam, gaudentes interim ob iucundissimatu divinae essentiae praesentiam, qua statim a morte laetatae sunt. t Neque firmum satis mihi videtur alterum, ex quo confi-
ei vulgo solet, non credidisse Hilarium piorum animos Nov. Teste in Inseris detineri , sed ea tantum loca Christi exemplo collustrare. Ipsis enim non refragantibus adversariis q. 68. , suerunt Patres, ut Sanctos dixerunt ad inferos destendere, aut recipi in Paradium terrestrem, aut in loco invisibili requiescere, quin tamen negarent apud Deum vivere, & aeterna gaudia percipere. Unde autem id novimus, Patres illos ab iis animarum receptaculis , ab inserio i-hus iis terrae locis Dei beatificam prae sientiam non amoviste Unde scimus nomen Inferni ambiguum apud illos suisse, aliquando scilicet
aeteptum pro ut solis convenit damnatis, & aliquando pro recondito loco, in qtiem mortuorum animae in eruntur , vel a quo extrahentur, sive poenarum sit, sive quietis ξ Non aliunde sane id accepimus, quam ex iis eorundem Patrum testimoniis, quibus aeternam felicitatem, gaudia, delicias, ac beatam requiem , adstribunt iis , qui omni prorsus expertes labe e corporibus demigra- .runt. Ex hoe autem duo inferor I. etiam apud Hilarium stare posse amplissimas illas locutiones de statu animarum post mortem, licet in inseris detineantur e s. cum aeque praeelariis ina habeat Hilarius de Davidis felicitate, gaudiis, ae sempiterna voluptate statim a morte, consequens est, ut quamvis Davidi sustinendos velit inseros, non tamen ab eo Dei adspectum, ae possessionem
amoveat , atque a coeteris quoque Vet. Test. piis animabus.
a Caeteriam si vis, ae potestas illarum locutionum, transire in coelestem Hierusalem, in Ierram viventium cte. Φ. 69. rite expendatur , nullo negotio constabit, eas de plena omnimodaque ho ninis beatitudine, una scilicet eum corpore, suisse ut plurimum ab Hilario usurpata. Et primo quidem de Paraisi incolasti satis superque dixi in resp. ad a. g. 16. ). De terra viventium habes apertissimum illud Hilarii testimonium in psal. III. lit. 3. num. 3: Ae nisi glorificato In nataram spiritur eorpore, vitae verae in πο- bir non potes esse natura . ad quae inde accommodat Prophetae Verba pal. II 4. 9: Et stlacebo Domino in regioue uiuentium. At priora illa verba corporum resurrectionem apertissime lignificant: ergo per vivensum regionem eam indicat Hilarius sedem , in qua Disit Od by Corale
82쪽
post eorporum resurrectionem Sancti commorantur. Eundem quoque Beatorum locum post extremi iudicii diem, seu post resurrectionem designari voeibus Cae Iis meruμώω , subodoratus est
aeutissimus Monachus Petrus Coustantius in praefat. gen. q. v I. num. I97. Ex his ergo loquendi. formulis non essicitur, voluit, Hilarium, Samstos N. T. statim migrare in Paradisum, sive in eoele item regionem; quamvis aliunde constat, eos beatos statim emeere : sed stat utique, quemadmodum de caeteris Patribus vulgo dicitur, animas etiam sanctorum N. Τ. statuille in inseris detineri , sicuti David adire in seros debebat. Histe praemissis hune esse contendo sensum orationis Hilarii . Pretetur quidem David, ut qui susceptor est Deus, suscipiat,3e qui adjutor, adjuvet. Non abese a se adiutorium adjuvantis,
precetur . Nam quemadmodum in superiore sustemus vivet, ita in hoc adjutus salvabitur . Sciat tamen non statim salvari debere , hoc est non statim ex eorporea terrenaque natura in spiritalem gloriam transformari, & absorpta corruptione ex mortale immortalem seri , non sta im persectae beatitudinis adire poc se haereditatem, quae animae, corpori que redditur, non statim in terram viventium, in Paradisi incolatum deducendum esse; sed expectandum in inseris ei esse, doner resiurrectionis dies adveniat : expectandum , inquam, in inseris, non ut sejunctus interim vivat a Dei eonspectu; sed ut a corpore separatus absoluto gloriae eumvlo , deliciarumque plenitudini reservetur, quae ei ad vitam restituto debet contingere . En fideliter totam Hilarii
