De rerum dispositione apud Antiphontem et Andocidem, oratores atticos, commentatio

21쪽

rendi εξεταστικον). Argumenta, qui bla utuntur oratores, peti possunt e ju Sto, e legitimo, e utili, ex honesto ex jucundo, e sapiti e X OSSibili δ' e necessario εκτου δικαίου, νομίμου, συm εροντος, καλου M δεος ραδίου, δυνατου, ἀναγκαίου) aut e inju Sto, e non legitimo ex inutili, reliqui ΗΤ', qui bia e rebu aut PSi argumenta Sumuntur, aut ex ii S. quae hi Similia Sunt, aut Contraria, aut in aliorum existimatione et judicio posita λβ. Haec quum capita et quasi sonte quidam argumentorum Sint β, a posterioribus rhetoribus τελικα κεφάλαια appellabantur hy. Aetinerentur, transiret. Quod Vero cap. 37 init. p. 238, i dicit exquirendi speciem perraro Solam Sui pari, Sed ceteri partibus adjunctam. id non obstat, quominu S, Sive Sola ponatur Sive cum ceteris conjuncta reperiatur, Si per se intelligatur, ad genu judiciale reseratur. Nam et hoc pariter του ἐξεταστικου atque του κατηγορικου et ἀπολογητι- κου proprium esse dicitur, ad αντιλογίας plurimum valere es p. 238, isqq. το δ' ἐξεταστιμον - - αάλιστα προς τὰς ἀντιλογίας χργησιμον ἐστιν. p. 192, 2 ταυτα γαρ i. e. το κατ'ηγορικον καὶ το ἀπολογητικον πλείστης ἀντιλογίας δέονται), et id et omne orationum species commune apud Ana Ximenem habent, ut pro re nuta alia aliis quasi opem serati inter Seque commisceantur. T loci ii, quos laudat in-khius . il Adde Anaxim. p. 9l, 6-22 s. Sener. p. 35.13 am hae voce utitur Quintil. . . III, 8, 25.

ubi Spengel. Commenta r. p. 107 expungi vult ἔχοντα quod tamen quo jure secerit vir doctissimus mihi non liquet. I Ielius fortasse Gστεμη Γ τερον τερα τά ν π . . . . i. e. ut nullo modo nesciant alter pro altera Sententia pugnan S, quibu argumenti utantur. De

significatione vocis μηδ' s. Hari uni Parit. I, 2l0. 15 Anax. p. 176, 3 - 17.46 Cf. apperoner ad Quintil. I. . p. 94.17 Ernestius Lex. p. 179: loci et sede argumentorum aut tractationis, qua in oratione utimur. s. Usener. p. 24. Spengel. Commentar ad Anax. p. 04 sq. Cornis c. ad Herenn. III, 2, 3: Eos, qui sententiam dicent, finem sibi conveniet utilitatis proponere,' ubi cs. aySer.

22쪽

Sunt omnibus causarum partibus communia illa quidem Sed maximus eorum SUS in Sua Sion et dis uasione Sti'. Latet quoque argumenti aliquid in amplificatione et extenuatione αυξήσει, ταπειν σει), Uarum Sia quum in Ceteris est, tum in laudationibu et Vituperationibus frequentissimus '. Probationum argumenta πιστεις aut ex ipsis verbis et rebus et hominibu repetuntur, aut aliunde aequiruntur αι επιθετοι τοῖς λεγομενοι και τοι NoaTTO- μετοις) ' Priore in genere Sunt probabilia in tu εἰκora) exempla παραδειγματα), e Contrario ratiocinatio β τεκι γήοιον), e re pugnantibu Vel argumentatio vo sent0ntiosa

18 Anaxim. p. l86, 4-16 189, 30 32. 91, 25 29. 19 Anax. I 87, 3 sqq. I9l 29-3l. 20 Anax. 92, 4 q. 2 Credibilia Quintil. I. O. V, 9, 16. In quibus tria sunt,

πάθος, εθος, κερδος Ana Xim. c. 7. p. 92, 23 sqq. s. Spengel. Commentar. p. 54. Arit. Scripti. p. i. Usener. p. 30 sq.

ment. p. 61 sq. Quint. I. . V, 9, t. ayser ad Cornis p. 291.24 Corni sic ad Herenn. p. 29l. Duplex haec appellatio simul ex ipsa Anaximenis desinitione c. 0 init et ex iis, quae pluries in libro de enthymemate dicuntur, emcitur. s. p. 22l, 8. 23. 231, 2 l. 234, l.

