장음표시 사용
361쪽
eherium ad imperium vocaturos, seque omnes has gentes uti excitasset, sic in medio armorum cursit facile reprellarum d Igitur Alani, Respendiale Duce, per mediam Germaniam impune vagantes, adjun sibi partim metu direptionis aut caedis, partim libidine praedar in belli societatem Quadis, Ma comannis, Alemannis, Gepidis, Burgundionibus, Herulis &Saxonibus aliisque vicinis populis, ad Rhenum perrexerunt, eosque secuti Vandali, Godesisto rege i qui cum per Franciam vi tentarent iter, a Francis id prohibentia hus , ad internecionem pene deleti fessimi, ni Respendis, cum agmine sito praegressus, laborantibus auxilio venisset, & profligatis Francis, de salute jam desperantes ab imminenti perieulo opportune liberasses. e obtenta itaque hac de Francis victoria, nemine amplius resistente , Alani Respendiale Rege,
Vandali Gunderici , filii Godegisili in pratio cum Francis caesi, auspiciis, Sueui Hermerico Duce & Burgundiones ductu Gundicarii, Rhenum, glacie obduratum, & Stiliconis dolo praesidiis nudatum, pridie Calendas Ianuarias A. C. Ao6. trajecerunt, & quicquid inter Alpes & Pyrenaeum est, quidquid
Oceano & Rheno clauditur occupantes, univerias Gallias foedum in modum devastarunt; capta enim Moguntiacum, & multis hominum millibus interfectis, eversa , Vangiones longa obsidione deleti, Remorum & Rauracorum urbes praepotentes expugnatae & excisae, Ambiani, Attrebatae, Morinique, Torn, cum, Nemetes & Argentoratum in Germanicam ditionem redactae, di Aquia latiniae quoque , Novemque populorum, Lugdunensis item & Narbonensis provinciae, praeter paucas civitates , populatae. f ὰ De his artibus & perfidia Stiliconis. quibus plurimas gentea ad exeidium
imperii Romani concitavit, ita loquitur Orosius. scriptor probus & fide dignus Lib. VII. cap. 38. Quamsu rem Alaricam, Garrumqtre Gothorum grat pro pace optima , qu uscunque sedibus suppliciter's Miter orantem. o ratio foedere foveas. publi autem, Ubini es pacis copia negata, ad terendam, torredamque rempublicam reservavim, praeterea gentes alias copiis viribiaque illis tolerabiles, quibus nunc Gassiarum. paniaramque provincia premuntur. hoe est..clarorum, Sueuorum, Raηdaiorum, inoque finia mota imp orum Burgundi xum. ultro in arma sollicitaras deterso seri Romaηi nominis metu, siatavit. eas laterim Rheni ripas quatere . put re Gallias voluit, sperans misere sub haeaeresitatis eircumstantia. qaia es extorquere imperium genero post is filium, Strates barba re tam facile cc Primi. Pam commoveri valerent. Orosio in omnibus consentit, ejusque fere Verbis utitur P. Diaconua Lib. XlIL e. Lα qui iam ante hunc claruit Iomandes p. Iaa. e. L adde Hieronymum in ep. II. ad Ageruchiam, qui calamitates, quibus sua aetate imperium Romanum amigebatur , non vitio principum, Honorii & Areadii, sed scelere semibarbi proditoris, uti Stiliconem appellat, accidisse tradit.. De elade hae Vandalorum a Francis. transitum eis per terras suas prohibentibus, accepta ita loquitur: Renatua Prosuturus Frigeridus apud Gregotium Τuronensem Lib. II' c. s. reterea Respendiat Rex Alanorum. Goare ad Romanos transgrese, a Rheno agmen suorant innuertit, Randalis Procorum bello
laborantibus, Godi me Rege Huinto acie, vinti ferme millibus ferro peremtis, emctis Pandatis ad internecionem delendis, ni Alanorum vis in tempore βubo asset. Francos vero postea supervintu Alanorum quoque caesos & fugatos fuisse, testatur. Orosius Lib. VII. e. M. Interea ante biennium Romana imruptionis, excitate per Stiliconem gentes Alanorum, ut dixi. Sueuorum, Maad Iorum malique eum his alia, Fraacos protervat. Menaem transeunt. Gallias i vadist , dirmoque impetu Pyrenaeum usque perventilat, cujus obice ad impas repat . per circa Menes prciviacias refuatiaturi
I Hos gentium motus & irruptiones, instigante stilicone, in GaIlias instit
ras, omnium optime describit & Occidentis simul ruinam deplorat, Hie ronymus, testis συγχρος, cita epist. ad Λgeruch. layrmerabiles es feroes
362쪽
est, quod oceoo Rheso iaciaditur , qua s, Vandalas, Earmata, Alani. Gepues. Eris. Saxones, Burgundionti, Alemanni, o laxenda Respubliea It viles Paris ii vastar t. Etenim Assar venit eam igis. Magontiacum nobilis quondam civitas capta, atque subversa est, in Messa multa hominam muria trucidata. Hi iones longa obsidione cinti. Remorum a s praepotens, Arabumni, Atrebata, extremique hombrum Moriri , Romacum. Nemete. Argentora ias, translate in Germaniam Aquitaniae, Nollemae popularum . Lugdunexis
V Narbonensis provincia . preter paucas urbes populata sunt cista ; quas is ipsas foris gladius. intus vastat fames. Non pessum absque lacrimis To se facereo mentionem, qua ut hucusque non rueret , sanui viscopi superii merita proseterunt. Ipse Hispaniae a m jamque periture, quotidie eontremi exu, recordantes irreptionis cimbrica; S quidquid alii semel p. s t. illaesemper timore pati tur. Olim a mari Polli leo usque ad Alpes Iuli , qua errat nostra . non ηοstra sunt: per annos XXX. stati D abii limite bi mediis imperii Romani regionibus pugnatur. Cui jungendus Salvianus Lib. VI. & VII. de providentia
Dei. qui Vandalos caeterosque barbaros per provinciam Cermaniam ' e nomine primam, deinde per Belgicam & Aquitaniam iter fecisse , hisque regionibus igne & ferro vastatis, singula Galliarum membra Iaceravisse& Moguntiacensium atque Basileensium civitates ab eisdem excisas atque delatas fuisse, commemorat. Et P. Aquitanus in Chron. qui cum Caui doro c. l. hanc gentium in Gallias irruptionem ad Consulatum Areadii