sententiam ac orationem bono in lumine collocatam, quin pondus , ac naturalem ullo modo significationem imminuerim, nedum abstuleriin. 7
Quid, si Inferorem nomine F victrum ab Hilario hie Ioel designatum contenderem . ita ut sensus fit, antequam David salvetur , obeundam isti sitisse
mortem , adhuc sustinendum se Ichrum, & carnis interitum , seu dissolutionem perserendam I Post haec autem Disabitur . eam rae corporea. terreus qse fiatura a s νἐι em glariam tramforreatus , auuam adversantis periculum metuat scc fis Q obvia sane , plana, ae expedIta maxime haec esset interpretatio, cui nihil prorsus inmeniri potest, quod repugnet. Non orationis contextu et quinimmo hic in ea , quae sequuntur, verba, ut mox vidimus, commodissime quadrat : Non Ipsa referreum notio. Conveniunt quippe omnes vocabulum isseri. Hebraiee Sebe I. pro septilibro . seu loco humatorum corporum saepe aeeipia dum esse In saeria libris antiquae Ieria. Sed quae hactenua sum locutus. satis superisque esse arbitror ad argumentum adversariorum in Magendum; lassiciat ergo, alteram hane Indigitasse responsionem.
83쪽
ν , Haec dicebam de Hilarii sententia. Conferantur seeum in. vicem testimonia, quae in prima .dissertationis parte collegi, ut Galliarum Episcopi doctrinam exornarem, cum iis, quae in eontrarium ab adversariis proferri solent. Perspicua illa sunt, & maximam ad minus probabilitatem essiciunt: ambigua haec, & quae ad rem vel parum, vel nihil faciunt. Illa diverso interpretati nis genere donare , idem est ae Millenarii notam in Hilarium impingere , dubiamque reddere aliorum quoque Patrum de apertissimo Ecclesiae dogmate auctoritatem: haec vero in eum, quem pro viribus afferre conatus sum, intelligere sensum, & eonsonum maxime est reliquis Hilarii testimoniis , & nulli est Catholico dogmati, si ita loqui fas est, detrimento, nullamque pMbet haereticis ansam acuendi stilum in Ecclesiae definitiones. Histe positis, quae ex dictis manifesta sunt, aliorum sit arbitrio, judicium
larre de meorum laborum exitu, ae fructu, quem mihi sum ab initio pollicitus. Haec autem omnia dicta sint, ut Qui veritati stet Iocus, non tamen ut vulgatissimae scholarum opinioni aliquid detraham, eui adhaerendum esse sentio, donee aliorum studiis ae . laboribus novae in publicum non prodeant Sinclarum Patrum
84쪽
DUas res uno eodemque labore asecutum me esse nemo dissitebitur : primo scilicet Hilarii Pictaviensis Episcopi sententiam in apertum posui, itaque, ni fallor, exornavi, ut penes aequum rerum a stimatorem nullum superesse posse dubium confidam e alterum, de quo mihi gaudeo magnopere, est, Augiistinum Hipponensem Antistitem Sanctissimum, Doctorem Sapientissimum, ae universae Ecclesiae Magistrum ab ea me vindicasse macula, quam, hypothetice licet, tanti Doctoris nomini insidere nonnulli patiuntur, quod nempe ab institutione Malorum discedere aut potuerit, aut voluerit. Novi enim scriptum apertissime fuisse : SI August-nus fortasse o imum quemque satim ab obitu in Dei conspestiam venisse credidit, antequam unigena, atque amantissimus H-lius proficisseretur ad Diferos lanum lassi tesibus Deiam eundemisso e hae in parte ab institutione Majorum . Mihi vero aliunde persuasuin est, ratu inque, id reipsa credidiste Auguttinum, & majorum nihilominus mstitutioni fidelissime adhaesisse. Adhaesit enim Hilario, qui ut hac in disertatione probatum est νid antea tradiderat: Adhaesit Joanni Ghri stomo, quem id ipsi in sensisse, subodoratus est Cl. Petavius: De Deo, Deique propriet.
