장음표시 사용
321쪽
- praelio interfuerint 3 eerto asserere non audeo, liere hoe eredendi eoniecturam prebeant verba Taciti Lib. I. e. 6o. Annal. 6. r. Conesti per hoeuon modo Ierisei, sed e termina gratra. Sub his enim & Sueuos intelligi posse, a Cheruscis, non nisi Ubi flumine separat . quilibet facile largietur; maxime eum ipsis admodum solenne cerit, tempore pacis fi nitimas gentes, quibiis aliquod bellum, adeundi. Idem e. XlV. q. de M. G.
f Uerba sunt Flori L. IV. e. Ia. 39. N Ita ingentem Augusti a Germanis metum deseribit Suetonius in vita e. 23. h Cons hie Dio Cassius Lib. LVI. p. sis. qui hane Tiberii expeditionem Ionisge majori fide & eandore descripsit velleio Lib. II. e. rao. principi suo mi rum in modum adulante. Adde Dioni Tacitum Lib. I. Annal. e. sq. f. c. 0 De histe Germanici expeditionibus in Germaniam susceptis fusiua agit G citus L Annal. e. 4'. ad sti & eossi Lib. e. ss- I. Lib. denique II. e. s.
ad 16. qui & in sine hujus Libri e. 88. 1. 3. de Arminio addit: dolo propinquorum eiadit, librevior haud dabie Germania, V qui Bon primordia populi' Romani, fleui alii reges Ducenae, sed forentissimum imperiEm lacesserit, praeliis
. LXXm. Vacui hoe modo per Germanici discessum extemo metu Germani, assuetaeidine gentis de gloriae amulatione, sortitudinem suam domesticis bellis corrumpere & arma, quae in Romanos vertenda erant, instiga tore Tiberio Augusto, in propria viscera detorquere incipiebant. Capita civiblis hujus belli Moraboduus erant atque Arminivis. Ille quidem propter affectatam Monarchiam & foedus eum Romanis initum gentilibus seis invisus: Hunc vero pro libertate feliciter bellantem favor habebat. Igitur non modo Ch resti sociique eorum, vetus Arminii miles, sumsere bellum , sed e regno etiam Mara dui Sueuae gentes, Semnones & Langobardi, defecere ad eum, quibus additis pnaepollebat, ni Inguiomerus cum manu clientum ad Maris duum perfugissct, non aliam ob causam; quam quia fratris filio, juveni, patruus senex parere dedignabatur. Haec belli ex utraque parte pra*atatoria: Mese vero congressis, nunquam alias majori mole concurium, neque ambiguo magis eventu, fusis utrimque dextris comibus. Sperebaturque rursus pugna, nisi Maraboduus castra in colles subduxisset; id signum perculsi fuit, & transfugis paulatim nudatus, in Marcommannos concessit, misitque legatos ad Tiberium Caesarem Augustum oraturos auxilia. Resimnsum est , non jure eum adversus Cheruscos arma Romana invocare, qui pugnautes in eundem hostem Romanos nulla ope juvisset. Missus tamen Drusus filius, pacis firmator, qui illiciendis Germanis ad discordias non leve decus apud patrem quaerebat, utque fracto iam Mara duo usque in exitium ejus insisteretur. Erat inter Gotones nobilis juvenis, nomine tarturida, profugus olim vi Marabodui, de tunc dubiis rebus ejus ultionem ausus. Is vanda manu fines Marcomannorum ingrediebatur, comptisque primoribus ad societatem, Regiam irrumpebat, castellumque juxta sirum depraedabatur. Maraboduo undique deserto non aliud subsidium , quam misericordia Romanorum flait. Transgressus itaque Dan bium, qua Noricum praeterfluit, scripsit Tiberio, non ut profugus aut supplex, sed ex memoria prioris fortunae: multis nationibus clarissimum quondam rogem ad se vocantibus, Romanam amicitiam praetulisse. Responsium a Caesare: tutam ei honoratamque sedem in Italia fore, si maneret ; sin rebus ejus aliud come erras abiturum fide qua venisset. Hisce blanditiis intaboduus illectus, in Italiam concessit, nec unquam remissus, per duo de viginti annos Ravennae honorate habitus fisit, ut si quando insolescerent Raetii, quasi rediturus in patriam ostenderetur. O Idem Catualdae casus, neque aliud perfusium, pulsus haud
322쪽
haud multo post Hermundurorum opibus, Issiillio Duce, receptusque a Romanis , Forum Iulium, Narbonensis Galliae coloniam , mittebatur. Germani utrumque comitati, ne quietas provincias immixti turbarent, Danubium ultra, inter
fiumina Marum & Cusum locinantur, dato Rege Vannio, gentis Quadorum m
) Hactenus Delius Lib. II. Annia. α-& 46. cui ex recentioribus iungendi
Aventinus Lib. II. e. 7. n. s. & Io. - esserua L. II. p. 61. e. l. qui civile hoe bellum ad annum post C. N. Iy. Marobodui sugam vero ad sequentem XL refert. Goldasius Lib. L e. 6. e. l. & schatenius Lib. II. pag. 9 . c. I. adde Cluverium Lib. lIl. e. a8. p. ros. Germ. antiqv. qui locum praelii intee Maraboduum & Arminium eommiis eundem esse, ubi nune Zuviehe &ChemniZ urbes, & ex eo, amissa pugna, in illud montium jugum, quod hodie Milaiam a Bohemia dirimit, sese recepisse Maraboduum conjicit. Haec rursus Taeitus Lib. II. Annal. e. εα & 63. ubi insuper ex oratione Τiaberii ad Senatum, de consiliis. quibus in destruendo Maraboduo usuasuit. habita, haee refert: non Philippum Athrei bas, non Pyrrhum aut . m. tiochum poροω Romano preinde metvrados DF. cons etiam, quoad sugam& detentionem Marahodui Ravennae Suetonium in vita Tiberii e. 37. α Velleium Lib. II. c. Iχ9. adde ex recentioribus cit. auctores. in J Verba sunt Taciti Lib. II. Annal. e. Q. g. 6. de T. qui ulterius Lib. XIl. c. 29. g. I. c. l. addit: Vannium hune regem a Druso impositum fuisse clientibus Marabodui & Catualdae. Unde notandus Goldastus, qui Lib. I.
