장음표시 사용
11쪽
reestabiisti the public confidonee hicli ad been
The present solections endistin his tragic event, Whicli practicali les Caesar master of the Roman vorid. The se remaining hapter of the ommentaries describe the pursuit of Ompey, Caesar's rival in gypt and the commencement of the
The ales here give are much abridged hom theoriginal, and the language has been omeWhat simplissed, speciali in the earlier sections. he Exercise rure based on tho texi, an it has not
12쪽
been thought necessar to ive an English-Latin Vocabulao, a molit of the ord used in acti Exercise occur in the correspondin sectio of the texi, excepi in the age of Aome Ver common Word and of a se othera hic are supplied Within brachel in the severat Xercises. Tho Vocabular is divide into sections Orm-
spondin With hos of the texi, and acti Latin Wor is explaine in the Vocabular on ira first
Occurrence. When the fame or recur in a later
par of th book iis place in the Vocabular maybo ound by means of the Index. Τhe Notes supplement the Vocabular in tho feWcases here an Xplanatio of the ex is requiredi a formiso sultabie or a Vocabulury. In preparing the ex an Notos I am inteflyindobte to ranor and osmann's editio of thothreo book of the Commentaries. 'avo also derive some assistance rom alcolmmontgomrey's excellent editio of the rs book.
15쪽
Litterae a C. Caesare consulibu redduntur. Aegro impetratum est ut in senatu recitarentur. Reserunt consules de republica infinite. L. Lentulus consul senatui reique publicae se nou defuturum pollicetur. In eandem sententiam loquitur Scipio. Dicit Pompeio esse in animo reipublicae non deesse. Haec Scipionis oratio, quod senatus in urbe habebatur Pompeiusque aberat, ex ipsius ore Pompei mitti videbatur.
Omnes, qui sunt eius ordinis atompeio eVocantur. Laudat eos Pompeius atque in posterum confirmat. Completur urbs tribunis, centurionibus, Vocatis. Necessarii Pompei atque Caesaris inimici in senatum
16쪽
Horum vocibus et concursu terrentur infirmiores, dubii confirmantur, plerisque vero libere decernendi potestas eripitur.
Iam Pompeius totum se ab Caesaris amicitia Metterat et cum communibus inimicis in gratiam redierat. Rem ad arma deduci studebat. His de causis aguntur omnia raptim atque turbate. Decurritur ad illud extremum atque ultimum Senatusconsultum; Dent operam consules, praetores, tribuni plebis, ne
quid respublica detrimenti capiat. Profugiunt statim ex urbe tribuni plebis seseque
ad Caesarem conserunt. Is eo tempore erat Ravennas exspectabatque suis lonissimis postulatis responsa.
Proximis diebus habetur extra urbem senatus. Ρompeius eadem illa, quae per Scipionem ostenderat, agit. Tota Italia dilectus habentur, arma imperantur, pecuniae a municipiis exiguntur, e fanis tolluntur. Quibus robus cognitia Caesar apud militea con
17쪽
Iniurias inimicorum in se commemorat. Conclamant legionis tertiae decimae, quae aderat, milites, sese paratos esse imperatoris sui iniurias defendere.
Cognita militum voluntate Caesar Ariminum cum ea legione proficiscitur. Reliquas legiones ex hibernis evocat et subsequi iubet. Ab Arimino, Antonium cum cohortibus quinque Arretium mittit. Ipse Arimini cum duabus subsistit ibique diloctum habere instituit. Pisaurum, Fanum, Anconam singulis cohortibus
Quibus rebus Romam nuntiatis tantus repente terror invasit ut Lentulus consul ex urbe profugeret. Hunc arcellus collega et plerique magistratus consecuti sunt. Cn. Pompeius pridie eius diei ex urbe prosectus iter ad legiones habebat, quas a Caesare acceptas in Apulia hibernorum causa disposuerat. Nihil citra Capuam tutum esse omnibus Videtur. Capuae primum sese confirmant et colligunti
18쪽
Interea Caesar Asculum Ρicenum proficiscitur. Id oppidum Lentulus Spinther decem cohortibus tenebat. Qui Caesaris adventu cognito profugit, et in itinere in Vibullium Rufum missum a Pompei incidit. Vibullius milites ab eo accipit, ipsum dimittit et ad Domitium Ahenobarbum Corfinium magnis itineribus
pervenit. Caesarem adesse cum legionibus duabus nuntiat. Caesar ipse unum diem rei frumentariae causa moratus Corfinium contendit. Eo cum venisset ad oppidum constitit iuxtaque
murum castra posuit. B. Domitius in inin Meti mps m Pompeν Corfinium
Domitius ad ompeium in Apuliam peritos regi num cum litteris mittit, qui petant atque orent, ut sibi subveniat.
Pompeius rescripsit, sese rem in summum periculum deducturum non esSe.
Domitium ad se cum omnibus copiis Venire iussit. Id ne fieri posset, obsidione atque oppidi circummunitione fiebat. Domitius arcano cum paucis miliaribus suis colloquitur consiliumque fugae capere constituit.
19쪽
Divulgato Domitii consilio milites suae salutis rationem habent. Itaque legatos ex suo numero ad Caesarem mittunt: sese paratos esse portas aperire et L. Domitium vivum in eius potestatem tradere. Caesar Omnes senatores senatorumque liberos, tribunos militum equitesque Romanos ad se produci iubet. Hos omnes dimittit incolumes. Μilites Domitianos sacramentum apud se dicere iubet. Eo die castra movet et in Apuliam pervenit.
Pompeius his rebus cognitis, quae erant ad Corfinium gestae, Brundisium proficiscitur. Consules Dyrrhachium cum magna parte Xercitus prosecti sunt. Pompeius cum viginti cohortibus Brundisii remanebat. Caesar Brundisium pervenit et exitus administrationesque Brundisini portus impedire instituit. Pompeius, sive operibus Caesaris permotus sive etiam quod ab initio Italia excedere constituerat, milites silentio naves conscendere iubet, et sub noctem naves solviti
20쪽
Caesar, etsi ad spem conficiendi negotii maximo probabat coactis navibus mare transire et ompeium sequi, tamen eius rei moram temporisque longinquitatem timebat, quod omnibus coactis navibus ompeius praesentem facultatem insequendi sui ademerat. Itaque in praesentia ompei sequendi rationem omittit, in Hispaniam proficisci constituit.
Caesar milites in proxima municipia deducit ipse ad urbem proficiscitur. Coacto senatu iniurias inimicorum commemorat. Patientiam proponit suam, cum de exercitibus dimittendis ultro postularisset. Acerbitatem inimicorum docet, qui, quod ab altero postularent, in se recusarent. Dicit legatos ad ompeium de compositione mitti
Probat rem senatus de mittendis legatis; sed, qui mitterentur, non reperiebantur, maximeque timoris causa pro se quisque id munus legationis recusabat. Pompeius enim discedens ab urbe in senatu dixerat, eodem se habiturum loco, qui Romae remansissent et qui in castris Caesaris fuissenti
