장음표시 사용
331쪽
floruit, & historiam Romanam conscribem, de Alemannis eorumque origine
vel ideo curatam notitiam habere potuit, quod suo aevo, vel paulo a te, ceu supra ostendimus, Alemannorum nomen Romanis primum innotuit, & Gedimanicae gentes commune hoc stedus inierunt.
Q Sub hane elassem referri merentur Fr. Irenicus Lib. I. e. 4s. exegis Germ.& H. Bebelius de laudibus Germanor. apud Scharuium pag. Ioa. Tom. l. S. R. G. qui imprimis de laudibus Sueuorum apud Goldastum p. D. Scripta
Suevie. graviter in eos invehitur. qui ex Agathia Alemannos genus adventitium & ex varia gentium colluvie coortos esse tradunt, somniatores eos ει nescio quid appellans. .
vis imprimis, quoad hoc caput detexit B. Rhenanus Lib. III. p. M. e. Leb Lib. IlI. e. IV. Germ. antiq.f Henrieus & Hadrianus Valesii in annotationibus ad Ammiani Lib. XVI. e.
XL reti gest. Rom. B. Cellari ua Lib. II. c. s. p. 4 9. Werthosius Lib. l. c. s. S. s . not. o lΗertius P. tu. e. f. a. e. I. imptimis vero Pontanus in SyIloge descript. Chorograph. praelati ad lectorem , qui nimis acerbe tam verit errorem sequenti epigrammate perstringit: . Qui P sirioam, quem vocat a uam Strabo,
Mum esse A iam, qri quadratus Agathia est, C tmdit, ipse fit Quadratus Uumn Lib. IV. p. xy3. Geograph. praeter Strabonem Asinii Pollionis etiam memiperunt Suetonius in J. Caesare e. 3o. & valeriua Maximus, cui dicitur Lib. Vlli. c. Ia. haud postrema pars Romani styli. M Asinium Quadratum sub Alexandro Seuero & Philippo Imperatoribus floruita se . constat ex Suida & stephano Byzantino, voce α,9 , qui ad dictum Alexandrum usque, aut Philippum potius historiam suam eum perduxisse.& ille quidem eam χμ 'ρσα , hie vero pia ι.εικήν - deirco in seripsisse referunt. Laudat eum quoque Zosimus Lib. v. e. 17. ad histo
xiam eius, quam de Mareo Imperatore cunscripserat, Provocana. conLO
nino Vestam de hist. Iat. Lib. L c. In LXXXIL Quemadmodum autem , ubi quis semel a recto verit iis tramite aberravit, non raro error errorem comitari solet ; ita etiam Clinvitio hic accidit. Semel enim Alemannos gentem antiquissimam corumque vocabulum ante Geographica Strabonis notum, falso sibi peisuadens, & Aa mannos quoque eosdem fines inter Moenum, Rhenum & Danubium coluisse o servans, quos Gallos, decumates agros exercentes, ex Tacito pos se d dicerat; mox omnes Alemannos origine prima Gallos fuisse censet. Q quos Romani in dubiae has possessionis terras traduxerant, & ad tutelam Rheni cum onere simul selvendi decimas constituerant. In qua praeconcepta semel op nione non parum eum confirmant haud pauca testimonia o veterum , quos Alemannis nostris Germanicam originem denegare, falso arbitratur; imo cum Alemannica gens ex Agathia complures populi in unum corpus interpretantur congressi, jam novum inde & iistibile pro stabilienda sua sententia se invenisse putat argumentum. Verum enim vero jam supra ostendimus, praedic tam adeo a Uuverio Alemannicae gentis antiquitatem nonnisi turpi superstinctam esse errori, quo debita cura remoto , haec quoque ipsius sententia ruit. Certe h Alemanni origine Galli, colonique ad tutelam Rheni sepositi, cur tanto fluore arma in Romanos induerunt 3 Fuere quoque in Ci Rhenana Gese
manu de partibus inferioribus Trans Rhenanae, haud procul a dicto fluvio,
332쪽
de nathan agrorum citiores, nee timen men uri duri. Et Galli, quorum Tacitus in his regionibus meminit, dubio procul non diu ibi commorari; sed potius a Germanis, continuas expeditiones in Gallias facientibus, statim des .ios, aut trans Rhenum in pristinam patriam pulsos fuisse, omnino credibile.
Neque etiam patrocinium ipsius causae asserunt, quae anxie corrasit veterum Salptorum testimonia; neque enim hi Alemannis Gemanicam originem M. negant, sed Francis tantum, quos proprie Germanos vocam, opponunt. Et quae ulterius de etymologia nominis prosert, 'errorem magis produnt, quam tentiam stabiliunt: Neque enim haec Gallicam, sed Germanicam potius ori, ginem ostendit, cum Alemanni, viri collactitii, Germanico, nunquam vero Gallico sermone sonent, quod nomen certe sibi non sumsistat, si initia sua habuissent a Gallis. Contra omnes veterum, qui vel aliquam Alemannorum mentionem secere, eos non solum Germanos h) esse, sed plerique ex Su uicis I populis, maximam partem, in unam gentem coaluiue tradunt e quo sectum, ut posteriori aetate nobilissimae hujus gentis nomen Germaniae univinis ejusque populis inditum, & vel hodie adhuc apud exteras quasdam gemtes & Germania & Germanis tribuatur. D Lib. III. e. 4 c. l. Cluverio in omnibus adstipuIatur Io Guleriis Lib. IV.