c. 7. pag. c. l. hanc regis impositionem ad integram Quadorum nati nem extendit. Hoc tamen certum, Vibilium, quem hie Catualdam regno pepulisse ita dit Taeitus. eundem esse eum Jubilito. Hermundurorum rege.
quem postea Vannium quoque regno suo, sociis Sidone & Italico regibus. privasse. asserit idem L. XII. e. U. Annal. Sed ante eum. hoc jam suspic ius est V et serus Lib. II. pag. 63. c. LI. LXXIV. Lamis hoc rerum sinaeesse Tiberius Augustus, onmem porro eo intendebat nervum, ut, occultis artibus discordiae malum inter Germaniae sentes seminans, ad civilia bella eos alliceret & invicem collideret, n quo sic unam gentem per aliam delens nationem, aut singulos distrahens, linive sis tempore necessitatis par esse posset. Neque spes haec ab initio eum sesellit; accidit enim eodem imperante ingens illa Bructerorum o ad Rhenum a vi nis Germaniae populis racta caedes: in omnibus Germanis ad fiugem tandem reversis, resumtis animi viribus, Rheno Danubioque trajecto, Gallias, ri nonias & Moesias jam iterum incursabant, vicos diripiebant, incendebant, mincora, captivos abigebant, impune ultro citroque commeabant, & omnia ferrim, flamma, praeda devastabant, magno dedecore Romani imperii, nec
minori discrimine. p Nec qui Tiberio in imperio succedebat, bellumque contra Germanos suseipiens , Sueuiam ingredi minabatur, C. Caligula,
Germanos de Sueuos nostros coercere potuit, quin potius non exspectato e rum adventu a Rheno aufugerit, statimque urbem repetierit, triumphum
agens, re non alia memorabili gesta, nisi quod Gallias ehulaverit, '& Gram rus se deridendum obtulerit, Histrio magis , quam Caesar. νγ 3 ab De studio hoc Tiberii collidendi Germanos inviem testanise ipsius istinae
quibus revocat fratris filium Germanicum ab exercitu in Geraravia, MugTacitum Lib. II Annal. e. as. 6. 4. in quibus ait: ρ novies a m in Gremaniam missim, plura eonsilio. quam vi premio, de paulo post S. t 'pergit: pose'cher os caeterasque rebellium grates, quando Romanae ultiori consultum est, internis discordiis restitam. Idem testatur Suetonius in vita ejus e. 3 . dum ait: hostiles motus, uina postea expeditisne fas ta . per legatis compescuit - - reges digestos suspectasve coraminum sui P γέ reus, quam vi repressit.
323쪽
εὶ De Me eaede ita testatur suum gaudium Gellus e. XXXIII. de M. C. pHβBructeri ac pretius excisi visisarum cia rasa nati m. seu superbia odio . seu preti dulcediae, seu Duore quodam erga nos deorum. Nam ne spectaculo qui dem praelii inoidere. Super Lx millia nos armis. tilisque Romanis , sed quod ma cretitu est, sitimationi oculisque ereide t. Maneat que o. daretqas' genti sus p non amor nostri, at eerte odium sal: quando urgentibus imperii fatis
nihil jam prepare fortuna ni us potest, quam hostium d rdiam. νγ Ita ine refert Suetonius in vita c. XLLq Licet enim Eutropius Lib. VII. α χ ipsam sueuiam Caligulam ingressunt
fuisse tradat, malo tamen hie eredere Glareano ad h. l. qui ex Suetonicie. 43. in vita Caligulae docet. Sueuiae loco hie ponendam esse Bataviam cum vix versimiles injum in Sueuiam usque, tunc remotiis mam Ger , maniae provinciam, penetrasse, maxime cum Dio Lib. Lin pag. 636. tra
dat: aura travium a st Rhenum parumper progressus. isis flatim reversus α Tacitus e. XXXVII. S. 8. de xl. G. de hae ejus expeditione quoque divicat : mox iventes Cati Caesaris mina in Iadibrium versa. Intentare itaque hoe quidem potuit, sed stultitia sua in Batavis & eirca Oeeani ripas detentus,
