장음표시 사용
301쪽
ommio sit σedibile. Hoc interim certum, Regibus Alemannorum sicut δc veterum Sueuorum plures filisse comites, o qui pro gloria & salutesii principis nihil non tentare & in bello & pace per o eos comitati fuere.
0 Sie Lib. XVL e. ra. Praelium ad Argentoratum inter IuIianum 3c Alemannos eommissum deseribens. hos Chnodomarium &Serapionem Reges, in quit, sequebantar potestate proximi reges ηιmero quinque. Et Lib XVll. c. I.
ad Julianum, ait, tres imm ismi venerunt reges. Lib. MV. c. I 6. Con stantius Imp. se alloquitur milites tuos: Alemannoram reges'populi sommidantes per oratores, quos videtis, summissιι cervicibus concisonem praeterit rum poscπηr es pacem. Et Lib. XUll L e. a. Hortarius: Suomarius, Macria nus , Hariobaudus , Vadomarius , Urius, Ursicinus & Vestralpus reges memorantur. Vid. etiam Lib. XVII. c. Io. & Lib. XX. e. IO. ubi plura ex empla plurium Regum Alemannorum.
Q Ammianus Lib. XVll. e. ro. Vithicabius Rex Vademata filias - - fraude euerioris vita vitiaristri, stadio fossicitante minorum, occubuit. M Ammianus Lib. XVIII e. a. Macri us es Hariobaudus gemmani fratres V re res. Idem Lib. XXI. c. cum hoc Radomaris S Gundomado ejas fratre, it dem rege, Constantius smaverat pacem. vid. etiam Lib. TU. c. I in & Lib. X vl. c. 13. ubi Serapio Rex dicitur Mederichi , fratris Chnodomarii r gis, filius. 3 Ammianus Lib. XVL c. Ia. Retales decem. & Lib. XVul. c. a. omnes reges
regales, S rexulas ad conviviam corrogatos retinuit. Hortarius Rex. vid. etiam Lib. XXV. c. I ubi: Randonem quoque Alemannum, qui Moguntiam furto occupaverat atque diripuerat. Regalem appellat. Regales au
tem olim dictos fuisse principes juventutis ex veteri Grammatico de differentiis vocum constat, qui , inter regem , inquit, regalem hoc interest, quia regis puer regalis est , Rex qui regnam regit. cons. ati not. Valesii ad d. pr. L Ammiani & B. Rhenanum Lib. III. p. ia 3. Rer. Germ. Ammianus Lib. XVI. c. Ia. bos sequebantur potestate proximi reges, numero
quinque, regatis decem, es optimatum series magna. Q Idem Lib. XVI. e. Ia. cinodomarius es Serapio pol e mees res arte alios reges. b Ammianus Lib. XVul. c. a. .c Idem Lib. XX. c. q. post Alemmnia quadam rePa prcinata. M Confirmant dicta , quae habet sape laudatus Ammianus Lib. XIX. ldum habretatis eupidos es jugi impatientes eos vocat, & Procopius Lib. I. qui Aldimoni, inquit, gras valida liberii habitrat omnes.c Ita enim ammianus Lib. XVI. c. I a. quibus vi in compulsus Chnodomarius ad ultimos metus, auro β dedit, solas egressus p comites ejus ducenti numero Hreti amici μώrismi sagittam arbitrati pos regem vivere, vel pro rexe ncis mori, ν ita tulerit G s, tradidere se vinciendos. Et Lib. XVll. c. a. quaisor Diates quι Hortarii γ quoram ope V Me maxime utebarer . non ante alia.
vis Iulianus, data omnes rediere captivi. Vid. etiam. Lib. XXI. c. 4. ubi: H dodiarias Rex capitur eo mitiora ejas ad Da redire c. psit A l .
