Primordia Coryrae : post editionem lyciensem anni MDCCXXV. : ab auctore nuperrime recognita et multis partibus adaucta

발행: 1738년

분량: 344페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

planatione peccavit, adnotarem. Imperiales, seu Augusto rum incipiunt a Nummo, in quo M. Antonii, & Octaviae icones simul conjunguntur, & in aversa parte Corcyraeorum

nomen exprimitur hoc pacto M. ANTLiNΙΟΣ ΟΚTABΤΑΚOPΚΤPALΩN. Resert Marmora hoc Numisma ad nuptias Antonii cum Octavia, quas Corcyrae contigisse scribit ex Xiphilino in Dionis Epitome; at ex Xiphilini textu id mi

nime arguitur, & praeterea adest textus latis apertus Plutarchi in Vit. M. Anton. de iisdem nuptiis Romae firmatis, pariter in Appiano de bel. Cisil. lib. v. Hujus Numismatis, in Musaeo etiam Fucottiano exstantis, habemus diligentem explanationem in Tom. m. libri Histoire de ι' Ioad. Rodiale des Inscr. θ bei. let. pag. Oo . & seqq. ibique Antonius Gallandrecte animadvertit, Corcyta s, non mandante M. Antonio, sed sponte sua eumdem cum Octavia cuso Numismate honorasse; cum probabile sit Antonium, trajicientem in Gra clam, aliquo tempore cum Octavia Corcyrae substitisse. At non recte haesitat quodammodo Clarissi. Auctor in asserendo M. Antonii, & Octaviae ad Corcyram accessu, ad Romanorum morem unice confugiens , qui, ex Italia in Graeciam trajicientes, ad eam insulam appellere solebant ; nam praestoesie poterant eidem manifesta Dionis, praestantissimi Romanae Historiae Scriptoris, testimonia , quibus ipse firmius , quam Romanorum consuetudini, inniteretur. Etenim ad calcem lib. 11. haec habet : Aμελει 6 τὴν Oκταουιαν αυτηνἐυθυς ἐκ της Κερκυρας ο Αντ ιος ἐς την Ιταλιαν, Dα δη μγὶ συγκινδLUM ση οι τῶς Πάρθοις πολεμιῆντι, mrέπεμ. ψεν, Octaviam quidem Antonius satim a Corcyra in Italiam remisit, ne sui in Parthico bello periculi confors ei foret. Et lib. I. Antonium . ad Italiam cursum intendentem , Corcyram primum advenisse scribit. Non erat igitur, cur Plutarchi silentium Virum Cl. dubium redderet de re ex Dione omnino comper-

332쪽

ta. Dubium etiam se exhibet in assignanda causa, cur M. Antonii icon lauro coronata in eo Numismate repra sentetur,& conjecturam suam profert de victoria, ab eodem simul cum Augusto adversus Brutum, Cassium relata. At triumphus Alexandriae a M. Antonio summa pompa actus , exiguo tempore antequam Corcyram adiret, & ipse diligentis Critici obtutum effugere minime debuisset. Verum qui dem est, M. Antonium infenso animo tunc temporis erga Octaviam fuisse, quin ipsam repudiasse; at non propterea averisenilitudinis specie abhorret, Corcyraeos, Octaviae nomini addicti sumos, honores, quibus antea illam assiciebant, integros eidem etiam post libellum repudii servasse. Fuit fortasse Corcyraeis idem sensus, ac Romanis, qui teste Plui. in Vit. M. Ant. indignissime serebant, Cleopatram Octaviae a M. Antonio praeferri , 6 μαλον is Κλεοπα αν ἐωροαοτες κτε κάλει τῆς Oκταδιας , ἔτε ώρα Παφερουσαν, ct maxime

hi, qui Cleopatram viderant, neque forma, neque artatis sore Octaviae proe elientem. M. Antonium igitur , & Octaviam semel iterumque Corcyram advenisse, nulla adest dubitandi ratio; at magnopere dubitandum de illo in ea Insula Octaviae domicilio, quod eidem M. Antonium, dum Parthicum bellum gereret, literis ad eam datis, imperasse scribit Marmora ; quandoquidem, ut prodit Plutarch. non Corcyrae, sed Athenis ab Antonio Octavia literas recepit , quibus ei injungebat, Drοθι προσμ ενειν, ibi subsistere, Athenis scilicet.

ANDRE AS MARMO RA.

Pag. 193. Post M. Antonii, & Octaviae Numisma sequitur apud Marmoram Numisma Germanici Cadaris cum navi in parte aversa, & inscriptione ΚOPΚΥPALIN. Germanicum, ait ipse, Classem in Corcyra refecisse, ibique aliquot diebuS

333쪽

diebus moratum a Corcyraeis ossiciis omnibus excultum , &de rebus suae gentis, Insulae Annalibus exhibitis , certiorem

effectum fuisse ; indeque illos eumdem sibi conciliasse, recuperandae libertatis patronum apud Tiberium. Maximis item honoribus, mox subdit idem Historicus, affectam suisse ibidem , ejus conjugem, Agrippinam, quos fusius describit.