lib. . cap. Iq. num. I ., & suo ego loco opportune demonstrabo:
Adhaesit & aliis Patribus, qui in publicum quamprimum prodibunr. Quis vero asserat, tantos se stari Magistros, ac insignes Ecclesae Dodiores , ese ab rasiturione majorum defeere Illud me maxime movet, quod Augustinus, hanc insinuavit sententiam, seu ut phrasi utar adversariorum, si id serrata credidit hypothetice enim loquuntur , insinuavit, & fortasse credidit , ubi totus est in commendanda Patrum traditione, Ecclesiae consensu, auectoritate Doctorum . Qui autem seri potest, ut Augustinus ad traditionem appellet, Ecclesae adhibeat consensum, . . Patrum demum auctoritati nitatur,eo ipso tempore, quo alia de
re traditionem post se relinquit, labefactat, rejicit Z B em iuvat explicare . Praecipuum , quis utor , argumentum est ex Epist. S. i Augustini I 6 . alias 99. ad Evodium, in qua, ubi asseruisset num. 6. Et de illo quidem primo Θomine parre generis humani, quod eum . inde soloerit Christus scilicet ad inferna descendens), E
85쪽
rte a fere tota ransenne, quod eam non Maniter credZisse, er dendum es , undecumque hoc traditum sit, etiamsi Canonicarum Scri urarum hine' expressa non Aroferatur auctoritas s ): pergit inde demonstrare justos in sinu Abrahae diversantes ab inferorum doIoribus liberari non potuisse, quia nec in Inseris erant , nec doloribus obnoxii , nec ab eis oeundum beatiscam praesentiam suae divinito is Christus unquam recesserat. Unde, ita rem agit Au
simandum esse; sed statuendum, auctorem illum nostri generis Adamum tam multis saeculis, & apud Inferos diversatum, S ab eorum doloribua fuisse detentum, ex luculentissimis Augustini verbis compellor asserere . Discrimen hoe per-βWam vocant dversarsi, eoque uti, U , inquiunt, Petamur A uostici sopieu rid. atqui non perfugium, sed vera est ac germana Augustini sententia apertita smis hoe loco expressa verbis, crebrisque alibi usurpata sermonibus. Disertis sme hla enim meminit dolorum , a quibus, Christi ad inferos descendente, solutus est Adam, Ecelesia fere tota consentiente et caeteros vero iustos S in Inferis habitasse netae, & doloribus actos fuisse, Ita ut ab Illis inferorum dolo. tibus solvi eos nequivisse palam testetur . Iustos praeterea recenset, quos in sinia Abrahae , quem ab inseris plane diversum demoastrat, constitutos vult, in iisque numerandis seriem ab Abele exorditur, omissis penitui Adam. Quid ergo aper eius illo diserimine inter Adam S cateros Patriaretias Recedunt alia plura clarissima testimonia ex opere imperfecto S. D. ia Iulianum, In quibus Adam ab inferIs liberatum liquido confitetur a Christo illuc proficistente . Ita lib. ε. uum. ra. Recta creditor minini adventa, atque ad Isferas defensu ab Inferni vinctilis jam solaιur c Adam , tit primam De Fasina ... vltra tu iIIis vinculis non maneret. Ita