'im. Quemadmodum autem in Rep. viventium semper diveriae sunt classes, ita etiam quatuor f in Civitatibus Sueuorum fuere ordines, Nota lium scilicet, ingenuorum servorum & libertorum. Nobiles erant, quorum majores principis, Ducis vel regis quoque in Rep. gesserant dignitatem ι &ex his rursus magistratus sum desumere solebanti D Ingenuis accensebantur
omnes, qui ex parentibus liberis nati. Servi autem dupplicis erant conditio nis , D ini nativitate tales, alii, qui libertatem alea amiserant, hos per commercia tradebant, illi vero annuum censum Domino solvebant. Liberti de nique non multum supra servos erant, raro aliquid momcntum in domo, numquam
302쪽
qtum in civitate, exceptis duntaxat iis gentibus, quae regnabaeatur i ibi enim di supra nobiles & supra ingenuos adscendere solebant. t f Η- discrimen iacit ricitus c. XXV. 1. 4. & e. Xtav. s. s. de M. G. y Idem e. XIII. 4. juncto e. VIL g. r. de M. G. h vid. supra L 36. &3 . i) Τacitus e. XXV. f. q. s. m. Has inter personas si quid controversiae ortum , tota causa pro diversitate rerum vel coram judice privato, vel in comitiis publicis agebatur. Et ad principes quidem & judices cujuslibet pagi res pertinebant minoris m
menti, leu exigui tatim praejudicii. Has dijudicabant ex aequo & bono,
pro ratione circumstantiarum. Nullae enim veteribus Suevis , sicut & reliquis Germanis, leges erant scriptae, sed plus apud eos valebant honi mores, quam alibi bonae leges. I Ratio processus crat silmplex, cum nec legum multitudo, nec malitia advocatorum, neque lacri cupido, eum protelaret ; & ipsae qumque gravissimae lites & inimicitiae cito tum componebantur. m Res publicae autem de ma oris momenti comitiis erant reservatae , quae duplicia fuisse vide tuta Majora scilicet di minora. In minoribus principes tantum conlisitabant; an maioribus omnes : ita tamen, ut ea quoque, quorum penes plebem arbia trium erat, apud principes praetractarentur. Coibant, nisi quid fortuitum imciderit, cenis diebus, cum aut inchoaretur luna, aut impleretur. Nam agem dis rebus hoc auspicatissimum initium credebant. Illud ex liberiate vitium, quod non simul, nec jussi, convenirent, sed & alter, & tertius dies cunctatione coeuntium absumeretur. Ut turbae placuit considebant armati. Silentium per sacerdotes, quibus tum coercendi jus erat, imperabatur. Mox rex, vel pri Ceps , prout aras cuique, prout nobilitas, prout decus bellorum , prout f cundia erat, audiebantur , auctoritate suadendi magis, quam jubendi pol fiate. Si displicebat sententia, fremitu aspernabantur, sin placebat, frameas concutiebant. Honoratissimum enim assensus genus, armis laudare. n) His in comitiis principes eligebantur, o & apud ea quoque licebat accusare de capitis crimen intendere. I γ
m) Idem e. Xxl. g. I. & t. c. L. Verba sunt ejusdem c. XI. per tota de M. G. cons. Claudianus de BelloGetieci ει Sidonius Apollinaria in panegyrico socero Auito Rugusto dicto, qui eadem fere de comitiis Gothorum publicis reserunt. adde Proco num Lib. ll. &lit. Ηist. Gothie. Ο Tacitus c. Xil. p. s. c. L p Idem e. m. f. I. c. .
. GL Distinctio autem psanrram ex delicto erv. ditores &transsilis arboribus suspendebant. Ignavos, imbelles & corpore in amescoeno ac palude, injecta insit per crate, mergebant. Qiis diverisitas supplicii siue respiciebat, tanquam sectera ostendi oporteat, dum puniunmr, Lotia ab ndi Qui in concilio professus , se Ducem in bello secuturiun, nec
promissis steterat, in desertorum quidem de proditorum numero ducebatur, sed non eadem ipsi irrigabatur poena, cum tantum omnium rerum fides ipsi
postea inrogaretur. νγ Scutum reliquisse in 'lio, praecipuum ilUtitan, nec aut sacris adesse, aut concilium inire ignomidiose se, erat: Multique s
303쪽
bat domo maritus, ac per omnem vicum verbere agebat. Publicatae enim pudicitiae nulla venia: non forma, non arate , non opibus marirum inveni bat . nemo enim illic vitia ridebat, nec corrumpere & corrumpi seculum V cabatur. t Homicidium certo armentorum di pecorum numero luebatur,
recipiebatque satisfactionem universa domus. υ Qui vero alterum bonis suis spoliaverat, aut injuriam secerat, capitali assiciebatur poena. x Vioribus denique in delictis pro modo poenarum equorum pecorumque numero convissimultiabantur. Pars vero mulctae regi, vel civitati, pars ipsi, qui vindicabatur, vel propinquis ejus, exsolvebatur. I qJ Tacitus e. Tl. 6. E. dc 3. de M. G. r sat Lib. VL e. ax de B. G.
