장음표시 사용
121쪽
123 - 127. 107 atque innocentissimi civis mortem me sanguinem deprecaretur.
Quo confugient socii Quem inplorabunt Qua 126
spe denique, ut vivere Velint, tenebuntur, si os eos de seretis Ad senatum venio ni Quid 2 Ut do Verro supplicium sumat Non est usitatum, non senatorium. Ad populum Romanum confugient Facilis est populi causa legem enim se sociorum causa iussisse et ei vos legi custodes ac vindices praeposuisso dicet. mic10 locus igitur est unus, quo perfugiant, hic portus,
haec ara, haec ara sociorum quo quidem nunc non ita confugiunt, ut antea in sui repetundis rebus solebant.
Non argentum, non aurum, non Vestem, non mancipia
repetunt, non mamenta, quae ex urbibus sanisque erepta 15 sunt metuunt homines imperiti, ne iam haec populus Romanus concedat et ita fieri volit. atimur enim multos iam annos et silemus, cum Videamus ad paucos homines omnes omnium nationum pecunias pervenisse. Quod eo magis ferre animo aequo et con-20 cedere Videmur quia nem, istorum dissimulat, nemo laborat, ut obscura sua cupiditas esse videatur H urbe 127 nostra pulcherrima atque imatissima su οὐ signum,
quae tabula picta est, quae non ab hostibus victis capta atque deportata sit At cistorum villae
s sociorum fidelissimorum plurumis et pulcherrumis spoliis ornatae resertaeque sunt. Ubi pecunias exterarem nationum esse arbitramini, quae nunc omnes egent, cum
Athenas, ergamum Cygicum, iletum, Chium, Samum, totam denique Asiam, Achaiam, Graeciam, Siciliam tama in paucis villis inclusas esse videatis Sed haec, ut dico, omnia iam socii vestri relinquont et neglegunt, iudices. Ne publice a populo Romano spoliarentur, officiis ac fid providerunt; paucorum cupiditati tum, cum
obsistere non poterant, tamen sufficere aliquo modorsi poterant; nunc ver, iam in dempta est non modo
122쪽
108 IV De suppliciis. Ausmahl. resistendi, Verum etiam suppoditandi facultas. Itaque res suas neglegunt pecunias, quo nomine iudicium hoc appellatur, non repetunt, relinquont hoc iam matu ad 128 Vos confugiunt aspicite, aspicite. iudices, squalorem
Sthonius hic hormitanus cum hoc capillo atque veste domo sua tota expilata mentionem tuorum furtorum non facit sese ipsum abs te repetit, nihil amplius totum enim tua libidius si scolore ex sua patria, in qua multis virtutibus ac beneficiis princeps fuit, sustulisti Dexo 10 hic, quem videtis, non quae publice yndaride, non quae privatim sibi eripuisti, sed unicum miser abs te filium optimum atque innocentissimum flagitat non ex litibus aestimatis tuis pecuniam domum, sed ex tua calamitate eiusti atquo ossibus filii sui solacium volt aliquod repor-15tare. Hic tam grandis natu Eubulida hoc tantum exacta aetate laboris itinerisque suscepit, non ut aliquid de suis bonis recuperaret, sed ut, quibus oculis r.entas cervicos filii sui viderat, isdem te condemnatum Videret. 12 Si or L. stellum licitum osset, iudices, matres astillorum miserorum sororesque Veniebant; quarum una, cum ego ad Heracleam noctu accederem, cum omnibus
matronis eius civitatis et cum multis facibus mihi obviam venit, et ita me suam salutem appellans, te suum amificem nominans, filii nomen inplorans mihi ad pedes misera iacuit, quasi ego eius excitare ab insoris filium possem. Faciebant hoc itidem coloris in civitatibus grandes natu matres et item parvi liberi miserorum; quorum utrumque aetas laborem et industriam meam, fidom et misericordiam 13 Vestram requirebat. Raquo ad me, iudices, hanc queri 30 moniam praeter ceteras Sicilia detulit lacrumis ego huc, non gloria inductus accessi, ne falsa damnatio, ne
