장음표시 사용
211쪽
D16 ΤiT. II. Cous. II. g. V. Interpretatio vero declarat bic , Nnunc praeceptum non obligare: Idcirco interpretare hoc importat, ut, inspectis rebus, S. singulis circumstantiis, declaretur praeceptum in hoc casu individuo non obligare . Sic praeceptum v.g. non furandi, declaratur non obligare, ubi agitur de extrema necessitate, vel periculo vitae.
44. Istis adnotatis, dicimus Superi rem posse ex causa ratiocabili in casu particulari in quibusdam praeceptis Regulae dispensare. Ratio est, quia facultas dispen-1ativa videtur pertinere ad auctoritatem pastoralem, Zc regitivam gregi Ss propterea si justa causa petat, potest a Superiore praeceptum moderari, & relaxari. Dictum est, in quibusdam praeceptis Regulae. Quoniam facultas dispensandi, etiam cum Fratre particulari praesumitur denegata, quando ex tenore literae scandalum, deordinatio, aut decoloratio in ordine ex transgressione, vel non obser vantia praecepti generaretur. Ita potestas nulla est i a Praelato ad dispensandum in quatuor praeceptis forma libus, in duobus inhibitoriis, quae a Sancto
Bonaventura appellantur praecepta eminen
212쪽
PRAEcEPTA REGUL . 377- ss. Nec dispensari potest in primariis habentibus vim praecepti, ut, quod uuive se Fratres teneantur habere unum Misisyram Generalem : quod ceneantur , uno deposito, olium eligere. Duod Ministri, S Custodes vadant ad Capitulum Generale . Et inde colligitur, quod ex dispensatione superistis maxima in ordine confuta, & deordinatio inevitabilis haberetur. Quantum vero ad aequipollentia, quae nec adeo rigorose praecipiuntur, neque ad commune Religionis bonum pertine censentur, possunt Praelati dispensare circa numerum tunicarum ζ circa vilitatem v
simentorum non tamen ita ut scandalum generetur circa ealceamenta , jejunia, equitationem, & similia. 37. Dictum est ex ea, se rationabili, quia, cum Superiores sint promotores, non dilapidatores, seu dissipatores observantiae Regulae, sunt in hahilitati ad di- spensandum sine justa causia. Ideo ad dispensandum duo cumulati ve concurrerere dehent. I. Auctoritas Praelati, saltem, quan do haberi potest, & periculum non est in
II. Causa rationabilis, de qua judi-
213쪽
eium debet serre Praesatus : cum nullus possit in hae re esse Iudex in sua causa. At Praelatus debet esse oculatus in judicio ferendo , nθ illicite, & cum manifesta dec loratione Religionis dispenset. Non enim quaevis parva utilitas, vel necessitas reputatur rationabilis ad dispensandum, sed illa solum, quam non prudentia carnis , sed rationabilis, & urgenS conciliat causa : ut, quando rationabiliter impediretur ossicium, aut spirituale, vel eorporale, seu probabiliter timeretur dispendium. Ita superior potest cum Infirmario dispensare in jejunio, in calceamentis, in equitatione, &e. Non quia personaliter indiget, sed , ut necessitatibus infirmorum plenε satisfaeere possit. In hoc casu causa rationabilis est necessitas corporalis aliorum. Item, Religiosus debet vacaria mane usque ad vesteram Coneionibus, vel Consessiones audire, quibus si non vacaret , animae plurimorum jacturam paterentur 3 potest cum eo Superior dispensare in jejunio, ne nimis debilitetur, & incapax reddat ut . Et haec est utilitas spiritualis in proximo: ex his ad alia exempla
8. Superiores vero, in quibus est fa-
214쪽
PRIEeEPTA REGULAE. 17scultas dispensandi, sunt Generalis, & Pro vinciales , & quantum ad aliqua praecepta, etiam Guardiani, ut notat Corduba in cap. Io. Regulα qu. 4. verffecusdum, issequem Legendus est etiam Marchant exposit. in L
Quantum vero ad interpretationem possunt pariter Superiores declarare, quod praecepta Regulae in certis casibus non obligant. Hoc enim eis convenit ex vi sui Superioratus iratione cujuI sunt lex viva, quae est interpres legum mortuarum secundum applicationem ad casus particula
s9. verum haec interpretatio debet esse fundata in aequitate justitiae,juxta axioma: Leger euptura, ut jure regantur'. alias in ca-sbus particularibus injustitia committeretur . Unde Ecclesiast. 7. dicitur: noli esse ' justus mutiam. Et Comicus scripsit: Sammsm far est summa in sitis. Frequenter enim ex bono, & aequo, seu honestate a severitate praecepti, &rigose litterae rece dendum est, ne inique erremus . . . 6o. Causae vero hujusmodi aequitatis, vel justae interpretationis duae sunt: Prima . Necessitor Personae operantis: Exemplum : Frater Minor inter Turcas, Haere
215쪽
18b Tir. II. CONs. II. s. V. ticos , barbarasque Nationes sinε usu, &receptione peeuniae necessaria ad sustentationem vitae non reperit, in casu Superior iusth interpretatur eum non obligari praecepto de non recipienda pecunia, ut habetur ex Declaratione Nicolai III. in L eap. Exiit s. Et quidem: ubi ex ipsomet textu infertur posse Fratres jure poli in articulo extremae necessitatis sibi de victu necessario per pecunias, aliosve modos providere : praeceptum enim naturale de consem vanda vita praevalet positivo Regulae donon recipiendis pecuniis. 61. ita , Superior interpretatur, Fratrem morbo laborantem non teneri ad divinum ossicium: posse pluribus Tunicis uti: posse caleeatus incedere, & equitare, R hue faciunt dicta ab Innocentio XI. d.' Constis. Sollieissdo , necessitas, vel infirmi-ras judicio Superiorum probata excusat. 6a. , Nec tunc Fratres dispensation utunturised ex interpretatione praeceptum eos non obligat. Quod adversus plurimorum hallucinationem notari debet, qui putant in simiIibus casibus usum plurium Tunicarum , calceationem , equitati nem , &c. esse ex dispensatione, quod falsum est a quia similia in necessitate facien
216쪽
PRAEeEpTA REGULAE. 181 tes non operantur contra Regulam, sed jure suo utuntur,cum in illis praecepta Regulae eos non obliFent,63. . Alia aequitatis causa est concurre tia alteriur praeceptiz eκ regula communiter recepta, quod, ubi concurruνt duo praecepta , quae ut exeqai, S impleri ποπρον fusi s majus ex aequitate debetpraeponi mino. ri, naturale positivo , divinum humansis. 94. Ita, Fratrer Minor obligatus ex praecepto charitatis , vel justitiae succurrere proximo, cujus necessitati non potest consulere, nisi jejunium Regulae frangat, praecepto Regulae non adstringitur , quod, cum sit humanum, cedit praeceptis chari tatis, & justitiae: quae sunt divino- natura lia. u.
