장음표시 사용
321쪽
Haec ipsa satis aperta esse debebant laudatis Scriptoribus , quorum diligentiam in Romana Historia describenda plerique impendio celebrant, & cujus magnam comm OVent expectationem ipsi met in Praefatione . At saepius cule corum oculos vel in meridie caligasse, manifestius evincet Polybiani textus in ea ipsa de Illyrico bello narratione insignis depra-Vatio. Teuta, pace cum Romanis facta, huic legi inter cetera consensit, ne ultra Lyssum fluvium imposterum navigaret πλέον , ἡ λσὶ-i Iob ις ἀνόπλοις, pluribus, quam duobus lembis , eisque inermibus. Auctores vero illi , Polybii, quem ad marginem laudant, verba interpretantes, seu depravantes, ita habent: imis vasiseaux armez en guerre. Constat praeterea , Interpretem Latinum Appiani Hisor. de Bel Ebr. nam Graeci exemplaris breve dumtaxat suppetit fragmentum) cum Polybio omnino convenientem, duos tantum lembos, eosque inermes indicare. Quid vero causae fuerit , cur iidem Scriptores Galli ibidem assirment, pacem non cum imsa Teuta, sed cum juvene Rege firmatam fuisse a Romanis, prorsus ignoro, palam refragante Polybiano textu , in quo legitur: η Τευ δ απρεσλυσα μένη πρὸς τους P αράους ποιε σμυθηκας; & nulla ibi injicitur mentio de juvene Rege. Nulla quoque de abdicata ab eadem Teuta regia administratione ; quod dum accidisse scribunt, ou de depit, ou par tin artitae secret de la Palx, arcanum Polybio, quem narrationis suae unicum exhibent vadem, minime compertum, est cur glOrientur, sibi patuisse.
Pag. 172. Corcyraeae scuticae de re, supervacaneo cultu ornata, interpretationem minime quidem rejicio, utpote Vete
322쪽
rum scriptorum auctoritate fultam I nec abnuo scuticae usum Corcyraeis , quod crebris seditionibus agitarentur, admodum familiarem ; miror tamen, nec Erasmum, nec alios Paroemiographos ne leviter quidem animum advertisse ad Corcyraeam scuticam, Dodonaeum lebetem continenter pulsantem ex qua fluxisse testatur Strabo proverbium illud) aptius proinde hominem impendio garrulum , quam aliud quidvis designare . JuL Pollux Onom. Itb s. cap. 26. de Garrulis agens, Dodonaeum aes cum Alcinoi apologis conjungit: το ἐκ Δοῖου ς λκεῖον ait ipse μιακροτερα τῆς ἰλιά
A;ς λαλων, Αλκίνου ἁπολογος. Bina Corcyraeorum numisia mala cum scutica exhibet nobis Andr Marmora.
