S. Hilarii Pictavorum episcopi De piorum statu in sinu Abrahæ ante Christi mortem sententia nunc primum illustrata ab Angelo Maria Feltri a S. Antonio ..

51쪽

nisi certitudo, ae seeuritas, quod alii iam Sancti in eoeIma deducti ibidem regnent Qui namque coelestes appellari possunt Sa cti , nisi qui vel in coelis sunt, vel ubicumque diversentur, coelestibus fruuntur gaudiis Statuit ergo Hilarius eo, quo haec pro nunciabit David, tempore coelestes sanctos suisse, hoc est beatos, &Dei essentia, ac pulchritudine perfruentes. Ergo ante Christi prosectionem ad Inseros. 33 Tertio tandem loco omittendae non sunt Hilarii locutiones , quibus vel Heliae in coelestem habitationem describit raptum , vel Insantium ecedem & exprimit, & commendat maxime. Quamvis enim haesi solitarie spectentur, minoris esse momenti videantur; habita tamen eorum omnium ratione, quae hactenus disputavi, vim suam prae se serunt, ac pondus. Hilarius nempe Tras . in psal. II S. lit. I 8. n. 3: Sanctus IID, ait, ct M COELESTEM

HABITATIONEM raptus in eor re Elias propheta cte. . Et

ε 3 Compertum est v IrIs eruditis, qua sine Theoloeorum , ac divinarum Intis terarum Interpretum dissidia de loco . Is quem En h . ct Elia translati sint . Non de sui ne viros doctissimos . qui Pisoad . ae GII nomine, quo apud divia auctores deductos eos fuisse legimus , intelligendum .elint paradisum Sanctorum , ct caelum Empyreum . ubi Illi gloriosis induti eorporibus versantεs, divino beentur adDectu , latere neminem potest a qua de re praeter caeteros plurimos novissime Fascinius noster eleganter , eruditeque disseruit in opere De Piorum ιη Da ro Eemittidine c. et . t tar. - so. Quidquid hae de eontroversia senserint υ;ri elarissimi, ἱllud otium tacitus prater ira nequeo , quod ex Gen nadio Sch lario Patriarcha Constantinopolitano deducere est , sue quicumque auctor sit operis , cui titulus e De R. a qΔΙ-qtie copι am . quae in Saasa Olca mentea Aorestiua νηοdo ea ariueκιών . Capite si Ilicet quarto sect . ut evineat Gennadius . Mareum Ephesium, adversus quem eatissim ag It Catholieam , nonsbi Lonstare circa Sanctorum fruitionem . ubi observasset, eum in Epistola ad omnes gentes, ct insulas missa , penitus fruitionem Sanehorum statim ab obita aperte negasse . hune pergit in modum . - ἐκ orosi e , quam is a Disi Deliaco memoratissem eo crist, aperte eo stetur saact. ι reeipere, ubi dicit: Ego vero quod ei, veluti sanctorum anἱ mahus ubi libet ad tempus morari, ct in sua Mu versari , ac ad depreeantes passim commeare , necessarium , ct verum esso existimo . At non ideo eum erelo carere diverIm, aut non una cum splendo ribus angelorum . Domin I throno assidere . Nam aliis inserior es et , qui sere super omnes eminebat. si quIa earne Induebatur. societate eorum spoliarem , ct Dei ad faciem visone , qsa per omne sua ψἱtae tempus inprimis potitus est . meia onmne verbis testiseatne , quod in .eum Ecclesia ita canit e PRO

CATUS. Fides c rursus Gennadius loquitur lia Hare, O aperte Saηονε

52쪽

Commenti in Matth. cap. I. n. 7. ad illa Hieremiae verba nο-Iuit conflarsi quia non sunt quae, Matthaeo ipso docente, ad uis pleta sunt in ea Infantium occisione, haec scribit: Dentque eou--δ noluit, qua dolebat. Non enim non erant Π, stur mor-