An vero ,setur Superior possit legem, o
6s. R. Ex vi sui ossicii ipse solus potest. Ratio est, quia interpretatio legis ei soli competit, quia Legislatorem in casibus particularibus repraesentat. Verum , ubi Superior adiri non posset, & necessitas operandi urgeret, posset quilibet privatus uti Epickeja, seu legis
Dictum : ubi est nee Par operandi,
217쪽
aga TiT. II. CONS. II s. v. quia si nulla sit, non habetur causa intem pretationis , & onus dimittendum est. Dictum : Si Superior haberi non possuquia ubi ad ipsum commode recurri potest, recurrendum est: Ipsi enim oves sunt
66. Hinc patet ad serenandas conscientias scrupulosas , quantae prudentiae , &charitatis debeant esse Superiores, ut praecepta benigne interpretentur . Saepe enim ob rigorem animas praecipitant. Debent itaque esse benigni, & non Zelo indiscreto armari erga subditos. Revocantes in memoriam illud Glosis. ad eas. Nis cum pridem de renunciat. Perb.elicit. 9i nimis emungit, soler extorquere
218쪽
Quae circa pecunias sint Fratr. Minoribus secundum Regulam pxohibita. SUMMARIUM.1 Praeceptum de uos recipiendis denariis es evitais . a sei sit recipere denarior perfers Et quid recipere per interpositam personam t
6 Contrectatio eisilis pecuniae Fratribarinterdicta, ad F. 6 In receptione civili pecuniae uos admittitur parvitas mgteris, ad s. o Gutrectatio moturalis pecunia Fratribarnos probibour , ad M. 13 Nequeunt Fratres exigere pecuniam, Neomputur juridicor facere, ad Is.17 Abufur,quὸd Fratres retineut libros, I ris dictor , de Conti : ibi cautela. a 8 Formula calculationis Detesia cum ou- dico circa eleemossi as, S evenor, ab eodem receptor , S respectis o x . .
219쪽
a1 G2 Fratribur prohibitur pecuniarum quaestur, ad 26. a In Conrepvibur commendanda sunt eleemoDπα pro necessitatibus Locorum
mosnar pro Concionibus oblatas restipere , ad 3I. 3 a Sensus eluasulae ipso laeto , absque alia declaratione, ad 3s. 36. Instructio danda xu laribus nostri om dinis . , - 37 Probibentur civi , vel trunci is Eccle-
38 Camulae in Sacristia pro eleemoBnoMf-- farum non possunt a Fratribus retineri. 3s ondicur . vel Substitutur potest recipere
ω An vovens dare 'stritas Minoribus, aliquid , teneatur conferre ' ad 4 I. 1-lieitum in aliquo easu sit Fratribus' persemcuniam rec*ere' ad 4 . s Fratrer privati nequeust, nec de licentia
220쪽
a π Sto plura, ut proximε notavimus, H. ' sint praecepta in Regula Fratrum Minorum, graviter obligantia in conscientia, praecipuum ramen locum inter ea obtinet illud de non reeipiendis denariis , vel pecuniis , prout declaravit Innocentius XI. Consis ι Sollicitudo. In qua iisdem praeceptis enumeratis , & expressa obligatione existente in Fratribus ad illa servanda, subdit: ae demum teneri ud casti tale praeceptum Religionis HGrum Min iram de non recipiendis denariis per se , vesper interpositam personam . Vocat illud capitale praeceptum Religionis Fratrum Minorum , quatenus in eo specialissime ipsa a caeteris Religioni bus discriminatur; cum Fratribus Minoribus non tam dominium , quam usus denariorum sint arctissime vetita , dicente
eodem Innocentio : Aliarum rerum nece fariarum possunt Fratrer Minore de corpora Observantiae hujusmodi habere usum , iaceς non dominium : desariorum autem . nec δε-