carcer, ne catenae, ne Verbera, ne secures, ne cruciatus
sociorum, ne sanguis innocentium, ne denique etiam ex-
123쪽
127-140. 109propinquorum magistratibus nostris quaestui posset esso. Hunc ego si motum Siciliae damnatione istius por vestram fidom o veritatem sis cero, iudices, satis offici meo, satis illorum voluntati, qui a me hoc petiverunt,
Satis si factum Siculis, satis officio ac necessitudini 13si satis promisso nostro ac recepto Reliqua est ea causa, iudices, quae iam non recepta, sed innata, neque delata ad me, sed in animo sensuque meo penitus adfixa atque insita est; quae non ad sociorum salutem, sed ad civium Romanorum, hoc est ad unius cuiusque nostrum, a Vitam et sanguinem pertinet. In qua nolite a me, quasi dubium sit aliquid argumenta, iudices, exspectare omnia, quae dicam, sic erunt inlustria, ut ad ea probanda totam Siciliam hostem adhibore possim. Furor enim quidam sceleris et audaciae comes istius fisenatum animum ima portunamque naturam tanta oppressit amentia, ut numquam dubitaret in conventu palam supplicia, quae in convictos maleficii servos constituta sunt, ea in civis Romanos expromere. Virgis quam multos ceciderit, quid 140 ego commemorem 2 Iantum rarovissimo. iudices, dico: so Nullum fuit omnino civitatis isto praetor in hoc genere discrimen. taque iam consuetudine ad corpora civium Romanorum etiam sine istius nutu ferebatur manus ipsa lictoris. Num potes hoc negare Verres, in foro Lilybaeis maximo conventu C. Servilium, civem Romanum e Om
124쪽
110 IV De suppliciis. AugW l. Ventu anhorinitano, veterem negotiatorem, ad tribunal ante pedes tuos ad terram virgis et verberibus abiectum Aude hoc primum negare, si potes; nem Lilybaei fuit, quin videris, nemo in Sicilia, quin audierit.
Hagis consochum dico a lictoribus tuis civem Romanum 141 ante oculos tuos concidisse. At quam ob causam, di inmortalest ametsi iniuriam facio communi causae et iuri civitatis quasi enim ulla possit esse causa, cur hoc cuiquam civi Romano ire accidat, ita quaero, quae in Servili causa fuerit. Ignoscite in hoc uno iudices; in 10
ceteris enim non magnopere causas requiram. Locutus
erat liberius si istius improbitate atque nequitia. Quod isti simulac renuntiatum est, hominem iubet Lilybaeum Vadimonium Veneri servo promittere. Homittit; Lilybaeum Venitur. Cogere eum coepit, cum ageret nemo, ibnem postularet, sponsionem ' milium nummum facere
cum lictore suo, NI FURTIS QUAESTUM FACERET. Recuperatores se de cohorte sua dicebat daturum. Servilius et recusare et deprecari, ne iniquis iudicibus nullo advor- 142 sario iudicium capitis in se constitueretur Haec tum 20 maxime loqueretur, sex lictores circumsistunt valentissimi et ad pulsandos verberandosque homines exercitatissimi, caedunt acerrume virgis denique proximus lictor, de quo iam saepe dixi, Sextius, converso bacillo oculos misero tundere vehementissime coepit. Jtaque ille, cum sanguis βο oculosque complesset, concidit, cum illi nihilo minus iacenti latera funderent, ut aliquando spondere se diceret Sic illo affectus illim tum pro mortuo sublatus perbreVipostea est mortuos. Iste autem homo Venerius adfluens omni lepore ac venustate de bonis illius in aede Veneris ad argenteum Cupidinem posva Sic etiam fortunis hominum abutebatur ad noctum vota cupiditatum suarum.143 Nam quid ego do ceteris civium Romanorum suppliciis singillatim potius quam generatim atque uniVerse
loquar Carcer ille, qui est a crudosissim, tyrann as
125쪽