pag. M. Rhaetiae. Gallos hos ex Sequanis. Rauracia. Helvetiis aliisque a Romania eonseriptos. & ad Rheni custodiam in dictos agros sepositos misse tradens, tandemque, quod Hermundurorum finitimi , me errorem quendam. appellatos Sueuos. B. Cellarius Lib. II. e. s. p. 683. not or antiqv. Λlemannos quoque a Gallis. decumates agros exereentibus. initia cepiste conjicit; & qui omnes antecessit Monachus inmensis . Felix F bet , apud Goldastum p. 3α inter Scriptorea rerum Suevi carum, populos
juxta laeum Lemannum habitantea, eum nimis crescerent, nec terra cirea hune lacum omnes amplius capere posset. collecto grandi exercitu, natali
solo derelicto, emigrasse, & ultra Rhenum venientes. in regionibus Rhenore Danubio interelusis eonsedisse, & deserta illa loca colere eoepisse tradituita ut terra illa, perenni nomine a a prisca ipsorum patria & lacu Lemanno Alemannia fuerit dicta. λ me. quae pro confirmanda sua sententia adducit veterum testimonia. s quentia sunt: ex Stephano, qui Lexicon Geographicum ex variis auctori bus compilavit: est Gra moti fallima. M FI. Vopisco in vita Probi: T Gremini Ualam ait, hue a rami submoti littoribus, & ta dem ex Lustathio in Dionysium Alexandrinum . Gmnaaos, quibus Alamania sunt matremini, eandidas ait ese grates. Sed omnia haec de Francis. Λlema norum finitimis. ει qui haud raro seriptoribus Germani proprie dicuntur. interpretari posse , quilibet a qui vel leviter saltim rem serutatur, neue deprehendet.
Levisimus piisque Gallara m imia audax dubia pinsionis 'lam o pom. Mox limite avus, promtisque prodiis, nas imperii oe pars provincia babretarii m sie Xiphilinus ex Dionis Lib. LXXVII. Alemannos Celticam gentem arpellat . quo vocabulo in historiis suis constanter ubique, ipso Cluverioteste, Germanos insignire solet. Clarius adhuc hoe explicat vopistua iavita Proeuli e. XII l. ubi: Alemanaos, inquit, qui tuae actae ore fiant duo Mηtar. non De gloria Iplandore contrivit. Et lieet hie Ioeus di Casaub
num & Salmasium mirum in modum torserit, genuinus tamen sensus non alius est, quam, Alemannos, tunc adhue sub Germanorum gente eo prehensos. licet proprio nomine uterentur, vicisse Proculum. Ammianua quoque Lib. XXVll c. x quos modo Alemannos vocaverat, nune Ger manos appellat: isti horreηda circumsonantibus Alemnnis. id e silium ratio
333쪽
iavem, Sebagrinata eum M oemparet. Dei extra Germinos . si Dra ita tulisset.
lavi aerotis confossuras. Et oerorieon Hierosol mit um Lib. l. e. I. eadem ratione Germanis eos accenset: Quae sebat Bajoariis, AlimGnis . ceterisque natomi. A lae Althamerum in German. veteri & nov. deseripti p. 126. Schatenium Lib. IL p. I 3 . e. l. Vorburgium Tom. I. pag. 363. c. i. He
tium Parti tu. e. I. g. r. & .erihofium Lib. L e. a. s. s s. c. L. ou Alemannos sueuos. aut ad minimum maximam eorum partem ex hae gente initia cepisse , exinde colligi potest . quod promiscue a Scriptoribus nunc Alemanni, nune Sueui dicuntur. Sic Λuloniua in lepidissimo illo carm ne, quo Danubius Nilum alloquitur & victoriam ipti Valentiniani patris& Gratiani filii Augustorum de Λlemannis reportatam annunciat, inter alia se canit: Mimias taxiaο nane volo eurrere Plinis,
Ut sciat hae superum cura secunda Valens caede, fuga, sammis Matos periisse Meum, Nee Rhenam Gallis limitis esse Ioca. Et Claudianus ad Stiliconem inquit: v. 19
Apud eundem quoque in Eutrop. L. I. v. 3M. Roma gratias agit Honori . Augusto, ob opprenos Francos & Alemannos: te pedes hae ri Franco tristique Sueuo Perstilor vostris video Germanise Rhenum sed regerit Cluverius e. L Poetae usi fuerunt poetiea Ileentia. ac forte per
ignorantiam, quod Sueuia esset a tergo Λlemanniae simul ac Franciae, eos' ita appellarunt. Itaque jam alia veterum Scriptor testimonia addu- cenda, quibus Sueuica Alemannorum origo comprobat . Inquit autem Gregorius Turonensia Lib. I. e. a. 'Malos muti Sueat , id es Alemanηi.' Galliciam apprehendist. Et jam ante eum Λmmianus Lib. XVs. c. I dex Constantio Imperatore. quem tumor Alemannorum in Rhaetiam irrumpe rium Romam coegit relinquere, eolam itaque, inquit , augumma omnium sede morari diutius imperator, ut otio pariore stueretur volaptate . a staria nunciis terrebatur. certis . ladisoribus, Sueuos Maenas imassare. porro P. Diaconus Lib. Ill. c. I8. de gessi Longob. de Dioctulso Longobardorum Duee scribens: iste, ait, ex Sueuorum, hoe e'. Alamannorum gente oriandus, ister Loη Minos ereverat. dc Lib. II. e. XV. e. l. inter hanc Liguriam, inquit, es . viam , hoc est, Alamastnorum patriam, qua versias Septentrionem smta, duae provinciae, id est Riatia prima. es Rhetia secanda, eo ant. Nec
