장음표시 사용
51쪽
I. Adolescens, utpote Caedi Sparticeps indignia e St, qui liberetur. 3ll. κα- κως διαγειναι. II. Cavendum vobis, judice S. eSt. ne. Si reo damnare Praetermittati S. omnis Ulpa in vos relabatur gil. εις ortήν. III. Quare sontes uicies ea mini. 3 2 iosa εσις.
I. συνTOIιος νύμν χροις. 3 9. 10 init. II. Quare ne nos judi QOS, CR-lamitatibus implicetis ne Veillorum o misereat 3 0.
DOαιρεσις. 16 5. Ac profecto νοῦν δέ a Spengelio Scriptum est in Commentar. ad Anaxi in p. lo, quod utrum casu an consilio actum sit, nescio. 100 - - δέομαι ριων, ἐὰν ἀκριβέστερον ii ς συνη lyες μιν δόξω εἰπειν, μὴ διὰ τας προειρημένας τυχας ποδεξα/μένους μου την ἀπολογίαν, δεχ καὶ ι γ ἀλκὶ θεῖ τὴν κρισιν ποιήσασθαι Mae igner ad h. l. ante ἀποδεξαμένους Scribi vult μή particulam, ut sententiae Satisfiat. Reis kius inseri postulat ante ἀποδεξαμένους aut απνηνως aut σκληρῶς aut τραχμως aut Simile quid Kayser hein Mus XII, 227 δυσνως oll. Q 3. At non emendatione Sed explicatione locus eget. Distinguendum post μη scribendumque δόοιιαι - - - εἰπεῖν, μὴ διὰ τὰς κτλ. , nam si v ad δόξη - - ποιχησασθαι pertinet os oro, inquit Orator, ne, Si Propter ea S, qua Supra dixi, re adversas defensionem meam benigne e X ceperitis, opinione, non veritate rem dijudicand am censeatis. Hanc interpretationem ea etiam, tis Sequuntur, confimnant. Similiter inter negationem et verbum sinitum, ut junt, interjectiun est participium III, , ουδε γὰρ ἄν - - - ο ὐμισυ τῆς κατηγοριας ἐμαυτον αν ἀπεσrsρηοα- VI, 7 καὶ Ου - - δικαίως με βουλονται τιμωρεισθαι. 1 θω τε γὰρ πολλὴ ἀνοί χρ ωμενος ου α, πίλαβον OBTOMἀντει rεινε υδε γὰρ ἄν εν λογον ἀντιδου ς et λεγξας Codd. . . η λίξας x το , μισυ τῆς κατηγορίας Vuαυτον ὴν ἀπεσrso ησα oυτος
Reis kius ad h. l. haec: Legendum censeo ἀντὶ δυοῖν λέξας pro ἀντιδoi ἐλεγεαςJ. dicta una oratione, loco duarum, id est, non
52쪽
satis habuissem brevi et simplici accusatione defungi sed accusationi
alteram quoque partem adjunxi S Sem, hoc est, resutassem argutiaSejus neque hac accusationis altera parte ipse memet fraudassem.' Hunc secuti sunt Behk. Turipo. Car. ueller). Ac se igner verba et λέξας - inquit nam vulg. εχεγξας imo ver ῆλεγξας J nihil est quae in optimis exstant codicibus glOSSae speciem prae e serunt quibus seclusis nihil difficultatis relinquitur. Hoc dicit Antipho neque enim, si Suspicatu e Ssem defensione Surum S Se reum, duas oratione aecu Satiun hac oratiuncula compensans, dimidia accusationis parte me ipSe privassem. f. 4 Q.VUterque vir doctus a vero videtur aberrasse. Neque enim duabus poterat sed una oratione accusari reus, priusquam Se defenderet. Neque una tantum oratione aetor reum accusavit Sed duabus aequoque numero rationum inter se certabant accuSator et reus. Non
enim, quod prior accusatoris ratio brevissima fuit, idcirco nulla suisse putanda est. Paulo infra legitur ἔνα με προ ενα λογον απολογη- θείς. Enimvero in scriptura γ λίξας vel ἐλεγρας latere mihi videtur id, quod Antiphon scripsit, ἐλέγξας Legendum igitur - - ἀντιδους ἐλέγξας - Ἀντ ιδ δὐναι est till tbyte ranis talia aliquid ad remunerandum proponere, sive illatum sit id,