VI. & Probi i. e. ad Λ. Q 4o6. refert. adde Orosium & P. Diaconum c. I.
g. CIV. Quemadmodum autem nulla calamitas sola, ita misere assidio imperio iam nova imminebat ab aquilone tempestiis r Territi enim memorata gentium in Gallias irruptione Britatini milites & veriti, ne iis penitus subactis, ulterius progrederentur, concitata seditione, quo id sub Ducis auspiciis eois
cilius averterent, Marcum primum, & post eum Gratianum , Augustos salutarunt, eisque vero moribus suis non respondentibus statim enecatis, ultimum demum Constantinum, gregarium militem, nudi nominis ominisque causa, in
imperio substituerunt. g Is ordinatis omnibus, quae ad securitatem hujus insulae pertinere videbantur, ea relicta, hostili animo in Galliam trajecit, ha& conciliatis sibi legionum Gallicarum animis, illectisque in societatem belli Francis Alemannisque, i γ omnes hos populos, Gallias turbantes, eis distur. bare decrevit. Acri itaque proelio commissis, victoria quidem potitus est, sed quod fugientes non esset ins uutus, scopum suum nullo modo obtinuit. R sarcita enim, quam acceperant, clade, & collecta nova gentilium multitud, ne , omnes hi populi mox rursus Constantino pares evaserunt: quod illa cernens, jam alia via incedendum ratus, quovis modo eos sibi devincire comtendit ; verum incertis semper illusus foederibus, I posthabita eorum amicitia, ultimo demum ad Hispaniarum occupationem sese accinxit, sperans hac reportata, se non solum structas sibi ab Honorio insidias evasurum, sed de uuteriores Germanorum motus majori impetu repressurum. Igitur liberatus a Valentiae, qua paulo ante a Ducibus Honorii cingebatur, felicissimis Ducumsitorum Mobi chi & Gerontii auspiciis, obsidione, ni dum ipse Rheni limbres Alpiumque claustia praesidiis indis munit, n) filium Constantium, habitu
Catinis indutum, cum barbaris quibusdam, Honorianis cognomine. adversus Dyssimum & Verihianum, Batres & propinquos Honorii, in Hispaniam mi tit, qui ambobus in Lusitania acie superatis , captis & interemtis, omnem quidem provinciam obtinuit, o sed remota rusticorum fideli & utili custodia, di temere Honorianis Pyrenaei montis claustrorumque concredita cura , cuilaciis simul gentibus, Gallias tunc pervagantibus, commodam occasonem dodit, eam irruendi & nemine resistente occupandi. Vix enim his peractis a patre evocatus in Galliam redierat, cum milites Honoriani praedae & rapinis do
363쪽
diti, quo magis scelus impunitimi seret, atque ipsis sceleris plus liceret, pr
dita Pyrenaei custodia claustrisque patefactis, Vandalos, Sueuos, Alanosque per Gallias effusos, invitarent, ut junctis sibi viribus Hi iniarum possessiones invaderent sibique vindicarent. I, Grata his gentibus haec militum inubtatio; igitur relicta Gallia , superatis sine mora montibus Pyrenaeis, avide eam ingrediuntur, & occupatis longe lateque agris eos ita inter se dividunt, ut Sueui & Vandali Baeticam & Galliciam, Alani vero Lusitaniam cum Carthaginensi tractu sertirentur, sola Tarraconensi provincia Romano populo relicta, quae fortiter defensa ad breve tempus aegre fuit conservata.
g vid. Zosimus Lib. VI. c. 3. Orosius Lib. VII. c. s. Jornandes p. Ia 3. c. I.& P. Diacontis Lib. Xlli. c. l. Annum vςro coeptae hujus rebellionis indicat P. Λquitanus in Chron. scilicet Ao . post C. N. Honorio VII. & The dosio Il. consulibus. . b Zosimus & Orosius c. l. -t Q Soχomenes in his . Eceles. Lib. IX. e. ID Zosimus Lib. VI. cap. 3. e. l. ιθ Orosius Lib. Vll. c. εω - mb Zosimus Lib. VI. c. a. Zosimus Lib. VI. c. 3..i o, De hac Hispaniarum oecupatione per Constantium , filium Constantini t ranni , consulendi Zosimus & Orosius e. l. eisque jungendus SoZomenes e. l. ubi Franci & Λlamanni laeti ejus in hae expeditione expresse re
p Ita hanc Hispaniariam jacturam imprudentiae Constantii & perfidiae militum
Honorianorum tribuit Orosius Lib. VIL e. s. secus ac Losmus , qui nequam Stilieonia sui memoriae notam inurat, Lib. VI. c. s. ut recte Observat Valesius Lib. ill rer. Franc. p. I 67. a Gerontio, Constantino in senis, quod alium quam se Ducem cum Constante Gio in Hispaniarn misisset, barbaros Transrhenanoa accersitos in Galliam, post &in Hispaniam transiisse tradit.