Ex repugnantibus Sententio S a concluSi ab Anaximene plerumque ἐνθυμηματωδης τελευτη Ocatur es AnaX. 22l, 8 al. Spengel. Comment. p. 162. 25 Anax. e. 1 l. 26 Anax. c. 12. s. ayser ad Cornis p. 24 sq. 27 Anax. c. 13. s. Quintil. I. . V, 10, 7. 28 Perperam Usener. p. 38 bonam Xistimationem' dixit Ana X. c. 4, p. 20l 12 sq. το τὴν αυτου διάνοιαν ιιφανιζειν κατα των

23쪽

illae ut omnibus au Si nece S Sariae Sunt ita ad accusationes et de sensiones utilissimae R . Ac edunt me dicendi adjumenta omnibu eau Sarum ArtibUS COImnunia, ante occupatio S. Praeceptio δ' Trροκαταλγηφις) petitiones δ' uti istar α), brevi recapitulatio ββ παλιλλογία). alia quae tamen non capita et Sede argumentorum Sunt habenda, Sed rerum exponendarum formae quaedam et qua Si instru

menta.

Haec omnia ad inventionis maxime notionem accommodata ess ab Anaxime ne identur δ' Neque ero satis est invenire, sed inventa etiam di Sponere βῆ oportet ut in unius orationis quasi corpUS δ' coale Scant ea, quae ad dicendum Xeogitata Sunt. In hae re exponenda multa eum industria naxime ne versa tu e St. Quippe jam enim ab ultimo principio hujus praeceptioni ei parti, quae est de dispositione plurimum videtur tributum S Se Quae enim de artis oratoris apud Graeco initii traduntur, ea, quam- quarti videntur rhetoricis magis decora fabuli esse quam in Corruptis rerum monumentis, tamen rei saetae quandam Speciem prae se ferre Xi Stimanda Sunt SyracuSano serunt mortuo Hierone tyranno Sati crudeli non amplius quemquam regnη re a SSOS SSe. Ora Cem autem qUendam, qui olim apud Hieronem multum alui S Set, Ophil re Apublicas tenente in animum indu Xisse, ut eadem in posterum apud plebem S Set gratia, qua apud tyrannum an-32 Anax. p. I9l 3l-192, 2. 33 s. anticipatio. s. Anax. c. 8. 34 Anax. c. 19. 35 Auax. c. 20. s. Spengel. Commenta r. p. 184. Haec παλύ- λογία fit per ratiocinationem διαλογισμονὶ per electionem προαιρε- σινὶ, per interrogationem ἔπεοώτησιν), per enumerationem απολογισ-μονὶ, per ironiam ειρωνείαν) s. p. 22, 23 sq. 36 s. Quintil. I. O. III, 3 7. AT Id. l. l. 2.38 Anax. c. 28. p. l4 4 χρὴ τάττειν τοῖς λογους σωματοει- σως. s. p. 222 3. αλλο αλλω συνάπτειν με ρει καὶ συνυ*αίνειν τὰν λογον f. Plat Phaedr. 264. C.

24쪽

tea fuisset. Varium autem et mutabile semper plebem

eSSe ratuS, quum nulla re I Ceterquam oratione animo Shominum temperari videret, ad sana consilia populum dicendo impellere aut avocare apud animum Suum statui sese

dicitur δ' Εἰσελθων Ουν - inquit rhetor ἐν τῆ ἐκκλη

Hermogenem non repeti apertum St. Ea autem, ecquibus Sua XSeri P Sit Pro lego me norum auctor. Sine dubio et ipsa ex rivuli petita sunt non ex ipso sonte derivata. Quam ob rem qu e in pro lego me ni illi narrantur, ea quoties quam Vario modo mutando curando demendo, interpolando corruinpi potuerint apparet tot Seculi interjectiS, ex quo ea, quae primum de Corae tradita Sunt, verisimile Si memoriae esse mandata . se obiter intuenti manifestum erit quam nihil sibi ipse constans fuerit ille Pro lego me norum scriptor. Qui quum Coracem dixerit primum oroις θεραπευζικοις καὶ κολακευτικοῖς τὴν ἐκκλησίαν και το θορυβωδες καταπραυται του daque Oi', tum λεγειν ως ἐν διηγήσει, po Stremo ἀνακεφαλανουσθαι και dilati ιυνήσκειν, tamen et προοιυιον et διήγησιν et γωνας et Ἀαρεκβασιν ij ἐπιλoro orationem ab eo admissa

