장음표시 사용
291쪽
nec extis inspectis flammis traderetur, vel arbori inque suspenderetur. d
Speciale vero quid, praeter haec, circa cultum Hermae, occurrit. Huic in imula oceani castum mi nemus dicatum, inque eo vehiculum veste contectum, attingere uni sacerdoti concessum. Is adesse penetrali Deam intelligebat, v ctamque bobus staminis multa cum veneratione prosequebatur. Laeti runc dies, festa loca quaecumque adventu hospitioque dignabatur. . Non bella imibant, non arma sumebant, clausam omne ferrum, pax & quies tunc tantio nota, tunc tantum armata, donec idem sacerdos saturam conversatione mortalium Deam templo redderet. Μox vehiculum & vestes, 3e quemadmoduna credebant, numen ipsum secreto lacu abluebatur. Servi ministrabant, quos statim idem lacus hauriebat. Arcanus hinc terror, sanctaque ignorantia, quid
sit illud , quod tantum petituri videbant. e
a. Λras habuisse veteres Germanos & se ει Sueuos ex Geito eonstat, eampum cladis Varianae deseribente. Lib. I. Annal. e. 6r. . . ubi: D u propiisquMDrbara ara, via tribuaos, ac primorum ordinum conrisara mactav roti cons. etiam Plinius Lib. XIX. e. 46. HisLNat. X Cluverius Lib. l. e. 3 s. p. a93. Schedius de Diis Germanorum syngr. ILe. as. 8c a6. Arnhiel Cimbr. Miden Relig. e. N. qui figuras ri modi iararum aeri incisas exhibet. ir Tacitus de M. G. e IX. , r. Deorum maxime Mercuriam es t , evi certis di bus humanis ovoque hM litare fas habent. Idem Lib. Mil. Λnnal. c. s g. 3. Sed bellum Hermunduris prosperam, Cattis exitiosus suit, quia victor dia
versam aciem Marti ae Mercurio sacraverat, quo voto equi. viri, cancta victa toceidioni daatari De Semnonibus sacra sua homine publice prius interfecto tincipientibus, f. praeced. egimus, dc de Suionibus reliquisque Seandi nauta sincolis eadem refert Λα Bremens. de situ Dan. p. Io . apud Grol. e. l. dum ii ait: De omni animante. quod masculinam est, novem capita asseruntur, quorum sareulae Deos tales placari mos es. cons etiam Procopium Lib. u.
a Geitua de μα e. IX. f. I. Berciam ae Martem e cessa Mimalibus placaat. adde paulo antea allata Λα Bremensia de Suionibus.
Λnnai. c. r . s. 3.e Diodor. Si eulus Lib. V. Biblioth. Μ Sacerdotes ex auolasis ' victimarum extis de futuris divisant, eis e plebs innuersa morem ierit, imprimis, ubi de mum imomenti rebus onsultatis incidit, mirandum es iaeredibilem quendam ritum Observant. Hominem immota res sipra transversum pectoris septum gladio feriunt, stas caeso prolapsoque e essu es eonvulsione membrorum s adque e cruoris μ' 'se Doro prefmunt. eons. etiam strabo Lib. VII. dc Lib. IV. Agathias iLib. L e. I & Adam. Bremensis e. l. tibi: de Suionum sacrorum ritu haec reserte Corpora Mum suspendant ar in lacum, qui proximus est templo. Is erimiacus tam sacer est gentia us, ut fluuia arbores ejus ex morte vel cibo immes torum divisa eriaratur. Ibi etiam eanes, qui pendent cum hominibus, quorum eo ora mixtim suspensia narrauit mihi qridam christi oram se LXX. visi cadde Schedium Syngr. II. c. 3I. c. i. db Plinius Lib. XVI. e. M. H. N. Agathias Lib. I. c. l. de Alemannis : Numina placant equis alusque animatibus, qua desectis cervicibus saerant. cons. Cluu rius Lib. I. e. 3s. c. Le Verba sunt Taeiti c. XL. f. s. de M. G. quibus cum quoad epulas post saera peracta institutas jungi possunt, quae de diebus festia Sueonum habet ΛαBremensis de siti regn. septentri c. a34. ubi: Glat quoqae dist novem anno communis omnium Saeonia provisclaram sole uas celebrari , ad quam videlicet solannitatem nulli praestatur immanitas; reges populi omηes saguli sina ad oesuam trimmittiint.