Dionysi factus Syracusis, quae lautumiae Ocantur, in istius imperio domicilium civium Romanorum fuit. Ut quisque istius animum aut culos tanderat, in lautumias statim coniciebatur. Indignum hoc video videri omnibus, iudices, et id iam priore actione, cum haec deste dico M. intellexi Retincti inim putatis oportere iura libertatis non modo hic, ubi tribuni plebis sunt, ubi ceteri magistratus, ubi serum plenum iudiciorum, ubi senatus auctoritas, ubi existimati populi Romani et
10sequentia, sed, ubicumque terrarum et gentium violatumius civium Romanorum sit, statuitis id pertinere ad communem causam libertatis et dignitatis la oriemorum 144 hominum maleficorum sceleratorumque, praedonum hostiumque custodias tu tantum numerum civium Roma-1εnorum includere ausus es Numquamne tibi iudicii, numquam contionis, numquam huius tantae equentiae, quae nune te animo iniquissim insestissimoque intuetur,
venit in mentem Numquam tibi populi Romani abs0ntis dignitas, numquam species ipsa huiusco multitudinis in
m oculis animoque versata est Numquam te in horum conspectum rediturum, numquam in forum populi Romani Venturum, numquam sub legum et iudiciorum potestatemensurum esse duxisti γAt quae erat ista libido crudelitatis exercen 145s dae, quae tot scelerum suscipiendorum causa Nulla, iudices, praeter praedandi noVam singularemque rationem. Nam ut illi, quos a poetis accepimus, qui sinus quosdam obsedisse maritumos aut aliqua promunt uia aut praerupta saxa tenuisse dicuntur, ut eos
a qui essent adpulsi navigiis interficere possoni, sic iste in omnia maria infestus ex omnibus Siciliae partibus inminebat. Quaecumque naris ex Asia, quae ex Syria, quae Tyro, quae Alexandria Venerat, statim certis indicibus et custodibus tenebatur vectores omnes in lautumias
3 coniciebantur, onera atque merces in praetoriam domum
126쪽
deserebantur. Versabatur in Sicilia longo intervallo alter non Dionysius ille nec malaris tulit nim illa quondam
insula multos et crudelis tyrannos), sed quoddam novum monstrum ex vetere illa inmanitate, quae in isdem locis 14 versata esse dicitur non enim Charybdim tam intistam sneque Scyllam nautis quam istum in eodem reho fuisse arbitrori, hoc etiam iste infestior, quod multo se pluribus et immanioribus canibus succinxerat, Cyclops alter multo importunior hic enim totam insulam obsidebat, ille Aetnam solam et eam Sicilias partom tenuiss dicitur. At quae is causa tum subiciebatur, ab ipso iudices, huius tam nefarias crudelitatis Eadem, quae nunc in defensione commemorabitur. Quicumque accesserant ad Siciliam paulo pleniores, eos Sertorianos milites esse atque
a Diani fugero dicebat mi ad deprecandum peri 16culum proferebant alii purpuram yriam, tus alii atque
odores vestemque linteam, gemmas alii et margaritas, Vina non nulli traeca venalisque Asiaticos, ut intollegeretur ex mercibus, quibus ex locis navigarent. Non providerant fas ipsas sibi causas esse periculi, quibus soargumentis se ad salutem uti arbitrabantur. Iste enim haec eos ex piratarum societate adeptos osse dicebat; ipsos in lautumias abduci imperabat, navis eorum 147 atque onera diligenter adservanda curabat. is institutis cum completus iam mercatorum carcer esset, tum illa asfiebant, quae L. Suetium, equiis Romanum, lectissimum virum, dicere audistis, et quae ceteros audietis Cervices in carcere frangebantur indignissimo civium ο manorum, ut iam illa vox et inploratio: Civis Romanus sum', quae saepe multis in ultimis terris pom so inter barbaros et salutem tulit, ea mortem illis ace
biorem et supplicium maturius ferret. Quid st, Verres γQuid ad haec cogitas respondero Num mentiri me, num fingere aliquid, num augere crimon Num quid horum dicors istis dolansoribus tuis audes' Ced mihi, quaeso, ε
127쪽