39 I e motibus in re publica Syracusanorum hoc tempore excitatis Diodorus Sicut quum alia narrat tum XI, 87. p. q. Teubn.ὶ hoc ἐπεπολαζε γαρ δημαγωγων πλῆθος καὶ συκοφαντῶν, καὶ λογου

25쪽

ess affirmat. Melius egit Do Xo pater in iis quae inscribuntur ΠρολεIouενα τῆς 'Pητορικῆς, alZ. VI, 2 sq. Qui sive ex illis ipsis Pro lego me ni S , Sive e eodem Onte quo illa manavorint, Sua deri Vavit, ita a Corace orationsem di Spositam esse dicere videtur, ut, ubi plurimum. tro Parte Sumerentur. Καὶ Tot με ποειτα - inquit

εκάλει Τπροοίι α τα ὁ δε ερα κάλεσεν Ιωνας, τα δὲ τριτα κάλεσεν πιλο IOυς l. l. p. 3). Utcunque erit, illud senium concludere licet a Corace et disponendi praecepta data S Se et oratione S, qua ipSe habuerit, aliquo certo ordine e S Se dispositas. Quod eo confidentius colligi potest quod jam a natura ita instituti esse videmur, ut et blandiri et suppliciter insinuare iis, a quibus est aliquid petendum, et rem e Stam exponere et confirmare et ad extremum deprecari aliquid et conqueri pos-

Sed ut ad Anaximenem revertamur, dispositio ab illo τα ις appellata Si 'λ. Quo pSo nomine OSteriore quo- uti dicendi magistri dispositioni notionem Comprehenderunt, ut Aristoteles Rhet. III. 2 ex tr. Dionysius

mia Προλε Ioli. των ευρεσ. VII, 53 8 . alii Altera hujus rei appellatio St Οἰκον Ouία, Uam PrimUS USU P-PASSe videtur Hermagoras cf. Quintil. In St. r. III 3 9. 'Hermagoras judicium, partitionem, ordinem, quaeque elocutionis sunt, Subjicit oeconomiae, quae Graece a P pellata e cura rerum dome Sticarum et hic per abusionem posita nomine Latino caret. Ae legitur etiam apud

40 Verbis usus sum Ciceronis de Orat. I, 20 90.4l άξις p. 23, 24. τάξιν 238, 4. τάξει 174, 2b. 23, 27. Saepita verbo ταττειν rem Signifieat, ut 14 4. 220, 22 30 231, 5. τάττο/ιε 236, 20. αττωμεν l9, 4. 21. ταξομεν l8, 8. 220, 7. 22b, 3. 6. T. 28, 24 23l, 6 233, 23. 237, 32. ταξωμεν 227, 23. τάττοντες 23l 25. 239, 3. τακτέον 22l 15. 226 27.

26쪽

menem XStiterunt.

Quod si uteritur, qua parte orationis Tu εν ortu μερ q. p. 236, 2 l. Anaximene e S Se voluerit, alia alii speciei tribuit Ac suasionis et dis Suasioni has parte po- Suit προοι ειον M, ἀπαγγελιανε', βεβαιωσιν , προκαταλγηφινερ,

43 Exordium s. principium S. prooemium AnaXim. c. 29. es. c. 28. p. id, T. In exordio haec tria Sunt τὼ προεκτιθεναι το πραγμα τοῖς ἀκοίουσι προθεσις , επὶ το προσέχειν παρακαλέσαι, Toτὴν υνοιαν παρασκευα εσθαι. s. Spengel. Commentar. p. 195. 44 Narrationem Anax. c. 30-3l. 4ζγησιν vocat p. 239,

32. 220, 2 l. τὰς γῆ σει 219, 9. Posteriore ὁ γ γησιν nominant. De triplici narrationis genere infra dicemus. 45 Confirmationem. Auax. e. 32.4 6 Ante Occupationem Anax. c. 33. Προκαταληφις in X Ordio etiam loeunt habet, de qua re infra dicemus. 4 Conclusionem . per Orationem AnaX. c. 34. f. C. 36.

p. 237, 29. c. 38 p. 40, 19.

27쪽

Becusationis

48 Anax es 35. p. 22J, 8. 16 18.4 Anax. p. 25. 20. 27 - 227 24. 50 Anax. p. 227, 2b-3l. 51 Anax. 236, 18 sq. 227, 32 - 228, 2.5 Anax. c. 36. p. 228. 25 - 23l, T. 53 Anax. p. 231, 8-ll. 54 Anax. 231, 12-24. 55 Anax. 231, 2 - 233, 14. 3ν πρ ὰ ς τοῖς ἀντ ιδ ίκους αγωνα appellat 40, 3. Cf. Aristot Rhet III, 3. p. 147, 32. 148, 9.