De hae Hispaniarum per Alanos, Vandalos & sum eupatione, praeter jam allegatum Orosium & ZOsimum e. l. omnino videndus Isidorus Hiaspalensia in Historia Vandalorum & Sueuorum apud Labbeum Tom. biblioth. nov. Mstorum, ubi inter alia ad .Eram 446. hiae Sueu. inquit rSueui pristipe Hermenriso μ' alaris V Vandalis simul Spanias i meos t. atinque omnem Gadiciam eum mndalis occupant. Eique ex veteribus jungendi Gregorius Turonensis Lib. II. c. a. d. L P. Diaconus Lib. Xll. in L histi miseelL Cassiodorira di P. Aquitanus in Chron. & ldatius in sese. Consul. qui posteriores omnes hanc irruptionem ad Honorii VllL & Theodosii IIL
consulatum, i. e. ad Λ. Q AO'. reserunt; nec evoluere ex recentioribus
poenitebit Rod. Sanctium P. l. c. I. & Io. Histori Hisp. Alph. a Carthagena in anacephal. Reg. Hisp. e. Vl. p a 3. L. Marineum Siculum de reb. Hisp. memorabit. Lib. VI. p. 3s3. Fr. Tarapham de orig. ac reb. gest. Reg. Ηisp. sub Honorio pag. s39. Jo. Vasaeum in Chron. ad An qIς. & Jo. M rianam Lib. V. e. I. qui omnes extant inter scriptores rerum Hispanie rum, qui A. C. I6on ex bibliotheea Andr. Sehotti Francofurti in IV. Tin fol. conjunctim prodierunt. De divisione vero terrarum Hispanicarum
inter has gentes . ita loquitur jam semel laudatus Isidorus , AEra M'. randem barbari ad pacem ineundam Domino imiserante convers. βorte in posses. Daem pbi eius prisincias Δωδεηt. Galliciam enim Sueui occupant. Alani I staniam U Cartharmos' proriacias, mandali autem e omine Sillini Beticam tantur. 1 autem in civitates castella restaua plagis .im barbarorem domi tantium se servitati subjiciant. Quibus jungenda , quae habet ad raram με. ι Maiis autem in Africam transeuntibus. Galliciam soli Sueui bominiis ex his constet, Sueuos non statim ab initio integram Gaulleiae provineiam obtihuisse, sed ad tempus aliquod cum Uandalorum.
364쪽
parte, communi se ere, ibi regnasse, usque dum his in Astieam trajilenti bus, reliquis quoque potirentur ; his postea Rex Rechila virtute sua Baeticam . nec non Carthaginensem provinciam adjecit. Isidorus ad aeram 4 o. Quae vero facta eorum heroica dchella cum Alanis, Vandalis, R manis S ab his contra eoa in Hispaniam evoeatis V esigothis gesta altisnet, de his, quod longum seret . omnia secundum ordinem recensere. praeter jam allegatos auctores conserri merentur, Jornandes de rehus Geiati eis, R. Toletanus in His . Alan. Vandal. Si ling. Sueuor. & praecipue in Hist. Ostrogothor. Mich. Ritiua de regi b. Hispan. & Gracias nec non Lamhertinua in Hist. Hisp. Hoc tantum adhue monendum, Sueuorum hunc in Hispania dominatum per CLXXVI. annos, ad annum usque DLXXXV. durasse, quo Leuigildus Gothorum rex eo fuit potitus. atque ultimo e rum rege Λudica capto & monasterio mancipato, omnem potestatem dc j ra transtulit in suos Gothos.