MARTYRII GLORIAM OFerebantur. Constat o autem rNam o erat straestanda, non suctae . Quamvis autem non dissitear cum adversariis, rnagno se errandi periculo aliquando D icere, qui ex quibusdam Patrum vocibus colligere se posse eximinant, suae illos opinionis veluti semina, ac sendamenta lectise , rogatos tamen eos iterum volo, ut serio attendant, non ex hisce tantum Hilarii vocibus nude sumptis me argumentum deducere, sed ex histe comparate ad ea plurima, quae superius adnotavi. Optimam enim interpretandi Patrum dicta eam esse didici rationem, quae tota versatur in conserendis illorum sententiis, eruendoque sensu iis, uuae praecedunt, aut sequuntur, apte accommodateque respondente Ouae firmissima Critices regula si prae oculis habeatur, nullo

ne otio eonstabit, ex hoc pariter Hilarii testimonio de Infantibus Martyribus aliquod peti posse argumentum ad propositam quaestio

Dei vi axe perstu ad DHem es .erat λ Hactenus Gennadius, Fabio Mnevolantis

Fenense interprete Rom.edit. xειν. Ex quibus verbis collielmus quae olim de Elia cecinerit Eeelesa in sesto Eliae Propheta , quod in Nartyrologio Romano ad diem a . mensa Iulii reeen litur , Templis apud Graeeos maxime In Eliae honorem e fundamentia erectis . Ea autem cecinit, quae non obscure significant, in eum locum Eliam fuisse translatum , ubi praesentem Deum cerneret, atque Conspiceret, uti verborum vim, potestatemque serio investiganta apertissime innotescit. Ex quibus, aliisque non paue Ia, quae ad rem possent alisna, exi iit, ut nee nova, nee inaudita dicenda sit Hilarii sententia de Eli sim habitationem rapto, idest, i a beatorum sedes , ac ia coelestis haereditatis pol- cessionem translato.

Et quoniam de pueris Iler Is iussu Interfectis iniectus in sermo,

dissimulandum mihi non est. Deile nimia , atque praepropere a Tneologia nonnullis , qui eum caeteris vuleo sentiunt, Dai fruitionem ante Christi mortem nulti prorsus suisse redditam , nimis , inquam , facile existimari, fundamentum aliquod suae opinionis in eo etiam deprehendi, quod In festo horum puerorum die vetus eantieum τε Detim , δ uox AueIHa a saeerdotibus diuinas preces fa Cientibus omittatur . Infirmum esse, ae nullum argumentum hujusmodi . Iauonius noster satis apte declarauit loc. saepe eit. cap. s. nota a I., quae licet da ve-eeri tantum Canties τὸ Dei, dicta ab eo snt, attamen ad vocem quoque s vile aia transferenda ea esse constituo. Nam praeterquamquod nihil certa dein

cerni

53쪽

36 Hactenus positivis, ut aiunt, momentis pugnatum est

negantibus modo utar, quae superioribus plurimam opportune lu-E a cem

eerni potest o eliis vocis usu, ae discliplina , quam in antiqua Eeclesia variam maxime, multiplicemque ruisse , traditum est a Praeclarissimis viris . praesertim vero a Card. Busa in Tract. de divina Urimodis e. r . r. , ct Rerum Litam restrem I. a. c. a venerab. Card. Thomasio in Disquisitione Antiquorum Rituum Cantuum Missae Tom. s. Operum pag. XXV. ct seq., a Maurino Monacho Petro Coustantio υνυω RR. PP. Ge. in censura decretorum Damasci Uapae adscriptorum num. Isis, a Mabillonio Huset Ita l. Tom. a. Comment. in Ο clinem Romanum n. XV., ab Amat Pouget Institutiones catholicae Tom. a. sect. altera φ.aa. num. VI. ed R. Venetae an. 34a. pag. εν , ct a Roberto Sala ianotis acl alterum Eminenti Bonae locum supra citatum : Illud etiam aecedit r. quod habetur in Antiphonario S. Gregorii Papae . In Natali quippe Inaoeentium Baec mitio leguntur: Gloria in excessi Deo non conitur, neque Alvisja: sed quoεννae Disista disi illa dumiιαν : idque ipsum nominatim citatur ex Antiphonari per Amalarium I. . cap. ult., ct Hierog. e. 36. . Ex his autem cogi debet, nota propter puerorum ad Inseros migrationem & Hymnum , ac vocem illam missa fuisse , sed vel, ut quibusdam plaeet , propter mullam Iaraaestrum vi aquam matres in acerbo filiorum lateritu prosoderunt o vel potius ad Ecelesia an dicandam trIstitiam ex eo conceptam , quod Herodis suma quaesitus ad mor tem fuerit Iesus ChtIstua, ct secundum HerodIs aestimationem in te sectus . a. In plurimis Ecclesiis, Galliae pr sertim , tum Hymnus GIaria is exul'. tum Canticum τι Deam, tum demum uox aderata In usu fuerunt etiam in Nata It die Ss. Innocentium . Rem discimus ex Edmundo Martene De Ani qaII HUcισAE R ti,tis T. g. l. 4. c. 23. num. XII., ubi et rea eius diei ossicium plura se pientissime commemorat , Interque extera illud obseruandum proponit , quod ab Episeopri Abrincensa traditum es hune In modum . Liaea υι ιου arte DOMini, TE