Teubn Id. l. l. e. 17. p. b8, 0 sqq. Posteriores ἀνασκευὴν consutatione in appellant.b Anax. 23l, b. Μετὰ δε γην βεβαίωσιν τὰ προς ους ἀντιδι- κους τάττοντες προὐκαναλη ρέ, εθα αυτων τὰ πίδος λεγεσθαι.

57 Anax. 233, i5-23. 58 Anax. 233, 24. 59 Hoc non dicit diserte Anax. sed et ex his verbis p. 233, 24sq. εὰν δε ἀπολογουαεθα, το μεν προοίμιον μοιοτροπως ω καTζy9 ρουντι συGTVGOμεν, et X eo, quod in accusatione 231, 8 11 rem paucissimis conficit narrationisque tractationem pro Omnio quasi pePoccasionem adjungit, colligere licet, defensionibus narrationem ab Anaximene tribui

60 Anax. 233, 2 - 234, 27 Vox λυσις apud Anax non legitur, sed verbo λυειν re significatur, ut p. 233, 28 διαλυσομενὶ 234, 6iλυσεις). 0 Hεὶ 30 λύειν .61 Anax. 234, 28 - 235, 29.6 Anax. 236, 1 - 237. 63 Anax. c. 7, p. 238, - 1 T. 6 Anax. 238, 20 ε ξετάσομεν. si Anax. p. 238, 32 - 239, 2.

28쪽

Quid in hac disciplinae rhetoricae parte prioribus debeat

Ana XirneneS, quid de suo proinserit difficile dictu est. Neque enim posteriores hae de re satis credibile quidquam memoriae prodiderunt, et ea, quae priore ipsi prae- Ceperunt, quum interciderint ex iis colligenda et quasi auguranda Sunt quae di SperSa et loco Suo mota alia apud alio Seriptore reperiuntur. De rerum dispositione ante Anaximenem disputatum es Se videtur a Corace maxime

et a Theodoro Bygantio iisque qui cum illo faciebant, et ab Isocrate. Qui de partibus orationis a Corace inductis aliquid tradiderunt adeo perturbate et Contorte disputant ut, quid ipsi potius de illius rerum dispositione Sentirent, quam quid ora praeciperet, in medium protulisse videantur. Anonymia Προλεγύμι των στάσ.

VII 6 alg. Kooad υτ συνετος ἀνήρ τις καὶ χρῆσθαι

sectam tradere: τῆ ρητορικῆ πρωτος ἐν Σικελία ὁ Συρρακουσιος Κορα ἐχρήσατο ποοοδεχιά τε του λεγειν ἐφευρων καὶ ἀγωνας καὶ πιλο Ioυς. Accedit, quod ex narratione illa, quam nonymum IV, 2, - 16 et Oxo-

29쪽

patrii in VI, 3 Q-9 . ab antiquiore aliquo uotore X-cerpSi S Se apparet, probabiliter concludi potest, tres ipsas orationis parte a Corae inducta e S Se Syrianu Sehol. ad Hermog. Gr G. IV. 575 x mor Eoa δε - inquit - τι καὶ Koo a b εχ vor oci Io Tm τὸ ς καταστύσεως ὀνοματι

66 Κατάστασιν, sive eam Surrectione in ad dicendum sive causae conrati ut ii ne in voca S, S Se qua Si quoddam προοιμι o dixit Maxium Planu de Προλεγο α ει ευ ρεσεις V, 365. Walg. Quamquam idem in Schol. ad υο εα V, 38 προκαταστασις γαρ - inquit χ προδιηγησις, κατάστασις ή διηγδ σις. Similiter κατάστασεν

idein fere quod διηγγρσιν esse dixit non Schol. adoro . VII, 19W. περὶ καταστάσεως ήγουν διηγήσεως. Quod Si quaeritur, quid inter κατάστασιν et διήγησιν intere S Se Voluerint rhetores, Ernestius LeX. Technol. p. 175 κατάστασιν ' interpretatur e S Se narrationem, quae aliquid artis et ξογασίας habeat διλήγησιν autent piis ν οὐ πεπολιτευαε νουν εκθεσιν ' ex loco Sopatri ιαιρεσ. ητχ Ῥάr. VIII, 3 sq. Valg. pessime intellecto. Hoc dicit Sopater: TOT γὰο μαλιστα τὴν