. CV. Hactenus itaque indulgentia dc perfidia Stiliconis summa imis,
ima summis undique in imperio commixta, ast non diu post A. C. o8. prinditor ille , justo Dei judicio, debitas luit poenas. Mortuo enim Arcadio in oriente, cum Honorius eo proficisci, de qui Arcadio successerat , res The dosii constituere cuperet, Stilico vero idem illud iter suscipere dc quae stis,liendo hujus pupilli imperio facerent, ordinare cogitans, sub vario praetextu principi seo illud dissit aderet ; hic aegre hoc ferens de ab aulicis insuper, terque eos praecipue Olympio, splendido Palatino munere fungente, undique divulgantibus: Stiliconem non aliam ob causam iter illud in orientem sibi demandari curasse, quam ut Theodosio minori morte per insidias structa, regnum
Eucherio filio suo traderet, excitatus, miserum Ravennae commorantem , de Ecclesia, quo conservandae vitae gratia aufugerat, extractum , per milites a
legatos interfici jussit: r qua quidem mone auctor dc promotor omnis mali, imperium Romanum affigentis, extinctus, sed non ipsis quoque calamitates seblatae: quippe qui maximam Hispaniarum partem .sibi subjecerant Alam,
Sueui & Vandali, vastationes di neces cruentis excursibus in reliquas Romanaeditionis terras continuo exercere non inter Nebant, si cum interim, qui prioribus annis eorum socii ad Rhenum substiterant, Burgundiones firmas in s perioribus Galliarum partibus sedes figerent, t) qui hactenus eas quoque turbaverat Constantinus tyrannus , purpuram plane ac Augustalem dignitatem, turpe dictu, Honorio extorquerm ae Nec temperabant sibi antiqui imperii hostes, Alemanni Francique in viscera ejus sievire: perpetui enim laudati m do tyranni in bellis socii, Gallias quoque percursataut & ruinae proximis fervies inserebant manus; x ipse: harum provinciarum 8c Britannicae insulae incolae& nationes, non paucae numero, furori barbarorum a Romanis relictae, ab tysis deficiebant, di horum Legibus non mplius obedientes, in pristinam libertatem sese vindicabant, I dc ne Italia quoque ab his cladibus intacta man ret, Alaricus, qui hactenus quiete se gesserat, eam non solum igne de ferro vastabat, sed di adjunctis sibi triginta barbarorum millibus, quorum necta rios a Stilicone per praesidia Italiae dispositos, detestabili exemplo contra datam fidem Romani trucidaverant, a) dc capta ac direpta urbe Romana a quae totum olim orbem cepit, collocatoquς At o pra ecto hujus urbis in Augmnali solio, purpura coronaque cincto, tantum Honorio, Ravennae latenti, incussit metum, ut ipse, missis legatis, Attalo societatem imperii in O; hoc vero respondente: Honorio nisi ptivato , relegatoque in insulam de manibus
di pedibus truncato, vitam se non concessarum, ad fugam in Orientem , relicto occidente, jam capessendam sese praepararet, b eaque procul dubio salutem quaesivisset, ni Heraclianus interim , Asticae praefectus , ipsi tum adhuc fidelis, pessimam ejus rem utcunque restituens de occupatis Africae portibus, di- hom
365쪽
spositisque in littoribus ejus custodiis, sementum aliasque res ad victum necessarias Romanum portum invehi vetans, Alaricum cum Pseudo- Augusto suo Attalo fame & inopia laborantes ad tantas angustias redegisset, ut ille relicta urbe, Attaloque ante eam imperii insignia deponere jusso, celeri gradu in i
mpaniam recederet , eaque cum proxima Lucania igne, ferro & p ta v stata, cum transitum in Siciliam meditaretur, Consentiae morbo correptus, paulo post animam exhaleret. e
ν Ita oceasionem mortis Stiliconia recenset Iosimus L. V. c. 3I - 34. eui qu ad genus ejus consentiunt Orosiis Lib. VII. e. 38. Jornandes pag. ILE. de regnor. & tempor. successi & P. Diaconus Lib. Xlli. p. r. hiae Annum vero hujus necis ad annum xlv. regiminis Honorit, i. e. ad A. C. M8. reseri chronicon, quod a plerisque P. Aquitano , vel alii ejusdem noministribuitur, apud Labbeum m. I. Biblioth. nov. MStor. , Isidorus aera a s. Pandali. Alanies Sumi volas occupotra . necta vallationesque ementis discursitis facinηt. urbes incra it, substratiam direptam exhauriant. ita ut humane eames vi famis devorarosar a populis. edebant filios suos m tres. bestias quoque morientium gladio, fame ac peste cadaveribus adsueta, etiam ia vivorum esserebantur exitium. adde auctores f. praeced. cit. ι P. Aquitanus in Chron. Lucio V. C. Cos. i. e. Λ. I3. Burgodiones partem Galliae propinquam Rheno obtinueruηt. h. e. Partem superioris . seu primae Gemmaniae . rinae fluminis appositam. adde Cassiodorum in Chron. eadem trais dentem. nee non Sidonium Apollinarem Lib. II. epist. Gregorium Tut nensem Lib. II. e. s. hist. Franc. & ex recentioribus Chimetium P. l. c. s. p. isa. de Vesontio, Vignierium in Chron. ad An. 413. & B. Schurasteiasthium in hiae vet. rem. P. Q. Burgund. c. Il. 6. I. ad Zosimus Lib. V. e. 43. x Sozomenes Lib. IX. e. 13. adde dicta s. praeced. & mox dieenda g. substia
quenti. istisimus Lib. VI. e. s. ubi inprimis inter alias Galliarum a Romanis desi.
eientes provincias tractus Armoricorum expresse meminit.
ab Zosimus Lib. V. e. 3 Fusua hane obsidionem , qua sic dicta urbs aeterea ab Alarico eincta suit.
eamque subsecutam expugnationem describit saepius laudatus Zosimus Lib. VI. c. s. &α eui Iungendi Orosius Lib. VII. c. 3'. JOrnandes c. 3 reb. Getie. & de success. regnor. & tempori p. 123. Procopius Lib. L Ilist. Vandal. ab init. & Paul. Diaconus Lib. Xlll. p. 4i9. e. l. Ipsa autem ex pugnatio seeundum P. Aquitanum & Cassiodorum in Chron. Flain Uarane V. C. Cox. S. quem hie addit, Tertullo, accidit, vel utri Diaconus c. I.