mox ingentes ejua adversua Germaniam conatus frustranei fuerunt. ν Stultitias ejus in hae expeditione eommissas longa serie recenset Suetonius. c. L dc e. -- 48. ubi inter alia refert i converium eum ad curam triumphi , praeter captivos & transfugas Germanos, Galliarum procerissimum quemque ac nonnullos ex principibus legisse, ac seposuisse ad pompam. coegisseque non tantum rutilare. & submittere comam. sed & sermonem Germanicum addiscere & nomina Germanica serte. Inde etiam de Germania falso triumphantem deridet eum Persiua in Satyra ultima v. 43. ita eanens:
O bone, nam moras ressa est a Cesare tiaras Iastinem ob cladem Germanae pubis. N aris Frigidas exeatitur ignis, ae iam postibus arma. Iam ebla des regum, iam latea x sapa captis, MIedaque trientesque loeat Caesonia Rhenotis. LXXV. Paulo secundiori eum sonum Romanam rem per duces suos agebat CDurius imperatori Repress enim Chaucis, provincias Romanas incuriantibus, & limite Romano restituto, Corbulo Dux, qui exercitui R mano in partibus Germaniae praeerat, expeditionem plane in Germaniae interiora
parabat, & castra jam in hostili solo moliens, procul dubio aliquid contra
Germanos tentasset, nisi revocatus a Claudio propositum exequi impeditus Rissct. Tantus enim animum hujus Imperatoris a Germanicis bellis occupaverat horror, ut, ne gentem hanc in se conciret, adversaque in Rempublicam Romanam casiara mala , omnem vim novam in Germanias prohiberet, & r
sciri cis Rhenum in Galliae ripam praesidia copiasque Romanas juberet, pacem magis, quam bellum, cum Germanis amans. s Inde praeter diata, duranici . sio regimine, nihil memoriae dignum a Romanis cum Germanis fuit gestum, i nisi quod Cheruscorum genti, amissis per interna bella nobilibus, Regem a Claudio petenti, Italum, qui paternum genus a Flavio, fratre Arminii, m
ternum vero a Catumere, principe Cattorum, ducebat, transmiseriit; cujus ventus laetus primo Germanis, mox vero potentia ejus ipsis suspecta. Errati mim, qui, quod Romae esset educatus, adimi Germaniae veterem libertatem, i dicerent, & Romanas opes insurgere. Inde civile bellum , copiaeque undique cogebantur: Sed magno inter Germanos praelio victor rex. Dehinc secunda sertuna ad superbiam prolapsus, pulliisque ac rursis Langobardorum opibus resectus fuit. Non eadem tum temporis se na Vannii supra memorati e
eat Quadorum gente Suessicis populis, inroboduum dc Catualdam comitant
324쪽
bire, a Minis pro Rege impositi. Prima enim imperii aetate disis acceptumque popularibus, mox diuturnitate in superbiam mutans, di odio accolarum, simul domesticis discordiis circumventus, Claudio imperante , stato dejectus sitit. Auctores fuere Iubillius, Hemundurorum Rex, & Vangio ac Sido, sorore Vannii geniti, quibus innumera vis Lygii Miaeque gentes adventabam, fama ditis regni, quod Vannius XXX. per annos praedationibus & vectigalibus
auxerat. Ipsi contra manus propria pedites, eques e Sarmatis Iaaygibus erat,
impar multitudini hostium, eoque castellis se detensare, bellumque ducere st, enerat. Sed JWyges, obsutionis impatientes, de proximos per campos vagi, necessitudinem pugnae attulere, quia Lygius Hermundurusque illic ingruerat. Igitur digressi is castellis Vannius funditur praelio, & ad classem tigionesque Romanas, jussu Claudii secundum ripas subsidio victis & terrori adversiis victores compositas, una cum clientibus perfugiens, acceptis agris , beneficio Cinsisti, in Pannoniam concessit. Regnum victi Vangio ac Sido inter se divisere, egregia adversus Romanos fide u & Vespasiano imprimis utilissimi ia obtia nerula imperii dignitate socii. x
1 Historiam intestini hujus belli refert Taeitus Lib. XI. Annal. e. Ig. & IDu Hactenus Tacitus Lib. XII. Annal. c. 2ν. & 3o. eui jungendus Goldastus
Lib. I. c. I 3. de regno Bohem.