292쪽
L XLVR Saeroram miruta Sacerdotes erant. Hi candidis vestibus induc D pedibus nudis, g secra per Emanti Apud Naharvalos vero S cerdos minebri omam antiquae religionis luco praesidebat. ε Tanta horum
auctoritas erat, ut in consortium regiminis plane admitterentur, omnisque magistratus ab eorum nutu dependere videretur. Scire enim eos Deorum volumtatem , eorumque iussa per Sacerdotes ad mortales perserri, omnino credebant. O AEnc Deorum voliantatem in omnibus negotiis siilcipiendis per si cerdotes sedulo explorabant, neque quicquam eis inconsultis gerebant. Sacerdotes praeterea inviolabiles erant, i comitiis intererant, silentium in eis imponetrant, m) omnisque penes eos coercendi, inque delinquentes an madvertendi potestas, n) ut sic omnino major eorum auctoritas ipsa regum. Varii eorum erant ordines, & inter hos notissimi Barde, Poeta ae M ei, o
aut sertia virorum illustrium is , bella item domestica & cum extraneis gesta,racundia sua in carmina reserte, eaque dialobiis lyrae modulis ante congressus eradiorum ρ inque publicis & festivis conventibus σὲ cantare istebant. His secundi erant Druides; Sed an Germani & fie etiam Suevi nostri Druides M. buerint, controvertitur adhuc, maxime cim Caesar ν Druides apud Germ nos tasse diserte neget. Ast silva res est, qui enim circa Deos & sacrificia
Germanorum non leviter erravit, non potuit non circa sacerdotes eorim mommiser quoque labi. Certe Diogenes Laertius f Germanos Druides habuisse perspicue tradit, di seperstitio veterum Sueuorum erga lucos & arbores, vota ibi nuncupata & tauta, ramorum quoque se dumque divinandi caussa ven ratio, cultum a Druidibus acceptum omnino indicini, e qui in eo omne vitae tempus impendebant, nec quicquam robore secratius hab manti vi in Druides ex prima erant nobilitate, x & ob San atem ab omnibus servitiis
licis & tributis immunes. I Sedes sibi legebant vilitas silvas & jecus;
a hic, maxime siti roboribus Diis sacratis, quaestionibus divinariam rerum occulta alta scrutabantur, a de moribus disputabant, b in terrat mundμque magnitudinem de formam' inquirebam, coeli tandem motus de siderum observabant, eorumque ex influxu taura praedicabant. e Maxime autem de auditoribus suis, quos viginti ἐγ per annos onini eruditionis genere erudi bant, & reliquae plebi, persuadere allaborabant, animas non esse mortales, e sed ab aliis pia mortem ad alios transire. Praeterea quoque acrificiis, ut de alii sacerdotes, maxime hominibus immolandis, adhibebantur, D nec a rei quis negotiis civilibus, publicis de privatis, arcebamur ; g imo in bellis dirurimendis de in pace concilianda tanta eorum apud adve tam iuxta ac Boni maciem erat a ritas, ut non raro, cum iam extra teli iactum ventum, vesomnia sis facundia componerent. ι D Pliniua Lib. XVI. e. ulti de AE mne straboni Lib. VII. Geogr. ρο ιν - is dicuntur. 8 Tacitus e. XLII l. de M. G. id Tat itus e. X. e. L E Idem α a. c. L ι) Ammianus Lib. XXVIu. e. c. - Tacitus c. XI. g. r. e. L α-- per Dinistra, quom tum v carrcemsi μ
293쪽
pb Ex quo larian Germanorum Barditus originem duxisse videtur, quo in praelium ituri animos sibi accendebant. futuraeque pugnae fortunam ipso cantia auguranantur. Tacitus c. ni. g. r. de M. G. cons. etiam Λmm . anum
Lib. XXXI. e. 7. & Diodorum c. l. a Latius hoc demonstravit Maim M. millas Praeses in observat. Halens. Tom. III. ObLL S. M. ν Lib. Vl. e. al. de B. G. Germa instim ab hae rex'etudine Gallorum dissὸ atruam aeque Dratas habrat . qui rebus divitus pronii neque sacriscus pudeat. ιγ In Ptooemio ad vitas Philosophorum: Apud Gemarar quoque S Gallos.
Druida appellanar. Ita enim recti1 ime Celtax interpretatur Cluverius Lib. L e. a . c. i. quos Galatis . seu Gallis, hic opponit Diogenes, eique consentit Diodorus Siculus. Caesaris eoaevus, qui morςa CeItarum ad Selathas usque perquirens, inter eos distincte Druidarum meminit Lib. V. Biblioth. Celtas autem etiam Germanos antiquitus appellatos fuisses fusus docet Cluverius L. L c. a. de Germ. antiqv.
t praeter iam dicta vid. etiam Aventinus Lib. II. Annal. Bojor. e. VI. n. 24. dc Erichius in Chron. Juliae. Lib. L c. r . p. 34. qui meminerunt locorum
ubi veteres Germani saera sua faeiebant, postea in eoenobia conversorum: adde quod sequenti tempore capitularibus regum Francorum hoc religio
nis genus gravissimis sub poenis prohibitum fuerit. a Plinius Lib. XVI. e. ε . e. l. x Mela Lib. IIl. c. a. de sit. orb. Caesis Lib. VI. c. 13. de B. G. ) Canr c. l. c. I . ab Mela c. L ab Caesare. XIV. e. l. bb Strabo Lib. Iv. Geogr. pag. I97 cb Caesar e. 14. c. LMela e. L d Caesar dc Melae. I. eb Caesar & Mela c. l. Λmmianua Lib. XU. c. s. Lucanus Lib. I. PharsaI. D Caesar e. I 3. e. l. Plinius c. LStrabo e. i. g) Caesar c. 13. c. I. hJ Strabo c. l. Diodorus Lib. V. e. l. cons. etiam de Druidibus omnino Es Pusendormus & Schurasset schius , qui peculiares de ita conscripserunt Dissertationes.