ter attende ad illud ia aliquoι ex more antiqvia omittatuν, quia si christolosecideretae , tot pari II octies jabentων et di ιιιι, ιιι 1 D mora oristi stiva/am Aesimationem Herodis; tamen quia piacuiι modernis. μοιel f nobia, .ι eaateatur . Τria autem hie habes r. ritum non decantandi G Deum, Gloria is exce*s, γέ-Dloja ex more quidem antiquo obtinuisse , sed is aιiquot tantum MIesiis, noa vero In Ecclesia uni .ersali, quod S Amalarius testatur qtiariamdais Brisaram eun dem fui ire ritum scribens to m. a. Analectorum, & probat Martene ex pluribus Misis salibus: a .nnn ob aliud omissa fuisse in aliquοι Fe Iesii nisi ob et istitiam mortis Chri insi; quae sieet reipsa in occisione ἱnfantium non eontigerit, contiait tamen Iuti dum limationem Herodis. l. Ioannem Abrin censem ex communi sere suae aetatis consuetudine, tria isIa cantari jurs . Ex tota hae igitur caeremoniarum rati ne colligi nullo mod potest, Eeclemni approbare adversariorem sententiam haec omittendo in seno die Ss. In noeentἱum. id ipsum ad sestum s. Joannis Baptistae aeeommodate Iatelligi potest, aedebet, de quo Seultingus apud Martene loco cit. cap. ra. num. XXIII. Domi si Teutoniel servasa hane Musum ιtiae loe aIIe ja e Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioannes . Ia loe festo non nequearatae aIleIHo , qaio Ioasses prae Iurat Diem . Et quidam faciunt offitim as1que auriata Diιιο assis propter Huram legis, o is medit nesis ιιIa. re ιοει tim alieIria termisantes . Apparet ex his r. non mnino omissum aliel a in die natali S. Ioannis Baptistae, quod etiam liquet ex Missa eiusdem diei, quae apud nos obtinet . a. non ideo praetermi l . sum .