α Tacitus Lib. Ill. hist. c. s. s. q. & c. aI. S. 4. . LXXVI. Claudium in imperio excepit filius adoptivus Domitias Nero. Hic pacem potius quam bellum cum Germanis & Sueuis nostris habere maluit, eorumque ope in subigenda Gallia & Judaea, ipsi rebellantibus, pr
sperrimo cum lucceum uius fuit. x γ Libera itaque gens nostra ab extraneo hoste, cupidine gloriae, arma sua, pro more consueto , in se ipsam converte tiat ; imprimis autem Hermunduros inter Chattosque magno praelio certatum, dum flumen gignendo fale foecundum & conterminum vi trahebant. Sed bcIlum Hermunduris prosperum, Chattisque exitiosius fuit, quia victores diversam aciem Marti ac Mercurio sacravere , quo voto equi, viri, cuncta victa ,
Occidioni dabantur. γγ Moriuo Nerone A. C. 68. & occasione civilium a morum Galbam inter, Othonem, Vitellium & Vespasianum toto Rheni limite praesidiis Romanis, excepto Moguntiaco & Vindonissa, liberato, Batavi quidem, avaritia & luxu Romanorum exagitati, Civili Duce, eontra eos insum hant, & excitata resi qua Germania, Romanae rei extrema iam in Gallia min hantur. Sed muro Hespasimo imperium tandem obtinente, & Cerealem D cem cum filio Domitiano in Germaniam mittente, habito cum Civili, cujus amicus Vespasianus adhuc privatus fuerat, colloquio , omnis hic motus co positus e & Germania imposterum quieta fuit; maxime cum saepe laudatus imperator, datis muneribus & praemiis, animos Germanorum quovis modo sibi conciliare studeret, & eorum quoque auxiliis, quae contra Vitellium, uti dictum, Sidone & Vangione regibus Suetiorum magno suo commodo expertus fuerat, contra quoscunque imperii hostes uteretur. Eadem quoque pax cum illis culta rerum potiente filio ejus Tito. Ast hoc dolo statris Domitiani, ut quidam volunt, interemto, Germani una cum Dacis foedus cum superioribus observatum rursus solvebant, avaritia Domitiani, quod solitis stipendiis defra dabantur, commoti, & transito Rheno Danubioque Galliam, Vindelicia'
Rhaetiam, Noricum, Moesiam di Pannoniam incuriabam, omnia isn , ferro &Praeda
325쪽
praeda devastantes. Nec Domitianus cum exercitu contra eos proseidis viis eorum coercere potuit, quin potius tot exercitus in hoc bello temeritate eius& ignam deleti & oppressi, tot militares viri cum tot cohortibus expugnari& capti, ut jam non de libertate sua, sed de servitute Romanorum Germani certarent, nec de limite imperii & ripa, sed de hibemis legionum & posset
sione dubitarum sit, ita, ut cum damna damnis continuarentur , atque Omnis annus funeribus & cladibus insigniretur, Domitianus tamdem irinensis muneribus parem ab iis emere pacis, cogeretur. a Nec feliciorem exitum negotium eius cum Marcomannis & Quadis nactum. Hos enim ulturus, quod contra
Dacos nulla sibcsubsidia misissent, & alteros ipsorum legatos, pacis componendae causa missos, contra datam fidem interficiens, ab ipsis quoque victus & in f gam conjectus fiat. Nihilominus tamen quasi re bene gesta, fusum de
Germanis triumphum egit, emtis per commercia, quorum habitus & crines in captivorum speciem formarentur, & assumto Germanici cognomine, Septembrem mensem ex appellatione hac Germanicum transnominavit, imo eo usque insaniae processit, ut nummos plane cudi fecerit, cum superba &stolida hac inscriptione : Germania capta, e magno omnibus derisui & Romanae rei dedecori. x Aventinus Lib. III. e. Io. ab init. AnnaI. BOjor.
I Tacitus Lib. XIII. Annal. e. ς . eonf. etiam supr. 6. I 3. ubi, quinam meus ille, salis proventu foecundus. de quo inter utramque gentem certatum . indicaUi.s Hos motus Civilis eorumque eompositionem sustus describit Tacitus Lib. IV.& v. Historiar. ab Ita miserum imperii Romani statum Measione belli Germanici & Daeiei a
Domitiano gesti describunt Tacitus in vita Λgricolae e. XLL 6. 2. & φ. α Plinius in panegyr. Trajan. dicto. e. II. & ia. adde Orosium Lib. VILc. I in qui, bessum, inquit, adversus Gemanos s Dacos per ligatos gessit. pari Reip. pernicie. Et Dionis fragmenta p. co. ubir Domitianus promos in Germaniam eam exescita, hin nunquam risio revertit. Vid. Dionia Dagment. ει Theodos. p. 76I. Sta inde merito deridenda adulatio Statii Lib. IL Siluati Domitiani clementiam erga victos Marcomannos Praedicatuis: Qua modo Marcomannos pos horrida bella vagosque Sauromatas, Latio non est dignata triumpho.
6 ConL hie Tacitus in vita Agricolae e. XXXlX. f. L. & e. XXXVII. 6. 9. de
M. G. Suetonius c. XIlI. in vita ejus & Macrobius Saturnal. l. e. I a. quo respexisse etiam videtur Martialia Lib. IX. Epigr. II. ita canens: Dum Imus hiemes. Domitianas alltumnos, Augu us a is commodabu Gates,
Dum graiae famuli nomen aceret Rheni Germanicaram magna lux calendarum. Adde Plinium e. L & Juvenalem Satyri V l. ad nummos Domitiani, cum inscriptione Germanici cusos: ita alludentem:
Dacicus V scriptor radiat Germanicus auro.