ι ' Taeitus e. vL s. '. c. l. t Idem e. XlX. g. a. 3. e. I. inde etiam de Suionibus Ad. Bremensis de situ D niae apud Grol. inter Script. Ηiae Goth. p. ioi. Opitali vero, inquit. - - Batur poena, s quis alterius uxorem eo overit. aut vis proerit virgiηem. Et de Vandalis haee restit Salvianus Lib. Vll. de gubernat. Dei: Addi runt quoque hoc ad libidinem eomprimendam. severas pudicitia sanctiones decret rum, gladio impudicitiam cohereretes, ut passicitiam utriusque sexus ta domi coη-
nabli servoret assectus. V in publico metus istumi ae se duplici praesidio cost monia tueretur, cum es imus Di, quod amaretur, υ foris, qaia timeret α Τacitus c. XXI. f. a. e. l. x) Ita de Suionibus Λει Bremensis e. I. 3b T
LVIL Sicut autem veteres Germani omnem Reip. tautem in armis consistere communiter credebant: ita etiam primarius civitatum Suessicarum scopus erat bellum. γγ Huic procul dubio ansam dedit commune sacerdotum eorum dogma, quo animas hominum esse immortales et & statim post eorporis mortem in aliud traxine , nullo non tempore simplici plebi persuadere satage bant. Hisce enim principiis imbuti, quovis modo contemnebant mortem, di in acie quoque Versantes, tanquam floriose ac sortiter vita excessuri, exutitabant, cum qui morte occumbebant, quasi turpiter & misere morituri, i
mentarentur I imo non tam facile persuaderi poterant, terram arare & annum
exspectare, quam hostes vocare & vulnera mereri, pigrum quin imo & iners videbatur, sudore acquirere, quod sanguine possis parare. a Hinc nec 1 trocinia ullam habebant intaniam, quae extra fines cujusque civitatis fiebant, cum ea juventutis exercendae & desidiae minuendae causa fieri praedicarent ι δ & ipsae quoque bellorum causae ex libidine accersebantur: e ubi enim aliquis ex principibus in comitiis se dicebat ducem fore, & ut qui sequi vellent profiterentur, statim consurgebant, qui causam & hominem probabant, suumque auxilium pollicebantur. d ita, ut quotannis singula millia armatorum cx finiabus suis e) educerent, eorumque ope & vicos & agros finitimorum vastarent; publice enim maximam putabant esse laudem, quam latissime a finibus sitis v care agros, de hac re si issicari, magnum numerum civitatum vim suam sus nere non potuisse: D imo tantus gentis belli fluor, ut si civitas, in qua o ti, longa pace & otio torpebat, plerique nobilium adolescentum, ultro eas peterent nationes, quae tunc bellum aliquod gerebant, quia & ingrata genti quies, & inter ancipitia facilius clarescebant. g
r Inde ait Caesar Lib. VI. e. n. de omnibus Germanis i vita onmis in statas rei militaris eonfistit. & Seneca Lib. I. e. xo. de ira judicat: Germanis quid animo sus, quid ad incursum acrius 3 qaid armorum eupidius t quibus iis cuntur . ia auriuntur . quorum unicum illis eura est, in alia negligentibus Caesar porro Lib. IV. e. I. c. l. inquit: buevorum gens est longe maxima & bellic . sissima
304쪽
mma orinium Geminoriam. &Lib. I. e. eidem dieunturisdicti se mari, exercitat ri is armis, qui intra Maos Xκ tectam ma Iab rit. Imo incomparabilis hie belli ardor & virtus militaris Sueui eae genti non tantum pristia temporibus quasi innata fuit , sed seros ad usque poste os plane propagata. inde glinostamus Imperator Rudolphus Habspurgi eua . teste
mit Saea n Et huic insuper invictae fortitudini tribuendum.
quod iplis in omni expeditione regis Teutonici aciem praecedere & primia quoque proelium committeres per modum privilegii, concessum; quod ad tempora Caroli M. quidem, & quod ab eo Geroldus. Sueuorum Dux .eo fuerit donatus. resere Speculum Sueuicum e. Wa. erusque authoritatemii ulterius assirmant Stumptiua Lib. VI. c. I9. Chron. Helvet. Hertzog. Lib. V. pag. io'. Chron. Allat. α Crusius Tom. IL p. I Λnnal. Suev. alii vero in dubium vocant. Hoe interim certum. antiquissimum hoe esse privilegium, ita enim jam illud vocat Lambertus schataaburgensis ad ΛαIo r. de reh. Germ. vid. etiam Crusius Tomll. p. 233. α as . e. L α Eum canit Gothostedus Viterbiensis: Iudicio erit domisantar in orbe suo Nane incisque; Geri restataea proelia Merit. Ordiae primis erit, Ma vult primas habes.
Moreque MDimi primus in serit.