ab auctoribus jam allegatis dissentit M alafridus Strabo de vita B. Galli in praefati apud Goldastum m. l. seripi. rer. Λlem. p. 343. igitur, inqui s. qnia mixti alam is Mevi partem Germania astra Danubium . partem Rhetiae inter Alpes restriam, partemis Gallia cirra Marim Obsederunt, antiquorum vocabalorem veritate servata, ab laeviis nomen patria derivemus. Salamanniam' vel Geuiam nominemus, quod paulo post ita confirmat: Duo sunt vocati laaηam gentem tia. Eadem sere tradit Λnonymus Ravenas, qui circa seculum VII. floruit Lib. IV. Geogr. f. 26. propinqua ipsius Thuriaria ad cris tur Sueuorum, qua Alamannorum patria, & prisca tabula Peat iugeriana aquae beneficio- Messeri in lucem edita. Alemanniam quoque Sueuiam interpretatur. Adde quae habet Procopius Lib. l. Histor. Goth. super τε . , ri Nos Samio Alemoni, nationes valida, agunt, vetustis iη snibus ac libertate. . Et imprimis Jornandes Cap. LIV. de reb. Getie. ubi: Nam regio illa Sueu rum ab Oriente B Obaros habet, ab oecidente Francos, a meridie Bargundiones.. a Semretrime Thurineos. dibus Sueris tunc j di Alamanni etiam aderant. comer etiam Minnardum in vita caroli M. p. 437. apud Frehcrum inter Script
334쪽
seri . Ter. Franc. inemn an nem Baloarios ab Alemannis separare reserenatem , quem tamen Baisariae & Sueuiae terminum esse, inter omnes conis nate. Et chronicon vetus Francoram ad An. DCCXLI. quod Pipinum pri mogenito suo Carolomanno Sueuiam, quae nunc Alemannia dicitur, ua didisse refert.
Hoe imprimis testatur Monachus Erphessordiensis his . Landgram Thuring.
e. VI. nota. Mod partes viciniores Italias, scat sirint Maaria . Suevia , dimefuerint ab Italicis primo Alamannia ,-homines alaenatur Alamanni, nota seis eundam Orosum V Milavor, quod tam temporis Germania Atinianaia habeabaηtur pro uno eodem. Nam Ungaria dicebatur Pa mala es ab ungaria a que ad Rhenum dicebatur Germania vel Alemannia. cons. etiam Uttonem Frisingensem de Gest. Frid. Barbaross. e. IlI. qui per errorem hoc factum fuisse indicat, & Gobelini Personae Cosmodrum aetati I. c. v. adde quoque GOLdastum in praefati ad Seripi. rer. Λlem.
EDO IL Quemadmodum autem de origine gentis non eadem
omnium opinio i ita nec de etymologia nomiaris inter omnes convenit. Lepida
sine & ridicula est eorum traditio, qui Alemannas ab ala magna, s dictos fuisse perhibent, quam Romanus quidam fecisse dicitur Pontilex , Germanos contra Turcas exhortaturus ad bellum. Neque felicius eorum excogitata opi- nio, qui Alemanniam is magna, & sic Alemannos quoque ab eadem appellatos fuisse .mniant. Nunquam enim ejusmodi nugatores demonstrabunt, omnes 4lemannos fuisse aulicos, eorumque nomen Turcico esse recentius. Inde alii jam altius rem repetentes, nomen gentis a Maaino, Tuistonis filio, aut ab Hercule Alemanno deduxerunt et Sed improspero quoque successu, cum nomen Alemannicum longe recentius, & quae de Hercule Alemanniconferunt, non nisi fabulis & figmentis superstructa. Alii porro opinati sunt, Alemanniam dici a eopiis alimentorum, s) quasi alimenta habens immania, i. e. maxima, vel quod eam inhabitantes indistant magnis & multis alimentis. Sed non nisi lusum in terminis esse, quilibet facile videti Eodem se habent modo tradita eorum , qui Alemannorum nomen ab Alanis i Sothico posuis, vel ab Hebraica voce, Elam, v quod adolescentem significat, aut a verbo reco μιε ιι, a quod Graecis significat vagari atque errare, quasi Alemanni
sint , vagabundi aut errantes, deducere tentarimi. Probe enim obseria
vat Strabo Geographus, in appellationibus gentium Barbararum Etymologias Graecas non esse quaerendas, quod & de Hebraeis intellectum volumus. Quid enim Germanis adeo ex Graeca , vel Hebraea singua petendum Θ Aliis porro Alemanni Idem audiunt, ac animosi ,3 viri intrepidi, de magnanimi, qui forti pectore omnia sustinuerunt, & data occasione nihil non ausi fuerunt. Nec desunt, qui a Germanica voce Abelmann αγ nomen gentis confectum fuisse credunt, quasi omnes essent nobiles & ingenui. Sed de hos non levi mereare, quilibet facile deprehendet, qui modo considerat, praeter nobiles &ingenuos etiam deterioris conditionis homines, numero non paucos, inter eos
habitaste. Walafrido a teste, non nulli quoque suerunt, quibus Alemannia Altimonia, ab alto situ, appellata filii; ut sic Alemanni essent, qui edita
di excelsa loca inhabitant: Quocum convenit eorum conjectiara, qui eos ab Alpibus, quos pars eorum postea inhabitavit, nuncupatos putant. Verum haec quoque non procedere, vel exinde colligi licet, quod Alemannmum n men longe antea celebratum, antequam in edita haec loca immigrarunt de perpetuas in Alpibus occuparunt sedes; quod & observari debuisset ab iis , quia Limam e amne, qui e lacu Turmiensi profluit, aut ab Helvetiae Lemannod laeti nomen gentis derivare haud dubitarunt. Non enim Lemannus lacus, aut Limagus fluvius in Gennania, ubi tamen primum Alcmannorum nomen a molumen L. V ditum
335쪽
ditum, sed apud Heluetios & in Gallia conspiciuntur, quare etiam nec nomen suum Alemanni nostri ab eis accipere potuerunt.