scribit, anno MCLXIV. V. C. qui annus est CCCCX. post Chlistum
b Zosimus Lib. VI. e. Me Hactenus dictorum fides eollecta ex Zosimo Lib. VI. e. II. & ra. Orosio Lib. VII. e. a. Proeopio Lib. I. ab init. c. i. & P. Diacono Lib. XIIL p. 18. Extincto itaque Alarico, hostium Romanorum omnium maxime tremem do, & Honorio utcunque in imperio, Heracliani virtute, confimiato, a gravi jam, cui hucusque si ma securitate indulserat, sopore excitatus, paulo m sori cura imperium administrare & desperatis rebus medelam aliquam adferre incipiebat. Comparatis igitur hoc intuim omnibus, quae ad arduum hoc nogotium exequendum videbantur necessaria, Constantium Nessitanum, rei bel- . sicae Diqiligod by COOste
366쪽
icae disciplinaeque militaris exercitatissimum magnique animi Dumn , exercitui praeponit d di sine ulla mora in Galliam ad opprimendum Constantinum tDrannum mittit, quo sic domestico hoc devicto hoste, jam exteras quoque remtes, imperii quietem perturbantes, majori cum successu disturbari & debellari positat. Accidit tunc sorte somma, ut Gerontius, Constantino antea addiactus, & quem filius ejus Constantius omnibus Hispaniis praefixerat, cum valido quoque exercitu Galliam ingrederetur, ejusdem sibi, clientis siti, Maximi Anti- Caesaris nomine, affectans imperium: quod ubi Constantino relatum, Mobi hum Francum, a quo ante, fisso fligatoque circa Valentiam Honorii
exercitu, obsidione liberatus iuerat, trans Rhenum ad gentiles suos misit, e rum Alemannorumque rogatum auxilia. Hic dum mandata sibi exsequitur, Gerontius primum Viennam juxta castra metatur, eaque capta, Constanteque
filio tyranni, ibi deprehen , occiis, jam ipsi Arelatae, in quam salutis causa
Constantinus sese receperat, hostilia infert arma. Acriter hic ab utraque parte Pugnatum, Gerontio sortiter urbem oppugnante, Constantino vero pari vim tute hostium insultus sustinente; Ultimo tamen Gerontius, nuncio de adventu Constantii territus, militibus suis undique dispersis, inconsectis rebus in Hisspaniam recessit, ibique etiam a reliquis suis copiis contemtias, desperari sal te, violentas sibi inti hi manus. e Quo extincto, & Maximo quoque, dinposita purpura, ad Germanos , qui per Hispanias etasi erant, confiigiente, hostis quidem Constantini erat immutatus, sed non simul immutata fortuna anuippe Constantius cum exercitu Honoriano Gallias ingressus, Arelatem non solum acriter obsidebat, sed & non quidvis non ad eam expugnandam tentabat. Comperiens itaque Edobinctum cum magnis Francorum Alemannorumque copiis obsessis auxilio adventare, transito Rhodano proxime appropinquanti obviam processit, divisoque exercitu & altera praemissa ejus parte, cui Ulphilam Gothum praefecerat, cum mandato, ut Mobincto progreta, cum ipse a stome
praelium committeret, a tergo eum adoriretur, incautius incedentem & quasi forcipe in angustiis inter utrumque exercitum inclusum, tanta affecit strage, ut
eo vix solo fiaga elapis, in ea tamen ab hospite Ecdicio, violatis hospitiutatis privilegiis , occiis, reliqua ejus plebs ut pecora caederetur. Nec caruit haec victoria felicissimo quoque successu, quippe Constantinus hac clade suorum& morte Mobinchi cognita, ubi per quatuor adhuc menses obsidionem sustianuisset, spe omni ariem, purpuram deponebat, & templum ingressiis habitum presbyteri induens, tradita urbe, gratiae victoris sese committebat, a quo in Italiam deportatus, missis ab Honoris obviam per Gribus, juxta Mincitata lumen intersectus, debitas paulo post tae tyrannidis solvit poenas. g d Factum hoe edosio Aug. Irieonsule, i. e. A. 4II. eolligi licet ex P.
quitani chronteme De hae Gerontii a Constantino desectione, eamque inter utrumque subsecuta bello, eonferri possunt Orosius Lib. VI l. e. a. & P. Diaeonua Lib. xlv. p. a. histori imprimia vero Renat. Prolaturus Frigeridus apud Gregoiarium Turonensem Lib. II. c. g. Sozomenes Lib. IX. c. 13. & Nicephorus Lib. XIV. histori qui, inter alias etiam Edobinchum trans Rhenum ad accersenda Alemannorum Francorumque auxilia a Constantino ablegatum fuisse, expresse reserunt. add. P. Aquitanum in Chron. qui haec gesta sub Consulatu Theodosii Aug. IV. i. g. Λ. C. II. recenset.
stantia aeeepta . consulendi Sommenea Ac Nieephorus e. I. g Ita exitum vitae hujus tyranni destribunt orosius c. I. R. Profuturus Frige.
367쪽
vero , quo hic motus compositus. Constantinique eaput in conto fixum ad Honorium perlatum fuit , indieant Idaliua in fast. consul. nec non P. Aquitanus & Mareellinus in Chron. scilicet Λ. i I. quo Theodosi Λug. Consulatum IV. gerebat.