ae νωm non inaniter credit Belaga . Ita num. o. vade factam, quod relis e reditur. ut eum c Adamum filius eius, idest secantam βοmis em Demiani Ioas..uando ad Instrua desuadit, ab inferni uincuIis solveret ι tune enim jaxta ιibrum sapientia c. lo. a. 3 ιηιelliteiaas est edullus a delicto suo. Nonne disertissima haee sunt Ae disertissima quoque illa sunt, quibus nerat Patriarchas, atque Prophetas, quibat Is βιν tara mI justitia pietatisque tam iUIηe testimonium ριν-δibetur , ct in inseris fuisse, & a doloribus inferorum ereptos, ut apparet ex num. 1. E 1ist. eit. De Augustini igitur sententia humani generia Parens Adamus in Purgatorii eustodiam abditus fuIt, atque Ines usus, donec Christus ad Iaserna descenderit, tantisque eum malis Andicaverit. Ab Augustini sapientia id maxime abhorrere, clamant. Quis porro Id e sciet λ Quod in hisce assenari potest absurdum Nonne peccans Adam omnia
mala commeruit, quae subseeuta suati nimirum moriendi necessitatem, innocentiae status, ct originalia iustitiae amissionem I S euncta denique. Ita eo oris. atque animi incommoda, quae ex vitiata origine Ia omnes postea propagines ejus translata sunt Quis ereo in veros mile credet pro tanto scelere tam multis saeculis in Pureatorii eustodia detentum fuisse Adamum , atque vexatum
Haeccine Augustini sapientiae reputeaat Haec tanto indigna praedicabis Doctoin re Hae perfugium vocabis λ
86쪽
guilinus ibid. num. 8. Unde illis jusis, qui insinu Abrahae eroisseum Hir in inferna dessend eret , nondum QUID CONTULISSET INVENI,et quihus euω SECUNDUM BEATIFICAM PRAESENTIAM SUT DIVINITATIS numquam video recessisse. Profecto
iritur in Paradiso, atque sinu Abrahae, etiam ante jam erat BEA-Τ1FICANTE SAPIENTIA, di apud Inferos iudieante potentia.
Egregium , acerrimumque traditionis adsertorem se se hie Ioel exhibere Augustinum, obvium primo loco fit ex verbis illisnum. 6. de salute Adami: Eeelesia fere tota consentu, unde- eumque hoc traditum sit: secundo ex num. ubi de Evodii sententia existimantis Christum ad inferos destendendo omnes a tenebris , & poenis per gratiam liberasse , exinanitis inseris, istud sibi in eonir rium occurrere dixerat: Primum, qua auctoritare 'Metur isa sententia . Fiat ergo hypothesis cum adversariis, tradidisse fortasse Augustinum verbis , quae sequuntur, optimum quemque etiam ante Christi mortem in Dei conspectum venisse. descivisse ne eum hae in parte dicemus ab institutione majorum Ita ne demi se, ne impie dicam, de Augustino judicabimus, ut vel leviter suspicemuἔ, eundem rejieere Evodii opinionem auctoritate Patrum, alteram de Adami salute proponere ex Eeeleliae consensu, & traditione, horum autem quasi oblitum paucis lineis insta voluisse tam aperte sententiam illam statuere, quae non nova tantum esset, ae insolita, sed Patrum institutioni omnino contraria ξ peccare in traditionem eo ipso loco, & tempore, quo Euodium traditione consutat ὶ Ecclesiae consensu quaestionem diti mere de Adami salute, & immediate post aliam stabilire de Pa triarchis & Prophetis, quae Ecclesiae consensum labefactet, evertat, penitusque rejiciat ὶ Tenendum ergo firmissime est, Augustinum in his, quae sequuntur, a Majorum institutione ne minimum quidem deficere. Quod vero in his, quae sequuntur, tradat S. Doc hor, anti- ros illos Patriarchas, & Prophetas divinitatis praesentiam beaticantem obtinuisse etiam ante Christi mortem, hujus loci non est demonstrare. Pluribus id quamprimum fiet, ex quo naanifeste constabit, & eandem revera eum Hilario adhibuisse Augustinum sententiam, & a Majorum traditione nullatenus recessisse.