p Hane opinionem refert B. Rhenanus Lib. I. Reri Germ. p. 4λqb Ita Iason apud Fr. Irenicum in exegesi German. Lib. I. pag. 4s. ν occasionem hule opinioni dedit eonsarcinator Berct, qui apud Tacitum I
gens, Germanos dicere Hereulem apud se fuisse, eum sorte ipsi in consarcinanda veterum Germaniae principum Genealogia rex deesset, adscripsit tapud Tuiscones regnat Herculea Alamannus. Hinc Annius in commentario. suo ad eundem nugas nugia cumulans , ab eoAElemannos nomen accepisse tradit , & si Diis plaeet Elymologiam ex Talmudistarum so mi is asserta Ale enim Scythice dc ΛIue alveum interpretari, Z: Mannum esse Rhenum, proinde Alemannos dictos fuisse, quod ad alueum Rheni habitarunt. , quuntur Annium Fr. Irenicus Lib. I. p. 4s. e. l. nomen Alemannorum, ini quiens. deducunt probotismi a Manno. eujus meminu Perottus supra Marti lana in primo. veI ab Alemanno rege, at libro II. e. r. explicabimus. Et impri-' ini, M. Bebelius de laud. Germ. apud Sehardium p ioa. vim I. S. R G.& de laudib. Sueuorum apud Goldallum inter' eripi. rer. Sueuic. P. 3I. Ubi ' Merbe nimis in eox invehitur, qui Alemannicum nomen ab eo, quod siti gens collectitia. deducunt. Adde Althamerum in s hol ad Tacit. p. s. apud Schardium e. l. & qui fabulas has ex initituto refutat B. Rhenanum Lib. I. pag. 4 . c. l.
s) Cons. hie Felieem Fabium in Hish Sueuor. Lib. I. e. V. apud Goldastum c. l. ι Resest haec idem c. l. Gulerus L. IU. p. M. Rhetiae.' ab Hae addueit Gulerus c. l. x Cons. de hae significatione ab aliis proditam iterum Gulerum & B. Rhen
3 Habet haec Fr. Irenicus e. l. ab Hanc opinionem recitat Gulerus e. La In praefati ad vitam B. Galli apud Goldasium Tom. L. f. R. R. pag. I a. in Limoi ab avstore ejusdem conscriptionu terram , qaam nos Alamant vel Sum incolimus, Arimanis pius nomirari. Sed ipsius κοminis orimem querens, apud ausium Scriptorum, quorum actae notitia nos respersit. 'us reperi mentionem.
M sallar enim ab auo sta proviaeta, idem vocabulum a modernis convictam es. b Conjectura est Latχii Lib. vlII. pag. 9s. de Migri gent. qui tamen addit, se nee rejicere eorum opinionem , qui Alemannos dicunt , quod omati viri. eb Sie otio Frisingensis de gest. Frid. l. Lib. I. e. VIII. Tigurinorum civitatis
juxta Limagum fluvium , quem tamen ut probe observat Stumpfius Lib. VI. e. I . Chronic. Helvet. perperam Lemannum vocat, situm discribens, a predicto etiam Lemons, inquit , fluvio rade Laca se Destruere cavo tentoria fixa Lmanno. Tua illa provincia Alemannia vocatur: quare quidam totam Teutonicam terram Alemanniam dictam putant, omnesque Teutonicos Alemannos vocare solent, cum illa tantum provincia. i. e. Meuia, a Lemanno savio vocetur Alamannia, populique eam inhabitantes solummodo meentur alimoni. Eadem sere habet Gunis therus Ligurino Lib. lIl. v. 3o . notatus quoque eapropter a Stumpsio c. l. adde Hadrian. Valesii notit. Galliat. voe. Alamanni.