Adde Mnigahoven in Chron. Aliat. e. u. pag. Is. e. v. p. ram & supplem. ad eum pag. 434. Latraum Lib. VIII. P. 3s . Guilli mannum Lib. V. c. 1. P. aio. in Habspurg. Crusium Tom. it L p. 26a. c. L & Lehmannum ita Chron. Spir. Lib. V. e. 19. ubi plura exempla, quod Sueui nostri hoc priavi legio in eongressibus proeliorum usi fuerint, Occurrunt. a b Sie Appianus in Cesti eis pugnam Caesaris eum Ariovisto habitam describens. Marcomannos fuisse inquit: Mortis contemtores, spe rinimis uia. Et L canus in Pharsalicis Lib. l. v. s . de populis Germaniae Septentrionalibus. qui maximam partem Sueui. ita canit: - - certe popesi, quos vicit assis, ,
maximM Had urget lecti metita. Inde raradiis ferrum mens prora viris, animaeque coaces
mortis : es ellatiam, reditara parcere vita a Gestus e. XIV. s. 7. de M. G. & Ammianus Lib. XVL e. a. ein Alemanni
prodigere vitam pro victoria contendentes audiunt.b Caesar Lib. VL e. 13. e l. e Mela Lib. III. c. 3. e. L dJ Caesar Lib. vL
Z3. e. L e Idem Lib. IV. c. I. ML Idem Lib. IV. c. a. h. L
g Taeitus e. Xlv. S. 4. hoc studium . meis tempore etiam extraneis nationubus , qua bella gerebant . subsidia ferendi. adeo invaserat veterum M uorum animos, ut & sub Romanis, Huratia plane hostibus, stipendia merere haud detrectarent. In te Sido & Itali eua, Sueuorum Reges, eum delectis popularium primori in acie Vespasiani, eum Vitellio μ imperio contendentia. versebantur. Tacitus Lib. IIL Hist. c. aI. φ & jam an tea Iul. Caesar Germanorum opem de sortitudin m in prelio Pharia cocontra Pompejum erat expertus, eum praeeipue eorum auxilio Pompejanum equitatum superasset. Florus Lib. IV. e. a. Sie Caraealta vari sesumquemque & pulcherrimum ex Danubianis Sueuix inter eo oris custodes tibi adsciverat, ut jam supra ex Herodiani Lib. sv. e. 7. monuimus. αMaximinua quoque auxiliares ex Germania equites sibi elegit, quos cipue opponeret hostibus: idem Lib. I v. c. . ut taceam, et Antoninum Philoso um Marcomannoa in suo exereitu sustentasse, quonam ope Ge mlamen L man
305쪽
manos devicit. Rurtianus in ejus vita e. M. eone etiam is genere hic
Henr. Bebellum de veteri Germ. Geomiis e. --ino. apud Sehardium m. l. e. l. Neque tamen tantum ut gregarii milites signa Romanorum secuti sunt, sed non raro quoque primarias vices in aulis & eastria obtinuerunt: Clara enim nomina Latini, domesticorum Comitis, Agilonistribuni stabuli. Et Scudilonia rectoria Seutariorum , qui omnes Alcmanni, sub Constantio Imperatore, veluti dextris suis Remp. gestantes, coleba turi Ammianus Lib. XlU. e. ro. Zosimus Lib. II. nee ignotus Riccimee ex eadem gente. magister militum, qui tanta polluit auctoritate, ut mo . tuo Valentiniano III. pro lubitu de imperio oeeidentali disponeret. Vid. Cassiodorus in Chronte. Sic Eroeus Alemannorum Rex. captus a Constantio Chloro . praecipuus Constantino M. author suit capessendi imp rium ν Crusius Tom L pag. ra'. c. l. di Vadomarius quoque Alemannorum Rex, captus a Iuliano Imp. Ducis munere apud Romanos diu fuit functus, eisque utiles contra Persas praestitio operas vid. Λmmianus Lib. XXIX. c. i.
. LVIII. Arma non eadem erant omnibm. Communiter, sed rari gladiis, aut maioribus lanceis utebantur, & hastas quoque, vel ipsoriam vocabulo, frameas gerebant, angusto & brevi serro, sed ita acri, & ad usum habili, ut eodem telo, prout ratio poscebat, vel cominus, vel eminus pugna
rent. ὁ Porro de mimia habebant, quae pedites, & plura quidem sin 'i, nudi ac sagulo leves, spargebant, & in immensum vibrabant. i Neque de rant scuta immense, vel tenues di fucatae colore tabulae, non quidem
erro, nervove firmatae, sed inanim- tractus. Haec inter se ita conterere,
di capita & pectora eorum ope munim callebant, ut integra acies ab hostium His esset tuta, nec non nisi cursu insultantium manibus pedibusque dissicili negotio revelli & proturbari possenti ai Paucis praeterea erant lorica, sed vix uni alterive eavi aut galea; o Secus ac Quadis, qui loricas ex cornibus rasis in levigatis plumarum specie linteis indumentis innexas habebant. ν Rugi rum Lemoviorumque insigne erant scuta rotunda, brevesque gladii, ργ &Arii
super vires truces, insitae feritati arte ac tempore lenocinabantur; nigra enim sinita, tincta corpora, atras ad praelia noctes legebant, ipsaque formidine a que umbra feralis exercitus terrorem inferebant, nullo hostium sustinente novum ac velut inseritum aspectam. νγ Histe quoque partim conveniebant, partim diversa erant arma & cultus militaris Alemaunorum. Loricas enim &tibialia plane ignorabant, intem caput plerisue, pauci galeati, pneliabantur. Pectus & terga nudi lumbos usque, inde seminesia induebantur ad tibias d stendentia, e lino alii, nonnulli e corio. Ensisas ore, asinistro latere clypeus dependebat. Arcus, fundas de quae alia eminus feriunt, non habebant, sed ancipites se res & angones, Maadmorum operum instrumenta. Et parabblis erat haec gentis armatura, nec mestis opificibus indigens, sed ab ipsis, quibus gestabanu, facilis, si quid luxatum esset, reconcinnabatiari s
δ Verba sunt Gelli. e. VI s. 23. de M G. ejusmodi praelongas Germanorum . hastas in proelio Ariovisti eum Caesare habito appellat Dio Lib. XXXVIILaωκώς & Ammianus Lib. XVll. e. ra. de Quadia ait: quibas ad latrocinia magis. quam aperto babilibas Marti, hasta sunt istiores.
n Ita enim Caesar Lib. Le. ra. de B. G. de Ariovisti Mareomannorum regis aeter Germani celeriter ex ς saetactae sua, Mal re facta, impetus gladio ram amo . ' rant.