g. LXXVAL Domitiano per Stephanum & reliquos conjuratos A. Q96. interiecto, Coccejus Nerva, & hoc secundo regiminis sui amo ad plum quoque Dissiliaco by oste
326쪽
quoque abeunte, imperii insignia apud Agrippinam, Galliae uinon, cujus rivup ira erat, sumsit M. Ulpius Trojanus. Hic Germania Trans- Rhenana in pristinum statum redum, & urbibus subvetiis raparatis, imperii fines in his p bus antiquos conservare , quam ampliare maluit. d) Idem quoque st dium Adrios, ejus in imperio successori, licet enim omnes provincias Romanas peragrans in Germaniam quoque transierit, pacis tamen magis, quam belli cupidus, milites tantiun per munimenta dispositos eduxit, di quasi bellum im- n't, exercuit, capteriim amicitiam cum Germanis servans , quos praemiis magis, quam armis vinci posse didicerati e) Nec alia mens Antonino M. quamvis enim hic sub initio sui regiminis Dacos & caeteros Germanos, provincias Romanas invadere conantes , per praesides & legatos I virtute sua , comtuderit, statim tamen concessi pace, auctoritate & aequitate sua, ad foedus eos & pacem tueundam illexit, ita ut viginti tres annos, sine sanguine civili &hostili imperaverit, & non nisi pax & quies in imperio Romano viguerit. d) Fuimpius Lib. Vlli. breviar. e. E. Orosius Lib. Vii. c. II. e Conc hic Spartianus in ejus vita e. Io. & c. i . & A. Victor e. Is in Epitom. 1 Capitolinus in vita Antonini Pu e. s. in L
LXXVIIL Hane summam imperi illo ni seliestatem M. Aurelio si
Gnino de L instelio Antonino Hero, seatribus, imperii habenas moderantibus, haud minor postea calamitas insecuta.. Germani enim hactenus quieti & pra iniis & muneribus Romanorum a vastatione provinciariam retenti, resumto ve teri erga Romanos odio, a Marcomannis excitati, imperii jam rursus inmine:
bant, & trajecto Istro, pulsis- legionibus, Pannoniam, Moesiam, Illyria
cum & Italiam igne, ferro & praeda vastabanti uicos incendebant, urbes diri inpiebant & vi cibus sitis armis Aquildam usque penetrabant, εὶ tanto Romanorum terrori, ut undique sacerdotes acciti, peregrini ritus impleti, R manci ritu lectistemia per septem dies celebrata, urbs Omni genere religionum Iustrata, i & Ducibus belli per litteras exoresse injunctum , ut quavis arte Bellum traherent, & iaspenderent, donec Gito Parthico cum Vologese rege, ambo Imperatores, ut summe necessarii, Germanico praeesse possenti Paethico itaque bello consecto, ambo Imperatores A. C. III. contra Germanos proficiscebamir, Marcomannis omnia conturbantibus, & aliis etiam gentibus ab ipsis pulsis, bellum, nisi reciperentur in solo Romano , Romanis minita tibus. Amissiis est Furius Vi rimas, praesectus praetorio, atque pars ejus exercitus interemta , & ambo Imperatores Aquilejam jam advenerant, cum Geminani sese retraherent, & per legatos v iam praeteritoriam peterent, tumultus auctores interemtos, &sese imposterim pacem cum Romanis servaturos prominentes. Placuit haec declaratio Lucio Augusto ; ast Marcus fingere Germ nos existimans & fugam & ccetera, quae desiderium pacis ostenderent, ob hoc, ne tanti apparatus mole premerentur, instandum esse dicebat; Urgente tamen
Lucio, Alpibus prius transiensis & omnibus compositis , quae ad munimen Italiae atque Illyrici pertinebant, Romam revertebantur. D Sed haud paulo post evenere, quae jam antea justo metu fiaspicatus erat Marcus. Mortuo enimici itinere Lucio apoplexia, omnes gentes ab illyrici limite usque in Galliam conspirabant, ut Marcomanni, Narisci, Hermunduri di Quadi, Mevi, Sar-- , Latringes&Buri, nec non Victo li, Sosibes, Si botes, Rhoxolani, Binamae, Alani, Peucini & Costoboni, Stiuorum nationes, ni & Romano imperio gravissimum, quantum nulla unquam memoria extitit, inisebant MMU MUen I. T iam,
327쪽
Ium, Mareomannieum ab omnibus historicis dictum n Hoc enim quam diu vixit Marcus absolvere non potuit, o integri pene exercitus Romanorum in eo deleti, multi nobiles consumti, & cum insuper gravi una pestis Romanas Provincias vexaret, servi plane, quemadmodum secundo bello Punico accidovit, in militiam conscripti, gladiatores amati, & Germanorum quoque auxilia contra Germanos empta; imo cum omne aerarium hoc bello exhaustum esset, Marcus denique, pecuniae inopia ductus, auctionem ornamentorum imperialium in foro D. Trajani instituit, propriamque sumi lectilem vendidit, quo exinde militibus victum parare eorumque necessitati subvenire posset. p Primus a tem impetus a Romanis in Marcomannos fictas, quos Istrum transeuntes attrivit q Marcus ; inde Alexandro cuidam, homini impudentissmo, de oraculo fidem habens , quod geminos leones Danubio certis ritibus immittenti v.et riam pollicebatur, Marcomannis per Danubium eos immisit; sed illi bestias has non solum sustibus interemerunt, νγ sed & Romanos nihilominus ingens caedes, caesis viginti circiter millibus, secuta est. Varia deinde fortuna ex utraque parte certatum suae, donec A. C 1 7. Afireus in Quadorum usque fines cum ercitu progressus, a Germanis, fugam simulantibus, in tantas inussias locaque iniqua tractus, ti a subito irrumpentibus circumventus fuerit, ut omnis ejus exercitus morbo , vulneribus, ardore ibi is ae sti defatigatus pene interiisset, ni ad invocationem nominis Christiani, quam subito magna fidei constantia quidam milites, effusi lix preces, palam fecerunt, tanta vis pluviae ei a , ut Romanos quidem Iargissime & sine injuria resecerit, i Germanos autem , crebris fulminum ictibus perterritos, praesertim cum plurimi eorum occiderentur, in i tam coegeriti s 'Tunc Quadi, qui postremi in praelio restiterant, magna clade ab insequentibus Romanis affecti, pacem a Marco imperatore petierunt eamque etiam facili negotio obtinuerunt, quo scilicet a Marcomannis avellerentur , atque etiam quod equos & boves multos, ac transfugas omnes & c ptivos, primum ad XIta millia, dederant, post & caeteros se reddituros promiserant. t 'Progressus postea Marcus contra Marcomannos, & hos armis coercere & sibi sabjicere voluit sed nuncio de Cassii in oriente excitata rebeutione perterritus, arma sua, relicto Sarmatico & Marcomannico bello, contra eum convenerit, u quo tamen stitim interfecto, ad conficiendum Mare mannicum bellum sese rursus accinxit, & triennium cum Marcomannis, Quadis di Sarmatis belligerans, i omnium horum terras provincias facere annitebatur; Sed retantina tandem morte in Pannonia praeventus, omnis ipsius conatus de quem hactenus ad sabigendos Germanos impenderat labor, irritus & frustraneus filii. x Capitolinus e. x4. In vita Antonini philosophi. Xiphilini fragmenti Dion.