ἡ De situ Laeus Lemanni ipsi auctores. qui ab eo nomen Alemannicae gentis derivant. dissentire solent. Sie Jo. Boemo Aubano in Suevia p. 24. αFel. Fabro p. sq. utrique apud Goldastum e. l. . idem & recte quidem est, in qui
336쪽
qui adhue hodie Leniannus, Lausannensis vel Gebenensis dicitur. Alber-
. tus Magnus contra de nata loe. Sueuos Alemannos a lacu Lemanno.
maximo istagno, quod ante radices Alpium essunditur. & per cujus medium Rhenus transit nomen habere dicit: quo ipso non alium . nisi Bodam lium intelligit. Adde Gobelini Cosmogr. aetat. l. e. s. ubi ζ iidem dicantar Alaiam i a lacu Lemanno, qui est in Sisinia in Goree, Aut leui; quia habitantuci rea ruam urum inter utentes lingua Teutonica , Romanis irrumpentihus alpes. primo forte eo miti sunt. V ste eos a Iaca . quem habitabant. Alemannos Romani nominabant. Et Η. Bebeliuin de Iaudib. Sueuor. pag. 3 r. c. L eui insupcrhic lacua ab Hercule Λlemanno nomen accepisse dicitur.
g. LXXXIV. Ingeniosa sane est conjectiara B. Schilteri , e qui cum Alemanni publicos iundos, agros, silvas & lacus, Germanis Allmamita &
membe dictos, pomerint, nomen eorum ab hoc more prosectum ruisse auguratur. Verum cum commune hoc omnium D Germaniae gentium iussit, rem fuerit, proprii nihil habere agri, sed per vices potius occupare, quicquid magistratus ac principes in singulos annos gentibus cognationibusque hominum, Mui colverunt, attribuebant agri, non sine ratione doctissimo alias viro se, Mibere dubitamus, cum hoc mi o omnes Germani fuissent Alemanni. Haudita pridem B. Junctarus g Alemannos quoque ab Almona, hodie aemuhi Notagoviae fluvio, qui quibusdam h auctoribus Alemannus dicitur, derivare voluit. Verum cum prout jam supra de Sueuo flumine ostendimus, ignobile aliquod flumen nunquam integrae alicui genti, sed haec potius illi nomen indis derit, & Annales i) quoque dictum flumen non Alemannum, sed Almonam
vocent, merito de hanc sententiam rejicimus, accedentes potius partim Asinio iactato, scriptori probo dc rerum Germanicarum exacte gnaro, cui Al manni gens colli Gaia, ex variis nationibus commixta, allerim mann audiunt; partim eis, quibus ita a sortitudine, quasi omnes I viri, toti viri, viri se
res, Ub Mannens alle mannas de propter corporis robur, de animi serociatatem, quod nulla parte esse inati, dicuntur. Primum enim, ex variis gemtibus, Sueuis maximum, in unum corpus confluxisse, dc eapropter sorte io
tum a vicinis ita appellatos ibisse, hactenus dicta, de imprimis salae laudatus Agathias, testis . manifeste testantur. Et a virtute quoque hoc nomen sibi sumsisse, vel ideo credibile, quod reliquis Germaniae gentibus, Hermunduris puta, Marcomannis, postea de Francis, solenne admodum filii, desumta sibi a virtute militari inPonendi nomina, quos imitans haec turba umdique coeuntium, Alemannos quoque sese appellavit, glorioso quidem nomiane , sed formidabili confinguineis populis, dc imprimis Romanis, quorum non tantum jugum potentiamque serre recusebant, sed di in propriis terris do. bellare constituerant: omnem hactenus illatam ipsis ab eis injuriam, ut viros fortes de intrepidos decet, ulturi: muri dceo facilius exequi poterant, quod vatici ma de numerosissima erat civitas, in plures gentes divisa, quarum notissimae
Lentienses, Bucinobantes dc Juthungi.
Alemannos primas sedes eirea hune amnem habuisse, postea demum vero in decumates agros , Moenum. Rhenum & Danubium inter, immigrasse, ibique Romanis prima vice innotuisse, tradit. Sed non nova haec clinio
est Iunckeri; jam ante eum enim idem quoque nonnullos statuisse ex Guleri Rhetia L. IV. p. U. & Crusii Annal. Sueuie. P. I. L. t e. r p. eonstat, ita tamen, ut dictum fluvium ab Hercule Λlemanno. ab hoe L - V a vero Dissilired by
337쪽
uem Aleniannos nostros nomen aeeepisse putarint i nee eoniectura illa improbabilis quoque visa Jo. Isaac. Pontano, cujus cons oris. Franci L. t I. c. a. in t Abr. Ortesio in German. veteri cui iungendi Andri ΑItham erus in Germam veteri & nov. descripti p. 6α & Iai. α C. Stephanus in Diction. Histor.