306쪽
a Bibas revellerrat, is desuper miserarint. Cons. Orositis Lib. VI. e 6 Dio Lib. XXXVIII. & Agathias Lib. L in s. & Lib. IL Hist. Gothici qui de aete Alemannorum & Francorum sub auspiciis Butilini Ducis contra
Buti lini. Ducis Alemannorum a describit. Sunt autem eodem teste e. LMetones bara . neque magna omnito, uegae vimiam exigua. tiara. ut es jactpoliat, os conserta manu pugnasium μ. laevia valida. Pars haram maxima ferro obtaua est, vix at bastile appareat. ξς id, qua terre lamatur. Iasummo ad, cuspidis latera Diuula nomisent. hamorari iis inodam ad inferea μissectentia. Non temere inter piandum angonem emittit nanoes. Si eor uistraverit, penetrat cuspis, nec Iacile se ea liberaverit, qui vulari Meepit. Pr hibebot exim auei laberentes earni. Mutosque excitant eruciatas, ut etiamst e terum Sus lectatis ηοου Dit . diuor ad latretium satis M. quod si imparis Bel peo, demder. V eam eo circumaguar, parte extima solam vereres Ne a potest, qui impetitas es. μι evellere bastam, spiculis retiaeatibus, aut gladio ab eisdere, quod ad ullum pertingere negarat. serro intercedente. MDialesWpexit noeas. partem ancoris ιυmam instam ac premem pede . praegrava tum dedaeit etveam. ita ut ferratis cedat manas. capusque eias N pectus aude tur. Me patentem nactus. nullo aegotio laterscit, ara secari is frontem ad i. Mu Msta alia galam verberavi.
in. Haec arma communia erant peditum. Eques vero Rura δε meaque contentus t hostem quaerebat. Equi ipsi, proprio solo nati,s Mou forma, non velocitate compicui, non variare gyram in morem Roman im docebantur. In rectum, aut uno flexu dextros agebant, ita cc uncto orbe, ut nemo posterior esset. x Quadis marro ex usu plurimi equi erant castrari, ne a steminarum visu exagitati raptarentur, aut in subsidiis ferocientes prod
rent hinnitu densiore vectores. I in Ephippiis non aetis Mur; a in Denis &phaleris, ινγ & licet mirifice ex equis pietnarent, b in universim tamen plus penes peditum e roboris aestimabant, eratae mixti d prcellabantur, apta & congruente ad equestrem pugnam Vesocirate peditum, quos ex omni iuventute delectos ante aciem locabant. Ipsi etiam equites sepius ex equis in praeliis desiliebant, ac pedibus praeliabantur, eosque eodem vestisq rem Dere inbeficiebant, ad quos se celeriter, cum usta potaret, recipiebatici e
Haec munera equitum. t Taeitus e. VI. f. 3. de M. G. Cluverius Lib. I. c. M. p. 364. gladios quoquo eis tribuit. nee temere; ipse enim Tacitus e. xviii. S. q. inter munera, quae dotis loco maritus osserebat uxori, gladium num ratia a Caesar Lib. IV. c. a. de B. G.
Taeitus e. m. c. e. i. ita etiam Ammianus de Quadi. Lib. XVIL e. ra. Et per spatia disicarmat ampis a sequentesati M. veIm terga vertrates, i modo velaritas Nais V morigeris, trahentesque sarta os . interdam est binos, uti permaratio vires foveat ja motorum vigorque μά-eretur auraresc
307쪽
o Caesar Lm. IV. e. a. e. l. inmae urursim turpisu - - , aut burtis habetur. quam ephippiis ni; itaque ad quemvis numerum epbippiatorem miniam, pia vis pauci, adire aiae na Inde Tacitus e. m. s. 4. inter dona eivitatibus finitimis prineipibus trans missa refert phaleras; & e. XVili. g. 3. inter munera a sponso novae nuptae Oblata isenatum emum; adde Claudianum in panegyrico ul. Honorii consulati ubi inter ψὰia Germaniae recenset: - stera δεαι B Aurelius Victor de Cataealla: Alema moram gentem popuIUam, eae equo miri et ii tem, prope Maeram a maean devicit. Et Adamua Bremensis de situ Din pag. Ioa. c. l. sui onea voeat optimos ex eq- bellatores.
o Τaeitus c. VL , s. e. L quibus eoncordant, eruae habet Agathias Lib. IL hist.