CVII. Extortis hoc modo vigilantia & virtute Constantii Galliarum proviiiciis e manibus bellicosissimi tyranni, pax quidem & tranquillitas ibi via
debantur renasci, sed non multo post omnia rursus in pristinum statum redacta. Quippe hoc tempore adeo foecundae tyrannorum Galliae, ut reseetis aliorum at que aliorum capitibus, ut Hydrae Lemaeae, in exitium sui illico plures renase rentur. Vix igitur motus Constantini compositus, cum repente ex ulteriori Gallia nuncius adserretur: Jovinum, virum nobilem inter Avernos, imperat ris nomen sumsisse, adscitoque Sebastiano fratre sito in consortium regiminis, cum ingentibus Alcmannorum, Francorum , Burgundionum & Alanorum c piis Arelatem , spe potiundae ejus, advolare. Perturbatus primum inopino hoc nuncio Constantius, mox vero, ut subita bella poscunt, consilio ex arena capto, sine mora cum exercitu suo in hostem movere decrevit, ne hujus i
terim cum Ataulfi, qui relicta Italia spoliis ejus & Romanae urbis onustus, cum Gothis suis in Narbonensem Galliae provinciam , sedium causa , Goavdirat, ν viribus junctis, victoria sibi dissicilior redderetur. Consertis itaque manibus, Jovinum non solum, undique dissuentibus Alemannis, Francis &Burgundionibus, ad ultima compulsum in fugam egit, sed & paulo post utriusque tyranni capita ab Ataulso, quem Dardanus praefectus Galliae interim ab e rum amicitia & societate averterat, in certissimum victoriae suae signum tran missi accepit, quae praefixa hastilibus Ravennam postea ad Honorium perferri iussit. i Grata haec Ataulfi Romano populo opera: cum vero ad pristinas a tes conversus Gallias nihilominus hostiliter vastaret, & Narbone capta, Burdiga- laque direpta, Attalum quoque ad imperii insignia resumenda instigaret, Comstantius levissimi hominis pertaesius, bellum tandem contra eum quoque decrevit, & Narbonae inclusum arcta obsidione de exinde orta fame ita fatigavit, ut ea cum Gothis suis vi expulsus, in Hispaniam discedere, ibique efferato ejus animo Placidiae , quam ab Alarico Romae captam, fiatris Honorii consensu, uxorem duxerat, blanditiis & verbis non parum mitigato, pacem tandem de quietas sedes per legatos suos petere cogeretur. Quibus facile quoque ab Honorio impetratis, cum Barcinone moraretur , a suis paulo post dolo interemtus , hac sua morte Romanis ad non breve tempus exoptatum otium a bellis
Gothicis secit: quippe qui post obitum ejus sceptrum inter Gothos obtinuit Segericus , pacem & perpetuam amicitiam cum eis coluit, l) & licet qui in regno ei successerat Wallia, primis regiminis sui annis eam iterum tollere & aliquid adversus eos in Africa tentare meditaretur, mox tamen damnato hoc consilio, reddita Placidia apud se honeste habita Honorio fratri, paceque eum eo, datis lectissimis obsidibus, pacta , Romanorum in gratiam bellum contra Vandalos, Sueuos Alanosque, Hispaniam tunc adhuc tenentes, suscepit, quos & Alanos imprimis in Lusitania considentes, funditus delens, Vam
datos vero in Baetica ad internecionem caedens, ultimum tandem ob egregias has de his gentibus obtentas victorias, praemii loco omnes terras, a Garumna flumine ad Oceaniam usque vergentes, h. e. Novem populos, dc provinciam Aquitaniam, cognomine secundam, ac clarissimam Galliae Narbonensis urbem,
Tolosam Tectosagum . Gothorum postea per LXXXVIII annos regiam, ab Honorio sibi concessas meruit, ναὶ quas, quam diu vixit, socius RomanoruM
368쪽
Hane Gothorum in Galliam. Ataulsi a pletis . immigrationem ad eonsus
. tum Honorii IN Zc Theodosii V. i. e. ad A. C' 4I1. refert Prosper Aqui eanus in Chron. eum quo etiam consentit Cassiodorus e. l. dc Procopius in
Histori Vandes. Lib. I. ab initimne Iovini rebellionem in Galliis exeitatam paueis verbis ita describit R.
Profuturus Frigeridus i. e. Vix dum quartus obfidionis avi tantini me u ageb tarr. cum reprate ex alteriori Gallia nuntii vGiunt, Ioviisum assum IR Gnatus regios V eem Barrodionibus. Alamannis, Francis, Atinis, omnique exercitae imminere obsideatibus. Dissentiunt vero ab eo quoad tempus Idalius & Pr sper Aquitanus c. I. eum initia hujus motus non ad tempora Constantini tyranni sed potius ad secundum post obitum ejus annum i. e. ad A. C. φιν. Lucio consulatum tenente reserant: quibus quoad integram historiam tuis multus etiam jungi possunt Chroni eon Prosperi Pithceanum ad xlx regiminia Honorii annum, apud Labeum Tom. I. Bibl. nov. xlstor. p. 8. orosus Lib. VI l. e. a. Sozomenes Lib. IX. Nicephorus Lib XIV. Jo g nandes p. I 23. de regn. & tempori success. & P. Diaeonus Lib. rari P. M3. Histor.