ex ipsius sinu litteras Syracusandi sic audivi ad arbitrium suum consectas esse arbitratur, cedo rationem cadiceris, quae diligentissime conficitur, qu quisque die datus in custodiam, quo mortuus, quo necatus sit. LITTERAE SYBAcus onuΜ Videtis cives Romanos gregatim coniec 148tos inclautumias, videtis indignissimo in loco coacervatam multitudinem vestrorum civium. Quaerite nunc Vestigia, quibus exitus eorum ex illo loco conpareant. Nulla sunt Omnosne mortui' Si ita posset defendere, tamen 1 fides huic sensioni non haberetur. Sed scriptum exstat in isdem litteris, quod iste homo barbarus ac dissesutus neque attendere umquam neque intellegere potuit: δικαιωθησαν, inquit, hoc est, ut Siculi locuntur, supplici indis oti ac necati sunt SL qui rex, si qua 149 15 ciritas exterarum gentium, si qua natio fecisso aliquid in civis Romanos eius modi, nonne publice Vindicaremus, nonne bello persequerem 2 ossemus hanc iniuriam ignominiamque nominis Romani inultam inpunitamque dimitters Quot sita maiores nostros et quanta suscero pisse arbitramini, quod cives Romani iniuria adfecti, quod navicularii retenti, quod mercatores spoliati dicerentur At ego iam retentos non queror, spoliatos ferendum puto navibus, mancipiis, mercibus ademptis in Vincla mercatores esse ioniectos et inclis lives 25 Romanos necatos esse arguo. SL haec apud Scythas 150 dicerem, non hic in tanta multitudine civium Romanorum, non apud senatores, lectissimos civitatis, non in sero populi Romani do tot et tam acerbis suppliciis civium Romanorum, tamen animos etiam barbarorum hominum3 permoverem. anta enim huius imperii amplitudo, tanta nominis Romani dignitas est apud omnes nationes, ut ista in nostros homines crudelitas nemini concessa esse videatur. Nunc tibi ego ullam salutem ullum perfugium putem, cum de inplicatum severitates iudicum, circum
128쪽
mehercule, id quod fieri non posse intellego, o his telaqueis exueris ac te aliqua Via ac ratione explicaris, in illas tibi maiores plagas incidendum est, in quibus te ab sodem me superiore ex loco conficio concidi necesse est. Cui si etiam id, quod s-5fendit, velim concedere, tamen ipsa illa salsa defensio
Quid fiam fiandit Ex Hispania fugientes se excepisse et supplicio adfecisse dicit Quis tibi id iu
152 id sacoro licuit Forum lonum et basilicas istorum
hominum Videmus, et animo aequo videmus Civilis enim dissensionis et se amentiae seu sati seu calamitatis non si iste molestus exitus, in quo reliquos saltem civisos incolumis licet conservare. Verres, ille Vetus proditor consulis, translator quaesturae, Verso pecuniae publidae, tantum sibi auctoritatis in re publica suscepit, ut, quibus hominibus per senatum, per populum Romanum, per omnes magistratus, in sero, in sum agiis, in hac ad urbe, in re publica versari liceret, iis omnibus mortem acerbam crudelemque proponeret, si fortuna mos ad 153 aliquam partem Siciliae stulisset. Ad Cn. ompeium, clarissimum virum et sortissimum, permulti occiso e psina ex illo Sertorian numero militum confugerunt. 25 Quem non ille summo cum studio salvom incolumemque
servavit Cui civi supplici non illa doricta invicta fidomporrexit et spem salutis ostendit Itane vero Quibus
fuit portus apud eum, quem contra arma tulerant, eis apud te, cuius nullum in re publica momentum umquam 30 fuit, mors et cruciatus erat constitutus Vide, quam commodam defensionem excogitaris Malo mehe
cui id, quod tu delandis, his iudicibus populoque Romano quam id, quod ego insimulo, probari, malo, imquam, te isti generi hominum quam mercatoribus et 35
129쪽