quod remuneretur, sive inserendum: Osserre alteri permutationem alicujus rei CL clipe ser ad Demost h. Leptin p. 469, v. b. d. re inii p. 23 sq. pye sere orator dixisse videtur: oratione nuper habita ita rem exigendam putavi, ut silium meum jaculo transfixum ab adolescente isto periisse ostenderem caedem illam quidem esse, sed non consulto et qua Si dedita opera patratam. Quo facto prudens ac sciens feci, ut dimidiam accusationis partem praetermitterem. Una pars accusationis fuit haec ab adolescente interfectum esse puerum altera ab adolescente non invito caedem patra tam esse. Quam ego partem non omisi solum sed etia in Sustuli, Si quidem concedebam, caedem non voluntariam S Se HOC, Si Saperem, non fecissem c exti . . Nam quod ego ex accusatione a me facta sustuli, inde mei accusandi occasionem iste cepit. - De grammatica verborum ratione ex iis, quae diximus, salis liquet: nam ἔναλογον ἀντ ιδ ους idem sere est quod ἐπεὶ ἔνα λογον ἀντίδων, ἐλέγξας
autem ad πεστέρησα reserendum est. s rue g. r. r. I, 6, l5, 4. - τω διπλασίω altero tanto . . quod ego unice ae simpliciter dixi, id ille duplicavit, nimirum ἶνα προς , λογον απολογηθείς idemque x κατηγορησεν ναποκριτως εἰπων i. e. non Solum se de sendit Sed me ultro accusavit. Dixit enim Puerum a se ipso intersectulia
53쪽
ἀναποκειτως εἰπουν i. e. υκ ἀποκρινομενος ἀλλὰ κατηγο- ρων λων, siquidem non laceSSitUS, O PPO Vocat US, nulla respondendi necessitate coactus haec dixit. s. II, , 3: με δε προσῆκεν ουδεν ἄλλο νη προς την μαρτνριαν του ἀκολουθον απολογ=γθῆναι κτλ. ουτοι ιεν ου ὁσίως δειται μων συχνως η απολογίαν αποδεχεσθαι αυτου. Pro συνῶς Rei Shiu conj. ευμ ενοῖς, ab ser Rhein Mus XII, 227 ευνως Sed de συνως dubitari non oportebat. In eo omnes critici et interprete errasse mihi videntur, quod συνως ad ἀποδεχεσθαι retulerunt imo vero ad δειται pertinet Significat assidue . . enixe l. multum Hyperbata apud Antiphontem frequenti S Sima Sse, nemo e St, quin uiat. Ceterum f. ea, quae de si diximUS.
Quod si planius et accuratius describatur dispositio I 3-5
consutationem continent, ς 6 l ἀντικατηγορίαν ejusque confirmationem. f. Ernest. exic Technol. Rhet. r. p. 27 Lat. p. 6. εκ τῆς ἁμαρτιας ποτερο αυτων στιν sint. η ἁμαρτία ετιγε nam sic legendum σαφεστερον ὁ φονευς ελεγχθείη, i. e. ex eo ipSo, uter eorum erraverit, etiam luculentius apparet, qui sit is, qui caedem commisit. Ita jum explicavit obreeus Ad vers. I, 69. Locus emendatione non eget. του χωρου διαριαρτων ε α διατρεχων υκ ἄν επλγ γγ i. e. ab e loco, in quo Si discurrisset ultra quem si non ivisset), jaculo non peteretur, aberravit. Reis kius ad h. l. et obreens . . χρονον pro χωρου malebant, O Sque Secuti sunt Turice et ed. Dido t. Paris, Car. ueller 1847. Non recte. Neque enim . . de tem pore sed de loco mentio est Verum est, de tempore agi, Sed animadvertendum est, ita a reo discrepare actorem, ut, quum ad loci excusationem ille confugerit, PS e temporis causationem Proserat. ως δε υδε γῆς ἁμαρτίας οὐδε του ἀκουσίως ἀποκτεῖναι, ξων αυτοὶ λεγουσιν, ἀπολυεται, αλλὰ κοινὰ sopo τερα ταυτα stapois αυτοῖν στι, δηλούσω. Si Turi censes, idque mea quidem sententia recte. Pr posteriore υδε Codd. τουδε ουδε certatim conjecerunt Ma igne et Sauppius, idemque jam eis kius suspicabatur legendunt e S Se Pro του, quod Savpp. conjecit, ut ται Sauppio adstipula