Pag. I 74 Corcyraeorum donariis, de quibus in capite proxime praecedenti , conjungi postulat vetus Donationis tabula , & ipsa incertae aetatis, & ipsa singulare antiquitatis monumentum , quam in Corcyra insula repertam V. Cl. Apostolus Zenus dono dedit Venetiis anno 17o I. V.Cl. Bernardo MOntfauconio . Eam itaque hic afferemus ex Diario Italico ejusdem, primum cum ipso adnotantes, legentibus obviam fieri in hac Inscriptione Doricam dialectum , sed usu Corcyraeorum paulum vitiatam, scilicet cum multis idiotismis, qui
aliquam si ita loqui licet) Corcyraeitatem sapiunt, obvios
item fieri menses Machanem, de Euclium, qui Macedonianis , passim apud Graecos usurpatis, non consentiunt ; obvios denique Dionysiacorum quosdam ritus , & praecones stantes ad currus, cum aliis bene multis , quae prudens Lector deprehendet. At nihilo minus prudens Lector in Mont- faticoniana ejus Inscriptionis versione deprehendet sensum Donationis ita labefactatum, ut necesse habeat fateri , se
323쪽
nihil in eo intelligere . Donant urbi Corcyraeorum ,&Baccho in mercedem operariorum , ad Dionysiaca quotannis celebranda, Aristomenes argenti Corinthii minas sexaginta,& totidem Psyllas , ut in primis tabulae lineis habetur, post
quas verso mox subjicit, Utque ad Nisuram dentur centum octoginta minae, o faenori tradantur eaedem centum octoginta minor. Transacto anno postquam centum octoginta minae ad uisuram tradita fuerint sto. Cum centum tantum, & viginti minae erogatae
fuerint, ut dictum est, ab Aristomene simul, & Psylla , ignorat prorsus Lector , unde illae centum , & Octoginta repente progignantur; ignoratque pariter discrimen, quod intercedat inter priorem phrasin , ad usuram dentur , & posteriorem, faenori tradantur eaedem centum octoginta minae. Auget sententiae obscuritatem , quod legitur sub medium Inscriptionis, ubi Corcyraei Senatus refertur decretum de pecunia ab Aristomene, & Psylla contributa, ad usuram tradenda;
nam Interpretis haec sunt verba: Cum autem revoluto tempore praedictae centum octoginta minae annuum silentis produxerint i alia que centum octoginta minoe in foenus pariter datae fuerint, exacto anno postquam centum illar o octoginta minae ad usuram locatae fuerint sto. Putarem ipse tam Donationis, quam Decreti sententiam facile patere , si Graeca verba alio modo, & quidem fidelius vertantur, priore scilicet loco, uς 5 γέ- κι-
ζομανα μινα ἐκατον ογυο ον , 6 lagoivsso τι α ματον ογ-οο ovis lucviab. παρολθόνIdς ἐνιαυτου ματα το ἐκδανιΩῆνα τάς ἐκατον ογδοηκον μινας , Vertatur , Cum autem minor centum viginti) tradit et ad uisuram, evaserint centum octoginta , O hoe centum octoginta faenori dentur, ac revoluto anno postquam ad Guram datae fuerint, tu ac mittat urbs secundum legem Agono- thetae ad solvendam operariorum mercedem , & celebrentur Dionysia . Eodem pariter modo emendanda venit Versio posterioris loci , in qua alias centum octoginta minas Interpres, de
324쪽
suo vestiti thesauro prolaras, inducit. Qua posea emendatione sententia Donationis, ac Dccreti clare perspicitur ; nec
non quid sibi velit, quod in tabulae initio legitur, Aγετω θαπο Κοννθίαν μινὰν πεντηκον , ἀπο του τοκου-Tνῶν τα- λάν ν lucio ουμιε mi, Conducant autem ex minia Corinthiis quinqua ginta , a trium talentorum faenore expressis . Tria talenta sunt ilialae ipue centum octoginta minae foenori datae, cum sexaginta minae, ut notum est, Atticum talentum minus scilicet)essciant. Usura autem quinquaginta minarum inde expressesa, gravis quidem videri posset ; sed nauticam usuram, quae Omnium gravissima, Corcyrae magnopere in usu fuisse, probabile redditur tam ex Insulae situ, quam ex more gentis, navigationi, & commercio maxime deditae. Artemisius mensis, cui Majus noster, maritimis mercimoniis maxime idoneus, respondet, in quo tabula pra scribit ad usuram tradi legatam pecuniam, & ipse indicat, in ea nauticam potius, quam aliam usuram intelligi -- Et Pag. 19'. Eam Inscriptionem adeo pretiosum Graecae Antiquitatis monumentum Mont-fauconius reputavit , ut in Toms V. Antiqv. Expl. pag. F. Supplem. ilicina ccmparaverit cum duabus aliis celeberrimis, quae in Mo moribus orinienisibus occurrunt; Pacta scilicci inter Si Tyri gnesiam inita ; & Chronica, ubi praecipuae partes Hii ita scribuntur cum temporum notis: tribusque istis Insci ptioiribus in exemplum allatis ostenderit, per id generis documenta doceri nos aliquando multa certius,&accuratius, quam per ipsos Historiarum Scriptores. Utinam licuisset Viro Cl. eamdem des aliorem exhibere , ac propterea versionem etiam magis si taceram adornare ; saltemque datum illi fuisset ad primas ejusdem lineas animadvertere , non agi in ea de donatione facta urbi Corcyraeorum Baccho in mercedem operariorum, sed de donatione facta urbi Corcyraeorum in mercedem hi trionum Bacchi. Τεχνίτης histrio
325쪽
nem , seu actorem scenicum significat aliquando, ut apud Latinos Artifex. Dionysiaci Artifices, Διονυσιακοι memorati reperiuntur a Pol. lib. m. cap. 3 O. apud quem ejus dem capitis initio ita conjunguntur ἀγωνοθετα: dc Aθλοθέ- τα , ut clare indicetur, non gymnicorum tantum , sed musicorum etiam ludorum arbitros tam primo, quam secundo nomine venire ; idque extra dubietatem habendum esse animadverto ex Inscriptione nostra Corcyraea.