I. XL L praeter jam dictos viros Sacerdotes sueui etiam una cum
reliquis Germanis foeminas fatidicas in consortium sacrorum admisere. Hae tanta apud eos au ritate pollebant, ut in omnibus belli pacisque negotiis nihil plane eis inconsultis molirentur. Secretiora enim eas cum Diis colloquia
agitare, sacrumque aliquid providumque sceminis inesse, constanti fide puta banti i Augebat hanc superstitionein, ut Deas plane arbitrarentur, quod plerumque a reliquis hominibus sejunctae edita in turri habitabant, nec nisi per nuncios, ex propinquis delectos, consulentibus responsa dabant. Haee consilia nec aspernabantur, nec negligebant; si quid etiam dissidii inter eos
ortum, integram causse decisioncm earum arbitrio committebant. I Dabant autem responsa non domi lautum, sed etiam cum exemitu proficiscentes in expeditionibus m bellicis, tunc enim aut Martios heroum animos clamoribus siste ad proelium accendebant, faustaque quaevis riminabantur, aut si indicia irati numinis aderant, a bello eos revocabant. Omnium inter has celebe rimae erant rim, n & Hesseda o virgo apud Bructeros, Perea si itidem eodem tempore circa Nicri ripas vira, & quibus haud inferior Gonis, DDomitiano imperante in gente sua magna Ia deflorens, atque imperitans. Τaeitus Lib. IV. histor. c. 6I., ες c. VIII. 3. de M. G. eitus Lib. IV. histor. c. εs. 6.8. O idem e. L S. 7.Εjusmodi sceminae satidieae erant in Exereitu Ariovisti. ait enim Plutarchua in vita cisaria; auxerant terrore. Gere nonam vaticinia mulieram sacra
294쪽
νam, Pa in vortieti stumnam inspiciotes, ex strepitaque V fluctuatione ammam futura praesagiretes. pugnare eos ante novam lunam metabant. Cons etiam Caesar L. l. e. sin de B. G. & Agathias Lib. II. cum subsidii Gothis a Francorum rege Theobaldo adversus Narsetem missi meminerit, erant, inquit. in exercitu vates Alemannica. quae predicebant incipiendi proelii tempus S me tam. Et de Sueuorum staminis etiam P. Diaconus Lib. Ill. e. 7. de gesti
Longob. refert: Sueuos, dum contra Saxones, quorum terras Occupave rant . pugnare voluerint, foeminas consuluisse, quae praedixerunt quidem,
sed aliter, quam futurum erata Cons. hic omnino Schatentiis in hist. V eilph. Lib. IL p. Ias. & M. Altingiua in descript. Germ. veteri incp. 87. & IOr. η Tacitus de M. G. c. VIT. S. s. o Idem c. Vili. S. 4. c. l. p Hub. Diom. Leodius in antiquit. HeideIberg. pag. a . Quo tempore 'Peda virgo
in Bructeris imperitabat, vetula quaedam , cui vomen Dicta, eum collem, arinunc est arx Hotilbergess,'Dttha eossem etiam nomen habet , inhabitabat iverastissmumque phanum incolebat, eujus fragmenta adhuc nuper vidimus, dum comes Palatinus Friderietis factus elector domum construxit , quam novam aulam appellant. Haec mulier vaticiniis inciria es quo venerabilior foret, raro e pharais eoaspectum hominum prodiens. volantibas e filium ab ea petere, de fenestra. non prodeunte valia. respondebat. Et ister eortera praedixit, ut iaconditis veris Mas eanebat, suo eolli a fatis esse darum, ut laturis temporibas re iis viris, μοι nominatim recensebat. inhabitaretur , c etur ornaretur, vallisque Iab ipsa multo populo is,abitaretur,'templis celeberrimis ornaretur.
iam is Celtica vates oracula reddebaι Domitianum adierant.
ί. XUX. Sortibus, praesam & auspiciis imprimis quoque dediti erant
Sueui. Sortium consiletudo simplex: virgam magi ferae arbori decisam in se, culos amputabant, eosque notis quibusdam discretos super candidam vestem temere ac istuito spargebant. Mox, si publice consia labaturai. sacerdos civitatis, sim privatim , ipse pater funiliae precatus Deo , coelumque suspiciens, ter singulos tollebat, sublatos secundum impressam Ata j notam interpretabatini Si prohibuerunt, nulla de eadem re in eundem diem consultatio, sim permissum, auspiciorum adhuc fides exigebatur. νγ Nec incognitum apud eos, avium voces volarusque interrogare. ν Proprium igentis equorum quoque praelagia ac monitus experiri. Publice alebantur in suum dictis nemoribus aelucis candidi & nullo mortali ope conrassi, quos pressos sacro curru sacerdos, ac Rex, vel princeps civitatis, comitabantur, hinnitusque ac fremitus obser vabant. Nec ulli auspicio major fides, non solum apud plebem, sed apud proceres, apud facerdotes: se enim ministros Deoruin, illos conscios putabant. e Si bellum gerendum, cujus exitus incertus, ejus gentis, cum qua bellum erat, captivum, quoque modo intercerptum, cum electo popularium suorum, patriis quemque armis committebant, victoriamque hujus vel illius pro praelis. dicio accipiebant.