At haec nullo proruis auctore, ac proinde modo oratorem , modo Poetam utrumque in fleete) potius quam sincerum. Historicum agens. Agrippinam non intermissa navigatione Corcyram insulam advectam suisse, scribit Tacit. Ann. lib. III. Initio, ibique violentam luctu, & nesciam tolerandi aliquot dies componendo animo insumpsisse. Deinde ita prosequi

tur: Interim adventu ejus oudito , intimus quisque amicorum ,

ct plerique militares , tit quique sub Germanico sipendia feo

rant , multique etiam ignoti vicinis e municipiis , pars incium in principem rati , plures illos secuti, ruere ad oppidum Brundi itim di, quod naviganti celerrimum mi umque adpulsu erat .

Postea subjicit, Agrippina e navi cum serali urna, quam te nebat , egressa , mox Virorum , feminarumque planctus exauditos suisse, & deinde Germanici cineres Tribunorum , Centurionumque humeris portatos, praecedentibus incomptis signis, versis fascibus; atque ita per diversa oppida funerum solemnia processisse, victimas atque aras Dis manibus , pro locorum opibus, suisse statutas , singulis per lacrymas, &conclamationes dolorem suum testantibus. Quae in oppido Brundusino, & in Italica Continenti contigisse tam disertis

verbis Tacitus assirmavit, bene, & naviter oportet esse men dacem , qui Corcyrae, ac Corcyraeis tribui posse existimave rit. De Germanici Statua Corcyrae reperta, praeter Marmoram , mentionem fieri reperio ab Iae. Sponio Itin. T. i. qui eam Venetias translatam scribit, refertque T. 3. Inscriptiorem , quae in ejus base legebatur, a Monifauconio quoque in H Diario

334쪽

Diario relatam . Consulatus Germanici, in ea memoratus,

valde verosimilem reddit ipsius opinionem, quod scilicet eidem erecta fuerit ea Statua a Corcyraeis, dum in Orientem a Tiberio, post traditum ei Consulatum, ablegatus Corcyram attigit, ac paulum ibi substitit, ut facile credi potest. Reliquos Imperiales Nummos , qui a Marmora producuntur, silentio praetereo, cum nihil habeant singulare, destinique. ad illos Marmorae commentationes. Solum ad noto, Scriptorem illum sat considenter more suo assirmare , priscis illis Caesaribus magno usui fui sie in bellicis eorum expeditionibus, praesertim contra Parthos, naVes Corcyraeorum, eosque ab illis modo laudes, modo praemia reportasse. Desinunt iidem Nummi in Philippo , & in Constantino M. &quam solide, quam erudite de postremis hisee duobus disserat Marmora, visum est supra ρο- Et Pag. 19 1. Quotus quisque est, qui facile modo judicare non possit, an saepiuscule

tantum Marmora a vero aberraverit in eorum Numismatum

explanatione 3 an in Nummis ab eo allatis id solum negotii facessere valeat ut Jacobus Sponius indicavit quod ΚΟΡΚΤPALDN vox aliquando in iis desideretur 3 an Historia

ejusdem ut testatum vidimus a Gronovio elaborato opere fuerit conscripta 3 Si locos omnes, in quibus Marmora ab historicae veri ratis norma deflexit, Libellus hic adnotasset, grandis profecto voluminis formam accepisset. Unum tamen ex illis omisisse fere poenitet, eum scilicet, in quo multa habet de Aristotelis, postquam impietatis crimine ab Atheniens bus notatus fuisset, ad Corcyram insulam fuga, st XCque in ea domicilio, cujus tanta ipsum ceperit oblectatio, ut, eo hortante, Alexander Macedo, jam a patre suo Philippo ob repudiatam Olympiadem abalienatus , spectandae Insulae causa eo diverterit, magnifice a Corcyraeis exceptus publico sumptu. Aristotelem , & Alexandrum Corcyram umquam

335쪽

nvissie considenter assero) nec unius Scriptoris testimonio Marmora confirmabit, & praeterea notissima sunt Laemtii, AEliani, aliorumque satis obvia testimonia, quibus docemul, Aristotelem accusationem illam subjisie post excessum Alixandri, tuncque Chalcidem, primariam Euboeae urbem , aufugisse, atque ibi seu potato aconito, seu ex morbo fatis cessisie. Historiam Marmorae, testatur Gallandius loco citato, in Gallia raram suisse, teque ac ipsa Numismata. Eam se minime vidisse, asserit Ezech. Spanhemius ad mmn. in Del. ubi si1bdit se augurari, Marmoram in eadem suae sententiae fautorem fuisse adversus lectionem Κέρκυρα & Κερκυ- ρῶος pro lectione Κορκυρα & Κορκυραος , quam constanter