Pag. I 8 . Prolixiori huic , tu praeclarissimae Inscriptioni coronidem primum imposuit Monis au conius exhibito numismate, in cujus facie legitur nomen Aristomenis, in ave sa parte Κορκυρίων cum navi ; deinde alias viginti quatuor multo breviores pariter ex Apostoli Zeni dono socias fecit, quae huc non faciunt . Unam tantum ex ipsis in medium a feram , expurgatam mendis illis, quibus apud Monifauconium scatet, ex Cyriaco Anconitano, & praeterea ex Hol-ssenio in Not. o Castigat. ad Steph. Verbo Ea utro
bique ita se habet ; nisi quod pedem unum, quem in primo versu deesse nec Cyriacus, nec Holstentus animadverterunt, ipse supplevi, implevique lacunam , quae in sexto Versu apparebat, atque aliis locis, necessitate cogente, manum medicam leviter adhibui:
326쪽
Κεῖμα ἐν Σχερίη παροὶ θῶν αλὴς ωμόε τανTςατα, λυγρον ἐμιοι δέρκομπος πέλαγος. Quae ipse, cum eorum versio apud praedictos Auctores desideretur, in hunc modum Latine transfero.
Quaeris quis fuerim, quibus atque parent ibus friaS Disce, Hospes, paullum sans propius tumulos. Glaucus me genuit, peperitque Chr Uona mater, Ex me autem lucri nil retulit misera. Namque animum amis patria a Bit nide longe, NaOe mea incassum fretus, ct artis ope. In Soberia tandem ventos ad littora ponti
En Deeo, spectans triste mihi pelagus.
Monifauconius autem dum aliter Vertit augurando, oportet in illa interpretatione cum non Davum fuisse, sed Oedipum ; qualem prosecto minime se exhibere voluit Epitomator Athenari , qui cum in quoddam vetus Epigramma inci disset, & ipsum ad Nautam spectans, mendis omnino deforme, ab illo exscribendo abstinuit, ου μιετέγραψα, inquit, ingenue consessus, se in illis versiculis non multum intelli
gere. Ita Casaub. Anim. in Athen. lib. VIII. cap. XIX. Acutam
Montiaticonii perspicientiam, atque solertiam in exponendis verbis, ubi nulla , aut prorsus evanida verae lectionis vestigia , Lector multo magis admiretur, quam Interpretem latuisse, Inscriptionem illatin alibi absque mendis editam suis se. Ea Inscriptio in Corcyrae insula reperta haud parum conducit ad abstergendam labem illam, qua ab aliquibus notatum reperimus Cyriacum Anconitanum, perinde ac si suo marte Inscriptiones, quas affert, velut alter Annius Viter-biensis, confinxisset. BERN
327쪽
g. I 86. Alterius Epigrammatis mentionem fieri putat Monifauconius in decima nona ex illis viginti quatuor In scriptionibus; aitque, illud excidisse . In eo lapide, Hadriano Imperatori dedicato, haec leguntur: η πολις α 'Isi το-Aχαλ δογμα ἀνέθηκε ἐπίγραulicet. Verosimilius reputarem , epigramma ibi memoratum esse ipsam Inscriptionem, positam in honorem Hadriani a populo A beatu in ;squidem ἐπιγραμ μα vox est, quae idem sonat ac ἐπιγραφη, seu inscriptio, & promiscue utraque in veteribus lapidibus adhibetur. Quin apud Pausaniam frequentissime Occurrit phrasis, ειέ ων ἐπίγραμ αα, quae nil aliud significat, nisi titu
tum , seu in scriptionem posuit . Strabo lib. IX. & Athen. lib. X.