54쪽
I. Recte illud usitatum e St, Ut accusantibu opera detur, ne opprimant in Sotite S Crimini obnoxios relinqURnt.
que lamia S ut ne ante diem vita privar 'mur. Quare Siquis aliquem vita poliavit, is et impius in Deum est et legem violat λ'. 3
II. Illud cavens ego erimini Sinsons homicidam in jus vocavi. gi init. προθεσις. III. VOS. judice S. ceu Sationem animum advertite. i. ἐπὶ
Erevis istorum oratio. Non mirum. Non nim ne quid patiantur, Sed ut inique me opprimant . hoc litis
periculum Subierunt IS, qui mortui S St, CRUS BIn mortis ipse dedit, non ego. Is injurias Xorsu et Silae calamitatis auctor laetus est et mere accusationis. l. Ir et o προσεχειν κακορο
τίαν attinet, de sensor 6 7 ostendit, adoles Pentem τῆς μαρτίας liberum esse, quod ad τὼ ἀκουσίως ἀποκτεῖναι, hoc quoque crimine liber esse demonstratur, es. 4 9 δ ἀ πολυεται μηδε ἀκουσίω ς
Sati apte arietiner Commenta r. p. 81 disputavit. Nec corrupta Videntur e S Se verba nec recte explicata. Hoc dicit orator Neque ii, qui nos i. e. filium meum interfecerunt, si non inde arcentur, Unde eo arceri as est, religiose habentur pro merito irae tantur ab iis qui impio absolvant, i. e. a vobis, siquidem impios absolvati S; qua de re f. ea, quiae disputavimus ad II. β, 3. ο δε καθαρος τῆς α ίας Γος 1ὰν διαφθαρῆ κτλ. Sic aetZ- ne P. Oe. O Sejungendam en Suit eis h. uncis inclusit obsonu S, deleverunt Behker et Turi censes. Jam ego conjeceram legendum S Se s καθαρος της αιτίας ia ἐὰν κτλ. ll. IV, β, 7 καθαρεν με γαρ μοι τῆς λίας Ἀντι κτλ. quum vidi a Carolo Scheibeo, critico Viro,
55쪽
1. Non mirum. Si reus iis quae fecit convenienter dicit, obiSque judiceS, gno Scendum St, quod rerum X po Sitioni accipiendae studiosi Stum aequo animo audivistis init.
cidam esse negat L med. προκαταληφις. ad II. III. Haec et his similia ab eo dicta AEASe ostendam. H
Cf. Anax. p. 230, 23. Defendendum igitur est g
in Actis Societat Graec a Funkhaeneli et est ei marino edd. Vol. II. p. 88 hanc emendationem praeceptam. Juvenis senem inter rixam ira vexavit, ut paucis diebus post animam efflaret. A seni propinquis hujus crimini accusatus una oratione se defendit dicitque et a sene sibi injuriam illatam esse, nec plagis accepti eum confectum XSpirasse sed inscitia medici. Alteram defendendi causa orationem, quum ante ejus habendae tempuSSolum XSilio vertiSSet, non ip Se habuit, Sed pro eo amicus quidam
contextu repugnat. Primum enim de v. ο τε γα θεὼ 2 vox τε in eadem nunciatione habet, quod ibi reSpondeat, T in v. ρο- φεας τε παoεδωκε Ibi Si nulla esset particularum trajectio, Sic locutus esset orator ὁ α θεὼ - - τους πρωτους γενομενους 'ημων φυσίν τε τροφεας τε παρεδωκε κτλ. , qua de re f. seigner ad h. l. p. l85. Tum vero στις υν - inquit Antiphon - τουτων πο ου θεουαειωθεντος του βίου, Ἱμυῆν ἀνοριως τινα ἀποκτεινει, ἀσεβει μἐν περι τους λοῖς, συγχεῖ δε τὰ νομι/ια των ἀνθρωπων. Haec duo ἀσεβεῖ. συγχεῖ in iis, quae sequuntur, uberiuS Xplicat Orator,
ac prius illud in posterius inci . Ea igitur, quae in j 3 et
56쪽
τα eo τον ἀντιδικον. β3;7. Non invitus sed cum insolentia et intemperantia in Senem Saeviens et impie egit et in legis violatae crimen incurrit 3 6. βεβαίωσις. ἐκ μαοτυρι- init.