Amal. Datic. Faldos ad An. 793. eon . etiam Poetam Saxonem de gestis Caroli M. L. V. ad rin. 7'3.
ab Apud Agathiam Lib. I. Hist. Goth. ubi: Almanm . f A io Quadrato fides.. viro Italo Germanicarum reris exacto striptori. communes sunt variis e n tionibas coctedi, id ipsum apud eos eoυgnificante voeabulo. Consentiunt e dem ex recentioribus B. Rhenanus L. I. p. rer. Germ. Alihamerus p. Iis. c. l. Stumpfius Lib. II. e. a. p. 19. Chron. Helveti Gulerus L. trip. M. c. I. Cluverius Lib. III. c. q. e. l. Auctor monumentor. monasterior. murtembergens. p. Io 3. noti eo Lambecius Lib ll. Bibl. vindobonens.' . c. 6. o. so . Schatenius L. II. p. I 33. 'Merthosius L. IV. c. a. b. sq. e. l.& Ilertius Part. Ill. c. I. g. a. noti t. veteri Germ. populor. Crustus quidem P. I. L. lV. c. II. p. 88. e. l. his quoque accedit , sed mox lententiam suam mutans p. 3. & p. s. ita die untur ei a Mano Tui1ionis silio, vel Hercule Alemanno, quasi omnea viri fortes & invicti. Viri Gotfridus Viterbiensis qui P. IX. Chron. p. I91. ita canit: Alle. sonat Drum, vir, fi Teuthona livva , Haec tio eonjungat, totis vir littera Ignat, L. geminata satis nomina clara facit. ' Adde Aventinum L. II. annal. Bojor. e. 38. LII. Willichium ad Geit. p. 44. apud Schardium c. I. Althamerum p. II . e. l. Guilli mannum L. II. e. 3. n. 16. in Helvetic. & imprimis quoque ili. Coccejum in prudent. Jur. pubL S. 7. Prolegom. De iste Alemannorum gentibus vid. Ammianum Lib. m. c. 4. L. XVII.
e. 6. L. XXIX. e. q. & L. XXXI. c. Io. ibique valesium & Lindenbr gium in not. quibus adde Vorburgium Tom. II. p. 6sq. e. I. Cluverium c. hcui Lentium istud. aquo universus populus Lentiensium nomen habuit.
vleus Leitet est, in ripa Danubii insta oppidum Friding situs, & Crusium P. I. L. VII. c. I. p. c. l. cui Lentienses populi locum, quem hodie Germanice dis Hintam appellamus, inhabitasse, Iuthungi vero L. VL
e. 7. pag. I 9. gens Italicis tractibus conterminans dicuntur. Quod ita' limitat Gulerus L. IV. p. s. Rhetiae. ut Lentienses hune Rhetiae pagum, hae demum oecupata provincia insedisse, & re ne quidem . putet, antea trans Danubium, in ripa ejus, ubi laudatus.vicus Leita, habitantes. B. Rh
nano Vero L. I. pag. q6. c. l. Junthungi insuper, quod Trebellio Po ioni Virtingi dicuntur. ψurtenbergicae hodiernae ditioni nomen dedisse via dentur. adde inst. dicenda g. 97.
. LXXXV. Primus itaque Imperatorum Romanorum , cui prout si pra ostendimus, negotium aliquod cum Alemannis intercςssit, Antoninus erat Eo nus Graealta. Hic mini Rhaetiam & Vindeliciam vastantes' adoriens, i dola, prope Moenum amnem devicit, n & sumto rapiopter Alemanni ci cognomine , superbum Romae de iis egit triumphum. Proficiscens postea quoque ad Danubium, reliquos Sueuos, data pecunia, institutis ludis & spe iaculis, & quod Germanico haud raro uteretur cultu, tu i adjunxit, atque
italia ab eis accipiens, & custodes corporis sortissimum & pulcherrimum
338쪽
quemque, ut citiam conciliavit, O exceptis rasam. 'rcomannis, quos eum D ilis, amicis antea & sociis committens , itari vilis erga se repugnantiae poenas dare coegit. M Caracalla paulo γε in thica expeditione interseri, caedis auctor Macrinus in imperio successit , , hoc quoque tali ,-nis jure a militibus suis, primo regiminis anno, int A, Heliogabalus quibdem, moiastrum illud potius, quam homo, solium imperatorium conscendentiremissum hactenus a temporibus Marci Marcomannicum bellum resiniere gestiebat, quod responsum fuisse audiverat, ab Antonino quodam , cujus nomen sibi sumserat, bellum esse finiendum; ast carmina & consecrationes, quibus per Chaldaeos α Magos Antonium Marcum id cgisse, fama erat, ut Marcomanni populo Romano devoti semper & Amici essent, metu , ne ea dissiparet, Senatu supprimente, omnis ipsius in ludibrium versus, vel magno p tius exitio Romanae filii Reipublicae conatus. Excitati enim rei hujus nuncio Sueui cum Alemannis, tutius sere rati praevenire, quam praeveniri, Rheno & Danubio superato, Romanorum provincias & in ripis disposita praesidia, non sine vicinae Italiae & Illyrici periculo, depopulabantur, & licet, qui Heliogabalo in imperio successerat, Alexander Seuerus , mirando apparatu , &ingenti centum & quinquaginta millium contracto exercitu, in eos moveret, di Germanos ad fida reversos, ponte prope Moguntiam fa&o, trans maenum quoque persequeretur, strenue tamen nihil contra eos gessit, quin potius pace, quantum poscerent auro, a Germanis emta, a propriis militibus, hoc factum indignantibus, paulo post in castris interscctus, reliquum hujus belli nogotium Maximino s Tyronum