Quae hae enus de gestis Ataulsi eum Romanis ejusque Λ. C. 4I s. subsecuta
morte narravimus, desumta sunt ex Orosii Lib. VII. e. 43. Isidori ori D. & gestis Gothorum, aera 4 8. Jornande de reb. Gel. e. XXXI. P. Diaconi Lib. XIlI. p. o. histor. & P. Aquitani Chronico . qui haec gesta sub coninsulatu Constantii, nee non Honorii X. & Theodosii VI. recenset. ι Orosius, Isidorus & P. Diaconus e. l. m) De hoe studio pacis V alliae erga Romanos & eorum nomine adversus Ger manos, Hispaniam insidentes, suscepto bello , omnino videndi Orosius c. t Isidorus ad aeram os . e. l. & P. Diaconus Lib. XIII. p. o. & Lib. XIV. p. 424. Aquitaniae autem eum ejusdem provinciae civitatibus vicinis ab Honorio ipsi factae donationis, praeter jam allegatos auctores , memi nit Prosper Λquitanus in Chron. Monoxio & Plinis eonsulibus i. e. Α. C. img. CVIII. Collapsis itaque Galliarum rebus virtute & industria Comstantii undique restitutis, nisi quod Burgundiones n) praeter Gothos terras
quasdam in citeriori Rheni ripa ex permissu ejus tenerent, Franci vero, his deterioris conditionis esse nolentes, violato Rheni limite, interdum eas incudi sarent, & capta excisique aliquoties Trevirorum metropoli, sedes quoque
perpetuas ibi figere tentarent, o Honorius tot beneficiorum, sibi & imperio praestitorum , memor, Constantio Placidiam, germanam suam, diu promis. , matrimonii titulo copulavit, si cernensque insuper , se ubique virtute& ingenio ejus, sive in belli, sive in pacis negotiis subsevari , cuntas applam dentibus , sanguine libi junctium tandem quoque in consortium imperii admisit. Grati hoc ex parte Honorii luculentum erga Constantium animi erat indiacium, licet non diu huic summae hujus dignitatis mictus percipere licuerit: f stidiente enim Theodosio, orientis rectore, imagines ejus, ut novi hominis, ad se mi , & pro more eas accipere recusante, hac sibi illata injuria ira ita excanduit, ut lateris dolore oppressus septimum cum vita simul regiminis sui finiret mensem. ν Gravis hic Constantii casiis occidentis imperio, ast longe fi talior, qui eum A. C. 413. insecutus inopinus Honorii interitus; s quippe eo in hoc tempus incidente, quo Placidia Augusta, nescio quam ob cauiam, a fratre pulsa cum filio parvnto & legitimo ejus in his partibus succrebre in oriente morabatur, e milites Palatini pristina sibi vindicantes jura, commoda hac occasione arrepta, Johannem, sertarum magistrum, Augustum appellabant, & purpura coronaque indutum , ceu principem , solito satellitio com tabantur. Cruentae hinc undique in imperio turbae; Theodosio enim orientis Vol inras L. Aa a mode.
369쪽
moderatore, a quo in consortium imperii suscipi impudenter nimis Iohannes
petierat , postulata ejus generoso animo rejiciente , & legatis ejus carceri im .es , in gratiam amitini sui Valentiniani bellum contra tyrannum declaranti, hic se viribus ejus longe inferiorem videns, Aetium, tum presectum p torio, ad Hunnos auxiliares copias petitum p scisci jussit ; quo eas conducente, Theodosius interim Valentiniadum, ntaxat annorum natum, Caesarem renunciatum , cum exercitu ab , Ducibus Ardubario & Aspare, in Italiam mittit, eorumque ope non solum Aquilla primo, sed & brevi post Ravenna, ibique levi pugna commissa, Iohanne ipso , primo regiminis sui anno a suis prodito & capto, fuit potitus, cui Aquilejam postea deportato, dextram praecidi & in asino contumeliose circumducto caput tandem irata Placidia putari jussit. Ingens haec Theodosianorum vi ria, sed restabat adhuc Aetius, hostium omnium sormidolosissimus, qui LX. Hunnorum millibus, pecunia comductis, tertio post obitum tyranni die in Italiam irruerat, quemque Aspas. post continissam atrox proelium iterum aggredi non audebat. Igitur hunc quo sibi quoque conciliaret, ejusque minas averteret, Placidia, cui a Theodosio tutela filii tradita, data venia, ad comitis dignitatem evexit, distributaque inter Hunnos ingenti pecunia, his quoque per eundem domum redire persuasit, a quo remigrantibus, & reliquis tumultus auctoribus pro meritis punitis, omnis quidem a J anne excitatus motus quam felicissime sedatus, sed hae ipsa rerum conrsitione non levia quoque novorum malorum semina, praeter
spem, ubivis ruere relieitu κ V. Supr. 6. CV. not. 0.
. De hisce Francorum in provincias Romanas 4neursionibus & Trevirorum imprimis quarta vice ab eis capta & direpta metropoli, agit Salvianus Lib. VLde gubernat. Dei. cui ex recentioribus iungi possunt litovveri annales Tr virenses Lib. V. p. 18ti Valesii reti Frane. Lib. III. p. a II. &α ει Schat nius in AER estph. Lib. lv. p. 16o. &e. ν Contractum hoc matrimonium Τheodosio VII. & Palladio eonsulibus. i. e. Λ. C. 4Isi testibus Prospero Aquitano & Cassiodoto in Chron. Facta haee Constantii in eonsortium imperii admissio, testibus modo Iaudatis Prospero, Aquitano dc Cassiodoro in Chron. sub consulatu Theodosii IX. Rejusdem Constantii lIL i. e. Λ. ro. ν AgrieoIa & Eustathio Coss. i. e. A. C. Mi. cit. Chronologi. ab Matiano & Asclepiodoro consulatum gerentibus, i. e. Λ. QV3. Cassiodomare P. Aquitanus c. l. t Causam hujus discordiae inter Honorium ejusque sororem placidiam indieat. Cassiodorus in Chron. scilieet, suspicionem invitatorum hostium. Ipsa autem ejectio ficta, eodem & Prospero Aquitano testibus. Mariano dc Melepiodoro Costa vide etiam P. Diaconum Lib. XIV. p. PL. Quae hactenus de hoe Johannis motu ejusque eompositione dicta. auctoritate Prosperi Aquitani in Chron. Gregorii Turonensis in histor. Frane. Lib. II. c. s. Procopii Lib. I. hiae Vandal. ab init. Jornandia p. Ia . de regn. dc tempori success. & Pauli Diaeoni Lib. XIV. p. 7. nituntur.