Gotta de Alemannis: Nau, aist pauci admodum. non utantur, avito more Getaeatiore ad perimem petram exerciti. Et de suo tempore eadem adhuc refert Guillelmus Apinus de rebus Normannorum apud ilL Leibnitium Tam l. s. R. M. P. Da. incomparabilem insuper eorum bellicam viri tem laudans: - - me gera arimosa ferae refert Minos , sed equos non darere eota Iaibas illoris, suam lamea. tias valet eημι
nam nec equus Mee mallibas giratur eorum,aee validos ictus dat lamea. preminet ensis: Sunt etenim Lui specialiter'peracuti illorum gladii, pereassum a vertice corpus
depo ηtur equis, potius cenaado perire, quam dare terga volunt, inam boes t Marte tintina, quam dum sant Naura. -
ο Ita enim Caesar Lib. L e. s. de B. G. Ariovistus bis Mindas aetas exemtam
eastris coartarit , eprestri prata inaleatis. Greas hoc erat p.rma, quo se Gemmai rameaere et Ouam millia erant sese. tumem Minero pedura veiloci da i
aurias. eoacam au. qui Pariore vatiere acc*to equo deciderant , circum. Metitati s πο erat lamitu prode dam, an celarias recta ras, tota res dorum exercitatione eeuritas , ut jabis equorem sine n insum a Pareas. lCons etiam Ammianum LS Ol. e. ia. qui Alamannoas ait, ideo pediates immiscuisse Muitibus, quo humi occulte repetantes , latere sorato menti, incautum recto m hostem praecipitem agere, levique negotio trucidare possent. to insae Lib. IV. c. a. c. LII. LX. Neque tamen, uti jam sepra ostendimus, integra civitas, si hellum ortum, in expeditionem proficiscisarer, sed definiebatur numerus: Centeni singulis ex pagis erant, idque ipsium inter suos vocabantur, & quoa primo numerus, postea nomen & honor erat. D Viros sequebantur muliores- Hae una reliqua familia praecipuum sortitudinis incitamentum, cum in praeliis fimi rimi ullulatus & infimitum UGitus audiremur. cuique lanctissimi irites, hae marimi l udatores. Ad matres , ad conjuges vulnera ferebant, nec illis numerare, aut exsugere plagas pavebant: cibos quoque &hortantia pugnantibus gestabanti imo memoriae pria rum, quasdam acies i sinatis jam & labentes α seminis restitiam, constantia precum, & objectu
pecorum, & monstrata cominus captivitate , quam longe impatientius fimbnarum suarum nomine timebant. ga Castra enim taedis di plaustris Q circum
308쪽
bant, quae & exeuntium in proelia animos accedebant, & si opus, contra hostium incursus ea quoque defensabant. Et ne divino quoque , dum pugnarent, destituerentur auxilio, effigies & signa quaedam detracta lucis in praelia fictebant, Diisque suis diversam aciem sacrabant, quo Volo equi, viri, cimeta victa, occidioni dabantur. I M Tacitus e. VI. g. 7. de M. G. D Ira Geitus c. Vii. g. 3. &4. et e. Vili. g. I. de M. G. adde Orosium Lib. Vl.
c. ar. qui Cheruscorum . Sueuorum & Steambrorum foeminas tradit in proelio cum Druso habito intra plaustra conclusas, deficientibus telis. paruos filios, collisos humi, in ora hostium projeeisse. Licet hoc immane factum non his . sed Alpinis sceminis tribuat Florus Lib. IV. e. xli. g. s. ει inter eadavera barbarorum , in Marcomannico bello , corpora muli rum armata reperta fuisse , testatur Xiphilinus in Excerpti Dionis Lib. LX xll. p. 8o3. M Caesar Lib. L e. st. de B. G. testatur hoc de exercitu Ariovisti; & de Butia lini Alemannorum dueis aete ait Agathias Lib. Il. hiae Goth. sed Urotas curruum, quos habetat plurimosa etint vas inter se flantes, immersti solo , me diolo tenus, ita, ut pars tantam orbis altera emineret. 0 Qesar Lib. I. e. s I. e. I. Aciem Dam rhedis S carris eirea dederunt evia, Arimuisti , ne qua Des in fuga reliis ueretur. Eo mulieres imposuerant, quae in pre-ἰiam pro Mentes milites passis crinibus sentes implorabaat, ne se is Iervitutem