praesedis, & caedis auctori, relinquere coger tur, ν Hic, ipse natione Germanus, Alexandri apparatu usus & multa qnoque addens, rupto priori foedere, protinus Germaniam ingressus, CCC aut CCCC. millia passuum longe lateque Germanorum vicos incendit, greges abegit, praedas sustillit , hostium plurimos interemit, innumeros cepit, &stilitem quoque divitem reduxit, majora auserus , ni Germani relictis campis& locis arborum expertibus, in silvas sese abdidissent, & circa paludes se t nenias. gravissima ei per insdias ex locis commodis & siia tantum cognitis intulissent damna. o Tunc igitur reducto exercitu Danubium υμ s destendens,& ifi Pannonia in hybernis agens , ad novam & vernam sese comparabat expeditionem, excisurum subacturumque minitans Ocean' tenus wnes Lemaniae nationes: o verum hostis paulo post a Senatu decli I aliis , .& cuineim in Italiam tendens juxta Aquileiam a militibus in castris discerptus L qmpu ipsius cogitata una cum ipso interie m. deque etiam i j Maximinosn ip perio successerinat, certatim illud in adem , idc alii sppe ibm, .sii gynuis, se que per biennium, aut ad sumnum per linqueμqium imperantes , Bal- nus, pupicnus, Gordiani, Poppus Arati, Lucius,. Gallus de Volusi iam,menue aliquid aut memoria dignum ivntra Sueuos & reliquos Germano
gelserunt ; quin potius, intestitiis bi isti destionibus. Agitara , invicem sese
consumerent, & alter alterum spoliaret vivi , satis Mittit n. ad Ormanici timminis affectationem victoriamque reptuantes, si Rhenim. Danubium limp rii limites defenderent, & repulsis Germanis renservarent : Solus tertius, juvenis adhuc, cum Gottus , ω tunc bello primum Romassis innot 1centibus, pugnavit, & manibus horum Decius. quoque ,. cruentissimo praelio, paludis gurgite haustus periit: ato Carteri timidiores pacem h*μβ. .ar
xentove a Cermanis cmerunt ,.& Volusimus piam, cum patret Gasso, in que formidinis processit, ut non solum, pro more, pacem ab eis merca retqused & tributa on quoque, ut quies nr,ipe eret annua. magno Romano notatu dedecore & detrimento apud posteros inlicto.
339쪽
. A. Victor e. XXI. de Caesari spatianus in vita Caraealtae e. V. & e. X. D
li autem , quo Alemannos vicit, meminerunt excerpta Dionis Cocceia ni . quae edidit Henr. Valesius p. 748. ita , ut . convocata Alemannorum juventute . quasi eam inter auxilia conscripturua esset , ipsum cum clypeo agmen ducentem, universam circumdedisse, &eoncidisse, reliquos. eireummissis equitibus comprehendisse, tradant. Quam male ule vero ni hilominus tamen sese defenderint Λlemanni, testatur xiphilinus ex ejusdem Dionis Lib. LXXVII. ob Ita hae gesta Caraealtae eum sueuia refert Herodianus Lib. IV. e. 7. historip Excerpta Dionis Coeceiani p. 7sc. o Lampridius in vita ejus e. IX. o De hae facta sueuorum de Alemannorum in provineias Romanas irruption.& insecuta eam irrita Alexandri contra eos suscepta expeditione vid. iam pridius in vita ejus c. LIN Herodianua Lib. VI. e. . & A. Victor de Cae saribus e. XXIV. quibus adde Capitolinum in vita Maximini c. 7. o Fusiua hane expeditionem Maximini Germanteam describunt Herodianua Lib. VII. e. a. & Capitolinus in vita ejus e. XII. & Maximinum aliquando Germanos persequentem ingensque stagnum equo ingressum ab hostibus pene interceptum fuisse tradunt. Capitolinus insuper exhibet litteras. quibus Senatui populoque Rom. hane de Sueuis reportatam victiniam in dieat, quarum haec suit sententia: Non posmata taηtum P. C. loqui. quam sciseimus: Per Caninistis Germanoram vicos incredimas, greges abduxit t. eaptia vos abstraximus, armatos oecidimus. in palade pupaavisus. Pervemssemus ad
vas, ns altitudo νιuadam nos tro re non perin 1Pt. Imo tanta ipsius jeciantia ει superbia fuit, ut integram huiusbelli historiam . maximis imaginibus in tabulis depictam , Romae ante euriam publicari mandaret squo non tam audire, quae gesta florent , quam etiam subjicere o ulla Romani possent. vid. Herodianus e. l. adde quoque A. Victorem c. XXVI. c. l. Eutropium Lib. IK e. L & Orosium Lib. VII. e. I9. qui omnes berulum a Maximino prospere in Germania gestum fuisse tradunt. o Herodianus e. L Capitolinin e. l. e. l. ab Capitolinus in vita ejus e. XXMV. sv A. Victor e. XXIX. e. L Tosimus Lib. L c. ax Tosimus Lib. I. c. a
s . LXXXm Hactenus intur Alemanni & Sueri , pecunia & muti