. CIX. Vicerat Aetius, in gratiam rec tus, Theodoricum, G thorum regem, Arelas oppidum circumfuso exercitu prementem, a eoque datis te bus foedere sibi adstricto, Francos quoque, Galliarum partem, ho proximam, possidentes, multis eorum caesis, trans flumen in pristinas s des
370쪽
repulerat. γ) His secundis successibus elatior, cum jam antea' immodica ambitione partem habere nequiret, aegre ferebat, quod Bonifacio, suo a mulo, in remunexationem fidelium adversus Johannem in Astica ossiciorum pra stitorum, provinciae hujus cura a Placidia demandaretur. Quo igitur occultis eum e med . tolleret insidiis, profectum jam in Africam apud tutricem criminari coepit. ut regni appetitorem , & ipsi & imperatori Afiicam crepturum. Neque rem exploratu di cilem ; si enim Romam Bonifacium vocaret , non venturum. Traditis his foemina fidem facile adhibens, & Aetii insuper consilium sequens, Bonifacium ex Astica revocavit. At hunc jam litteris clam scriptis Aetius praeoccupavcrat: matrem imperatoris insidias in ipsius exitium struere ejusque rei indicium praedixerat: fore, ut sine causa subito ex Assica revocaretur. His igitur litteris neutiquam spretis, Bonifacius negavit, se aut imperatori, aut matri ejus pariturum, Aetii monita silentio premens , quod ubi Placidia intellexit, tam Aetium fidelissimum principi credidit, quam suspectum Bonifacium habuit. Misso itaque Mavortio & Gallione Ducibus cum exercitu in Africam, & his a Bonificio interemtis, Sigisvulto etiam cum n Vis copiis eo ablegato, Carthagine commorantem obsidere jubet ; quod ille senticns, non leve sibi periculum instare, cemensque, se imparem esse impe ratoriae potentiae , nec salutem sperans , si Romam proficisceretur , missis in Hispaniam legatis, Vandalorum opem implorat, eosque LXXX. millibus, Gemserico rege, fictum Gaditanum trajicientes, Asticae immittit. Imprudens hoc& longe perniciosissimum & ipsi Bonifacio & toti imperio factum : igitur vix assignatas sibi in Mauritania sedes occupaverant, cum hujus eum rursus poeni- terra, impetrataque commissorum , interpositis amicorum precibus . a Plac, dia venia, quos modo sub variis promissis socios ex Hispania in Ahicam a civerat, jam ea quoque blanditiis expelli allaboraret. Verum his dicta ejus non modo non probantibus, sed & in contumeliam suam interpretantibus, restandem a verbis ad verbera veniebat. Victus in hoc bello primo statim commissis proelio Bonifacius, & licet transmisso sibi Roma & Byzantio novo exedicitu belli rtunam denuo tentaret, mox tamen iterum superatus , Africa discedere, eamque in harum gentium manibus relinquere fuit coaetiis. Gratus hujus cladis nuncius Aetio, ast ingratissima nova benevolentiae declaratio, qua Romam sese recipientem Bonifacium, concessa ei milicum magistri dignitate, Placidia susceperat. Dolo igitur & occulta fiaude, qua fortunam ejus hactenus subvertere seus ra tentaverat, se ei haud nocere posse videns, jam vi apedita eum aggredi statuit, ast pari rursus, quo prioris conatus successia ; victus namque a Bonifacio proelio commita , nec se tutum in solo Romano fore putans, ad Rugilam Hunnorum regem aufugit, nec antea in Italiam reversus, cognita nisi Bonificii ex vulnere in hoc proelio accepto morte : Tunc enim in gratiam Placidiae, mobilis animi sceminae, denuo admissias, pristinos non solum recuperavit honores, sed & ordini patriciorum adscriptus, rei militari,siis militum magistri titulo, ab ea fuit praesectus. a
x Λeeidit hoc seeundum P Aquitanum in Chron. Theodosio XI. & Valentiniano Caesare Coss- i. e. A. Q s. historiam vero hujus belli referunt Isidorus ad aeram 4 v. de orire. di gest. Gothor. dc Paulus Diaconus Lib. XlV. pag. My Ita enim in chronico suo. uno velut ore, eum P. Aquitano, Cassiodorus, Feliee & Tauro Coss. i. e. Λ. Q 98. Pars Gadiarum pro qua Rheno. quaim Franci possidendam occupaverrat, ami comitu armis recepta. Cui etiam jungi possunt Brooerus Lib. V. p. 284. dc valesius Lib. III. p. ia6. e. l.
a 3 Hactenua dicta desumta sunt imprimu ex Procopii histor. Vandal. Lib. I. ab A a 3 init.