Gei tua c. Vil S. a. de M. G. IJ Idem Lib. XV. Annal. e. n. 6. 3. . LXL Praelii tempus sub initium novae M lunae eligebant, quia hoc auspicatissimum rebus gerendis credebant. Acies vero per cuneos compon batur , m quos non casus, nec fortui in conglobatio , sed familiae & propimquitates Aciebant, Q ita, ut ipsi cunei vel turmae secundum nationes quoque distinguerentur. I, Hos ante ipsum praelium dux obequitando singulos ad vir tem & iam heroica adhortiuatur, H & bono animo esse jubebat, spe p .riundae praedae. Ipsum proelium per cantus & ingentes clamores auspicabatur,. primum quidem vagis incursibus, & disjectis per catervas , postea vero Ionga adversus Romanos militia & signa sequi, & subsidiis firmari, & dicta imperatorum accipere insueverunt, o ita tamen, ut magna alacritate in hostem irent, non placide & composito gradu , sed cum impetu ac violentia, velut illico, quicquid hostium erat, discerpturi. o Manibus jam consinis, Dux manu, voce, vel vulnere quoque, pugnam sustentabat, & prout ratio astulabat, mox has vel illas a partes adequitabat. Q Turpe enim principi, virtute vinci, turpe quoque comitatui, virtutem principis non adaequaret Jam vero infame in omnem vitam & probrosum, superstitem principi suo ex acie recessisse, illum defendere , tueri , sua quoque fortia ista gloriae ejus assignare, praecipuum erat sacramentum. Principes pro victoria pugnabant, Comites pro principe. Nec minor reliquae plebis fortitudo: Cedere loco, dum modo instes, consilii potius, quam sormidinis arbitrabantur, γ) scutum vero reliquisse, praecipuum erat flagitium. α Hoc enim ultumam in praeliis difficilioribus remedium, quo se philange Q facta, defenderem & inter se continis ita protegerent, ut nulla pars corporis ab hostibus irruentibus facile laedi posset. Hoc modo aut moriendum , aut vincendum. In dubiis praeliis corpora suorum reserebant, obtenta vero victoria, festis epulis, & Iarto camni, dies noctesque consumebant, o diisque sitis, captivis mactatis, persolvebant Srates. Neque tamen terrestribus tantum exocitibus, sed di classibus Duiligod by Cooste
309쪽
valebant sumi, & inter eos imprimis Suiones: do quorum navium tulis erat forma, ut utrimque prora paratam semper appulsui frontem ageret, nec velis ministi aretur, nec remos in ordinem lateribus adjungeret, sed solutum, ut in quibusdam fluminum, & mutabile , ut res poscebat, hinc vel inde remigium. Haec de re militari veterum Sueuorum dicta sufficiant.
si Caesar Lib. I. e. so. de B. G. Pum ex eaptivis quereret Cesbr. quamob evr mriosus praelio nora decertaret . hanc reperiebat cavsam : quod apud Germanos ea consutiado esses, ut matres familias eorum sortibus' vaticinationitas decla rarent, utrum proelium eommitti ex usu esset, nee ne Z eas ita dicere; non esse fas Germanos superare. s ante novam hinam proelio contendi genti Cons etiam Tacitus e. M. , a. de M. G. Tacitus e. XI. f. 8. de M. G. eundem morem, acies per cuneos compone di, ad sera usque tempora observarunt Alemanni: ita enim Agathias Lib. II. e. l. de praelio inter Butdinum Alemannorum Ducem & Narsetem. vices Iustiniani Imp. sustinentem. in Italia commita: Acies ins Alemannis. α Francis citarei aut Deltoti in speciem a latitudine in artam procurrebat. se me ut eaput suillam , cujus velut os demum stringinque scutis vallabatur. Latera per ordiaes cohortesque in langum porrigebantur, tr sverso ferme posita, pa a latimque magis ae magis diducebaηtur, ut iis me amplismum Mecuparent Da tium, tanta ibi raritate , at multam hei ix is interponeretur tergaque homianam aperta conspicerentur. Mahant avers inter se . at recta se boibus objic rent. pu arentque tutiores scutis protecti, terga autem matvo uro contraposita
munita leat. 40 Tacitus c. Vll. 6. 3. e. LD Ita enim Caesar de exercitu Ariovisti Lib. I. e. st. de B. G. tune demam προ
cessario Germani suas copias e cinis edaxeruat, generatimque constituerunt, pa mus intervallis, Baratis, Marcomaanos, Triboccos, Largi es, Nemetes, Se duos, Sueuos.
O Ita enim Tacitus Lib. II. Annal. c. - . s. q. de praelio inter Arminium Et
Maraboduum commio: At irae Arminius equo conlinans cuncta , ut quo que adussius erat, recuperatam libertatem, trucidatas legiones, spolia adhaeiela Romanis di repta is maribus multoram ostentabat. Et mox addit e. seq. g.
r. Neque Marabosias Diatur sui a probris in hostem a inebat; tandem S.