54쪽

eem , quin etiam auctoritatem & pondus adhibebunt. Movet me stilleεt altum Hilarii silentium, ubi aptissima se se ei obtulerat occasio asserendi Vet. Testam. justos ea ante Christi mortem usoseonditione, ut Deum omnino non cernerent. De iis sermo mi. hi est divinarum litterarum sententiis, quibus adversarii quaestimnem hane dissolvi putant, ae penitus definiri. Sudi autem, quae praesertim afferri ab iis solent, illud Osee I 3. I De manu mortissum Alleluia,quii,ut alunt, Joannis Bap Istae ortus divIn; Filii obitum, quo tempore nulli aeterna beatitudo reddebatur, antecessit. Neque aliud doeult Amalatius Meis tensis , ut fertur, Episcopus , quem aduersarii in suam eoneessile sententiam, minus accurate pronuntiant Expendant hi, quaeso, Amalarii verba De ordine ληι νεοκοριι eap. ε s. uhi duas ea de re assert rationes , quae si rite Intelligantur, de suspieionem quidem iugerunt eorum, quae ab adversariis traduntur. Neque tandem omittendum puto, ut ad Insantes Nartyres redeam, hactenus dictis eohaerere plurimum , quae ἱn GallIcanis Liturgiis praeserIbebantur ad diem illorum sestum . Leee Sacramentarium Gallicanum ex Cotiee plusquam Ioco. anno=. desc=iptum a Mabissonio Muni Italici Tomo I. parte altera : occurret ii hi par. 1sq. ed; t. paris. an. 714. Missa in festo Ss. In tantum , cujus oratio, quae ibi ...testat a dicitur, apud nos vero Praesulio, hae Inter caetera e mplectitur: rasai aristas tra 'Iιιit ad te fori assa exstata Patri , primitias eae οἱ- a Genitisi, per c ripam Dominam adstrum se. Qisbus sum maxime permotus verbis . non modo ex eo, quod aperte indieaat, pueros illos flatim ad Patrem ransiri issos in coelos , ct primitias veluti Genitori exhibItos I sed etiam ex eo quod illa invenerim eadem prorsus com iis , quae apud Chri stomum leguntur pomis. I. ex variis in Matth. locis . Expugnas/ re ore tiso ratisitatem , G mor aera, inressam , ct exitum, priscipiois ct e castim , tia ipsa νσιι ιempore uno cut

PsTOLII Seuata es, Iudices Amplioribus numquid verbis designari potest coelestia beatitudo , quam ex Arnoldo Infantes illi sunt statim a morte

55쪽

iis merabo eos, de mone ressimam eos: ero mors tas, o mora amomus tuus ero Inferner illud Zacchariae 9. II . Tu quoque insanguine tefamenti mi emi si vinctos tuos de lacu, In quo noa eso ua r illud Davidis 6 . 8r ctui edurit vinctos in fortitudine , smiliter eos , qui exasperant, qui habitant in sepultaris: & vers. I9: Asendisi in altum, cepissi ea ibitatem et aerapisi dona in ho--nibas r illud demum Pauli Colossi s. Is: Et expolians βrimi innus , di potestates , traduxit confidenter, palam triumphans I los in semet fi . Quae testimonia ejusmodi esse volunt doctissimi adversarii, ut non solum piorum ex Inserorum locis liberationem significent, sed clament etiam, loquanturque ipsa per se, illos Deum antea non vidisse. Nam qui de mortis saucibus, ajunt, redempti sunt , qui soluti vinculis, & de custodiis liberati , qui demum , tanquam hostium, & tyrannorum spolia, in libertatem pristinam restituti, iis certe non ea se forma ostendebat Deus, quae animos florentes effieit ae. heatos: tales vero fuerunt Patres illi Sanctissimi, atque optimi, qui in sinum, complexumque in Abrahae venerant; his igitur ea serma se Deus antea non ostem derat, idest in conspectum non dabat. 3 Egregia uteumque haeet sit argamentatio , ad rem tamen ea minime est, nisi auctoritate Pictaviensis Hilarii, de cuius doctrina ac sententia unice hic sermo est , demonstretur, loca illa explicanda de piis hominibus penes Abrahamum interea tempo-poris diversantibus, quibus Christus inferos adiens divinitatis suae contulerit felicissimum adspeetum. Verum ita haee verset noster Gallo ae Episcopus, ut ne minimum quidem verbum appareat, quo interpretatio illa vel leviter designetur. Habes Davidis, & Pauli Ioca a Sanctissimo Episcopo explanata tract. in psal. 6 . Et ad primum, quod attinet, qui educit vinctos dici hunc in modum scribit num. 8. Ligato prius intra domum suam forti , eos, ρῶ peccath fuit vinciebantur, ab Isit e ut Abrahae filiam septem di decem annis ligatam , in libertatem verbo virtutis eduxit: eduxit autem etiam eos, qui ante exuerbabant, ides, qui transgresflone tegis iram in f DA Dditas inritabant , vel adversum no men ejus gentili eloquis differebant, ad doctrinam divisae co- nitIonis: ut ex persecutore Paulum Gentium Apostolum, Doctorem ust praefecit. Hor Daque exacerbantes , inabitantes astra in pultaris , ides intra eorporum tuorum ereonis domicilia cist e

56쪽

pul οι , is earlestem vitam, siritalem ue deduxis . Sunt enla

inuisi in viventibus mortui. Nam /n Evangelssis mortuI nos putari non diferre docentur a mortuis, Domino dicente. Sinite morin tuos sepelire mortuos suos . . . Sed hos omnes de sepultaris D

minus , qui in filior Dei regenerantur, eduxit. Quam ergo indi. eatam vult Hilarius eo Prophetae versiculo, liberatio reserenda non est ad pios in sinu Abrahae quie sicentes, sed ad gentiles, quos ab idololatriae erroribus per suam gratiam, ae Evangelicae legis ve

ritatem revocavit.