tibus illecti, pacem cum Romanis colebant & ab omni erga eos hostilitate sim temperabant: Ast Valeriano communi Romani orbis suffugio Imperatore D. ω , & adstito sibi in consortium regiminis Gallieno filio, immanissime admodum in Christianos eorumque cultum taviente, mox omnes Gennaniae alii. que populi, permissa & ultrice Dei manu excitati, procellae instar, communi consilio, Romano imperio imminebant, laxatisque habenis in fines ejus irrumpebant. Siquidem Sueui Alpibus, Rhaeria totaque Italia penetrata , Ravem namque usque pervenerunt; Alemanni Galliam vastantes etiam in Italiam tram simini; Petiis orientem vastirunt; GRecia, Macedonia, Pontus, &Asia Gmmorum inundatione deleta; Quadi, Marcomanni & Sarmatae Pannoniam d populati ; & Franci denique universam Galliam infestis armis peragrarunt. Q. Nec Valerianus, tot malis undiquaque circumstantibus , hos motus unquam componere potuit, quin potius emerientissimos belli Duces singulis occidemtis vinciis, directore Gallieno filio , imponens, & orientem sibi adversiam sos, Scythas de Persia tutandum sumens, paulo post a Sapore, Persarum Rege, dolo circumventus, & cute detracta solae laniatus , miserrima morte
interierit. Q Eadem pene fortuna belli sit ipsius Gallienit Licet enim hiemagno strepitu & ingenti apparam demandatum sibi a parte bellum adversus iaminos lusciperet , nihil tamen aliud egit, quam ut modo ut ansitu hostes Metauri Diqiliaco by oste
340쪽
Derdum Met et , interdum transeuntibus legiones suas opponem. Q Ultimum, ci H ingenti multitudine Germanorum obrueretur, copiis Romanis impar & in ahgustias redactus, coactus fuit, cum Attalo, Marcomannorum ro' se, data ipsi Pannoniae superioris parte di accepta Mus filia Pipara in ux rem, foedus & pacem inire, quo innuto ex aliqua parte periculo, auxiliodi patrocinio eius reliquos Germanos arceret, ne tam facili negotio transirent Rhenum. Et hujus etiam principis auctoritas & potentia ad retinendos ad tempus aliquod Germanos, quo minus transito, ut consueverant, Rheno & Dan bio , provincias vastarent, multum valuis le videtur. Ast Gallieno brev1 post in Italiam reverso, otio & voluptatibus se dante, dilibdini, helluationibus di ludibriis vacante, non aliter rempublicam regente, quam cum pueri fingunt, ludi cau- . se potestates ; vilissimis insuper hominibus imperii fas es de dignitatem certa. aim arripientibus Germani ignavum & in omnem lasciviam disseturum hominem contemnentes, communi conspiratione facta, provinciis Romanis jam
iterum superveniebant , & Gothi H quidem occupatis Thraciis Macedonas, Acharas, Pontum & Asiae finitima vastabant ; Franci . Gallias, Hispaniam G Africam incuriabant ; Alemanni Gallis quoque depopulatis in Italiam ponetrabant ; Quadi g & Sarmatae in Pannoniam depraedatum exibant, nullam harum provinciarum partem immunem relinquentes, & Marcomanni h denisque longissimis in selum Romanimi factis irruptionibus, & Thessalia obsessa,
angenti terrore Omnem Graeciam concutiebant, ita ; ut pro avertendis tot &tantis malis Romae pax Deum quantia, inspecti Sibyllae Libri, factum quoque salutari Iovi, ut praeceptum fuerat, sacrificium. i Et certe, jam tunc finem suum Romanum imperium tot malis afficium attigisset, ni odenatus in oriente, in Gallia vero primum Postumius, deinde Lollianus, Vietorius deinceps
postremo Tetricus, omnes inter Tyrannos connumerati, assertores Romani nomnis exstitissent, & Romanam rem contra irruptiones harum gentium utcunque sustentassent. Hi enim, imprimis Posthumius, Alemannos & Fra cos ex Gallia repulerunt, & Rhenum transgressi in hostili isto nova munime ta exstruxerunt, collapsaque restaurarunt, ad comprimendum eorum iii rorem, di ne ulterius per Rhenum in Gallias irrumperent. Et licet Posthumici a militibus sitis occiso, Alemanni cum Francis, subita imptione facta, castella hae facile expugnarent, destruerent & incenderent, mox tamen a Lolliano pressis omnia in pristinum statum reformata de a successoribus in tyrannide, Victorino & Tetrico conservata fuerunt. I
Vid. de hisce irruptionibus gentium sub Valeriano in imperium Romanum fictis Eutropius Lib. IX. c. s. Zosiunus Lib. l. c. 29. Trebellius Pollio iavita eius e. lII. Orosius Lib. Vii. e. ra. FL Vopiscus in viti Λureliam c. VILQ Trebellius Pollio in vita ejus e. II L . Zosimus Lib. I. e. 3o. Paulo aliter A. Victor. c. l. Gadios, inquiens, cinia Gallia Germanos 'reae arceret, ii Id ricxm properam deseruis. M Λ. Victor. e. xxx in epitom. amori diver' pesilam deditus, Salamne conjugis,
concubinae, quam per paction como parte svperioris Pannonis . a patre, Marcomamrerum rete, matrimonii specie βψceperat, Pipam nomine cons eundem de Caesarib. eap. XXXlli. ubi Pipae, veliat eam Trebellius Pollio c in vita Salonini Gallieni vocat Piparae. parentem Λttalum appellati adde rasimum e. l.
o Λ. Victor. e. xx L de Cauatiri qui direpta Gallia Hispaniam eos possedin