f. s. & s. c. Lub idem , . e. l. Haee procul dubio causa fuit, quod Alemanni, omisso bello. ultro a Constantio pacem aliquando Detierint, inquit enim Λmmianua Lib. XlV. e. ro. AE' Barbari s cepto pro is alium reram ratione eonssio. dirimentibus forte auspiciis, vel eo redi prohibente audoritate sacrorum molliso vigore, qgo Identias re mi. optimates misere, delictorum Haiam petituroses pacem. eonc hic omnino Λgatiuaa Lib. II. Hiit. Goth. . . . i
295쪽
si. L. Mune eullam, Hae sacra veteres Sum ad seros usque annoΦeonservarunt, nec ullo modo a patriis institutis & moribus sese avocari permiserunt. Licet enim jam Seci in in Germania Cis-Rhenana ae) evangelium de Christo praedicaretur, & sic in finibus haberent, qui ad suavissimum Christi iugum subeundum eos alliciebant, antiquae tamen superstitionis adeo erant i naces, ut non solum a gentili cultu & filia religione non discederent, Christ que nomina darent, sed insuper expeditionibus suis in Rhaetiam & Gallias s sceptis facta Christiana undiquaque excinderent, de tam in ipsos homines, quam in templorum parietes & altaria quam immanissime saevirent. γ Nec devictis jam a Cilodouaeo Francorum rege pronior erga sacra Christiana erat animus ; licet enim hoc tempore Fridolinus, a gente Hibernus, in Helvetia& Alsatia diu versatus, nomen Christi fidemque penes eos multis rebus divin
tus patratis assereret, inque ea sedulo eos erudiret, adeo tamen praefractae erant mentis, tantasque in cordibus eorum superstitio vetus radices egerat, ut ab
arborum, fontium, collium valliumque cultu nullo plane modo abduci, nec non nisi pauci Christianis sacris initiari possent, quorum tamen fides etiam tantum temporaria erat. Mox enim ad pristinum paganismum prolapsi, spurcitie gentili verum Dei cultum contaminarunt. ιγ Donec tandem Episcopaliabus e & monasteriis in Alemannia sub finem Sec. VI. & initium Sec. Vssi a Francorum regibus instinitis, restauratis, & in loca magis commodiora translatis , jam mollior gentis consuetudo valeret, multique horum antisti rem &monachorum cura gregi Salvatoris nostri annumerarentur, quem laborum s cium imprimis non parum promovisse videntur B. Columbanus & discipulus ejus Gallus, qui ex Scotia circa A. C. DCXVI. in Alemanniam venientes, misserae genti, maxime circa B amicum lacum habitanti, veram ad Christum viam indeses studio, summa dexteritate, monstrarunt, eamque rejem, id lis in rectum tramitem duxerunt ; d & licet non pauca eis ab initio Occurrerent obstacula , dum Gumo Mevia mae eos non solum aliquando graviter persequeretur, sed insuper plures ex plebe, ira ac invidia commoti, eos v Iuti Sacrorum suorum violatores insevirentur, consilioque communi occidere gestirent; omnes tamen has dissicultates, Deo adjuvante, feliciter super runt, & quae fausto omine coeperant, per s.ccesseres, vita ac fatas claros, omni modo ad optatum finem perducere allaborarunt. Negari quidem n quit , etiam post haec tempora non exiguas superstitionum gentilium reliquias in plurimis Alemanniae partibus remansisse, quae non minima Munefrido Avis,
boni eio alias dicto, postea Archiepiscopo Moguntino, negotia facessere ; ast & hae in synodo Liptinensi g A. C. DCCXLIII. sub Carolomanno habita di aliorum Franciae regum capitularibus h penitus abrogatae & gravissimis sub
poenis prohibitae fuerunt, tantaque Sueuorum , posteriori tempore, Versus mistigionein Christianam Zelus invaluit, ut non solum destrueta antea loca sacra rursus exstruerent, sed novas plane ex fundamentis erigerent aedes sacras , co nobia & collegia, eaque pro more illorum Seculorum, praediis, agris, fumdis & decimis, pro remedio & redemtione animarum suarum, quam munificem tissime donarent, ut vel hodie innumerae, quae adhuc extant donationum defundationum chartae & monumenta publica, ipsaque monasteria & loca facia, ubivis obvia, quam manifestissime testantur. i x Irenaeus Lib. I. adversus haeres. e. 3. Nam eta is mando loquela di iis sint.
Hreus traditionis tamen una radων est, is neque ba, quae in Germania tu duas bat Eee a. aliter credant, alli aliter tradunt. Conc etiam Tertullianus Lib. L advers Iudaeos ubi et tam rex m etiam is Germaniam porrigi.