8 Ad illud versiculi 39. Asendissi in altum die. haee habet

num. l9. Ascenden/ in altum , ct se se bominem ex mortuis in eoelesibus revehens , Meepit eos, qui a diabolo erant capti, stassct ad pulchritudinem domus folia iasisi . Debine dona iis hominibus arce I, cum Arimogenitus ex mortuis de se irae se statuae dis ηι: Dominus dixit a me, Filius meus es tu , ego hodie genui te. Posce a me, & dabo tibi .gentes haereditatem tuam, &possessionem tuam terminos terrae . Aereme ergo dona in ho-misibus , gentes scilicet in haereditatem: In qui tis in functo in altum primogenit 1 ex mortuis cama evtivitate eoufendit. Et quia ultra humanacoet fidem sit, eum terrae earuis cor μίonem ἐπ eaelestem gloriam tonsuosse, gentesque impias, G avte vitiorum, ac superstitionum Drore ervosas, ad eo uisionem Dei, eonfritum ae este deductas : ob hoc in his dona hominibus Mee-pit , quis eum Deo habitaturos esse non crederent. En captivos, quos ex Hilario Christus in altum ascendens secum deduxit: Non veteres Patriarchis, & justos, sed gentilem populum, qui idolorum culti obstrictus, omnique deditus vitiorum, superstitionumque generi, a diabolo captus erat. Hune Christus in haereditatem accepit, hune ad se vocavit, hunc demum regenerationis lavacro initiatum & filium adoptionis effecit , & ad Ecelesiae suae pulchritudinem, ornatumque composuit. Quod & num. D. di serte significaverat Pictavorum Magister illud exponens v. m. ejus

dem psalmi r edi species domus divid re ootia : ad quae verba ita ille : Ad Eeco,iae decus detracta is his diabolo gentium Oolia dividunIur, atque etiam ex his soliis domus hulebritudo per estur, cum in SacerdoIes Des ad miniseria sanctificationem ab ris, templi tis sarmonum ab rahuntur, sancto e spiritu irrhzati , evangelirantes effectae sua dilecti esse strauies.

57쪽

De Pauli demum testimonIo sie loquitur ibidem n. a . sed fusipiendae ab Unigenito Deo earetis , adeuπdaeque mortis, ct per Apsolum , di nunc per Prophetam grandior , profandiorque ratio tractatur. Ac primum ρuid in Crucis Sacramen o atque mortis ab Unlaevito Deo, Domino Mi satis effectumsit, per fossolum Intellig-ur z ut duce eo docti, prophetiaestentiam consequamur. Ait enim ita: dc vos eum essetis mortui in peetatis , 8c praeputio eorporis vestri &e. usque ad illa triumphans eos in semeti o ). Meramentum itaque falutis no x primum resurgens ipse ex mortuis , decretumque mortis nos , quo ante detiuebam is, absolvens in se imo, qui ex mortuis internus iam maneret, implevit . Sed in eo ipse, quod nobis vitae auctor in se es, dum ster assumptionem eorporis homo natus, ct mortuus , iam rumum aeternar ex mortuis est: omnes quoque inimi- eas virtutes, mund ue potestiter , strine perique aeris hujus sen-

tui redidit, ides sel nostrae spe , vel suae damnationis fecit Uenta, ct i or quadam ριasi ex diu freuli porreusa eosiluit: his I r in se eum fiducia triumpbatis, detra di per securi larem

