Ciceros Verrinen in Auswahl

11쪽

gobore in Arpinum.

Quaestor unte Cn. Carbo in Gallia Cisalpina. 80-79 Legat unis en Dolabolla in Cilicien.

Ρraetor urbanus.

13쪽

Divinati in v. Caecilimn.

SL quis vestrum, iudices, audi eorum qui adsunt 1 forte miratur me, qui tot annos in causis iudiciisque publicis ita sim versatus, ut defenderim multos, laeserim neminem, subito nunc mutata Voluntate ad accusandum descendere, is si mei consilii causam rationemque cognoverit, una et id quod facio probabit et in hac causa 1 profecto neminem praeponendum mihi esse actorem putabit. Cum quassior in Sicilia fisissem, iudices, itaque ex ea provincia decessissem, ut Siculis omnibus iucundam diuturnamque memoriam quaesturae nominisque mei relinquerem, actum est, uti cum summum in veteribus patro1 nis multis, tum non nudum etiam in me praesidium suis fortunis constitutum esse arbitrarentur. Qui nunc populati atque vexati cuncti ad me publice saepe

Venerunt, ut suarum fortunarum omnium causam desensionemque susciperem; me saepe esse lollicitum,2 saepe ostendisse dicebant, si quod tempus accidisset, quo tempore aliquid a me requirerent, commodis eorum me non defuturum Venisse tempus aiebant, non iam rutis commoda sua, sed ut vitam salutemque totius provinciae defenderem; sese iam ne deos quidem in suis urbibus, s ad quos confugerent, habere, quod eorum simulacra sanctissima C. Verres ex delubris religiosissimis sustulisset. Quas res luxuries in flagitiis, crudelitas in suppliciis, Varitia in rapinis, superbia in contumeliis efficere

14쪽

2 I. Divinatio in Q. Caecilium. smahl. potuisset, eas omnes sese hoc uno praetore per triennium

pertulisse rogare et rare, ne illos supplices spemare quos me incolumi nemini supplices esse oporteret. 4 uti graviter et acerbe, iudices in eum me locum adduci, ut aut eos homines spes salleret, qui pem a me atque auxilium petissent, aut ego, qui me ad desondondos homines ab ineunte adulescentia dedissem, tempore atque officio coactus ad accusandum traducerer. Dicebam habere eos actorem Q. Caecilium, qui praesertim quaestor in Sicilia provincia fuisset. Quo ego 10 adiumento sperabam hanc a me posse molestiam demoveri, id mihi erat advorsarium maxime. Nam illi multo mihi hoc facilius remisissent, si istum non nossent, aut si iste apud eos quaestor non fuisset. Adductus sum, iudices, officio, fide, misericordia, multorum bo-15norum exemplo Vetere consuetudine institutoque maiorum, ut onus huius laboris atque officii non ex meo, sed ex meorum necessariorum tempore mihi suscipiendum

putarem.

Quo in negotio tamen illa me res iudices, conso 20 latur, quod haec, quae Videtur esse accusatio mea, non potius accusatio quam defensio est existimanda. Defendo enim multos mortales, multas civitates, provinciam Siciliam totam. Quam ob rem, quia mihi unus est accusandus, prope modum manere in instituto me sorideor et non omnino a defendendis hominibus sublevandisque discedere.

Auch vestae non de ange benen besondere Grun-den redient da Tun, α ita vorhabe, Menerinung et Quid est, pro deum hominumque fidom in quo ego ore publicae plus hoc tempore prodesse possim γquid est, quod aut populo Romano gratius esse

debeat aut sociis exterisque nationibus optatius esse possit aut saluti fortunisque omnium magis accommodatum sit γΡopulatae, sexatae. funditus AEVersam provinciae, socii s

15쪽

stipendiariique populi Romani afflicti miseri iam monsalutis spem, sed solacium exitii quaerunt. Die senatoristam serichte in gesta es die tribu 8ntristae sereat is hergestini, Mn man emis die metites Miripsam ei de fons remis sopiaurentemur. In hac libidino hominum nocentissimorum, in populi Romani cotidiana querimonia, iudiciorum infamia, totius

ordinis issensione tum hoc unum hic οὐ incommodis remedium esse arbitrarer, uti homines 4donoi atque 1 integri causam rei publicae legumque susciperent, fateor

me salutis omnium gausa ad eam partem accessisse

rei publicae sublevandae, quae maxime laboraret. Nunc, quoniam quibus rebus adductus rus causam 10 accesserim demonstrari. dicendum cessario est de 1 contentione nostra, ut in constituendo accusatore quid

sequi possitis habeatis. Ego sic intellego, iudices cum de lecuniis repetundis inomem cuiuspiam deseratur, si certamen inter aliquos sit cui potissimum dolatiodotur. haso du, im primi spectari χportere quem 20 maxime velint actorem esse si quibus dactae esso dicantur iniuriae, et quem minime velit qui eas