I. Nec juste nec recte ab Stis 3. y6.3Ceu Sor. Si quis enim hominis injurias ultro inserentis vim Virepellit, Dum
δικαιον γνωμη. II. Dixerit qui Spiam, me X lege in caedi crimen incurris Se Quod tamen iterum a Saeptu nego. Nam si protinus a plagi ex-SPira SSet a me periisse eum concederem idque merito atqui multo post 5. 38. dies propter incuriam medici mortuus est 3 3-4. σημειον. III ab Lex enim me Poena li- 4. 34.
berat. Vim P repellens non magis injuria. intuli
6 init. νόμιμιον. IV. Et lex et injuriarum VC-tor me culpa liberat mortuus Sua ipsius vel insolicitate vel animi temeritate interiit. 3 6 ex tr. ενθυμημα. α ποοκαταλήψεις αἱ
α2.β4. in Sunt, inter se respondent, sed nullo responsionis vinculo cum v. τε γαρ λδ 2 continentur. Haec sere dicit orator: s 3 Nam et easdem, quas homicida τω ταυτα δρωντι contrahit, manium in se iras colligunt ii, qui praeter jus fasque accusant vel testimonia
57쪽
y3;6. 32. I. Ac primum quidem reus hominem negat, etiamSie plagi eXSpiraVerit, ad 2. Se tamen interfectum e S Se eum enim initium injuriae seci SSe. 6 At juvenum Si non Seniam rixas exordiri. 3 2. εἰκος. β2 36. 0 Ceterum non iisdem sed contrarii armi pro PUgnavit. 3 3. UIεῖον. usu - δειγμα. βb.δὲ II. Tum vero ausu eS dicere, eum, qui injuriam exorSIISeSt, Potiu quam eum, qui interfecit, in caedis Crimen incurrere. Illum enim ne ei consultorem esse. 8 init.
non autem interfecit, i plagae auctor e St, qui Vero
occidit mortis. 3 4 med. 0 Infelicitas ejus e St, Ut occidit malum ejuS, cui aliquid accidit. 3 4 ex tr. ἐνθυμημα. III. Quod vero dixit, a medico
ror, quid Sit, quod a vobis potius interfectum S Senon RS Severaverit. I. ἐνθυμUχα.