καλὰ.ίσrri ἐργασίαν κατάσζασις ἐπιδεξETαι, DTαν, Γ εαγην, iri και διοικήσεις τινων 'χὶρ υν καὶ ἀπολογίαν Tων ἐγκλλαί TDIν IN HαTισ-Mενην, ἐναντίας ODTων οἰ σης γῆς διχ γ'νσεως καὶ φιλῆ τυοῦν πεπολυ- τευαενων ἐχοίσης ἔκθεσιν, i. e. κατὰ GTαυις traetationem habet molestiarum et criminum de se usionem, contra ea διηγησις nuda in re tum expositionem continet Hoc loco igitur eandem sere κατάστασις liabere videtur vim et significatione tu, quani apud alio προκαTάστασις Προ- κατά στασιν SSe προδιήγησιν i. e. narrationi praemunitionem vel praeviam quandam narrationem docent Hermogene περι ερες. TO M.

Rhet. Q. VII, . Hane προκατάστασιν a quibus dati diei εφοδον probabiliter do duit L. ayser ad Cornisc. ad Herenti. p. 220 in v. in Sinuatione X pl. Qil. Aps in p. 348, 2 qq. Teubn. s. laxim. Planud Protegg. V, 366 alg. εφοδος et γαρ ἐστιν ὴ προθεραπεία Toυτε GT TO προοίμιον - - Cie de P. I, 20 90 insinuare. Quintil. I. O. IV, i, 42. Nisi forte sic statui a vir docto poterat, omnem

Ἐφοδω Sive προκαταλα ρει similem usum apud Anaxinienem habet προκατάλλ φὰς ea, quae par exordii St, ad benevolentiam audientium captandam idonea. f. Anax. p. 2lb, 30 2l8, 12 sq. Spengel. ad Anax. O inmeritar. p. 23 ad p. 4. v. 0). In pro gymnasmati Shaec orationi pars προκατασκευὴ dicitur s. Ind. Wal g. s. v.

30쪽

appella SSet in extreuia raefatione ejuA Xordii quod Suasionis et dissuasionis est hoc dixit p. 2l8 l6) τουτον μὲνουν τον προπον ποιοῦ καταστάσεις' των δημηγορικων ποι- ρητεον, ubi ex Sententiarum perpetuitate apparet, a Tu στύ- σεις idem Significare, quod ea 'UM Ante CommemorRntur, προοίι ια. dem sere in voce ἐπιλογον apud Anaximenem animadverti pote St. POStquam enim, qualem Perorationem S Se oporteret, expoSUit, etSi, quo nomine RP-pellaretur, non indieavit, Xtrema demum lia expositione

nomen ἐπιλογον addit p. 237 29. f. 240. 9. His ex rebus omnibus si Conjecturam sacere licet de eo quod qua rimuS, ne Seio an quadam verisimilitudinis specie colligi

POSSit, Primum re tantum parte orationis distinctas a Corace fuisse, tum vero exordium ab eo κατάστασιν appellatum S Se. Hoc autem ita accipiendum videtur, ut ad exordii vim et notionem definiendam voce araστάσεως Coracem Sum S Se dicam HS προοί tuo Tot λογον κατάστασίς ἐστι κτλὶ Epilogi se nomen et usum rhetori illi receptum suis Se Veri Simile St. Haec duo ni ροοίμιον et g rGoro et re et nomine jam inde ab initiis artis rhetoricae in usu sui S Se vel inde quoddam verisimilitudinis argumentum capi pote Si quod per longam illam rhetoricae apud Grre o Scriptorum Seriem atque ordinem quantum quidem notum St, Semper immutatae hae appellationes manserunt. Quod quidem in διχηγνήσει aliter se habet, ut supra demon Stratum St. Ac de ἀγωνι non minimum dubitationis relinquitiar. Quibus enim rebia βεβαίωσιν et τὰ

προς τους νῖιδίκους Sive προκατάληφιν constare voluit AnaximeneS. ea re ἀγων continet. Sed hujus vocis vix ulla apud vetuStiore rhetori epo Criptore reperi Utitur Vestigia nisi quis sorte in hoc genere esse dicat id quod habet Anaximenes e. d. p. 40, 3 To προς ους ἀντιδίκους drobi α' β' oti est partium irationis appellatio,

67 Recte hoc monuit Sener. p. l. cli Anax. 2l8 7. s. 234, 6. 68 Neque dum apud Cornificium neque rapias Ciceronem meque apud Quintilianum contentio ἀγων ea Significatione Surpata reperi-