naviculariis inimicum atque insestum putari. eum enim crimen avaritiae te nimiae coarguit, tua defensio furoris cuiusdam et immanitatis si inauditas crudelitatis et paene novae proscriptionis. Sed non licet mo isto 1546 tanto bono, iudices, uti, non licet. Adsunt nimΡut soli toti frequintissimi venorunt ad hoc iudicium mercatores, homines locupletes atque honesti, qui partim socios suos, partim libertos, partim conlibertos spoliatos in vincla coniectos, partim in inclis necatos,
10 partim securi percussos esse dicunt. Hic vide quam me sis usurus aequo cum ego . Granium testem produxero, qui suos libertos abs te securi percussos esse dicat, qui abs te navem suam mercesque repetat, refellito,
si poteris meum hostem laeseram, tibi avebo, te, in- 1 quam adiuvabo ostendit illos eum Sertorio fuisse, ab Diani fugientis ad Siciliam osso delatos. Nihil est, quod te anassem probare nullum enim facinus, quod maiore supplici dignum sit, reperiri neque proferri potest. Roducam citorum equitem Romanum L. Flavium, 155 20 si Voles, quoniam priore actione, ut patroni tui dictitant,
nova quadam sapientia, ut omnes intellegunt, conscientia tua atque auctoritate meorum testium testem nullum
interrogasti. Interrogetur Flavius, si voles, quinam fuerit L. Herennius, quem cille argentariam tepti riscissos dicit; qui cum amplius contum civis Romanos haberet
ex conventu Syracusano, qui eum non solum cognoscerent, sed Miam lacrimantes ac to inplorantes desem derent, tamen inspectantibus omnibus Syracusanis securi percussus est. Munc quoque testem meum reselli si illum so Herennium Sertorianum fuisse abs te demonstrari et probari volo. Auch romistae ministite et Men inter de somnann 156 te Meraubem ingeriλιας ,- sie nichil ericennem aulamen, ruria sis inhialten mutes sum ode Uuhri;
130쪽
Si lien, an de Schwiale de mimat, iam si dem Verressum Ner 158 Quid ego do . Gavio, Consano viticipe, dicam, iudices, aut qua V vocis, qua graritate Verborum, quo dolore animi dicam 2 ametsi dolor me non deficit ut sestora mihi in dicendo digna re digna dolore me suppetant, magis laborandum est. Quod crimen eius modi est, ut, cum primum ad moraelatum est, usurum me illo non putarem tametsi enim Verissimum esse intellegebam, tamen credibila lare non arbitrabar. Coactus lacrumis 10 omnium civium Romanorum, qui in Sicilia negotiantur, adductus Valentinorum, hominum honestissimorum, Omniumque Reginorum testimoniis multorumque equitum Romanorum, qui casu tum essanae fuerunt, dedi tantum priore actione testium, res ut nemini dubia esse posset. 1615 Quid nunc agam Cum iam tot horas de uno genere ac de istius nosaria crudelitate dicam, cum prope omnem Vim Verborum eius modi, quae cellare istius digna sint, aliis in rebus consumpserim neque hoc proriderim, ut varietate criminum vos adtentos tenerem, quem ad mo 20 dum do tanta re dicam opinor, unus modus atque una ratio est rem in medio ponam, quae tantum habet ipsa gravitatis, ut neque mea, quae nulla est, neque cuiusquam ad 4nflammandos Vestros animos eloquentia 160 requiraturi avius hic, quem dico, Consanus, cum ab in illo numero civium Romanorum ab isto in vincla coniectus esset et nescio qua ratione clam si Iautumiis profugisset essanamque Venisset, qui tam prope iam Italiam et moenia Reginorum, civium Romanorum, Videret et ex illo metu mortis ac tenebris quasi luce libertatis Met odore aliquo legum recreatus revixisset, loqui es sanae et queri coepit se civem Romanum in vincla coniectum, sibi recta iter esse Romam, Verri se praesto advenioni futurum. Non intellogebat misis nihil intem esse, utrum haec essanae an apud istum in praetori 3ε