iniurias fecisse arguatur. In hac causa, iudices, tametsi utrumque esse acti 11

tror perspicuum, tamen de utroque dicam, et Me mos prius quod apud vos plurimum debet valere, hoc ostde voluntate eorum, quibus iniuriae factae sunt; quorum causa iudicium de pecuniis repetundis est constitutum. Siciliam provinciam C. Verres per triennium depopulatus esse, Siculorum iritates astasse, domos exinanisse, a fana spoliasso dicitur. Adsunt, queruntur Siculi uni- Versi, ad meam fidem, quam habent spectatam iam et cognitam, confugiunt, auxilium sibi per me a vobis atque a populi Romani legibus petunt, me defensorem

calamitatum suarum, me ultorem iniuriarum, me AEO- a gestorem iuris sui me actorem causae totius esse Voluerunt.

16쪽

4 I. Divinati in Q. Caecilimn. Mam l.

16 Verum mihi non sumo, iudices, et hoc non modo in oratione mea non pono, sed ne in opinione quidem

cuiusquam relinquo, me omnibus patronis esse prae-5positum. Non ita est; sed unius cuiusque temporis, valetudinis, facultatis ad agendum ducta ratio ost. ea fuit somper haec in hac re voluntas et sententia, quem vis ut hoc mallem de iis, qui essent idonei, suscipere

quam me, me ut mallem quam neminem. Io

gedrans redem. 22 At iam solum id est, ut me Siculi maxime velint alterum illud, credo, obscurum est, a quo Verres minime se accusari Velit. Ecquis umquam tam palam de honore, tam Vehementer de salute sua contendit 20

quam ille atque illius amici, ne haec mihi dolatio dotur*Sunt multa, quae Verres in me esse arbitratur, quae scit in te, Q. Caecili, non esse; quae cuius modi in utroque 2 nostrum sint, paulo post commemorabo, nunc tantum id dicam, quod tacitus tu mihi assentiare, nullam rem 25 in me esse, quam ille contemnat, nudam in te, quam pertimescat. Itaque magnus illo defensoro amicus eius tibi suffragatur, me oppugnat, Uerte ab iudicibus petit, ut tu mihi anteponare, et ait hoc se honost sine ulla invidia ac sine ulla offensione conten 30 dero. Non enim' inquit, illud peto quod soleo, cum vehementius contendi, impetrare reus ut absolVatur, non

peto, sed ut potius ab hoc quam ab illo accusetur, id peto. Da mihi hoc concede, quod facile est, quod honestum, quod non invidiosum; quod cum dederis, sine ο

17쪽

absolVatur, cuius ego causa laboro

Munne surranklve Uelassem eri N. Huic ego homini iam ante denuntio, si a me causam 25 hanc vos agi Volustitis, rationem illi defend0ndi totam esse mutandam, et ita mutandam, ut meliore et honestiore condicione, quam qua ipse Vult imitetur hominesi eos, quos ipse Vidit amplissimos, L. Crassum et M. Antonium, qui nihil se arbitrabantur ad iudicia causasque amicorum praeter fidem et ingenium afferre oportere. Nihil erit, quod me agonte arbitretur iudicium sine magno multorum periculo posse corrumpi. Ego in hoc 261 iudicio mihi Siculorum causam receptum, populi Romani susceptam esse arbitror, ut mihi non unus

homo improbus opprimendus sit, id quod Siculi poti-Verunt, sed omnis improbitas, id quod populus Romanus iam diu flagitat, exstinguonda atquo dolenda sit. In quo et ego quid est aut quid efficere possim, malo in aliorum

spe relinquere quam in oratione mea ponere.

Τu vero. Caecili, quid potes quo tempore aut 27 qua in re non modo ceteris specimen aliquod Modisti,sod tuto tui poriculum focisti di montom tibi non a venit, quid negotii sit causam publicam sustinere, Vitam

alterius totam explicare atque eam non modo in animis iudicum, sed etiam in oculis conspectuque omnium 4- ponere, sociorum salutem, commoda provinciarum, Vim

18쪽

6 I. Divinatio in Q. Caecilium. Α mahl.

u. a. ur rati, das e in nita gehinderi in tinreeh autun, as de stewram Quaevior esse Minen Praetor offenbar ita gelland --em ann. Quid illa, Caecili, contemnendane tibi ridentur esse, siue quibus causa sustineri, praesertim tanta, nullo modo potest aliqua facultas agondi, aliqua dicendi consuetudo, aliqua in foro, iudiciis, legibus aut ratio aut exer-36 citatio Intellego, quam scopulos difficilique in loco VΘrSer. Nam cum omnis arrogantia odiosa est, tum illa'o ingenii atque eloquentiae multo molestissima. Quam ob rem nihil dico de meo ingenio neque est, quod possim dicere, neque, si esset, dicerem Aut enim id mihi satis est, quod est de me opinionis, quicquid est, aut, si id

parum est, ego maius id commemorando facere non 15

possum.