296쪽
ya Ammianus Lib. XVII. e. Io. Inde passim de tyrannide & impietate Alema
norum in Christianos eorumque aedes saeras exercita conqueritur Hier
nymus in operibus suis, & imprimis ad Geruntiam de Monogamia epistola. Conc etiam Agathiam Lib. II. ab init. Hist. Gothic. ubi de expeditione illa Buti lini & Leutharis, fratrum & Dueum Alemannorum, ingratiam Gothorum suscepta loquitur. &quam impie sese contra Christianos in ea gesserint, fusius demonstratis Conf. hie Fridolini incerti authoria historia apud G. - Τ. I. S. R. Α. p. as . Guili mannus in Helvet. Lib. L c. I r. n. a. & Coecius in DagOberto cap. VI. pag. 4'. a Ita enim de Alemannis loquitur Agathias Seriptor See. VI. Lib. L e. I. circa divina disicrepant a Francis : arborum illis ealtus, es amnium, colliumque Uvallium; hae η-isa Maeant equis, aliisque animalibus. qae desectis cervicibus saerant. Verum perpet aa cum Franeis consuetudo, sensusque beneficiorum prudemtiores emini, trahitque is rectiora, es puto. paulatim univeos miscet. I Ianum enim illud a ratione abhorreas opinionis, etiam im sectantibus. si stulti plane snt , in aperto est, at arbitris. atque deprctensa, ita exstincta Iacile; feri ordia magis ac venia, quam ira eos prωequi par es. qui a veros t devii. Non Gim volantes errant , labunturque. sed cum ia. quod bonum s. expetoia judicio decepti, instant semel ereditis. qualiacunque ea flat, pertinaciter. Et de
accolarum lacus Turicini circa adventum B. Columbam & S. Galli condutione, etiam haec refert Vc alafridus Strabo Lib. I. e. c. apud Goldas umTom. I. Script. rer. Alem. Homines ibidem commanentes crudelis erant ,hnpii , simulacra colentes, idola sacristas venerantes. observoles auaria es dia visationes ta multa, que matraria sunt cultui divino. superstitiosa sectantes. b Confirmant dicta. quae habet Walafridus Strabo Lib. L e. s. in vita S. Gallide templo S. .Emiliae Brigantiae exstructo: repereraηt, inquit. B. Columis banus & S. Gallus, in templo tres imarines aureas deauratas parieti Q as, quas
popelas, dimisso altaris sacri cultu, adorabat, es oblatis sacrifciis dicere consue sui si sunt Dii veteres, es antiqui bivas Ioci tatores. quorum solatio Mais nostra duraat usque is pr. M. fe) Ηue pertinet Episcopatus Augustanus &Constantiensis. Illum enim See. Vu
a Franeorum regibus fundatum, ejusque primum Episcopum sorimum eitea annum si 8. elarum fuisse ν docent Bertius Lib. lli. e. 6. commentiter. Germ. Zeiler in Chron. SueV. p. a. & itineri Germ. c. Ia. Hunc vero Vindonissa Constantiam, auspiciis Clotarii re s o. translatum fuisse. eomia munitet cmidem tradunt. Vid. Stumplius Lib. V. c. II. Chron. Helvet. Bueelinus P. l. Germ. facta Coccius e. χα P. I=8. e. L in contra omnem iliadem historicam; tum temporis enim in Λustrasia, cujus Memannia parserat summa rerum adhuc potiebatur Sigebertus, cui Λ n. s s. successit filius Childebertus Il. quo, ejusque quoque filiis Theodori eo & Theoberto An. 613. mortuis, Austrassim demum Clotarius Il. una cum universa Monatehia Francica obtinuit. Ut taceam, Clotarium ne tum quidem ad clavum regni suessionum sedisses patre Chilperico adhuc vivente. Majori potius probabilitate ad An. s97. hanc translationem refert, eamque Chiud.berti lL Austrastae regis jussu iactam fuisse, tradit Guillimannus in Habsp. Lib. lL pag. M. & de rebus Helvet. L. l. c. 3. n. Ip. cui adstipulatur Zellis in Chron. Suein pag. r. & a. Primum Constantiae Episcopum Maximum
d alafridua strabo e. IV. e. L Sarasti iritur homines eatis later illos habitare, docebant eos adorare patrem filium es Spiritum Sanctum es est diresdei veritatem. B. qmque Gallas. Sami viri dvo Has , seis pietatis armata fana. in quibus demoniis sacri abrat . irai succendit, es quae que invenit ob lata demer' i a Lacum. nc etiam stum us Lib. lv. c. l. Crusius Tom. Lpag. 2 s. c. l. & Guilli mannua Lib. Iv. c. I. e. Le M alastidus c. L
297쪽
Viae inhio in hist. vitae Bonifacii L. I. e. 18. 8c epistola Gregorii P. R. ad B
ni factum , quam inseruit antiquitatibus gentilismi Thuring. Sagittarius c. Ill. n. 4. Inde etiam Notherus Monachus apud Stumpitum Lib. V. s. φe. L Caroli M. adhuc & Ludovi ei Pii aetate de pertinacia gentis conqueri tur, dum canit:
σ Canones hujus Synodi exhibet BaluEius in eapitulari pag. iso. & Cointius' ad An. 44. n. Io. Annal. Frane. EccLh) Sie in eapitulari Caroli M. primo ad An. M. e. s. legitur: Decrevimus, ut seeundum eanones risusquisque iscopasia sua parrochia Ibsistitudinem a bibeat, orate Graphione, qui defensor Ecclesia est, ut populus Dei paganias nou D ciat. sed ut omnis spurcitias remissitatis abjiciat. ω respuat, sue proIoa sacriscia mortuorum. flve sortilegos, vel divisos, flve Ph3lacteria, guria, IIvς Geastationes. sve hostias immolatilias, quas studii bomiares juxta Eccupas ritu pagano faciant, sub nomine sanctorum mari rum vel eo esbrum Domini, qM potius quam ad moericordiam sanctos suos ad iracundiam provocant.' Cons hie omnino vadianus in praefatione ad Farragin. antiqv. apud Golda-1tum Tom. III. e. l. & Fri Petri Suevia Ecclesiastica, ubi numerum monasteriorum & collegiorum sacrorum, quae tantum in hodierno Sueuico ei culo conspieiuntur, ad 628. extendit. Vid. etiam quoad statum Christianismi in Suevia antiquum saepe laudatum S. R. Mellinum in peculiari Dissidenae ic9s. sub tit. Suevia Christiana habita.