Lib. LXXI. pag. 8oa. Ammianus L. X xl X. e. s. & Lucianus in Pseud manti qui Aquilejam urbem a Germania pene interceptam fuisse ait. O lia quam vehementet sibi Romani a Marcomannis & reliquis Germanis tumuerint, & iratos Deos suos vario si rificiorum genere reconciliare sibi studuerint . quo furorem horum populorum ab ipsis averterent, ingenue docet Capitolinus e. Mu. e. I. λ Capitolinus c. XIII. e. l. Ita primam hane Marci Antonini eum Datre Lucio Antonino contra Germ nos susteptam expeditionem describit Capitolinus c. xlv. c. l. cui ju genda Xiphilini excerpta Dionis L. LXXI. pag. 8oa. ec ex recentioribus Crusius Tom. i. p. 8a. Annal. Sueu. dc Goldaitus Lib. l. c. r. p. s7. de aegru Bohelm
328쪽
- lia His populos, socios hujus belli, reeenset capitolinus c. 21. I. Idem e. XXIV. in s. c. l. Eutropius Lib. VIII. e. λ. Ita Xiphilini fragmenti Dion. Lib. LXXI. p. 8oa. Licet enim Marcomannos
eum in deditionem, plurimis in Italiam traductis. accepi me tradat Capitolinus e. . c. l. & bellum hocce seliciter confectum afferat idem e. XUII. e. l. Eutropius c. l. imo iubactos plane Marcomannos reserant ipsius Xiphilini fragmenta p. 8os. c. l. prius tamen tantum de transfugis & ea. ptivia intelligendtim esse ex saepius ei tatis excerptia Xiphilini p. 8o . quam manifestimime constat. & quod ipsam belli eonsectionem & gentia Mare mannicae sub iugum missionem attinet, eontrarium plane ex frustraneo Marci eonatu. Marcomanniam & Sarmatiam provinciam faciendi. cui ima mortuus , & admonitione ejus ad filium Commodum, ne reliquias belli parvi pendeat, apparet. Interim, quamvis bellum non consectum, sumane tamen Marcus Germaniei nomen, & cum filio de devictis Germanis Romae triumphum habuit , v. Capitolinus e. XVII c l Aurelius victoee. Lib. VIu. c. 6. & Xiphilini excerpta Dion. Lib. XXXI. pag. 8. . p Ime omnia refert Capitolinus e. XXll. e. XXI. & c. XVll. e. L adde Xiphilianum p. 8O3. c. l. Eutropium c. l. & A. Victorem e. XUL in Milom. q) Capitolinus e. XXI. e. I. r Lueianus c. l. & in Alexandias Ita impetratam hane Marci de Marcomannis Quadis & reliquis Germaniae Ee Sarmatiae populis victoriam precibus Christianorum in ipsius exere itu beruli gerantium adscribunt Orosus Lib. vll. e. I s. xiphilinus in exeerpt Dion. Lib. LXXl. p. gos. imprimis vero Eusebius Lib. U. e. r. His . Eccles. & in Chron ad An. ID. qui extares ait, litteras Marci, quibus ipse Germaniis eam hane sitim Christianorum militum precationibus, impetrato imbre Idiscussim eomestetur; & quo ulterius veritatem hujus rei adstrueret i ses quoque adducit Appollinarem Graecum & Tertullianum . pene coaevos ahie enim L. ad Scapulam fin. inquit: M. Aurelius in Germanica expeditionerar anoris militum oratilingvi ad Deum factis, imbres is fili ista impetrasit Cons. eundem in Apologet. c. V. α advers. Iudaeos c. γ. Justinum Martν rem in ApoI. lL & in DiaL eum Tryphon. Irenaeum L. I. e. z. & Niceph tum L. IU. e. Ira hist Eccles. eadem quoque tradentes. Dissentiunt tamen citati auctores in circumstant, is, dum Eusebius & Orosius e 1 impetrati nem hujus miraculi precibus tantum quorundam militum alicujus legionis attribuit, Aiphilinus contra c. l. integrae legioni, quam Melitensem voeat.