aetervitatis mors i a in Dro moriente si uias es, ct au orermonis humane, dum etiam in se lario per Oeeupatum a Satanaeor Iudae a suo 's fuat myrtis , triumphat ex mortuis . Quis porro in hisce Hilarii verbis aliquid inaleaverit, quo interclustis dieatur aditus suisse piis Vet. Test. ani mabus, antequam Christus mortem pro nobis oppeteret Tandem huc etiam pertinet , quod de morte a Christo devicta , profligatoque ejus a uleo passim habet Hilarius . Mortem quippe devincere, & mortis obtundere aeuleum , nihil aliud destignat apud Hilarium, quam sublati carnis corruptione, immorta-hitatis participem fieri per gloriosam corporis resurrere nem . Egregium hujusce interpretationis testimonium occurrit irae . iapsat. I I 8. lit. 3. n. 6. , ubi significaturus Hilarius beata illa tempora , quae corporum restitutionem subsequuntur in eoelis , hane

adhibet loquendi formulam. At sero MORTE VICTA, ET ACULEO EIUS OBTUSO, di eum Deis adfaciem audiemus, ct cernemus, tune vere di vivemus, di mandata Dei serpabimus. Quod autem haec de resurrectionis tempore intellexerit, apertissime liquet tum ex verbis num. 3. Habemus etiam nune admixtam nobis materiam, γα mortis hei,dipeccati obnoxia es; in hujus cadu

58쪽

4 eae earnis, infirmaeque domitatis eorruptionis labem ex ejus eonis fortis mutuamur : se nisi glorificato in naturam Diritus eoimpore , vitae verae in nobis non stotes esse natura . Glorificari autem in naturam spiritus nequit corpus, nisi per restitutionem ad vitam immortalem: tum ex iis quae immediate ante praemittuntur eodem num. 6. Taceo de naturis eorporum, quae nos interim aut per I irmitatem , aut per laeentiva vitiorum imp r-fectos esse compellunt. At vero morte victa, ct aeuleo ejus obtu- cte. Si ergo mors vim , ct ejus aeuisur obtusus dicitur ab Hilario, quatenus humana corpora per Dei filium sunt ad immo talitatem evecta; aequo jure dicendum, eas divinarum litterarum sententias, quibus liberasse homines de manu mortis Christus asseritur, de morte eos redemisse, dextruxisse mortem morte Acc. eundem prae se ferre sensum ex Hilario; id est, non eas enuntiari ob divinitatis conspeream , Christo ad inferna descendente, Sanctis Ueteribus concessum; sed ob redditam immortaIitatem, quam pri no hominis peccato perdideramus . Atque hanc ad interpretationem revolanda volo quaecumquae ab adversariis proseruntur de mortis imperio a Christo operato , devietoque, quorum sngularis ab Hilario interpetratio tradita non est . Idque eo vel

magis, quod in psal 68. n. i . mortem desiisse scribit, postquam in Deo grassata est , & ab hominum genere depuIsam per primitias ex mortuis. Quomodo autem desiicit mors, cum Omnes e corpore debeamus evadere deuit, inquam, quia resurgendum nobis est, & mortale hoc induere. debet immortalitatem, corrupti Ie hoc incorruptionem . Habes ergo & postilus consectum argu

mentis, & negantibus, Hilarii sententiam de piorum statu ante Christi mortem eam revera fuisse , quae piis illis felicissimum Dei adspectum donatum vult, eosque in jucundissimam divinae e sentiar ae pulchritudinis receptos possessonem. 1 Hisce ergo statutis reliquum est, ut quae opponi solent Hi Iarii testimonia & expendam, & illustranda pro viribus suscipiam,

ita ut dubitatio omnis evanescat. Sunt haeet autem

42 I. Ex epist. s. bHilarii nomine an. I73 I. primum edita a viro Cl. , quem honoris gratia nomino, Joanne Chrisostomo Donabelli inter Uet. PP. opustula Tomo I. Referatis inferis , itanum. 6., non I. ut ab adversariis refertur, semetis, emculcatisque omnibus his , quae in pernielem hominis, di falutem apud infe-