. LI. Sed a sacris jam recedimus, publicum nunc considerantes statum. Utvi autem jam supra ostendimus, Suevicam gentem in plurimos populos fvisse disterminatam, ita jam ulterius tenendum, omnes hos populos non integrum aliquod, aut commune Reip. systema, sed quotquot populos, tot separatas& a se invicem indepentes Resp. aut regna constituisse, quae commune nihil,
in quantum nisi speciali aliquo pacto ves scedere junctae. Caussis universalis hujus separationis si quaeras, serie non alia inveniri poterit, quam nimium ibbertatis studium, cui plerique Sueuorum adeo erant dediti, ut pro assi re a m nihil non auderent ; hanc enim laedi & amitti posse, si separatae cujusque rationes mirentur, falso erant peribasi; & eodem ex capite dubio procul etiam erat, quod in plerisque civitatibus democratica I praevaleret somma; hane enim libertatem ariectantibus gratissimam esse, & quovis modo am. plecti, nemo non novit. Quemadmodum autem ubi gens rudis, avida tamen otum, plerumque fieri solet, ut pedetentim a pura Politiae forma recta tur, & non minima potestatis pars ad nobiliores & potentiores transferatur; lia ethun plerisque gentis nostrae democratiis accidit, semper enim vel Aristo cratice & regie erant temperatae, aut in absolutam plane degenerarunt Mona ctiam. Et ubi quidem popularis sorma aristocratice crat mixta, regimen penes principes m erat, ita tamen, ut potestas eorum haud abseluta , sed restricta
admodum & adeo limitata, ut non plus juris in populum, quam hic in illos, haberent. n Neque enim hi principes sub haereditario aliquo jure in pagos
succedebant, neque ex Getione aliqua plebis, aut studio privato, coeco irmpetu, sed publica totius Reip. authoritate ex omni nobilitate in comitiis eligebantur, ο ita tamen, ut Agnitas parentum ad liberos I, eorum haud raro
quoque redierit. Horum jam erat jura per pagos vicosque reddere, g in causis scilicet minoribus & privatorum, publica enim & quae majoris momenti, ad comitia ablegabantur. ν) Certi singulis ex plebe aderant Comites, s quo in negotiis cuj-ibet pagi de consilium ipsis & auctoritas esset. Hi enim non servilis erant, nec libertini sanguinis, cum servi de liberii nunquam aliquod momentum in Reb p. liberis facerent, i sed ex numero ingenuorum defru
298쪽
inebantur. Bellum ει ii gerendum civitatibus istis, qui reges non habebant, Duces ex virtute eligebantur x qui non raro quoque & reges dicuntur ; I Hi exemplo potius, quam imperio, si promti, si conspicui, u ante aciem agebant, admiratione praeerant. Caeterum neque animadueriere, neque verborare, nisi sacerdotibus permissum, non quali in poenam , nec Ducis jussu, sed vel ut Deo imperante, quem adesse bellantibus credebant. αγλ De hoe libertatis studio testantur tot bella, quae pro ccinservanda ea eum Rom. gesserunt. Inde Iosepho Lib. ll. e. I; belli Iussi omnes Germani pro libertate pugnaces dicuntur, & Seneca Lib. IL de ira Germanos tiberra gentes pronunciat omnes. Sic & Ammianus Lib. Xlx. libertatis evido, S us impatieηtes vocat Alemannos, & Proeopius Lib. I. Atemarai, inquit. xisi valida, habitant liberi omnes. Hule etiam studio tribuendum. quod Langobardi aputi P. Diaconum Lib. l. in f Legatis Uandalorum tributum 'aut bellum postentibus responderent: ob libertatem taeniam potius se armis res commissiuros esse: dc metu ejus amittendae jam saepius inelinantea & Iab rantes acies restitutas fuisse, testatur Tacitus cap. Vlliu f. i. de in λ
in Idem e. XI. I. r. De nilaoribus rebas principes consultant, de inqoritas omnes. Hos principes Sueuis Graven h. e. Senes, sive Seniores, a Canitie. quod plerumque homines periti & grandaevi huic muneri adhiberentur , dictoa fuisse. & exinde Gravionum nomen, apud Francos adeo celebre, orignem traxisse, nullus dubito. vid. Omnino misertiva in noti veteri Germ. populor. P. l. c. iv. b. X.