Sed in hoe rursus eonveniunt. quod dicta legio, pro insignis facti mir eulo, postea ab ipso Mareo κερον βολος, seu fialminea dicta fuerit. Idem factum quoque narratur quidem ab historicia gentilibua, sed de Christi
notum precibus id impetratum fuisse, non reserunt, quin potius ex in v terato erga Christianos odio vanis superstitionibus id tribuanti sie C pitolinus e. 24. e. l. Marcum fulmen de coelo precibus suis eontra hostiuin machinamentum extorsisse ait, suis pluvia impetrata , eum sti labor rent. Et Lampridius in Eliogabalo e. IX. earminibus magicis, quae Marei jussu ante eongressum praelii recitata fiaerunt, id tribuit, eique eonsentit Dio in fragment. Xiphilin. L. LXxl. pag. 8os. qui Magum plane indieat Λmuphin AEgyptium , sed refutatus evropter a mphilino e. ve Theodosii fragmenta Dionis Lib. LXXL p. gona Capitolinus e. XIV. e. l. Theodosi excerpti Dion. p. 8G. e. L quI Mareoni
quidem pacem eum Marcomannis & Sarmatia ante hane eontra Cassium susteptam expeditionem composuisse tradit ι sed de aristitio potius in. telligendum esse , quae sues equuntur docentix J Capitolinus e. XXVll. e. L Herodianus Lib. L c. 3.
329쪽
. LX c. inreo in imperio successit filius Commodus mne quimis
vis pater ante obitum sedulo monuerat, ut bello contra Marcomannos & r liquos Germanos & Sarmatas suscepto strenuo insisteret, nec reliquias ejus contemneret , & amici insuper monitis paternis consilia sua quoque iungerent, validissimisque rationibus ostenderent, indecorum non selum, ted &perici iosum esse, inchoatum bellum relinquere, ab aulicis tamen de adulatoribus, octo ipsi delicias urbis commemorantibus, corruptus, Sueuis circa Istrum a colentibus & diuturno bello ad tantas incitas redactis, ut nec alimenta , nec virorum amplius copiam, ob multitudinem eorum, qui perierunt, & ob agrorum vastationem perpetuam, haberent, pacem non solum concessit, sed ab eis plane, data pecunia, qua maxime abundabat, redemit, regibus Gem
norum addictus & ab eis leges stistinens. 3 i3 Conc eirca hactenus dicta Herodianus Lib. I. e. 6. Histor. & Lampridiua α3. in vita Commodi , quibus plus credendum puto Orosio Lib. VII. c. 16 & A. Victor c. XVI l. in Caesaribus. felle iter adversus Germanos hel lum gessisse Commodum asserentes , & Theodosiit exeerptis Dionis Lib. LXXII. p. 8i . quae hisce conditionibus pacem fecisse eum Germanis ajunt Commodum , ut transfugas & captivos restituerent, & frumentum quod'dam certum quotannis penderent. Etiam ab ipsis arma quaedam exegisse porro reserunt. & XIII. millia militum a Quadia . pauciores a Mareoman nia, addito mandato, ut neque pluribus in locis regionis suae congregarentur, sed semel duntaxat mense quolibet, ac unum in locum, centurione quodam Romano praesente, Praeterea, ne vel Iagygea, vel Vandilos, vel Buros bello peterent.
LXXX. Hac pace cum Commodo inita, suevi, M, extraneo h ste liberi, mox vires resumebant & lapsu temporis novum quid adversus Romanorum terras moliebantur, maxime cum civili inter Pertinacem, Julianum,
Pescennium Nigrum & Seuerum orto bello , illudque sub hujus imperio i
secutis Parthicis & Britannicis motibus, Romanorum opes mirum in modum attritae & diminutae fuerint. Quemadmodum autem tristissima experientia hactenus didicerant, sese, dum singuli pugnarent, omnes pene victos fuisse, &Romanos prospero cum successis deb mari non posse, conjunctis nisi adoriremtur viribus ; ita jam varii Germaniae populi, Rhenum inter , Moenum de Danubium, Q in vacuefacta a Marcomannis sociisque eorum regione colentes, imprimis vero Suessicae nationes ex plagis in tentrionalibus ingenti multitudia ne prorumpentes, Antimino Ea Caracasia imperante, vel paulo ante, incommune inquod foedus & perpetuam societatem belli, sub Alemannorum a nomine coibant, quos alii in Germaniae inferioribus partibus imitantes , sub aureae quoque libertatis sese recipiebant vexillum, γ sumto Francorum P n mine, communicatoque cum prioribus consilio, Germaniam non tantum ab intentata ei a Romanis servitute liberarunt, sed & hisce in provinciis & terris propriis superuenientes, victricia sua arma intulerunt, tanto cum successu, ut caesis pene innumeris exercitibus Romanis, eorumque provinciis vastatis de expilatis, haud exiguam tandem imperii occidentalis partem raperent, suique juris fuaerent, prout ex imposterum dicendis luculentius patebit.
o Primas sedea Alemannorum inter Moenum . Rhenum 8c Danubium fuisse.
quodammodo eolligi licet ex testimonio A. Victoria mox adducendo, de quae ulterius id confirmant, tabula Peutingeriana, in qua Alamannia trans Rhenum, juxta siluam Martianam. conspicitur, & saltuu Alemannico. Germania. Me TImann6 malas citea flumen Cratch, non longe ab opis pido Bretten sito v. quoque R Rhenanus Lib. I. pag. 4o. Iter. Germ. Aliath amer in German. veter. & nou. descript. Pag. l. Cluveriua Lib. III. c. IV. P S.