laudant Philochori Atheniensis librum περ, ν si πολεις Drιγραμ μ ολων, de Inscriptionibus , quae per urbes Graeciae visuntur; nec non Alianus var. Hisor. lib. vIII. c. I v. reprehendit Polla
chi luxuriam , qui canibus etiam, & gallinis, quibus fuerat delectatus, sepulchrales columnas erigebat, atque in iis λιγράμματα incidebat. Exemplum hujuscemodi epigrammatis , columellta insculpti, exhibet Theophrastus Characto
c. XXII. Κλαδος Μελιταο Surculus Melit ensis; qua Inscriptione homo inepte ambitiosus mortuum catellum honoravit. Pariter a Monifauconio dissentio, dum, nominatam in ea
Inscriptione, urbem Abeatum statuit in Acha ja, non vero in Messeniar littore, quemadmodum facit Ptolomaeus, aliique Geographi . Pausanias quoque in Me ssen. qui praeterea notat, eam sua aetate Vocatam fuille Iρ ut vocata reperitur a Strabone lib. VNI. J unamque esse ex septem civitati bus Achilli oblatis ab Agamemnone . Verum quidem est, veteres Latinos Scriptores Achajae nomine non solum Acha-jam proprie dictam, sed universam Graeciam, seu majorem G x ejus
328쪽
ejus partem, quae Hellas dicebatur, complexos fuisse; at credi non debet , accuratum Criticum , Abeatum sedes figentem, Achajam generice dictam, non vero Acha jam provinciam , respicere debuisse. Nemo sibi aegre persuadebit, offendiculo Uiro doctissimo fuisse verba illa Inscriptionis, ToAχαῶν δογμια . Aliud autem est, Abeates lapidem ibium sacrasse Hadriano juxta Acbarorum decretum i aliud, Cinrum civitatem esse in Achaja sitam. De Concilio Achaico, A quomodo quam plures Graeciae civitates, quς in ejus censum venerant, incommune ibi constiterent, leges serrent, lites dirimerent , bella decernerent , pervulgatior res est, quam ut ullis indigeat commentariis . Voluissem utique in hoc libello non alia, quam honoris, causa nominare V.Cl. Bernardum Monifauconium , cujus immensam doctrinam vel a teneris unguiculis immensa prosecutum me fuisse veneratione profiteor . Ille siquidem Florentiam adveniens an no 1 oo. & in Abbatia, ubi ego morabar , per duos menses Versatus, totidemque anno 17or. incredibile est, quam Vehementer animum meum ad navandam severioribus studiis operam incenderit, additis ut dici solet) calcaribus cur-yenti; cumque post decem annos eorumdem studiorum causa Lutetiam accessissem, incredibile pariter est, quam ampla mihi patuerit occasio in iisdem, ipsomet hortatore , &magistro, proficiendi, namque per duos, & amplius annos, quos in Gallia transegi, quotidiana, imo omnium horarum
cum tanto Viro consuetudo mea voluptas, meae deliciae fuerunt. Si quae igitur & ea quidem minima) in Montiauco nianis dictis adnotanda censui, sciat unusquisque , me haud propterea ignorare, quid sit, si io se pede, ac modulo metiri . Viro huic excellenti ut hoc etiam addam) praesertim debetur, quidquid prophanae antiquitatis , ac mythologicae
eruditionis in hoc libello Lector deprehendet. Is enim, si quis
329쪽
quis alius, a primis illis annis mihi inculcabat, ea studia ad
sacrarum rerum cognitionem parandam , Graecosque Patres intelligendos cum necessaria esse , tum opportuna . A qua ipsa sententia Virum doctissimum multa cum voluptate reperio veluti auspicatum fuistic magnum opus, in quindecim Volumina distributum , ab antiquariae rei studiosis auro contra aestimandum ; qua ratione pariter aestimanda veniet Bibliotheca Bibliothecarum, quam his ipsis diebus, quibus i cscribo, cum dem evulgasse, ejus me litem docuerunt.