Τacitus e. Xl. 6. s. de M. G. Ο Idem c. XIl. 6. eligantar is iisdem comitus V principer. P Idem e. Xlli. b. . e. l. Ias ais nobilitas, Mi magna patram inertia priscipis diarnationem etiam adolescentalis QRη t. ρ Tacitus c. Xll. g. s. Prisciper, qui jura per pagos vicosque reddaac Adde Caru
39 Idem e. xli. S. s. certi singulis ex plebe coinius, cossiam sinaι--2οritas
t Idem e. XXVI. g. q. e. Luὶ Tempore enim paeis ejusmodi civitatibus Duces non fuisse, ex Caesare tanc. 13. colligo, ubi ait: crin bellum civitas avt illatam defendit, aut infert. magistraim, qui U bellis prae int, ut vita necisque habeant potestatem, deliga tur. In pace nasius coaeminis est magistratas, sed principes regilaram atque pMgorum later suos jus dicunt. controversasque nris uat. x Τacitus e. VII. S. I. Duces ex virtvte sinu M. 3 Testatur hoc Procopius de Bello Goth. Lib. I. a verba sunt Τaeiti e. Ull. f. a. & x. de M. G. & lieri Caesar et t. ipsis D , cibus hane animadvertendi potestatem tribuat, facile tamen ereiandum, eoa declinandae invidiae caussa ope sacerdotum in puniendis delinquentibua fuisse ulas.
I. LI. Haud paucioribus porro civitatibus, quo illustrior splendor, & reges fuere. Nobile enun an citus apud Marcomannos de Ouados Mar
299쪽
dui & Tudri regum genus ; clara apud Hermunduros & eosdem Q dos Marcomannosque Ariovisti, Jubillii, Catualda , Vannii, Sidonis & Vangi
nis, regum nomina; nec ignoti porro Gothorum, Rugiorum, Lemoviorum, Suionum & Sitonum aliorumque populorum reges, sed non omnium erat e
dem authoritas & potestas. Apud Suiones quidem unus tantum imperitabat, nullis jam exceptionibus, non precario jure parendi; Q Ze Sitones Q in tam tum non a libertate , sed etiam a servitute degenerabant , ut sceminam plane dominari patiebantur ι sed Rugiis & Lemoviis o erga Reges suos m do obsequium erat; te Gothones Q licet addutam paulo coeteris Sueuiae populis regnarentur, nondum tamen & supra libertatem regum in eos imperium.1dem quoque de Marcomannorum & .adorum o regibus dicendum i licet enim dignitas eorum ab initio haereditaria D & postea quoque extraneos patiebannir reges, quibus vis de potentia ex auctoritate Romana, nunquam tumen perfectam de illimitatam potestatem coiisequi poterant, quin potius tale quid audentes ab acerrima illa gentis libertate statim oppresses, aut extinctos, vel saltini pulsos fuisse, notissima Mara des, Catualdae & Uannii regum exempla quam manifestissime testantur. Neque etiam reliquis Suessicae gentis regibus plena erant majestatis jura, sed coarctae admodum & cum plebe qumque cummunicata; m solis enim regibus haud licitum , in causis publicis &majoribus decernere, aut certum quid statuere, F ipsi non poterant in deli quentes animadvertere o & in consiliis quoque auctoritate suadendi magis, quam jubendi potestate ab omni multitiame audiebantur, D quid quod nec dignitas eorum haereditaria, o sed facili negotio in alium in nobilitate transeferri poterat, quem scilicet plebs ad eam sustinendam judicabat dignum. Omnis potius eorum potestas in eo constabat, quod consultarent de causis min ribus. m Negotia in comitiis dirigerent Q dc ea quoque, quorum penes plebem arbitrium erat, apud eos praetramrentur. Q Imprimis vero magna e
rum auctoritas p in bello, tunc enim multitudinem in finitimorum agros ed rebant, aut hostem quoque a civitatis suae limitibus arcebant, & quo eo molius hoc exequi valerem, stipati semper erant numerosa Comitum turba, quorum magna aemulatio, quibus primus apud regem suum locus, & regum qu que , cui plurimi & acerrimi Comites. Haec enim dignitas, hae vires, magno semper juvenum globo circumdari, in pace decus , in bello praesidium. Neque sesim in sua gente cuique, sed apud finitimas quoque civitates id nomen, ea gloria erat, si numero ac virtute comitatus eminebat, expetebantur
enim legationibus & muneribus, de ipsa plerumque funa bella profligebaptin His ex donis de muneribus Comitibus postea epulae, & quamquam incominei, largi tamen apparatus, pro stipendio cedebant. . Neque etiam ipsis r tibus certi annui reditus, sed civitatibus mos eras , ultro ac viritim conferre principibus vel amentorum & magiam aliquid, quod pro honore acceptum, etiam necessitatibus subveniebat. 6M Ita Τaeitus e. XLIV. g. 3. de M. G. qui ulterius addit: Nee arma . ut apud emeros Germanos. in promiscuo, sed clavsa sub en de 'quidem servo i quia
subitos hostium incursu prohibet oce as, otiosa porro armator- maus faciti lasciviant. Enimvero neque nobilem, neque iuenuum, ne libertum quiadem armis praeponere regias utilitas est. Inde ex hactenus dictis & sequenti hus non congrue concludit Schateniua in Hist. me h. pag. 8. accolas maris Balthiel dc Septentrioni propiores Germaniae populos magis ad m narchieam publicae rei formam propendisse; quanquam postea hujus servititutis pertas Suiones sese in pristinam libertatem vindicarunt , ita ut pinpularis forma praevaluerit regiae , ceu ex Λd. Bremensi, scriptore hujus rei soleriissimo, quam luculentisti me constat. vid. ipsius hist. Ecclec αα3o. & quae de situ Daniae scripsit apud Gisia inter Scripti Histori Goth.