330쪽
re. M. Vorhum ira Tom. I. m rerum Germanicarum & B. Hertius P. Ill. c. noti t. v M, Germ. Populorum. G Primam eamque antiquissimam omnium Alemannieat gentis sub Caraealta mentionem iacit AEl. Spartianus. dum 4n vita ejus c. X. inquit: cum
Germanici es Parthici Arabici V Almaraici nomen describeret nam Alema
norure ristem devicerat ubi' eonf. Salmasum 8t Casaubonum. Eadem quo que Λ. Victor e. XXI. de Caesaribus refert, Caracalla, inquiens. Aleman nos. Imrem popHosam, ex equo miri e pugnerarim . prope Maenνm amnem devicit. maibus adde excerpta Dionis Cocceiani ab Henrico Valesio edita - p. 8. 7s6. ubi bella Alemannorum s seu ut eos vocat Λ' μ reis, cum Caraealta gesta. longa serie recenset, εἰ inseriptionem monumenti. Tubingae repertis quam ex Heroldi de Romanorum in Rhaetia littorali stationibus libelli c. 8. adducit Crustus T. l. Lib. IV. e. I . p. 89. in qua milites, legionis Vlli. Antonino Caracallae tribuunt titulum .imaaniri maximi. Consentiunt ex recentioribus nobis, Et ex dictis auctoribus prismordia Alamarasti nominis ad tempora Garamae referaxi B. Rhenanus Lib. I. Pag. 4o. rerum Germanicarum Crustus Part. l. Lib. I v. c. Xl. pag. 88. AEnnal. Sueu. Schatentus in Histor. .estph. Lib. Il. pag. I 37. Vo burgius Tom. I. pag. 4 3. dc Tom. lli. pag. e. l. Cellarius Lib. ll. e. s. p. 449. erlhOfius in notit. S. R. I. enucleata , Spec. ll. Lib. I. c. a. L sq. Ηertius in notit. veteri Germ. populorum P. Ill. e. I. g. a. impri mis magnis Dominus Praeses in Syntum. I. Pubi Diss in. g. Io. qui mulinto studio Alemannotum antiquitatem investigat ει primam originem ad tempora Caraealtae reser L.
- ΗΣe eonvertit Goldastus In praefat. ad Seripi. Alem. 8t Alemannos demum
exemplo Franeorum permotos in commune foedus eoivisse. Sed cum primus tantum Francorum sub Valeriano meminerit Vopiscus e. Viae in Au
rei. quilibet facile salsitatem hujus asserti deprehenditi conc etiam Sebaintentum Lib. II. p. I38. c. i.
LXXXL Quanquam vero quae hactenus de quorundam Germaniae,
imprimis Suessicorum populorum , sub Alemannorum nati ne in commune
scolus coeundi occasione attulimus , satis certa, neque ante tempora Caracallae ullus veterum vel verbulo Alemannorum mentionem secerit ; fuere tamen nonnulli, Q qui primordia gentis a Manno, Tuistonis filio, vel crum sibi in cerebro inmerunt, Ilerciue Alemanno deducerent, ' nulla alia ratione ducti, quam quod Berosum, quem antiquissimum di infallibilem credunt, jam Herculis Alemannici mentionem facere, & convenientiam quandam utrumque nomen intercedere viderent. Verum cum Baudes 8c impostum H Berosi iusque commentatoris Annii Viterbiensis hodie in vulgus sint, notae merito detecta falsitate fundamenti, omnis quoque machina ei super icta corruiti Nee firmiori stant talo, quae de primordiis Alemannorum Cluverius o refert. Hie enim apud Agathiam legens , jam Asinium Alemannorum meminisse, de a Strabone Q quoque Asinium citari videns , argumento inde desumto , vocabulum Alemannicum ante Geographica Strabonis celebratum , 8c ipsam gentem antiquissimam esse, exinde collegit. Verum confundere doctissimum alias virum Annium Quadrarum , quem Agathias, de Alemannis disserentem, in telligit, cum Asinio Ilallione, cujus Strabo meminit, 3t quem Rhenum de biana ejus ostia ante se jam decripsisse asserit, haud pauci eruditorum o ante me
iam diu animadverteruntis Certe hunc ne verbulo Alemannorum meminisse, vel exinde etiam colligere licet, quod Strabo in commentariis suis tam nobilem gentem omisit, quod procul dubio non secisset, si vel ullam ejus notitiam e laudati Pollionis libris haurire potuisset. Quadratus contra, ad quem
provocat Agathias, sib A exandri Seuia, vel Philippi potius Arabis imperio T a floruit,