In eo vertitur mul PR, Uter 6.r2. eorum injuriae aueto Sit. I. a Perperam evincere Studuit accusator, eum incepisse veri Simile S Se propterea, quod ju Venum eSSediceret Superbire, en Um Sapere. Utriusque utrUmque St. 3 2. εἰκος. by Rous non fuit injuriae au 4;5.etor, Sed utSum eum ab illo coactum esse ad Sede senilendum testes ipsi confirmarunt. λ 3 3. ελεγ
Nam se defendere, mora b Il. occidere illum cogitavit. 4. 5 init. τεκμήριον. OM-
6 ἐνθυμημα. V. Quod si ita sit jus as-
mnari. 3 7. δικαιον. VI. Des leges jam ne Ste Con Ῥ4.γ5. firmarunt, hominem monplagis sed medici incuria mortuum esse. init. VII. Infelicitatis quoque Culpa 6.D. 35. ad eum transferenda St,
dicunt 4 nec nos, qui mortuorum vindices exstitimus si alia de causa praeter ultionem mortui in jus aliquem vocamus, deo manes a
58쪽
assectos ulcisci et in insolentiam vindieare. I. προ-
nobis stantes videbimus obnoxiique erimus et i sedis crimini et errori judicum.11 ταις δ χερσὶ τυπτομιενος π αυτου, ταις χερσὶν ἁπερ πασχον ἀντιδρων, ποτερα ηδίκουν εῖὸν Haec num Sana Sint in dubium vocari potest. Suspicor pro ELEN legendum ΗΜΗ esse: ποτερον λ δίκουν ζ μη In βεβαιωσε ἐκ του δικαίου hoc mihi requiri videtur. Adai ιη intelligendum est τεις χερσιν περ πασχον αντιδρων Alia est verbi εἶδεν ratio in or V init. 12 εἰτε γαρ ὁ παταξας, διὰ την πλ=ηγὴν βιασά/μενος ὁμάς ἐπιτρεφθῆναι ἰατριο ιαλλον του ἀποκτείναντος φονευς ἐστιν, ὁ αρξας τ=ῆς πληγῆς φονευς γίγνεται. I e hoc loco a yser hein Mus XII, 233 - - eine oppelle Corruption Hier ann ei Steus βιασάμενος ἐπιτρεφθῆναι μας ιατρυι nur ede uten, der reis habe se in Freundegeno illigi dem Argi sicli u bergeben, stati et nothi gle si ilin selbstdem Argi gu bergebeia d. h. en ait da gu Zu erihellen Also ird συμβουλευσαι vo υριας ἐπιτρεφθῆναι nichi se hien didi se n. ann istdie Folgerunt αρξας τῆς πληγῆς φονευς γίνεται eine Selii ni his agende, de ei genti teli et ne, sonderi salit usam mei init dei Pra-misse ει τε γαρ ὁ παταξας - μάλλον του ἀποκτείναντος φονευς ἐστιν. Gan ander gerati aber er Schlussalet, enti man εἰ τε γαρ ὁ πα-ταξας φονευς ἐστιν vorans telit.' Sagaciter hoc. Videtur tamen vir doctissimus demonstrasse potiuS, huic loco medicinam Ophi e S Se quam ipse medicinam adhibuis Se In promptu est suspicari, prota Sin hujuSenunciationis initio in duo divisam sui S se membra, quorum utrumque a voce εἰ τε inciperet. Quod si ita Sit, quum sententia expleta erit, haec sere dixisse putabitur Antiphon ει τε γαρ ὁ παταξας διὰ την πλην γῆν, ει τε καὶ ὁ βιασάμενος μας intell. 9στε ἐπιτρεφθῆναι ἰατρῶκτλ. s. , . . Hoc confirmant quoque ea, quae Sequuntur: οιτος γὰρ ἀγνάγκασε τον τε ἀμυνοριενον - ειτε γὰρ ὁ παταξας ἀντιτυπτειντον τε πληγεντα - λε καὶ ὁ βιασάμενος ἐπὶ τον ἰατρον ἐλθεῖν. Quae quum ita Sint, Supervacaneum S Se illud συμβουλευσαι, apparet.
59쪽
I. Manifestus est caedis. Eo autem audaciae proce S Sit ut non satis habuerit se deseridere Sed no etiam Sceleris vindiee in Simulare. 3 6. κακως διαθεῖναι.
I. Reum in Sontem Culpae e SSe, mon Stratum est. Quod si ex iis quae dicta Sunt, Vel
damnari vel liberari possit, vel sic liberari eum tutius vobis judices, erit. Quare quum homi idam punire quaeratis, ne in Sontem condemnetis. Utriusque et mortui et vivi mane Poetnam expetent. 3 9-l0. ευδιαθεῖναι.
ΙΙ. Προαιρεσις. Q l. De oratione . quae e Si de pede Herodis. Mytilenaeus quidam juveniS, cui nomen Helo fuisse tradit is, qui hujus orationi υποθεσιν Seripsit, aliquando cum Herode, Mytilenaeo cive, naVem eon Scendit Aenum Thraciam urbem, ubi habitabat pater Heli, profecturus.