nusten au connen. 20

41 Ego, qui, sicut omnes sciunt, in foro iudiciisquo ita verser, ut eiusdem aetatis aut nemo aut pauci plures 'ausas defenderint, et qui omne tempus, quod mihi ab amicorum negotiis datur, in his studiis laboribusque consumam, quo aratior ad usum forensem promptiorque si esse possim, tamen, ita mihi deos Velim propitios, ut, eum illius mihi temporis venit in mentem, quo die citato reo mihi Hieendum sit, non solum commoVeor animo, 42 ω tiam tot torpore perhorresco. Iam nunc mente eteogitatione prospieio, quae tum studia hominum, qui, concursu nituri sint, quantam expectationem magnitudo iudieii sit ullatura, quantam auditorum multitudiuem infamia C. Verris concitatura, quantam denique audientiam orationi mea improbitas illius factura sit. Quae cum cogito, iam nune timeo, quidnam pro offensione hominum, ab

19쪽

qui illi inimici infensique sunt, et expectatione omnium et magnitudine rerum dignum eloqui possim. I horum 43 nihil motuis, nihil cogitas, nihil laboras et, si quid ex

Vetero aliqua oratione: Iovem ego optimum maximum' aut Vellem, si fieri potuisset, iudicos', aut aliquid eiusmodi ediscere potueris, praeclare te paratum in iudicium Vinturum arbitraris Ac si tibi nemo responsurus esset, 44 tamen ipsam causam, ut ego arbitror, demonstrare non posses; nunc ne illud quidem cogitas, tibi cum homino 1 dis ortissim o ad dicendum paratissimo futurum esse certamen, quicum modo disserendum, modo omni ratione pugnandum certandumque sit cuius ego ingenium ita laudo, ut non pertimescam, ita probo, ut me ab eo dolsolari facilius quam decipi putem posse. 15 Numquam ille me opprimet consilio, inumquam ullo artificio pervertet, numquam ingenio me suo labefactare atque infirmare conabitur; novi omnes hominis petitiones rationesque dicendi saepe in isdem, saepe in contrariis causis versati sumus ita contra me ille dicet, a quamVis sit ingeniosus, ut non nullum etiam de suo ingonio iudicium fieri arbitretur. Caedilius, in ungeubter A linger, ourde ebemowerii 45

a mul es aue niint schwer genommen haben dem e hat ficto mi Verres verso t. Ac vide, quid disserat inter meam opinionem ac tuam. 61 cum omnibus rebus inserior sis, hac una in re te mihi ant offrri putas oportere quod quaestora illius dueris ego, si superiori ceteris rebus esses,

20쪽

6 . Divinati in Q. Caecilium inus sit.)

u a m Last, das e in nicht yehisdem ha tinreehi tun κα de steMesene Quaestor esse seine μαetor olfenbur ita gelim machen eam. Quid illa, Caecili, contemnendane tibi ridentur osse, sine quibus causa sustineri, praesertim tanta, nullo modo potest aliqua facultas agendi, aliqua dicendi consuetudo, aliqua in foro, iudiciis, legibus aut ratio aut exeria citatio Intellego, quam scopulos difficiliquo in loco Verser. Nam cum omnis arrogantia odiosa est, tum illa id ingenii atque eloquentiae multo molestissima. Quam ob rem nihil dico de meo ingenio neque est, quod possim dicere, neque, si esset, dicerem. ut iam id mihi satis est, quod est de me opinionis, quicquid est, aut, si id

parum est, ego maius id commemorando facere non 15

possum.

41 Ego, qui, sicut omnes sciunt, in foro iudiciisquo ita Verser, ut eiusdem aetatis aut nemo aut pauci plures causas defenderint, et qui omne tempus, quod mihi ab amicorum negotiis datur, in his studiis laboribusquo consumam, quo paratior ad usum forensem promptiorque si esse possim, tamen, ita mihi deos velim propitios, ut, cum illius mihi tomporis venit in mentem, quo die citator0ω mihi dicendum sit, non solum commoVeor animo, 42 sed etiam toto corpore perhorresco Iam nunc mente et

cogitatione prospicio, quae tum studia hominum, qui 30 concursus futuri sint, quantam expectationem magnitudo iudicii sit allatura, quantam auditorum multitudinem infamia C. Verris concitatura, quantam denique audientiam orationi meae improbitas illius factura sit. Quae cum cogito, iam nunc timeo, quidnam pro Gnsione hominum 35