Pag. I 89. A veteribus Inscriptionibus ad veteres Nummos transitum facimus, eos nimirum , quos in Hiss. cir r. pro tulit Andr. Marmora , cujus propterea diligentiae aliquid se debere dum eruditi Antiquarii profitentur, nihil certe debent traditis a Marmora explicationibus, quas si dixero, hominem eruditionis, ac Graecae linguae prorsus imperitum demonstra-Ie, Verum dixero, ut ea, quae sequuntur, apertissime evincent . Nomina propria NIKANs P, ΦΙΑΩ.N, & DIAC NΙΔΑΣ cum frequenter in Corcyraeis Numismatibus deprenderet Matmora, conjuncta voci ΚOPΚΥΡΑΙΩN, ea ita ubi que interpretatus es : Corora degli amici, Orcira et edesti, Corol- rei vittoriosi, quae profecto pura puta interpretationum sunt monstra, a nemine somnianda, nisi qui prima literarum elementa minime didicerit. Somniat praeterea Corcyraeorum Reges Chersicratem primum , dein Alcmeum, & eorum icones in Nummis signatas : Nummum a Buthrotiis cum
Pyrrhi eiune in illius Regis non honorem, sed contumeliam cusum fuisse: in honorem vero Alexandri, filii Pyrrhi,& Lanasse, Nummum alium, in quo juvenile caput, leonina pelle contectum, sine nomine apparet: in A polloni axum,
330쪽
in Dyrrachinorum , in Leucadiorum Nummis Corcyraeos honoratos fuisse; quamvis horum nulla in illis legatur memoria, & nullum spectetur insigne.
COBUS SPONIUS, ET ANS ELAM BANDVRIVS.
Pag. I 'o. Non aliud Andreae Marmorae vitio dedisse vid tur Jac. Sponius in suo Itiner. Tom. III. nisi in allatis ab eodem Nummis vocem ΚΟΡΚΥΡALO,N aliquando desiderari ; at nimis prosecto indulgenter erga Marmoram. Parique erga eumdem indulgentia se gessit Vir Cl. Anselmus Bandurius, in Biblioth. Num. de Andr. Marmorae Historia scribens: His libris addita sunt in quinque tabellis orneis Numismata ad sexaginta in
Corcyra cusa , qua re cum de patria fua bene, tum de Literatis non mala meruit Marmora , tames in eorum descriptione a vero saepiuscule aberraverit. Quin sepissime, atque praepostere omnino, ut cuivis patebit , seu Marmorae librum dumtaxat inspicienti, seu exhibita superius specimina consideranti. Praeterea quid magis ridiculum, quam ex parte aversa unius Numismatis Philippi Imperatoris, in qua Templum apparet, argumentari, Corcyraeos eum Imperatorem pro Christiano habui sie 3 de ex alio Numismate Constantini M. Imperatoris , in quo mulier cum palma repraesentatur, inferre, jam ab eo tempore Corcyram Virginem , de Martyrem in honore habitam fuisse 3 perinde ac si nullum umquam apud Ethnicos locum habuissent seu Templa , seu Palmae.
PQ. I ii. Nimius essem, si singulos Nummos, a Marmo ra allatos, discutiendos susciperem, & quae ille in eorum ex