Tempe State coortu avem, qua Veliebantur, ad litus Methymnaeum appulerunt, ut aliam navem conducerent. Ubi dum morantur, quum OS COIn Potationem Virorum Herodes noctu e nave Xiis Set, non rediit. Quam ob rem propinqui Herodis Heliam, a quo Cei Sum illum es Se Suspicabantur, eaedi a ceu Sarunt. Ceterum de cauSa ipsa es quae
Mae igne disputat p. 97 sqq. In oratione quam Helo de sensionis causa Antiphon conscrip Sit, hae Sunt parteS.
vobis peto sed ut mihi oris vitium erroremque Sermonis condonetis R. ra ἀνάγκχὶ Ουν - .
60쪽
fHi timore praeterea Sum ideoque o rogo Ut audientiam mihi suciatis δ' ς - T. επὶ το προσίχειν. AELτήματα. CL Anaxim. c. I9. p. 207, 3 sqq. II. y Contra legem reus sum actus β. 8.
δεινότητι ειρῆσθαι. eis h. legi vult οντο μεν συγγνωριην χειν μοι, ἐάν τι κτλ. Baiter συγγν. χειν μοι OSt μιαρτω o S ita mavult. Mael Z-nero membrorum concinnita nulla videtur es Se turbatusque Sententiarum Ordo ab ipso oratore profectus putatur. Nihil horum ab errore alienum videtur. Sermonis enim Antiphonte aequabilitas membrorumque nunciationi inter se responsio apparet, Si verborum ordo iere Stituitur: συγγνουμην χειν tio καὶ ny εῖσθαι τουτο μεν, ἀνοι τῆγλωσσλ ἀμαρτω, ἀπειρία αυτ ριαλλον κτλ. G. A. Hirselligio in Philolog. IX, 34 contortam orationem in librarios habenti vix est quod
a S Sentiaris.14 ἀνάγκη δε κινδυνευοντα περ αυτω καί που τι καὶ ξαμαρτεῖν Valde mihi arridet Mae igneri opinio, ante καί που excidisse verbum aliquod. Legendum censet ille vir doctus ἀνάγκη δε κινδυνευοντα περ αυτο εκπλη χθηναι καί που τι καὶ ξαμαρτειν. s. ea, quae di Sputat in Commenta r. p. 20 sq. 15 τουτ υριας διδά3ω ο τυ φευγειν ἄν το πλῆθος δυμετερον ἀλλ ἔνα ν τεκμ, ρια υρεῖν --. OD Os φευγειν recte Maet Z-ne p. 203 non quo defugiam convertit. Sed non talia causam dativus h. l. significat quam id, quo quis intendit, ad quod quis pectat systri ing). Hoc jam vidit eis kius, qui sic interpretatur: ουκ
spondet id, quod infra est, λ γινα ἰ κτλ. Similem significationem dativus habet apud Demost h. 6, 3 5, 2 quo locos Maei En laudat j.
Cf. quoque Andoc. III, 18, quem locum sic ego restituenduin Pen Seo: νενικζκασι γαρ τρὶς ηδη μαχόμενοι Τότε μεν εν Κορινθα πάνTας πανδημεὶ τον συμμάχους παροντας, υχ υπολιποντες προφασιν ουδεριίαν ἀλλ os κρατιστεύειν μονοι πάντοιν αυθις δ' εν Βοιωτοις eXco . Savpp. 3, 'τ αυτων Ἀγγησίλαος γηγεῖτο, τὼν αυτὼν τροπον καὶ τετγὴν ἐν- ράνθω J νίκαν εποι, σαντο κτλ. I)e λ γ τω pro vulg. ἀλλ' ἐν jam vidit Lugacius p. luiter. p. 138 ἐν in i mutandum e SSe, Sed in eo velum non vidit vir optus, quod is pro τω scribi postulabat. It τῆν εν Κορίνθου scribi vellem, movit me rerum actarum veritas, siquido in eos dein fere ad Corinthum contra Lacedaemonio pugnas Se quos ad Coroneam, testis est Xenophon Hellen IV, 2, 16 sq. 3, 15 sqq. Nec me deterruit ea res, quod, si ἐν Κορίνθω Scrip Si Ssem, timendum mihi esset, ne eorundem verborum iterationem Andocidi invito obtruderem. Quod longe secus est. In Verborum enim
iteratione multum esse Andocidem vel ii doci istendent, or III