praeferunt numismata . De hac re unico verbo mentem suam

aperit Marmora, sat sane pag. 2. assirmans, Insulae nomen apud Veteres promiscue tam per ε quam per o designari, at plura nos suo loco Et Pag. 198. Redeo adNummos a Marmora allatos, inter quos , ipse valde mirari se ait, nullum reperiri, Corcyrae cusum , in honorem Alexandri Severi, quamvis hic , adversus Parthos proficiscens, ad eam Insulam appulerit, ibique substitcrit, & se humanum Corcyraeis exhibuerit, quos proinde socios habuit in illa expeditione. De hoc Severi Imperatoris in Corcyram adventu, & auxiliis e Corcyra deductis silent veteres Scriptores ; at de Nummis in ejus sonorem ibi percussis minime silet Jac. Sponius Itin. T. I. quin scribit, se, dum Corcyrae moraretur, intellexisse , recens fui sie detectam in quodam foramine , cui lapis sectilis insidebat, maximam Imperialium Numismatum copiam , ac praesertim ex familia Severi, in quorum aversa cum Corcyraeorum nomine navis spectabatur. Magis adhuc mirum mihi videtur, Marmoram minime compertam habuisse praelongam illam, superiori capite allatam, Inscriptionem. Η Σ

336쪽

ANDREAS MAR ORA.

Pag. 2 Oi. Constat itaque , Lycophronem apud Corcyraeos hospitatum fuisse ; at imperio apud ipsos potitum , Marmorae figmentum est, quemadmodum & illud, a Marmora pariter affirmatum, Corcyraeos , venientes in Samio

sum subsidium adversus Corinthios, eam de hisce retulita Victoriam, ut Periander, in rabiem actus, vita propterea de cesserit . Qui adeo male historicum agit Andreas Marmora, haud dissiteor bonum se civem exhibere, dum in omni sui

operis parte magnopere studet, patriae gloriam, ac decu S tue Ii . Itaque.cum apud eumdem Herodotum lib. VII. insimulentur Corcyraei, quod Xerxe cum immensis copiis Graeciam invadente, ipsi, contra communem hostem missis sexaginta triremibus, nil aliud egerint, quam belli eventum spem culari, ut victori se conjungerent , Marmora factum excu sat . At Corcyraeorum astum aperte demonstrat Herodoti narratio Et Pag. ro . In fuga, quam ad Molossorum Regem Admetum capere e Corcyra adactus fuit Themistocles, consentiunt Thucydides, Plutarchus, de Cornelius etiam Ne pos in Themistoclis vita ; at illius, quod eam civibus suis p rum decoram agnosceret , ne verbo quidem meminit Amdreas Marmora: imo ut iisdem magis magisque gratificaretur, grati animi argumenta, quibus Themistocles a Corcyraeis exceptus fuit, atque honestatus, adeo magnifice extollit , ut non solum tranquillas in ea Insula sedes fixisse , sed regnum etiam Themistocles videatur, do quidem ut Marmora nullo teste affirmat) Atheniensibus nec leviter refragantibus . Longe verius quis affirmet, Marmorae narrationes

veritati passim refragati.

337쪽

ANDR EAS MARMOR .

Pag. a. I s. Atque hic sinis esto hujusce Libelli, qui ne magnus evaderet, & argumenti Corcyrae Primordia dumtaxat complectentis & inita a me in ejus tractatione obstitit ratio, qua videlicet magnopere cavi, ne facile parabiles ex alienis scriniis divitias Lectori etiam nolenti quod quandoque contingit) obtruderem, sed pressius singula persequens, fontes ipsos ubique investigarem, ea mihi lege praescripta, ut nihil quc ad fieri posset) nisi 'exhibitis tabulis , lintiquissimis scilicet monumentis, assererem; nihilque in aliorum dictis reprehenderem, nisi facta ad eadem monumenta provocatione. Demum religioni duco Libellum claudere, quin Lectorem prius moneam, Corcyrae certis auctoribus me comperisse , Italicum quemdam Scriptorem , cum ad eam Insulam diavertisset, Andreae Marmorae in Historia Corcyrensi cons gnanda calamum commoda sse, cujus culpa factum sit, ut Veteres memoriae, quas ille ad historicae veritatis normam fortasse congesserat, fabulosi commentarii sormam induerint. Alia praeterea adest Marmoram excusandi ratio , si videlicet Lectorem itidem moneam , tradi ab Jac. Sponio Itin. T. III. Marmorae in animo fuisse novam sti ae Historiar Editionem e vulgare, in qua multa si pleret, multa emenda

ret.

FINIS.

338쪽

ΝOI RI FORMATORI

provaetione det P. F. Tommas - Maria de Angelis Inquisitore di Brescia , net Libro intitolato : Primordia Corcyrae sto. non v' esser cosa alcuna contro la Santa Fede Cattolica , e parimente per Attestato dei Segretario Nostro , niente contro Principi , e bucini cost mi , concedemo Licenaea a Gia Maria Rietzardi Staminpatore in Brescia, che possi esser stampato , osserva

do gli ordini in materia di Stampe , e presentando le lite Copie alle Pubbliche Librarie di Venezia , e di

339쪽

BRIXI AE

CIO ID CC XXXVIII.

Superiorum Auctoritate.

SEARCH

MENU NAVIGATION