300쪽
ε Geitus c. XLV. g. II. e. l. Q α XLIII. g. 8. c. l. Idem e. Xtall. , τ. e. l. Ab hoe obsequio Gothi postea recessisse viden
ture de iis enim testatur Λimoinus Lib. II. Hist. Fra . c. ao. Gothi jam olim vitium hoe in consuetudinem 'ertere, ut dam eis rex proprius displicuerit. a suis interimatur. Conf. etiam Greor. Turonensis Lib. lil. c. 3o. ruit. Franc. Non sanmor quoque apud Burgundiones. eorum Olim vicinos a Persona erat regis, de ea enim ita Ammianua Lib. XXUlli. e. apud bos
generali xomise rex appellatur marinos. es ritu veteri potestate deposita remo vetur, s Iub G Drruma titubaverit besse. ves segetum copiam negaverit terra. Q Hurea posteriori tempore Quadia fuisse reges, constat ex Ammiani Lib. XVu. c. Ia. ubi de expeditione Constantii imp. contra eos suscepta sic t quitur et Perrexit is retra Quadoram. D Tacitus e. XLll. I. 3. e. l. Marcomannis Quangae usque ad nostram mem riam reges manserunt ex gente ipsorum . nobile Maraisdat U Sudri renas: iam externos patiuntur. sed vis S porealia regibus ex avictoritate Ramma. R armis xobis, sepias pecunia juvauturi adde Velleium Lib. ll. c. Io8. s. 3. Tacitus e. Vll. s. r. Nee regibas istinua ari libera potestas. Quibus jungi pos sunt, quae habet idem e. IX. c. LM idem e. m. s. r. e. l. 0 Idem e. VIL g. a. e. LM Idem e. XI. g. s. e. l. inde etiam Ad. Bremensis de situ Daniae e. l. de liberis
jam sueonibus ait: reges habent ex genere antiqvos , quorum tamen vis pendet is populi sententia, quod in eommune laudaverist omnes . illum tonfirmare
oportet, ns ejus decretum potius videatar, quod aliquando sequuntur inviti. D Ait enim saepe laudatus Tacitus e. Vii. S. I. Reges ex nobilitate sumunt. to Idem e. M. S. I. e. L ad Idem e. XL S. 6. c. L H Idem e. XL L s. e. LM Ait enim Ad. Bremensis e. l. de Suionibus: In praelium euntes omnem praebenei obedientiam Regi. vel es, qui doctior caeteris a Rege praesertar. Verba sunt Taciti e. ML S. s - δε quibus conserti merentur quae sequuntur, ς. XV. S. q. apud eund. O Idem e. XIV. 6 6. c. L H Idem e. XV. I. 3. e. l.
si. LM Quae postea Sueuorum circa Rhenum habitantium, Ilai 'uti
plerumque dicuntur, Nemannorum Reip. fuerit Arma , in tanta scriptorum sterilitate definiri vix potest. Reges eos habuisse, & quidem uno temporet lures, diversis pagis pcrpositos, ex Ammiano o constat, qui vel solius J iam Apostatae aetate, plus decem eorum meminit. Horum etiam dignitatem non per electionem, sed haereditatio jure ad succe res translatam fuisse, exinde colligitur, quod Vithicabius Rex Vadomarii Regis Q filius diserte dicitur, nec raro duo fratres m reges occurrunt, principes insuper juventutis r sales f semper audiunt, & vel omnibus optimatibus praeferuntur. Q An v xo omnium Regum eadem semper auctoritas, vel omnium Alemannorum una
tantum Civitas, vel ideo dubitare licet, quod Clinodomarius & Serapio roges potestate ante alios excelsiores a fuisse dicuntur, & frequenter admodum reginorum D quoque & plurium o regnorum fit mentio. Neque asserere audeo , regibus hisce in populos suos absolutum & illimitatum filisse imperium;
qui enim pro vindicanda Germaniae libertate in unum nomen & foedus coiv re , cruentissima cum Romanis bella gessere, tot clades accepere aut intulere, di pro conservanda ea contra exteros nihil non fuere ausi, tu profecto dom
sticae δὲ servituti colla sua haud subdidere; quin potius regiminis partem veteri more plebem sibi yindicasse, regum quoque potestatem vilde fuisse restrictam,