His vocibus instinctos exercitas propria quoque ea a stimulabant; adde quam de Butilino Duce ad Alemannos suos & Francos habitam allocutionem re sere Agathias Lib. II. c. l. & de onodomario eorundem Rege fimmianus Lib. XVI. c. I
memo rant, primumque omnium virorum fortium ituri in praelia eanuat. Suae illis hae qlloque carmina, quorum relatu, quem Barditum vocant, accendunt ani mos saturaque pug ηε Iortunam ipso canta Morantur. Terrent enim trepidantae prout Dauit acies. Nec tam voces ilia , quam virtutis concentus videntur. Afectatur preci ve asteritas soni effractum marmur, objectis ad os scalis, q- Henio ' gravior vox repercussa intumescat. innie eantum quoque egregie describit Ammianus Lib. XVI. c. Ia. dum ait : Barritam civere vel mari mum . qui clamor ipso servore certamisum, a tenuis urro exoriens, paulatimque adulescens, ritu extollitur factuum cautibus illisorum. Λdde Vegetium Lib. li I. c. I 8. c. l. qui clamor autem inquit , quem barritam vocant, non debet altili, quam acies utraque se junxerit. o Verba sunt Taciti Lib. ll. Annal. c. s. g. 3. sic Maraboduus in aula Λug sti educatus, Strabo Lib Vll. pag. aD. ibi didicit artem militarςm . ita ut exereitum haberet LXXIV. millium in armis ad Rom. militiae disciplinam usumque armorum pene institutum vellitas Lib. ll. c. Io9. Et
cum Germanicae juventuti ii situm . ultro eas petere nationes , quae beli iunx
310쪽
Ium aliquod gerebam, dubio proeul sub Romania militantes, eorumque
disciplinam artemque militarem condocefacti , in patriam revertentes s has artes quoque bellandi seeum retulerunt, easque conterraneis suis
communicarunt, quae postea ipsis Romania exitio fuere. o Verba sunt Agathiae e. l. praesium Narsetem inter & sepe laudatum Butili num in Campania commissum recensentis; Eadem quoque habet Λmmia nus Lib. XVI. e. Ia. pugnam inter Λlemannos & Iulianum Caesarem pro. Pe Argentoratum habitam. dum ait: properantra cito, quam confiderato carissis G ani. Et in primo eum Caraealta commisso praelio tanta ira incita tos in Romanos irruisse Alemannos testatur Xiphilinus ex Dion. Lib. LXXVlL ut tela, quibus ab Osroenia vulnerati erant f dentibus evelle
rent e corporibus, ne interea manus a caedendis Romanis averterent.
Q Tacitus Λnnal. Lib. II. e. et . S. - Λmmianus L. XVL c. I .. verba sunt Taciti e. MV. I . de M. G. quibus jungenda Ammiani Lib. XVL c. IMI Tacitus e. VL s. 8. de M. G. ab Idem e. VL S. s. e. Lab De hae re ita Dio Lib. XXXVIII. pag. 83. in deseriptione Ariovisti contra
Caesarem instructae aciei: Itaque treceni quique armilae facto, aliqvando plures, ποππ-quam pauciores, sicaris uvissiquaque sese septenιes, erectique flantes, ηeque invadi, quod eraat conferti atque coneιο , neque disturbari ob deotatem p terant. Idcirco neque agebant quicquam . neque patiebantur. atque ita allo lo aenes veluti turribas septi saba Lb Τacitus e. VI. f. s. de M. G. 0 Idem Lib. I. Annal. c. 6s. S. I. Q Idem e. XLlv. , ix. de M. G. adde Ad. Bremensem de situ Daniae pag. Ioa.
e. l. eui dieuntur in savibra optimi bellato res.
. LXIL Ipsa autem quod attinet gentis bella & acta heroica eaque
immortalia, multi quidem, o sique doctassimi viri, circa antiquissima occupati, celebre illud Romanae urbis, Brenno duce, a Gallis patratum incendium,
expilationem Delphici templi , & quicquid modo egregium & gloriosum a Scythis, Cesto- Scythis, Celtis & Gallis in Europa & Asia gestum fuit , e
dem tribuere & adscribere solent; in nos consilio haec praetermittimus, utpote incerta, dubia, & non nisi ambiguis conjecturis superstructa , inchoantes potius a temporibus nativitatem Salvatoris nostri paulo antecedentibus , quihus jam gentis nostrae migrationes & expeditiones certiores institutae. Cain sim tunc latius inclarescendi dederat contentio quaedam Sequanos inter & mduos Gallos agitata. Arar fluvius hujus utriusque gentis tas discriminabat: hunc ejusque vectigalia utraque cum sibi ficilius indicaret, D cruentissima e inde orta bella, omnisque Gallia in duas factiones divisa fuit, quarum ait rius principarum AEdui tenebant, alterius Averni atque Sequani. Hi cum de
imperio utrimque multos annos contendissent, factum , ut ab Avernis , Sequanisque Gemiani, Sueui maxime, mercede accerserentur ; quibus cum ad Cn. mill inm numerum Rhenum trajectis K dui sese eorumque clientes semel atque iterum opponerent, ingenti clade facti, omnem nobilitatem, omnem Senatum, omnem equitarum amiserunt, ita, ut Sequanis obsides dare nobialitanos civitatis, & jurejurando civitatem obstringere cogerentur , - nesue obsides repetituros , neque auxilium a Populo Romano , eorum amicis, 1-HOraturos , neque recusaturos , quo minus perpetuo sub illorum ditione ad
me imperio essent. g Misera itaque haec gentis conditio, quam vero opost prior victorum Sequanorum subsecuta est. Qui enim hactenus pro Acio sese gesserat Ariovistus, Sueuorum & plurium aliarum Germania: sciatam re Vorumen I. R iam Dissili Corale