59쪽

ros tune salebant f omnes iussos, ct seranter Infe III ininavit, ct ad superor revocavit: ostendens Labolo , potesatibus θωjus Mund7, ct harum tenebrarum, nequitiam eorum non valuIpse: imos manere iis poenis, liberato eis invidebant homine .... M Cae- Ium insexu, Deo Patri Γberatum hominem inerens munus. Durum sane , inquiunt ,&absonum loquendi genus, si homines antea eoelestem Patrem , sive Deum vidissent. Nam qui tandem Filius hominem Patri munus obtulisset, si iam antea optimus quisque totiebatur Deo si totum prope eoelum, ut alios sileam, Heraeo jam genere completum erat Z y II. Ex lib. p. de Trinit. num. I s. Dei Filius in inferis est: sed homo refertur ad earlum: Cui & illud aisne est in psal. 38. num. 26. Domino itaque m M isa deliciae sunt ; dum portas aereas eoufriuit , dum vectes ferreos conterit, dum omnem stote-sulem despoliat, dum de his in se triumphat, dum eum, quem ad ima inem suam feeras, redimis, dum deliciis ParadiWrestituit.

sto ), nTos ejus inferi non tenent.

bonationem hane Manctor quiesscentes in Inferno desiderare. Quam tamen difficultatem, ut ipsis adversariorum verbis deseri bain , mea plurimum interest. Sic autem illi. Iterum sinctos quiescentes in Inserno aperte inanimai Heteres consolationem, quae in v deudo Deo sita es, desiderare.

vidi obeunda mors es, adbue inferi fusinendi .

minem opinantur adversarii esse, qui non videat, Hilarium divisitatis conspectum, profluentesque inde delicias veteribus ade. misse ; & si quae paullo obscuriora apud eundem Pictaviensen Episcopum Ertasse sint, ea clarissima hae luce circumfusa omnem debere obscuritatem exuere ' Nam si pii quiescentes in Inserno consolationem olim, quae in videndo Deo sita est, expetebant,s Davidi fuerunt antea Inseri sustinendi, si Christo versante apud Inseros, mortemque inibi perimente, sancti ejus inseris non tenentur, sed reseruntur ad coelum, dubium ne esse potest, quin F De-

60쪽

adversariorum argumentationem, cui evertendae , quae silperius dicta a me sunt, plurimam Opportune lucem, quin etiam pondus , & auctoritatem afferent. 9 Hisce omnibus antequam occurram , etiam atque etian

oro , obtestorque adversae sententiae Theologos, ne plus justo velinteonfidere nonnullis Hilarii dictionibus, phrasibusque, quae spartim apud Galliarum Magistrum occurrunt, quaeque illorum opinioni blandiri prima fronte videntur. Habenda porro est ratio eorum, quae ille apertissime tradidit, ubi de Lagaro ante Christi mortem defuncto sermonem habet, occasione scilicet accepta a Christi pa- rabola, sive historia: ibi enim data opera gaudiorum meminit, deliciarumque , quibus laetabatur Lazarus in Abrahae sinu ; ibi mercedem describit, quae justo cuilibet statim a morte reddenda est; ibi demum proemia justorum confert eum iis, qu bus e contrario urgebatur Dives, doloribus, ae tormentis gravissimis. Exh'see Hilarii deducenda mens est ; ad hare tanquam ad Lydiu in lapidem revocandae sunt coeterae Hilarii locutiones, quae sparsim

habentur. At hisce generati in ob oculos positis, en ad singularesponsionem.

so Ad primum. Nihil me movet testimonium ex ea Epistola desumptum. Satis enim superque d monstratum a me est, edita Romae paucis ab hine mensibus dissertatione, libellu n illum, sue Epistolam esse Hilario abjudicandam, quam ut consulas, op- Portunum maxime erit. R )SIc g Ilae de dissertatIone duo mihI observanda Meurrunt, quorum unum ad confrmanda, qua aliquando dixi, ad explicanda alterum plurimum conseret. Scripseram ra. antequam Macedonianorum error in publicum prodiret, ante anaum scilicet ιεo., non desulue, qui de spiritus Sancti divinitate impie ac ni farie sentirent, aperto ei indicto bello, nominatimque eius substantia blasohemiis petita. Qua in sententia sum maris magisque eonfirmatus ex eo primum,

ritum